അധികാരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ തിരുത്തിയെഴുതിയ ദ്രാവിഡപുത്രി

മലയാള കവിതയിലെ പുരോഗമന പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അമരക്കാരനായ വയലാർ രാമവർമ്മ പുരാണങ്ങളെയും ഐതിഹ്യങ്ങളെയും എപ്പോഴും ഒരു കീഴാള (Subaltern) ബോധത്തോടെയാണ് സമീപിച്ചിട്ടുള്ളത്. വിജയികൾ എഴുതിയ ചരിത്രത്തിൽ ക്രൂരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരുമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടവർക്ക് വേണ്ടി വയലാർ തന്റെ പേന ചലിപ്പിച്ചു. അതിന്റെ ഏറ്റവും ഉദാത്തമായ ഉദാഹരണമാണ് ‘താടക എന്ന ദ്രാവിഡരാജകുമാരി’ എന്ന കവിത.

വാല്മീകി രാമായണത്തിൽ ക്രൂരയും നരഭോജിയുമായ ‘നിശാചരി’ (രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൾ) മാത്രമായിരുന്ന താടകയെ, വയലാർ സ്വന്തം മണ്ണും സംസ്കാരവും സംരക്ഷിക്കാൻ പോരാടി വീണ ഒരു അനശ്വര പ്രണയിനിയായും ദ്രാവിഡ രാജകുമാരിയായും പുനഃപ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു.

രാക്ഷസിയിൽ നിന്നും രാജകുമാരിയിലേക്കുള്ള മാറ്റം

പരമ്പരാഗത രാമായണ കഥകളിൽ രാമരാവണ യുദ്ധത്തിന്റെ തന്നെ തുടക്കമായി കാണുന്നത് ‘താടക വധ’മാണ്. വിശ്വമിത്രന്റെ യാഗങ്ങൾ മുടക്കുന്ന, കാനനവാസികളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ഭീകരരൂപമായാണ് അവളെ നാം കണ്ടിട്ടുള്ളത്. എന്നാൽ വയലാർ ആ കാഴ്ചപ്പാടിനെ പാടേ മാറ്റുന്നു:

• മോഹങ്ങളുള്ള പെണ്ണ്: ഏതൊരു സാധാരണ പെണ്ണിനെയും പോലെ മനസ്സിൽ പ്രണയവും സൗന്ദര്യബോധവും കാത്തുസൂക്ഷിച്ച ഒരു സുന്ദരിയായിരുന്നു വയലാറിന്റെ താടക. കാടിന്റെ വന്യമായ വശ്യതയും ദ്രാവിഡ രക്തത്തിന്റെ തനിമയും ഒത്തുചേർന്ന കാനനപുത്രി.

• ശ്രീരാമന്റെ ആദ്യ പ്രണയിനി: വിശ്വമിത്രന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം താടകയെ വധിക്കാൻ അമ്പുതൊടുക്കുന്ന ശ്രീരാമൻ കാണുന്നത് ഒരു രാക്ഷസിയെയല്ല, മറിച്ച് താൻ ഇന്നുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത വന്യസൗന്ദര്യമുള്ള ഒരു പെൺകൊടിയെയാണ്. രാമന്റെ നീലക്കണ്ണുകളിലെ തിളക്കത്തിൽ അവളും, അവളുടെ ദ്രാവിഡ ലാവണ്യത്തിൽ രാമനും ഒരു നിമിഷം പരസ്പരം മോഹിതരാകുന്നുണ്ട്. ആ അർത്ഥത്തിൽ, രാമന്റെ മനസ്സിൽ ആദ്യമായി പ്രണയത്തിന്റെ മുകുളങ്ങൾ വിരിയിച്ചത് താടകയാണെന്ന് കവി ദാർശനികമായി സ്ഥാപിക്കുന്നു.

ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം: ആര്യാധിനിവേശവും ദ്രാവിഡ നാശവും

ഈ കവിത വെറുമൊരു പ്രണയകഥയല്ല, മറിച്ച് ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പരിണാമത്തിന്റെ നേർച്ചിത്രമാണ്. ബി.സി.ഇ രണ്ടാം സഹസ്രാബ്ദത്തിൽ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ അതിർത്തിയിലൂടെ ഇന്ത്യയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച ആര്യന്മാർ (Aryan Migration/Invasion), തദ്ദേശവാസികളായ ദ്രാവിഡരെ കീഴടക്കി മുന്നേറിയ ചരിത്രത്തെ കവി ഇവിടെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

ആര്യ-ദ്രാവിഡ സംഘർഷം ചരിത്രത്തിൽ:

സിന്ധുനദീതട സംസ്കാരത്തിന്റെ പതനത്തിനുശേഷം, കൃഷിയും യാഗങ്ങളും മുഖ്യമാക്കിയ ആര്യന്മാർ ഗംഗാസമതലത്തിൽ നിന്നും ദക്ഷിണാപഥത്തിലേക്ക് (സൗത്ത് ഇന്ത്യ) തങ്ങളുടെ സാമ്രാജ്യം വ്യാപിപ്പിച്ചു. കാടുകൾ വെട്ടിത്തെളിച്ചും അവിടുത്തെ തദ്ദേശീയരായ ജനവിഭാഗങ്ങളെ ആട്ടിയോടിച്ചുമാണ് അവർ മുന്നേറിയത്. തങ്ങളുടെ അധിനിവേശത്തെ ചെറുത്തുനിന്ന കാടിന്റെ മക്കളെ അവർ ‘ദസ്യുക്കൾ’ എന്നും ‘രാക്ഷസന്മാർ’ എന്നും വിളിച്ച് അധിക്ഷേപിച്ചു.

യാഗശാലകൾ: അധിനിവേശത്തിന്റെ ആയുധങ്ങൾ

വിശ്വമിത്രനെപ്പോലുള്ള ആര്യൻ ഋഷിമാർ ദ്രാവിഡരുടെ വനമേഖലകളിൽ സ്ഥാപിച്ച ആശ്രമങ്ങളും യാഗശാലകളും കേവലം ആത്മീയ കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നില്ല. അവ ആര്യൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയമായ കടന്നുകയറ്റത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളായിരുന്നു. വനവിഭവങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ജീവിച്ചിരുന്ന തദ്ദേശീയരായ ദ്രാവിഡർ ഇതിനെതിരെ പ്രതികരിച്ചപ്പോൾ, അവരെ അടിച്ചമർത്താൻ ആര്യന്മാർ വടക്കുനിന്നും ക്ഷത്രിയ രാജകുമാരന്മാരെ (രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും) കൊണ്ടുവന്നു.

ആദ്യത്തെ രക്തസാക്ഷി

വയലാറിന്റെ വരികളിൽ താടക ആര്യാധിനിവേശത്തിന്റെ ഇരയായ ആദ്യത്തെ ദ്രാവിഡ രക്തസാക്ഷിയാണ്. സ്വന്തം ജനതയുടെ സ്വൈര്യജീവിതം തകർത്തുകൊണ്ട് കാട് കൈയേറിയവർക്കെതിരെ പൊരുതിയ വിപ്ലവകാരിയാണവൾ.

രാമന്റെ അസ്ത്രമേറ്റ് അവൾ വീഴുമ്പോൾ തകരുന്നത് കേവലമൊരു ജീവനല്ല, മറിച്ച് ആര്യൻ ആധിപത്യത്തിന് മുന്നിൽ മുട്ടുമടക്കേണ്ടി വന്ന ഒരു ദ്രാവിഡ സംസ്കാരത്തിന്റെ ആത്മാഭിമാനമാണ്.

