ഇന്ത്യൻ സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിൽ സമാനതകളില്ലാത്ത ഒരു പരിവർത്തനത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച പ്രദേശമാണ് കേരളം. ഇന്ന് നാം കാണുന്ന പുരോഗമനപരവും ജനാധിപത്യപരവുമായ ആധുനിക കേരളം ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ പൊട്ടിമുളച്ചതല്ല; മറിച്ച്, നൂറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ടുനിന്ന സാമൂഹിക പോരാട്ടങ്ങളുടെയും ബഹുജന മുന്നേറ്റങ്ങളുടെയും ഫലമാണ്. അധികാരവ്യവസ്ഥിതിക്കും അവ വളർത്തിയെടുത്ത അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾക്കും അനാചാരങ്ങൾക്കും എതിരായി കേരളത്തിൽ ഒട്ടേറെ ബഹുജനമുന്നേറ്റങ്ങളും പ്രവർത്തനങ്ങളും നടന്നിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിന്റെ ആത്മീയാചാര്യന്മാരും സാമൂഹികപരിഷ്‌കർത്താക്കളും സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തെ നയിച്ച ഉത്കൃഷ്‌ട രാഷ്ട്രീയനേതാക്കളും വഴിനടക്കലിനും ക്ഷേത്രപ്രവേശനത്തിനുമായി നടത്തിയ ബഹുജനപ്രക്ഷോഭങ്ങൾ ഇന്നത്തെ കേരളത്തെ വാർത്തെടുക്കുന്നതിൽ വലിയ പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ആരംഭിച്ച് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തോടെ പക്വത പ്രാപിച്ച ഈ സാംസ്കാരിക-സാമൂഹിക ഉണർവിനെയാണ് നാം ‘കേരള നവോത്ഥാനം’ (Kerala Renaissance) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഒരു കാലത്ത് ജാതിയുടെയും അയിത്തത്തിന്റെയും പേരിൽ വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു സമൂഹം, മാനവികതയുടെയും സമത്വത്തിന്റെയും പാതയിലേക്ക് നടന്നടുത്ത ചരിത്രമാണ് ഈ ലേഖനം പരിശോധിക്കുന്നത്.¹

കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹികപരിവർത്തനം

കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക പരിവർത്തനം എന്നത് കേവലം ചില അനാചാരങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുക എന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതായിരുന്നില്ല. അത് ജീർണ്ണിച്ച ഒരു നാടുവാഴിത്ത-ജന്മിത്ത വ്യവസ്ഥിതിയുടെ അടിത്തറ തോണ്ടിക്കൊണ്ടുള്ള ഒരു പൊളിച്ചെഴുത്തായിരുന്നു. ജാതി അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള തൊഴിൽ വിഭജനവും ഭൂമിയുടെ മേലുള്ള അവകാശവും സവർണ്ണ വിഭാഗങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്നിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ നിന്ന്, എല്ലാവർക്കും വിദ്യാഭ്യാസവും തുല്യാവകാശവും ലഭിക്കുന്ന ഒരു ആധുനിക പൗരസമൂഹത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റമായിരുന്നു ഇത്.

ഈ സാമൂഹിക പരിവർത്തനത്തിന് ആക്കം കൂട്ടിയ പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ മൂന്നാണ്:

• പാശ്ചാത്യ വിദ്യാഭ്യാസവും മിഷണറി പ്രവർത്തനങ്ങളും: ക്രിസ്ത്യൻ മിഷണറിമാർ കേരളത്തിൽ ആരംഭിച്ച ഇംഗ്ലീഷ് വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ അറിവിന്റെ കുത്തക ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗത്തിൽ നിന്നും സാധാരണക്കാരിലേക്ക് എത്തിച്ചു.

• അച്ചടിയുടെ വ്യാപനം: അച്ചടിശാലകളുടെ വരവോടെ ആശയങ്ങൾ വേഗത്തിൽ പ്രചരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പുസ്തകങ്ങളും പത്രങ്ങളും അറിവിന്റെ ജനാധിപത്യവൽക്കരണം സാധ്യമാക്കി.

