ദേവദാസി, അഥവാ 'ദൈവത്തിൻ്റെ ദാസി'. ഈ പദത്തിന് പിന്നിൽ ഒരുകാലത്ത് ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരത്തിൻ്റെയും കലയുടെയും അത്യുന്നതങ്ങളിൽ വിളങ്ങിയ സ്ത്രീരത്നങ്ങളുടെ നൃത്തചുവടുകളുണ്ട്; ഒപ്പം, പിൽക്കാലത്ത് നിഷ്കരുണം ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ട ആയിരക്കണക്കിന് ജീവിതങ്ങളുടെ കണ്ണീർപ്പൂക്കളുമുണ്ട്. ക്ഷേത്രഗോപുരങ്ങളുടെ നിഴലിൽ, ഭക്തിയുടെയും കലയുടെയും മറവിൽ, അവർ ജീവിച്ചതും, മരിച്ചതും, ഒടുവിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതും ഇന്ത്യൻ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും സങ്കീർണ്ണമായ ഏടുകളിലൊന്നാണ്. ഇന്ത്യയിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു സങ്കീർണ്ണമായ സാമൂഹിക-മതപരമായ ആചാരമാണ്. 'ദൈവത്തിന്റെ ദാസി' ('ദേവ' - ദൈവം, 'ദാസി' - ദാസി/സേവിക) എന്നർത്ഥം വരുന്ന ഈ സമ്പ്രദായത്തിന് നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ ചരിത്രമുണ്ട്. ദേവദാസി സമ്പ്രദായത്തിന്റെ കൃത്യമായ ഉത്ഭവം അവ്യക്തമാണെങ്കിലും, സംഘകാല സാഹിത്യത്തിലും അതിനുശേഷമുള്ള ലിഖിതങ്ങളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളെയും രാജസദസ്സുകളെയും ആശ്രയിച്ച് കഴിഞ്ഞിരുന്ന നർത്തകിമാർ, ഗണികമാർ എന്നിവരെക്കുറിച്ച് സൂചനകളുണ്ട്. ദേവദാസി സമ്പ്രദായത്തിൻ്റെ ഉത്ഭവം അന്വേഷിക്കുമ്പോൾ, അത് ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സംസ്കാരത്തിൻ്റെ മൂർത്തമായ ഭക്തിയുമായി അലിഞ്ഞുചേർന്നിരിക്കുന്നു. പുരാതന തമിഴ് സാഹിത്യത്തിലെ 'ചിലപ്പതികാര' ത്തിലെ നർത്തകിമാരായ ഗണികമാർ (ഉദാഹരണത്തിന്: മാധവി) സമൂഹത്തിൽ ഉന്നതമായ പദവി അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. അവർക്ക് സംഗീതത്തിലും നൃത്തത്തിലും ആഴത്തിലുള്ള അറിവുണ്ടായിരുന്നു. ദൈവവിവാഹിതർ (നിത്യസുമംഗലികൾ): ദേവദാസികൾ 'ദൈവത്തെ' (പ്രതിഷ്ഠാമൂർത്തിയെ) വിവാഹം കഴിച്ചതിനാൽ, അവർക്ക് നിത്യസുമംഗലി എന്ന മഹത്തായ പദവി ലഭിച്ചു. സാധാരണ സ്ത്രീകൾക്ക് ഭർത്താവ് മരിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന വൈധവ്യത്തിൻ്റെ ദുരിതം അവർക്ക് പേറേണ്ടി വന്നില്ല. ഈ പദവി അവരെ സാമൂഹികമായ ചടങ്ങുകളിൽ ബഹുമാന്യരാക്കി. സംഗീതവും നൃത്തവും ആയിരുന്നു അവർക്കന്നു പ്രധാനം. ചോള കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രഭാവം: 11-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ചോള രാജാക്കന്മാരുടെ ലിഖിതങ്ങളിൽ, തഞ്ചാവൂരിലെ ബൃഹദീശ്വര ക്ഷേത്രത്തിൽ മാത്രം നാനൂറിലധികം ദേവദാസിമാർക്ക് രാജകീയമായ സംരക്ഷണവും ഭൂമിയും ധനവും നൽകിയിരുന്നതായി കാണാം. ഇവർ 'ദേവർ അടിയാർ' (ദൈവത്തിൻ്റെ ദാസിമാർ) എന്നറിയപ്പെട്ടു. ക്ഷേത്രത്തെ കേവലം ഒരു ആരാധനാലയം എന്നതിലുപരി, കലയുടെയും ഭരണനിർവഹണത്തിന്റെയും സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രമായും നിലനിർത്തി. UNESCO ലോക പൈതൃക കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഇടം നേടിയ ഈ ക്ഷേത്രം, ദ്രാവിഡ ശൈലിയിലുള്ള ക്ഷേത്ര നിർമ്മാണത്തിൻ്റെ അനശ്വരമായ മാതൃകയായി ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. പുരാതന നിയമന രീതികളനുസരിച്ച് ദേവദാസികളെ ഏഴ് തരത്തിൽ തരം തിരിച്ചിരുന്നു: സ്വയം...
