ലോകചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന സർവകലാശാലകളിലൊന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന തക്ഷശില (Taxila), ഭാരതീയ വിജ്ഞാനീയത്തിന്റെ തിളക്കമാർന്ന അധ്യായമാണ്. ഇന്നത്തെ പാക്കിസ്ഥാനിലെ പഞ്ചാബ് പ്രവിശ്യയിൽ, റാവൽപിണ്ടിക്ക് സമീപം സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്ന ഈ വിദ്യാകേന്ദ്രം, ആധുനിക സർവകലാശാലകൾക്കും സഹസ്രാബ്ദങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് അറിവിന്റെ വെളിച്ചം ലോകത്തിന് പകർന്നു നൽകി. തക്ഷശിലയുടെ ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം വളരെ വിപുലമാണ്. അതിന്റെ തുടക്കം, പാഠ്യപദ്ധതി, പുരാവസ്തു ഗവേഷണ ഫലങ്ങൾ എന്നിവ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, അത് വൈദിക പാരമ്പര്യത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത് എന്നും പിന്നീട് ബൗദ്ധ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കേന്ദ്രമായി വളർന്നു എന്നും മനസ്സിലാക്കാം. ചരിത്രപശ്ചാത്തലം നളന്ദ സർവകലാശാല സ്ഥാപിതമാകുന്നതിനും നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ്, ഏകദേശം ക്രി.മു. 6-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ (ചില ചരിത്രകാരന്മാരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ക്രി.മു 1000-ൽ) തക്ഷശില ഒരു പ്രമുഖ വിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രമായി വളർന്നിരുന്നു. തക്ഷശില സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നത് പുരാതന ഭാരതത്തിന്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ കവാടമായ ഗാന്ധാര ദേശത്തായിരുന്നു; ഗാന്ധാര ദേശത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായിരുന്ന ഈ നഗരം സിന്ധു നദീതട സംസ്കാരത്തിന്റെയും മധ്യേഷ്യൻ സംസ്കാരങ്ങളുടെയും സംഗമഭൂമി കൂടിയായിരുന്നു. രാമായണത്തിലെ ഭരതന്റെ പുത്രനായ തക്ഷൻ ആണ് ഈ നഗരം സ്ഥാപിച്ചതെന്ന് ഐതിഹ്യങ്ങൾ പറയുന്നു. ഏഷ്യയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വ്യാപാരികളുടെയും സഞ്ചാരികളുടെയും സംഗമസ്ഥാനമായിരുന്നു ഈ നഗരം. തക്ഷശിലയുടെ തുടക്കം ബൗദ്ധപാരമ്പര്യത്തിൽ നിന്നായിരുന്നില്ല, അത് വൈദികപാരമ്പര്യത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രമായിരുന്നു. വൈദിക പാരമ്പര്യം (Vedic/Hindu Roots) കാലഘട്ടം: തക്ഷശിലയുടെ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ ക്രി.മു. 6-ാം നൂറ്റാണ്ട് മുതലെങ്കിലും സജീവമായിരുന്നു. ഇത് ഗൗതമ ബുദ്ധന്റെ കാലഘട്ടത്തിന് മുൻപോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല ജീവിതത്തിലോ ഉള്ള സമയമാണ്. ഐതിഹ്യം: രാമായണത്തിൽ, അയോധ്യാ രാജാവായിരുന്ന ഭരതന്റെ മകൻ തക്ഷൻ സ്ഥാപിച്ച നഗരമാണ് തക്ഷശിലയെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഈ ബന്ധം അതിന്റെ വൈദിക പശ്ചാത്തലത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പാഠ്യപദ്ധതി: തക്ഷശിലയിലെ ആദ്യകാല പാഠ്യപദ്ധതികളിൽ വേദങ്ങൾ, ഉപനിഷത്തുകൾ, വേദാംഗങ്ങൾ, സംസ്കൃത വ്യാകരണം (പാണിനിയുടെ രചനകൾ), യുദ്ധതന്ത്രം, രാഷ്ട്രതന്ത്രം എന്നിവയ്ക്കായിരുന്നു പ്രധാന പ്രാധാന്യം. പ്രമുഖർ: സംസ്കൃത വ്യാകരണത്തിന്റെ പിതാവായ പാണിനി വൈദിക പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പ്രമുഖനായ വ്യക്തിയായിരുന്നു. ബൗദ്ധപാരമ്പര്യത്തിന്റെ വളർച്ച തക്ഷശില ഒരു...