• സാമ്പത്തിക മാറ്റങ്ങൾ: നാണയ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ (Monetary economy) ആവിർഭാവവും പുതിയ തൊഴിലവസരങ്ങളും പരമ്പരാഗത ജാതി-തൊഴിൽ ബന്ധങ്ങളെ ദുർബലപ്പെടുത്തി.

സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താക്കൾ ഈ അനുകൂല സാഹചര്യങ്ങളെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അടിസ്ഥാന ജനവിഭാഗങ്ങളെ ബോധവൽക്കരിക്കുകയും അവരെ അവകാശപ്പോരാട്ടങ്ങൾക്ക് സജ്ജരാക്കുകയും ചെയ്തു.²

നവോത്ഥാനത്തിന് ഒരാമുഖം

യൂറോപ്യൻ ചരിത്രത്തിലെ ‘നവോത്ഥാനം’ (Renaissance) എന്നത് പ്രാചീന ഗ്രീക്ക്-റോമൻ കലകളുടെയും ശാസ്ത്രത്തിന്റെയും പുനർജ്ജനനിയായിരുന്നുവെങ്കിൽ, കേരളത്തിലെ നവോത്ഥാനം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു മാനമാണ് ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്. ഇവിടെ നവോത്ഥാനം എന്നത് പഴമയിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുപോക്കായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ഒരു ജനതയുടെ ‘മനുഷ്യനായി ജീവിക്കാനുള്ള’ അവകാശ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു.

യുക്തിചിന്ത, ശാസ്ത്രബോധം, മാനവികത, ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങൾ എന്നിവയിലൂന്നിയ പുതിയൊരു സമൂഹസൃഷ്ടിയായിരുന്നു കേരള നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. ജാതിവ്യവസ്ഥ എന്ന മഹാവിപത്തിനെതിരെ സന്ധിയില്ലാ സമരം പ്രഖ്യാപിക്കുക എന്നതാണ് നവോത്ഥാന നായകർ ആദ്യം ചെയ്തത്. ക്ഷേത്രപ്രവേശനത്തിനും വഴിനടക്കാനും വിദ്യാഭ്യാസം നേടാനുമുള്ള അവകാശങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടങ്ങൾ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറി. “മനുഷ്യനാണ് പ്രധാനം, അവന്റെ ജാതിയോ മതമോ അല്ല” എന്ന തിരിച്ചറിവിലേക്ക് കേരളീയ സമൂഹത്തെ നയിച്ചത് ഈ കാലഘട്ടമാണ്.³

ഇന്നലത്തെ കേരളം

ഇന്നത്തെ കേരളത്തെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കണമെങ്കിൽ ഇന്നലത്തെ കേരളത്തിന്റെ ഭയാനകമായ സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലം നാം അറിയേണ്ടതുണ്ട്. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനവും പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലും കേരളം കടുത്ത ജാതി വിവേചനങ്ങളുടെയും അനാചാരങ്ങളുടെയും ഒരു വിളനിലമായിരുന്നു. 1892-ൽ കേരളം സന്ദർശിച്ച സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ അന്നത്തെ കേരളത്തെ “ഭ്രാന്താലയം” (Lunatic Asylum) എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത് വെറുതെയല്ല.⁴

ചാതുർവർണ്ണ്യ വ്യവസ്ഥിതി ഇന്ത്യയിലെമ്പാടും നിലനിന്നിരുന്നുവെങ്കിലും, അതിന്റെ ഏറ്റവും വികലമായ രൂപമാണ് കേരളത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഇന്ത്യയിൽ മറ്റൊരിടത്തും ഇല്ലാത്ത ‘തീണ്ടൽ’ (Unapproachability), ‘തൊടീൽ’ (Untouchability), ‘ദൃഷ്ടിദോഷം’ (Unseeability) തുടങ്ങിയ ക്രൂരമായ ആചാരങ്ങൾ ഇവിടെ നിലനിന്നിരുന്നു. ഒരു നമ്പൂതിരിയിൽ നിന്നും നായർ 16 അടിയും, ഈഴവൻ 32 അടിയും, പുലയർ 64 അടിയും അകലം പാലിക്കണമായിരുന്നു. ദലിത് വിഭാഗങ്ങൾക്ക് പൊതുവഴികളിലൂടെ നടക്കാനോ, ക്ഷേത്രങ്ങൾക്ക് സമീപം പോകാനോ, നല്ല വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കാനോ അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