ശബരിമല ക്ഷേത്ര ചരിത്രം
ശബരിമല ക്ഷേത്രത്തിൻ്റെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചും അതിനെ ജൈന-പാണ്ഡ്യ അഭയാർത്ഥി പ്രവാഹങ്ങളുമായി ബന്ധമുണ്ടോ എന്നതും പരിശോദിക്കേണ്ടതാണ്. നിലവിലുള്ള ചരിത്രരേഖകൾ, പുരാവസ്തു ഗവേഷണഫലങ്ങൾ, പ്രാദേശിക ഐതിഹ്യങ്ങൾ, പാട്ടുകൾ എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ശബരിമലയുടെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കാം. ഈ വിഷയങ്ങളിലെ പൊതുവായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട സിദ്ധാന്തങ്ങളും ലഭ്യമായ തെളിവുകളും ഉൾപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണിത് പറയുന്നത്. ശബരിമലയുടെ ഉത്ഭവത്തെയും ചരിത്രത്തെയും കുറിച്ച് നിരവധി സിദ്ധാന്തങ്ങളും ഐതിഹ്യങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്. ഇവയിൽ, ജൈന-ബുദ്ധ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ സ്വാധീനവും പാണ്ഡ്യവംശ ബന്ധങ്ങളും പ്രബലമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നവയാണ്. 1. മധുരയിലെ കൂട്ടക്കുരുതിയും അഭയാർത്ഥി പ്രവാഹവും ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ (640 CE), സംബന്ധമൂർത്തിയുടെ (തിരുജ്ഞാന സംബന്ധർ) നേതൃത്വത്തിൽ നടന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന ജൈന മതസ്ഥരെ ഉന്മൂലനം ചെയ്ത സംഭവത്തിന് ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ചരിത്രപശ്ചാത്തലം: മധുരയിലെ വൈദിക മതത്തിൻ്റെ (ശൈവം) പുനരുജ്ജീവന ശ്രമങ്ങളുടെ ഭാഗമായി, ജൈനമതക്കാരുമായി കടുത്ത സംഘർഷം നിലനിന്നിരുന്നു. മധുരയിലെ കുടികളിൻ്റെ (കഴുത്തു മുറിച്ചുള്ള വധശിക്ഷ) ഫലമായി നിരവധി ജൈനരും മറ്റ് അഹിംസാവാദികളും ഭയന്ന് മധുരയിൽ നിന്ന് പാലായനം ചെയ്തു. അഭയാർത്ഥികളുടെ താവളങ്ങൾ: ഈ പ്രവാഹത്തിൽപെട്ടവർ, പ്രത്യേകിച്ച് പാണ്ഡ്യവംശവുമായി ബന്ധമുള്ളവരും ജൈനമതാനുയായികളും, സുരക്ഷിത താവളങ്ങൾ തേടി സഹ്യപർവത മലനിരകളിലൂടെ കേരളത്തിലേക്ക് കടന്നു. ശബരിമല, പമ്പാതടം, നിലയ്ക്കൽ (ശിലാന്യാസന), അച്ഛങ്കോവിൽ, കോന്നി തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങൾ അവർ താവളമാക്കിയതായി പഴയ പാട്ടുകളിലും പ്രാദേശിക ചരിത്രങ്ങളിലും സൂചനകളുണ്ട്. നിലയ്ക്കൽ പോലെയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ പഴയ ക്രിസ്ത്യൻ-ജൈന ദേവാലയങ്ങളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. 2. പന്തളരാജവംശവും ശബരിമല ബന്ധവും പാണ്ഡ്യവംശത്തിൻ്റെ ഒരു ശാഖയാണ് പന്തളരാജവംശം എന്ന വാദത്തിന് പ്രാദേശിക ചരിത്രത്തിലും ഐതിഹ്യങ്ങളിലും ശക്തമായ പിന്തുണയുണ്ട്. തെളിവുകൾ (ഐതിഹ്യപരമായ): പാണ്ഡ്യ ബന്ധം: തിരുവിതാംകൂർ സ്റ്റേറ്റ് മാനുവൽ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ, പാണ്ഡ്യ രാജ്യത്തിലെ ചേരമാൻ പെരുമാൾ രാജാക്കന്മാരുടെ കാലത്തോ അതിനുശേഷമോ ചോളന്മാരുമായുള്ള യുദ്ധത്തെത്തുടർന്ന് പാണ്ഡ്യ രാജകുടുംബത്തിലെ ഒരു ശാഖ മധുരയിൽ നിന്ന് പാലായനം ചെയ്ത് കോന്നി വഴി പന്തളത്ത് എത്തി രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. പഴയ പാട്ടുകൾ: പാണ്ഡ്യന്മാരുടെ 'ചെർക്ക' (ചേരി) ആണ് പന്തളം എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന പാട്ടുകളുണ്ട്. പാണ്ഡ്യരാജ്യത്തെ ജൈന ഉന്മൂലനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അഭയം...
സംബന്ധമൂർത്തി
തഞ്ചാവൂർ ജില്ലയിലെ ശീർകാഴി (Sirkaazhi) ദേശത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന ശൈവ കവി-സന്യാസിയാണ് സംബന്ധമൂർത്തി അഥവാ തിരുജ്ഞാന സംബന്ധർ (തിരുജ്ഞാനസംബന്ധർ). ക്രി.വ. ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നത്. 63 നായനാർമാരിൽ (ശിവഭക്തരായ സന്യാസിമാർ) പ്രമുഖനായ മൂവരിൽ (മുത്തവർ) ഒരാളാണ് അദ്ദേഹം. സംബന്ധമൂർത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പറയപ്പെടുന്ന, 8000-ത്തിലധികം ജൈന സന്യാസിമാരെ ശൂലത്തിൽ തറച്ച കഥ തമിഴ് ശൈവ പാരമ്പര്യത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഐതിഹ്യമാണ്. ഇത് 'സമണർ കഴുവേട്രം' (Samanar Kazhuvetram) എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ സംഭവത്തിന്റെ കൃത്യമായ വിവരങ്ങൾ പ്രധാനമായും ശേഖിഴാർ എഴുതിയ 'പെരിയപുരാണം' (Periya Puranam) എന്ന തമിഴ് ഗ്രന്ഥത്തിലാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. സംബന്ധമൂർത്തിയുടെ ജൈനരോടുള്ള സമീപനം, പ്രധാനമായും ശൈവമതത്തിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനം എന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു. ശൈവമതം ജന്മസ്ഥലം: തമിഴ്നാട്ടിലെ ശീർകാഴി (ചോളമണ്ഡലം). മാതാപിതാക്കൾ: ശിവഭക്തരായ ബ്രാഹ്മണരായിരുന്ന ശിവപാദ ഹൃദയരും ഭാര്യ ഭഗവതിയാരും. ദിവ്യമായ ജ്ഞാനം: ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, മൂന്നാം വയസ്സിൽ അച്ഛനോടൊപ്പം ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ പോയപ്പോൾ, വിശന്നുകരഞ്ഞ കുട്ടിക്ക് ശിവനും പാർവതിയും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട്, പാർവതി ദേവി ജ്ഞാനം കലർത്തിയ പാൽ ഒരു സ്വർണ്ണപ്പാത്രത്തിൽ നൽകി. ആദ്യ ഗീതം: വായിൽ പാൽക്കറ കണ്ട അച്ഛൻ ആരാണ് പാൽ തന്നതെന്നന്വേഷിച്ചപ്പോൾ, കുട്ടി ആകാശത്തേക്ക് ചൂണ്ടി, ശിവന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് 'தோயுடைய செவியன்' (തോടുടയ ചെവിയൻ) എന്ന് തുടങ്ങുന്ന ഗീതം ആലപിച്ചു. ഈ സംഭവത്തോടെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന് തിരുജ്ഞാന സംബന്ധർ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. മതപരമായ മത്സരം: ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തമിഴ്നാട്ടിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് പാണ്ഡ്യനാട്ടിൽ, ശക്തമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിരുന്ന ജൈനമതത്തെ (സമണർ) അദ്ദേഹം ശൈവമതത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് ഒരു പ്രധാന വെല്ലുവിളിയായി കണ്ടു. ശൈവമത പുനരുജ്ജീവനം: പാണ്ഡ്യനാട്ടിൽ ശൈവമതം ക്ഷയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, രാജാവിനെ തിരികെ ശൈവമതത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക വഴി, ശൈവമതത്തിന്റെ പ്രതാപം പുനഃസ്ഥാപിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖ്യ ലക്ഷ്യം. വാദപ്രതിവാദങ്ങൾ (സംവാദം): ജൈന ആചാര്യന്മാരുമായി അദ്ദേഹം പരസ്യമായ സംവാദങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടു. മധുരയിൽ വെച്ച് നടന്ന ഈ സംവാദങ്ങൾ അഗ്നി പരീക്ഷ (തീയിലിടൽ), ജല പരീക്ഷ (നദിയിൽ ഒഴുക്കൽ) എന്നിവയിലൂടെയാണ് പ്രശസ്തമായത്. ശമണർ കഴുവേട്രം (ശൂലത്തിൽ തറയ്ക്കൽ):...
