Change Language

Select your language

കോട്ടയം സി.എം.എസ് പ്രസ്സും നവോത്ഥാനവും

1821-ൽ കോട്ടയം സി.എം.എസ് (CMS) പ്രസ്സിന്റെ തുടക്കം എന്നത് വെറുമൊരു സാങ്കേതിക വികാസമല്ല; കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹികവും ബൗദ്ധികവുമായ ഭൂപടത്തെ കീഴ്മേൽ മറിച്ച ഒരു സാംസ്കാരിക വിപ്ലവത്തിന്റെ ശിലന്യാസമായിരുന്നു. വിജ്ഞാനത്തിന്റെ കുത്തകാവകാശം ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെ അവിഭാജ്യഘടകമായിരുന്ന ഒരു കാലത്ത്, അറിവിനെ ജനകീയമാക്കാൻ നടത്തിയ ആ ഉദ്യമം കേരളത്തിന്റെ നവോത്ഥാന പ്രയാണത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ നാഴികക്കല്ലായി നിലനിൽക്കുന്നു.

ചരിത്രപരമായ ചില തെറ്റിദ്ധാരണകൾ തിരുത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ പറയട്ടെ, ഇത് ഭരണകൂടത്തിനെതിരായ തെരുവു സമരമായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, അറിവ് പനയോലകളിൽ തടവിലാക്കപ്പെട്ടും അധികാരവർഗ്ഗത്തിന്റെ മാത്രം സ്വത്തായുമിരുന്ന കാലത്ത്, അച്ചടി എന്ന മാധ്യമത്തിലൂടെ വിജ്ഞാനത്തെ ജനാധിപത്യവൽക്കരിക്കാൻ നടത്തിയ വലിയൊരു ബൗദ്ധിക പ്രതിരോധമായിരുന്നു അത്. അന്നത്തെ ഭരണാധികാരിയായ റാണി ഗൗരി പാർവ്വതി ഭായിയുടെ പിന്തുണയോടെ നടന്ന ഈ പ്രവർത്തനം, ഒരു നാടിനെ സാക്ഷരതയിലേക്കും ആധുനികതയിലേക്കും നയിച്ച ശാന്തവും എന്നാൽ ശക്തവുമായ ഒരു സാംസ്കാരിക അട്ടിമറിയായിരുന്നു. അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ സാധാരണക്കാരന്റെയും അധഃസ്ഥിതന്റെയും ശബ്ദത്തെ അടയാളപ്പെടുത്താൻ വഴിയൊരുക്കിയ ആ സംഭവത്തെ, കേവലം സാങ്കേതികമായ ഒരു മാറ്റമായി മാത്രം കാണാനാവില്ല. കേരളീയ പൊതുമണ്ഡലത്തെയും (Public Sphere) ആധുനിക രാഷ്ട്രീയബോധത്തെയും രൂപപ്പെടുത്തിയെടുത്ത ആ വിജ്ഞാന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ചരിത്രം, വർത്തമാനകാലത്തെയും നിർണ്ണായകമായി സ്വാധീനിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

1821-ൽ ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ സി.എം.എസ്. (CMS) പ്രസ്സ് സ്ഥാപിതമായത് കേരളത്തിലെ അച്ചടിയുടെയും പത്രപ്രവർത്തനത്തിന്റെയും ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ നാഴികക്കല്ലാണ്. ചരിത്രപരമായ രേഖകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, 1821-ൽ ഭരണകൂടത്തിനെതിരെയോ സെൻസർഷിപ്പിനെതിരെയോ ഉള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയ ‘അച്ചടി സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രക്ഷോഭം’ തെരുവിൽ നടന്നിട്ടില്ലെങ്കിലും, വിജ്ഞാനം ഏതാനും ചില ഉന്നത ജാതിക്കാരിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്നിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ അച്ചടിവിദ്യയിലൂടെ അറിവിനെ ജനകീയമാക്കാൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾ വലിയൊരു സാംസ്കാരിക ചെറുത്തുനിൽപ്പായിരുന്നു. പരമ്പരാഗത അറിവധികാര കുത്തകകളെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് സാധാരണക്കാർക്കും അധഃസ്ഥിതർക്കും അക്ഷരവും അറിവും ലഭ്യമാക്കാൻ മിഷണറിമാരും പ്രാദേശിക പരിഷ്കർത്താക്കളും നടത്തിയ ഈ ബൗദ്ധിക മുന്നേറ്റമാണ് പിൽക്കാലത്ത് കേരളത്തിൽ രൂപംകൊണ്ട യഥാർത്ഥ അച്ചടി സ്വാതന്ത്ര്യ പോരാട്ടങ്ങളുടെയും സാമൂഹിക നവോത്ഥാനത്തിന്റെയും അടിത്തറ പാകിയത്.