Read More »
മധ്യകാല കേരളത്തിൻ്റെ രാഷ്ട്രീയ ചക്രവാളത്തിൽ ജ്വലിച്ചുനിന്നതും, ഭാരതപ്പുഴയുടെ (നിളയുടെ) മണൽത്തരികളിൽ ചോരകൊണ്ട് എഴുതപ്പെട്ടതുമായ ഒരധ്യായമാണ് മാമാങ്കം. ഓരോ പന്ത്രണ്ട് വർഷത്തിലും തിരുനാവായയിൽ അരങ്ങേറിയ ഈ മഹാമഹം, കേവലം ഒരു ഉത്സവമായിരുന്നില്ല; അത് അധികാരത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിൻ്റെയും, നഷ്ടപ്പെട്ട അഭിമാനം വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള വീരമൃത്യുവിൻ്റെയും, കേരളത്തിൻ്റെ സാംസ്കാരിക-വാണിജ്യ സമൃദ്ധിയുടെയും നേർചിത്രമായിരുന്നു. മാമാങ്കത്തിൻ്റെ വേരുകൾ കേരളത്തെ ഭരിച്ചിരുന്ന പ്രാചീന രാജവംശങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നു. ഐതിഹ്യങ്ങളനുസരിച്ച്, പരശുരാമൻ്റെ കാലം മുതൽക്കേ ഓരോ വ്യാഴവട്ടത്തിലും (12 വർഷം) നടന്നിരുന്ന ഈ ചടങ്ങ്, പുതിയ പെരുമാളിനെ (ചക്രവർത്തിയെ) തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനോ അല്ലെങ്കിൽ നിലവിലെ ഭരണാധികാരിയുടെ അധികാരം സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതിനോ വേണ്ടിയുള്ളതായിരുന്നു. ചേര പാരമ്പര്യം എ.ഡി. 800 മുതൽ 1124 വരെ നിലനിന്ന രണ്ടാം ചേരസാമ്രാജ്യത്തിൻ്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ മാമാങ്കത്തിന് വലിയ പ്രാധാന്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. രക്ഷാപുരുഷൻ (Guardian): ചേരസാമ്രാജ്യത്തിൻ്റെ തകർച്ചയ്ക്ക് ശേഷം, ഈ മഹാചടങ്ങിൻ്റെ രക്ഷാപുരുഷൻ എന്ന പദവി വള്ളുവനാട് രാജാവായ വള്ളുവക്കോനാതിരിക്കായി ലഭിച്ചു. തിരുനാവായ ക്ഷേത്രത്തിൻ്റെ സംരക്ഷകൻ എന്ന നിലയിലും, 17-ഓളം നാടുവാഴികളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന സാമന്ത രാജാവെന്ന നിലയിലും, ഈ സ്ഥാനം അദ്ദേഹത്തിന് കേരളത്തിലെ രാജാക്കന്മാർക്കിടയിൽ വലിയ പ്രതാപം നൽകി. അധികാര കവർച്ച: സാമൂതിരിയുടെ ആധിപത്യം മാമാങ്കത്തിൻ്റെ ചരിത്രം രക്തരൂഷിതമായി മാറുന്നത്, കോഴിക്കോട് സാമൂതിരി (Zamorin of Calicut) തൻ്റെ അധികാരം വികസിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെയാണ്. വള്ളുവക്കോനാതിരിയുടെ പതനം 14-ാം നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ മധ്യത്തോടെ, സൈനികപരമായും വാണിജ്യപരമായും ശക്തിപ്പെട്ട സാമൂതിരി തൻ്റെ ശ്രദ്ധ വള്ളുവനാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. പോരാട്ടത്തിൻ്റെ തുടക്കം: ഏകദേശം 1350-1361 കാലഘട്ടത്തിൽ നടന്ന നിരവധി യുദ്ധങ്ങളിലൂടെ സാമൂതിരി വള്ളുവക്കോനാതിരിയെ പരാജയപ്പെടുത്തി. തന്ത്രപരമായി പ്രാധാന്യമുള്ളതും മാമാങ്കത്തിൻ്റെ വേദിയുമായ തിരുനാവായയുടെ നിയന്ത്രണം സാമൂതിരി പിടിച്ചെടുത്തു. രക്ഷാപുരുഷ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കൽ: ഈ വിജയത്തിലൂടെ, പരമ്പരാഗതമായി വള്ളുവക്കോനാതിരിക്കായിരുന്ന മാമാങ്കത്തിൻ്റെ രക്ഷാപുരുഷ സ്ഥാനം സാമൂതിരി ബലം പ്രയോഗിച്ച് സ്വന്തമാക്കി. ഈ സംഭവം വള്ളുവനാടിന് രാഷ്ട്രീയമായ നഷ്ടത്തിനപ്പുറം, അഭിമാനപരമായ വലിയൊരു മുറിവായിരുന്നു. നിലപാടുതറ: അധികാരത്തിൻ്റെ പീഠം മാമാങ്കത്തിൻ്റെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ചിഹ്നമായിരുന്നു നിലപാടുതറ. സ്ഥലം: ഭാരതപ്പുഴയുടെ മണൽത്തീരത്ത്, മാമാങ്കം നടക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് പ്രത്യേകം നിർമ്മിച്ച ഉയരമുള്ള പീഠം. പ്രതീകാത്മകത: രക്ഷാപുരുഷനായി...
Read More »
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ ദശകങ്ങളിൽ ഇന്ത്യൻ കാർഷിക ശാസ്ത്രരംഗത്ത് വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ച, ഷട്പദവിജ്ഞാന (entomologist) മേഖലയിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ച ആദ്യത്തെ ഭാരതീയനായിരുന്നു ഡോ. കെ. കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ(1884–1936). ഔദ്യോഗികമായി ഷഡ്പദവിജ്ഞാന മേഖലയിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ച വ്യക്തിയെന്ന ബഹുമതി അദ്ദേഹത്തിന് സ്വന്തമാണ്. ഷട്പദവിജ്ഞാനീയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി പുസ്തകങ്ങൾ അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു. ഇവ കൂടൂതെ ദി വെസ്റ്റ് (1927), എ സിവിലൈസേഷൻ അറ്റ് ബേ (മരണാനന്തരം 1937 ഇൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്) തുടങ്ങിയ പുസ്തകങ്ങളും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു. ഗദ്യരീതിയിൽ ഷട്പദവിജ്ഞാനത്തിന്റെ സമഗ്രതയും സൗന്ദര്യവും ചോർന്നു പോകാതെ രചിച്ച ഈ രണ്ടു പുസ്തകങ്ങളും ഷട്പദവിജ്ഞാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഏറെ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. ഒരു കാർഷിക എൻടോമോളജിസ്റ്റ് എന്ന നിലയിൽ, കീടങ്ങളെ പരിപാലിക്കുന്നതിനുള്ള കുറഞ്ഞ ചിലവിലുള്ള സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ അദ്ദേഹം, ഇന്ത്യയിലെ ക്ലാസിക്കൽ ബയോളജിക്കൽ കൺട്രോൾ സമീപനങ്ങളുടെ തുടക്കക്കാരൻ കൂടിയായിരുന്നു. ജനനവും സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലവും ഡോ. കുഞ്ഞിക്കണ്ണന്റെ നേട്ടങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാൻ, അദ്ദേഹം ജനിച്ച കാലഘട്ടവും സാമൂഹിക ചുറ്റുപാടും നിർബന്ധമായും അറിഞ്ഞിരിക്കണം. ജനനം: 1884 ഒക്ടോബർ 15-ന് ഫ്രഞ്ച് കോളനിയായിരുന്ന മയ്യഴിയിൽ (മാഹി) ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനം. കുടുംബം: മലബാറിൽ മജിസ്ട്രേറ്റായിരുന്ന കുഞ്ഞിമന്നൻ ആയിരുന്നു പിതാവ്. അമ്മ, കൂത്തുപറമ്പിലുള്ള വാച്ചാലി വീട്ടിലെ കല്യാണിയമ്മയും. ഈ ദമ്പതികളുടെ മൂന്നാമത്തെ മകനായിരുന്നു കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ. സമുദായവും പ്രാധാന്യവും: അദ്ദേഹം തീയ്യ സമുദായത്തിലാണ് ജനിച്ചത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, സാമൂഹികമായി പിന്നാക്കം നിന്നിരുന്ന ഈ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട ഒരാൾക്ക് ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം നേടുക എന്നത് അചിന്തനീയമായിരുന്നു. കടുത്ത ജാതി വിവേചനവും വിദ്യാഭ്യാസ വിലക്കുകളും നിലനിന്നിരുന്ന ആ കാലഘട്ടത്തിൽ, സ്വന്തം കഴിവ് കൊണ്ട് അമേരിക്കയിലെ ഹാർവാർഡ് പോലുള്ള സർവകലാശാലയിൽ എത്താൻ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു എന്നത്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം വെറും ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ കഥയല്ല, മറിച്ച് സാമൂഹിക മുന്നേറ്റത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകം കൂടിയാണ് എന്ന് തെളിയിക്കുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസം: അറിവിന്റെയും വിദേശ പരിശീലനത്തിന്റെയും ശക്തി കുഞ്ഞിക്കണ്ണന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരിയറിന് ശക്തമായ അടിത്തറ നൽകി. ഇന്ത്യയിലെ തുടക്കം: സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുശേഷം അദ്ദേഹം മൈസൂർ സംസ്ഥാനത്തേക്ക് പോവുകയും അവിടുത്തെ അഗ്രികൾച്ചറൽ ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്...
Read More »
🎉 അഭിനന്ദനങ്ങൾ, ഷിജു അലക്സ്! 🎉 കാലടി സംസ്കൃത സർവ്വകലാശാലയുടെ പ്രദീപൻ പാമ്പിരിക്കുന്ന് സ്മാരക മാതൃഭാഷാ പുരസ്കാരം നേടിയതിൽ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ സന്തോഷവും അഭിമാനവും! 💐 കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രരേഖകളും കോപ്പിറൈറ്റ് ഫ്രീ പുസ്തകങ്ങളും ഡിജിറ്റൈസ് ചെയ്ത് പൊതുസമൂഹത്തിന് സൗജന്യമായി ലഭ്യമാക്കാൻ ഷിജു നടത്തുന്ന ഈ മഹാപ്രയത്നം ഒരുപാട് വർഷത്തെ കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെയും സമർപ്പണത്തിന്റെയും ഫലമാണ്. അക്കാദമിക് ലോകത്തുനിന്ന് തന്നെ ഈ അംഗീകാരം ലഭിച്ചത്, ഈ ദീർഘകാല പദ്ധതിയുടെ പ്രാധാന്യത്തെ അടിവരയിടുന്നു. കേരളത്തിന്റെ ഭൂതകാലത്തെ ഡിജിറ്റൈസ് ചെയ്യുന്ന ഈ പ്രക്രിയയ്ക്ക് വലിയ ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. കൈകൊണ്ട് തൊടാൻ പോലും സാധിക്കാത്ത അമൂല്യരേഖകളും പുസ്തകങ്ങളും കാലക്രമേണ നശിച്ചുപോകാതെ, ലോകത്തിന്റെ ഏത് കോണിലിരുന്നും ഗവേഷകർക്കും വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും സാധാരണക്കാർക്കും എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യമാക്കുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രയോജനം. ഈ ഡിജിറ്റൽ ശേഖരം, കേരളീയ സംസ്കാരത്തെയും ചരിത്രത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ആഴത്തിലുള്ള പഠനങ്ങൾക്ക് ഭാവിയിൽ അക്ഷയഖനിയായി നിലനിൽക്കും. വരും തലമുറയ്ക്ക് അവരുടെ വേരുകൾ തേടാനും, ചരിത്ര സത്യങ്ങൾ നേരിട്ട് മനസ്സിലാക്കാനും ഇത് വഴിയൊരുക്കും. ഷിജു തന്റെ പോസ്റ്റിൽ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ, ഇതൊരു കൂട്ടായ വിജയമാണ്. ഗ്രന്ഥപ്പുര ഇന്ന് എത്തിനിൽക്കുന്ന ഈ ഉയരം ഓരോ സന്നദ്ധപ്രവർത്തകന്റെയും സംഭാവനയാണ്. ഷിജുവിന്റെ നേതൃത്വവും അർപ്പണബോധവും പ്രചോദനപരമാണ്. ഒരു വ്യക്തിഗത സംരംഭമായി തുടങ്ങി, ഇന്ന് ഗ്രന്ഥപ്പുര (https://gpura.org/) എന്ന വലിയ പ്രസ്ഥാനമായി ഇത് വളർന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ, ഈ പുരസ്കാരം ആ വലിയ സ്വപ്നത്തിന് ലഭിച്ച അംഗീകാരമായി കണക്കാക്കാം. ഗ്രന്ഥപ്പുരയുടെ ഈ മുന്നോട്ടുള്ള യാത്രയിൽ ഇനിയും ഒരുപാട് ദൂരം പോകാനുണ്ട്. എല്ലാവിധ ആശംസകളും, പ്രിയ സുഹൃത്തേ! ❤️ സത്യം പറഞ്ഞാൽ, ഇന്ന് ഈ പ്രസ്ഥാനം ഇത്രയും വലുതാകുന്നതിനു മുൻപ്, 'വായനയുടെ കാലം കഴിഞ്ഞു, ഇനി വീഡിയോസിന്റെ കാലമാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാനടക്കം പലരും ഷിജുവിന്റെ ഈ സ്കാനിംങ് പരിപാടിയെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തിയിട്ടും പരിഹസിച്ചിട്ടും ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് ആ വിമർശനങ്ങളെയും പരിഹാസങ്ങളെയും മറികടന്ന് ഒറ്റയ്ക്ക് പിടിച്ചുനിന്ന ആ മനക്കരുത്തും, ലക്ഷ്യത്തോടുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസം തന്നെയാണ് ഇന്നും ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിത്തറ എന്നാണു ഞാൻ കരുതുന്നത്. അത്ര വലുതല്ലെങ്കിലും,...