അന്നത്തെ കേരളത്തിലെ ഇരുണ്ട നിയമങ്ങളിൽ ചിലത് താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

• നികുതി വ്യവസ്ഥ: താഴ്ന്ന ജാതിക്കാർക്ക് ജീവിക്കാൻ പോലും നികുതി കൊടുക്കേണ്ട അവസ്ഥയായിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ തലയിൽ മീശ വെക്കുന്നതിന് ‘തലക്കരം’, സ്ത്രീകൾക്ക് മുലക്കച്ച കെട്ടുന്നതിന് ‘മുലക്കരം’, മീശവയ്ക്കാൻ ‘മീശക്കാഴ്ച’, സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങൾ ധരിക്കാൻ ‘പൊന്നരിപ്പ്’ തുടങ്ങി അസംഖ്യം നികുതികൾ നിലനിന്നിരുന്നു. ചേർത്തലയിലെ നങ്ങേലി എന്ന ധീരവനിത മുലക്കരത്തിനെതിരെ സ്വന്തം മുലയറുത്ത് നൽകി രക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ചത് ഇന്നലത്തെ കേരളത്തിന്റെ ജീർണ്ണതയുടെയും അതിനെതിരെയുള്ള ചെറുത്തുനിൽപ്പിന്റെയും ഉദാഹരണമാണ്.5

• പുലപ്പേടിയും മണ്ണാപ്പേടിയും: ചില പ്രത്യേക മാസങ്ങളിൽ സവർണ്ണ സ്ത്രീകളെ താഴ്ന്ന ജാതിക്കാർക്ക് തൊട്ടാൽ ഭ്രഷ്ട് കൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ക്രൂരമായ ആചാരങ്ങൾ.

• സ്മാർത്തവിചാരം: നമ്പൂതിരി സ്ത്രീകൾ (അന്തർജനങ്ങൾ) സദാചാര ലംഘനം നടത്തിയെന്ന് സംശയം തോന്നിയാൽ അവരെ വിചാരണ ചെയ്ത് ഭ്രഷ്ട് കൽപ്പിച്ചിരുന്ന പ്രക്രിയ.

• മരുമക്കത്തായം: സ്വത്തവകാശം സ്ത്രീവഴിയിലൂടെ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഈ രീതി പിന്നീട് നായർ സമുദായത്തിൽ വലിയ സാമ്പത്തിക-കുടുംബ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കാരണമായി.

• വസ്ത്രധാരണം: അവർണ്ണ സ്ത്രീകൾക്ക് മാറുമറയ്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇത് സവർണ്ണരുടെ മുന്നിൽ താഴ്മ കാണിക്കാനുള്ള ഒരു അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട ആചാരമായിരുന്നു.

ഈ ഇരുണ്ട കാലഘട്ടത്തിലേക്കാണ് നവോത്ഥാനത്തിന്റെ വെളിച്ചം കടന്നുവരുന്നത്.