ഇവിടെ ഒരു ചരിത്രവസ്തുത വ്യക്തമാക്കേണ്ടതുണ്ട്: 1821-ൽ തിരുവിതാംകൂർ ഭരണകൂടത്തിന്റെയോ റാണിയുടെയോ ഭാഗത്തുനിന്ന് അച്ചടിക്ക് നിരോധനങ്ങളോ കടുത്ത നിയന്ത്രണങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, അന്നത്തെ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന റാണി ഗൗരി പാർവ്വതി ഭായി മിഷണറിമാരുടെ വിദ്യാഭ്യാസ-അച്ചടി പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ഭൂമിയും സഹായങ്ങളും നൽകുകയാണ് ചെയ്തത്. അതിനാൽ, രാഷ്ട്രീയ അർത്ഥത്തിലുള്ള ഒരു ‘സമരം’ എന്നതിനേക്കാൾ, വിജ്ഞാനത്തിന്റെ കുത്തകാവകാശത്തെ തകർക്കാനും പ്രകടന സ്വാതന്ത്ര്യം ഉറപ്പാക്കാനും കോട്ടയം കേന്ദ്രീകരിച്ച് നടന്ന ബൗദ്ധികവും സാങ്കേതികവുമായ വിപ്ലവത്തെയാണ് നമ്മൾ ഈ ഘട്ടത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തേണ്ടത്. അച്ചടിശാലയുടെ സ്ഥാപനവും അതിലൂടെ കൈവന്ന വിജ്ഞാന സ്വാതന്ത്ര്യവും കേരളീയ സമൂഹത്തെ എങ്ങനെ മാറ്റിമറിച്ചു എന്ന് താഴെ പറയുന്ന വിഭാഗങ്ങളിലൂടെ ആഴത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്യാം.

ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം: പനയോലകളിൽ നിന്ന് അച്ചടിശകലങ്ങളിലേക്ക്

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന് മുൻപ് കേരളത്തിലെ വിജ്ഞാന വ്യാപനം കടുത്ത നിയന്ത്രണങ്ങൾക്ക് വിധേയമായിരുന്നു. പനയോലകളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരുന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങളും പ്രമാണങ്ങളും കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം ബ്രാഹ്മണർക്കും മറ്റ് ഉയർന്ന സവർണ്ണ സമുദായങ്ങൾക്കും മാത്രമായിരുന്നു. താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ളവർക്ക് അക്ഷരം പഠിക്കാനോ വേദങ്ങൾ കേൾക്കാനോ ഉള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. വിജ്ഞാനം എന്നത് ഒരു അധികാര രൂപമായി നിലനിർത്താൻ ഈ കുത്തകാവകാശം ഭരണവർഗ്ഗത്തെ സഹായിച്ചു.