Read More »
പ്രാചീന കാലം മുതൽ 1947 വരെ നീളുന്ന ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിൻ്റെ ചരിത്രം, 50-ഓളം ശക്തരായ രാജവംശങ്ങളുടെ ഉയർച്ചയുടെയും തകർച്ചയുടെയും, സാംസ്കാരിക സമന്വയത്തിൻ്റെയും, ശക്തമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പുകളുടെയും ഒരു മഹാഗാഥയാണ്. 📜 ബിസി കാലഘട്ടം: അടിത്തറയും ആദ്യ സാമ്രാജ്യങ്ങളും ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിൻ്റെ ചരിത്രം, വിശാലവും ലോകോത്തരവുമായ സിന്ധു നദീതട സംസ്കൃതിയിൽ (Indus Valley Civilization - IVC) നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. ഹാരപ്പ, മൊഹൻജൊദാരോ തുടങ്ങിയ നഗരങ്ങൾ മികച്ച നഗരാസൂത്രണം, ശുചിത്വ സംവിധാനങ്ങൾ, വികസിത വാണിജ്യം എന്നിവയുടെ കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു. ഈ പ്രശസ്തമായ സംസ്കൃതിയുടെ തകർച്ചയ്ക്ക് ശേഷമാണ് ചരിത്രത്തിൽ അടുത്ത ഘട്ടം ആരംഭിക്കുന്നത്. തുടർന്ന്, ആര്യകുടിയേറ്റങ്ങളോടെയാണ് (Vedic Period) ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരത്തിൻ്റെ പുതിയൊരു അടിത്തറ രൂപപ്പെട്ടുവന്നത്. വേദങ്ങളുടെ രചന, വർണ്ണവ്യവസ്ഥയുടെ രൂപീകരണം, ഗ്രാമങ്ങളിലധിഷ്ഠിതമായ ജീവിതശൈലി എന്നിവ ഈ വേദകാലഘട്ടത്തിലെ പ്രധാന സവിശേഷതകളാണ്. പിന്നീട് മഗധ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ഹര്യങ്ക, ശിശുനാഗ, നന്ദ രാജവംശങ്ങൾ ശക്തി പ്രാപിച്ചു. ബി.സി. 3-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ചന്ദ്രഗുപ്ത മൗര്യൻ സ്ഥാപിച്ച മൗര്യ സാമ്രാജ്യം (Maurya Empire), ഇന്ത്യയെ ആദ്യമായി രാഷ്ട്രീയമായി ഏകീകരിച്ചു. അശോക ചക്രവർത്തിയുടെ ഭരണകാലത്ത് ബുദ്ധമതം ലോകമെമ്പാടും വ്യാപിക്കുകയും 'ധർമ്മം' അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഭരണസംവിധാനം നിലവിൽ വരികയും ചെയ്തു. ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ ശതവാഹനർ ശക്തമായ പ്രാദേശിക ഭരണം സ്ഥാപിച്ചു. ✨ സുവർണ്ണ കാലഘട്ടവും ബുദ്ധമതത്തിൻ്റെ ക്ഷയവും മൗര്യൻമാരുടെ പതനത്തിനു ശേഷം ശുംഗ, കണ്വ രാജവംശങ്ങൾ മഗധയിൽ അധികാരത്തിൽ വന്നു. തുടർന്ന് ഗുപ്ത രാജവംശത്തിൻ്റെ (Gupta Dynasty - CE 320-550) ഭരണകാലം ഇന്ത്യയുടെ 'സുവർണ്ണ കാലഘട്ടം' എന്ന് അറിയപ്പെട്ടു. ശാസ്ത്രം, കല, സാഹിത്യം, ഗണിതം (ആര്യഭടൻ, വരാഹമിഹിരൻ) എന്നിവയിൽ വലിയ മുന്നേറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായി. എന്നാൽ, ഈ കാലഘട്ടത്തോടെ ബുദ്ധമതത്തിൻ്റെ പ്രാധാന്യം പതുക്കെ കുറയുകയും ഹൈന്ദവ മതത്തിന് (പുരാണങ്ങളും ഭക്തി പ്രസ്ഥാനവും) പ്രാധാന്യം വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു. ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ പല്ലവ, ചാലൂക്യ, രാഷ്ട്രകൂട രാജവംശങ്ങൾ ക്ഷേത്ര വാസ്തുവിദ്യയുടെയും പ്രാദേശിക ഭാഷകളുടെയും വികാസത്തിന് (തമിഴ്, കന്നഡ) സംഭാവന നൽകി. ഈ രാജ്യങ്ങൾ പരസ്പരമുള്ള ആക്രമണങ്ങളിലൂടെയും യുദ്ധങ്ങളിലൂടെയും (ഉദാഹരണത്തിന്, ചാലൂക്യ-പല്ലവ യുദ്ധങ്ങൾ) ശക്തി തെളിയിച്ചു....
