ഈഴവ മെമ്മോറിയൽ

ഈഴവ മെമ്മോറിയൽ (1896): കേരള സാമൂഹിക നവോത്ഥാനത്തിന്റെ മാഗ്നാകാർട്ട

കേരള ചരിത്രത്തിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് തിരുവിതാംകൂറിലെ സാമൂഹിക നീതിക്കും പൗരാവകാശങ്ങൾക്കും വേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ ഒരു അധ്യായമാണ് 1896-ലെ ‘ഈഴവ മെമ്മോറിയൽ’. തിരുവിതാംകൂർ സംസ്ഥാനത്തെ ജനസംഖ്യയിൽ വലിയൊരു ശതമാനം വരുന്ന ഈഴവ സമുദായത്തിന്, വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യതയുണ്ടായിട്ടും സർക്കാർ ജോലികളിലും സർക്കാർ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിലും പ്രവേശനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടമായിരുന്നു അത്. ഇതിനെതിരെ, ഈഴവ സമുദായത്തിന് സർക്കാർ സർവീസിൽ അർഹമായ പ്രാതിനിധ്യം ലഭിക്കുന്നതിനും വിദ്യാലയങ്ങളിൽ പ്രവേശനം ലഭിക്കുന്നതിനും വേണ്ടി 1896 സെപ്റ്റംബർ 3-ന് തിരുവിതാംകൂർ മഹാരാജാവായ ശ്രീമൂലം തിരുനാളിന് സമർപ്പിച്ച ഭീമമായ നിവേദനമാണ് ഈഴവ മെമ്മോറിയൽ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഡോ. പൽപ്പുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 13,176 പേർ ഒപ്പിട്ട ഈ നിവേദനം, കേരളത്തിലെ പിന്നാക്ക വിഭാഗങ്ങളുടെ അവകാശപ്പോരാട്ടങ്ങളുടെ അടിത്തറയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.¹

1. തിരുവിതാംകൂറിലെ ചരിത്രപരവും സാമൂഹികവുമായ പശ്ചാത്തലം

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന ദശകങ്ങളിൽ തിരുവിതാംകൂർ കടുത്ത ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെയും തൊട്ടുകൂടായ്മയുടെയും തീവ്രമായ രൂപങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു നാട്ടുരാജ്യമായിരുന്നു. ജനസംഖ്യയിൽ ഗണ്യമായ വിഭാഗമായിരുന്ന ഈഴവർ അടക്കമുള്ള അവർണ്ണ സമുദായങ്ങൾ കടുത്ത സാമൂഹിക വിവേചനങ്ങൾക്കാണ് ഇരയായിരുന്നത്. ഭരണയന്ത്രം പൂർണ്ണമായും പരദേശി ബ്രാഹ്മണരുടെയും (പ്രത്യേകിച്ച് തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ) സവർണ്ണ ഹൈന്ദവരുടെയും നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു. തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാരിന്റെ വരുമാനത്തിന്റെ വലിയൊരു പങ്കും ഈഴവർ ഉൾപ്പെടുന്ന കാർഷിക-തൊഴിലാളി വർഗ്ഗത്തിന്റെ നികുതിപ്പണത്തിൽ നിന്നായിരുന്നിട്ടും, അവർക്ക് അടിസ്ഥാന പൗരാവകാശങ്ങൾ പോലും നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.²

അക്കാലത്ത് അഞ്ചു രൂപയ്ക്ക് മുകളിൽ ശമ്പളമുള്ള ഒരു സർക്കാർ ജോലിയും ഈഴവർക്ക് നൽകിയിരുന്നില്ല. എത്ര ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയാലും അവർക്ക് റവന്യൂ, ജുഡീഷ്യറി, വിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങിയ പ്രധാന വകുപ്പുകളിൽ പ്രവേശിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഈഴവർക്ക് സർക്കാർ വിദ്യാലയങ്ങളിൽ പ്രവേശനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിനാൽ, വിദ്യാഭ്യാസം നേടാൻ അവർക്ക് ക്രിസ്ത്യൻ മിഷനറി സ്കൂളുകളെ ആശ്രയിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ സംസ്ഥാനത്തിന് പുറത്തുപോകുകയോ ചെയ്യേണ്ട അവസ്ഥയായിരുന്നു.

2. മലയാളി മെമ്മോറിയലും ഈഴവ സമൂഹവും

ഈഴവ മെമ്മോറിയലിന്റെ ആവിർഭാവത്തിന് പ്രധാന കാരണമായത് 1891-ലെ ‘മലയാളി മെമ്മോറിയൽ’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ചരിത്രസംഭവമാണ്. തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാർ സർവീസുകളിൽ തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർക്ക് നൽകിയിരുന്ന അമിത പ്രാധാന്യത്തിനെതിരെയും, തിരുവിതാംകൂറുകാർക്ക് ജോലികളിൽ മുൻഗണന ലഭിക്കണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ട് ബാരിസ്റ്റർ ജി.പി. പിള്ളയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട നിവേദനമായിരുന്നു മലയാളി മെമ്മോറിയൽ. 10,028 പേർ ഒപ്പിട്ട ഈ നിവേദനത്തിൽ ഡോ. പൽപ്പു മൂന്നാമനായാണ് ഒപ്പുവെച്ചത്.³

എന്നാൽ, മലയാളി മെമ്മോറിയലിന്റെ ഫലം ഈഴവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വലിയ നിരാശയാണ് സമ്മാനിച്ചത്. നിവേദനത്തിന്റെ ഫലമായി നായർ സമുദായത്തിനും സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കും കൂടുതൽ സർക്കാർ ജോലികൾ ലഭിച്ചു. എന്നാൽ ഈഴവരെ സർക്കാർ സർവീസിൽ എടുക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന നിലപാടാണ് അന്നത്തെ ദിവാൻ ശങ്കുണ്ണി മേനോൻ സ്വീകരിച്ചത്. ഈഴവർ പരമ്പരാഗതമായി കൃഷിക്കാരും കർഷകത്തൊഴിലാളികളുമാണെന്നും, അവരെ ഭരണരംഗത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നത് സവർണ്ണരുടെ എതിർപ്പിനും ഭരണരംഗത്തെ അസ്ഥിരതയ്ക്കും കാരണമാകുമെന്നുമായിരുന്നു സർക്കാരിന്റെ വിചിത്രമായ വാദം. ഈ വഞ്ചനയാണ് സ്വന്തം സമുദായത്തിന് വേണ്ടി മാത്രമായി ഒരു പോരാട്ടം സംഘടിപ്പിക്കാൻ ഡോ. പൽപ്പുവിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.

3. ഡോ. പൽപ്പു: വിവേചനത്തിനെതിരെയുള്ള ഒറ്റയാൾ പോരാട്ടം

ഈഴവ മെമ്മോറിയലിന്റെ ബുദ്ധികേന്ദ്രവും ചാലകശക്തിയും ഡോ. പൽപ്പു (പത്മനാഭൻ പൽപ്പു) ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ തന്നെ തിരുവിതാംകൂറിലെ ജാതിവിവേചനത്തിന്റെ ജീവിക്കുന്ന ഉദാഹരണങ്ങളായിരുന്നു. തിരുവിതാംകൂറിൽ മെഡിക്കൽ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് യോഗ്യത നേടിയിട്ടും ജാതിയുടെ പേരിൽ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രവേശനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം മദ്രാസിൽ പോയി എൽ.എം.എസ് (L.M.S) ബിരുദം നേടുകയും, പിന്നീട് ഇംഗ്ലണ്ടിൽ പോയി ഡി.പി.എച്ച് (D.P.H) ബിരുദം കരസ്ഥമാക്കുകയും ചെയ്തു.⁴

ഉന്നത മെഡിക്കൽ ബിരുദങ്ങളുമായി തിരുവിതാംകൂറിൽ തിരിച്ചെത്തിയിട്ടും അദ്ദേഹത്തിന് അർഹമായ ജോലി സർക്കാർ നൽകിയില്ല. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം മൈസൂർ സർക്കാരിന്റെ കീഴിൽ ജോലിയിൽ പ്രവേശിക്കുകയും, അവിടെ ചീഫ് മെഡിക്കൽ ഓഫീസർ എന്ന ഉന്നത പദവിയിൽ എത്തുകയും ചെയ്തു. മൈസൂരിൽ ഉന്നത പദവിയിലിരിക്കുമ്പോഴും തന്റെ സമുദായം തിരുവിതാംകൂറിൽ അനുഭവിക്കുന്ന പീഡനങ്ങളെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം അത്യധികം വ്യാകുലനായിരുന്നു. നിരന്തരം തിരുവിതാംകൂർ ദിവാന്മാർക്കും രാജാവിനും അദ്ദേഹം കത്തുകളെഴുതിയെങ്കിലും അവയെല്ലാം അവഗണിക്കപ്പെട്ടു. തുടർന്നാണ് ജനങ്ങളെ സംഘടിപ്പിച്ച് ഒരു ബഹുജന നിവേദനം നൽകാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചത്.

4. ഈഴവ മെമ്മോറിയൽ: സംഘാടനവും സമർപ്പണവും (1896)

ബഹുജന പങ്കാളിത്തമുള്ള ഒരു നിവേദനം തയ്യാറാക്കുക എന്നത് പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ അതികഠിനമായ ഒരു പ്രയത്നമായിരുന്നു. ഗതാഗത-വാർത്താവിനിമയ സൗകര്യങ്ങൾ പരിമിതമായിരുന്ന അക്കാലത്ത്, ഡോ. പൽപ്പു സ്വന്തം ചെലവിലും പ്രയത്നത്തിലും തിരുവിതാംകൂറിലുടനീളം സഞ്ചരിക്കുകയും ജനങ്ങളെ സംഘടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒടുവിൽ 13,176 പേരുടെ ഒപ്പുകൾ ശേഖരിച്ചുകൊണ്ട് ഈ ചരിത്രരേഖ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടു.

1896 സെപ്റ്റംബർ 3-ന് മഹാരാജാവ് ശ്രീമൂലം തിരുനാളിന് ഈഴവ മെമ്മോറിയൽ സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. നിവേദനത്തിലെ പ്രധാന ആവശ്യങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയായിരുന്നു:⁵

  1. സർക്കാർ ഉദ്യോഗങ്ങളിലെ പ്രാതിനിധ്യം: തിരുവിതാംകൂർ ജനസംഖ്യയുടെ 16 ശതമാനത്തോളം വരുന്ന ഈഴവ സമുദായത്തിന്, അവരുടെ വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സർക്കാർ ജോലികൾ നൽകുക.

  2. വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശം: സർക്കാർ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള എല്ലാ സ്കൂളുകളിലും കോളേജുകളിലും ഈഴവ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ജാതിവിവേചനമില്ലാതെ പ്രവേശനം അനുവദിക്കുക.

  3. പൗരാവകാശങ്ങൾ: തിരുവിതാംകൂറിലെ മറ്റെല്ലാ പൗരന്മാരെയും പോലെ സർക്കാരിലേക്ക് നികുതി അടയ്ക്കുന്നവരാണ് ഈഴവരും. അതിനാൽ, നികുതിപ്പണം കൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളിൽ അവർക്ക് തുല്യാവകാശം ഉറപ്പുവരുത്തുക.