ഈയൊരു സാംസ്കാരിക ചുറ്റുപാടിലേക്കാണ് 1816-ൽ ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലി എന്ന സി.എം.എസ് മിഷണറി കോട്ടയത്ത് എത്തുന്നത്. കേവലം മതപ്രചാരണം എന്നതിനപ്പുറം, ജനങ്ങൾക്ക് പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം നൽകണമെങ്കിൽ മാതൃഭാഷയിൽ പുസ്തകങ്ങൾ ലഭ്യമാകണമെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. 1821-ൽ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന അച്ചടിയന്ത്രത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ കോട്ടയത്ത് ആദ്യത്തെ ആധുനിക പ്രസ്സ് പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ചു. ഇത് കേരളത്തിലെ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതിയുടെ അടിത്തറ ഇളക്കുന്ന ഒന്നായി മാറി. കാരണം, അച്ചടിക്കപ്പെട്ട പുസ്തകങ്ങൾക്ക് ജാതിഭേദമില്ലായിരുന്നു; അത് ആർക്കും വാങ്ങാനും വായിക്കാനും സാധിക്കുമായിരുന്നു.

ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലിയുടെ സാങ്കേതികവും ബൗദ്ധികവുമായ പോരാട്ടം

കോട്ടയത്തെ അച്ചടിശാലയുടെ സ്ഥാപനം അത്ര എളുപ്പമുള്ള ഒന്നായിരുന്നില്ല. സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ അഭാവവും പ്രാദേശികമായ വെല്ലുവിളികളും ബെയ്‌ലിക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്നു.

  • മലയാളം അച്ചടി ടൈപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം: അതുവരെ കൃത്യമായ ആകൃതിയോ വലുപ്പമോ ഇല്ലാതിരുന്ന മലയാളം അക്ഷരങ്ങളെ അച്ചടിക്ക് അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ വട്ടത്തിലുള്ള ടൈപ്പുകളാക്കി മാറ്റിയത് ബെയ്‌ലിയാണ്. പ്രാദേശിക ആശാരിമാരുടെ സഹായത്തോടെ ഈയത്തിൽ അദ്ദേഹം അക്ഷരങ്ങൾ കൊത്തിയെടുത്തു. ഇത് മലയാള ഭാഷയുടെ രൂപീകരണത്തിൽ വലിയൊരു വിപ്ലവമായിരുന്നു.

  • തുകൽക്കടലാസിന്റെയും മഷിയുടെയും നിർമ്മാണം: വിദേശത്തുനിന്നും മഷിയും കടലാസും എത്തിക്കുക ബുദ്ധിമുട്ടായപ്പോൾ, പ്രാദേശികമായി ലഭ്യമായ വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിച്ച് അദ്ദേഹം അച്ചടി മഷിയും പേപ്പറും നിർമ്മിക്കാൻ പഠിച്ചു.

  • വിവർത്തന പ്രശസ്തി: ബൈബിളും മറ്റ് പാശ്ചാത്യ ഗ്രന്ഥങ്ങളും മലയാളത്തിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ലളിതമായ ഗദ്യശൈലി രൂപപ്പെട്ടു. ഇത് സാധാരണക്കാരന് വായന സുഗമമാക്കി.

അറിവ് സാധാരണക്കാരിലേക്ക് എത്തുന്നതിനെ ഭയപ്പെട്ടിരുന്ന യാഥാസ്ഥിതിക ശക്തികൾ ഇതിനെതിരെ ആന്തരികമായ പ്രതിരോധങ്ങൾ തീർത്തിരുന്നു. എന്നാൽ മിഷണറിമാർക്ക് തിരുവിതാംകൂർ ദിവാൻ കേണൽ മൺറോയുടെയും ഭരണകൂടത്തിന്റെയും പിന്തുണയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ഈ സാങ്കേതിക വിപ്ലവം തടസ്സമില്ലാതെ മുന്നോട്ടുപോയി.

വിജ്ഞാന ജനാധിപത്യവൽക്കരണവും സാമൂഹിക പരിവർത്തനവും

1821-ലെ കോട്ടയം പ്രസ്സിന്റെ സ്ഥാപനം കേരളത്തിൽ ഒരു ‘അറിവിന്റെ ജനാധിപത്യവൽക്കരണത്തിന്’ (Democratization of Knowledge) തുടക്കം കുറിച്ചു. ഇതിന്റെ സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയായിരുന്നു:

  1. പാഠപുസ്തകങ്ങളുടെ നിർമ്മാണം: കോട്ടയം പ്രസ്സിൽ നിന്നും സ്കൂളുകൾക്കാവശ്യമായ പാഠപുസ്തകങ്ങളും വ്യാകരണ ഗ്രന്ഥങ്ങളും നിഘണ്ടുക്കളും അച്ചടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇത് ജാതിഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും വിദ്യാഭ്യാസം നൽകാനുള്ള അടിത്തറയൊരുക്കി.