Read More »
വർത്തമാനകാലത്ത് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വരണ്ടതും ജീവനില്ലാത്തതുമായ പ്രദേശമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന സഹാറാ മരുഭൂമി, ഏകദേശം 14,500 മുതൽ 5,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് വരെ "ആഫ്രിക്കൻ ആർദ്ര കാലഘട്ടം" (African Humid Period - AHP) അഥവാ "ഹരിത സഹാറ" (Green Sahara) എന്നറിയപ്പെട്ട ഒരുകാലത്ത്, തടാകങ്ങളും നദികളും സമൃദ്ധമായ സസ്യജാലങ്ങളുമുള്ള ഒരു സവന്നാ പ്രദേശമായിരുന്നു. ഈ പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ ഭൂതകാലം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ അവിടെ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു പ്രാചീന മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ ചരിത്രം മാറ്റിമറിച്ച കണ്ടെത്തലാണ് ലിബിയയിലെ തകർകോറി (Takarkori) പാറമടകൾ നൽകുന്നത്. 📍 തകർകോറിയിലെ അത്ഭുത കണ്ടെത്തൽ തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ലിബിയയിലെ തദ്രാർട്ട് അക്കാക്കസ് (Tadrart Acacus) പർവതനിരകളിലെ തകർകോറി (Takarkori) പാറമടകളിൽ നിന്നാണ് ഈ ഗവേഷണത്തിന് ആധാരമായ പുരാവസ്തുക്കൾ കണ്ടെത്തിയത്. ഇവിടെ 8,900-നും 4,800-നും വർഷങ്ങൾക്കിടയിൽ അടക്കം ചെയ്ത 15-ഓളം സ്ത്രീകളുടെയും കുട്ടികളുടെയും അസ്ഥികൂടങ്ങൾ ലഭിച്ചു. പ്രകൃതിദത്ത മമ്മികൾ: ഇവയിൽ ഏകദേശം 7,000 വർഷം പഴക്കമുള്ള രണ്ട് സ്ത്രീകളുടെ ഭൗതികാവശിഷ്ടങ്ങൾ വളരെ ശ്രദ്ധേയമായ രീതിയിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. മരുഭൂമിയിലെ അത്യധികം വരണ്ട കാലാവസ്ഥ കാരണം ഇവ പ്രകൃതിദത്ത മമ്മികളായി മാറിയിരുന്നു. ഈ മമ്മികളിൽ നിന്ന് പുരാതന ഡി.എൻ.എ. വേർതിരിച്ചെടുക്കാനുള്ള ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ ശ്രമം വിജയകരമായി. ഇത് ആഫ്രിക്കയിലെ അങ്ങേയറ്റം ചൂടുള്ള കാലാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ പൂർണ്ണമായ പ്രാചീന മനുഷ്യ ജീനോം ഡാറ്റയാണ്. കാലഘട്ടം: ഈ മമ്മികൾ പ്രാരംഭ ഇടയ കാലഘട്ടത്തിൽ (Early Pastoral period) ജീവിച്ചിരുന്ന ഇടയ സ്ത്രീകളുടേതാണ് (Pastoral Neolithic female) എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. 🧬 ജനിതക ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ (Genetic Isolation) തെളിവുകൾ തകർകോറി മമ്മികളുടെ ഡി.എൻ.എ. വിശകലനമാണ് ഈ കണ്ടെത്തലിനെ ലോകശ്രദ്ധയിൽ കൊണ്ടുവന്നത്. Nature പോലുള്ള പ്രമുഖ ശാസ്ത്ര ജേണലുകളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പഠനങ്ങൾ പ്രധാനമായും താഴെ പറയുന്ന വിവരങ്ങൾ നൽകുന്നു: 1. അജ്ഞാത വംശാവലി (Lost Lineage) തകർകോറിയിലെ മനുഷ്യർ അവരുടെ വംശാവലിയുടെ ഭൂരിഭാഗവും (ഏകദേശം 93%) ഉൾക്കൊള്ളുന്നത് മുമ്പ് അജ്ഞാതമായിരുന്ന ഒരു വടക്കൻ ആഫ്രിക്കൻ ജനസംഖ്യയിൽ നിന്നാണ്. ഈ വംശാവലി, ഏകദേശം 50,000 വർഷങ്ങൾക്ക്...
Read More »
ദേവദാസി, അഥവാ 'ദൈവത്തിൻ്റെ ദാസി'. ഈ പദത്തിന് പിന്നിൽ ഒരുകാലത്ത് ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരത്തിൻ്റെയും കലയുടെയും അത്യുന്നതങ്ങളിൽ വിളങ്ങിയ സ്ത്രീരത്നങ്ങളുടെ നൃത്തചുവടുകളുണ്ട്; ഒപ്പം, പിൽക്കാലത്ത് നിഷ്കരുണം ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ട ആയിരക്കണക്കിന് ജീവിതങ്ങളുടെ കണ്ണീർപ്പൂക്കളുമുണ്ട്. ക്ഷേത്രഗോപുരങ്ങളുടെ നിഴലിൽ, ഭക്തിയുടെയും കലയുടെയും മറവിൽ, അവർ ജീവിച്ചതും, മരിച്ചതും, ഒടുവിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതും ഇന്ത്യൻ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും സങ്കീർണ്ണമായ ഏടുകളിലൊന്നാണ്. ഇന്ത്യയിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു സങ്കീർണ്ണമായ സാമൂഹിക-മതപരമായ ആചാരമാണ്. 