നവോത്ഥാനം: ശ്രീനാരായണഗുരുവിനു മുമ്പ്

കേരള നവോത്ഥാനം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ആദ്യം ഓർമ്മവരുക ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിനെയാണെങ്കിലും, ഗുരുവിന് പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് തന്നെ കേരളത്തിൽ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ വിത്തുകൾ പാകപ്പെട്ടിരുന്നു. ദക്ഷിണ കേരളത്തിലും മധ്യകേരളത്തിലുമായി ഉയർന്നുവന്ന ചില സമാന്തര മുന്നേറ്റങ്ങളാണ് പിന്നീട് നാരായണ ഗുരുവിലൂടെയും അയ്യങ്കാളിയിലൂടെയും വലിയൊരു വടവൃക്ഷമായി മാറിയത്. ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിന് മുൻപ് കേരളത്തിൽ നവോത്ഥാന ചിന്തകൾക്ക് തുടക്കമിട്ട പ്രധാന വ്യക്തികളെയും പ്രസ്ഥാനങ്ങളെയും നമുക്ക് പരിശോധിക്കാം.

വൈകുണ്ഠ സ്വാമികൾ (1809 – 1851)

കേരള നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ നക്ഷത്രമായി കണക്കാക്കുന്നത് കന്യാകുമാരി ജില്ലയിലെ (അന്ന് തിരുവിതാംകൂർ രാജ്യം) ശാസ്താംകോട്ടയിൽ ജനിച്ച വൈകുണ്ഠ സ്വാമികളെയാണ് (മുത്തുക്കുട്ടി). “ഒരു ജാതി, ഒരു മതം, ഒരു കുലം, ഒരു ദൈവം, ഒരു ലോകം” എന്ന മഹത്തായ ആശയം അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവച്ചു. 1836-ൽ അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ച ‘സമത്വ സമാജം’ (Samathwa Samajam) കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ സാമൂഹിക പരിഷ്കരണ പ്രസ്ഥാനമായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.

താഴ്ന്ന ജാതിക്കാർക്ക് ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പ്രവേശനം ഇല്ലാതിരുന്ന അക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം അവർക്കായി ‘നിഴൽ താങ്കലുകൾ’ (പതികൾ) സ്ഥാപിച്ചു. അവിടെ കണ്ണാടി പ്രതിഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ട് ഈശ്വരൻ മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിൽത്തന്നെയാണെന്ന് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു. (നാരായണ ഗുരു കളവങ്കോടത്ത് കണ്ണാടി പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നതിന് പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപായിരുന്നു ഇത്). “വേല ചെയ്താൽ കൂലി കിട്ടണം” എന്നും, തിരുവിതാംകൂർ ഭരണത്തെ “അനന്തപുരിയിലെ നീചഭരണം” എന്നും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തെ “വെൺനീചഭരണം” എന്നും വിളിക്കാൻ അദ്ദേഹം ധൈര്യം കാണിച്ചു.⁶

ചാന്നാർ ലഹള അഥവാ മാറുമാറയ്ക്കൽ സമരം (1813 – 1859)

നവോത്ഥാന ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും തിളക്കമുള്ള ഏടുകളിലൊന്നാണ് ദക്ഷിണ തിരുവിതാംകൂറിൽ നടന്ന ചാന്നാർ ലഹള. അവർണ്ണ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട നാടാർ (ചാന്നാർ) സ്ത്രീകൾക്ക് സവർണ്ണരെപ്പോലെ മാറുമറയ്ക്കാൻ അവകാശമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ച ചാന്നാർ സ്ത്രീകൾ കുപ്പായം (ജാക്കറ്റ്) ധരിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് സവർണ്ണരെ ചൊടിപ്പിക്കുകയും വലിയ കലാപങ്ങൾക്ക് വഴിവെക്കുകയും ചെയ്തു. ദീർഘകാലം നീണ്ടുനിന്ന ചോരചിന്തിയ പോരാട്ടങ്ങൾക്കൊടുവിൽ 1859 ജൂലൈ 26-ന് ഉത്രം തിരുനാൾ മഹാരാജാവിന് എല്ലാ ചാന്നാർ സ്ത്രീകൾക്കും മാറുമറയ്ക്കാനുള്ള അവകാശം നൽകിക്കൊണ്ട് വിളംബരം ഇറക്കേണ്ടി വന്നു. കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ മനുഷ്യാവകാശ പോരാട്ടങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്.⁷

ആറാട്ടുപുഴ വേലായുധപ്പണിക്കർ (1825 – 1874)