  4. മൈസൂർ മാതൃക: അയൽ സംസ്ഥാനമായ മൈസൂരിലും ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലും ലഭിക്കുന്നതുപോലുള്ള പൗരാവകാശങ്ങൾ തിരുവിതാംകൂറിലും നടപ്പിലാക്കുക.

5. ഭരണകൂടത്തിന്റെ പ്രതികരണവും നിരാശയും

വളരെ ന്യായം എന്ന് ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ തോന്നാവുന്ന ഈ ആവശ്യങ്ങളോട് തിരുവിതാംകൂർ ഭരണകൂടം തികഞ്ഞ നിഷേധാത്മക സമീപനമാണ് സ്വീകരിച്ചത്. അന്നത്തെ ദിവാൻ എസ്. ശൂങ്കുണ്ണി മേനോൻ ഈഴവ മെമ്മോറിയലിന് നൽകിയ മറുപടി തികച്ചും യാഥാസ്ഥിതികമായിരുന്നു. സവർണ്ണ ഹൈന്ദവരുടെ പരമ്പരാഗതമായ ആചാരങ്ങളെയും വിശ്വാസങ്ങളെയും വ്രണപ്പെടുത്താൻ സർക്കാർ തയ്യാറല്ലെന്നായിരുന്നു സർക്കാരിന്റെ നിലപാട്. സർക്കാർ സ്കൂളുകളിൽ അവർണ്ണരെ പ്രവേശിപ്പിച്ചാൽ സവർണ്ണർ പഠിപ്പ് നിർത്തി പോകുമെന്നും, സർക്കാർ ഓഫീസുകളിൽ അവർണ്ണർക്ക് ജോലി നൽകിയാൽ ഭരണം സ്തംഭിക്കുമെന്നും സർക്കാർ വാദിച്ചു.⁶

ഈ മറുപടി ഈഴവ സമുദായത്തിൽ വലിയ നിരാശയുണ്ടാക്കി. വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള ഈഴവർ തിരുവിതാംകൂർ വിട്ട് മറ്റ് നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലേക്കോ ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലേക്കോ കുടിയേറേണ്ട ഗതികേടിലായി.

6. രണ്ടാം ഈഴവ മെമ്മോറിയൽ (1900)

തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാരിൽ നിന്ന് നീതി ലഭിക്കില്ലെന്ന് ബോധ്യപ്പെട്ട ഡോ. പൽപ്പു പിന്നീട് ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ സഹായം തേടാൻ തീരുമാനിച്ചു. 1900-ൽ ഇന്ത്യയുടെ വൈസ്രോയി ആയിരുന്ന കഴ്സൺ പ്രഭു (Lord Curzon) തിരുവിതാംകൂർ സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ ഡോ. പൽപ്പുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ രണ്ടാമതൊരു നിവേദനം അദ്ദേഹത്തിന് സമർപ്പിച്ചു. ഇതാണ് ‘രണ്ടാം ഈഴവ മെമ്മോറിയൽ’ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. നാട്ടുരാജ്യങ്ങളുടെ ആഭ്യന്തര കാര്യങ്ങളിൽ നേരിട്ട് ഇടപെടുന്നതിന് ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന് പരിമിതികൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ഈ നിവേദനം തിരുവിതാംകൂറിലെ ജാതി വിവേചനം അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാൻ കാരണമായി.

7. സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്റെ ഉപദേശവും എസ്.എൻ.ഡി.പി യോഗത്തിന്റെ ജനനവും (1903)

ഈഴവ മെമ്മോറിയലിന്റെ പരാജയം യഥാർത്ഥത്തിൽ കേരള നവോത്ഥാനത്തിന് ഒരു പുതിയ വഴിത്തിരിവ് സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. നിവേദനങ്ങൾ കൊണ്ടോ യാചനകൾ കൊണ്ടോ അവകാശങ്ങൾ നേടിയെടുക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഡോ. പൽപ്പു തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇതിനിടെ അദ്ദേഹം ബാംഗ്ലൂരിൽ വെച്ച് സ്വാമി വിവേകാനന്ദനെ കണ്ടുമുട്ടി. തിരുവിതാംകൂറിലെ ഈഴവരുടെ ദയനീയ അവസ്ഥ അദ്ദേഹം വിവേകാനന്ദനോട് വിശദീകരിച്ചു.

രാഷ്ട്രീയമായ നിവേദനങ്ങൾക്കപ്പുറം, സമുദായത്തെ ആത്മീയമായും സംഘടനാപരമായും ഉയർത്താൻ കഴിയുന്ന ഒരു ആത്മീയ നേതാവിനെ കണ്ടെത്താനാണ് സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ പൽപ്പുവിനെ ഉപദേശിച്ചത്. ഈ ഉപദേശമാണ് ശ്രീനാരായണ ഗുരുവുമായുള്ള ഡോ. പൽപ്പുവിന്റെ ചരിത്രപ്രധാനമായ സമാഗമത്തിന് വഴിയൊരുക്കിയത്. ഇതിന്റെ ഫലമായി 1903 മെയ് 15-ന് ശ്രീനാരായണ ധർമ്മ പരിപാലന യോഗം (S.N.D.P യോഗം) രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു.⁷

ഈഴവ മെമ്മോറിയലിലൂടെ ഉയർന്നുവന്ന ആവശ്യങ്ങൾ എസ്.എൻ.ഡി.പി യോഗം ഏറ്റെടുത്തു. കേവലം നിവേദനങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങാതെ ശക്തമായ സംഘടനാ സംവിധാനത്തിലൂടെ അവകാശങ്ങൾ നേടിയെടുക്കാൻ ജനങ്ങൾ പ്രാപ്തരായി.

8. ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യവും മൂല്യനിർണ്ണയവും

1896-ലെ ഈഴവ മെമ്മോറിയൽ ഒരു പരാജയപ്പെട്ട നിവേദനമായി ചരിത്രകാരന്മാർ കാണുന്നില്ല; മറിച്ച്, കേരളത്തിലെ അധഃസ്ഥിത ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ ബോധവൽക്കരണത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ ശിലാസ്ഥാപനമായാണ് ഇതിനെ വിലയിരുത്തുന്നത്.

  • സംഘടിത രാഷ്ട്രീയ ബോധം: അതുവരെ അസംഘടിതരായിരുന്ന ഒരു ജനത, തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾ ഭരണഘടനാപരമായി ചോദിച്ചുവാങ്ങാൻ പഠിച്ചത് ഈ സംഭവത്തോടെയാണ്.

  • ആധുനിക പൗരസങ്കല്പം: ജാതിയോ മതമോ അല്ല, മറിച്ച് യോഗ്യതയും നികുതിദായകന്റെ അവകാശവുമാണ് ഒരു ആധുനിക ഭരണകൂടത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമെന്ന ജനാധിപത്യ സങ്കല്പം ഈഴവ മെമ്മോറിയലിലൂടെയാണ് കേരളത്തിൽ ആദ്യമായി ശക്തമായി ഉന്നയിക്കപ്പെട്ടത്.

  • കേരള നവോത്ഥാനത്തിന്റെ തുടക്കം: എസ്.എൻ.ഡി.പി യോഗത്തിന്റെ രൂപീകരണം, പിന്നീട് നടന്ന വൈക്കം സത്യാഗ്രഹം (1924), ഗുരുവായൂർ സത്യാഗ്രഹം (1931-32), ഒടുവിൽ 1936-ലെ ക്ഷേത്രപ്രവേശന വിളംബരം എന്നിവയെല്ലാം ഈഴവ മെമ്മോറിയൽ സൃഷ്ടിച്ച രാഷ്ട്രീയ ഉണർവിന്റെ തുടർച്ചകളായിരുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, പതിറ്റാണ്ടുകളായി നിശബ്ദരായിരുന്ന കേരളത്തിലെ ഒരു വലിയ ജനവിഭാഗം തങ്ങളുടെ അസ്തിത്വവും പൗരാവകാശവും ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ച ആദ്യത്തെ ഔദ്യോഗിക രേഖയായിരുന്നു 1896-ലെ ഈഴവ മെമ്മോറിയൽ. ഭരണകൂടം അതിനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞെങ്കിലും, അത് ഉയർത്തിവിട്ട അലയൊലികൾ കേരളത്തെ ഒരു ആധുനിക ജനാധിപത്യ സമൂഹമായി മാറ്റുന്നതിൽ നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിച്ചു.

അനുബന്ധം (Appendices)

അനുബന്ധം 1: പ്രധാന നേതാക്കൾ

  • ഡോ. പൽപ്പു (1863 – 1950): ഈഴവ മെമ്മോറിയലിന്റെ ശില്പി. അവർണ്ണർക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം നിഷേധിക്കപ്പെട്ട കാലത്ത് വിദേശത്ത് പോയി ഉന്നത മെഡിക്കൽ ബിരുദം നേടിയ വ്യക്തി. എസ്.എൻ.ഡി.പി യോഗത്തിന്റെ സ്ഥാപക നേതാക്കളിൽ ഒരാൾ.

  • ശ്രീമൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ (1857 – 1924): നിവേദനം സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട കാലത്തെ തിരുവിതാംകൂർ മഹാരാജാവ് (ഭരണകാലം: 1885–1924). അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്താണ് ശ്രീമൂലം പ്രജാസഭ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതെങ്കിലും ജാതിവിവേചനത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ അദ്ദേഹം യാഥാസ്ഥിതിക നിലപാടാണ് തുടക്കത്തിൽ സ്വീകരിച്ചിരുന്നത്.

  • ശ്രീനാരായണ ഗുരു (1856 – 1928): ഈഴവ മെമ്മോറിയലിന് ശേഷം ഡോ. പൽപ്പുവിന്റെ സംഘടനാ ശ്രമങ്ങൾക്ക് ആത്മീയ നേതൃത്വം നൽകിയ കേരള നവോത്ഥാന നായകൻ.

അനുബന്ധം 2: ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ പട്ടിക

  1. മലയാളി മെമ്മോറിയൽ (1891): തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാർ സർവീസുകളിലെ പരദേശി ബ്രാഹ്മണ മേധാവിത്വത്തിനെതിരെ സ്വദേശികൾ നൽകിയ നിവേദനം.

  2. രണ്ടാം ഈഴവ മെമ്മോറിയൽ (1900): കഴ്സൺ പ്രഭുവിന് സമർപ്പിച്ച രണ്ടാമത്തെ നിവേദനം.

  3. എസ്.എൻ.ഡി.പി യോഗം രൂപീകരണം (1903): കേരളത്തിലെ പിന്നാക്ക വിഭാഗങ്ങളുടെ അവകാശ സംരക്ഷണത്തിനായുള്ള ആദ്യത്തെ ശക്തമായ സാമൂഹിക സംഘടന.

  4. കുമാരനാശാന്റെ നിയമസഭാ പ്രവേശനം (1907): പോരാട്ടങ്ങളുടെ ഫലമായി ശ്രീമൂലം പ്രജാസഭയിലേക്ക് മഹാകവി കുമാരനാശാൻ നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ടു.

  5. വൈക്കം സത്യാഗ്രഹം (1924): അവർണ്ണർക്ക് വഴിനടക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് വേണ്ടി നടന്ന ഐതിഹാസിക സമരം.