രാമനു മുമ്പ്
ഭാരതത്തിന്റെ ചരിത്രം അതിന്റെ സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യം പോലെ തന്നെ സങ്കീർണ്ണവും ഗഹനവുമാണ്. കാലത്തിന്റെ അനന്തമായ പ്രവാഹത്തിൽ, ഈ പുണ്യഭൂമിയിൽ ഉദയം ചെയ്ത വൈദിക സംസ്കാരത്തിന്റെയും അതിനോട് പൊരുതി വളർന്ന് ലോകമെങ്ങും പ്രഭ ചൊരിഞ്ഞ ബൗദ്ധ ദർശനത്തിന്റെയും കഥകൾ ഇഴചേർന്ന് കിടക്കുന്നു. സമൂഹത്തിൽ ചിട്ടകളും കർക്കശമായ അനുഷ്ഠാനങ്ങളും കൊണ്ടുവന്ന വൈദിക സംസ്കാരത്തിന്റെ ആരംഭം ആര്യന്മാരുടെ ആഗമനത്തോടെയാണ്. മധ്യേഷ്യയിൽ നിന്ന് സപ്തസിന്ധു മേഖലയിലേക്ക് കുടിയേറിയ ഈ ജനവിഭാഗം വേദങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഒരു ജീവിതക്രമം രൂപപ്പെടുത്തി. അവരുടെ യാഗങ്ങളും ബ്രാഹ്മണ മേൽക്കോയ്മയും സമൂഹത്തിൽ ചാതുർവർണ്യ വ്യവസ്ഥയുടെ ഇരുമ്പുമറകൾ സ്ഥാപിച്ചു. വിജ്ഞാനവും മോക്ഷമാർഗ്ഗങ്ങളും ഒരു വിഭാഗത്തിന് മാത്രം സ്വന്തമായപ്പോൾ, ശൂദ്രരെപ്പോലുള്ളവർ സാമൂഹിക നീതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ട് അടിമത്തത്തിന് സമാനമായ ദുരിതത്തിലായി. ഈ വൈദികാചാരങ്ങളുടെ തിളക്കവും അധികാരവും ചോദ്യം ചെയ്തുകൊണ്ടാണ്, അഹിംസയുടെയും സമത്വത്തിന്റെയും ഉദാത്തമായ സന്ദേശവുമായി ബൗദ്ധ ദർശനം രംഗപ്രവേശം ചെയ്തത്. ഗൗതമബുദ്ധൻ അവതരിപ്പിച്ച പഞ്ചശീലങ്ങളും അഷ്ടമാർഗ്ഗവും, യാഗങ്ങളിലെ ഹിംസയാലും വർണ്ണവിവേചനത്താലും മനം മടുത്ത ആയിരങ്ങൾക്ക് ശാന്തിയുടെയും വിമോചനത്തിന്റെയും വാതിൽ തുറന്നുനൽകി. അങ്ങനെ, ഭാരതത്തിന്റെ ആത്മാവിൽ രണ്ട് വിരുദ്ധാശയങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ശാന്തമല്ലാത്ത ഒരു സംഘർഷത്തിന് തുടക്കമിട്ടു. ഈ സംഘർഷങ്ങളുടെയും സംയോജനങ്ങളുടെയും കഥയാണ് പരശുരാമനു മുമ്പുള്ള പ്രാചീന കേരളത്തിൻ്റെ ചരിത്രവും നമ്മോടു പറയുന്നത്. ആര്യന്മാരുടെ ആഗമനം: കാലവും കുടിയേറ്റവും ആര്യന്മാരുടെ ആഗമനത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായ ഒരു ഏകീകൃത വിവരം ലഭ്യമല്ല. ചരിത്രകാരന്മാർക്കിടയിൽ ഈ വിഷയത്തിൽ ഇപ്പോഴും തർക്കങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ആധുനിക ഗവേഷണങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, ആര്യന്മാർ ക്രിസ്തുവിന് ഏകദേശം 1500 മുതൽ 2000 വർഷം മുമ്പ് (ബി.സി.ഇ. 2000-1500) മധ്യേഷ്യയിൽ നിന്നോ യൂറേഷ്യൻ സ്റ്റെപ്പികളിൽ നിന്നോ പല ഘട്ടങ്ങളിലായി ഭാരതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു എന്നാണ് പൊതുവായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട സിദ്ധാന്തം. ചില പണ്ഡിതന്മാർ ഇതിന് ഇതിലും പഴക്കം കൽപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ആർക്കിയോളജിക്കൽ തെളിവുകളുടെയും ഭാഷാശാസ്ത്ര പഠനങ്ങളുടെയും വെളിച്ചത്തിൽ, ബി.സി.ഇ. 2000-1500 കാലഘട്ടമാണ് കൂടുതൽ സ്വീകാര്യമായത്. ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യയിൽ എവിടെയാണിവർ ആദ്യമായി കുടിയേറി പാർത്തത്? ആര്യന്മാർ ആദ്യമായി കുടിയേറിയത് സപ്തസിന്ധു (ഏഴ് നദികളുടെ നാട്) മേഖലയിലാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഇന്നത്തെ പഞ്ചാബ് പ്രദേശവും അതിന്റെ കിഴക്കോട്ടുള്ള ഭാഗങ്ങളുമായിരുന്നു...