ശ്രീനാരായണ ഗുരു ജനിക്കുന്നതിനും മുൻപ് ഈഴവ സമുദായത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്ന ധീരനായ പോരാളിയായിരുന്നു ആറാട്ടുപുഴ വേലായുധപ്പണിക്കർ. സവർണ്ണ മേധാവിത്വത്തിനെതിരെ കായികമായി തന്നെ അദ്ദേഹം പടപൊരുതി. അവർണ്ണ സ്ത്രീകൾക്ക് മൂക്കുത്തി ധരിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടി അദ്ദേഹം നടത്തിയ ‘മൂക്കുത്തി സമരം’ (1860), കാൽമുട്ടിന് താഴെ മുണ്ടുടുക്കാൻ വേണ്ടി നടത്തിയ ‘അച്ചിപ്പുടവ സമരം’ എന്നിവ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമാണ്. അവർണ്ണർക്ക് ആരാധിക്കാൻ 1852-ൽ മംഗലത്ത് സ്വന്തമായി ശിവക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ച അദ്ദേഹം, കഥകളി പഠിക്കാൻ താഴ്ന്ന ജാതിക്കാർക്ക് വിലക്കുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അവർക്കായി ‘കല്ലിശ്ശേരി കാവിലഴികത്ത്’ കഥകളി യോഗം സ്ഥാപിച്ചു.

കുര്യാക്കോസ് ഏലിയാസ് ചാവറ (ചാവറയച്ചൻ) (1805 – 1871)

വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിൽ വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്ന നവോത്ഥാന നായകനാണ് സി.എം.ഐ (CMI) സഭയുടെ സ്ഥാപകനായ ചാവറയച്ചൻ. പള്ളികളോട് ചേർന്ന് പള്ളിക്കൂടങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാൻ അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശം നൽകി. ദലിത് വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് പ്രവേശനം നൽകുന്നതിനായി അദ്ദേഹം 1846-ൽ മാന്നാനത്ത് ഒരു സംസ്കൃത സ്കൂൾ സ്ഥാപിച്ചു. കുട്ടികൾക്ക് ഉച്ചക്കഞ്ഞി നൽകുന്ന പദ്ധതി ആദ്യമായി ആരംഭിച്ചതും അദ്ദേഹമാണ്. കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ തദ്ദേശീയ അച്ചടിശാലയായ ‘സെന്റ് ജോസഫ്സ് പ്രസ്സ്’ (1846) സ്ഥാപിച്ചതും ചാവറയച്ചനാണ്. അറിവ് എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങളിലേക്കും എത്തണം എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട് കേരളത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ പുരോഗതിക്ക് അടിത്തറയിട്ടു.⁸

തൈക്കാട് അയ്യാ സ്വാമികൾ (1814 – 1909)

“ഇന്ത ഉലകത്തിൽ ഒരേ ഒരു ജാതി താൻ, ഒരേ ഒരു മതം താൻ, ഒരേ ഒരു കടവുൾ താൻ” എന്ന് തമിഴിൽ പ്രഖ്യാപിച്ച തൈക്കാട് അയ്യാ സ്വാമികൾ, കേരള നവോത്ഥാനത്തിന്റെ മഹാഗുരുക്കന്മാരിൽ ഒരാളാണ്. ചട്ടമ്പിസ്വാമികൾ, ശ്രീനാരായണ ഗുരു, അയ്യങ്കാളി തുടങ്ങിയ കേരളം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ നവോത്ഥാന നായകർക്കെല്ലാം യോഗവിദ്യയും ആത്മീയോപദേശവും നൽകിയത് ഇദ്ദേഹമാണ്. സവർണ്ണരും അവർണ്ണരും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ‘പന്തിഭോജനം’ കേരളത്തിൽ ആദ്യമായി (1870-കളിൽ) ആരംഭിച്ചത് തൈക്കാട് അയ്യയാണ്. ബ്രാഹ്മണർ മുതൽ പുലയർ വരെയുള്ളവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പന്തിഭോജനത്തിൽ പങ്കെടുത്തു.