അവലംബം (References/Bibliography)

  1. മെനോൻ, എ. ശ്രീധര. (2007). കേരള ചരിത്രം (A Survey of Kerala History). ഡി.സി. ബുക്സ്, കോട്ടയം.

  2. ബാലകൃഷ്ണൻ, പി.കെ. (1983). ജാതിവ്യവസ്ഥയും കേരള ചരിത്രവും. കറന്റ് ബുക്സ്, തൃശൂർ.

  3. ജെഫ്രി, റോബിൻ. (1976). നായർ മേധാവിത്വത്തിന്റെ പതനം (The Decline of Nair Dominance). സസ്സക്സ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രസ്സ്.

  4. രാമകൃഷ്ണൻ നായർ, ആർ. (1976). Social and Political Forces in Kerala. തിരുവനന്തപുരം.

  5. രവീന്ദ്രൻ, ടി.കെ. (1972). Asan and the Social Revolution in Kerala. കേരള ഹിസ്റ്റോറിക്കൽ സൊസൈറ്റി.

  6. ഭാസ്കരൻ, ടി. (1996). മഹർഷി ശ്രീനാരായണ ഗുരു. കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി, തൃശൂർ.

  7. കുമാർ, ഉദയ. (2009). ഡോ. പൽപ്പുവിന്റെ ജീവചരിത്രം. നാഷണൽ ബുക്ക് ട്രസ്റ്റ്.

വിദ്യാലയ പ്രവേശന സമരം – രണ്ടാം ഘട്ടം

വിദ്യാലയ പ്രവേശന സമരം: രണ്ടാം ഘട്ടം (1940) – കേരളത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ഗതിമാറ്റം

കേരള ചരിത്രത്തിലെ അവർണ്ണരുടെ വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശ പോരാട്ടങ്ങളെ പ്രധാനമായും രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളായാണ് തിരിക്കാൻ കഴിയുക. മഹാത്മാ അയ്യങ്കാളിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ 1914-ൽ നടന്ന ഊരൂട്ടമ്പലം സമരമാണ് (കണ്ടള ലഹള) വിദ്യാലയ പ്രവേശന സമരത്തിന്റെ ഒന്നാം ഘട്ടമായി ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്. പഞ്ചമി എന്ന പുലയ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട പെൺകുട്ടിയെ പള്ളിക്കൂടത്തിൽ ഇരുത്തിയതിനെ തുടർന്ന് യാഥാസ്ഥിതികർ വിദ്യാലയം ചുട്ടെരിക്കുകയും, അതിനെ തുടർന്ന് വലിയൊരു കർഷക പണിമുടക്ക് അരങ്ങേറുകയും ചെയ്തു. നിയമപരമായി അവർണ്ണർക്ക് പഠിക്കാൻ അവകാശമുണ്ടായിട്ടും പ്രായോഗിക തലത്തിൽ അത് നിഷേധിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴാണ് ഒന്നാം ഘട്ടം രൂപപ്പെട്ടത്. എന്നാൽ, 1940-കളിൽ ആരംഭിച്ച ‘വിദ്യാലയ പ്രവേശന സമരത്തിന്റെ രണ്ടാം ഘട്ടം’ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് അരങ്ങേറിയത്. ഒന്നാം ഘട്ടം അടിസ്ഥാന ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ സ്വത്വബോധത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഉണർവായിരുന്നെങ്കിൽ, 1940-ലെ രണ്ടാം ഘട്ടം കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും, അധ്യാപക സംഘടനകളുടെയും, ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും പിന്തുണയോടെ നടന്ന ഒരു സമഗ്രമായ വർഗ്ഗസമരമായിരുന്നു. വിദ്യാലയങ്ങളിൽ പ്രവേശനം നേടുക എന്നത് കേവലം ഒരു സമുദായത്തിന്റെ ആവശ്യമെന്നതിലുപരി, അതൊരു അടിസ്ഥാന പൗരാവകാശവും ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയുമാണെന്ന ബോധം സമൂഹത്തിൽ രൂഢമൂലമായത് ഈ കാലഘട്ടത്തിലാണ്.¹

1. ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം: അവർണ്ണരുടെ വിദ്യാഭ്യാസ നിഷേധത്തിന് പിന്നിലെ രാഷ്ട്രീയം

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനവും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലും കേരളത്തിലെ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതി കടുത്ത ജാതി-ജന്മി നാടുവാഴിത്തത്തിന്റെ പിടിയിലായിരുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസം എന്നത് സവർണ്ണ ഹൈന്ദവരുടെയും, പിന്നീട് ക്രിസ്ത്യൻ മിഷനറിമാരുടെ വരവോടെ മതം മാറിയവരുടെയും മാത്രം കുത്തകയായി തുടർന്നു. അധഃസ്ഥിത ജനവിഭാഗങ്ങളെ അക്ഷരം പഠിപ്പിക്കാതിരുന്നത് കേവലം ജാതിപരമായ അയിത്തം കൊണ്ടുമാത്രമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, അത് വളരെ വ്യക്തമായ ഒരു സാമ്പത്തിക അജണ്ടയുടെ ഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു. കർഷകത്തൊഴിലാളികളായ അവർണ്ണർക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിച്ചാൽ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിൽക്കുന്ന അടിമപ്പണി സമ്പ്രദായം തകരുമെന്നും, തങ്ങളുടെ പാടശേഖരങ്ങളിൽ കുറഞ്ഞ കൂലിക്ക് പണിയെടുക്കാൻ ആളില്ലാതാകുമെന്നും ജന്മിമാർ ഭയന്നു.²

ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് 1904-ൽ വെങ്ങാനൂരിൽ അയ്യങ്കാളി സ്വന്തമായി ഒരു കുടിപ്പള്ളിക്കൂടം സ്ഥാപിക്കുന്നതും, 1907-ൽ അവർണ്ണർക്ക് സർക്കാർ പള്ളിക്കൂടങ്ങളിൽ പ്രവേശനം അനുവദിച്ച് സർക്കാർ ഉത്തരവ് സമ്പാദിക്കുന്നതും. എന്നാൽ ഈ ഉത്തരവുകളൊന്നും പ്രായോഗിക തലത്തിൽ നടപ്പിലായില്ല. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഒന്നാം ഘട്ട വിദ്യാലയ പ്രവേശന സമരം 1914-ൽ ഊരൂട്ടമ്പലത്തിൽ നടന്നത്. എന്നാൽ അതിനുശേഷവും, സർക്കാർ ഉത്തരവുകളെ മറികടന്ന് പ്രാദേശിക ജന്മിമാരും സവർണ്ണ ഉദ്യോഗസ്ഥരും അവർണ്ണരുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തെ തടഞ്ഞുനിർത്തി.

2. ഒന്നാം ഘട്ടത്തിന്റെ പരിമിതികളും രണ്ടാം ഘട്ടത്തിലേക്കുള്ള വഴിമാറ്റവും

അയ്യങ്കാളിയുടെയും മറ്റ് സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താക്കളുടെയും നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ഒന്നാം ഘട്ട സമരങ്ങൾ ചരിത്രപരമായ വലിയ വിജയങ്ങളായിരുന്നെങ്കിലും, അതിന് ചില പരിമിതികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാനമായും അത് തിരുവിതാംകൂറിലെ ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ മാത്രമായി ഒതുങ്ങിനിന്നു. കൂടാതെ, ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഉത്തരവുകൾ ഉണ്ടായിട്ടും സ്വകാര്യ മാനേജ്മെന്റ് സ്കൂളുകളിലും (എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകൾ) സർക്കാർ വിദ്യാലയങ്ങളിൽ പോലും യാഥാസ്ഥിതികരുടെ എതിർപ്പ് കാരണം ദളിത് വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് പഠിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

1936-ലെ ക്ഷേത്രപ്രവേശന വിളംബരത്തോടെ തിരുവിതാംകൂറിൽ വലിയൊരു സാമൂഹിക മാറ്റം സംഭവിച്ചെങ്കിലും, വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിലെ വിവേചനം പൂർണ്ണമായും അവസാനിച്ചിരുന്നില്ല. മലബാറിലാകട്ടെ, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ സർക്കാർ വിദ്യാലയങ്ങൾ (ബോർഡ് സ്കൂളുകൾ) ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവിടെയും അയിത്തം നിലനിന്നിരുന്നു. ഈയൊരു സാഹചര്യത്തിലാണ് 1940-കളിലെ വിദ്യാർത്ഥി-കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ഈ വിഷയം ഏറ്റെടുക്കുന്നത്.³

3. 1940-കളിലെ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യം

1940 എന്നത് കേരള ചരിത്രത്തിലെ ഒരു നിർണ്ണായക വർഷമാണ്. ദേശീയ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം അതിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുകയായിരുന്നു. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി രൂക്ഷമായി. കേരളത്തിൽ (പ്രത്യേകിച്ച് മലബാറിൽ) കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയായി പരിണമിച്ച കാലഘട്ടമായിരുന്നു അത്. 1939-ലെ പിണറായി സമ്മേളനത്തിന് ശേഷം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയും അനുബന്ധമായി കർഷക സംഘവും (Karshaka Sangham) അതിശക്തമായി വളർന്നു.

ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സവിശേഷത, അയിത്തം പോലുള്ള സാമൂഹിക പ്രശ്നങ്ങളെ സാമ്പത്തിക ചൂഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് പുതിയ ഇടതുപക്ഷ നേതൃത്വം നോക്കിക്കണ്ടത് എന്നതാണ്. കേവലം സമുദായ സംഘടനകൾക്ക് പകരം, ജാതിഭേദമന്യേ കർഷകരെയും തൊഴിലാളികളെയും സംഘടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു പുതിയ സമരമുഖം തുറക്കപ്പെട്ടു. അക്ഷരമറിയാത്ത കർഷകത്തൊഴിലാളികളെ സാക്ഷരരാക്കാൻ വായനശാലകളും രാത്രിപ്പള്ളികളും നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ വ്യാപകമായി ആരംഭിച്ചതും ഈ കാലത്താണ്.⁴

4. രണ്ടാം ഘട്ട സമരത്തിന്റെ സവിശേഷതകൾ: വർഗ്ഗസമരവും വിദ്യാഭ്യാസവും

1940-കളിലെ വിദ്യാലയ പ്രവേശന സമരങ്ങളെ ഒന്നാം ഘട്ടത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമാക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

എ) കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ നേരിട്ടുള്ള ഇടപെടൽ: ദളിത് വിദ്യാർത്ഥികളെ സ്കൂളിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നതിനായി കർഷക സംഘത്തിന്റെ പ്രവർത്തകർ നേരിട്ട് രംഗത്തിറങ്ങി. മലബാറിലെ പല ഗ്രാമങ്ങളിലും, കർഷക സംഘം നേതാക്കൾ പുലയ-ചെറുമ സമുദായങ്ങളിൽപ്പെട്ട കുട്ടികളെ കൈപിടിച്ച് സ്കൂളുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ഇത് തടയാൻ ശ്രമിച്ച ജന്മിമാരെയും സവർണ്ണരെയും കർഷക സംഘം സംഘടിതമായി നേരിട്ടു. വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിക്കുന്നത് കാർഷിക അടിമത്തത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനത്തിന് അനിവാര്യമാണെന്ന് കർഷകത്തൊഴിലാളികൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ബി) അധ്യാപക സംഘടനകളുടെ വിപ്ലവകരമായ പങ്ക്: രണ്ടാം ഘട്ട സമരത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്ത് പുരോഗമന ചിന്താഗതിക്കാരായ അധ്യാപകരായിരുന്നു. മലബാർ ടീച്ചേഴ്സ് യൂണിയൻ പോലെയുള്ള സംഘടനകൾ ഇതിൽ നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിച്ചു. സവർണ്ണ കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നുപോലും വന്ന പുരോഗമനവാദികളായ അധ്യാപകർ, തങ്ങളുടെ സ്കൂളുകളിൽ അവർണ്ണ വിദ്യാർത്ഥികളെ പ്രവേശിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായി. സ്കൂൾ മാനേജ്മെന്റുകൾ ഇതിനെ എതിർത്തപ്പോൾ, അധ്യാപകർ പണിമുടക്കുകൾ സംഘടിപ്പിക്കുകയും മാനേജ്മെന്റിനെതിരെ തിരിയുകയും ചെയ്തു. പല അധ്യാപകർക്കും ഇതിന്റെ പേരിൽ ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ടു.