ദക്ഷിണഭാരതത്തിൻ്റെ സാംസ്കാരിക ദർപ്പണം: പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങൾ
ഭാരതീയ സാഹിത്യത്തിലെ അനശ്വരമായ ഒരദ്ധ്യായമാണ് തമിഴ് സാഹിത്യത്തിന്റെ പ്രാചീന ഭൂമി. ക്രിസ്തുവർഷം രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആരംഭിച്ച് പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അന്ത്യം വരെ നീണ്ടുനിന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ പിറവിയെടുത്ത പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങൾ ദക്ഷിണേന്ത്യയുടെ സാമൂഹിക, സാംസ്കാരിക, മതപരമായ ജീവിതചിത്രങ്ങളെ അതേപടി പകർത്തിവച്ചുകൊണ്ട് ഇന്നും കാലാതിവർത്തിയായി നിലകൊള്ളുന്നു. ചിലപ്പതികാരം, മണിമേഖലൈ, ചിന്താമണി, കുണ്ഡലകോശി, വളയാപതി എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു രത്നങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ കാവ്യസമുച്ചയം, ഓരോന്നും അതിന്റെ യുഗത്തിലെ മാനുഷിക ബന്ധങ്ങളുടെ ഊഷ്മളതയും, ആചാരങ്ങളുടെ പൊരുളും, നൈതിക മൂല്യങ്ങളുടെ തിളക്കവും, ധാർമ്മിക പ്രബോധങ്ങളുടെ ദീപ്തിയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ സമഗ്രമായ പഠനത്തിൽ, ഓരോ കാവ്യത്തിന്റെയും സൃഷ്ടിപരമായ പരിസരവും, സ്രഷ്ടാവിന്റെ പശ്ചാത്തലവും, ഹൃദയസ്പർശിയായ കഥാസന്ദർഭങ്ങളും, അന്നത്തെ സാമൂഹിക-മതപരമായ സ്വാധീനങ്ങളും, ആഴത്തിലുള്ള ഭാവാനുഭവങ്ങളും വിശദമായി വിശകലനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ജൈന-ബുദ്ധ ആശയങ്ങൾ സമൂഹത്തിൽ ചെലുത്തിയ സ്വാധീനം, ബ്രാഹ്മണിക വൈദിക ധാരയുടെ പ്രതികരണങ്ങൾ, ഭക്തി പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ പ്രകാശോർജ്ജസ്വലമായ ഉയർച്ച എന്നിവയുടെയെല്ലാം കാലക്രമപരമായ വികാസവും, സാംസ്കാരികപരമായ പ്രതിഫലനങ്ങളും ഇവിടെ അനാവരണം ചെയ്യുന്നു. പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങൾ എന്ന സാഹിത്യവിസ്മയം മാത്രമല്ല, ആ കാലഘട്ടത്തിലെ സാംസ്കാരിക സംഗമഭൂമിയായിരുന്ന കൊടുങ്ങല്ലൂർ (വഞ്ചിമാനഗരം) പോലുള്ള കേന്ദ്രങ്ങൾ, ഭരണകൂടങ്ങളുമായുള്ള രാഷ്ട്രീയബന്ധങ്ങൾ, സാമൂഹിക ഘടനയുടെ സങ്കീർണ്ണതകൾ എന്നിവയും ഈ പഠനത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഓരോ വാക്കും, ഓരോ ആശയവിനിമയവും, കഥയുടെ ഓരോ ഉറവിടവും സമ്മേളിക്കുമ്പോൾ തമിഴ്–കേരള സാംസ്കാരിക ഐക്യത്തിന്റെ ദീപ്തമായ വെളിച്ചം ഈ കാവ്യങ്ങളിൽ പ്രഭ ചൊരിയുന്നതായി കാണാം. ചരിത്രപരമായ അന്വേഷണങ്ങളുടെ സൂക്ഷ്മതയും, സാഹിത്യവിശകലനത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവും, സാമൂഹ്യ-മതപരമായ അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ സമന്വയവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ പ്രബന്ധം, ഒരു സമഗ്രവായനയുടെ ഉദാത്ത മാതൃകയാണ്. പ്രാചീന തമിഴ് സാഹിത്യത്തിന്റെയും, ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സാംസ്കാരിക ചരിത്രത്തിന്റെയും, മതപരവും സാമൂഹികവുമായ ഘടനകളുടെയും ആഴത്തിലുള്ള ഒരു ദൃശ്യാവലോകനം വായനക്കാർക്ക് സമ്മാനിക്കാൻ ഈ പഠനം ഉപകരിക്കുമെന്ന് പ്രത്യാശിക്കുന്നു. 1) ചിലപ്പതികാരം: ചിലമ്പിൻ്റെ പ്രതിധ്വനി 🎶 തമിഴ് സാഹിത്യത്തിലെ പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന സാഹിത്യ വിസ്മയങ്ങളുടെ മകുടമാണ് ചിലപ്പതികാരം (Cilappatikaram). ഈടുറ്റ കൃതികളിൽ ഏറ്റവും ആദ്യത്തേതും, പ്രശസ്തിയിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ളതുമാണ് ഈ മഹാകാവ്യം. ചേര രാജകുമാരനായ ഇളങ്കോവടികൾ (Ilango Adigal) ആണ് ഇതിന്റെ അനശ്വരനായ രചയിതാവ് എന്ന...
