ഒളവറ കർഷക സമരം (1946)

കേരളത്തിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും ചരിത്രത്തിൽ സമാനതകളില്ലാത്ത പോരാട്ടവീര്യം അടയാളപ്പെടുത്തിയ വർഷമാണ് 1946. വടക്കൻ മലബാറിലെ ചിറക്കൽ താലൂക്കിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്ന ഒളവറ (നിലവിൽ കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ തൃക്കരിപ്പൂർ-ചീമേനി മേഖലയോട് ചേർന്നുകിടക്കുന്ന പ്രദേശം) എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ അരങ്ങേറിയ ഒളവറ കർഷക സമരം, കൊടിയ ജന്മിത്ത ചൂഷണത്തിനും ഭരണകൂട ഭീകരതയ്ക്കുമെതിരെ പാവപ്പെട്ട കർഷകരും കർഷകത്തൊഴിലാളികളും നടത്തിയ ധീരമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പാണ്.¹ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധാനന്തരമുണ്ടായ കടുത്ത ഭക്ഷ്യക്ഷാമത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ജന്മിമാർ നെല്ല് പൂഴ്ത്തിവെച്ച് കരിഞ്ചന്തയിൽ വിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അതിനെതിരെ ‘മലബാർ കർഷക സംഘ’ത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ജനങ്ങൾ സംഘടിച്ചു. പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളായ കർഷകരുടെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാനും പൂഴ്ത്തിവെച്ച നെല്ല് ജനകീയ കമ്മിറ്റികൾ വഴി വിതരണം ചെയ്യാനും വേണ്ടി നടത്തിയ ഈ സമരം, ബ്രിട്ടീഷ് മലബാർ ഭരണകൂടത്തിന്റെ സായുധ പോലീസായ മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസിന്റെ (MSP) ക്രൂരമായ അടിച്ചമർത്തലിന് ഇരയായി.² എങ്കിലും, ഭീതിയുടെ നിഴലിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു ജനതയെ വർഗ്ഗബോധമുള്ള പോരാളികളാക്കി മാറ്റുന്നതിലും വടക്കൻ മലബാറിലെ ജന്മിത്തത്തിന്റെ അടിത്തറയിളക്കുന്നതിലും ഒളവറ സമരം നിർണ്ണായക പങ്കുവഹിച്ചു.

ചരിത്ര പശ്ചാത്തലവും മലബാറിലെ കാർഷിക ഘടനയും

ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിൻ കീഴിലായിരുന്ന മലബാർ ഡിസ്ട്രിക്റ്റിലെ കാർഷിക വ്യവസ്ഥ തികച്ചും ചൂഷണാധിഷ്ഠിതവും കർഷകവിരുദ്ധവുമായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷുകാർ തങ്ങളുടെ നികുതിപ്പിരിവ് സുഗമമാക്കുന്നതിനായി തദ്ദേശീയരായ ജന്മിമാർക്ക് ഭൂമിന്മേൽ അനിയന്ത്രിതമായ അധികാരം നൽകി. ഈ വ്യവസ്ഥിതിയിൽ കർഷകർ വിവിധ തട്ടുകളായി തിരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു:

മലബാറിലെ ജന്മിത്ത കാർഷിക ഘടന

യഥാർത്ഥത്തിൽ മണ്ണിൽ ചോരനീരാക്കി പണിയെടുക്കുന്ന വെറുംപാട്ടക്കുടിയാന്മാർക്കും കർഷകത്തൊഴിലാളികൾക്കും ഭൂമിന്മേൽ യാതൊരുവിധ അവകാശവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.³ വിളവിന്റെ സിംഹഭാഗവും ‘പാട്ടം’, ‘വാരം’ എന്നീ പേരുകളിൽ ജന്മിമാരുടെ പത്തായങ്ങളിലേക്ക് അളന്നു കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു. ഇതിനുപുറമെ, ജന്മിമാരുടെ ഇല്ലങ്ങളിലെ വിശേഷദിവസങ്ങളിൽ ‘മാമൂലുകൾ’ (നിർബന്ധിത സമ്മാനങ്ങൾ) എത്തിക്കാനും കർഷകർ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു. കരിംവെള്ളാട്ടി, വസി, നൂരി തുടങ്ങിയ കപട അളവുതൂക്ക വിദ്യകളിലൂടെ കർഷകരെ ജന്മിമാർ വീണ്ടും ചൂഷണം ചെയ്തു. പാട്ടം നൽകാൻ ചെറിയൊരു വീഴ്ച വരുത്തിയാൽ പോലും കർഷകരെ സിൽബന്തികളെ വിട്ട് ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കുകയും കുടിയൊഴിപ്പിക്കുകയും (മേൽച്ചാർത്ത്) ചെയ്യുന്നത് അക്കാലത്ത് നിത്യസംഭവമായിരുന്നു.⁴