സി) എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളിലെ അവകാശപ്പോരാട്ടം: സർക്കാർ സ്കൂളുകളിൽ പ്രവേശനം നിയമപരമായി അനുവദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും, കേരളത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയുടെ സിംഹഭാഗവും സ്വകാര്യ എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളായിരുന്നു. സവർണ്ണ സമുദായങ്ങളുടെയോ സഭകളുടെയോ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു ഇവ. സർക്കാർ ഗ്രാന്റ് വാങ്ങി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഈ വിദ്യാലയങ്ങളിൽ എല്ലാവർക്കും പ്രവേശനം നൽകണമെന്ന ആവശ്യവുമായി 1940-കളിൽ ശക്തമായ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ നടന്നു. പൊതുമുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു സ്ഥാപനത്തിലും വിവേചനം പാടില്ലെന്ന ആധുനിക പൗരബോധം ഈ സമരങ്ങളിലൂടെയാണ് രൂപപ്പെട്ടത്.⁵

5. മലബാറിലെയും കൊച്ചിയിലെയും മുന്നേറ്റങ്ങൾ

തിരുവിതാംകൂറിന് പുറമെ, മലബാറിലും കൊച്ചിയിലും 1940-കളിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചു. വടക്കൻ മലബാറിൽ (കണ്ണൂർ, കാസർഗോഡ് പ്രദേശങ്ങളിൽ) കർഷക സംഘത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന സമരങ്ങൾ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമാണ്. വിദ്യാലയങ്ങളിൽ പ്രവേശനം മാത്രമല്ല, ക്ലാസ് മുറികളിൽ മറ്റ് കുട്ടികൾക്കൊപ്പം ബെഞ്ചിൽ ഒന്നിച്ചിരിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിനും, ഉച്ചഭക്ഷണം ഒന്നിച്ചിരുന്ന് കഴിക്കാനുമുള്ള അവകാശത്തിനും വേണ്ടിയായിരുന്നു പോരാട്ടം.

സ്കൂളുകളിൽ പ്രവേശനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ട സ്ഥലങ്ങളിൽ, കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയും ബദൽ വിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. രാത്രിപ്പള്ളികൾ (Night Schools) വഴി മുതിർന്നവരെയും കുട്ടികളെയും ഒരുപോലെ അക്ഷരം പഠിപ്പിച്ചു. ഗ്രന്ഥശാലാ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ (Library Movement) വളർച്ചയും ഇതിനോട് ചേർത്ത് വായിക്കേണ്ടതാണ്. അക്ഷരം പഠിക്കുക എന്നത് തങ്ങളുടെ വിമോചനത്തിനുള്ള ആയുധമാണെന്ന് സാധാരണക്കാർ മനസ്സിലാക്കി.

6. പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ മാറ്റങ്ങൾ

1940-കളിലെ സമരങ്ങൾ കേരളത്തിന്റെ ബൗദ്ധിക മണ്ഡലത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. വിദ്യാഭ്യാസം എന്നത് ഭരണകൂടം നൽകുന്ന ഔദാര്യമല്ല, മറിച്ച് അതൊരു പൗരാവകാശമാണ് എന്ന ചിന്ത ജനങ്ങളിലുണ്ടായി. അതുവരെ ജാതി സംഘടനകളുടെയോ സമുദായ പരിഷ്കർത്താക്കളുടെയോ മാത്രം അജണ്ടയായിരുന്ന ‘വിദ്യാഭ്യാസം’, മുഖ്യധാര രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുടെ പ്രകടനപത്രികകളിലെ പ്രധാന വിഷയമായി മാറി.

വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിയായിരുന്ന സി.ഡബ്ല്യു.ഡബ്ല്യു. മിനിയുടെയും മറ്റും ഭരണകാലത്ത് കൊച്ചി രാജ്യത്തും വലിയ വിദ്യാഭ്യാസ പരിഷ്കാരങ്ങൾ ഇക്കാലത്ത് നടപ്പിലായി. വിവേചനം കാണിക്കുന്ന സ്കൂളുകൾക്കുള്ള സർക്കാർ ധനസഹായം (Grant-in-aid) നിർത്തലാക്കണമെന്ന ജനകീയ ആവശ്യം ശക്തമായി. ഒടുവിൽ, ഈ ജനകീയ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ഭരണകൂടങ്ങൾക്കും സ്വകാര്യ മാനേജ്മെന്റുകൾക്കും മുട്ടുമടക്കേണ്ടി വന്നു.

7. ഫലശ്രുതിയും കേരള മോഡലും

1940-കളിലെ വിദ്യാലയ പ്രവേശന സമരത്തിന്റെ രണ്ടാം ഘട്ടം കേരള ചരിത്രത്തിൽ സുപ്രധാനമായ ഒരു നാഴികക്കല്ലാണ്. ഇന്ന് നാം ലോകത്തിന് മുന്നിൽ അഭിമാനത്തോടെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ‘കേരള മോഡൽ വികസന’ത്തിന്റെ (Kerala Model of Development) അടിസ്ഥാന ശില പാകിയത് ഇത്തരം സമരങ്ങളിലൂടെയാണ്. ഉയർന്ന സാക്ഷരതാ നിരക്കും, വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തെ ലിംഗ-ജാതി സമത്വവും ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് സംഭവിച്ചതല്ല.

ഈ സമരങ്ങളുടെ തുടർച്ചയായാണ് 1957-ൽ ഇ.എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ അധികാരത്തിൽ വന്ന പ്രഥമ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാർ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ‘വിദ്യാഭ്യാസ ബിൽ’ (Education Bill of 1957) കൊണ്ടുവന്നത്. സ്വകാര്യ വിദ്യാലയങ്ങളിലെ അധ്യാപകർക്ക് ജോലി സ്ഥിരത നൽകാനും, മാനേജ്മെന്റുകളുടെ സ്വേച്ഛാധിപത്യം അവസാനിപ്പിച്ച് എല്ലാ വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും തുല്യ അവകാശം ഉറപ്പാക്കാനും ഈ ബിൽ ലക്ഷ്യമിട്ടു. അന്ന് ആ ബില്ലിന് അടിത്തറയായത് 1940-കളിൽ ഗ്രാമങ്ങളിൽ നടന്ന എണ്ണമറ്റ വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശ പോരാട്ടങ്ങളായിരുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, 1914-ൽ അയ്യങ്കാളി കൊളുത്തിയ വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശ സമരത്തിന്റെ അഗ്നി, 1940-കളിലെ രാഷ്ട്രീയ-കർഷക മുന്നേറ്റങ്ങളിലൂടെ ഒരു മഹാജ്വാലയായി മാറി. അത് കേരളത്തിലെ നാടുവാഴിത്തത്തെയും ജാതിവ്യവസ്ഥയെയും ചുട്ടെരിക്കുകയും, ആധുനികവും പ്രബുദ്ധവുമായ ഇന്നത്തെ കേരളത്തെ വാർത്തെടുക്കുകയും ചെയ്തു. അക്ഷരത്തെ ആയുധമാക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച ഈ സമരചരിത്രം കേരള നവോത്ഥാന ചരിത്രത്തിലെ സുവർണ്ണാധ്യായമാണ്.

അനുബന്ധം (Appendices)

അനുബന്ധം 1: വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന സമരങ്ങൾ

  1. വെങ്ങാനൂർ കുടിപ്പള്ളിക്കൂടം സ്ഥാപിക്കൽ (1904): അയ്യങ്കാളിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ദളിതർക്കായി ആരംഭിച്ച ആദ്യത്തെ വിദ്യാലയം.

  2. ഊരൂട്ടമ്പലം സമരം / കണ്ടള ലഹള (1914): വിദ്യാലയ പ്രവേശന സമരത്തിന്റെ ഒന്നാം ഘട്ടം. പഞ്ചമി എന്ന കുട്ടിയുമായി അയ്യങ്കാളി സ്കൂളിൽ പ്രവേശിച്ചതിനെ തുടർന്നുണ്ടായ കലാപം.

  3. പെരിനാട് ലഹള / കല്ലുമാല സമരം (1915): വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും വസ്ത്രധാരണ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടം.

  4. മലബാറിലെ കർഷക-അധ്യാപക സമരങ്ങൾ (1940-കൾ): രണ്ടാം ഘട്ടം – ബോർഡ് സ്കൂളുകളിലും എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളിലും എല്ലാ വിഭാഗം വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും പ്രവേശനം ഉറപ്പാക്കാൻ നടന്ന രാഷ്ട്രീയ മുന്നേറ്റങ്ങൾ.

  5. വിദ്യാഭ്യാസ ബിൽ പ്രക്ഷോഭം (1957): അധ്യാപകരുടെ അവകാശങ്ങൾക്കും സ്കൂൾ പ്രവേശനത്തിലെ തുല്യതയ്ക്കും വേണ്ടിയുള്ള നിയമനിർമ്മാണവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ചരിത്ര സംഭവങ്ങളും.

അനുബന്ധം 2: വിദ്യാഭ്യാസ നവോത്ഥാനത്തിലെ പ്രധാന നേതാക്കൾ

  • മഹാത്മാ അയ്യങ്കാളി (1863-1941): കേരളത്തിലെ അടിസ്ഥാന വർഗ്ഗത്തിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശ പോരാട്ടങ്ങളുടെ പിതാവ്. സാധുജന പരിപാലന സംഘത്തിന്റെ സ്ഥാപകൻ.

  • പി. കൃഷ്ണപിള്ള (1906-1948): കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ സ്ഥാപക നേതാക്കളിൽ ഒരാൾ. വിദ്യാഭ്യാസം വർഗ്ഗസമരത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് കർഷകരെ ബോധവൽക്കരിച്ച നേതാവ്.

  • പൊയ്കയിൽ അപ്പച്ചൻ / കുമാര ഗുരുദേവൻ (1879-1939): പ്രത്യക്ഷ രക്ഷാ ദൈവ സഭയുടെ (PRDS) സ്ഥാപകൻ. ദളിതർക്കായി സ്വന്തമായി വിദ്യാലയങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച് വിദ്യാഭ്യാസ വിപ്ലവം നയിച്ചു.