പൊലിയന്ദ്രം
ഐതിഹ്യത്തിൻ്റെ താളിയോലകളിൽ, പണ്ട് ആര്യവംശജനായ വാമനൻ ദ്രാവിഡരാജൻ ബലീന്ദ്രനെ ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തുമ്പോൾ കൊടുത്തൊരു വരമുണ്ട്. വരദാനം ഒരു പ്രഹേളികയായിരുന്നു. ഒരുപക്ഷേ, ആര്യശ്രേഷ്ഠർ ദ്രാവിഡാധിപത്യത്തെ മറികടന്നപ്പോൾ, ഒരിക്കലും നടക്കാത്തൊരു കാലം വാഗ്ദാനം ചെയ്തതാകാം: "കല്ലുകൾ കായ്ക്കും കാലം, വെള്ളാരംകല്ല് പൂക്കും നേരം, ഉപ്പ് കർപ്പൂരമായി മാറും കാലം, ഉഴുന്ന് മദ്ദളമാകും നാളിൽ, കുന്നിക്കുരുവിൻ്റെ കറുത്ത കല മായും കാലം, മോരിൽ വെണ്ണ മുങ്ങും കാലം, മരംകൊത്തി കുടുമയിറക്കും കാലം— അപ്പോൾ, ഭൂമിപുത്രാ, ബലീന്ദ്രാ, അങ്ങേക്ക് തിരിച്ചുവന്ന് നാട് ഭരിക്കാം!" ഒരിക്കലും സംഭവിക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ച ആ 'അസാധ്യകാല'ത്തെ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിൻ്റെ ശക്തികൊണ്ട് സാധ്യമാക്കുകയാണ് തുളുനാട്ടുകാർ. ഓണം കേരളത്തിന് മഹാബലിയുടെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലെങ്കിൽ, ഈ മണ്ണിൽ, ദീപാവലി ബലിരാജൻ്റെ പുനരാഗമനത്തിനുള്ള പുണ്യനാളുകളാണ്. (കാലം മാറുമ്പോൾ, ഓണാഘോഷം വാമനോത്സവമായി പരിണമിച്ചാലും, ഈ മണ്ണിൽ ബലി പൂജകൾ കെടാതെ സൂക്ഷിക്കും. വാമനശ്രേഷ്ഠർ ഇപ്പോൾ സൗത്തിന്ത്യയും കാശും അധികാരവും ഉപയോഗിച്ചു പിടിച്ചടക്കി വരികയല്ലേ ) 😊 വടക്കേ മലബാറിൻ്റെ തുളുനാടൻ ഗ്രാമങ്ങളിൽ, വിശേഷിച്ച് കാസർകോട് ജില്ലയിലും കുന്ദാപുരം ഉൾപ്പെടുന്ന പഴയ തുളുനാട്ടിലും, മാവേലി മന്നൻ്റെ എഴുന്നള്ളത്ത് ദീപാവലി നാളുകളിൽ ബലിരാജനെ പൂജ ചെയ്യാനായി മാറ്റിവെച്ചിരിക്കുന്നു. 'ബലീന്ദ്ര പൂജ' അഥവാ 'പൊലിയന്ദ്രം' എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്ന ഈ തനത് ആചാരത്തിന് നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കമുണ്ട്. തുലാം മാസത്തിലെ കറുത്തവാവ് അഥവാ ദീപാവലി ദിനം മുതൽ അടുത്ത മൂന്ന് ദിവസങ്ങളിലായാണ് ഭക്തിയും കാർഷിക സംസ്കാരവും ഇഴചേർന്ന ഈ അനുഷ്ഠാനം കൊണ്ടാടുന്നത്. ഈ ദിവസം, ഐതിഹ്യത്തിൻ്റെയും പ്രകൃതിയുടെയും പ്രതീകമായ ഏഴിലംപാലയുടെ മൂന്നുവീതം ശിഖിരങ്ങളുള്ള കൊമ്പുകൾ ശേഖരിച്ച് വീടിൻ്റെ പ്രധാന ഇടങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു. പൂക്കൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച പാലക്കൊമ്പുകൾ വീട്ടുമുറ്റത്തും കിണറ്റിൻകരയിലും തൊഴുത്തിലുമെല്ലാം ഇടംപിടിക്കും. ഈ പാലക്കൊമ്പിൻ്റെ കവരങ്ങളിൽ ചിരട്ടത്തുണ്ടുകൾ ഇറക്കിവെയ്ക്കുന്നു. എൻ്റെ വീടിനടുത്ത് പൊടവടുക്കം ധർമ്മശാസ്താക്ഷേത്ര പരിസരത്തും പൊലിയന്ദ്രം ചടങ്ങു നടന്നിരുന്നു. പാലക്കുന്നു കഴകം പരിധിയിൽ വരുന്ന കീഴൂർ ശാസ്താക്ഷേത്രത്തിലും, പരപ്പ ശ്രീ തളീക്ഷേത്രത്തിലും ഈ ചടങ്ങു നിത്യേന നടക്കാറുണ്ട്. തൃക്കരിപ്പൂർ മുതൽ മാംഗ്ലൂരിലെ കുന്ദാപുരം വറ്റെയുള്ള ഇടങ്ങളിൽ വീടുകളിൽ പോലും ഈ...