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധവും പട്ടിണിവിരുദ്ധ സമരങ്ങളും

1939 മുതൽ 1945 വരെ നീണ്ടുനിന്ന രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം മലബാറിലെ ജനജീവിതം അങ്ങേയറ്റം ദുസ്സഹമാക്കി. യുദ്ധത്തെ തുടർന്ന് ബർമ്മയിൽ നിന്നുള്ള അരി ഇറക്കുമതി പൂർണ്ണമായി നിലച്ചതോടെ മലബാറിൽ കൊടിയ ഭക്ഷ്യക്ഷാമം (Famine) പടർന്നുപിടിച്ചു. 1943-ലെ കറുത്ത നാളുകളിൽ ജനങ്ങൾ കപ്പയും ചേമ്പും കാട്ടു കിഴങ്ങുകളും തിന്നാണ് വിശപ്പടക്കിയത്. കോളറ, വസൂരി തുടങ്ങിയ പകർച്ചവ്യാധികൾ കൂടി പടർന്നതോടെ വടക്കൻ മലബാർ ഒരു ശ്മശാനതുല്യമായി മാറി.⁵

ഇത്തരം ഒരു ഘട്ടത്തിലും ജന്മിമാർക്ക് മാനുഷികമായ യാതൊരു പരിഗണനയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കർഷകരിൽ നിന്ന് വാരവും പാട്ടവും അവർ നിർദ്ദയം പിരിച്ചെടുത്തു. കർഷകൻ പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോഴും ജന്മിമാരുടെ പത്തായങ്ങൾ നെല്ലു കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു. ഈ നെല്ല് അവർ സാധാരണക്കാർക്ക് നൽകാതെ, കരിഞ്ചന്തയിൽ ഉയർന്ന വിലയ്ക്ക് വിൽക്കാനായി പൂഴ്ത്തിവെച്ചു.

ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ പിന്തുണയോടെ ‘മലബാർ കർഷക സംഘം’ ശക്തമായ ഇടപെടലുകൾ നടത്താൻ ആരംഭിക്കുന്നത്. കർഷക സംഘം വടക്കൻ മലബാറിലുടനീളം “പട്ടിണിവിരുദ്ധ കമ്മറ്റികൾ” (Anti-hoarding Committees) രൂപീകരിച്ചു.⁶

“ജന്മിമാരുടെ പത്തായങ്ങളിലിരിക്കുന്ന നെല്ല് പൂഴ്ത്തിവെക്കാനുള്ളതല്ല, അത് പട്ടിണി കിടക്കുന്ന ജനങ്ങൾക്ക് ന്യായവിലയ്ക്ക് വിതരണം ചെയ്യാനുള്ളതാണ്” എന്ന മുദ്രാവാക്യം കർഷക സംഘം മുന്നോട്ടുവെച്ചു. ജന്മിമാർ നെല്ല് ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് കടത്തുന്നത് തടയുക എന്നതായിരുന്നു കർഷക സംഘത്തിന്റെ പ്രധാന തന്ത്രം.

ഒളവറയിലെ ജനകീയ ഉണർവ്വും കർഷക സംഘത്തിന്റെ പ്രവർത്തനവും

തൃക്കരിപ്പൂരിനും ചീമേനിക്കും മധ്യേ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒളവറ എന്ന പ്രദേശം അക്കാലത്ത് ജന്മിത്തത്തിന്റെ കടുത്ത പിടിയിലായിരുന്നു. പ്രദേശത്തെ പ്രമുഖ ജന്മിമാരും അവരുടെ സിൽബന്തികളും കർഷകരെ കടുത്ത അടിമവേലയ്ക്കായിരുന്നു നിയോഗിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ 1940-കളുടെ മധ്യത്തോടെ പി. കൃഷ്ണപിള്ള, എ.വി. കുഞ്ഞമ്പു, കെ.എ. കേരളീയൻ തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കളുടെ പ്രവർത്തന ഫലമായി ഒളവറയിലും കർഷക സംഘത്തിന്റെ ശാഖകൾ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു.³