  • എ.കെ. ഗോപാലൻ (എ.കെ.ജി): മലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളെയും അധ്യാപക സമരങ്ങളെയും ഏകോപിപ്പിച്ച് വിദ്യാലയങ്ങളിൽ താഴെത്തട്ടിലുള്ളവർക്ക് പ്രവേശനം ഉറപ്പാക്കാൻ മുന്നിൽ നിന്ന നേതാവ്.

അവലംബം (References/Bibliography)

  1. മെനോൻ, എ. ശ്രീധര. (2007). കേരള ചരിത്രം (A Survey of Kerala History). ഡി.സി. ബുക്സ്, കോട്ടയം.

  2. ബാലകൃഷ്ണൻ, പി.കെ. (1983). ജാതിവ്യവസ്ഥയും കേരള ചരിത്രവും. കറന്റ് ബുക്സ്, തൃശൂർ.

  3. നമ്പൂതിരിപ്പാട്, ഇ.എം.എസ്. (2005). കേരളം മലയാളികളുടെ മാതൃഭൂമി. ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്, തിരുവനന്തപുരം.

  4. കുറുപ്പ്, കെ.കെ.എൻ. (1989). Modern Kerala: Studies in Social and Agrarian Relations. സൗത്ത് ഏഷ്യൻ ബുക്സ്. (മലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളെയും വിദ്യാഭ്യാസത്തെയും കുറിച്ചുള്ള പഠനം).

  5. ഭാസ്കരൻ ഉണ്ണി, പി. (1988). പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കേരളം. കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി, തൃശൂർ.

അക്ഷരങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരൻ!

Rahul Vijay Kaumudi Unicode Font
Rahul Vijay

മലയാളം വാരികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനം
ഏഷ്യാനെറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനം
ചെറുപ്പത്തിന്റെ ചടുലതയെ മലയാള ഭാഷാ സാങ്കേതിക മേഖലയിലേക്ക് തിരിച്ചുവിട്ട ചെറുപ്പക്കാരനായിരുന്നു രാഹുൽ വിജയ്. ഏഷ്യാനെറ്റ് ന്യൂസ് സോഷ്യൽ മീഡിയാ കോ-ഓർഡിനേറ്റർ എന്ന നിലയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു വരികയായിരുന്നു വയനാടു സ്വദേശിയായ രാഹുൽ. കൗമുദി പത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മലയാളം കമ്പ്യൂട്ടിങ്ങ് മേഖലയിൽ ഏറെ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്ന ചുവടുവെയ്പ്പുകൾക്ക് രാഹുൽ നിമിത്തമായി തീർന്നിട്ടുണ്ട്. മലയാളഭാഷാ കമ്പ്യൂട്ടിങ്ങിൽ ഇനിയുമേറെ സംഭാവനകൾ ചെയ്യാൻ കഴിയുമായിരുന്ന യുവാവായിരുന്നു രാഹുൽ വിജയ്.  പക്ഷേ, ആ ലളിത ജീവിതത്തിനു മരണം അപ്രതീക്ഷിതമായി തിരശ്ശീല ഇടുകയായിരുന്നു. ഒക്ടോബർ 18, ശനിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം അഞ്ചുമണിയോടടുത്ത് അവൻ ജീവിതത്തോട് വിട പറയാൻ തുനിയുമ്പോൾ വാട്സാപ്പിൽ അവന്റെ അടുത്ത മെസേജിനായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു ഞങ്ങൾ. അന്നു രാവിലെ 9:18 ന് അവസാന മെസേജും അയച്ച് ഇറങ്ങിപ്പോയതായിരുന്നു രാഹുൽ!  സന്തോഷത്തിന്റെ തുടര്‍സാധ്യതകള്‍ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച നിറചിരിയും പരിചയപ്പെടുന്നവരിലെല്ലാം സന്തോഷം നിറയ്ക്കുന്ന ആ  സാന്നിദ്ധ്യവും പെട്ടെന്ന് ഇല്ലാതായപ്പോൾ ഒട്ടൊന്നുമല്ല ഞങ്ങൾ പകച്ചു നിന്നത്! വെറും സൗഹൃദസംഭാഷണത്തിനപ്പുറം അവൻ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ പങ്കുവെച്ച  മറ്റുചിലതുണ്ട്. രാഹുലുമൊന്നിച്ചുള്ള സൗഹൃദ നേരങ്ങളുടെ പച്ചപ്പും അവസാനം അവൻ തന്ന നൊമ്പരങ്ങളും ഓർത്തെടുക്കുകയാണിവിടെ.

ഓൺലൈൻ ലോകത്ത് രാഹുൽ ഒരു അന്തർമുഖനായിരുന്നുവെന്ന് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. കൗമുദി ഫോണ്ട് പരീക്ഷണാർത്ഥം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ ചില സുഹൃത്തുക്കൾ അതിലെ ബഗ്സ് കൃത്യമായി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിരുന്നു. ഇത്തരം ബഗ്ഗുകളെ യഥാസമയം ഫിക്സ് ചെയ്യുകയും അതറിയിക്കുകയുമല്ലാതെ  ഗൂഗിൾ പ്ലസ് പോലുള്ള സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ നടക്കുന്ന ആഘോഷങ്ങളിൽ (ഇതിനു വേണ്ടി ഗ്രൂപ്പുണ്ടാക്കുക, മെയിലിങ് ലിസ്റ്റ് തുടങ്ങുക, ദീർഘങ്ങളായ ചർച്ചയ്ക്ക് വഴിമരുന്നിടുക തുടങ്ങിയവയിൽ) നിന്നും രാഹുൽ വിട്ടു നിൽക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഈ ഒരു അന്തർമുഖത്വം നേരിട്ട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ കണ്ടിരുന്നില്ല. മാത്രമല്ല, ഒരു സംശയം ചോദിക്കാനായി വിളിച്ചാൽ അതിന്റെ വേരിൽ നിന്നും തുടങ്ങി അവനത് വിശദീകരിക്കും. അറിവ്  പങ്കുവെയ്ക്കാൻ അവൻ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒരു യോഗം വിളിച്ച് ചേർക്കാനോ, ഒരു പൊതു സഭയിൽ ഇതൊക്കെ വിശദീകരിക്കാനോ രാഹുലിന് അന്നു കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അത് മിക്കവാറും ജോലിത്തിരക്കിനാൽ സാധിച്ചിരുന്നില്ല എന്ന് പിന്നീടുള്ള സംഭാഷണങ്ങളിൽ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു.

ഫോണ്ടു നിർമ്മാണം
ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരങ്ങൾ പോലെയല്ല, ഏറെ സങ്കീർണമാണ് മലയാള അക്ഷരങ്ങൾ, മലയാളം പോലൊരു ഭാഷയ്ക്ക്  കമ്പ്യൂട്ടറിൽ അക്ഷരരൂപം ഉണ്ടാക്കുക, അതും പഴയ ലിപിയിൽ എന്നത് അതിലേറെ സങ്കീർണമായ കാര്യമാണ്. ഏറെ ക്ഷമയും സമയവും ആവശ്യമുള്ള ജോലിയാണത്. അത് ഒറ്റയ്ക്ക് ഏറ്റെടുത്തു നടത്താനായി എന്നതാണ് രാഹുലിന്റെ പ്രത്യേകത. ഇതിനായി ആയിരത്തോളം അക്ഷര രൂപങ്ങളെ വരച്ചെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. പിന്നെ അവയുടെ ഓരോന്നിന്റേയും പ്രോസസിങ്. സ്വതന്ത്ര്യമലയാളം കമ്പ്യൂട്ടിങ്ങുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ചില വ്യക്തികളുടെ ശ്രമങ്ങളിലൂടെയും മലയാളത്തിൽ യുണീക്കോഡ് വ്യവസ്ഥയിൽ കുറച്ച് ഫോണ്ടുകൾ ഇറക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്നല്ലാതെ വലിയൊരു സംഭാവന ഈ രംഗത്ത് ഇനിയും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഫോണ്ടു നിർമ്മിച്ചെടുക്കാനുള്ള മെനക്കേടുമാത്രമല്ല അതിനുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യ വശമില്ലാത്തതും മലയാളത്തിൽ യുണീക്കോഡു ഫോണ്ടുകളുടെ എണ്ണം കുറയുന്നതിനു കാരണമായി. നൂറു കണക്കിനു ആസ്കി ഫോണ്ടുകളുള്ള മലയാളത്തിൽ യുണീക്കോഡ് ഫോണ്ടുകളുടെ എണ്ണം വിരലിലെണ്ണാവുന്നവ മാത്രമാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഈ മേഖലയിലേക്ക് ഏകാകിയായി കടന്നുവന്ന രാഹുൽ ശ്രദ്ധയർഹിക്കുന്നു.

എന്താണു ഫോണ്ട്? എന്താണ് ആസ്കി? എന്താണു യുണീക്കോഡ്?
കമ്പ്യുട്ടറിൽ വിവരങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുക ബൈനറി(1,0 എന്നീ അക്കങ്ങളുടെ ശ്രേണി) രൂപത്തിലാണ്. അക്ഷരങ്ങളും ചിത്രവും ശബ്ദശകലവുമെല്ലാം സൂക്ഷിക്കുക ഇങ്ങനെ തന്നെ. ഇതിൽ തന്നെ അക്ഷരങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുക എൻകോഡിങ്ങ് രൂപത്തിലാണ്. ഓരോ അക്ഷരത്തിനും പ്രത്യേകം കോഡ് നല്കുക എന്നതാണ് ചെയ്യുക.

എൻകോഡ് ചെയ്യപ്പെട്ട വിവരം എങ്ങനെയാണു സ്ക്രീനിൽ കാട്ടേണ്ടതെന്നു കമ്പ്യൂട്ടറിനു പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന ഒരു ഫയലാണ് ഫോണ്ട്. ഇത് ഓരോ കോഡ്‌പോയിന്റുകളെയും ഓരോ ചിത്രരൂപങ്ങളുമായി മാപ്പ് ചെയ്യുന്നു. ഡോക്യുമെന്റിൽ ഒരു കോഡ്പോയിന്റ് കാണപ്പെടുമ്പോൾ കമ്പ്യൂട്ടർ ഫോണ്ട് ഫയൽ പരിശോധിക്കുകയും, പ്രസ്തുത കോഡ് പോയിന്റിനു നേരെയുള്ള അക്ഷരരൂപം പിക്സൽ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ബിന്ദുക്കളുടെ കൂട്ടമായി സ്ക്രീനിൽ വരയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