ശൈലിയും ദാർശനിക ഭംഗിയും

വയലാറിന്റെ വരികളിലെ നാടകീയതയും സംഗീതാത്മകതയും ഈ കവിതയെ അങ്ങേയറ്റം ഹൃദ്യമാക്കുന്നു. കാടിന്റെ പശ്ചാത്തലവും, രാമനും താടകയും തമ്മിലുള്ള നിശബ്ദമായ വികാരവിനിമയങ്ങളും കവി അതീവ മനോഹരമായി വർണ്ണിച്ചിരിക്കുന്നു. പുരുഷാധിപത്യവും വംശീയമായ മേൽക്കോയ്മയും ചേർന്ന് എപ്രകാരമാണ് ഒരു സ്ത്രീയെയും അവളുടെ സംസ്കാരത്തെയും ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് ഇല്ലാതാക്കിയത് എന്ന് വയലാർ ഈ കവിതയിലൂടെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

വയലാർ രാമവർമ്മയുടെ ‘താടക എന്ന ദ്രാവിഡരാജകുമാരി’ ഇന്ത്യൻ ചരിത്രത്തിന്റെ പുനർവായനയാണ്. പുരാണങ്ങൾ പലപ്പോഴും ജേതാക്കളുടെ പക്ഷത്തുനിന്നാണ് സംസാരിക്കാറുള്ളത്. എന്നാൽ പരാജിതരുടെ ഭാഗത്തുനിന്നും, പ്രത്യേകിച്ച് പാർശ്വവത്കരിക്കപ്പെട്ട ഒരു ദ്രാവിഡ സ്ത്രീയുടെ പക്ഷത്തുനിന്നും കഥ പറയാൻ വയലാർ കാണിച്ച ആർജ്ജവം ഈ കവിതയെ സാഹിത്യത്തിലെ ഒരു നാഴികക്കല്ലാക്കി മാറ്റുന്നു. ചരിത്രത്തെയും പുരാണത്തെയും പ്രണയത്തെയും ഇത്രത്തോളം ആഴത്തിൽ കൂട്ടിയിണക്കിയ മറ്റൊരു കവിത മലയാളത്തിൽ അപൂർവ്വമാണ്.

വിന്ധ്യശൈലത്തിന്റെ താഴ്‌വരയില്‍
നിശാഗന്ധികള്‍ മൊട്ടിടും ഫാല്‍ഗുനസന്ധ്യയില്‍
പാര്‍വ്വതീപൂജക്കു് പൂനുള്ളുവാന്‍ വന്ന
ദ്രാവിഡരാജകുമാരിയാം താടക

താമരചോലകള്‍ക്കക്കരെ ഭാര്‍ഗ്ഗവരാമന്‍
തെളിച്ചിട്ട സഞ്ചാരവീഥിയില്‍
കണ്ടു ശ്രീരാമനെ, ഏതോ തപോധനന്‍
കൊണ്ടുനടക്കുന്ന കാമസ്വരൂപനെ.

സ്ത്രീഹൃദയത്തിനുന്‍മാദമുണര്‍ത്തുമാ മോഹന
ഗോപാംഗഭംഗി നുകര്‍ന്നവള്‍, കണ്ണെടുക്കാതെ,
കണ്ണെടുക്കാതൊരഭൗമ രോമാഞ്ചമാര്‍ന്നു നിന്നാള്‍
സലജ്ജം സകാമം സവിസ്മയം..

രാജീവപുഷ്പശരങ്ങളേറ്റാദ്യമായ് രാമനില്‍
മോഹം തുടിച്ചുണര്‍ന്നീടവേ,
താടി തടവി ചിരിച്ചു ചൊല്ലീ മുനി
താടകയെന്ന നിശാചരിയാണവള്‍.