മക്തി തങ്ങൾ (1847 – 1912)

മുസ്ലിം സമുദായത്തിലെ അനാചാരങ്ങൾക്കെതിരെ പോരാടിയ ആദ്യകാല നവോത്ഥാന നായകനാണ് സയ്യിദ് സനാഉല്ലാ മക്തി തങ്ങൾ. മുസ്ലീങ്ങൾ ഇംഗ്ലീഷ് വിദ്യാഭ്യാസം നേടേണ്ടത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമാണെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. സ്ത്രീവിദ്യാഭ്യാസത്തെ ശക്തമായി പിന്തുണച്ച അദ്ദേഹം, സമുദായത്തിലെ യാഥാസ്ഥിതികരുടെ എതിർപ്പുകളെ വകവെക്കാതെ മാതൃഭാഷയായ മലയാളം പഠിക്കുന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യം സമുദായത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി.

ശ്രീനാരായണ ഗുരു അരുവിപ്പുറത്ത് ശിവപ്രതിഷ്ഠ നടത്തുന്ന 1888-ന് മുൻപ് തന്നെ ഇത്തരത്തിൽ ബഹുമുഖമായ സാമൂഹിക നവീകരണ ശ്രമങ്ങൾ കേരളത്തിൽ സജീവമായിരുന്നു. ഈ മുന്നേറ്റങ്ങൾ ഒരുക്കിയ വളക്കൂറുള്ള മണ്ണിലാണ് പിന്നീട് നാരായണ ഗുരുവും, അയ്യങ്കാളിയും, സഹോദരൻ അയ്യപ്പനും, മന്നത്ത് പത്മനാഭനും, വി.ടി. ഭട്ടതിരിപ്പാടും ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ കേരളത്തിന്റെ മുഖച്ഛായ മാറ്റിയ വൻ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകിയത്. ഈ സാമൂഹിക അടിത്തറയാണ് പിൽക്കാലത്ത് ശക്തമായ കർഷക സമരങ്ങൾക്കും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്-ജനാധിപത്യ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ വളർച്ചയ്ക്കും വഴിയൊരുക്കിയത്. കേരളം ഇന്ന് അഭിമാനിക്കുന്ന ഉയർന്ന ജീവിതനിലവാരത്തിന്റെയും സാക്ഷരതയുടെയും പിന്നിലെ യഥാർത്ഥ ശില്പികൾ ഈ നവോത്ഥാന നായകരാണ്.

അനുബന്ധം (Appendices)

അനുബന്ധം 1: പ്രധാനപ്പെട്ട നവോത്ഥാന സമരങ്ങൾ

1. ചാന്നാർ ലഹള (1813-1859): മാറുമറയ്ക്കാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള സമരം.

2. വില്ലുവണ്ടി സമരം (1893): സഞ്ചാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് വേണ്ടി അയ്യങ്കാളി നടത്തിയ സമരം.

3. വൈക്കം സത്യാഗ്രഹം (1924-1925): വൈക്കം മഹാദേവ ക്ഷേത്രത്തിലേക്കുള്ള പൊതുവഴികളിലൂടെ എല്ലാ ജാതിക്കാർക്കും നടക്കാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടി നടന്ന സമരം.

4. ഗുരുവായൂർ സത്യാഗ്രഹം (1931-1932): എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും ക്ഷേത്രപ്രവേശനം ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് നടന്ന പ്രക്ഷോഭം. കെ. കേളപ്പനും എ.കെ. ഗോപാലനുമായിരുന്നു പ്രധാന നേതാക്കൾ.

5. കല്ലുമാല സമരം (1915): ദലിത് സ്ത്രീകൾക്ക് കല്ലുമാലകൾ ഉപേക്ഷിച്ച് മാന്യമായ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ധരിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടി അയ്യങ്കാളിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന സമരം.