'ദൈവത്തിന്റെ ദാസി' ('ദേവ' - ദൈവം, 'ദാസി' - ദാസി/സേവിക) എന്നർത്ഥം വരുന്ന ഈ സമ്പ്രദായത്തിന് നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ ചരിത്രമുണ്ട്. ദേവദാസി സമ്പ്രദായത്തിന്റെ കൃത്യമായ ഉത്ഭവം അവ്യക്തമാണെങ്കിലും, സംഘകാല സാഹിത്യത്തിലും അതിനുശേഷമുള്ള ലിഖിതങ്ങളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളെയും രാജസദസ്സുകളെയും ആശ്രയിച്ച് കഴിഞ്ഞിരുന്ന നർത്തകിമാർ, ഗണികമാർ എന്നിവരെക്കുറിച്ച് സൂചനകളുണ്ട്. ദേവദാസി സമ്പ്രദായത്തിൻ്റെ ഉത്ഭവം അന്വേഷിക്കുമ്പോൾ, അത് ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സംസ്കാരത്തിൻ്റെ മൂർത്തമായ ഭക്തിയുമായി അലിഞ്ഞുചേർന്നിരിക്കുന്നു. പുരാതന തമിഴ് സാഹിത്യത്തിലെ 'ചിലപ്പതികാര' ത്തിലെ നർത്തകിമാരായ ഗണികമാർ (ഉദാഹരണത്തിന്: മാധവി) സമൂഹത്തിൽ ഉന്നതമായ പദവി അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. അവർക്ക് സംഗീതത്തിലും നൃത്തത്തിലും ആഴത്തിലുള്ള അറിവുണ്ടായിരുന്നു. ദൈവവിവാഹിതർ (നിത്യസുമംഗലികൾ): ദേവദാസികൾ 'ദൈവത്തെ' (പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തിയെ) വിവാഹം കഴിച്ചതിനാൽ, അവർക്ക് നിത്യസുമംഗലി എന്ന മഹത്തായ പദവി ലഭിച്ചു. സാധാരണ സ്ത്രീകൾക്ക് ഭർത്താവ് മരിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന വൈധവ്യത്തിൻ്റെ ദുരിതം അവർക്ക് പേറേണ്ടി വന്നില്ല. ഈ പദവി അവരെ സാമൂഹികമായ ചടങ്ങുകളിൽ ബഹുമാന്യരാക്കി. സംഗീതവും നൃത്തവും ആയിരുന്നു അവർക്കന്നു പ്രധാനം. ചോള കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രഭാവം: 11-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ചോള രാജാക്കന്മാരുടെ ലിഖിതങ്ങളിൽ, തഞ്ചാവൂരിലെ ബൃഹദീശ്വര ക്ഷേത്രത്തിൽ മാത്രം നാനൂറിലധികം ദേവദാസിമാർക്ക് രാജകീയമായ സംരക്ഷണവും ഭൂമിയും ധനവും നൽകിയിരുന്നതായി കാണാം. ഇവർ 'ദേവർ അടിയാർ' (ദൈവത്തിൻ്റെ ദാസിമാർ) എന്നറിയപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തെ കേവലം ഒരു ആരാധനാലയം എന്നതിലുപരി, കലയുടെയും ഭരണനിർവഹണത്തിന്റെയും സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രമായും നിലനിർത്തി. UNESCO ലോക പൈതൃക കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഇടം നേടിയ ഈ ക്ഷേത്രം, ദ്രാവിഡ ശൈലിയിലുള്ള ക്ഷേത്ര നിർമ്മാണത്തിൻ്റെ അനശ്വരമായ മാതൃകയായി ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. പുരാതന നിയമന രീതികളനുസരിച്ച് ദേവദാസികളെ ഏഴ് തരത്തിൽ തരം തിരിച്ചിരുന്നു: സ്വയം...
Read More »
ശബരിമല ക്ഷേത്രത്തിൻ്റെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചും അതിനെ ജൈന-പാണ്ഡ്യ അഭയാർത്ഥി പ്രവാഹങ്ങളുമായി ബന്ധമുണ്ടോ എന്നതും പരിശോദിക്കേണ്ടതാണ്. നിലവിലുള്ള ചരിത്രരേഖകൾ, പുരാവസ്തു ഗവേഷണഫലങ്ങൾ, പ്രാദേശിക ഐതിഹ്യങ്ങൾ, പാട്ടുകൾ എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ശബരിമലയുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കാം. ഈ വിഷയങ്ങളിലെ പൊതുവായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട സിദ്ധാന്തങ്ങളും ലഭ്യമായ തെളിവുകളും ഉൾപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണിത് പറയുന്നത്. ശബരിമലയുടെ ഉത്ഭവത്തെയും ചരിത്രത്തെയും കുറിച്ച് നിരവധി സിദ്ധാന്തങ്ങളും ഐതിഹ്യങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്. ഇവയിൽ, ജൈന-ബുദ്ധ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ സ്വാധീനവും പാണ്ഡ്യവംശ ബന്ധങ്ങളും പ്രബലമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നവയാണ്. 1. മധുരയിലെ കൂട്ടക്കുരുതിയും അഭയാർത്ഥി പ്രവാഹവും ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ (640 CE), സംബന്ധമൂർത്തിയുടെ (തിരുജ്ഞാന സംബന്ധർ) നേതൃത്വത്തിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന ജൈന മതസ്ഥരെ ഉന്മൂലനം ചെയ്ത സംഭവത്തിന് ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ചരിത്രപശ്ചാത്തലം: മധുരയിലെ വൈദിക മതത്തിൻ്റെ (ശൈവം) പുനരുജ്ജീവന ശ്രമങ്ങളുടെ ഭാഗമായി, ജൈനമതക്കാരുമായി കടുത്ത സംഘർഷം നിലനിന്നിരുന്നു. മധുരയിലെ കുടികളിൻ്റെ (കഴുത്തു മുറിച്ചുള്ള വധശിക്ഷ) ഫലമായി നിരവധി ജൈനരും മറ്റ് അഹിംസാവാദികളും ഭയന്ന് മധുരയിൽ നിന്ന് പാലായനം ചെയ്തു. അഭയാർത്ഥികളുടെ താവളങ്ങൾ: ഈ പ്രവാഹത്തിൽപെട്ടവർ, പ്രത്യേകിച്ച് പാണ്ഡ്യവംശവുമായി ബന്ധമുള്ളവരും ജൈനമതാനുയായികളും, സുരക്ഷിത താവളങ്ങൾ തേടി സഹ്യപർവത മലനിരകളിലൂടെ കേരളത്തിലേക്ക് കടന്നു. ശബരിമല, പമ്പാതടം, നിലയ്ക്കൽ (ശിലാന്യാസന), അച്ഛങ്കോവിൽ, കോന്നി തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങൾ അവർ താവളമാക്കിയതായി പഴയ പാട്ടുകളിലും പ്രാദേശിക ചരിത്രങ്ങളിലും സൂചനകളുണ്ട്. നിലയ്ക്കൽ പോലെയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ പഴയ ക്രിസ്ത്യൻ-ജൈന ദേവാലയങ്ങളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. 