  2. പൊതുമണ്ഡലത്തിന്റെ രൂപീകരണം (Rise of the Public Sphere): അച്ചടി വിദ്യ ജനകീയമായതോടെ ആളുകൾ കാര്യങ്ങളെ യുക്തിപൂർവ്വം വിശകലനം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. പിൽക്കാലത്ത് പത്രങ്ങൾ രൂപംകൊള്ളാനും രാഷ്ട്രീയ ബോധം വളരാനും ഇത് കാരണമായി.

  3. പ്രകടന സ്വാതന്ത്ര്യം: സ്വന്തം ആശയങ്ങൾ അച്ചടിച്ചു വിതരണം ചെയ്യാനുള്ള ആത്മവിശ്വാസം മലയാളിക്ക് ലഭിക്കുന്നത് ഈ കാലഘട്ടത്തിന് ശേഷമാണ്.

അച്ചടി സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെ പിൽക്കാല വികാസം

1821-ൽ വിത്തുപാകിയ അച്ചടി സംസ്കാരമാണ് പിന്നീട് തിരുവിതാംകൂറിലും കൊച്ചിയിലും ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ ആയുധമായി മാറിയത്. ഭരണകൂടം എപ്പോഴൊക്കെ ജനങ്ങളുടെ ശബ്ദം അടിച്ചമർത്താൻ ശ്രമിച്ചോ, അപ്പോഴൊക്കെ അച്ചടിശാലകൾ പ്രതിരോധ കേന്ദ്രങ്ങളായി. 1821-ലെ ഈ തുടക്കമാണ് പിന്നീട് താഴെ പറയുന്ന വലിയ രാഷ്ട്രീയ പ്രക്ഷോഭങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ചത്:

  • സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ പോരാട്ടം (1910): ദിവാനും രാജഭരണത്തിനുമെതിരെ വാർത്തകൾ നൽകിയതിന് സ്വദേശാഭിമാനി പത്രം കണ്ടുകെട്ടുകയും രാമകൃഷ്ണപിള്ളയെ നാടുകടത്തുകയും ചെയ്തു. ഇത് കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അച്ചടി സ്വാതന്ത്ര്യ സമരമായിരുന്നു.

  • 1101-ലെ (1926) പത്രനിയമ പ്രക്ഷോഭം: തിരുവിതാംകൂറിൽ പത്രങ്ങൾക്ക് ലൈസൻസ് ഏർപ്പെടുത്താനും സെൻസർഷിപ്പ് കൊണ്ടുവരാനും ഭരണകൂടം ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അതിനെതിരെ മാധ്യമപ്രവർത്തകരും പൊതുജനങ്ങളും ഒന്നടങ്കം തെരുവിൽ സമരം നടത്തി. മാമ്മൻ മാപ്പിള, ചങ്ങനാശ്ശേരി പരമേശ്വരൻ പിള്ള തുടങ്ങിയവർ ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകി.

അതുകൊണ്ട്, 1821-ൽ കോട്ടയത്ത് നടന്നത് നേരിട്ടുള്ളൊരു സമരമല്ലെങ്കിലും, പിൽക്കാലത്ത് ഉണ്ടായ എല്ലാ അച്ചടി സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെയും മാതൃകാപരമായ തുടക്കമായിരുന്നു അത്. അക്ഷരത്തെ തടവറയിൽ നിന്നും മോചിപ്പിച്ച ആ സാങ്കേതിക വിപ്ലവമാണ് കേരളത്തെ ആധുനികതയിലേക്ക് നയിച്ചത്.5