വോയേജർ: അനന്തതയിലേക്ക് ഒരു യാത്ര
അനന്തതയിലേക്ക് നീണ്ട ഒരു യാത്രയുടെ, മനുഷ്യൻ്റെ ജിജ്ഞാസയുടെയും സ്വപ്നങ്ങളുടെയും പ്രതീകമാണ് വോയേജർ (Voyager). 1977-ൽ സൗരയൂഥത്തിൻ്റെ മഞ്ഞുമൂടിയ അതിരുകൾ തേടി ഭൂമിയിൽ നിന്ന് യാത്ര തിരിച്ച ഈ ഇരട്ടപേടകങ്ങൾ (വോയേജർ 1 & 2), ഇന്ന് നമ്മുടെ അറിവിൻ്റെ അതിരുകൾ ഭേദിച്ച്, കൂരിരുട്ടിൻ്റെയും ഏകാന്തതയുടെയും നക്ഷത്രാന്തരീയ പാതയിലൂടെ ചരിത്രം സൃഷ്ടിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകുകയാണ്. 1. സമയത്തിൻ്റെയും ദൂരത്തിൻ്റെയും അളവുകൾ നമ്മുടെ സൗരയൂഥം എത്ര വലുതാണെന്ന് ചിന്തിച്ച് നമ്മൾ അമ്പരന്നു നിൽക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ, വോയേജറിൻ്റെ യാത്ര ആ അമ്പരപ്പിന് പുതിയ മാനങ്ങൾ നൽകുന്നു. പ്രകാശ ദിവസം: ഒരു ആത്മബന്ധത്തിൻ്റെ ദൂരം വോയേജർ 1, 2026 നവംബർ 15-ന് ഒരു പ്രത്യേക നാഴികക്കല്ല് പിന്നിടാൻ പോകുകയാണ്—ഒരു പ്രകാശ ദിവസം ദൂരം! ഇതിൻ്റെ അർത്ഥം ഇത്രമാത്രം: ഇന്ന് രാത്രി നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഒരു ടോർച്ച് എടുത്ത് വോയേജറിന് നേരെ വെളിച്ചമടിച്ചാൽ, ആ വെളിച്ചം അവിടെ ചെന്നെത്താൻ കൃത്യം 24 മണിക്കൂർ എടുക്കും! അതായത്, നമ്മൾ അയക്കുന്ന ഒരു സന്ദേശം (അല്ലെങ്കിൽ വെളിച്ചം) പേടകത്തിൽ എത്താനും, തിരിച്ച് പേടകത്തിൽ നിന്നുള്ള മറുപടി നമ്മളിൽ എത്താനും ദിവസങ്ങൾ കാത്തിരിക്കണം. ഭൂമിയുമായി ആ പേടകത്തിനുള്ള ബന്ധം, ഓരോ നിമിഷവും വിദൂരമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു സ്നേഹബന്ധം പോലെ, സമയത്തിൻ്റെ ഭാരം പേറി മുന്നോട്ട് പോകുന്നു. പ്രകാശവർഷം: അനന്തതയുടെ കയറ്റം വോയേജർ അതിവേഗത്തിലാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നതെങ്കിലും, ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ 'വേഗത' എന്ന വാക്കിന് അതിൻ്റേതായ പരിമിതികളുണ്ട്. പ്രകാശം ഒരു വർഷം കൊണ്ട് സഞ്ചരിക്കുന്ന ദൂരമാണ് ഒരു പ്രകാശവർഷം. നമ്മുടെ ഈ ഒറ്റപ്പെട്ട യാത്രികൻ, നിലവിലെ വേഗതയിൽ മുന്നോട്ട് പോയാൽ പോലും, കേവലം ഒരു പ്രകാശവർഷം ദൂരം താണ്ടാൻ 18,000 വർഷങ്ങൾ വേണ്ടി വരും! നക്ഷത്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള അകലത്തെ അളക്കുന്ന ഈ ഭീമാകാരമായ ദൂരത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യൻ്റെ ജീവിതം ഒരു കൊച്ചു മൺതരി പോലെ തോന്നാം. 2. സൗരയൂഥത്തിൻ്റെ മഞ്ഞുമൂടിയ അതിർത്തി: ഊർട്ട് മേഘം സൂര്യൻ്റെ ആകർഷണവലയം പൂർണ്ണമായി അവസാനിക്കുന്നിടം, കോടിക്കണക്കിന് വാൽനക്ഷത്രങ്ങളുടെ ഉറവിടം എന്ന്...
തെയ്യങ്ങളെ കുറിച്ച്
കേരളത്തിൻ്റെ വടക്കൻ മലബാറിൻ്റെ മണ്ണിൽ, കാവുകളിലും തറവാടുകളിലും അനുഷ്ഠിച്ച് വരുന്ന ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട അനുഷ്ഠാനരൂപമാണ് തെയ്യം. തെയ്യം എന്നത് കേവലം ഒരു കലാരൂപം മാത്രമല്ല, അത് ഒരു സംസ്കാരമാണ്, ചരിത്രമാണ്, ഒരു ജീവിതരീതിയാണ്. ഇത് വടക്കൻ കേരളത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസങ്ങളുടെയും ജീവിതത്തിൻ്റെയും ഭാഗമാണ്. കളിയാട്ടം എന്നും തിറയാട്ടം എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ഈ അനുഷ്ഠാനകല, മത്സരങ്ങൾക്ക് പോയിൻ്റുകൾ നേടാനുള്ള ഒരു പ്രകടനമല്ല, മറിച്ച് തലമുറകളായി കൈമാറിവന്ന ആചാരങ്ങളുടെയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെയും പ്രതിഫലനമാണ്. കൃത്യമായ സമയങ്ങളിലും നിശ്ചിത സ്ഥലങ്ങളിലും, അനുവാദം ലഭിച്ചവർ മാത്രം ചെയ്യുന്ന ഒരു അനുഷ്ഠാനമാണിത്. ഏകദേശം 1500-ൽ അധികം രൂപഭേദങ്ങളുള്ള തെയ്യം, ഓരോന്നിൻ്റെയും ഐതിഹ്യവും ആചാരങ്ങളും വ്യത്യസ്തമാണ്. തെയ്യത്തിന്റെ ചരിത്രം, സാമൂഹിക പ്രാധാന്യം, പരിണാമം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് വിശദമായി താഴെ കൊടുക്കുന്നു തെയ്യത്തിന്റെ ഉത്ഭവം തെയ്യം എന്ന വാക്കിൻ്റെ ഉത്ഭവം "ദൈവം" എന്ന വാക്കിൽ നിന്നാണ്. ദൈവത്തെ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനെയാണ് തെയ്യം എന്ന് പറയുന്നത്. പ്രാചീനകാലത്തെ ദ്രാവിഡ സംസ്കാരത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ കലാരൂപം ഉടലെടുത്തത്. ഗോത്രവർഗ്ഗങ്ങളുടെ വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ഇതിൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നുന്നു. മനുഷ്യൻ പ്രകൃതിയെയും, വന്യമൃഗങ്ങളെയും, പ്രകൃതിയിലെ പ്രതിഭാസങ്ങളെയും ഭയപ്പെട്ടിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ, ആ ഭയത്തിൽ നിന്നും ഉടലെടുത്ത ആചാരങ്ങളുടെ ശേഷിപ്പുകളാണ് പല തെയ്യങ്ങളും. തീയിട്ടും ചെണ്ടകൊട്ടിയും വന്യമൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടിയും കാടിനെ ഭയപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ച ആദിമ ദ്രാവിഡൻ്റെ ലീലാവിലാസങ്ങളായിപ്പോലും ഇതിനെ ചില പണ്ഡിതന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു. ഓരോ ഗോത്രസമൂഹത്തിലും നിലനിന്നിരുന്ന ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും തെയ്യത്തിലൂടെയാണ് സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്. തെയ്യം എന്നത് സമൂഹത്തിന്റെ കൂട്ടായ ഓർമ്മകൾക്കും, ചരിത്രത്തിനും, വിശ്വാസങ്ങൾക്കും ഒരു ദൃശ്യരൂപം നൽകുന്നു. ആരൊക്കെയാണ് തെയ്യങ്ങളായത്? തെയ്യങ്ങൾ എന്നത് വെറും ഐതിഹ്യ കഥാപാത്രങ്ങൾ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് സമൂഹത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യരും, അവർ അനുഭവിച്ച ജീവിതാനുഭവങ്ങളും, അവരുടെ ത്യാഗങ്ങളുമാണ്. തെയ്യങ്ങളായി കെട്ടിയാടപ്പെടുന്ന വ്യക്തിത്വങ്ങളെ പ്രധാനമായും മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങളായി തിരിക്കാം: വീരപുരുഷന്മാരും വീരമാതാക്കളും: സമൂഹത്തിനുവേണ്ടി പോരാടുകയും, നീതിക്കുവേണ്ടി നിലകൊള്ളുകയും, വീരമരണം വരിക്കുകയും ചെയ്ത വ്യക്തിത്വങ്ങളാണ് ഈ വിഭാഗത്തിൽ വരുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്, നാടുവാഴികളുടെ പടയാളികളോ, നീതിക്കുവേണ്ടി രക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ചവരോ ആകാം ഇവർ. വയനാട്ടുകുലവൻ തെയ്യം...
കാഞ്ഞങ്ങാട്
കാഞ്ഞങ്ങാടിന്റെ ചരിത്രം പ്രാചീനകാലം മുതൽ തുടങ്ങുന്നു. കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ സമൃദ്ധമായ ഭൂമിശാസ്ത്രവും സാംസ്കാരികവും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന പട്ടണമാണ് കാഞ്ഞങ്ങാട്. പഴംതമിഴ് പാട്ടുകളിൽ ഏഴിമല ആസ്ഥാനമാക്കി ഭരിച്ചിരുന്ന നന്ദരാജാവിന്റെ കീഴിലായിരുന്നുവെന്ന പരാമർശങ്ങൾ ഇവിടുത്തെ ആദ്യകാല ഭരണകൂടത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എങ്കിലും രേഖാമൂലത്തിലുള്ള വ്യക്തത ക്രി.വ. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ മാത്രമാണ് ലഭിക്കുന്നത്. അന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ കാഞ്ഞങ്ങാടും പരിസര പ്രദേശങ്ങളും രണ്ടാം ചേര സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായി നിലനിന്നിരുന്നു. ചേരരുടെ പയ്യന്നൂർ കഴകം നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന 32 തുളുഗ്രാമങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു കാഞ്ഞങ്ങാട്. (ചരിത്രരേഖകളിൽ ഈ കഴകം "പയ്യന്നൂർ കഴകം" എന്ന് തന്നെയാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.) പുല്ലൂരിനടുത്തു നിന്നും കണ്ടെത്തിയ ഭാസ്കര രവിവർമ്മൻ രണ്ടാമൻ പുറത്തിറക്കിയ കൊടവലം ശാസനം ഈ പ്രദേശത്തെ ചേരരുടെ രാഷ്ട്രീയാധിപത്യത്തിന്റെ തെളിവായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഇന്നത്തെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ (മഹോദയപുരം) ആസ്ഥാനമാക്കി കേരളം ഭരിച്ചിരുന്ന പെരുമാൾ രാജവംശത്തിലെ ഭാസ്കരൻ രവിവർമന്റെ കല്പനയാണിതിൽ എഴുതി വച്ചിട്ടുള്ളത്. ബ്രഹ്മി ലിപിയിലുള്ള വട്ടെഴുത്തിലാണ് ഇവിടെ കല്പന എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നത്. 1969-ൽ ചരിത്രകാരൻ ഡോ. എം. ജി. എസ്. നാരായണൻ കൊടവലം ക്ഷേത്രത്തിലെത്തുകയും ഈ ശിലാശാസനം വായിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പിന്നീട് ചേരസാമ്രാജ്യത്തിൻ്റെ പതനത്തിനുശേഷം ഈ പ്രദേശം കോലത്തിരിയുടെ കോലത്തുനാടിൻ്റെ കീഴിലായി. കോട്ടയം, കണ്ണൂർ, കാസർഗോഡ് ജില്ലകളുടെ ഭൂരിഭാഗം പ്രദേശങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ട പ്രാചീന കോലത്തുനാട് എന്ന നാട്ടുരാജ്യത്തിലെ ഭരണാധികാരികളായിരുന്നു കോലത്തിരി രാജവംശം. കാഞ്ഞങ്ങാട് കോലത്തുനാടിൻ്റെ നേരിട്ടുള്ള ഭരണത്തിന് കീഴിലായിരുന്നു. കോലത്തിരിമാരുടെ കീഴിൽ ഭരണം നടത്തിയിരുന്ന സാമന്തപ്രഭുക്കന്മാരിലൊരാളായിരുന്ന കാഞ്ഞൻ എന്ന പ്രഭുവാണ് ഈ പ്രദേശത്തിന് പേര് നൽകിയതെന്നാണ് ഒരു ചരിത്രവാദം. പയ്യന്നൂർ കഴകം ലഭ്യമായ ചരിത്രരേഖകൾ അനുസരിച്ച്, പയ്യന്നൂർ കഴകത്തിൻ്റെ ഭരണത്തിൽ സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്നത് പ്രധാനമായും തുളു ബ്രാഹ്മണരായിരുന്നു. ചേരന്മാരുടെ ഭരണകാലഘട്ടത്തിൽ, ക്ഷേത്രങ്ങളുടെയും അനുബന്ധ ഭൂമിയുടെയും ഭരണം പലപ്പോഴും ബ്രാഹ്മണ സമൂഹങ്ങളുടെ കൈകളിലായിരുന്നു. വൈദിക ആചാരങ്ങൾ: ഈ സമുദായങ്ങൾ വൈദികമായ ആചാരങ്ങൾ പിൻതുടർന്നിരുന്നു. വേദങ്ങൾ, ഉപനിഷത്തുകൾ, പുരാണങ്ങൾ എന്നിവയിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ജീവിതരീതിയായിരുന്നു ഇവർക്ക്. ക്ഷേത്രാധിഷ്ഠിത സമൂഹം: ഇവരുടെ ഭരണം ക്ഷേത്രങ്ങളെ കേന്ദ്രീകരിച്ചായിരുന്നു. ഓരോ ഗ്രാമത്തിനും ഒരു പ്രധാന ക്ഷേത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ ക്ഷേത്രങ്ങളാണ് ഭരണത്തിൻ്റെയും സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൻ്റെയും കേന്ദ്രമായി വർത്തിച്ചിരുന്നത്. പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തികൾ: ശിവൻ,...