6. പാലിയം സത്യാഗ്രഹം (1947-1948): കൊച്ചിയിലെ പാലിയം റോഡിലൂടെ അവർണ്ണർക്ക് നടക്കാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടി നടന്ന പ്രക്ഷോഭം.

അനുബന്ധം 2: മറ്റ് പ്രധാന നവോത്ഥാന നേതാക്കൾ

• ശ്രീനാരായണ ഗുരു (1856-1928): എസ്.എൻ.ഡി.പി യോഗം സ്ഥാപിച്ചു, അരുവിപ്പുറം പ്രതിഷ്ഠ.

• അയ്യങ്കാളി (1863-1941): സാധുജന പരിപാലന സംഘം സ്ഥാപിച്ചു, ദലിത് വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി പോരാടി.

• ചട്ടമ്പി സ്വാമികൾ (1853-1924): ബ്രാഹ്മണ മേധാവിത്വത്തിനെതിരെ പോരാടി, ‘പ്രാചീന മലയാളം’, ‘വേദാധികാര നിരൂപണം’ തുടങ്ങിയ കൃതികൾ.

• സഹോദരൻ അയ്യപ്പൻ (1889-1968): മിശ്രഭോജനം നടത്തി, “ജാതി വേണ്ട, മതം വേണ്ട, ദൈവം വേണ്ട മനുഷ്യന്” എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.

• വി.ടി. ഭട്ടതിരിപ്പാട് (1896-1982): നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലെ അനാചാരങ്ങൾക്കെതിരെ യോഗക്ഷേമ സഭയിലൂടെ പോരാടി, അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അരങ്ങത്തേക്ക് എന്ന നാടകം രചിച്ചു.

• മന്നത്ത് പത്മനാഭൻ (1878-1970): നായർ സർവീസ് സൊസൈറ്റി (NSS) സ്ഥാപിച്ചു.

• വാഗ്ഭടാനന്ദൻ (1885-1939): ആത്മവിദ്യാസംഘം സ്ഥാപിച്ചു, ഊരാളുങ്കൽ ലേബർ കോൺട്രാക്ട് സൊസൈറ്റിക്ക് രൂപം നൽകി.

അവലംബം (References)

1. ഗണേഷ്, കെ.എൻ. (1997). കേരള സമൂഹ പഠനങ്ങൾ, പ്രസക്തി പബ്ലിക്കേഷൻസ്.

2. മേനോൻ, എ. ശ്രീധര. (2007). എ സർവേ ഓഫ് കേരള ഹിസ്റ്ററി (A Survey of Kerala History), ഡി.സി ബുക്സ്, കോട്ടയം.

3. പണിക്കർ, കെ.എൻ. (1998). കൾച്ചർ, ഐഡിയോളജി, ഹെജിമണി: ഇന്റലക്ച്വൽസ് ആൻഡ് സോഷ്യൽ കോൺഷ്യസ്നെസ് ഇൻ കൊളോണിയൽ ഇന്ത്യ, തുലിക ബുക്സ്.

4. രാമകൃഷ്ണപിള്ള, കെ. (1911). സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്റെ കേരള സന്ദർശനം (ചരിത്ര രേഖകൾ).

5. ബാലകൃഷ്ണൻ, പി.കെ. (1983). ജാതിവ്യവസ്ഥയും കേരള ചരിത്രവും, കറന്റ് ബുക്സ്, തൃശൂർ.

6. കുഞ്ഞൻപിള്ള, ഇളംകുളം. (1953). കേരള ചരിത്രത്തിലെ ഇരുളടഞ്ഞ ഏടുകൾ, നാഷണൽ ബുക്ക് സ്റ്റാൾ.

7. ജെസ്സി, റോബിൻ. (2006). നാടാർ സ്ത്രീകളുടെ മാറുമറയ്ക്കൽ സമരം ചരിത്രത്തിൽ, ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്.

8. ജോസഫ്, പ്രൊഫ. കെ.വി. (2012). ചാവറയച്ചനും കേരളത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ പുരോഗതിയും, സി.എം.ഐ പബ്ലിക്കേഷൻസ്.