അക്കാദമിക വിശകലനം

സാമൂഹിക ശാസ്ത്രജ്ഞനായ യൂർഗൻ ഹേബർമാസിന്റെ ‘പൊതുമണ്ഡലം’ (Public Sphere) എന്ന സിദ്ധാന്ത പ്രകാരം, അച്ചടിവിദ്യയുടെ വരവാണ് ജനാധിപത്യപരമായ സംവാദങ്ങൾക്ക് വഴിതുറക്കുന്നത്. കേരളീയ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, 1821-ലെ കോട്ടയത്തെ അച്ചടിശാലയുടെ സ്ഥാപനം ഇവിടുത്തെ കീഴാള ജനവിഭാഗങ്ങൾക്ക് ഒരു ‘കൗണ്ടർ-പബ്ലിക്’ (Counter-Public) രൂപീകരിക്കാനുള്ള ശേഷി നൽകി. പനയോലകളിലെ അറിവധികാരത്തെ പേപ്പറും അച്ചടിയും ഉപയോഗിച്ച് മറികടക്കുക വഴി, കേരളം ഒരു പുതിയ സാമൂഹിക കരാറിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയായിരുന്നു.

ഉപസംഹാരം

1821-ൽ കോട്ടയം സി.എം.എസ് പ്രസ്സിലൂടെ ആരംഭിച്ച ബൗദ്ധിക മുന്നേറ്റം കേരള നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ തിളക്കമാർന്ന അധ്യായമാണ്. അക്ഷരങ്ങൾക്കും അറിവിനും മേലുണ്ടായിരുന്ന ജാതി വിലക്കുകളെയും കുത്തകകളെയും തകർത്തുകൊണ്ട്, പ്രകടന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പുതിയൊരു ആകാശം ഇത് മലയാളിക്ക് സമ്മാനിച്ചു. ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലി നടത്തിയ ആ സാങ്കേതിക വിപ്ലവമാണ് പിൽക്കാലത്ത് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും അവകാശങ്ങൾക്കും വേണ്ടി പോരാടാൻ മലയാളിയെ പ്രാപ്തനാക്കിയത്. മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യവും അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യവും കടുത്ത വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്ന ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിലും, 1821-ൽ കോട്ടയത്ത് തുടക്കം കുറിച്ച വിജ്ഞാന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ആശയങ്ങൾ ഏറെ പ്രസക്തമാണ്.

അനുബന്ധം 1: പ്രധാന നേതാക്കളും ചരിത്രപുരുഷന്മാരും

  • ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലി (1791 – 1871): കോട്ടയം സി.എം.എസ് പ്രസ്സിന്റെ സ്ഥാപകൻ. മലയാളം അച്ചടിയുടെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്നു. മലയാളം ടൈപ്പുകൾ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തു.

  • കേണൽ ജോൺ മൺറോ: തിരുവിതാംകൂറിലെ ബ്രിട്ടീഷ് റസിഡന്റും ദിവാനും. മിഷണറിമാരുടെ അച്ചടി, വിദ്യാഭ്യാസ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ഭരണകൂടത്തിന്റെ പിന്തുണ ഉറപ്പാക്കിയ വ്യക്തി.

  • റാണി ഗൗരി പാർവ്വതി ഭായി: അച്ചടിശാല സ്ഥാപിക്കുന്നതിനും കോട്ടയം സി.എം.എസ് കോളേജിന്റെ വികസനത്തിനുമായി സാമ്പത്തിക സഹായവും ഭൂമിയും അനുവദിച്ച തിരുവിതാംകൂർ ഭരണാധികാരി.

  • ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട് (1814 – 1893): മലബാറിൽ അച്ചടിയും പത്രപ്രവർത്തനവും (രാജ്യസമാചാരം, പശ്ചിമോദയം) ജനകീയമാക്കിയ മിഷണറി പണ്ഡിതൻ.

  • സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ള (1878 – 1916): കേരളത്തിലെ അച്ചടി/മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് വേണ്ടി ജീവൻ ബലിയർപ്പിച്ച ധീരനായ പത്രപ്രവർത്തകൻ.