2. പന്തളരാജവംശവും ശബരിമല ബന്ധവും പാണ്ഡ്യവംശത്തിൻ്റെ ഒരു ശാഖയാണ് പന്തളരാജവംശം എന്ന വാദത്തിന് പ്രാദേശിക ചരിത്രത്തിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും ശക്തമായ പിന്തുണയുണ്ട്. തെളിവുകൾ (ഐതിഹ്യപരമായ): പാണ്ഡ്യ ബന്ധം: തിരുവിതാംകൂർ സ്റ്റേറ്റ് മാനുവൽ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ, പാണ്ഡ്യ രാജ്യത്തിലെ ചേരമാൻ പെരുമാൾ രാജാക്കന്മാരുടെ കാലത്തോ അതിനുശേഷമോ ചോളന്മാരുമായുള്ള യുദ്ധത്തെത്തുടർന്ന് പാണ്ഡ്യ രാജകുടുംബത്തിലെ ഒരു ശാഖ മധുരയിൽ നിന്ന് പാലായനം ചെയ്ത് കോന്നി വഴി പന്തളത്ത് എത്തി രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. പഴയ പാട്ടുകൾ: പാണ്ഡ്യന്മാരുടെ 'ചെർക്ക' (ചേരി) ആണ് പന്തളം എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന പാട്ടുകളുണ്ട്. പാണ്ഡ്യരാജ്യത്തെ ജൈന ഉന്മൂലനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അഭയം...
Read More »
തഞ്ചാവൂർ ജില്ലയിലെ ശീർകാഴി (Sirkaazhi) ദേശത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന ശൈവ കവി-സന്യാസിയാണ് സംബന്ധമൂർത്തി അഥവാ തിരുജ്ഞാന സംബന്ധർ (തിരുജ്ഞാനസംബന്ധർ). ക്രി.വ. ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നത്. 63 നായനാർമാരിൽ (ശിവഭക്തരായ സന്യാസിമാർ) പ്രമുഖനായ മൂവരിൽ (മുത്തവർ) ഒരാളാണ് അദ്ദേഹം. സംബന്ധമൂർത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറയപ്പെടുന്ന, 8000-ത്തിലധികം ജൈന സന്യാസിമാരെ ശൂലത്തിൽ തറച്ച കഥ തമിഴ് ശൈവ പാരമ്പര്യത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഐതിഹ്യമാണ്. ഇത് 'സമണർ കഴുവേട്രം' (Samanar Kazhuvetram) എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ സംഭവത്തിന്റെ കൃത്യമായ വിവരങ്ങൾ പ്രധാനമായും ശേഖിഴാർ എഴുതിയ 'പെരിയപുരാണം' (Periya Puranam) എന്ന തമിഴ് ഗ്രന്ഥത്തിലാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. സംബന്ധമൂർത്തിയുടെ ജൈനരോടുള്ള സമീപനം, പ്രധാനമായും ശൈവമതത്തിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനം എന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു. ശൈവമതം ജന്മസ്ഥലം: തമിഴ്നാട്ടിലെ ശീർകാഴി (ചോളമണ്ഡലം). മാതാപിതാക്കൾ: ശിവഭക്തരായ ബ്രാഹ്മണരായിരുന്ന ശിവപാദ ഹൃദയരും ഭാര്യ ഭഗവതിയാരും. ദിവ്യമായ ജ്ഞാനം: ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, മൂന്നാം വയസ്സിൽ അച്ഛനോടൊപ്പം ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ പോയപ്പോൾ, വിശന്നുകരഞ്ഞ കുട്ടിക്ക് ശിവനും പാർവതിയും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട്, പാർവതി ദേവി ജ്ഞാനം കലർത്തിയ പാൽ ഒരു സ്വർണ്ണപ്പാത്രത്തിൽ നൽകി. ആദ്യ ഗീതം: വായിൽ പാൽക്കറ കണ്ട അച്ഛൻ ആരാണ് പാൽ തന്നതെന്നന്വേഷിച്ചപ്പോൾ, കുട്ടി ആകാശത്തേക്ക് ചൂണ്ടി, ശിവന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് 'தோயுடைய செவியன்' (തോടുടയ ചെവിയൻ) എന്ന് തുടങ്ങുന്ന ഗീതം ആലപിച്ചു. ഈ സംഭവത്തോടെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന് തിരുജ്ഞാന സംബന്ധർ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. മതപരമായ മത്സരം: ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തമിഴ്നാട്ടിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് പാണ്ഡ്യനാട്ടിൽ, ശക്തമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിരുന്ന ജൈനമതത്തെ (സമണർ) അദ്ദേഹം ശൈവമതത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് ഒരു പ്രധാന വെല്ലുവിളിയായി കണ്ടു. ശൈവമത പുനരുജ്ജീവനം: പാണ്ഡ്യനാട്ടിൽ ശൈവമതം ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, രാജാവിനെ തിരികെ ശൈവമതത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക വഴി, ശൈവമതത്തിന്റെ പ്രതാപം പുനഃസ്ഥാപിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖ്യ ലക്ഷ്യം. വാദപ്രതിവാദങ്ങൾ (സംവാദം): ജൈന ആചാര്യന്മാരുമായി അദ്ദേഹം പരസ്യമായ സംവാദങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടു. മധുരയിൽ വെച്ച് നടന്ന ഈ സംവാദങ്ങൾ അഗ്നി പരീക്ഷ (തീയിലിടൽ), ജല പരീക്ഷ (നദിയിൽ ഒഴുക്കൽ) എന്നിവയിലൂടെയാണ് പ്രശസ്തമായത്. ശമണർ കഴുവേട്രം (ശൂലത്തിൽ തറയ്ക്കൽ):...