തുടക്കത്തിൽ ജന്മിമാർക്കെതിരെ പരസ്യമായി പ്രതികരിക്കാൻ ഭയപ്പെട്ടിരുന്ന പാവപ്പെട്ട കർഷകർ, കർഷക സംഘത്തിന്റെ യോഗങ്ങളിലൂടെ തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ച് ബോധവാന്മാരായി. ജാതി ചിന്തകൾക്കതീതമായി കർഷകരും കർഷകത്തൊഴിലാളികളും ഒന്നിച്ച് അണിനിരന്നു. ഒളവറയിലെ പ്രാദേശിക നേതാക്കൾ ജനങ്ങളെ വീടുവീടാന്തരം കയറി സംഘടിപ്പിച്ചു. ഇത് പ്രദേശത്തെ ജന്മിമാരെ അങ്ങേയറ്റം പ്രകോപിപ്പിച്ചു. തങ്ങളുടെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാത്ത അധികാരത്തിന് നേരെ ഉയരുന്ന ഈ ജനകീയ മുന്നേറ്റത്തെ തുടക്കത്തിലേ നുള്ളിക്കളയാൻ ജന്മിമാർ ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസിന്റെ സഹായം തേടി.

ഒളവറ സമരത്തിന്റെ സംഭവവികാസങ്ങൾ (1946 ഡിസംബർ)

1946-ന്റെ അവസാന മാസങ്ങളിൽ വടക്കൻ മലബാറിലാകെ കർഷക പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ ആഞ്ഞടിക്കുകയായിരുന്നു. ഒക്ടോബറിൽ തിരുവിതാംകൂറിൽ നടന്ന പുന്നപ്ര-വയലാർ സമരത്തിന്റെ വാർത്തകൾ മലബാറിലെ കർഷകർക്കും വലിയ ആവേശമാണ് നൽകിയത്. ഡിസംബർ മാസമായപ്പോഴേക്കും ചിറക്കൽ താലൂക്കിലെ കരിവെള്ളൂർ, കാവുമ്പായി തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ ജന്മിമാർക്കെതിരെയുള്ള സമരങ്ങൾ ഉച്ചസ്ഥായിയിലായി. ഇതിന്റെ തന്നെ തുടർച്ചയായാണ് ഒളവറയിലും സമരം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നത്.⁶

നെല്ല് കടത്തൽ തടയൽ

1946 ഡിസംബർ പകുതിയോടെ ഒളവറയിലെ പ്രമുഖ ജന്മി തന്റെ പത്തായങ്ങളിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന നൂറുകണക്കിന് പറ നെല്ല്, നാട്ടുകാർക്ക് നൽകാതെ കരിഞ്ചന്തയിൽ വിൽക്കുന്നതിനായി വണ്ടികളിൽ കയറ്റി ദൂരസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് കടത്താൻ ശ്രമിച്ചു. ഈ വിവരം അറിഞ്ഞ കർഷക സംഘത്തിന്റെ വാളണ്ടിയർമാർ ഉണർന്നു പ്രവർത്തിച്ചു. സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും അടങ്ങുന്ന വൻ ജനക്കൂട്ടം ഒളവറയിലെ ജന്മിയുടെ ഇല്ലത്തിന് മുന്നിലും പ്രധാന പാതകളിലും തടിച്ചുകൂടി.

തൊഴിലാളികൾ നെല്ല് കയറ്റിയ വണ്ടികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി. “ഒരു മണി നെല്ല് പോലും ഒളവറയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ അനുവദിക്കില്ല”, “പൂഴ്ത്തിവെച്ച നെല്ല് ന്യായവില ഷോപ്പുകൾ വഴി വിതരണം ചെയ്യുക” എന്നീ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ മുഴങ്ങി. ജന്മിയുടെ സിൽബന്തികൾ കർഷകരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ജനങ്ങളുടെ വർദ്ധിച്ചുവന്ന ജനസംഖ്യയ്ക്കും ആവേശത്തിനും മുന്നിൽ അവർക്ക് പിൻവാങ്ങേണ്ടി വന്നു.⁵