എൻകോഡിങ്ങ് വ്യവസ്ഥകളിൽ ഏറ്റവും പ്രചാരമുള്ളത് ആസ്കിയാണ് (American Standard Code for Information Interchange). എട്ടു ബിറ്റുപയോഗിച്ച് നിർമ്മിക്കാവുന്ന 256 കോഡ് പോയിന്റുകളിൽ (28=256) ആദ്യ 128 എണ്ണം മാത്രമേ ഇംഗ്ലീഷും കീബോഡിൽ കാണുന്ന മറ്റു ചിഹ്നങ്ങളും എൻകോഡ് ചെയ്യാൻ ആസ്കി ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നുള്ളൂ. ബാക്കി അവശേഷിക്കുന്ന 128 കോഡ്പോയിന്റുകളാണ് മലയാളമടക്കം എല്ലാ ഭാഷകളും ഒരേ സമയം ഉപയോഗിക്കുക. ഒരേ ഭാഷയിലുള്ള ഫോണ്ടുകളെല്ലാം കോഡ്‌പോയിന്റുകളിൽ  ഒരു മാനകീകരണം പിന്തുടർന്നു വന്നിട്ടുമില്ല(ഉദാഹണത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക മലയാള ഫോണ്ടിൽ ‘അ’ രേഖപ്പെടുത്താൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന കോഡ് പോയിന്റ് മറ്റൊരു ഫോണ്ടിൽ ‘സ’ രേഖപ്പെടുത്താൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന അവസ്ഥ). ഇത് പശ്ചാത്തല ആശ്രിതത്വത്തിനു (Platform Dependency) കാരണമാകുന്നു. അതായത് ഉള്ളടക്കം എഴുതുവാൻ ഉപയോഗിച്ച   അതേ പശ്ചാത്തലങ്ങൾ (ഫോണ്ട്, ഓപറേറ്റിങ്ങ് സിസ്റ്റം, ഹാർഡ്‌വെയർ വ്യവസ്ഥ) ഇല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരാൾക്ക് ഇത് വായിക്കാൻ പറ്റില്ലെന്നു വരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ ഡോക്യുമെന്റിനൊപ്പം ഫോണ്ട് എംബഡ് ചെയ്യേണ്ടി വരും. ഇതെപ്പോഴും സാധിക്കണമെന്നില്ല. ഈ അവസ്ഥ, ഭാഷ ഇന്റർനെറ്റിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനും , മറ്റു ഭാഷാകമ്പ്യൂട്ടിങ്ങ് സാധ്യതകൾക്കും (മെഷിൻ പരിഭാഷ, ലിപി മാറ്റം, ടെക്സ്റ്റ് റീഡിങ്ങ്, ബ്രെയിൽ ലിപിയിലേക്ക് മാറ്റുക മുതലായവ) തടസ്സമായി വരുന്നു.

ഇതിനൊരു പരിഹാരമായാണു യുണീക്കോഡ് (Unicode) നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടത്. ആസ്കിയെത്തന്നെ വിപുലപ്പെടുത്തിയ യുണീക്കോഡിൽ 16 ബിറ്റുപയോഗിച്ച് അറുപത്തയ്യായിരത്തോളം  (216 = 65536) കോഡ്‌പോയിന്റുകൾ നിർമ്മിക്കാനാകും. ലോകത്തിലെ ഏതാണ്ട് പ്രധാന ഭാഷകളിലെ അക്ഷരങ്ങളെല്ലാം എൻകോഡ് ചെയ്യാൻ ഇത് മതിയാകും. അതിനാൽ ഓരോ ഭാഷയ്ക്കും വെവ്വേറെ കോഡ്പോയിന്റുകൾ നൽകപ്പെട്ടു(3328 മുതൽ  3455 വരെയുള്ള 128 കോഡ്പോയിന്റുകളാണു മലയാളത്തിനനുവദിച്ചിരിക്കുന്നത്.) വാക്കുകൾ ഏതുപ്രകാരം കാണിക്കണമെന്ന് എഴുതിയ ആൾ തീരുമാനിച്ചിരുന്ന ആസ്കിയിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി കാഴ്ചക്കാരനാണ് എപ്രകാരം കാണണമെന്ന് യുണീക്കോഡിൽ തീരുമാനിക്കുക.

കേരളത്തിൽ 2006 മുതൽ തന്നെ ബ്ലോഗിങ്ങ്, വിക്കിപീഡിയ മുതലായവ വഴി ഇന്റർനെറ്റ് ഉപയോക്താക്കൾക്ക് പരിചിതമായെങ്കിലും പ്രിന്റിങ് മേഖലയ്ക്ക് ഇപ്പോഴും യുണീക്കോഡ് അന്യമാണ്.  നിലവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകൾ പലതും യുണീക്കോഡ് പിന്തുണയ്ക്കാത്തതും, അവ നവീകരിക്കാൻ വരുന്ന വമ്പിച്ച സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയുമാണു പ്രസാധകരെ ഇതിൽ നിന്നും  പിന്നോട്ടു വലിക്കുന്നത്.

ഒരു പത്രത്തിന് അതിന്റെ ഫോണ്ട് എന്നത് ഏറെ പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്ന വിഷയമാണ്. മിക്കവാറും എല്ലാ പത്രങ്ങൾക്കും അവരുടെ അക്ഷരരൂപങ്ങൾ ഒരു ഐഡന്റിറ്റിയാണ്; മലയാള മനോരമ പോലുള്ള പത്രങ്ങൾ അവരുടെ പ്രിന്റിങ് ഫോണ്ട് ഉണ്ടാക്കാനായി ലക്ഷങ്ങൾ മുടക്കി വിദേശത്തുനിന്നും വിദഗ്ദരെ കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു എന്നു വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ തനിമ നിലനിർത്തിപ്പോരുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള ഐഡന്റിറ്റിയെ  കൗമുദി  പത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മാറ്റിമറിക്കാനും അവിടെ യുണീകോഡ് പ്രിന്റിങ് എന്ന വിപ്ലവകരമായൊരു മാറ്റത്തിനു തുടക്കം കുറിക്കാനും കഴിഞ്ഞത് രാഹുലിന്റെ കർമ്മകുശലതയെയാണു കാണിക്കുന്നത്. ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു രാഹുലിന്റെ യാത്രയത്രയും. അവനത് പെട്ടെന്ന് ചെയ്തെടുക്കുകയായിരുന്നില്ല. പ്രതിസന്ധികളെ തരണം ചെയ്തുതന്നെയാണവൻ വിജയിച്ചത്.

മലയാളം കമ്പ്യൂട്ടിങ്ങ് മേഖലയിൽ  രാഹുൽ നൽകിയ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ സംഭാവാൻ ആസ്കിയിൽ (ASCII) കുരുങ്ങിക്കിടന്ന മലയാളം പ്രിന്റിങ്ങ് മേഖലയെ യുനീക്കോഡിലേക്കു പറിച്ചു നടുന്നതിൽ സാങ്കേതികപരമായ നേതൃത്വം വഹിച്ചു എന്നതാണ്. മുൻപും ഇത്തരത്തിലുള്ള പരീക്ഷണങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇത്ര വലിയ തോതിലുള്ള ഒരു മാറ്റം നടക്കുന്നത് രാഹുലിന്റെ മേൽനോട്ടത്തിലാണ്.

വയനാട് ബ്യൂറോ ചീഫായിരുന്ന രാഹുൽ കൗമുദിയിലുപയോഗിക്കുന്ന ഫോണ്ടിന്റെ പിഴവ് കാട്ടി മാനേജ്മെന്റിന് ഒരു കത്തെഴുതിയിരുന്നു. കൗമുദിയുടെ നൂറാം വാർഷികത്തോടനുബന്ധിച്ച് അവർ പത്രത്തിൽ സമൂല മാറ്റം ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സമയമായിരുന്നു അത്. ഇത്തരുണത്തിൽ രാഹുൽ നൽകിയ  ഉറപ്പിനെത്തുടർന്നാണു കൗമുദി യുണീക്കോഡിനെ ആസ്പദമാക്കി വർക്ക്‌ഫ്ലോ മാനേജ്മെന്റ് സിസ്റ്റം നിർമ്മിക്കാനാരംഭിക്കുന്നതും തുടർന്ന്  പ്രിന്റിങ്ങ് യുണീക്കോഡിലേക്ക് മാറ്റുന്നതും.

കൗമുദിയിലെ രാഹുൽ
രാഹുലിന്റെ നേതൃപാടവം ഏറെ തെളിഞ്ഞുകണ്ട പ്രവർത്തനമാണ്  2012 മുതൽ കേരള കൗമുദി ദിനപത്രം യുണീക്കോഡ് സാങ്കേതികവിദ്യയെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി പുറത്തിറക്കിയെന്നത്. 1979-ലെ ലിപി പരിഷ്കരണത്തോടെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട മലയാളത്തിന്റെ തനതു ലിപിയിലേക്ക് കേരള കൗമുദിയെ തിരികെയെത്തിച്ചതും രാഹുലാണ്. ഇതിനായി അറുനൂറിലധികം ഗ്ളിഫുകൾ അടങ്ങിയ ‘അരുണ’ എന്ന തനതു ലിപി ഫോണ്ട് രാഹുൽ നിർമ്മിക്കുകയുണ്ടായി. കൌമുദി ഫ്ലാഷിലടക്കം ഉപയോഗിക്കാൻ പന്ത്രണ്ടോളം ഫോണ്ടുകളുടെ സെറ്റ് കൌമുദിക്കായി രാഹുൽ നിർമ്മിച്ചിരുന്നു.

കൗമുദിയില്‍ തന്നെ ജോലിയുടെ ഒഴുക്കിനെ ക്രമീകരിക്കാന്‍ ഒരു ഇന്റേണൽ വര്‍ക്ക് ഫ്ലോ മാനേജ്മെന്റ് സിസ്റ്റവും രാഹുലിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ പിറന്നു.  ന്യൂസ് അഗ്രിഗേഷന്‍ മുതല്‍ പ്രിന്റിങ്ങ് വരെയുള്ള ജോലികള്‍ കാര്യക്ഷമമായി ക്രമീകരിക്കാന്‍ ഇതു കൗമുദിയെ സഹായിച്ചു. മറ്റ് സ്ഥാപനങ്ങൾ ലക്ഷങ്ങൾ മുടക്കി അഡോബി എക്സ്പീരിയൻസ് മാനേജർ, സി.ക്യു.5 മുതലായ പ്രൊഫഷനൽ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ വാങ്ങുന്നയിടത്താണു രാഹുലും സുഹൃത്തുക്കളും ചുരുങ്ങിയ ചെലവിൽ വെബ് ഇന്റർഫേസായി ന്യൂസ് ട്രാക്ക് നിർമ്മിച്ചത്. ഇതിനോടനുബന്ധിയായി രൂപപ്പെടുത്തിയ ഇന്സ്ക്രിപ്റ്റ്, വെരിഫോണ്ട് സ്കീമുകൾ ഉൾക്കൊള്ളിച്ച ടൈപ്പിങ് ഉപകരണങ്ങൾ, ആസ്കി-യുണീക്കോഡ് കൺവെർട്ടർ (കൗമുദി കണ്‍വെർട്ടർ) എന്നിവയും രാഹുലിന്റെ സംഭാവനകളാണു്.  ഇൻഡിസൈനിൽ മലയാളം പിന്തുണ പൂർണ്ണമായും ലഭ്യമാക്കാൻ ഒരു എക്സ്റ്റെൻഷനും രാഹുൽ നിർമ്മിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൌമുദിയില്‍ വരുത്താനുദ്ദേശിക്കുന്ന സ്വതന്ത്ര സോഫ്‍റ്റ്‍വെയര്‍ മാറ്റത്തെക്കുറിച്ചും ഒരിക്കല്‍ രാഹുല്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പരീക്ഷണമായി കുറച്ചു കമ്പ്യൂട്ടറുകള്‍ വിന്‍ഡോസ് ഓപറേറ്റിങ്ങ് സിസ്റ്റം മാറ്റി ഉബുണ്ടു പരീക്ഷിച്ചതു വിജയമാണെന്നും കാലാന്തരേണ ഇതു മുഴുവനായി വ്യാപിപ്പിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹവും രാഹുല്‍ പങ്കുവച്ചിരുന്നു.

പിന്നീട് ഏഷ്യാനെറ്റിലെത്തിയ രാഹുൽ അവിടെ സോഷ്യൽ മീഡിയാ കോ- ഓർഡിനേറ്ററായി ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു. വാർത്താപ്രൊമോഷനു വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കാനായി ഹനിയ, മിഥുന  എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു ഫോണ്ടുകൾ രാഹുൽ ചെയ്തിരുന്നു. മികച്ച ഒരു സോഷ്യൽ മീഡിയ മാർക്കറ്റിങ്ങ് വിദഗ്ദനായ രാഹുലിന്റെ കഴിവ് ഏഷ്യാനെറ്റിനെ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ മുൻപന്തിയിലെത്തിക്കുന്നതിൽ ചെറുതല്ലാത്ത പങ്കു വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിലവിൽ ഏഷ്യാനെറ്റ് വെബ്‌സൈറ്റിന്റെ മൊബൈൽ ഇന്റർഫേസ് മെച്ചപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമത്തിലായിരുന്നു  രാഹുൽ. ഒപ്പം  യുണീകോഡിലേക്കു മാറിയ ഏഷ്യാനെറ്റ് ചാനലിനായി ഒരു സ്ക്രീന്‍ഫോണ്ട് ചെയ്യാനും രാഹുല്‍ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നു.

കൗമുദി എന്ന ഫോണ്ട്
‘കൗമുദി’ ഫോണ്ടിന്റെ നിർമ്മാതാവ് എന്ന നിലയിലാണ് ഞങ്ങളിൽ പലരും രാഹുലിനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെയും മൊബൈലിന്റെയും സ്ക്രീനിനിണങ്ങിയ ഒരു പുതിയ ലിപി ഫോണ്ട് ഒറ്റയ്ക്ക് ഡിസൈൻ ചെയ്ത് സ്വതന്ത്രാനുമതിയിൽ രാഹുൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഇതിലെ പിശകുകൾ മാറുന്നതിൽ ഗൂഗിൾ പ്ലസ്, ഫേസ്‌ബുക്ക് സുഹൃത്തുക്കൾ രാഹുലിനെ സഹായിച്ചിരുന്നു. റെഗുലര്‍ ഫോണ്ടായി ആദ്യം പുറത്തിറങ്ങിയ ‘കൗമുദി’യിൽ കൂടുതൽ ഗ്ളിഫുകൾ ഉൾപ്പെടുത്തി ബോള്‍ഡ്, ഇറ്റാലിക്സ്, ബോള്‍ഡ് ഇറ്റാലിക്സ് എന്നീ വകഭേദങ്ങള്‍ കൂടി സൃഷ്ടിക്കാന്‍ രാഹുലിനു കഴിഞ്ഞു.

ഈ ഫോണ്ടാണു ഇപ്പോള്‍ കേരള കൗമുദി അവരൂടെ വെബ്സൈറ്റിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. രാഖി എന്ന പേരില്‍ ഒരു പഴയലിപി ഫോണ്ടിന്റെ കൂടി പണിപ്പുരയിലായിരുന്നു രാഹുല്‍. അധികം പേര്‍ കടന്നു വന്നിട്ടില്ലാത്ത മലയാളം യുണീകോഡ് ഫോണ്ട് നിര്‍മ്മാണത്തില്‍ പുതുമുഖങ്ങളെ സഹായിക്കാന്‍ ഒരു ബ്ലോഗ് രാഹുൽ എഴുതി വന്നിരുന്നു. ഒരു വര്‍ക്‌ഷോപ് സംഘടിപ്പിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യം പലതവണ രാഹുല്‍ പങ്കുവച്ചിട്ടുണ്ട്.  പിന്നീട് രാഹുല്‍, ജീസ്‍മോന്‍ ജേക്കബ് എന്ന സോഫ്റ്റ്‍വെയര്‍ എഞ്ചിനീയറുടെ സഹായത്തോടെ, മലയാളം പിന്തുണയില്ലാത്ത ആന്‍ഡ്രോയ്ഡ് 2.2 ശ്രേണിയിലുള്ള ഫോണുകള്‍ക്കായി തന്റെ കൗമുദി ഫോണ്ട് ഏ.പി.കെ രൂപത്തില്‍ പുറത്തിറക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ഫോണ്ടുണ്ടാക്കാൻ ഒരു ടെമ്പ്ലേറ്റ്
അവന്റെ മരണത്തിനു തലേന്ന് വൈകുന്നേരം വിളിച്ചപ്പോൾ മലയാളം പഴയ ലിപിയെ പറ്റിയായിരുന്നു ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചത്. സാധാരണഗതിയിൽ ആയിരത്തിൽ അധികം അക്ഷരരൂപങ്ങൾ പഴയ ലിപിയിൽ വരച്ചെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതിനായി അവൻ ഒരു ടെമ്പ്ലേറ്റ് രൂപകല്പന ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പരമാവധി അക്ഷരരൂപങ്ങളെ കൂട്ടിച്ചേർക്കാനും അക്ഷരങ്ങളെ ചെറുതാക്കാനും  ഉള്ള നിരവധി സ്ക്രിപ്റ്റുകൾ അവൻ എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുവഴി അക്ഷരരൂപങ്ങൾ വരച്ചുണ്ടാക്കുന്ന സമയം ഗണ്യമായി ലാഭിക്കാൻ പറ്റുമായിരുന്നു. ഈ സ്ക്രിപ്റ്റിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വരച്ചെടുക്കേണ്ട അക്ഷരങ്ങളുടെ ചാർട്ടും അവൻ തയ്യാറാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. എത്ര അക്ഷരങ്ങളും ഏതൊക്കെ ചിഹ്നങ്ങളും വരച്ചെടുക്കണം, ഏതൊക്കെ അക്ഷരങ്ങളെ പരസ്പരം സ്ക്രിപ്റ്റുപയോഗിച്ച് കൂട്ടിച്ചേർക്കാം, തുടങ്ങിയ പ്രാഥമിക കാര്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ട ഒരു സഹായി ആയിരുന്നു അത്. ഈ ലിസ്റ്റ് പഴയലിപിയുടെ നിർമ്മാണത്തിൽ ഏറെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ്. അനാവശ്യമായി അക്ഷരരൂപങ്ങൾ വരച്ചെടുക്കുന്നതും അവയെ പ്രോസസ്സ് ചെയ്യുന്നതും ഇതുവഴി ഒഴിവാക്കാം. ഇതൊക്കെ തിങ്കളാഴ്ച ഷെയർ ചെയ്യാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ടാണവൻ അന്നു ഫോൺ വെച്ചത്. അവന്റെ ഓഫീസിലെ കമ്പ്യൂട്ടറിൽ അതു കാണണം. അതു വെളിച്ചം കാണിക്കാൻ ഒരുപക്ഷേ ഏഷ്യാനെറ്റ് വിചാരിച്ചാൽ സാധിക്കുമായിരിക്കും. ഫോണ്ടുണ്ടാക്കാനിറങ്ങുന്ന മറ്റുള്ളവർക്ക് അത് ഏറെ പ്രയോജനം ചെയ്യുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല. മലയാളത്തിൽ ഇങ്ങനെയൊരു ലിസ്റ്റ്  ചിലരുടെയെങ്കിലും കൈയ്യിൽ ഉണ്ടാവും, പക്ഷേ, അവരെ സമീപിക്കുക എന്നത് എല്ലാവർക്കും കഴിഞ്ഞെന്നുവരില്ല. അതുവെച്ച് അവർ ചെയ്യുന്ന ഫോണ്ടുകൾ ഉപയോഗിക്കാമെന്നല്ലാതെ, അതിന്റെ രഹസ്യം പൊതുവിൽ പരസ്യപ്പെടുത്താൻ മടിക്കുന്നതായിരിക്കാം ഇത് ലഭ്യമാകാതിരിയ്ക്കാൻ കാരണം. നിലവിൽ മലയാളത്തിൽ യുണീക്കോഡു വ്യവസ്ഥയിലുള്ള ആലങ്കാരിക ഫോണ്ടുകൾ ഇല്ലെന്നുതന്നെ പറയാം. ഇത്തരത്തിലുള്ള നിരവധി ഫോണ്ടുകൾ ഇനി മലയാളത്തിൽ വരേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

മൊബൈൽ റൂട്ടിങ്ങ്
മൊബൈൽ റൂട്ടിങ്ങിനെ പറ്റിയുള്ള ആദ്യചിന്ത തന്നത് രാഹുലായിരുന്നു. പഴയ ഒരു ഫോണിൽ മലയാളം കൃത്യമായി എങ്ങനെ വരുത്താം എന്ന ചിന്തയിൽ ഒരിക്കൽ അവനെ സമീപിച്ചിരുന്നു. കൗമുദി ഫോണ്ടിന്  ഒരു ആപ്ലിക്കേഷൻ ഉണ്ടാക്കി എന്നത് ആ സമയത്ത് വലിയൊരു ആശ്വാസമായി തോന്നിയിരുന്നു. ഇന്നിപ്പോൾ ഏതൊരു ആൻഡ്രോയിഡ് ഫോണിലും മലയാളം നന്നായി വഴങ്ങുന്നുണ്ട്. ചില കൂട്ടുകാർ പറഞ്ഞതു കേട്ട് സയനോജെൻ മോഡിലേക്ക് മാറ്റി മൊബൈൽ ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റം അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ ചെറിയൊരു ധൈര്യക്കുറവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. മൊബൈൽ ഫോൺ ബ്രിക്ക് ആയിപ്പോവാൻ എല്ലാ സാധ്യതയും ഉണ്ട് എന്ന് നിർദ്ദേശങ്ങൾ എഴുതിയിരുന്ന സൈറ്റിൽ തന്നെ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. രാഹുലിനെ വിളിച്ചപ്പോൾ അവൻ, “ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല, നന്നായി ടെസ്റ്റ് ചെയ്ത സയനോജൻ മോഡ് റോം അതിലെ കമന്റൊക്കെ വായിച്ച് ഡൗൺലോഡ് ചെയ്തെടുത്തോളൂ – കുഴപ്പമൊന്നും വരില്ല” എന്നാണ് പറഞ്ഞത്. എനിക്കതിന് അവന്റെ സഹായം അധികമൊന്നും വേണ്ടി വന്നില്ലെങ്കിലും അവൻ പകർന്ന ഒരു ധൈര്യം മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആൻഡ്രോയിഡ് 2.2 -ഇൽ തുടങ്ങി പിന്നീട് ആൻഡ്രോയ്ഡ് 4.2.2 വരെ വർക്ക് ചെയ്യിപ്പിക്കാൻ ഇത് സഹായകരമായി.

