ചായില്യം

സ്വരാജ്യം കിട്ടിയാൽ മാത്രം മനുഷ്യൻ സ്വതന്ത്രനാകുമോ? ഇന്ത്യ സ്വാതന്ത്ര്യം സ്വപ്നം കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന കാലത്ത് മലയാളകവിതയ്ക്കുള്ളിലും മറ്റൊരു സ്വാതന്ത്ര്യസമരം അരങ്ങേറുകയായിരുന്നു. ഒന്ന് വിദേശാധിപത്യത്തിനെതിരായ പോരാട്ടം. മറ്റൊന്ന് മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനെ അടിമയാക്കുന്ന ജാതിവ്യവസ്ഥയ്‌ക്കെതിരായ പോരാട്ടം.ഈ രണ്ടു സമരങ്ങളുടെയും ശക്തമായ കാവ്യശബ്ദങ്ങളായിരുന്നു മഹാകവി കുമാരനാശാനും മഹാകവി വള്ളത്തോൾ നാരായണമേനോനും. ഒരേ കാലഘട്ടത്തിന്റെ മക്കൾ; ഒരേ ഭാഷയുടെ മഹാകവികൾ. എന്നാൽ അവർ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ നോക്കിയ കണ്ണുകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരേ ദിശയിലായിരുന്നില്ല. വള്ളത്തോളിന്റെ കവിതയിൽ ഭാരതം പലപ്പോഴും വിദേശാധിപത്യത്തിന്റെ ചങ്ങലകൾ പൊട്ടിച്ചെറിയാൻ വെമ്പുന്ന മാതൃഭൂമിയായി ഉയർന്നുവന്നു. ദേശീയതയും ദേശാഭിമാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാവ്യലോകത്തിലെ വലിയ ശക്തികളായിരുന്നു. ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെ നവോത്ഥാനചിന്തയുടെ തീച്ചൂളയിൽ രൂപപ്പെട്ട കുമാരനാശാന്റെ കണ്ണാകട്ടെ മറ്റൊരു ചോദ്യത്തിലേക്കുകൂടി തിരിഞ്ഞിരുന്നു: ഭാരതമാതാവിന്റെ മക്കൾ എല്ലാവരും ഭാരതത്തിനുള്ളിൽ മനുഷ്യരായി ജീവിക്കുന്നുണ്ടോ? രാജ്യം അടിമയാണെന്നു പറയുമ്പോൾ, ആ അടിമരാജ്യത്തിനുള്ളിൽത്തന്നെ ഒരു മനുഷ്യൻ മറ്റൊരു മനുഷ്യനെ അടിമയാക്കിയിരിക്കുന്നതിനെ എന്തു വിളിക്കും? അവിടെയാണ് ആശാന്റെ കവിത ഇന്ത്യൻ ദേശീയതയുടെ ആഘോഷങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് അസ്വസ്ഥപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ചോദ്യം എറിഞ്ഞിടുന്നത്. “എന്തിന്നു ഭാരതധരേ! കരയുന്നു? പാര- തന്ത്ര്യം നിനക്കു വിധികല്പിതമാണു തായേ, ചിന്തിക്ക ജാതിമദിരാന്ധ,രടിച്ചു തമ്മി- ലന്തപ്പെടും തനയ,രെന്തിനയേ! സ്വരാജ്യം?” — ഒരു തീയക്കുട്ടിയുടെ വിചാരം ഇത് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനെതിരായ ഒരു കവിയുടെ ചോദ്യം ആയിരുന്നില്ല. സ്വാതന്ത്ര്യം ആർക്കുവേണ്ടിയാണ്? എന്ന നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ഏറ്റവും മൂർച്ചയുള്ള ചോദ്യങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു അത്. ഒരേ രാജ്യത്തിനകത്ത് രണ്ടു തരം അടിമത്തങ്ങൾ ബ്രിട്ടീഷുകാരൻ ഇന്ത്യക്കാരനോട് പറയുന്നത്: “നീ എന്റെ തുല്യനല്ല.” അതിനെതിരെ ഇന്ത്യക്കാരൻ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി പോരാടുന്നു. എന്നാൽ അതേ ഇന്ത്യക്കാരൻ സ്വന്തം നാട്ടിലെ മറ്റൊരു മനുഷ്യനോട് പറയുകയാണെങ്കിൽ: “നീ എന്നെ തൊടരുത്; എന്റെ വഴിയിലൂടെ നടക്കരുത്; എന്റെ കൂടെ ഇരിക്കരുത്; എന്റെ സാമൂഹികപദവിയിലേക്ക് ഉയരരുത്.” അപ്പോൾ ഒരു ചോദ്യം അനിവാര്യമാണ്: വിദേശിയുടെ വിവേചനം അടിമത്തമാണെങ്കിൽ സ്വദേശിയുടെ വിവേചനം എന്താണ്? വെള്ളക്കാരന്റെ അധികാരത്തിൽനിന്ന് മോചിതനായിട്ടും സ്വന്തം നാട്ടുകാരന്റെ ജാതിയധികാരത്തിനു മുന്നിൽ തലകുനിക്കേണ്ടിവരുന്ന മനുഷ്യന് സ്വരാജ്യം എന്താണ് നൽകുന്നത്? ആശാന്റെ ചോദ്യം ഈ വൈരുധ്യത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്കാണ് കുത്തിയിറങ്ങുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതയിൽ രാഷ്ട്രീയസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ എതിർവശത്ത് സാമൂഹികസ്വാതന്ത്ര്യത്തെ നിർത്തുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്....