ജനകീയ വിതരണം

കർഷക സംഘം നേതാക്കളുടെ മധ്യസ്ഥതയിൽ, പൂഴ്ത്തിവെച്ച നെല്ല് അളന്ന് തിട്ടപ്പെടുത്താനും അത് ഗ്രാമത്തിലെ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങൾക്ക് ന്യായമായ വിലയ്ക്ക് വിതരണം ചെയ്യാനും തീരുമാനിച്ചു. ഇത് ജന്മിമാരുടെ അഹങ്കാരത്തിനേറ്റ കനത്ത പ്രഹരമായിരുന്നു. തങ്ങളുടെ നെല്ല് കർഷകർ ബലമായി പിടിച്ചെടുത്ത് വിതരണം ചെയ്തു എന്ന രീതിയിലാണ് ജന്മിമാർ ഈ സംഭവത്തെ ഭരണകൂടത്തിന് മുന്നിൽ ചിത്രീകരിച്ചത്.

മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസിന്റെ (MSP) ഭീകരവാഴ്ച

ഒളവറയിലെ സംഭവത്തെത്തുടർന്ന് ജന്മിമാർ മലബാർ ജില്ലാ കളക്ടർക്കും പോലീസ് മേധാവിമാർക്കും പരാതി നൽകി. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാർ ലഹളയുണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന ജന്മിമാരുടെ വാദം അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം ഒളവറയിലേക്ക് ക്രൂരന്മാർ എന്ന് പേരെടുത്ത മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസിനെ (MSP) അയച്ചു.²

ഭരണകൂടത്തിന്റെ അടിച്ചമർത്തൽ രീതി

1946 ഡിസംബർ അവസാന വാരത്തിൽ ഒളവറ ഗ്രാമം പൂർണ്ണമായും പോലീസിന്റെ കൺട്രോളിലായി. കർഷക സംഘത്തിന്റെ പ്രാദേശിക നേതാക്കളുടെ വീടുകൾ പോലീസ് തല്ലിത്തകർത്തു. പുരുഷന്മാരെയെല്ലാം ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കുകയും ലോക്കപ്പിലിട്ട് പീഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒളവറയിലെ സാധാരണക്കാരായ കർഷകരുടെ കുടിലുകൾക്ക് പോലീസ് തീയിട്ടു. കർഷക സ്ത്രീകളെ പോലീസ് ക്രൂരമായി ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും അപമാനിക്കുകയും ചെയ്തു. ഭയന്ന ജനങ്ങളിൽ പലരും തൊട്ടടുത്ത കാടുകളിലും മലമ്പ്രദേശങ്ങളിലും അഭയം തേടി. പല പ്രമുഖ നേതാക്കൾക്കും മാസങ്ങളോളം ഒളിവിൽ കഴിയേണ്ടി വന്നു.⁶ എ.വി. കുഞ്ഞമ്പുവിനെപ്പോലെയുള്ള സമുന്നത നേതാക്കളെ പോലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് കണ്ണൂർ സെൻട്രൽ ജയിലിലടച്ചു.

ഒളവറ സമരത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യം

ഭരണകൂടത്തിന്റെ ആയുധബലത്തിന് മുന്നിൽ ഒളവറ സമരം താൽക്കാലികമായി അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടുവെങ്കിലും, അത് ഉണ്ടാക്കിയ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ പ്രകമ്പനങ്ങൾ വളരെ വലുതായിരുന്നു. ഈ സമരത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം താഴെ പറയുന്ന പോയിന്റുകളിൽ ചുരുക്കാനാകും:

1. വർഗ്ഗബോധത്തിന്റെ ഉണർവ്വ്: ജന്മിയുടെയും പോലീസിന്റെയും ലാത്തിക്കും തോക്കിനും മുന്നിൽ ഭയന്നുവിറച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്ന കർഷകർക്ക് തങ്ങളുടെ സംഘടിത ശക്തി എന്തെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്ത സമരമായിരുന്നു ഒളവറ സമരം. ഇത് അവരിൽ ശക്തമായ വർഗ്ഗബോധം (Class Consciousness) വളർത്തി.

2. ജന്മിത്തത്തിന്റെ തകർച്ചയുടെ തുടക്കം: ഒളവറ, കരിവെള്ളൂർ, കാവുമ്പായി സമരങ്ങൾ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജന്മിമാരുടെ പരമാധികാരത്തിന്മേൽ ഏൽപ്പിച്ച ആഘാതം ചെറുതല്ല. കർഷകരെ ഭയപ്പെടുത്താൻ ഇനി എളുപ്പമല്ലെന്ന് ജന്മിമാർ മനസ്സിലാക്കി.