Read More »
ഭാരതത്തിന്റെ ചരിത്രം അതിന്റെ സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യം പോലെ തന്നെ സങ്കീർണ്ണവും ഗഹനവുമാണ്. കാലത്തിന്റെ അനന്തമായ പ്രവാഹത്തിൽ, ഈ പുണ്യഭൂമിയിൽ ഉദയം ചെയ്ത വൈദിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും അതിനോട് പൊരുതി വളർന്ന് ലോകമെങ്ങും പ്രഭ ചൊരിഞ്ഞ ബൗദ്ധ ദർശനത്തിന്റെയും കഥകൾ ഇഴചേർന്ന് കിടക്കുന്നു. സമൂഹത്തിൽ ചിട്ടകളും കർക്കശമായ അനുഷ്ഠാനങ്ങളും കൊണ്ടുവന്ന വൈദിക സംസ്കാരത്തിന്റെ ആരംഭം ആര്യന്മാരുടെ ആഗമനത്തോടെയാണ്. മധ്യേഷ്യയിൽ നിന്ന് സപ്തസിന്ധു മേഖലയിലേക്ക് കുടിയേറിയ ഈ ജനവിഭാഗം വേദങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഒരു ജീവിതക്രമം രൂപപ്പെടുത്തി. അവരുടെ യാഗങ്ങളും ബ്രാഹ്മണ മേൽക്കോയ്മയും സമൂഹത്തിൽ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥയുടെ ഇരുമ്പുമറകൾ സ്ഥാപിച്ചു. വിജ്ഞാനവും മോക്ഷമാർഗ്ഗങ്ങളും ഒരു വിഭാഗത്തിന് മാത്രം സ്വന്തമായപ്പോൾ, ശൂദ്രരെപ്പോലുള്ളവർ സാമൂഹിക നീതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ട് അടിമത്തത്തിന് സമാനമായ ദുരിതത്തിലായി. ഈ വൈദികാചാരങ്ങളുടെ തിളക്കവും അധികാരവും ചോദ്യം ചെയ്തുകൊണ്ടാണ്, അഹിംസയുടെയും സമത്വത്തിന്റെയും ഉദാത്തമായ സന്ദേശവുമായി ബൗദ്ധ ദർശനം രംഗപ്രവേശം ചെയ്തത്. ഗൗതമബുദ്ധൻ അവതരിപ്പിച്ച പഞ്ചശീലങ്ങളും അഷ്ടമാർഗ്ഗവും, യാഗങ്ങളിലെ ഹിംസയാലും വർണ്ണവിവേചനത്താലും മനം മടുത്ത ആയിരങ്ങൾക്ക് ശാന്തിയുടെയും വിമോചനത്തിന്റെയും വാതിൽ തുറന്നുനൽകി. അങ്ങനെ, ഭാരതത്തിന്റെ ആത്മാവിൽ രണ്ട് വിരുദ്ധാശയങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ശാന്തമല്ലാത്ത ഒരു സംഘർഷത്തിന് തുടക്കമിട്ടു. ഈ സംഘർഷങ്ങളുടെയും സംയോജനങ്ങളുടെയും കഥയാണ് പരശുരാമനു മുമ്പുള്ള പ്രാചീന കേരളത്തിൻ്റെ ചരിത്രവും നമ്മോടു പറയുന്നത്. ആര്യന്മാരുടെ ആഗമനം: കാലവും കുടിയേറ്റവും ആര്യന്മാരുടെ ആഗമനത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായ ഒരു ഏകീകൃത വിവരം ലഭ്യമല്ല. ചരിത്രകാരന്മാർക്കിടയിൽ ഈ വിഷയത്തിൽ ഇപ്പോഴും തർക്കങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, ആര്യന്മാർ ക്രിസ്തുവിന് ഏകദേശം 1500 മുതൽ 2000 വർഷം മുമ്പ് (ബി.സി.ഇ. 2000-1500) മധ്യേഷ്യയിൽ നിന്നോ യൂറേഷ്യൻ സ്റ്റെപ്പികളിൽ നിന്നോ പല ഘട്ടങ്ങളിലായി ഭാരതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു എന്നാണ് പൊതുവായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട സിദ്ധാന്തം. ചില പണ്ഡിതന്മാർ ഇതിന് ഇതിലും പഴക്കം കൽപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ആർക്കിയോളജിക്കൽ തെളിവുകളുടെയും ഭാഷാശാസ്ത്ര പഠനങ്ങളുടെയും വെളിച്ചത്തിൽ, ബി.സി.ഇ. 2000-1500 കാലഘട്ടമാണ് കൂടുതൽ സ്വീകാര്യമായത്. ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യയിൽ എവിടെയാണിവർ ആദ്യമായി കുടിയേറി പാർത്തത്? ആര്യന്മാർ ആദ്യമായി കുടിയേറിയത് സപ്തസിന്ധു (ഏഴ് നദികളുടെ നാട്) മേഖലയിലാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഇന്നത്തെ പഞ്ചാബ് പ്രദേശവും അതിന്റെ കിഴക്കോട്ടുള്ള ഭാഗങ്ങളുമായിരുന്നു...
Read More »
History of Kerala Renaissance (കേരള നവോത്ഥാന ചരിത്രം)
Through the paths of history (ചരിത്രവഴികളിലൂടെ )
Dravidian glory (കനലാട്ടം)
ഇഷ്ടപ്പെട്ട യാത്രകൾ (Favorite trips)
എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട കവിതകൾ (My favorite poems)