മറ്റു പ്രവർത്തനങ്ങൾ
ആൻഡ്രോയ്ഡിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്വതന്ത്ര ഓപറേറ്റിങ്  സിസ്റ്റമായ  സയനോജെന്‍ മോഡിന്റെയടക്കം ഒട്ടനവധി സ്വതന്ത്ര സോഫ്‍റ്റ്‍വെയറുകളുടെ പരിഭാഷയില്‍ രാഹുല്‍ പങ്കെടുത്തിരുന്നു. ഈ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളൊന്നും ഒരു സംഘടനയുമായും ബന്ധപ്പെട്ടല്ലായിരുന്നു ചെയ്തിരുന്നത്. പലപ്പോഴും ഞങ്ങള്‍ അതിനു നിര്‍ബന്ധിച്ചപ്പോഴും ഒരല്പം അന്തർമുഖത്വത്തോടെ ഒഴിഞ്ഞുമാറുകയായിരുന്നു രാഹുല്‍ ചെയ്തിരുന്നത്.  ഫോണ്ടുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി പ്രോജക്റ്റുകൾ അവൻ ഏറ്റെടുത്തതും വിനയായി മാറി.

അവന്റെ മരണം സൃഷ്ടിച്ച ശൂന്യത വിട്ടുമാറുന്നില്ല. മൊബൈലിൽ അവന്റെ നമ്പർ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാൻ ഇതുവരെ ഞങ്ങൾക്കു പറ്റിയിട്ടില്ല. പ്രിയങ്കരനായ ഒരു കൂട്ടുകാരന്റെ വിയോഗം ബാക്കിവെയ്ക്കുന്നത് നീറിപ്പുകയുന്ന കുറേ ഓർമ്മകളും വേദനയും മാത്രം.

ലിങ്കുകൾ :
കൗമുദി ഫോണ്ട് : https://github.com/rahul-v/Kaumudi
രാഖി ഫോണ്ട്: https://github.com/rahul-v/Rakhi

അഖിലിന്റെ സഹായത്തോടെ എഴുതിയതാണിത്…

ചരിത്രം മണലെടുത്ത തലക്കാട്

ശിവനസമുദ്ര വെള്ളച്ചാട്ടംപഞ്ചലിംഗദർശനത്തിനു പേരുകേട്ട നാടാണ് കർണാടകയിലെ തലക്കാട്. കാവേരി നദിയോടു ചേർന്ന് ഭൂതകാലത്തിലെന്നോ പ്രൗഡിയോടെ വരമരുളിയ ഒരു കൂട്ടം ദൈവങ്ങളുടെ നാട്. അജ്ഞാതമായ ഏതോ കാരണത്താൽ മണൽ വന്നു മൂടി മണ്ണിനടിയിലേക്ക് ആഴ്ന്നുപോയ നിരവധി അമ്പലങ്ങൾ! Continue reading

നവാബ് രാജേന്ദ്രൻ

nawab-rajendran

ചിലർക്കെങ്കിലും ശല്യക്കാരനായിരുന്നു നവാബ് രാജേന്ദ്രൻ എന്ന പച്ച മനുഷ്യൻ! നീതി നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നതിനെതിരെ നിയമപോരാട്ടങ്ങള്‍ നടത്തി ഒടുവിൽ ഒരു ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചിട്ട് യാത്രയായ ദിവസത്തിനിന്ന് പതിനൊന്നു വർഷ പഴക്കം! രാഷ്ട്രീയ വരേണ്യതയെ അങ്ങേയറ്റം നുള്ളിനോവിച്ചുകൊണ്ട് കോടതി വ്യവഹാരങ്ങളിലൂടെ അനീതിയുടെ യഥാർത്ഥവശം ജനങ്ങളെ ബോധിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം പ്രയത്നിച്ചു! കെ. കരുണാകരൻ അടക്കമുള്ള രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ നവാബിന്റെ പേരുകേട്ടാൻ മുട്ടുവിറയ്ക്കുന്ന കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവസാന ശ്വാസവും വലിച്ചെടുത്ത് സ്വന്തം ശരീരം അനാട്ടമി കുട്ടികൾക്ക് പഠിക്കാനായി വിട്ടുകൊടുത്ത ഒരു അത്ഭുത മനുഷ്യനായിരുന്നു നവാബ്! എങ്കിലും പകപോക്കലെന്നോണം അവസാനം പുഴുവരിച്ച് അനാഥശവമായി മറവുചെയ്ത് മലയാളം ആ മഹാമനുഷ്യനോട് നീതികേട് കാണിച്ചുവെന്നത് പിൻകാല ചരിത്രം. നമുക്കോർക്കാം, ഇങ്ങനെയൊരു മനുഷ്യൻ ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നു!! നന്ദിയോടെ സ്മരിക്കാം!! ആ പോരാട്ട വീര്യത്തെ ഹൃദയത്തോടു ചേർത്തു വെയ്ക്കാം!! ടി. എ. രാജേന്ദ്രൻ എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥനാമം. 1950-ൽ പയ്യന്നൂരിൽ ജനിച്ചു. കുഞ്ഞിരാമ പൊതുവാളും ഭാർഗവിയമ്മയും ആണ്‌ മാതാപിതാക്കൾ. പൊതുതാൽപര്യ ഹർജികളിലൂടേയാണ്‌ രാജേന്ദ്രൻ പ്രശസ്തനാകുന്നത്‌. തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്ന “നവാബ്‌” എന്ന പത്രത്തിലുടെയാണ്‌ രാജേന്ദ്രൻ പൊതുപ്രവർത്തന രംഗത്തേക്ക്‌ കടന്നുവരുന്നത്‌. അക്കാലത്തു നടന്ന അഴിമതികളേയും, അധർമ്മങ്ങളേയും കുറിച്ച് “നവാബ്‌” പത്രത്തിൽ വിമർശന രൂപത്തിലുള്ള ലേഖനങ്ങൾ രാജേന്ദ്രൻ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഇതു കൊണ്ടു തന്നെ രാജേന്ദ്രൻ “നവാബ്‌ രാജേന്ദ്രൻ” എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. അഴിമതിക്കെതിരായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പരിഗണിച്ച് മാനവസേവാ അവാർഡ് നവാബിന് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവാർഡ് തുകയായ രണ്ട് ലക്ഷം രൂപ എറണാകുളം ജില്ലാ ആശുപത്രിയിലെ മോർച്ചറി നിർമ്മാണത്തിനായി നവാബ് നൽകിയിരുന്നു. ക്യാൻസർ രോഗബാധിതനായ നവാബ്‌ രാജേന്ദ്രൻ 2003 ഒക്ടോബർ 10-ം തിയ്യതി അന്തരിച്ചു. മൃതദേഹം മെഡിക്കൽ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക്‌ പഠിക്കാൻ കൊടുക്കണമെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യാഭിലാഷം. ഇതനുസരിച്ച്‌, പോസ്റ്റുമോർട്ടം നടത്തി എംബാം ചെയ്ത മൃതേദഹം തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കൽകോളേജ് അനാട്ടമി ഡിപ്പാർട്ടമെൻറിന്‌ കൈമാറുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ, ശരീരം അഴുകുകയും, തുടർന്ന് രഹസ്യമായി മറവ് ചെയ്തു എന്നാരോപിച്ച് തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കൽ കോളേജ് അധികൃതർക്കെതിരെ പൊലീസ് കേസെടുത്തിരുന്നു.

Continue reading

മഴ നൂലുകൾക്കിടയിലൂടെ മാടായിപ്പാറയിലേക്ക്!

madayipara മാടായിപ്പാറ
ഏതാനും വാക്കുകൾ കൊണ്ട് എഴുതിത്തീർക്കാവുന്ന ഒരു ഭൂമികയല്ല മാടായിപ്പാറ. അത് കാലത്തിന്റെ വിവിധ അടരുകളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു മഹാകാവ്യമാണ്. മഴമേഘങ്ങൾ അതിന്റെ നെറുകയിൽ ചുംബിക്കുന്നതും, കാക്കപ്പൂവുകൾ നീലപ്പട്ട് വിരിക്കുന്നതും, ചരിത്രത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ ഇരമ്പുന്ന കാറ്റിൽ അലിഞ്ഞുചേരുന്നതും മാടായിപ്പാറയുടെ മാത്രം മാന്ത്രികതയാണ്. നിങ്ങൾ കുറിച്ച വരികളിലെ ആത്മബന്ധം ഉൾക്കൊണ്ട്, പ്രകൃതിയുടെ ഈ വിസ്മയത്തെക്കുറിച്ച് അല്പം കൂടി വിപുലമായി എഴുതട്ടെ. Continue reading

ആത്മികയുടെ ആദ്യത്തെ ജന്മദിനം!

happy Birthday Aatmika Rajesh - First Birthday

ആഗസ്റ്റ് 15 നു ആമിക്കുട്ടിക്ക് ഒരു വയസ്സു തികയുകയാണ്! ഒരച്ഛനായതിന്റെ ഒരു വർഷം! മഞ്ജു ഒരമ്മയാതിന്റെ ഒരു വർഷം! ഒരു കുഞ്ഞു കളിക്കുടുക്കയായി അവൾ ഇപ്പോൾ പിച്ചവെച്ചു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; പിഞ്ചിളം കാലടികളാൽ ചുവടുകൾ വെച്ച് അവൾ ഓടുകയാണെന്നു പറയണം! പതിയെ നടക്കുമ്പോൾ ബാലൻസുതെറ്റി വീണുപോവും. Continue reading

ഭ്രാന്ത് – നൂലുപൊട്ടിയ പട്ടങ്ങൾ

cordless-kitesഭ്രാന്ത് പലർക്കും കാവ്യാത്മകമാണ്; ചിലർക്കതാണു പ്രണയം. എന്നാൽ കാവ്യാത്മകമാവാത്ത, കടുത്ത യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഭ്രാന്ത് എന്നത് ഏറെ ഭീകരമാണ്. സംസ്കാരശൂന്യരായി, വിശപ്പിനെ മാത്രം ഭയന്ന്, വിശപ്പിനെ മാത്രം പ്രണയിച്ച്, വിശപ്പിനുവേണ്ടി മാത്രം ജീവിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട ചിലരാണിവിടെ പറ്റയാളികൾ. Continue reading

ഏകാകിയുടെ നൊമ്പരം

ആത്മഹത്യയ്ക്കു മുന്നിൽഞാനൊരിക്കൽ ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു! ചെറുപ്പത്തിലാണ്, അഞ്ചിലോ ആറിലോ പഠിക്കുമ്പോൾ! ഒരു ദിവസം രാവിലെ അമ്മ എന്നെ പൊതിരെ തല്ലി! തല്ലിയതെന്തിനെന്ന് ഓർക്കുന്നില്ല!  സ്കൂളിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങി നിന്നപ്പോൾ ആയിരുന്നുവത്. രക്ഷപ്പെടാനായി പുസ്തകക്കെട്ടുമെടുത്ത് ഞാനോടുകയായിരുന്നു. Continue reading

വിശുദ്ധൻ

lost love-love nun വിശുദ്ധനും കന്യാസ്ത്രീയും

അവള്‍ കൂടുതല്‍ നാണിച്ചു.
നഗ്നമായ കഴുത്തിനു പിന്നില്‍നിന്നും നേര്‍ത്ത അരുണിമ മുഖത്തേക്കു വ്യാപിച്ചു:
“താമരയുടെ ഇതളുകള്‍ എന്തിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു?”
“എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ.”
“താമരയുടെ അല്ലി എന്തിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു?”
“എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ.”
:-പത്മരാജന്റെ ലോല എന്ന ചെറുകഥയിൽ നിന്നും

Continue reading