വരയും കുറിയും
വളരെ ചെറുപ്പത്തിലേ ആമിക്ക് ചിത്രം വരയോട് നല്ല താല്പര്യം ആയിരുന്നു. കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് ഒരുതുണ്ട് പെൻസിൽ കിട്ടിയാൽ അവർ ചുറ്റുപാടും വരകൾകൊണ്ടൊരു മായാലോകം സൃഷ്ടിമെന്നതിൽ അത്ഭുതപ്പെടാനില്ലല്ലോ! അത്രയേ കണ്ടിരുന്നുള്ളു ഇവളുടെ വരകളെയും. എന്നാലും നിരവധി കളർ പെൻസിലുകളും കളറുകളും വരയ്ക്കാനുള്ള പേപ്പറുകളും ഞാൻ വാങ്ങിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. ആമി നന്നായി ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നുണ്ടെന്നു മനസ്സിലാക്കാൻ പിന്നെയും ഏറെ വൈകി. അവൾ വരച്ച ചില ചിത്രങ്ങൾ താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്. എഴുതാനും അതുപോലെ തന്നെ, നവോദയയിൽ പോകും മുമ്പ്, അവൾ കഥകളും കവിതകളും ഒക്കെ എഴുതി കാണിച്ചിരുന്നു. നിറയെ അക്ഷരത്തെറ്റുകളും വാക്യശുദ്ധിയില്ലാത്ത കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു കുറിപ്പുകളും ആയിരുന്നു എല്ലാം. എങ്കിലും പ്രത്യേക നോട്ട്ബുക്ക് വാങ്ങിക്കൊടുത്ത്, ഇത്തരം എഴുത്തുകളൊക്കെയും ബുക്കിൽ തന്നെ എഴുതണം എന്നു പറഞ്ഞെങ്കിലും, ബുക്കിൽ എഴുതിയവ വളരെ ചുരുക്കമായിരുന്നു. അ കുഞ്ഞെഴുത്തുകൾ ഒക്കെയും പഴയ ബുക്ക്സ്നിടയിൽ എവിടെയെങ്കിലും കാണും. ചെറുബുക്ക്സ് സെലെക്റ്റ് ചെയ്തവൾക്ക് വായിക്കാൻ കൊടുത്തിരുന്നു അന്ന്. കോട്ടയം പുഷ്പനാഥിൻ്റെ നോവൽ വരെ അവളന്ന് വായിച്ചിരുന്നു. നവോദയയിലേക്ക് പോകുമ്പോളും ഡയറിയും ഇതുപോലെ എഴുതാൻ ബുക്ക്സും കൊടുത്തിരുന്നു. പക്ഷേ, കഴിഞ്ഞ വർഷം ബുക്കിൽ ഒന്നും കണ്ടിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ഡയറിയിൽ മനോഹരമായി പലതും എഴുതിയിരുന്നു. ഓണാവധിക്ക് വീട്ടിലേക്ക് വന്നപ്പോളാണ് ഈ എഴുത്തുകൾ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്. ക്ലാസിൽ പോയിട്ട് മലയാളം അദ്ധ്യാപകനെ കാണിക്കണം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാണു വിട്ടിരിക്കുന്നത്, മൂപ്പരോട് കഴിഞ്ഞ വർഷം തന്നെ മലയാളം റീഡേർസ് ക്ലബിൽ (അങ്ങനെ ആണെന്നു തോന്നുന്നു പേര്) ഇവളെ ചേർക്കണം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും ഒക്കെ തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ അന്ന്. ആമീസ് വരച്ചതും എഴുതിയതുമായ ചിലത് ഇവിടെ കൊടുക്കുന്നു. 1) ഓർമ്മച്ചെപ്പ് ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ഞാൻ ഓർമ്മകളുടെ താളുകൾ മറിച്ചു. ആദ്യമായി ലോകത്തിന്റെ വെളിച്ചം കണ്ണുകളിൽ പതിഞ്ഞ ആ ദിവസം, അമ്മയുടെ മാറിലെ ചൂട് അറിഞ്ഞ്, ‘അമ്മേ’ എന്ന് വിളിച്ച് കരഞ്ഞ ആ നിമിഷങ്ങൾ... ഓർമ്മയുടെ ചെപ്പിൽ അവയെല്ലാം ഇന്നും ഒളിമങ്ങാതെ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്നു. പിന്നീട്, പറന്നുനടന്ന ശലഭങ്ങളെപ്പോലെ കൂട്ടുകാരുമായി ചേർന്ന് കളിച്ചുചിരിച്ച ദിനങ്ങൾ. കളിയുടെ ലോകത്ത് വീഴ്ചകളോ വേദനകളോ...
History of Kerala Renaissance (കേരള നവോത്ഥാന ചരിത്രം)
Through the paths of history (ചരിത്രവഴികളിലൂടെ )
Dravidian glory (കനലാട്ടം)
ഭാഷാപുരാണം
ഇഷ്ടപ്പെട്ട യാത്രകൾ (Favorite trips)
എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട കവിതകൾ (My favorite poems)