അനുബന്ധം 2: കേരളത്തിലെ അച്ചടി-മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന നാഴികക്കല്ലുകൾ

  • 1821: കോട്ടയത്ത് ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ സി.എം.എസ് പ്രസ്സ് പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ചു.

  • 1847: തലശ്ശേരിയിലെ ഇല്ലിക്കുന്ന് പ്രസ്സിൽ നിന്നും ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ആദ്യ മലയാള പത്രമായ ‘രാജ്യസമാചാരം’ പുറത്തിറങ്ങി.

  • 1888: കോട്ടയത്തുനിന്നും ‘കണ്ടത്തിൽ വറുഗീസ് മാപ്പിള’യുടെ നേതൃത്വത്തിൽ മനോരമ പത്രത്തിന്റെ പ്രാരംഭ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.

  • 1910: സ്വദേശാഭിമാനി പത്രം കണ്ടുകെട്ടുകയും രാമകൃഷ്ണപിള്ളയെ നാടുകടത്തുകയും ചെയ്തു.

  • 1926 (കൊല്ലവർഷം 1101): തിരുവിതാംകൂർ ഭരണകൂടം കൊണ്ടുവന്ന കടുത്ത പത്രനിയന്ത്രണ നിയമത്തിനെതിരെ (Press Regulation) മാധ്യമങ്ങളും ജനങ്ങളും നടത്തിയ ചരിത്രപരമായ പ്രക്ഷോഭം.

1821-ൽ കോട്ടയത്തെ ആ ചെറിയ അച്ചടിശാലയിൽ നിന്നും തുടങ്ങിയ വിജ്ഞാനത്തിന്റെ ഈ പ്രയാണത്തിന് ഇന്നും വേഗത കുറഞ്ഞിട്ടില്ല. അച്ചടിമഷി പുരണ്ട കടലാസുകളിൽ നിന്നും തുടങ്ങിയ ആ ജനാധിപത്യവൽക്കരണം ഇന്ന് നാനോ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെയും ഡിജിറ്റൽ ശൃംഖലകളുടെയും അനന്തമായ സാധ്യതകളിലെത്തി നിൽക്കുന്നു. പനയോലകളിൽ തടവിലാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അറിവിനെ മോചിപ്പിക്കാൻ ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലിയും സഹപ്രവർത്തകരും നടത്തിയ ആ ചെറിയ ചുവടുവെപ്പ്, ഇന്ന് നമ്മുടെ വിരൽത്തുമ്പിൽ ലോകത്തെ മുഴുവൻ കൊണ്ടുവന്നു നിർത്തിയിരിക്കുന്നു.

അച്ചടിവിദ്യ കേരളത്തിന് നൽകിയ ഏറ്റവും വലിയ സംഭാവന കേവലം പുസ്തകങ്ങളായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ‘ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം’ ആയിരുന്നു. അന്ന് തുടങ്ങിയ ആ പോരാട്ടം ഇന്നും മറ്റൊരു തലത്തിൽ തുടരുകയാണ്. ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിന്റെ വേഗതയിൽ അക്ഷരങ്ങൾ മാഞ്ഞുപോകാതെ, എന്നാൽ അവയുടെ അന്തസ്സത്ത ചോർന്നുപോകാതെ സൂക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് ഇന്നത്തെ തലമുറയുടെ ചരിത്രപരമായ കടമ. അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ അന്ന് ആരംഭിച്ച ആ വിജ്ഞാന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ദീപശിഖ, കാലത്തിന്റെ മാറ്റത്തിനനുസരിച്ച് കൂടുതൽ തെളിച്ചത്തോടെ വരുംതലമുറകളിലേക്കും പകർന്നു നൽകേണ്ടതുണ്ട്. അറിവിനെ ജനാധിപത്യവൽക്കരിച്ച ആ തുടക്കം, നാളെയുടെ നീതിപൂർവ്വമായ ഒരു സമൂഹ നിർമ്മിതിക്ക് എന്നും ഊർജ്ജമായിരിക്കും.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest

0 Comments
Oldest
Newest Most Voted