ആര്യഗോത്രത്തലവന്‍മാര്‍ അനുചരന്‍മാരുമായ്
ദക്ഷിണഭാരതഭൂമിയില്‍ സംഘങ്ങള്‍
സംഘങ്ങളായ് വന്നു് സംസ്കാരസംഹിതയാകെ
തിരുത്തിക്കുറിച്ചനാള്‍, വാമനന്‍മാരായ്
വിരുന്നുവന്നീ ദാനഭൂമിയില്‍ യാഗപശുക്കളെ മേച്ചനാള്‍

ചിത്രം: വിക്കിമീഡിയ കോമൺസ്

ദ്രാവിഢരാജാധിരാജകിരീടങ്ങള്‍ ഈ മണ്ണിലിട്ടു്
ചവിട്ടി ഉടച്ചനാള്‍,വിശ്വമാതൃത്വത്തെ വേദമഴുവിനാല്‍
വെട്ടി പുരോഹിത പാദത്തില്‍ വെച്ചനാള്‍.
ആദ്യമായ് ആര്യവംശാധിപത്യത്തിനെയാട്ടിയകറ്റിയ
രാജകുമാരിയെ, താടകയെ, കണ്ടു്, കോപാരുണങ്ങളായ്
താടി വളര്‍ത്തും തപസ്വി തന്‍ കണ്ണുകള്‍

ചിത്രശിലാതലങ്ങള്‍ക്കു് മീതെ മലര്‍മെത്ത വിരിക്കും
സുരഭിയാം തെന്നലില്‍
ആ രാത്രി സ്വപ്നവും കണ്ടു് വനന്ദീതീരത്തു്
ശ്രീരാമചന്ദ്രനുറങ്ങവേ, കാട്ടിലൂടെ, ഒച്ച്യുണ്ടാക്കാതെ,
അനങ്ങാതെ, ഓട്ടുവളകള്‍ കിലുങ്ങാതെ,
ഏകയായ്, ദാശരഥിതന്‍ അരികത്തു്
അനുരാഗദാഹപരവശയായ് വന്നു താടക.

ഞാണ്‍ വടുവാര്‍ന്ന യുവാവിന്റെ കൈകളില്‍
തോള്‍ വരെയെത്തിക്കിടന്ന കാര്‍ക്കൂന്തലില്‍
ഹേമാംഗകങ്ങളില്‍, താടകതന്‍ തളിര്‍ത്താമരമൊട്ടിളം
കൈകള്‍ ഓടവേ…

അജ്ഞാതം ഏതോ മധുരാനുഭൂതിയില്‍
അര്‍ദ്ധസുപ്താന്തര്‍വികാരമുണരവേ…
ആദ്യത്തെ മാദകചുംബനത്തില്‍ തന്നെ
പൂത്തുവിടര്‍ന്നുപോയ് രാമന്റെ കണ്ണുകള്‍…

മുത്തുകിലുങ്ങും സ്വരവുമായ് ചോദിച്ചു
മുഗ്ദാനുരാഗ വിവശയായ് താടക:
“ആര്യവംശത്തിന്നടിയറ വെക്കുമോ
സൂര്യവംശത്തിന്റെ സ്വര്‍ണ്ണസിംഹാസനം”

ചുറ്റുമുറങ്ങിക്കിടന്ന മഹര്‍ഷിമാര്‍ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നു
നിശ്ശബ്ദയായ് പെണ്‍കൊടി!
യജ്ഞകുണ്ഠത്തിനരികില്‍ വിശ്വാമിത്ര ഗര്‍ജ്ജനം
കേട്ടു നടുങ്ങി വിന്ധ്യാടവി!
യജ്ഞകുണ്ഠത്തിനരികില്‍ വിശ്വാമിത്ര ഗര്‍ജ്ജനം കേട്ടൂ:

“വില്ലുകുലയ്ക്കൂ; ശരം തൊടുക്കൂ; രാമാ; കൊല്ലൂ…
നിശാചരി താടകയാണവള്‍!!
ആദ്യമായ് രാമന്റെ മന്‍മഥാസ്ത്രം മാല ചാര്‍ത്തിയ
രാജകുമാരിതന്‍ ഹൃത്തടം
മറ്റൊരസത്രത്താല്‍ തകര്‍ന്നു പോയ്
സ്തബ്ധനായ് പുത്രീ വിയോഗവ്യഥയില്‍ വിന്ധ്യാചലം!!