3. ഭൂപരിഷ്കരണത്തിലേക്കുള്ള വഴിത്താര: സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര കേരളത്തിൽ ഇ.എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന വിപ്ലവകരമായ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമത്തിന് (Land Reforms Act) വിത്തുപാകിയത് ഒളവറ പോലുള്ള ഗ്രാമങ്ങളിൽ കർഷകർ ഒഴുക്കിയ ചോരയും കണ്ണീരുമാണ്.³ ‘കുടിയാന് ഭൂമി’ എന്ന സ്വപ്നം യാഥാർത്ഥ്യമാക്കാൻ ഈ സമരങ്ങൾ അടിത്തറയിട്ടു.

മലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഒളവറ കർഷക സമരം ഒരു ജ്വലിക്കുന്ന അധ്യായമാണ്. സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ തണലിൽ വളർന്ന ജന്മിത്തത്തിന്റെ ക്രൂരതകൾക്കെതിരെ, കേവലം വയറു വിശപ്പിന് വേണ്ടിയല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യനായി ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടിയാണ് ഒളവറയിലെ കർഷകർ പോരാടിയത്. ആയുധധാരികളായ പോലീസിന് മുന്നിൽ നെഞ്ചുവിരിച്ചു നിന്ന ആ ധീര കർഷകരുടെ ഓർമ്മകൾ ആധുനിക കേരളത്തിന്റെ ജനാധിപത്യ ബോധത്തെയും രാഷ്ട്രീയ ചിന്തകളെയും എക്കാലവും പ്രചോദിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

അനുബന്ധം (Appendices)

അനുബന്ധം 1: വടക്കൻ മലബാറിലെ പ്രധാന സമകാലിക കർഷക പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ (1940-1946)

അനുബന്ധം 2: ഒളവറ സമരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രമുഖ നേതാക്കൾ

• എ.വി. കുഞ്ഞമ്പു: വടക്കൻ മലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ പടനായകൻ. ഒളവറ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ കർഷകരെ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിൽ മുഖ്യപങ്ക് വഹിച്ചു.

• കെ.എ. കേരളീയൻ: കർഷക സംഘത്തിന്റെ സമുന്നത നേതാവ്. മലബാറിലുടനീളം പട്ടിണിവിരുദ്ധ സമിതികൾ രൂപീകരിക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകി.

• പി. കൃഷ്ണപിള്ള: കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ സ്ഥാപക നേതാവ്. ഒളവറയിലെയും പരിസരപ്രദേശങ്ങളിലെയും പാർട്ടി പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ഭൂഗർഭാവസ്ഥയിൽ ഇരുന്ന് ദിശാബോധം നൽകി.

• ടി.എസ്. തിരുമുമ്പ്: ‘ഭക്തകവി’യിൽ നിന്ന് വിപ്ലവഗായകനായി മാറിയ നേതാവ്. കർഷകർക്ക് ആവേശം പകരുന്ന കവിതകളിലൂടെയും പ്രസംഗങ്ങളിലൂടെയും ഒളവറ മേഖലയിൽ ജനങ്ങളെ ഉണർത്തി.

അവലംബം (References / Bibliography)

1. കുറുപ്പ്, കെ.കെ.എൻ. (K.K.N. Kurup). ആധുനിക കേരളം: ചരിത്രപരമായ വിലയിരുത്തലുകൾ. കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്.

2. നമ്പൂതിരിപ്പാട്, ഇ.എം.എസ്. (E.M.S. Namboodiripad). കേരള ചരിത്രവും കർഷക പ്രസ്ഥാനവും. ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്.

3. കൺപിൽ കുഞ്ഞികൃഷ്ണൻ (Kanpil Kunhikrishnan). മലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രം. പ്രഭാത് ബുക്ക് ഹൗസ്.

4. കരേത്, പ്രകാശ് (Prakash Karat). Agrarian Revolt in Malabar: 1940-1946. സോഷ്യൽ സയന്റിസ്റ്റ് പബ്ലിക്കേഷൻസ്.

5. മേനോൻ, എ. ശ്രീധര (A. Sreedhara Menon). കേരള ചരിത്രം. ഡി.സി. ബുക്സ്.

6. രാഘവൻ, പുതുപ്പള്ളി (Puthuppally Raghavan). കേരളത്തിലെ സ്വാതന്ത്ര്യസമര ചരിത്രവും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനവും.