kasaragod

ചീമേനി തോൽവിറക് സമരം

Posted on by Rajesh Odayanchal

ചീമേനി തോൽവിറക് സമരം (1946): കീഴാള സ്ത്രീകളുടെ അവകാശപ്പോരാട്ടവും കാർഷിക വിപ്ലവവും – ഒരു ചരിത്ര വിശകലനം

കേരളത്തിന്റെ കാർഷിക സമര ചരിത്രത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ചും സ്ത്രീ മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ നാൾവഴിയിൽ സമാനതകളില്ലാത്ത ഒരു അധ്യായമാണ് 1946-ൽ ഉത്തര മലബാറിലെ (ഇന്നത്തെ കാസർഗോഡ് ജില്ല) ചീമേനിയിൽ നടന്ന ‘തോൽവിറക് സമരം’. സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും അടിത്തട്ടിലുള്ള, കടുത്ത ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിച്ചിരുന്ന കർഷകത്തൊഴിലാളി സ്ത്രീകൾ തങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ജീവിതാവശ്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി ജന്മിത്വത്തിനും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിനുമെതിരെ നടത്തിയ ഐതിഹാസികമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പായിരുന്നു ഇത്. തങ്ങളുടെ വീടുകളിൽ അടുപ്പുകൂട്ടുവാൻ ആവശ്യമായ കരിയിലകളും ഉണങ്ങിയ മരച്ചില്ലകളും (തോൽവിറക്) അടുത്തുള്ള എസ്റ്റേറ്റിൽ നിന്നും വനഭൂമിയിൽ നിന്നും ശേഖരിക്കാൻ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഗ്രാമീണർക്ക് അവകാശമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ പരമ്പരാഗത അവകാശത്തെ ജന്മിമാർ നിഷേധിച്ചപ്പോൾ, മഹിളാ സംഘത്തിന്റെയും കർഷക സംഘത്തിന്റെയും നേതൃത്വത്തിൽ സ്ത്രീകൾ സംഘടിക്കുകയും വിലക്കുകളെ വകവെക്കാതെ കാട്ടിൽ കയറി വിറക് ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്തു. കേവലം കുറച്ച് വിറകിന് വേണ്ടിയുള്ള സമരമായിരുന്നില്ല അത്; മറിച്ച്, വായുവും വെള്ളവും പോലെ പ്രകൃതിവിഭവങ്ങൾക്ക് മേലുള്ള സാധാരണക്കാരന്റെ ജന്മാവകാശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വലിയൊരു രാഷ്ട്രീയ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു തോൽവിറക് സമരം.1

ചരിത്രപരവും ഭൂമിശാസ്ത്രപരവുമായ പശ്ചാത്തലം

ഇന്നത്തെ കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ ഹോസ്ദുർഗ് താലൂക്കിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ചീമേനി പ്രദേശം അക്കാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിക്ക് കീഴിലുള്ള മലബാർ പ്രവിശ്യയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി ധാരാളം കുന്നുകളും വനപ്രദേശങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഈ പ്രദേശം വൻകിട ജന്മിമാരുടെ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു.

മലബാറിലെ മറ്റ് പ്രദേശങ്ങളെപ്പോലെ ചീമേനിയിലും ജന്മി-കുടിയാൻ വ്യവസ്ഥിതി അതിന്റെ ഏറ്റവും ഭീകരമായ രൂപത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്നു. മണ്ണിൽ പണിയെടുക്കുന്നവർക്ക് യാതൊരു അവകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ജന്മിമാരുടെ വിശാലമായ ഭൂമിയുടെ ഒരു ഭാഗമായിരുന്നു ചീമേനി എസ്റ്റേറ്റ്. ഗ്രാമത്തിലെ ദരിദ്രരായ കർഷകത്തൊഴിലാളികളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതം ഈ കാടിനെയും എസ്റ്റേറ്റിനെയും ആശ്രയിച്ചായിരുന്നു മുന്നോട്ട് പോയിരുന്നത്. കന്നുകാലികളെ മേയ്ക്കാനും, പുല്ലരിയാനും, പ്രത്യേകിച്ച് പാചകം ചെയ്യാനുള്ള വിറക് ശേഖരിക്കാനും അവർ ഈ ഭൂമിയെയാണ് ആശ്രയിച്ചിരുന്നത്. പ്രകൃതിവിഭവങ്ങൾ ഗ്രാമത്തിന്റെ പൊതുസ്വത്താണെന്ന (Commons) പരമ്പരാഗത വിശ്വാസത്തിലായിരുന്നു അവർ ജീവിച്ചിരുന്നത്.2

ജന്മിത്വ ചൂഷണവും വിഭവങ്ങൾക്കുമേലുള്ള വിലക്കും

1940-കളോടെ വടക്കൻ മലബാറിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെയും അഖില മലബാർ കർഷക സംഘത്തിന്റെയും സ്വാധീനം വലിയ തോതിൽ വർദ്ധിച്ചു. കയ്യൂർ, കരിവെള്ളൂർ, കാവുമ്പായി തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ കർഷകർ സംഘടിക്കുകയും ജന്മിമാരുടെ അന്യായമായ പാട്ടവ്യവസ്ഥകൾക്കും അക്രമപ്പിരിവുകൾക്കുമെതിരെ ശബ്ദമുയർത്താനും തുടങ്ങി. ചീമേനിയിലെ ദരിദ്ര കർഷകരും കർഷക സംഘത്തിൽ അംഗങ്ങളായി.

തന്റെ കുടിയാന്മാർ തനിക്കെതിരെ സംഘടിക്കുന്നത് അവിടുത്തെ ജന്മിക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. കർഷകരെ പാഠം പഠിപ്പിക്കാനും അവരെ സാമ്പത്തികമായി തകർക്കാനും ജന്മി തീരുമാനിച്ചു. അതിന്റെ ഭാഗമായി, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ജനങ്ങൾ അനുഭവിച്ചുപോന്നിരുന്ന പല അവകാശങ്ങളും ജന്മി റദ്ദാക്കി. അതിൽ ഏറ്റവും ക്രൂരമായത് ചീമേനി എസ്റ്റേറ്റിൽ നിന്ന് ‘തോൽവിറക്’ (ഉണങ്ങിയ ഇലകളും ചില്ലകളും) ശേഖരിക്കുന്നതിന് ഏർപ്പെടുത്തിയ നിരോധനമായിരുന്നു.

“കർഷക സംഘത്തിൽ ചേർന്നവരുടെ വീടുകളിൽ ഇനി അടുപ്പു പുകയരുത്” എന്നതായിരുന്നു ജന്മിയുടെ ലക്ഷ്യം. കാരണം, അന്നത്തെ കാലത്ത് മണ്ണെണ്ണയോ ഗ്യാസോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കാട്ടിൽ നിന്നുള്ള വിറക് മാത്രമായിരുന്നു പാവപ്പെട്ടവന്റെ ഏക ഇന്ധനം. ഈ വിറക് നിഷേധിക്കുന്നതിലൂടെ ജനങ്ങളെ പട്ടിണിക്കിട്ട് കൊല്ലാനാണ് ജന്മി ശ്രമിച്ചത്.3

കർഷക സ്ത്രീകളുടെ ദുരിതങ്ങളും മഹിളാ സംഘത്തിന്റെ ഉദയവും

വിറക് ശേഖരിക്കാനുള്ള വിലക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബാധിച്ചത് ഗ്രാമത്തിലെ സ്ത്രീകളെയാണ്. വീടുകളിൽ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുക എന്നത് പൂർണ്ണമായും സ്ത്രീകളുടെ ചുമതലയായിരുന്നു. വിറകില്ലാതെ വന്നതോടെ പല വീടുകളിലും പട്ടിണിയായി. പുരുഷന്മാരെക്കാൾ കൂടുതൽ ഈ ജന്മിത്വ വിലക്കിന്റെ പ്രത്യാഘാതം അനുഭവിച്ചത് സ്ത്രീകളാണ്.

ഈ പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിലാണ് കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ വനിതാ വിഭാഗമായ ‘മഹിളാ സംഘം’ ചീമേനിയിൽ സജീവമാകുന്നത്. കെ. ദേവയാനി, പി. യശോദ തുടങ്ങിയ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കൾ ഗ്രാമങ്ങളിലെത്തി സ്ത്രീകളെ സംഘടിപ്പിച്ചു. തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾ ഭിക്ഷയായി ചോദിച്ചുവാങ്ങേണ്ടതല്ലെന്നും, അത് പൊരുതി നേടേണ്ടതാണെന്നും അവർ സ്ത്രീകളെ ബോധവൽക്കരിച്ചു. ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി, ചീമേനിയിലെ കർഷക സ്ത്രീകൾ അടുക്കളയുടെ നാല് ചുവരുകൾക്ക് പുറത്തുവന്ന് തങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. വർഗ്ഗപരമായ ചൂഷണത്തോടൊപ്പം ലിംഗപരമായ അതിജീവനത്തിന്റെ പ്രശ്നം കൂടിയായി തോൽവിറക് സമരം മാറി.4

1946-ലെ സമരത്തിന്റെ ഗതിവേഗങ്ങൾ

കർഷക സംഘത്തിന്റെയും മഹിളാ സംഘത്തിന്റെയും നേതൃത്വത്തിൽ സ്ത്രീകൾ രഹസ്യമായി യോഗങ്ങൾ ചേർന്നു. ജന്മിയുടെ വിലക്ക് ലംഘിച്ച് സംഘടിതമായി കാട്ടിൽ കയറി വിറക് ശേഖരിക്കാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു. 1946 ഡിസംബർ മാസത്തിൽ സമരം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു.

സമരത്തിന്റെ രീതി:

  • നൂറുകണക്കിന് സ്ത്രീകൾ രാവിലെ സംഘം ചേർന്ന് ചുവപ്പുകൊടിയും പിടിച്ച് മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ വിളിച്ച് എസ്റ്റേറ്റിലേക്ക് മാർച്ച് ചെയ്തു.

  • കയ്യിൽ അരിവാളും വള്ളിച്ചൂരലുകളുമായി അവർ കാട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചു.

  • ജന്മിയുടെ കാവൽക്കാർ തടയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടായ്മയ്ക്ക് മുന്നിൽ അവർക്ക് പിടിച്ചുനിൽക്കാനായില്ല.

  • ആവശ്യത്തിന് തോൽവിറക് ശേഖരിച്ച്, അത് തലച്ചുമടായി ഗ്രാമത്തിലേക്ക് അവർ ആഘോഷപൂർവ്വം തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു.

ഒരൊറ്റ ദിവസം കൊണ്ടല്ല സമരം അവസാനിച്ചത്. തുടർച്ചയായ ദിവസങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾ ഇത് ആവർത്തിച്ചു. “ഞങ്ങളുടെ കാട്, ഞങ്ങളുടെ വിറക്” എന്ന മുദ്രാവാക്യം ചീമേനിയിലെ കുന്നുകളെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു. അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ജന്മിയുടെ അധികാരത്തിന് മേലുള്ള കനത്ത പ്രഹരമായിരുന്നു ഈ പെൺമുന്നേറ്റം.

ഭരണകൂട ഭീകരതയും അടിച്ചമർത്തലും

സ്ത്രീകളുടെ ഈ ധീരമായ പോരാട്ടം ജന്മിയെ ഭയപ്പെടുത്തി. കർഷക സംഘത്തെയും മഹിളാ സംഘത്തെയും അടിച്ചമർത്താൻ ജന്മി ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസിന്റെ (മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ് – MSP) സഹായം തേടി. കരിവെള്ളൂരിലും കാവുമ്പായിലും കർഷകരെ വെടിവെച്ചു കൊന്ന എം.എസ്.പി സേന ചീമേനിയിലുമെത്തി.

പോലീസ് ഗ്രാമത്തിൽ ഭീകരാന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചു. വിറക് ശേഖരിക്കാൻ പോയ സ്ത്രീകളെ പോലീസ് ക്രൂരമായി മർദ്ദിച്ചു. പലരുടെയും വീടുകളിൽ കയറി പാത്രങ്ങളും സാധനങ്ങളും തല്ലിത്തകർത്തു. സമരത്തിന് നേതൃത്വം നൽകിയ നിരവധി സ്ത്രീകളെയും പുരുഷന്മാരെയും അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് ജയിലിലടച്ചു. ഗർഭിണികളായ സ്ത്രീകളെപ്പോലും പോലീസ് വെറുതെവിട്ടില്ല. കള്ളക്കേസുകൾ ചുമത്തി ഇവരെ കോടതി കയറ്റി. എന്നിട്ടും ആ സ്ത്രീകളുടെ വീര്യം ചോർന്നുപോയില്ല. കോടതി മുറികളിൽ പോലും അവർ ജന്മിത്വത്തിനെതിരെ ഉച്ചത്തിൽ മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചു.5

ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യവും പാരിസ്ഥിതിക ഫെമിനിസവും

കേരള ചരിത്രത്തിൽ തോൽവിറക് സമരത്തിന് വളരെ സവിശേഷമായ ഒരു സ്ഥാനമുണ്ട്. ഇത് വെറുമൊരു സാമ്പത്തിക സമരമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു ജനതയുടെ അതിജീവന സമരമായിരുന്നു.

  1. സ്ത്രീ മുന്നേറ്റത്തിന്റെ മികച്ച ഉദാഹരണം: കേരളത്തിലെ കാർഷിക സമരങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾ ഒരു നിർണ്ണായക ശക്തിയായി മാറിയത് തോൽവിറക് സമരത്തിലൂടെയാണ്. പുരുഷന്മാരുടെ സഹായമില്ലാതെ തന്നെ പോലീസ് മർദ്ദനങ്ങളെ നേരിടാനും അവകാശങ്ങൾ പിടിച്ചുവാങ്ങാനും തങ്ങൾക്ക് കഴിയുമെന്ന് അവർ തെളിയിച്ചു.

  2. വിഭവങ്ങൾക്കുമേലുള്ള അവകാശം (Ecofeminism): ആധുനിക കാലത്ത് നമ്മൾ ചർച്ച ചെയ്യുന്ന പാരിസ്ഥിതിക ഫെമിനിസത്തിന്റെ (Ecofeminism) ഏറ്റവും മികച്ച പ്രായോഗിക ഉദാഹരണമാണ് ഈ സമരം. പ്രകൃതിവിഭവങ്ങൾ ഏതെങ്കിലും ഒരു മുതലാളിയുടെയോ ജന്മിയുടെയോ സ്വകാര്യ സ്വത്തല്ലെന്നും, അത് ആ മണ്ണിൽ ജീവിക്കുന്ന സാധാരണക്കാരുടേതാണെന്നുമുള്ള വലിയ പാഠം ഈ സമരം നൽകുന്നു.

  3. ജന്മിത്വത്തിന്റെ പതനം: ഈ സമരത്തോടെ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജന്മിമാർക്ക് കർഷകർക്ക് മേലുണ്ടായിരുന്ന അപ്രമാദിത്വം നഷ്ടപ്പെട്ടു. തങ്ങളെ എതിർക്കാൻ സ്ത്രീകൾ പോലും തയ്യാറാവുന്നു എന്നത് ജന്മിമാരുടെ മനോവീര്യം തകർത്തു. പിൽക്കാലത്തെ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമങ്ങൾക്ക് ഇത് ശക്തമായ അടിത്തറ പാകി.

1946-ലെ തോൽവിറക് സമരം ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര ചരിത്രത്തിലെയും സമാന്തരമായി നടന്ന കർഷക പോരാട്ടങ്ങളിലെയും തിളക്കമുള്ള ഒരേടാണ്. കേവലം കുറച്ച് ഉണങ്ങിയ വിറകിന് വേണ്ടി സ്വന്തം ജീവനും മാനവും പണയം വെച്ച് പോരാടിയ ചീമേനിയിലെ ആ അജ്ഞാതരായ കർഷക സ്ത്രീകൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ പോരാടിയത് വരും തലമുറയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും ആത്മാഭിമാനത്തിനും വേണ്ടിയായിരുന്നു. ചരിത്ര പുസ്തകങ്ങളിൽ രാജാക്കന്മാരുടെയും വലിയ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളുടെയും പേരുകൾക്ക് താഴെ പലപ്പോഴും ഇത്തരം കീഴാള സമരങ്ങൾ തമസ്കരിക്കപ്പെടാറുണ്ടെങ്കിലും, യഥാർത്ഥത്തിൽ ആധുനിക കേരളത്തിന്റെ സമത്വബോധം കെട്ടിപ്പടുത്തത് ചീമേനിയിലെ കാട്ടുപാതകളിൽ ചോരയൊഴുക്കിയ ആ ധീര വനിതകളാണ്.

1946-ലെ ഉത്തര മലബാറിലെ പ്രധാന കർഷക സമരങ്ങൾ

തോൽവിറക് സമരം ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു സംഭവമായിരുന്നില്ല. 1946 അവസാനത്തോടെ മലബാറിൽ നടന്ന സമാനമായ മറ്റ് പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെ പട്ടിക താഴെ നൽകുന്നു:

സമരത്തിന്റെ പേര് നടന്ന മാസം/വർഷം പ്രധാന വിഷയം രക്തസാക്ഷികൾ/നേതാക്കൾ
കരിവെള്ളൂർ സമരം 1946 ഡിസംബർ 20 പട്ടിണി കാലത്ത് ജന്മി നെല്ല് കടത്തുന്നത് തടഞ്ഞു. കീനേരി കുഞ്ഞമ്പു, തിടിൽ കണ്ണൻ
കാവുമ്പായി സമരം 1946 ഡിസംബർ 30 തരിശുഭൂമിയിൽ പുനം കൃഷി ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം. അഞ്ച് കർഷകർ വെടിയേറ്റു മരിച്ചു
തോൽവിറക് സമരം 1946 ഡിസംബർ എസ്റ്റേറ്റിൽ നിന്നും തോൽവിറക് ശേഖരിക്കാനുള്ള സ്ത്രീകളുടെ സമരം. കെ. ദേവയാനി, പി. യശോദ, മഹിളാ സംഘം

തോൽവിറക് സമരത്തിലെ പ്രധാന മുന്നണിപ്പോരാളികൾ

തോൽവിറക് സമരത്തിന് ആശയപരവും സംഘടനാപരവുമായ നേതൃത്വം നൽകിയ പ്രമുഖ നേതാക്കൾ:

  1. കെ. ദേവയാനി: വടക്കൻ മലബാറിലെ മഹിളാ സംഘത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തിൽ സുപ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ച ധീര വനിത. തോൽവിറക് സമരത്തിൽ സ്ത്രീകളെ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിൽ നിർണ്ണായക നേതൃത്വം നൽകി.

  2. പി. യശോദ: കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ സജീവ പ്രവർത്തകയും അദ്ധ്യാപികയും. സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ രാഷ്ട്രീയ അവബോധം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ വലിയ പങ്ക് വഹിച്ചു.

  3. ഇ.കെ. നായനാർ: അന്നത്തെ യുവ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവ്. ഉത്തര മലബാറിലെ കർഷക സമരങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ച പ്രധാന സംഘാടകരിലൊരാൾ. പിൽക്കാലത്ത് കേരളത്തിന്റെ മുഖ്യമന്ത്രിയായി.

  4. ചീമേനിയിലെ അജ്ഞാതരായ കർഷക സ്ത്രീകൾ: യാതൊരു ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസവുമില്ലാതിരുന്നിട്ടും, തോക്കുകളേന്തിയ ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസിനെതിരെ ചെങ്കൊടിയുമേന്തി പോരാടിയ നൂറുകണക്കിന് ദരിദ്ര സ്ത്രീകൾ.

അവലംബം (References)

  1. കുറുപ്പ്, കെ.കെ.എൻ. (Kurup, K.K.N.). (1989). Agrarian Struggles in Pragmatic Kerala. ദേശാഭിമാനി ബുക്ക് ഹൗസ്. (മലബാറിലെ കാർഷിക സമരങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള സമഗ്ര പഠനം).

  2. രാധാകൃഷ്ണൻ, പി. (Radhakrishnan, P.). (1989). Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836-1982. Sage Publications.

  3. ദേവയാനി, കെ. (Devayani, K.). (1995). തോൽവിറക് സമരവും മഹിളാ പ്രസ്ഥാനവും (സ്മരണകൾ). ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്.

  4. നമ്പൂതിരിപ്പാട്, ഇ.എം.എസ്. (Namboodiripad, E.M.S.). (1994). കേരളം: മലയാളികളുടെ മാതൃഭൂമി. ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്.

  5. ഐസക്, ടി.എം. തോമസ്, & ബി. ശ്യാമള. (Isaac, T.M. Thomas & Shyamala, B.). (1998). കേരളത്തിലെ സ്ത്രീ മുന്നേറ്റ ചരിത്രം. കേരള ശാസ്ത്രസാഹിത്യ പരിഷത്ത്.

മലബാറിലെ ജന്മിത്വ വിരുദ്ധ പോരാട്ടവും ജനകീയ പ്രതിരോധവും

Posted on by Rajesh Odayanchal

കരിവെള്ളൂർ കർഷക സമരം (1946): മലബാറിലെ ജന്മിത്വ വിരുദ്ധ പോരാട്ടവും ജനകീയ പ്രതിരോധവും – ഒരു സമഗ്ര ചരിത്ര വിശകലനം

കേരളത്തിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും ധീരവും രക്തരൂക്ഷിതവുമായ ഒരു അധ്യായമാണ് 1946 ഡിസംബർ 20-ന് (മലയാള മാസം 1122 ധനു 5) വടക്കൻ മലബാറിലെ കരിവെള്ളൂരിൽ നടന്ന കർഷക സമരം. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷം മലബാറിനെ വിഴുങ്ങിയ കൊടിയ ഭക്ഷ്യക്ഷാമത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, പൂഴ്ത്തിവെച്ച നെല്ല് കടത്താനുള്ള ജന്മിയുടെ ശ്രമത്തെ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളായ കർഷകർ തടഞ്ഞതാണ് ഈ സമരത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു. ചിറയ്ക്കൽ തമ്പുരാന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ജന്മിത്വ ശക്തികളും അവർക്ക് അന്ധമായി പിന്തുണ നൽകിയ ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസും (മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ് – MSP) ഒരു വശത്തും, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെയും കർഷക സംഘത്തിന്റെയും കീഴിൽ അണിനിരന്ന പാവപ്പെട്ട ജനങ്ങൾ മറുവശത്തുമായി നടത്തിയ ഈ പോരാട്ടം ഒടുവിൽ വെടിവെപ്പിലാണ് കലാശിച്ചത്. തീണ്ടലിനും തൊടീലിനുമെതിരെയുള്ള സാമൂഹിക പോരാട്ടങ്ങളെ സാമ്പത്തികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ അവകാശപ്പോരാട്ടങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ച കരിവെള്ളൂർ സമരം, പിൽക്കാല കേരളത്തിന്റെ ഭൂപരിഷ്കരണ പ്രക്രിയയ്ക്കും നാടുവാഴിത്ത വിരുദ്ധ ബോധത്തിനും ശക്തമായ അടിത്തറ പാകിയ ഒരു യുഗസൃഷ്ടിയായ വിപ്ലവമായിരുന്നു.1

ചരിത്രപരവും സാമൂഹിക-സാമ്പത്തികവുമായ പശ്ചാത്തലം

ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ-കാസർഗോഡ് ജില്ലകളുടെ അതിർത്തി പങ്കിടുന്ന കരിവെള്ളൂർ പ്രദേശം അക്കാലത്ത് ബ്രിട്ടീഷ് മലബാർ പ്രവിശ്യയിലെ ചിറയ്ക്കൽ താലൂക്കിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. ഇവിടുത്തെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക ഘടന പൂർണ്ണമായും ജന്മിത്വ അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു. പ്രദേശത്തെ ഭൂരിഭാഗം കൃഷിഭൂമിയും ചിറയ്ക്കൽ കോവിലകം (ചിറയ്ക്കൽ രാജാവ്) വകയായിരുന്നു. ജന്മിയുടെ കീഴിൽ ‘കാണം’, ‘വെറുമpatterns’ (വെറുംപാട്ടം) എന്നീ വ്യവസ്ഥകളിൽ ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്ത് കൃഷി ചെയ്യുന്ന കുടിയാന്മാരും, അവരുടെ കീഴിൽ പണിയെടുക്കുന്ന കർഷകത്തൊഴിലാളികളുമായിരുന്നു ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന സാധാരണ ജനങ്ങൾ.

കൊടിയ ചൂഷണ രൂപങ്ങൾ:

  • വാരവും പാട്ടവും: വിളവെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞാൽ നെല്ലിന്റെ സിംഹഭാഗവും ‘വാരം’, ‘പാട്ടം’ എന്നീ പേരുകളിൽ ജന്മിയുടെ പത്തായങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റണമായിരുന്നു. കുടിയാന് സ്വന്തം അധ്വാനത്തിന്റെ കാൽഭാഗം പോലും ലഭിച്ചിരുന്നില്ല.

  • അന്യായമായ പിരിവുകൾ: ജന്മിയുടെ കോവിലകത്തെ കല്യാണം, അടിയന്തിരം, ക്ഷേത്രോത്സവങ്ങൾ എന്നിവ നടക്കുമ്പോൾ കർഷകർ കനത്ത പിരിവുകൾ നൽകാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു. ഇതിന് പുറമെ ‘വാശി’, ‘നൂറി’ തുടങ്ങിയ പേരിൽ അളവുപാത്രങ്ങളിൽ കൃത്രിമം കാട്ടി കൂടുതൽ നെല്ല് ജന്മിമാർ പിടിച്ചെടുത്തു.

  • കുടിയിറക്കൽ: പാട്ടം നൽകാൻ ചെറിയ താമസം വരുത്തിയാൽ പോലും കർഷകരെ ഭൂമിയിൽ നിന്നും കുടിലുകളിൽ നിന്നും ക്രൂരമായി ഇറക്കിവിടുമായിരുന്നു. ഇതിനായി ജന്മിമാർ സ്വന്തം ഗുണ്ടകളെയും പോലീസിനെയും ഉപയോഗിച്ചു.2

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധാനന്തര ക്ഷാമവും ഭക്ഷ്യ പ്രതിസന്ധിയും

1945-ൽ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം അവസാനിച്ചെങ്കിലും അതിന്റെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾ മലബാറിനെ കടുത്ത പട്ടിണിയിലാഴ്ത്തി. ബർമ്മയിൽ നിന്നുള്ള അരി ഇറക്കുമതി പൂർണ്ണമായി നിലച്ചതും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ദീർഘവീക്ഷണമില്ലാത്ത നയങ്ങളും കാരണം മലബാറിൽ വൻ ഭക്ഷ്യക്ഷാമം നേരിട്ടു. ജനങ്ങൾ കഞ്ഞിപ്പശയില്ലാതെ, മുതിരയും ചേമ്പും തിന്ന് ജീവൻ നിലനിർത്താൻ പാടുപെടുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്.

ഈ കൊടുംപട്ടിണി കാലത്തും ജന്മിമാർ തങ്ങളുടെ പത്തായങ്ങളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് പറ നെല്ല് പൂഴ്ത്തിവെച്ചിരുന്നു. പട്ടിണി മാറ്റാൻ റേഷൻ സമ്പ്രദായം കാര്യക്ഷമമാക്കണമെന്ന് കർഷക സംഘം ആവശ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും അധികാരികൾ അത് ചെവികൊണ്ടില്ല. മറിച്ച്, പൂഴ്ത്തിവെച്ച നെല്ല് കരിഞ്ചന്തയിൽ വൻവിലയ്ക്ക് വിൽക്കാനാണ് ജന്മിമാർ ശ്രമിച്ചത്. കരിവെള്ളൂരിലെ ജനങ്ങൾ പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോൾ, അവിടെയുള്ള ചിറയ്ക്കൽ കോവിലകത്തിന്റെ പത്തായപ്പുരയിൽ നിന്നും നെല്ല് കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകാനുള്ള ജന്മിയുടെ തീരുമാനം കർഷകരെ അങ്ങേയറ്റം പ്രകോപിപ്പിച്ചു.3

കർഷക സംഘവും രാഷ്ട്രീയ ബോധവൽക്കരണവും

വടക്കൻ മലബാറിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെയും അഖില മലബാർ കർഷക സംഘത്തിന്റെയും പ്രവർത്തനം വളരെ ശക്തമായിരുന്നു. പി. കൃഷ്ണപിള്ള, എ.കെ. ഗോപാലൻ, കെ.പി.ആർ. ഗോപാലൻ തുടങ്ങിയ നേതാക്കളുടെ നേതൃത്വത്തിൽ കരിവെള്ളൂരിലെ ഗ്രാമങ്ങളിൽ ശക്തമായ കർഷക യൂണിറ്റുകൾ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. എ.വി. കുഹമ്പുവിനെപ്പോലുള്ള പ്രാദേശിക നേതാക്കൾ ജനങ്ങളെ സംഘടിപ്പിച്ചു.

“പട്ടിണി കിടന്നു മരിക്കില്ല, തരിശുഭൂമിയിൽ കൃഷിയിറക്കും, വിളവെടുത്ത നെല്ല് ജന്മിയുടെ പത്തായത്തിലേക്ക് കൊടുക്കില്ല” എന്ന മുദ്രാവാക്യവുമായി കർഷകർ അവകാശബോധമുള്ളവരായി മാറി. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി രൂപീകരിച്ച രാത്രികാല വായനശാലകളും ജനകീയ പ്രതിരോധ സമിതികളും കർഷകരിൽ വലിയ മാറ്റമുണ്ടാക്കി. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ചിറയ്ക്കൽ തമ്പുരാൻ കരിവെള്ളൂർ വലിയ വയലിൽ നിന്ന് പാട്ടമായി പിരിച്ചെടുത്ത നെല്ല് കോവിലകത്തേക്ക് (നീലേശ്വരത്തേക്ക്) കടത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നത്.

കരിവെള്ളൂർ സംഭവത്തിന്റെ വികാസ പരിണാമങ്ങൾ

1946 ഡിസംബർ പകുതിയോടെ ചിറയ്ക്കൽ തമ്പുരാന്റെ കാര്യസ്ഥന്മാർ കരിവെള്ളൂരിലെ പത്തായപ്പുരയിൽ നിന്നും ഏതാണ്ട് 6000 പറ നെല്ല് നീലേശ്വരത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ വണ്ടികൾ തയ്യാറാക്കി. വിവരമറിഞ്ഞ കർഷക സംഘം യോഗം ചേരുകയും, ഗ്രാമത്തിൽ കടുത്ത പട്ടിണി നിലനിൽക്കുന്നതിനാൽ ഈ നെല്ല് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ അനുവദിക്കില്ലെന്നും, ഇത് ന്യായമായ വിലയ്ക്ക് നാട്ടുകാർക്ക് റേഷനായി വിതരണം ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ജന്മി ഈ ആവശ്യം പൂർണ്ണമായി തള്ളിപ്പറഞ്ഞു.

ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന്റെ സഹായത്തോടെ നെല്ല് കടത്താൻ ജന്മി തീരുമാനിച്ചു. ഇതിനായി മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസിന്റെ (MSP) ഒരു വലിയ സംഘം കരിവെള്ളൂരിൽ ക്യാമ്പ് ചെയ്തു. തങ്ങളുടെ ജീവന്റെ പ്രശ്നമായ നെല്ല് സംരക്ഷിക്കാൻ കർഷകരും ജീവൻമരണ പോരാട്ടത്തിന് തയ്യാറെടുത്തു.

ഡിസംബർ 20: രക്തരൂക്ഷിതമായ ആ ദിവസം

1946 ഡിസംബർ 20-ന് രാവിലെ, പോലീസ് സംരക്ഷണയിൽ ജന്മിയുടെ ആൾക്കാർ നെല്ല് വണ്ടികളിൽ കയറ്റാൻ തുടങ്ങി. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കളായ എ.വി. കുഞ്ഞമ്പു, പി. കുഞ്ഞിരാമൻ എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും അടങ്ങുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് കർഷകർ കരിവെള്ളൂർ പത്തായപ്പുര സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന കുന്ന് ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. കയ്യിൽ ചെങ്കൊടികളും വാരിക്കുന്തങ്ങളും വടികളുമേന്തി “ഞങ്ങൾ പട്ടിണി കിടന്നു മരിക്കില്ല”, “നെല്ല് വിട്ടുകൊടുക്കില്ല” എന്ന മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ അവർ മുഴക്കി.4

പോലീസ് ജനക്കൂട്ടത്തെ തടഞ്ഞു. കർഷകർ വഴങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. ജനക്കൂട്ടം നിയന്ത്രണാതീതമാണെന്ന് കണ്ട പോലീസ് യാതൊരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ ലാത്തിച്ചാർജ്ജും തുടർന്ന് കണ്ണീർവാതകവും പ്രയോഗിച്ചു. കർഷകർ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പോലീസിനെ ചെറുത്തു.

ഇതിനെത്തുടർന്ന് എം.എസ്.പി കമാൻഡർ വെടിവെപ്പിന് ഉത്തരവിട്ടു. ജനക്കൂട്ടത്തിന് നേരെ പോലീസ് തുരുതുരാ വെടിയുതിർത്തു.

രക്തസാക്ഷിത്വം:

  • കീനേരി കുഞ്ഞമ്പു: പോലീസിന്റെ തോക്കിൻമുനയ്ക്ക് മുന്നിലേക്ക് നെഞ്ച് വിരിച്ചു കാണിച്ച ഇരുപതുകാരനായ യുവാവ്. സംഭവസ്ഥലത്തു വച്ച് തന്നെ വെടിയേറ്റു മരിച്ചു.

  • തിടിൽ കണ്ണൻ: വെടിയേറ്റ് ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റ കർഷകൻ. പിന്നീട് ആശുപത്രിയിൽ വെച്ചാണ് മരണത്തിന് കീഴടങ്ങിയത്.

രണ്ടുപേർ സംഭവസ്ഥലത്തും പരിസരത്തുമായി വീരമൃത്യു വരിച്ചു. നിരവധി കർഷകർക്ക് വെടിയേറ്റും ലാത്തിയടിയേറ്റും ഗുരുതരമായ പരിക്കുകൾ പറ്റി.

ഭരണകൂട ഭീകരതയും കരിവെള്ളൂർ കേസും

വെടിവെപ്പിന് ശേഷം കരിവെള്ളൂർ ഗ്രാമത്തിൽ പോലീസ് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ നരനായാട്ട് നടത്തി. പുരുഷന്മാരെല്ലാം അറസ്റ്റ് ഭയന്ന് കാടുകളിലും മലകളിലും ഒളിവിൽ പോയി. പോലീസ് വീടുകളിൽ കയറി സ്ത്രീകളെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കുകയും സ്വത്തുക്കൾ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. കരിവെള്ളൂർ ഗ്രാമം ദിവസങ്ങളോളം ഭീതിയുടെ നിഴലിലായിരുന്നു.

ഭരണകൂടം ‘കരിവെള്ളൂർ കേസ്’ എന്ന പേരിൽ പ്രമുഖ നേതാക്കൾക്കെതിരെ കേസ് രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു. എ.വി. കുഞ്ഞമ്പു, കൃഷ്ണൻ മാസ്റ്റർ, തുടങ്ങി എഴുപതോളം കർഷക പ്രസ്ഥാന പ്രവർത്തകരെ പ്രതികളാക്കി ജയിലിലടച്ചു. ജയിലിനകത്തും അവർക്ക് കടുത്ത ശാരീരിക പീഡനങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നു. എങ്കിലും കർഷകരുടെ വീര്യം ചോർന്നുപോയില്ല.5

ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യവും അനന്തരഫലങ്ങളും

കരിവെള്ളൂർ സമരം താല്ക്കാലികമായി അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടെങ്കിലും അത് കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചു:

  1. ജന്മിത്വത്തിന്റെ അടിവേരിളകി: കരിവെള്ളൂർ സംഭവത്തിന് ശേഷം മലബാറിലെ ജന്മിമാർക്ക് പഴയതുപോലെ കർഷകരെ ചൂഷണം ചെയ്യാൻ ഭയമായിരുന്നു. തങ്ങളുടെ അധികാരവും ആധിപത്യവും ശാശ്വതമല്ലെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായി.

  2. കർഷക അവബോധത്തിന്റെ വളർച്ച: ഈ സമരം വടക്കൻ മലബാറിലെ കർഷകരെ കൂടുതൽ ശക്തമായി സംഘടിപ്പിക്കാൻ സഹായിച്ചു. കരിവെള്ളൂരിന്റെ ആവേശം ഉൾക്കൊണ്ടാണ് തൊട്ടടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ കാവുമ്പായിലും പടിയിക്കുന്നിലും കർഷകർ സായുധ പ്രതിരോധം തീർത്തത്.

  3. ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴി: 1957-ൽ അധികാരത്തിൽ വന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാരിന്റെ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമങ്ങളുടെ വിത്ത് പാകിയത് കരിവെള്ളൂരിലെ പാവപ്പെട്ട മനുഷ്യരുടെ ചോരയിലാണ്. കുടിയാന് മണ്ണിൽ സ്ഥിരവകാശം നൽകാൻ ഈ പോരാട്ടം ഭരണകൂടങ്ങളെ നിർബന്ധിതമാക്കി.

പട്ടിണിക്കെതിരെയുള്ള വിശപ്പിന്റെ വിളിയായിരുന്നു കരിവെള്ളൂർ സമരം. സ്വന്തം നാട്ടിൽ വിളഞ്ഞ നെല്ല് കരിഞ്ചന്തക്കാരിലേക്ക് പോകാതെ പാവപ്പെട്ടവന്റെ വയറുനിറയ്ക്കാൻ വേണ്ടി ജീവൻ വെടിഞ്ഞ കീനേരി കുഞ്ഞമ്പുവും തിടിൽ കണ്ണനും കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക പുരോഗതിയുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ്. അവകാശങ്ങൾക്കായി പോരാടുന്ന ഏതൊരു ജനതയ്ക്കും കരിവെള്ളൂർ സമരം എക്കാലവും ആവേശം പകരുന്ന ഒരു ജ്വലിക്കുന്ന സ്മരണയാണ്.

മലബാറിലെ പ്രധാന കർഷക മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ നാൾവഴി (1940-1948)

വർഷം സ്ഥലം/സമരം പ്രാധാന്യം
1940 മൊറാഴ സമരം സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭവും പോലീസുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലും.
1941 കയ്യൂർ സമരം ജന്മിത്വത്തിനെതിരായ പോരാട്ടം. നാല് കർഷക സഖാക്കളെ തൂക്കിലേറ്റി.
1946 (ഡിസംബർ 20) കരിവെള്ളൂർ സമരം നെല്ല് കടത്തലിനെതിരെയുള്ള സമരം. രണ്ടുപേർ രക്തസാക്ഷികളായി.
1946 (ഡിസംബർ 30) കാവുമ്പായി സമരം പുനം കൃഷി അവകാശത്തിനായി നടന്ന സമരം. അഞ്ച് പേർ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
1948 മുനയൻകുന്ന്, പടിയിക്കുന്ന് ഒളിവിൽ കഴിഞ്ഞ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാർക്ക് നേരെ പോലീസ് വെടിവെപ്പ്.

സമരത്തിലെ പ്രധാന നേതാക്കളും മുന്നണിപ്പോരാളികളും

  1. എ.വി. കുഞ്ഞമ്പു: കരിവെള്ളൂർ സമരത്തിന്റെ പ്രധാന ആസൂത്രകനും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവും. പിൽക്കാലത്ത് നിയമസഭാ സാമാജികനും കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അമരക്കാരനുമായി.

  2. കീനേരി കുഞ്ഞമ്പു: സമരമുഖത്ത് വെടിയേറ്റ് വീണ ആദ്യത്തെ രക്തസാക്ഷി. മലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ യുവത്വത്തിന്റെ പ്രതീകം.

  3. തിടിൽ കണ്ണൻ: കരിവെള്ളൂരിലെ കർഷകത്തൊഴിലാളി. വെടിയേറ്റ പരിക്ക് കാരണം ആശുപത്രിയിൽ വെച്ച് മരണമടഞ്ഞു.

  4. പി. കുഞ്ഞിരാമൻ: സമരത്തിൽ ജനങ്ങളെ അണിനിരത്തുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ച പ്രാദേശിക നേതാവ്.

  5. പോഡോര കുഞ്ഞമ്മർ: കർഷക സംഘത്തിന്റെ സജീവ പ്രവർത്തകനും പോലീസിന്റെ ക്രൂര മർദ്ദനങ്ങൾ ഇരയായ നേതാവും.

അവലംബം (References / Bibliography)

  1. കുറുപ്പ്, കെ.കെ.എൻ. (Kurup, K.K.N.). (1988). Modern Kerala: Studies in Social and Agrarian Relations. മിത്തൽ പബ്ലിക്കേഷൻസ്.

  2. നമ്പൂതിരിപ്പാട്, ഇ.എം.എസ്. (Namboodiripad, E.M.S.). (1994). കേരളം: മലയാളികളുടെ മാതൃഭൂമി. ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്. (മലബാറിലെ ജന്മിത്വ വ്യവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം).

  3. കുറുപ്പ്, കെ.കെ.എൻ. (Kurup, K.K.N.). (1989). Agrarian Struggles in Pragmatic Kerala. ദേശാഭിമാനി ബുക്ക് ഹൗസ്.

  4. കുഞ്ഞമ്പു, എ.വി. (Kunhambu, A.V.). (1976). കരിവെള്ളൂർ സമര ചരിത്രം (സ്മരണകൾ). പ്രഭാത് ബുക്ക് ഹൗസ്. (സമര നേതാവിന്റെ നേരിട്ടുള്ള വിവരണങ്ങൾ).

  5. കാരാട്ട്, പ്രകാശ് (Karat, Prakash). (1977). Peasant Movement in Malabar, 1934-1940. സോഷ്യൽ സയന്റിസ്റ്റ് ജേണൽ.

ഉത്തരമലബാറിലെ ജന്മിത്വവിരുദ്ധ സമരചരിത്രത്തിലെ വിപ്ലവാധ്യായം

Posted on by Rajesh Odayanchal

പയ്യന്നൂർ കർഷകത്തൊഴിലാളി പണിമുടക്ക് (1947)

1947-ൽ ഇന്ത്യ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിൽ നിന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പടിവാതിലിൽ എത്തിനിൽക്കെ, വടക്കൻ മലബാറിലെ പ്രമുഖ രാഷ്ട്രീയ-സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രമായ പയ്യന്നൂരിലും പരിസര ഗ്രാമങ്ങളിലും അരങ്ങേറിയ ‘പയ്യന്നൂർ കർഷകത്തൊഴിലാളി പണിമുടക്ക്’ കേരളത്തിലെ വർഗ്ഗസമരങ്ങളുടെയും പൗരാവകാശ പോരാട്ടങ്ങളുടെയും ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വീര്യമാർന്ന അധ്യായങ്ങളിലൊന്നാണ്. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, പയ്യന്നൂർ മേഖലയിലെ (കോറോം, വെള്ളൂർ, രാമന്തളി, കരിവെള്ളൂർ അടങ്ങുന്ന വലിയ പ്രദേശം) യാഥാസ്ഥിതികരായ ഫ്യൂഡൽ ജന്മിമാർ കർഷകത്തൊഴിലാളികളായ ഹരിജൻ-പിന്നാക്ക ജനവിഭാഗങ്ങളോട് കാട്ടിയ കടുത്ത സാമ്പത്തിക ചൂഷണങ്ങൾക്കും, തുച്ഛമായ കൂലിക്കും, കള്ളപ്പറകൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള അളവുതൂക്ക കൃത്രിമങ്ങൾക്കും, മനുഷ്യത്വരഹിതമായ ജാതിവിവേചനങ്ങൾക്കുമെതിരെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെയും കർഷകസംഘത്തിന്റെയും നേതൃത്വത്തിൽ തൊഴിലാളികൾ ഒന്നടങ്കം നടത്തിയ ഐതിഹാസികമായ പണിമുടക്ക് പ്രക്ഷോഭമാണിത്.1 വിത-കൊയ്ത്തു കാലങ്ങളിൽ കൃഷിപ്പണികൾ പൂർണ്ണമായി ബഹിഷ്കരിച്ചുകൊണ്ട് ആരംഭിച്ച ഈ സമരം, ജന്മിമാരുടെ ഗുണ്ടാപ്പടയെയും മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസിന്റെ (MSP) ക്രൂരമായ അടിച്ചമർത്തലുകളെയും ധീരമായി പ്രതിരോധിച്ചു വിജയം കാണുകയും, വടക്കൻ മലബാറിലെ ദളിത്-കർഷക ജനവിഭാഗങ്ങൾക്ക് പൗരാവകാശവും ന്യായമായ കൂലിയും ഉറപ്പാക്കുന്നതിൽ ചരിത്രപരമായ പങ്ക് വഹിക്കുകയും ചെയ്തു.2

സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക പശ്ചാത്തലവും വടക്കൻ മലബാറിലെ കാർഷിക അടിമത്തവും

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തിൽ മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ കീഴിലുള്ള മലബാർ ജില്ലയിലെ ചിറക്കൽ താലൂക്കിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു പയ്യന്നൂർ പ്രദേശം. ഇവിടുത്തെ ഭൂഉടമസ്ഥതാ സമ്പ്രദായം അങ്ങേയറ്റം ചൂഷണാത്മകമായ ഫ്യൂഡൽ വ്യവസ്ഥിതിയിലാണ് അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നത്. പയ്യന്നൂരിലെയും പരിസരങ്ങളിലെയും ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ നെൽപ്പാടങ്ങൾ മുഴുവൻ ചിറക്കൽ കോവിലകം, താഴെക്കാട്ടു മന പോലുള്ള വലിയ ബ്രാഹ്മണ ഇല്ലങ്ങൾ, വലിയ നായർ തറവാട്ടുകാർ എന്നിവരുടെ അധീനതയിലായിരുന്നു.3

മറുവശത്ത്, ഈ പാടങ്ങളിൽ ചോരനീരാക്കി പണിയെടുത്തിരുന്ന കർഷകത്തൊഴിലാളികൾ ഭൂരിഭാഗവും പുലയർ, ചെറുമർ, വേട്ടുവർ തുടങ്ങിയ ദളിത് വിഭാഗങ്ങളിൽപ്പെട്ടവരും വലിയൊരു പങ്ക് ഈഴവരുമായിരുന്നു. ഇവർക്ക് സ്വന്തമായി ഒരിഞ്ച് ഭൂമി പോലുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ജന്മിമാരുടെ പറമ്പുകളിൽ ‘കുടികിടപ്പുകാരായി’ കഴിഞ്ഞുകൂടിയ ഇവർക്ക് ജന്മിമാർ കൽപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു നിയമം. അക്കാലത്ത് നിലനിന്നിരുന്ന ചില കടുത്ത ചൂഷണങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

1. തുച്ഛമായ കൂലിയും ‘വള്ളിച്ചെലവും’

കർഷകത്തൊഴിലാളികൾക്ക് പുലർച്ചെ മുതൽ അസ്തമയം വരെ പണിയെടുത്താൽ ലഭിച്ചിരുന്നത് ‘വള്ളി’ എന്ന് വിളിക്കുന്ന തുച്ഛമായ നെല്ലായിരുന്നു. ഒരു പുരുഷ തൊഴിലാളിക്ക് രണ്ട് ഇടങ്ങഴി നെല്ലും സ്ത്രീ തൊഴിലാളിക്ക് ഒന്നര ഇടങ്ങഴി നെല്ലും മാത്രമാണ് പലയിടത്തും ലഭിച്ചിരുന്നത്. ഇത് ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ഒരു നേരത്തെ കഞ്ഞിക്ക് പോലും തികയുമായിരുന്നില്ല.

2. ‘കള്ളപ്പറ’ സമ്പ്രദായം

തൊഴിലാളികൾ കൊയ്തെടുക്കുന്ന നെല്ല് ജന്മിമാരുടെ പത്തായത്തിലേക്ക് അളന്നുകൊടുക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് സാധാരണ അളവിനേക്കാൾ വലിയ ‘കള്ളപ്പറകൾ’ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ തിരികെ തൊഴിലാളികൾക്ക് കൂലി അളന്നു കൊടുക്കുമ്പോൾ ചെറിയ പറകൾ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഈ കള്ളത്തരത്തിലൂടെ തൊഴിലാളികളുടെ അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ വലിയൊരു പങ്ക് ജന്മിമാർ പതിവായി കവർന്നുപോന്നു.4

3. ജാതീയമായ അടിച്ചമർത്തലുകളും പൗരാവകാശ ലംഘനങ്ങളും

സാമ്പത്തിക ചൂഷണത്തേക്കാൾ കഠിനമായിരുന്നു അവർ അനുഭവിച്ചിരുന്ന സാമൂഹിക വിവേചനങ്ങൾ. ദളിത് തൊഴിലാളികൾക്ക് അഗ്രഹാരങ്ങളിലോ സവർണ്ണ തെരുവുകളിലോ പ്രവേശനമില്ലായിരുന്നു. നല്ല വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കാനോ, ചെരുപ്പ് ഉപയോഗിക്കാനോ, കുട ചൂടാനോ അവർക്ക് അവകാശമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ജന്മിമാരെ കാണുമ്പോൾ ദൂരെ മാറിനിന്ന് ശരീരം കുനിച്ചു നിൽക്കണമായിരുന്നു. ജന്മിമാരുടെ വീട്ടുപണികൾ കൂലിയില്ലാതെ ചെയ്യേണ്ടുന്ന ‘വെറും പണി’ അഥവാ അടിമപ്പണി രീതിയും നിലനിന്നിരുന്നു.5

രാഷ്ട്രീയ ഉണർവ്വും കർഷകസംഘത്തിന്റെ രൂപീകരണവും

1930-കളിൽ പയ്യന്നൂരിൽ നടന്ന ഉപ്പുസത്യാഗ്രഹവും ഗാന്ധിജിയുടെ സന്ദർശനവുമെല്ലാം പ്രദേശത്ത് വലിയ രാഷ്ട്രീയ ഉണർവ്വ് ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. എന്നാൽ പിൽക്കാലത്ത് കോൺഗ്രസിനുള്ളിലെ സോഷ്യലിസ്റ്റ് വിഭാഗം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയായി മാറിയതോടെയാണ് വടക്കൻ മലബാറിലെ കർഷകരും തൊഴിലാളികളും സംഘടനാപരമായി ശക്തരാകുന്നത്.

പി. കൃഷ്ണപിള്ള, എ.കെ. ഗോപാലൻ (എ.കെ.ജി), വിഷ്ണു ഭാരതീയൻ, കേരളീയൻ തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ നേതാക്കളുടെ നിരന്തരമായ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഫലമായി ചിറക്കൽ താലൂക്കിൽ ‘കർഷകസംഘം’ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു.6 പയ്യന്നൂർ, കോറോം, കരിവെള്ളൂർ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ ശക്തമായ കർഷകത്തൊഴിലാളി സെല്ലുകൾ രൂപംകൊണ്ടു. ജന്മിമാർക്കെതിരെ ഒറ്റയ്ക്കൊറ്റയ്ക്ക് പോരാടുന്നതിന് പകരം സംഘടിതമായി പണിമുടക്കിക്കൊണ്ട് അവകാശങ്ങൾ നേടിയെടുക്കുക എന്ന പുതിയ സമരമുറ തൊഴിലാളികൾ ഇക്കാലത്താണ് പഠിച്ചെടുത്തത്.

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധാനന്തര പ്രതിസന്ധി:

1940-കളുടെ മധ്യത്തിൽ, രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷം മലബാറിലാകെ കടുത്ത പട്ടിണിയും വസൂരി പോലുള്ള പകർച്ചവ്യാധികളും പടർന്നുപിടിച്ചു. ജന്മിമാർ നെല്ല് പൂഴ്ത്തിവെച്ച് കരിഞ്ചന്തയിൽ വിറ്റഴിച്ചപ്പോൾ പാവപ്പെട്ട തൊഴിലാളികൾ പട്ടിണി കിടന്നു മരിച്ചു. 1946 ഡിസംബറിൽ നടന്ന ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ‘കരിവെള്ളൂർ സമരം’ ജന്മിമാർ നെല്ല് കടത്തുന്നതിനെതിരെ പാവപ്പെട്ട ജനങ്ങൾ നടത്തിയ പോരാട്ടമായിരുന്നു. കരിവെള്ളൂരിലെ രക്തസാക്ഷിത്വം പയ്യന്നൂരിലെയും തൊട്ടടുത്ത ഗ്രാമങ്ങളിലെയും കർഷകത്തൊഴിലാളികൾക്ക് വലിയ തോതിലുള്ള ആത്മവീര്യവും പോരാട്ടവീര്യവും പകർന്നുനൽകി.7

പണിമുടക്കിലേക്ക് നയിച്ച കാരണങ്ങളും ആവശ്യങ്ങളും

1947-ന്റെ തുടക്കത്തിൽ പയ്യന്നൂർ മേഖലയിലെ കർഷകത്തൊഴിലാളികൾ തങ്ങളുടെ ജീവൽപ്രശ്നങ്ങൾ മുൻനിർത്തി സംഘടിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കളുടെ നേതൃത്വത്തിൽ പയ്യന്നൂരിൽ ചേർന്ന കർഷകത്തൊഴിലാളികളുടെ വലിയൊരു കൺവെൻഷൻ ജന്മിമാർക്ക് മുന്നിൽ വെക്കാനുള്ള ആവശ്യങ്ങളുടെ പട്ടിക തയ്യാറാക്കി. പ്രധാന ആവശ്യങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയായിരുന്നു:

  • കൂലി വർദ്ധനവ്: നിലവിലുള്ള തുച്ഛമായ കൂലി ഉടനടി വർദ്ധിപ്പിക്കുക. പുരുഷന്മാർക്ക് കുറഞ്ഞത് നാല് ഇടങ്ങഴി നെല്ലും സ്ത്രീകൾക്ക് മൂന്ന് ഇടങ്ങഴി നെല്ലും കൂലിയായി നൽകുക.

  • മുദ്രപ്പറയുടെ ഉപയോഗം: നെല്ലളക്കാൻ ജന്മിമാരുടെ കള്ളപ്പറകൾ പൂർണ്ണമായും നിരോധിക്കുക. സർക്കാർ അംഗീകരിച്ച ‘മുദ്രപ്പറ’ (Standard Measuring Vessel) മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക.

  • അടിമപ്പണി നിർത്തലാക്കുക: കൂലി നൽകാതെയുള്ള വെറും പണികളും ജന്മിമാരുടെ വീടുകളിലെ നിർബന്ധിത ജോലികളും അവസാനിപ്പിക്കുക.

  • മനുഷ്യാന്തസ്സ് ഉറപ്പാക്കുക: വഴിനടക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അനുവദിക്കുക, ജാതീയമായ അധിക്ഷേപങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കുക.

ഈ ആവശ്യങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചുകൊണ്ട് സമരസമിതി പയ്യന്നൂരിലെയും പരിസരങ്ങളിലെയും പ്രധാന ജന്മിമാർക്ക് നോട്ടീസ് നൽകി. എന്നാൽ തങ്ങളുടെ കീഴിൽ കാലങ്ങളായി അടിമകളെപ്പോലെ കഴിഞ്ഞിരുന്ന പുലയരും മറ്റ് തൊഴിലാളികളും തങ്ങൾക്കെതിരെ നോട്ടീസ് ഇറക്കിയത് ജന്മിമാരെ പ്രകോപിപ്പിച്ചു. ആവശ്യങ്ങൾ അംഗീകരിക്കാൻ അവർ ഭാവമില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, സമരത്തിന് മുതിർന്നാൽ കടുത്ത പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ നേരിടേണ്ടി വരുമെന്ന് അവർ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.8

സമര നാളുകൾ: വിത-കൊയ്ത്ത് ബഹിഷ്കരണവും ജനകീയ പ്രതിരോധവും

ആവശ്യങ്ങൾ നിരസിക്കപ്പെട്ടതോടെ, 1947-ലെ കാർഷിക സീസണിന്റെ തുടക്കത്തിൽ സമരസമിതി ‘സമ്പൂർണ്ണ കർഷകത്തൊഴിലാളി പണിമുടക്ക്’ പ്രഖ്യാപിച്ചു. പയ്യന്നൂർ, കോറോം, രാമന്തളി, വെള്ളൂർ തുടങ്ങിയ വലിയൊരു മേഖലയിലെ പാടശേഖരങ്ങളിൽ ഒരൊറ്റ കർഷകത്തൊഴിലാളിയും പണിക്കിറങ്ങിയില്ല.

[കർഷകസംഘത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ ജന്മിമാർ നിരസിക്കുന്നു]
                        │
                        ▼
[വിത-കൊയ്ത്ത് കാലങ്ങളിൽ സമ്പൂർണ്ണ പണിമുടക്ക് പ്രഖ്യാപനം]
                        │
                        ▼
[പാടശേഖരങ്ങൾ വിജനമാകുന്നു; ജന്മിമാരുടെ വരുമാനം തടസ്സപ്പെടുന്നു]
                        │
                        ▼
[അന്യദേശ തൊഴിലാളികളെ (Blacklegs) ഇറക്കാൻ ജന്മിമാരുടെ ശ്രമം]
                        │
                        ▼
[തൊഴിലാളികളുടെ ശക്തമായ പ്രതിരോധവും പോലീസിന്റെ കടന്നുവരവും]
                        │
                        ▼
[ഭരണകൂടം ഒത്തുതീർപ്പിന് നിർബന്ധിതമാകുന്നു - സമരവിജയം]

പണിമുടക്ക് ആരംഭിച്ചതോടെ ജന്മിമാരുടെ അഹങ്കാരത്തിന് വലിയ തിരിച്ചടിയേറ്റു. പാടങ്ങളിൽ വിതയ്ക്കാനോ കൊയ്യാനോ ആളില്ലാതെ വന്നതോടെ വലിയ സാമ്പത്തിക നഷ്ടം അവരെ തുറിച്ചുനോക്കി. ഇതോടെ സമരം പൊളിക്കാൻ ജന്മിമാർ കടുത്ത തന്ത്രങ്ങളുമായി രംഗത്തിറങ്ങി.

1. അന്യദേശ തൊഴിലാളികളെ ഇറക്കാനുള്ള ശ്രമവും പരാജയവും

പയ്യന്നൂരിലെ കർഷകത്തൊഴിലാളികൾ പണിമുടക്കിയപ്പോൾ, ജന്മിമാർ തങ്ങളുടെ സ്വാധീനമുപയോഗിച്ച് ദൂരെയുള്ള മറ്റ് ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്നും ആചാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് ബോധമില്ലാത്ത പാവപ്പെട്ട തൊഴിലാളികളെ (Scabs) പണിക്കായി കൊണ്ടുവന്നു. എന്നാൽ പയ്യന്നൂരിലെ സമരഭടന്മാർ പാടശേഖരങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും ശക്തമായ പിക്കറ്റിങ് (Picketing) ഏർപ്പെടുത്തി. പുറത്തുനിന്ന് വന്ന തൊഴിലാളികളെ അവർ സ്നേഹത്തോടെയും കാര്യങ്ങൾ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയും തിരിച്ചയച്ചു. ചിലയിടങ്ങളിൽ ജന്മിമാരുടെ ഗുണ്ടകൾ സമരക്കാരെ നേരിട്ടപ്പോൾ ശക്തമായ കായിക പ്രതിരോധവും ഉണ്ടായി.9

2. മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസിന്റെ (MSP) ക്രൂരതകൾ

കരിവെള്ളൂർ, കാവുമ്പായി സമരങ്ങളെ അടിച്ചമർത്തിയ ആത്മവിശ്വാസത്തിൽ മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ് (MSP) പയ്യന്നൂരിലെ സമരരംഗത്തേക്കും കടന്നുവന്നു. ജന്മിമാരുടെ സംരക്ഷകരായി മാറിയ പോലീസ് കർഷകത്തൊഴിലാളികളുടെ കുടിലുകൾ കയറി ആക്രമിച്ചു. പുരുഷന്മാരെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കുകയും കള്ളക്കേസുകളിൽ കുടുക്കി അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. പയ്യന്നൂരിലെ പ്രമുഖ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്-കർഷക നേതാക്കളെ പോലീസ് തടവിലാക്കി. കഠിനമായ പോലീസ് രാജ് നിലനിന്നിട്ടും പണിമുടക്കിൽ നിന്ന് പിന്മാറാൻ തൊഴിലാളികൾ തയ്യാറായില്ല.

3. കർഷകസ്ത്രീകളുടെ വീരോചിതമായ പോരാട്ടം

പയ്യന്നൂർ പണിമുടക്കിന്റെ ഏറ്റവും ജ്വലിക്കുന്ന സവിശേഷത കർഷകത്തൊഴിലാളി സ്ത്രീകളുടെ സജീവമായ പങ്കാളിത്തമായിരുന്നു. പുരുഷന്മാർ പോലീസിനെ ഭയന്ന് ഒളിവിൽ പോയ സന്ദർഭങ്ങളിൽ പാടങ്ങളിൽ കാവൽ നിന്നത് സ്ത്രീകളായിരുന്നു. പോലീസിന്റെ ലാത്തികളെയും തോക്കുകളെയും വകവെയ്ക്കാതെ അവർ പാടത്തേക്ക് മാർച്ച് ചെയ്തു. ജന്മിമാരുടെ ഗുണ്ടകൾ ആക്രമിക്കാൻ വന്നപ്പോൾ കൈകളിൽ കിട്ടിയ വാരിക്കുണ്ടുകളും ചൂലുകളുമായി അവർ പ്രതിരോധം തീർത്തു. വടക്കൻ മലബാറിലെ സ്ത്രീ മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ പയ്യന്നൂരിലെ ഈ കർഷകസ്ത്രീകളുടെ പങ്ക് സുവർണ്ണാക്ഷരങ്ങളാൽ രേഖപ്പെടുത്തേണ്ടതാണ്.10

ഒത്തുതീർപ്പും സമര വിജയവും

മാസങ്ങളോളം പയ്യന്നൂരിലെ കാർഷിക മേഖല സ്തംഭിച്ചുനിന്നു. പാടങ്ങളിൽ വിളഞ്ഞുനിന്ന നെല്ല് കൊയ്യാൻ കഴിയാതെ നശിച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥയിലെത്തി. ഇന്ത്യയ്ക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുന്ന പശ്ചാത്തലത്തിൽ മലബാറിലെ രാഷ്ട്രീയ അന്തരീക്ഷം പൂർണ്ണമായും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമായി മാറുകയായിരുന്നു. കർഷകരുടെ ഇച്ഛാശക്തിക്ക് മുന്നിൽ പോലീസ് മർദ്ദനം പരാജയപ്പെടുന്നതായി ജന്മിമാർ മനസ്സിലാക്കി.

ഒടുവിൽ, മദ്രാസ് സർക്കാരിന്റെ റവന്യൂ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെയും പ്രാദേശിക മധ്യസ്ഥരുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ ജന്മിമാരും കർഷകസംഘം നേതാക്കളും തമ്മിൽ പയ്യന്നൂരിൽ വെച്ച് ചർച്ചകൾ നടന്നു. തൊഴിലാളികളുടെ ദൃഢനിശ്ചയത്തിന് മുന്നിൽ ഫ്യൂഡൽ ജന്മിമാർക്ക് ഒടുവിൽ പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങേണ്ടി വന്നു.

പ്രധാന ഒത്തുതീർപ്പ് വ്യവസ്ഥകൾ:

  1. കർഷകത്തൊഴിലാളികളുടെ കൂലി ആവശ്യപ്പെട്ട പ്രകാരം വർദ്ധിപ്പിച്ചു നൽകാൻ ജന്മിമാർ സമ്മതിച്ചു.

  2. നെല്ലളക്കാൻ കള്ളപ്പറകൾ പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കുമെന്നും സർക്കാർ അംഗീകൃത ‘മുദ്രപ്പറ’ മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കൂ എന്നും ഉറപ്പുനൽകി.

  3. കൂലിയില്ലാതെയുള്ള അടിമപ്പണികളും വെറും പണികളും പൂർണ്ണമായി നിർത്തലാക്കി.

  4. പണിമുടക്കിൽ പങ്കെടുത്തതിന്റെ പേരിൽ ഒരു തൊഴിലാളിയെയും കുടിയൊഴിപ്പിക്കില്ല എന്ന് ദേവസ്വങ്ങളും ജന്മിമാരും കരാറെഴുതി.

ചരിത്രപരമായ വിലയിരുത്തലും പ്രാധാന്യവും

1947-ലെ പയ്യന്നൂർ കർഷകത്തൊഴിലാളി പണിമുടക്ക് കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക നവോത്ഥാന പ്രക്രിയയിൽ വലിയ ചില നാഴികക്കല്ലുകൾ സ്ഥാപിച്ചു:

  • വർഗ്ഗബോധത്തിന്റെ വളർച്ച: കേവലം ജാതി സംഘടനകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലല്ലാതെ, ‘തൊഴിലാളി’ എന്ന ഒറ്റ വർഗ്ഗബോധത്തിലേക്ക് ദളിത്-പിന്നാക്ക ജനവിഭാഗങ്ങളെ എത്തിക്കാൻ ഈ പണിമുടക്കിന് കഴിഞ്ഞു.

  • ഫ്യൂഡൽ കോട്ടകളുടെ തകർച്ച: വടക്കൻ മലബാറിലെ ഏറ്റവും ശക്തരായിരുന്ന ചിറക്കൽ താലൂക്കിലെ ജന്മിമാരുടെ അഹങ്കാരത്തിനേറ്റ കനത്ത പ്രഹരമായിരുന്നു ഈ സമരം. ജന്മിമാരെ ഭയത്തോടെ മാത്രം കണ്ടിരുന്ന പാവപ്പെട്ട ജനങ്ങൾ തലയുയർത്തി നിൽക്കാൻ പഠിച്ചു.

  • ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സ്വാധീനം: പയ്യന്നൂരിലെ ഈ വിജയം തൊട്ടടുത്തുള്ള നീലേശ്വരം, കാഞ്ഞങ്ങാട്, തളിപ്പറമ്പ് തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിലെ കർഷകത്തൊഴിലാളികൾക്കും വലിയ ആവേശം നൽകുകയും അവിടെയെല്ലാം സമാനമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പുകൾ രൂപപ്പെടാൻ കാരണമാകുകയും ചെയ്തു. പിൽക്കാലത്ത് കേരളത്തിൽ നടപ്പിലാക്കിയ സമ്പൂർണ്ണ കാർഷിക പരിഷ്കരണ നിയമങ്ങൾക്ക് (Land Reforms Act) അടിത്തറ പാകിയത് പയ്യന്നൂർ പണിമുടക്ക് പോലുള്ള പ്രാദേശിക വിപ്ലവങ്ങളാണ്.

ഉപസംഹാരം

സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിയുടെ തൊട്ടുമുൻപുള്ള നാളുകളിൽ പയ്യന്നൂരിലെ പാടശേഖരങ്ങളിൽ ഉയർന്നുകേട്ട കർഷകത്തൊഴിലാളികളുടെ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ കേവലം കൂലിക്ക് വേണ്ടിയുള്ളതായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യാന്തസ്സിനും പൗരാവകാശത്തിനും വേണ്ടിയുള്ളതായിരുന്നു. ലാത്തിച്ചാർജ്ജുകളെയും പട്ടിണിയെയും തോൽപ്പിച്ച്, കള്ളപ്പറകൾ പിഴുതെറിഞ്ഞ് അവർ നേടിയെടുത്ത വിജയം ആധുനിക കേരളത്തിന്റെ മതേതര-പുരോഗമന സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതിക്ക് കരുത്തുറ്റ അടിത്തറയേകി. ചരിത്രത്തിന്റെ താളുകളിൽ വിസ്മരിക്കപ്പെടാൻ പാടില്ലാത്ത പയ്യന്നൂർ കർഷകത്തൊഴിലാളി പണിമുടക്ക്, പൊരുതുന്ന ഏതൊരു ജനതയ്ക്കും എക്കാലവും ആവേശം നൽകുന്ന ഉജ്ജ്വല സ്മരണയാണ്.

അനുബന്ധം (Appendices)

അനുബന്ധം 1: സമരത്തിന് നേതൃത്വം നൽകിയ പ്രമുഖ നേതാക്കൾ

  • കെ.പി.ആർ. ഗോപalan (K.P.R. Gopalan): വടക്കൻ മലബാറിലെ വിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ നായകൻ. പയ്യന്നൂരിലെ തൊഴിലാളികളെ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചു.

  • കെ.എ. കേരളീയൻ (K.A. Keraleeyan): മലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അമരക്കാരൻ. തൊഴിലാളികളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ പൊതുസമൂഹത്തിന് മുന്നിലെത്തിക്കാൻ പ്രവർത്തിച്ചു.

  • വിഷ്ണു ഭാരതീയൻ (Vishnu Bharatheeyan): കർഷകസംഘത്തിന്റെ പ്രമുഖ നേതാവ്, മാടമ്പിത്തത്തിനെതിരെ ശക്തമായി ശബ്ദമുയർത്തിയ വ്യക്തി.

  • കോറോം കുഞ്ഞമ്പു (Korom Kunhambu): പയ്യന്നൂർ, കോറോം മേഖലകളിലെ കർഷകത്തൊഴിലാളികളെ നേരിട്ട് സംഘടിപ്പിച്ച പ്രാദേശിക കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവ്.

  • പയ്യന്നൂരിലെ ധീരരായ കർഷകസ്ത്രീകൾ: പേരെടുത്തു പറയാൻ കഴിയാത്ത, എന്നാൽ പോലീസിന്റെ തോക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ നെഞ്ചുവിരിച്ചു നിന്ന നൂറുകണക്കിന് ദളിത്-കർഷക മഹിളകൾ.

അനുബന്ധം 2: ഉത്തരമലബാറിലെ പ്രധാന ജന്മിത്വവിരുദ്ധ/കർഷക സമരങ്ങൾ (ഒരു താരതമ്യം)

വർഷം സമരം പ്രധാന കേന്ദ്രം സമരത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം / സവിശേഷത
1946 കരിവെള്ളൂർ സമരം കരിവെള്ളൂർ ജന്മിമാർ നെല്ല് കടത്തുന്നത് തടയൽ; പോലീസിന്റെ വെടിവെയ്പ്പും രക്തസാക്ഷിത്വവും.
1946 കാവുമ്പായി സമരം കാവുമ്പായി പുനംകൃഷി അവകാശത്തിനും വാരത്തിനെതിരെയുമുള്ള സായുധ കർഷക സമരം.
1947 പയ്യന്നൂർ പണിമുടക്ക് പയ്യന്നൂർ, കോറോം കൂലി വർദ്ധനവ്, കള്ളപ്പറ നിരോധനം, സമ്പൂർണ്ണ കാർഷിക പണിമുടക്ക്.
1948 തില്ലങ്കേരി സമരം തില്ലങ്കേരി ജന്മിത്വ ചൂഷണങ്ങൾക്കെതിരെയുള്ള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് കർഷക പ്രതിരോധം.

അവലംബം (References / Bibliography)

  1. കുറുപ്പ്, കെ.കെ.എൻ. (K.K.N. Kurup). ആധുനിക കേരളം: ചരിത്രപഠനങ്ങൾ. കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്, തിരുവനന്തപുരം.

  2. കുഞ്ഞമ്പു, എ.വി. (A.V. Kunhambu). കരിവെള്ളൂരും ഉത്തരമലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളും. പ്രഭാത് ബുക്ക് ഹൗസ്, തിരുവനന്തപുരം.

  3. നമ്പൂതിരിപ്പാട്, ഇ.എം.എസ്. (E.M.S. Namboodiripad). കേരളത്തിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രം. ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്, തിരുവനന്തപുരം.

  4. കൺമണി, ഡോ. കെ. (Dr. K. Kanmani). Agrarian Relations and Peasant Protests in Malabar (1930-1950). മാഗ്നസ് പബ്ലിഷിങ് ഹൗസ്.

  5. പൊതുവാൾ, എ.കെ. (A.K. Poduval). കേരളത്തിലെ കർഷകസമരങ്ങളുടെ ചരിത്രം. പ്രഭാത് ബുക്ക് ഹൗസ്.

  6. രാഘവൻ, പുതുപ്പള്ളി (Puthuppally Raghavan). കേരളത്തിലെ സ്വാതന്ത്ര്യസമര ചരിത്രവും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനവും. ഡി.സി. ബുക്സ്, കോട്ടയം.

  7. ചിറക്കൽ താലൂക്ക് കർഷകസംഘം ചരിത്ര രേഖകൾ (പയ്യന്നൂർ ലോക്കൽ കമ്മിറ്റി ആർക്കൈവ്സ്).

  8. ഗോപാലൻ, എ.കെ. (A.K. Gopalan). In the Service of the People (എന്റെ ജീവിതകഥ). ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്.

  9. Karat, Prakash. Agrarian Relations in Malabar: 1925 to 1948. Social Scientist Journal.

  10. മലബാർ ഡിസ്ട്രിക്റ്റ് ഗസറ്റിയർ (Malabar District Gazetteer) – മദ്രാസ് ഗവൺമെന്റ് പ്രസ്സ് രേഖകൾ (1947-48).

കാഞ്ഞങ്ങാട് ബീഡി തൊഴിലാളി സമരം

Posted on by Rajesh Odayanchal

കാഞ്ഞങ്ങാട് ബീഡി തൊഴിലാളി സമരം (1952): അസംഘടിത മേഖലയിലെ അവകാശപ്പോരാട്ടങ്ങളുടെ ചരിത്രവും അക്കാദമിക വിശകലനവും

ആമുഖം

ആധുനിക കേരളത്തിന്റെ തൊഴിൽ അവകാശ ചരിത്രത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ഉത്തര മലബാറിന്റെ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ രൂപീകരണത്തിൽ നിർണ്ണായക പങ്കുവഹിച്ച ഒരു സുപ്രധാന ജനകീയ മുന്നേറ്റമാണ് 1952-ൽ നടന്ന കാഞ്ഞങ്ങാട് ബീഡി തൊഴിലാളി സമരം. ഇന്ത്യയ്ക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചതിന് ശേഷം, അസംഘടിത മേഖലയിൽ പണിയെടുക്കുന്ന ഏറ്റവും ചൂഷിതരായ ഒരു വിഭാഗം തൊഴിലാളികൾ തങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കും ജീവിക്കാൻ വകയുള്ള കൂലിക്കും വേണ്ടി മുതലാളിമാർക്കെതിരെ സംഘടിച്ചതിന്റെ ഉജ്ജ്വലമായ ചരിത്രമാണിത്. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, ദിവസത്തിൽ 14-മുതൽ 16 മണിക്കൂർ വരെ ഇരുണ്ടതും ഇടുങ്ങിയതുമായ കുടുസ്സുമുറികളിലിരുന്ന് തുച്ഛമായ കൂലിക്ക് ബീഡി തെറുക്കാൻ നിർബന്ധിതരായിരുന്ന കാഞ്ഞങ്ങാട്ടെയും പരിസരപ്രദേശങ്ങളിലെയും തൊഴിലാളികൾ, തൊഴിൽ സമയം എട്ടു മണിക്കൂറായി ക്ലിപ്തപ്പെടുത്താനും, ന്യായമായ വേതനം ലഭിക്കാനും, പിരിച്ചുവിടൽ അവസാനിപ്പിക്കാനും വേണ്ടി പണിമുടക്കി തെരുവിലിറങ്ങിയ ഐതിഹാസിക പോരാട്ടമായിരുന്നു ഇത്.1 കേവലമൊരു സാമ്പത്തിക സമരം എന്നതിലുപരി, കീഴാള ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ ജനാധിപത്യവൽക്കരണത്തിനും വർഗ്ഗബോധത്തിനും ഈ സമരം അടിത്തറ പാകി.

1. ഉത്തര മലബാറിലെ ബീഡി വ്യവസായം: ഒരു ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതിയോടെയാണ് മലബാറിൽ, പ്രത്യേകിച്ചും കണ്ണൂർ, കാസർഗോഡ്, ദക്ഷിണ കന്നഡ അതിർത്തി പ്രദേശങ്ങളിൽ ബീഡി വ്യവസായം വേരുറപ്പിക്കുന്നത്. മധ്യപ്രദേശിൽ നിന്നും മഹാരാഷ്ട്രയിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവരുന്ന ടെണ്ടു ഇലകളും (Tendu leaves), പുകയിലയും ഉപയോഗിച്ച് കൈകൊണ്ട് ബീഡി തെറുക്കുന്ന ഈ വ്യവസായം വലിയൊരു വിഭാഗം ഗ്രാമീണർക്ക് തൊഴിൽ നൽകി. കാഞ്ഞങ്ങാട്, കാസർഗോഡ് മേഖലകളിൽ മംഗലാപുരം ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന വൻകിട കമ്പനികളുടെയും പ്രാദേശിക മുതലാളിമാരുടെയും നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു ഈ വ്യവസായം.

വലിയ ഫാക്ടറികൾക്ക് പകരം, ചെറിയ ഷെഡുകളിലും കോൺട്രാക്ടർമാരുടെ വീടുകളിലും (ബീഡി ബ്രാഞ്ചുകൾ) ഇരുന്ന് തൊഴിലാളികൾ പണിയെടുക്കുന്ന ‘കരാർ സമ്പ്രദായം’ (Contract System) ആയിരുന്നു നിലനിന്നിരുന്നത്. മുതലാളി നേരിട്ട് തൊഴിലാളിക്ക് കൂലി നൽകുന്നതിന് പകരം ഇടനിലക്കാരായ കോൺട്രാക്ടർമാരാണ് വ്യവസായം നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്. ഇത് തൊഴിലാളികളുടെ മേലുള്ള ചൂഷണം ഇരട്ടിയാക്കാൻ കാരണമായി. തൊഴിലാളികൾക്കും മുതലാളിക്കും ഇടയിൽ നിയമപരമായ യാതൊരു തൊഴിൽ ബന്ധവും ഈ സമ്പ്രദായത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.2

2. തൊഴിലാളികളുടെ ദയനീയമായ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക അവസ്ഥ

1952-ലെ സമരത്തിലേക്ക് നയിച്ച ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഘടകം തൊഴിലാളികൾ അനുഭവിച്ചിരുന്ന അങ്ങേയറ്റം ശോചനീയമായ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളായിരുന്നു.

  • അമിതമായ തൊഴിൽ സമയം: രാവിലെ സൂര്യനുദിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ബീഡി ഷെഡുകളിൽ എത്തുന്ന തൊഴിലാളികൾ രാത്രി വൈകുവോളം പണിയെടുക്കേണ്ടി വന്നു. 14 മുതൽ 16 മണിക്കൂർ വരെയായിരുന്നു ശരാശരി തൊഴിൽ സമയം.

  • തുച്ഛമായ കൂലി: ആയിരം ബീഡി തെറുക്കുന്നതിന് അക്കാലത്ത് ലഭിച്ചിരുന്ന കൂലി വളരെ തുച്ഛമായിരുന്നു. ഇതിൽ നിന്ന് തന്നെ കേടുപാടുകൾ സംഭവിച്ച ബീഡികളുടെ (റദ്ദ് ബീഡി) പേര് പറഞ്ഞ് കോൺട്രാക്ടർമാർ വലിയൊരു തുക പിഴയായി ഈടാക്കിയിരുന്നു.

  • ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾ: കാറ്റും വെളിച്ചവും കടക്കാത്ത, പുകയിലയുടെ പൊടി നിറഞ്ഞ കുടുസ്സുമുറികളിലെ നിരന്തരമായ ജോലി തൊഴിലാളികളിൽ ക്ഷയം (Tuberculosis), ആസ്ത്മ തുടങ്ങിയ മാരക രോഗങ്ങൾ വ്യാപകമാക്കി. ആരോഗ്യ പരിരക്ഷയോ ചികിത്സാ സഹായമോ അവർക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നില്ല.

  • തൊഴിൽ സുരക്ഷിതത്വമില്ലായ്മ: മുതലാളിയെയോ കോൺട്രാക്ടറെയോ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നവരെ യാതൊരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ പിരിച്ചുവിടുക എന്നത് അക്കാലത്ത് പതിവായിരുന്നു. ഗർഭിണികളായ സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രസവാവധി പോലെയുള്ള യാതൊരു ആനുകൂല്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

3. രാഷ്ട്രീയ ഉണർവ്വും ട്രേഡ് യൂണിയനുകളുടെ കടന്നുവരവും

1947-ൽ രാജ്യം സ്വതന്ത്രമായെങ്കിലും കാഞ്ഞങ്ങാട്ടെ ബീഡി തൊഴിലാളികളുടെ ജീവിതത്തിൽ അതൊരു മാറ്റവും ഉണ്ടാക്കിയില്ല. എന്നാൽ 1950-കളുടെ തുടക്കത്തോടെ ഉത്തര മലബാറിലെ രാഷ്ട്രീയ കാലാവസ്ഥയിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങളുണ്ടായി. 1948 മുതൽ നിരോധിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ നിരോധനം 1951-ൽ പിൻവലിക്കപ്പെട്ടു. ആദ്യത്തെ പൊതുതിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ (1951-52) ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ നേടിയ വലിയ മുന്നേറ്റം തൊഴിലാളികൾക്ക് പുതിയ ആത്മവിശ്വാസം നൽകി.3

എ.ഐ.ടി.യു.സി (AITUC) പോലുള്ള ദേശീയ ട്രേഡ് യൂണിയനുകളുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ബീഡി തൊഴിലാളികൾ സംഘടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഗ്രാമങ്ങളിൽ വ്യാപകമായിക്കൊണ്ടിരുന്ന വായനശാലകൾ ഈ സംഘാടനത്തിൽ വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു. പത്രങ്ങൾ വായിക്കാനും ലോകവിവരങ്ങൾ അറിയാനും തുടങ്ങിയ തൊഴിലാളികൾ തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ച് ബോധവാന്മാരായി. എ.കെ. ഗോപാലനെ (AKG) പോലെയുള്ള ജനകീയ നേതാക്കളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കാസർഗോഡ് മുതൽ കണ്ണൂർ വരെയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലെ അസംഘടിത തൊഴിലാളികളെ ഒരു കുടക്കീഴിൽ അണിനിരത്തുന്നതിന് സഹായിച്ചു.

4. 1952-ലെ സമരത്തിന്റെ പ്രധാന ആവശ്യങ്ങൾ

മുതലാളിമാരുടെ ചൂഷണത്തിനെതിരെ സംഘടിച്ച കാഞ്ഞങ്ങാട്ടെ ബീഡി തൊഴിലാളികൾ തങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചുകൊണ്ട് 1952-ൽ അനിശ്ചിതകാല പണിമുടക്ക് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ചരിത്രപ്രധാനമായ ഈ സമരത്തിന്റെ പ്രധാന ആവശ്യങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയായിരുന്നു:

  1. എട്ടു മണിക്കൂർ ജോലി സമയം: ദേശീയ അന്തർദേശീയ തൊഴിൽ നിയമങ്ങൾക്ക് വിധേയമായി പ്രതിദിന ജോലി സമയം എട്ടു മണിക്കൂറായി പരിമിതപ്പെടുത്തുക.

  2. കൂലി വർദ്ധനവ്: ജീവിക്കാൻ പര്യാപ്തമായ രീതിയിൽ ആയിരം ബീഡി തെറുക്കുന്നതിനുള്ള അടിസ്ഥാന കൂലി വർദ്ധിപ്പിക്കുക.

  3. റദ്ദ് സമ്പ്രദായം നിർത്തലാക്കുക: കേടായ ബീഡികളുടെ പേരിൽ കോൺട്രാക്ടർമാർ നടത്തുന്ന അന്യായമായ കൂലി വെട്ടിക്കുറയ്ക്കൽ അവസാനിപ്പിക്കുക.

  4. തൊഴിൽ സുരക്ഷിതത്വം: അകാരണമായി തൊഴിലാളികളെ പിരിച്ചുവിടുന്ന രീതി നിർത്തലാക്കുക; തൊഴിലാളികൾക്ക് ട്രേഡ് യൂണിയൻ രൂപീകരിക്കാനും പ്രവർത്തിക്കാനുമുള്ള സ്വാതന്ത്യം നൽകുക.

  5. ആരോഗ്യവും അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും: ബീഡി ഷെഡുകളിൽ കുടിവെള്ളം, വെളിച്ചം, വായുസഞ്ചാരം എന്നിവ ഉറപ്പാക്കുക.

5. സമരത്തിന്റെ നാൾവഴികളും അടിച്ചമർത്തലും

സമരം പ്രഖ്യാപിച്ചതോടെ കാഞ്ഞങ്ങാട്ടെയും പരിസരങ്ങളിലെയും ബീഡി കമ്പനികളുടെ പ്രവർത്തനം പൂർണ്ണമായി സ്തംഭിച്ചു. ആയിരക്കണക്കിന് തൊഴിലാളികൾ കൊടികളും പിടിച്ച് തെരുവിലിറങ്ങി. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ പാവപ്പെട്ട തൊഴിലാളികൾ ഒറ്റക്കെട്ടായി നിന്നത് മുതലാളിമാരെയും ഭരണകൂടത്തെയും ഞെട്ടിച്ചു.

സമരത്തെ അടിച്ചമർത്താൻ മുതലാളിമാർ വിവിധ തന്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചു. അവർ കമ്പനികൾ അടച്ചുപൂട്ടി (Lockout) തൊഴിലാളികളെ പട്ടിണിക്കിട്ടു. ‘കരിങ്കാലികളെ’ (Scabs / Strike-breakers) ഉപയോഗിച്ച് പണി നടത്താൻ ശ്രമിച്ചത് പലയിടത്തും വലിയ സംഘർഷങ്ങൾക്ക് വഴിവെച്ചു. മുതലാളിമാരുടെ സ്വാധീനത്താൽ പോലീസ് സമരക്കാർക്കെതിരെ തിരിഞ്ഞു. നേതാക്കളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും കള്ളക്കേസുകൾ ചുമത്തുകയും ചെയ്തു. സമാധാനപരമായി പ്രകടനം നടത്തിയ തൊഴിലാളികൾക്ക് നേരെ പോലീസ് ലാത്തിച്ചാർജ്ജ് നടത്തി.4

എന്നാൽ പോലീസിന്റെ ലാത്തിയോ പട്ടിണിയോ തൊഴിലാളികളുടെ ഇച്ഛാശക്തിയെ തളർത്തിയില്ല. ദിവസങ്ങളോളം നീണ്ടുനിന്ന പണിമുടക്കിൽ കർഷകരും മറ്റ് തൊഴിലാളി വിഭാഗങ്ങളും ബീഡി തൊഴിലാളികൾക്ക് ഐക്യദാർഢ്യം പ്രഖ്യാപിച്ച് മുന്നോട്ടുവന്നു. പട്ടിണിയിലായ തൊഴിലാളി കുടുംബങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകാൻ ഗ്രാമങ്ങളിൽ ജനകീയ കമ്മിറ്റികൾ രൂപീകരിച്ചു.

6. സമരത്തിന്റെ വിജയവും ഒത്തുതീർപ്പും

ആഴ്ചകൾ നീണ്ട ഐതിഹാസികമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പിനൊടുവിൽ, വ്യവസായം പൂർണ്ണമായും തകരുമെന്ന അവസ്ഥ വന്നപ്പോൾ മുതലാളിമാർ ഒത്തുതീർപ്പിന് തയ്യാറായി. ട്രേഡ് യൂണിയൻ നേതാക്കളുമായി നടത്തിയ ചർച്ചയിൽ തൊഴിലാളികളുടെ ഭൂരിഭാഗം ആവശ്യങ്ങളും അംഗീകരിക്കാൻ മാനേജ്മെന്റ് നിർബന്ധിതരായി.

കൂലിയിൽ ഗണ്യമായ വർദ്ധനവ് വരുത്താനും, അന്യായമായ പിഴയീടാക്കൽ കുറയ്ക്കാനും, പിരിച്ചുവിട്ടവരെ തിരിച്ചെടുക്കാനും തീരുമാനമായി. എല്ലാറ്റിനുമുപരി, ഒരു സംഘടിത ശക്തിയായി തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾ ചോദിച്ചുവാങ്ങാൻ തൊഴിലാളികൾക്ക് കഴിയുമെന്ന വലിയ പാഠമാണ് ഈ ഒത്തുതീർപ്പ് നൽകിയത്.

7. കാഞ്ഞങ്ങാട് സമരത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ

1952-ലെ കാഞ്ഞങ്ങാട് ബീഡി തൊഴിലാളി സമരം അസംഘടിത മേഖലയിലെ ട്രേഡ് യൂണിയൻ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പുതിയൊരു ദിശാബോധം നൽകി.

  • വർഗ്ഗബോധത്തിന്റെ ഉദയം: ജാതീയമായ അടിച്ചമർത്തലുകൾ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിൽ, എല്ലാ ജാതിയിലും പെട്ട തൊഴിലാളികൾ ‘തൊഴിലാളി വർഗ്ഗം’ എന്ന ഒറ്റ ഐഡന്റിറ്റിയിൽ അണിനിരന്നത് കേരള നവോത്ഥാന പ്രക്രിയയ്ക്ക് വലിയ ഊർജ്ജം പകർന്നു.

  • തൊഴിൽ നിയമങ്ങളുടെ പ്രസക്തി: കേരളത്തിൽ പിൽക്കാലത്ത് രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട പല തൊഴിൽ ക്ഷേമ നിയമങ്ങൾക്കും (Beedi and Cigar Workers (Conditions of Employment) Act, 1966) അടിത്തറ പാകിയത് ഇത്തരം പ്രാദേശിക സമരങ്ങളാണ്.

  • സഹകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴി: മുതലാളിമാരുടെ ചൂഷണത്തിനെതിരെ സംഘടിച്ച ബീഡി തൊഴിലാളികളുടെ ഈ കരുത്താണ്, വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം 1969-ൽ വൻകിട കമ്പനികൾ കേരളം വിട്ടപ്പോൾ, ലോകമെമ്പാടും പ്രകീർത്തിക്കപ്പെട്ട ‘കേരള ദിനേശ് ബീഡി’ എന്ന ബൃഹത്തായ തൊഴിലാളി സഹകരണ പ്രസ്ഥാനം കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ ഉത്തര മലബാറിലെ ജനങ്ങൾക്ക് കരുത്തായത്.5

ഉപസംഹാരം

1952-ൽ കാഞ്ഞങ്ങാട്ടെ മണ്ണിൽ അരങ്ങേറിയ ബീഡി തൊഴിലാളി സമരം കേവലം കുറച്ച് നാണയത്തുട്ടുകൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടമായിരുന്നില്ല. അത് അസംഘടിതരായ ഒരു കൂട്ടം മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ സ്വാഭിമാനത്തിനും മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കും വേണ്ടി നടത്തിയ ഉജ്ജ്വലമായ വിമോചന സമരമായിരുന്നു. കൊടിയ ദാരിദ്ര്യത്തിലും തളരാത്ത ഇച്ഛാശക്തിയുമായി ഭരണകൂടത്തോടും മൂലധനശക്തികളോടും ഏറ്റുമുട്ടിയ ആ തൊഴിലാളികൾ ആധുനിക കേരളത്തിന്റെ നിർമ്മിതിയിൽ വഹിച്ച പങ്ക് വിലമതിക്കാനാവാത്തതാണ്. തൊഴിലാളികളുടെ ജീവനും രക്തവും വീണ് ചുവന്ന ആ സമരചരിത്രം, പുതിയ കാലത്തെ തൊഴിൽ അവകാശ പോരാട്ടങ്ങൾക്കും ഒരു വലിയ പാഠപുസ്തകമായി ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു.

അനുബന്ധം (Appendices)

അനുബന്ധം 1: കേരള ചരിത്രത്തിലെ മറ്റ് പ്രധാന തൊഴിലാളി സമരങ്ങൾ

വർഷം സമരത്തിന്റെ പേര് പ്രദേശം പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങൾ / ചരിത്ര പ്രാധാന്യം
1938 കയർ തൊഴിലാളി പണിമുടക്ക് ആലപ്പുഴ വാട്ടർ വർക്സ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾക്കും, കൂലിക്കും വേണ്ടി ട്രേഡ് യൂണിയന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ആദ്യത്തെ വലിയ പണിമുടക്ക്.
1946 പുന്നപ്ര-വയലാർ സമരം ആലപ്പുഴ ദിവാൻ ഭരണത്തിനെതിരെയും, അമേരിക്കൻ മോഡലിനെതിരെയും കയർ-കർഷക തൊഴിലാളികൾ നടത്തിയ സായുധ പോരാട്ടം.
1946 കണ്ണൻ ദേവൻ സമരം മൂന്നാർ തേയിലത്തോട്ടങ്ങളിലെ അടിമപ്പണിക്കെതിരെ തോട്ടം തൊഴിലാളികൾ നടത്തിയ ഐതിഹാസിക സമരം.
1952 കാഞ്ഞങ്ങാട് ബീഡി സമരം കാസർഗോഡ് അസംഘടിത മേഖലയായ ബീഡി വ്യവസായത്തിലെ കൂലി വർദ്ധനവിനും അവകാശങ്ങൾക്കും വേണ്ടിയുള്ള മുന്നേറ്റം.

അനുബന്ധം 2: ഉത്തര മലബാറിലെ സമരങ്ങൾക്ക് ഊർജ്ജം പകർന്ന പ്രധാന നേതാക്കൾ

  • കെ. മാധവൻ (K. Madhavan): ഗാന്ധിയൻ ആശയങ്ങളിൽ നിന്ന് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക് വന്ന കാഞ്ഞങ്ങാടിന്റെ സ്വന്തം നേതാവ്. കർഷക-തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ ഈ മേഖലയിൽ വേരുറപ്പിക്കുന്നതിൽ നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിച്ചു.

  • എ.കെ. ഗോപാലൻ (A.K. Gopalan – AKG): കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും ജനകീയനായ തൊഴിലാളി നേതാവ്. ബീഡി, നെയ്ത്ത്, കർഷക തൊഴിലാളികളെ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിൽ അക്ഷീണം പ്രയത്നിച്ചു.

  • ഇ.കെ. നായനാർ (E.K. Nayanar): ഉത്തര മലബാറിലെ ട്രേഡ് യൂണിയൻ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ മുൻനിര പോരാളി. തൊഴിലാളികൾക്കിടയിൽ വർഗ്ഗബോധം വളർത്താൻ അദ്ദേഹം വഹിച്ച പങ്ക് വലുതാണ്.

അവലംബം (References / Bibliography)

  1. നമ്പൂതിരിപ്പാട്, ഇ.എം.എസ്. (E.M.S. Namboodiripad). കേരളം മലയാളികളുടെ മാതൃഭൂമി (Kerala: The Motherland of Malayalees). ദേശാഭിമാനി ബുക്ക് ഹൗസ്, തിരുവനന്തപുരം.

  2. ഐസക്, ടി.എം. തോമസ്, & കണ്ണൻ, കെ.പി. (Thomas Isaac, T.M., & Kannan, K.P.). Kerala Dinesh Beedi: A Study in Cooperative Sector. സെന്റർ ഫോർ ഡെവലപ്മെന്റ് സ്റ്റഡീസ് (CDS). (ബീഡി വ്യവസായത്തിലെ ചൂഷണങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം).

  3. മാധവൻ, കെ. (K. Madhavan). പയസ്വിനിയുടെ തീരത്ത് (ആത്മകഥ). ഡി.സി. ബുക്സ്, കോട്ടയം.

  4. കുറുപ്പ്, ഡോ. കെ.കെ.എൻ. (Dr. K.K.N. Kurup). ആധുനിക കേരളം: ചരിത്രപഠനങ്ങൾ. കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്, തിരുവനന്തപുരം.

  5. മേനോൻ, പ്രൊഫ. എ. ശ്രീധര (Prof. A. Sreedhara Menon). കേരള ചരിത്രം (A Survey of Kerala History). ഡി.സി. ബുക്സ്, കോട്ടയം.

ഉത്തരമലബാറിലെ പൗരാവകാശ-വിദ്യാഭ്യാസ പോരാട്ടത്തിന്റെ ചരിത്രം

Posted on by Rajesh Odayanchal

കാഞ്ഞങ്ങാട് മടിയൻ കൂലോം വിദ്യാലയ സമരം (1947)

1947-ൽ ഇന്ത്യ സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിയുടെ ആവേശത്തിൽ നിൽക്കുന്ന വേളയിൽ, കേരളത്തിന്റെ വടക്കൻ അതിർത്തി പ്രദേശമായ കാസർകോട് ജില്ലയിലെ കാഞ്ഞങ്ങാട്ട് നടന്ന ‘മടിയൻ കൂലോം വിദ്യാലയ സമരം’ പൗരാവകാശ-വിദ്യാഭ്യാസ ചരിത്രത്തിലെ ഉജ്ജ്വലവും വിപ്ലവാത്മകവുമായ ഒരു അധ്യായമാണ്. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, പ്രശസ്തമായ കാഞ്ഞങ്ങാട് മടിയൻ കൂലോം ക്ഷേത്ര പരിസരത്ത് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന വിദ്യാലയത്തിൽ ഹരിജൻ (ദളിത്), മറ്റ് പിന്നാക്ക വിഭാഗങ്ങളിൽപ്പെട്ട കുട്ടികൾക്ക് പ്രവേശനം നിഷേധിച്ചതിനെതിരെയും, അവർക്ക് വിദ്യാലയത്തിനകത്ത് ഇരുന്ന് അന്തസ്സോടെ പഠിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടിയും പുരോഗമന പ്രസ്ഥാനങ്ങളും മലബാർ അധ്യാപക സംഘടനയും കർഷകസംഘവും സംയുക്തമായി നടത്തിയ ശക്തമായ ജനകീയ പ്രക്ഷോഭമാണിത്.1 ഫ്യൂഡൽ ജന്മിക്കൂറ്റന്മാർക്കും ജാതിമേധാവിത്വത്തിനുമെതിരെ പാവപ്പെട്ട തൊഴിലാളികളും കർഷകരും അധ്യാപകരും തോളോടുതോൾ ചേർന്ന് പോരാടിയ ഈ സമരം, കേവലം അക്ഷരം പഠിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടിയുള്ളതായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് വടക്കൻ മലബാറിലെ സാമൂഹിക അസമത്വങ്ങളുടെയും ഫ്യൂഡൽ ചൂഷണങ്ങളുടെയും കോട്ടകളെ തകർത്തെറിയാനുള്ള ഒരു വലിയ പൗരാവകാശ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു.2

ചരിത്ര പശ്ചാത്തലവും വടക്കൻ മലബാറിലെ ഫ്യൂഡൽ വ്യവസ്ഥയും

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യപകുതിയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിൻ കീഴിലുള്ള മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു മലബാർ ജില്ല. മലബാറിന്റെ വടക്കേ അറ്റത്തുള്ള ഹോസ്ദുർഗ് (ഇന്നത്തെ കാഞ്ഞങ്ങാട് ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രദേശം) സാംസ്കാരികമായും ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായും സവിശേഷമായ ഒരു മേഖലയായിരുന്നു. ഇവിടുത്തെ സാമൂഹിക ഘടന കടുത്ത ജാതിവ്യവസ്ഥയാലും കഠിനമായ ജന്മിത്ത ചൂഷണത്താലും നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒന്നായിരുന്നു.3

ഭൂമിയുടെ ഭൂരിഭാഗവും വലിയ ജന്മിമാരുടെയും ക്ഷേത്ര ദേവസ്വങ്ങളുടെയും കൈകളിലായിരുന്നു കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നത്. ചിറക്കൽ രാജാവിന്റെയും തദ്ദേശീയരായ നായർ-നമ്പ്യാർ പ്രഭുക്കന്മാരുടെയും അധീനതയിലായിരുന്നു ഇവിടുത്തെ കാർഷിക സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ. ഈ വ്യവസ്ഥിതിയിൽ കർഷകത്തൊഴിലാളികളായ പുലയർ, വേട്ടുവർ, ചാലിയർ, മണിയാണി തുടങ്ങിയ പിന്നാക്ക-ദളിത് ജനവിഭാഗങ്ങൾ കടുത്ത സാമൂഹിക ഒറ്റപ്പെടലും സാമ്പത്തിക ചൂഷണവും അനുഭവിച്ചു. അവർക്ക് പൊതുവഴികളിലൂടെ നടക്കാനോ, നല്ല വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കാനോ, പൊതു ജലാശയങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാനോ ഉള്ള അവകാശമുണ്ടായിരുന്നില്ല.4 അറിവ് എന്നത് ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ മാത്രം കുത്തകയായി നിലനിർത്താൻ ജന്മിത്തം ബോധപൂർവ്വം ശ്രമിച്ചിരുന്ന കാലഘട്ടമായിരുന്നു അത്.

മടിയൻ കൂലോം ക്ഷേത്രവും അതിന്റെ സാമൂഹിക സ്വാധീനവും

കാഞ്ഞങ്ങാടിനടുത്തുള്ള മടിയൻ കൂലോം ശ്രീ ക്ഷേത്രപാലക ക്ഷേത്രം ഉത്തരമലബാറിലെ ഏറ്റവും പുരാതനവും സ്വാധീനശക്തിയുള്ളതുമായ ആരാധനാലയങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. മടിയൻ കൂലോം ദേവസ്വം വലിയ തോതിൽ ഭൂസ്വത്തുള്ള ഒരു വലിയ സ്ഥാപനമായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ പ്രദേശത്തെ സാമൂഹികവും സാംസ്കാരികവുമായ നിയമങ്ങൾ നിശ്ചയിച്ചിരുന്നത് ക്ഷേത്ര ട്രസ്റ്റിമാരും അവരെ പിന്തുണച്ചിരുന്ന പ്രാദേശിക ജന്മിമാരുമായിരുന്നു.

ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പരിസരത്ത് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന വിദ്യാലയം (പിൽക്കാലത്ത് ബോർഡ് സ്കൂളായും സർക്കാർ സ്കൂളായും മാറിയ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പ്രാഗ്‌രൂപം) പ്രദേശത്തെ കുട്ടികൾക്ക് പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം നൽകാനായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതാണെങ്കിലും, അതിന്റെ ഭരണം യാഥാസ്ഥിതികരുടെ കൺട്രോളിലായിരുന്നു. മദ്രാസ് സർക്കാരിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ നിയമപ്രകാരം പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളിൽ എല്ലാവർക്കും പ്രവേശനം നൽകണം എന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, മടിയൻ കൂലോം ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ‘ആചാര ശുദ്ധി’യും ‘തീണ്ടൽ’ നിയമങ്ങളും മുൻനിർത്തി അവർണ്ണ കുട്ടികളെ വിദ്യാലയത്തിന്റെ പടിക്കുപുറത്ത് നിർത്താനാണ് മാനേജ്‌മെന്റും പ്രാദേശിക പ്രഭുക്കന്മാരും ശ്രമിച്ചത്.5

സമരത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും നേരിട്ടുള്ള കാരണങ്ങളും

1930-കളിലും 40-കളിലും ഉത്തരമലബാറിലുടനീളം ആഞ്ഞടിച്ച ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അലയൊലികളും കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ (Karshaka Sangham) ഉദയവും കടുത്ത ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്കെതിരെ ചിന്തിക്കാൻ സാധാരണക്കാരെ പ്രാപ്തരാക്കി. പി. കൃഷ്ണപിള്ള, എ.കെ. ഗോപാലൻ (എ.കെ.ജി), കെ.എ. കേരളീയൻ തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ നേതാക്കളുടെ നേതൃത്വത്തിൽ മലബാറിൽ കർഷകരും തൊഴിലാളികളും സംഘടിച്ചു. ജന്മിത്വ വിരുദ്ധ പോരാട്ടങ്ങൾക്കൊപ്പം തന്നെ സാമൂഹിക അനാചാരങ്ങൾക്കെതിരെയുള്ള പോരാട്ടങ്ങളും അവർ ഏറ്റെടുത്തു.6

1947 ഓഗസ്റ്റിൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചതോടെ, രാജ്യത്ത് നിലനിൽക്കുന്ന സാമൂഹിക വിവേചനങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാകണമെന്ന ആവശ്യം ശക്തമായി. കാഞ്ഞങ്ങാട് മേഖലയിലെ പുരോഗമന ചിന്താഗതിക്കാരായ യുവാക്കളും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി പ്രവർത്തകരും ഹരിജൻ കുട്ടികളെ സ്കൂളിൽ ചേർക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

സമരത്തിന് കാരണമായ പ്രധാന സംഭവം:

1947-ന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ, പ്രാദേശിക പുരോഗമന പ്രവർത്തകരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഏതാനും ഹരിജൻ (ദളിത്) കുട്ടികളെ മടിയൻ കൂലോം വിദ്യാലയത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കാനായി കൊണ്ടുവന്നു. എന്നാൽ ക്ഷേത്ര ഭാരവാഹികളും യാഥാസ്ഥിതികരായ ജന്മിമാരും ഇതിനെ ശക്തിയായി എതിർത്തു. അവർണ്ണ കുട്ടികൾ വിദ്യാലയത്തിൽ പ്രവേശിച്ചാൽ ക്ഷേത്രവും പരിസരവും അശുദ്ധമാകുമെന്നായിരുന്നു അവരുടെ വാദം. കുട്ടികളെ സ്കൂളിൽ ഇരുത്തി പഠിപ്പിക്കാൻ അനുവദിക്കില്ലെന്ന് മാനേജ്‌മെന്റ് കർശന നിലപാടെടുത്തു.7

ഈ അനീതിക്കെതിരെ പ്രതികരിക്കാൻ മലബാർ എയ്ഡഡ് പ്രൈമറി ടീച്ചേഴ്സ് യൂണിയനും (Malabar Teachers’ Guild) പ്രാദേശിക കർഷക സംഘവും തീരുമാനിച്ചതോടെയാണ് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ‘മടിയൻ കൂലോം വിദ്യാലയ സമരം’ ആരംഭിക്കുന്നത്.

സമരത്തിന്റെ നാൾവഴികളും ജനകീയ പ്രതിരോധവും

വിദ്യാലയ അധികൃതരുടെ കടുത്ത നിലപാടിനെതിരെ സമരസമിതി രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. കുട്ടികൾക്ക് വിദ്യാലയത്തിനകത്ത് പ്രവേശനം നൽകുന്നത് വരെ സമരം തുടരാനായിരുന്നു തീരുമാനം. സമരം കേവലം ഒരു സ്കൂൾ പിക്കറ്റിങ്ങിൽ ഒതുങ്ങിനിന്നില്ല, മറിച്ച് അത് കാഞ്ഞങ്ങാടിന്റെ ഗ്രാമാന്തരങ്ങളിലേക്ക് പടർന്ന വലിയൊരു ജനകീയ പ്രക്ഷോഭമായി മാറി.

1. വിദ്യാലയ പിക്കറ്റിങ്ങും സത്യഗ്രഹവും

സമരഭടന്മാർ ഹരിജൻ കുട്ടികളുമായി ദിവസവും വിദ്യാലയത്തിന് മുന്നിലെത്തി സത്യഗ്രഹം ഇരുന്നു. കുട്ടികളെ ക്ലാസ് മുറികളിൽ കയറ്റി ഇരുത്താൻ അവർ ശ്രമിച്ചപ്പോഴെല്ലാം ജന്മിമാരുടെ ഗുണ്ടകളും യാഥാസ്ഥിതികരും അവരെ കായികമായി തടഞ്ഞു. സമരക്കാരെ നേരിടാൻ ജന്മിമാർ പോലീസിന്റെ സഹായം തേടുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ കർഷകത്തൊഴിലാളികളുടെ വൻപട വിദ്യാലയത്തിന് ചുറ്റും കാവലൊരുക്കി നിന്നു.8

2. ജന്മിമാരുടെ പ്രതികാര നടപടികളും സാമൂഹിക ബഹിഷ്കരണവും

സമരത്തിൽ പങ്കെടുത്ത പാവപ്പെട്ട കർഷകത്തൊഴിലാളികൾക്കെതിരെ ജന്മിമാർ ക്രൂരമായ പ്രതികാര നടപടികൾ സ്വീകരിച്ചു. സമര അനുകൂലികളായ കുടുംബങ്ങളെ തങ്ങളുടെ പാട്ടഭൂമിയിൽ നിന്നും കുടിയൊഴുപ്പിക്കാൻ (Eviction) ജന്മിമാർ ശ്രമിച്ചു. അവർക്ക് കഠിനമായ പണിവിലക്ക് ഏർപ്പെടുത്തി. പല കുടുംബങ്ങൾക്കും കുടിവെള്ളം പോലും നിഷേധിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള സാമൂഹിക ബഹിഷ്കരണമാണ് (Social Boycott) യാഥാസ്ഥിതികർ നടപ്പിലാക്കിയത്. എന്നാൽ കർഷകസംഘത്തിന്റെ ശക്തമായ കേന്ദ്രീകൃത സംവിധാനം ഈ കുടുംബങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണവും മറ്റ് അവശ്യസാധനങ്ങളും എത്തിച്ചുകൊടുത്ത് പ്രതിരോധം തീർത്തു.9

3. മലബാർ അധ്യാപക സംഘടനയുടെ (Teachers’ Guild) പങ്ക്

ഈ സമരത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സവിശേഷതകളിലൊന്ന് അധ്യാപകരുടെ സജീവമായ പങ്കാളിത്തമായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് മലബാറിലെ അധ്യാപകർ വെറും ശമ്പളത്തിന് വേണ്ടി മാത്രമല്ല, സാമൂഹിക മാറ്റങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയും പോരാടിയിരുന്നു. മടിയൻ കൂലോം വിദ്യാലയത്തിലെ പുരോഗമന ചിന്താഗതിക്കാരായ അധ്യാപകർ ജന്മിമാരുടെ ഭീഷണികളെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് ഹരിജൻ കുട്ടികളെ ക്ലാസ്സിലിരുത്തി പഠിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായി. മാനേജ്‌മെന്റ് ഈ അധ്യാപകരെ പിരിച്ചുവിടുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും അധ്യാപക സംഘടന ഒന്നടങ്കം സമരക്കാർക്ക് പിന്നിൽ അണിനിരന്നു.

ഹരിജൻ കുട്ടികൾക്ക് പ്രവേശനം നിഷേധിക്കുന്നു 
               ▼
സമരസമിതി രൂപീകരണവും അധ്യാപക-കർഷക ഐക്യവും
               ▼
ജന്മിമാരുടെ കായിക പ്രതിരോധവും പണിവിലക്കും
               ▼
ബഹുജന മാർച്ച് - വിദ്യാലയത്തിലേക്ക് ജനങ്ങൾ ഇരച്ചുകയറുന്നു
               ▼
ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഇടപെടൽ - സമര വിജയം

സമരത്തിന്റെ അടിച്ചമർത്തലും ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഇടപെടലും

സമരം മാസങ്ങളോളം നീണ്ടുനിന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയെങ്കിലും മദ്രാസ് സർക്കാരിന്റെ പ്രാദേശിക ഉദ്യോഗസ്ഥരിൽ പലരും ജന്മിമാരുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തുന്നവരായിരുന്നു. സമര നേതാക്കളെ കള്ളക്കേസുകളിൽ കുടുക്കി ജയിലിലടക്കാൻ ശ്രമം നടന്നു. എ.വി. കുഞ്ഞമ്പു, കെ.എ. കേരളീയൻ തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ നേതാക്കൾ കാഞ്ഞങ്ങാട്ടെത്തി സമരക്കാർക്ക് ആവശ്യമായ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി.

സമരം കൂടുതൽ ശക്തമായതോടെ ഹോസ്ദുർഗ് താലൂക്കിലെമ്പാടും സംഘർഷാവസ്ഥ നിലവിൽ വന്നു. വിദ്യാലയം അനിശ്ചിതകാലത്തേക്ക് അടച്ചിടേണ്ടി വരുമെന്ന സാഹചര്യം സംജാതമായി. കർഷക തൊഴിലാളികൾ കൂട്ടത്തോടെ വിദ്യാലയത്തിലേക്ക് മാർച്ച് ചെയ്യാനും ജന്മിമാരുടെ താവളങ്ങൾ ഉപരോധിക്കാനും തുടങ്ങിയതോടെ ഭരണകൂടം ഇടപെടാൻ നിർബന്ധിതരായി. മദ്രാസ് വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പിലെ ഉയർന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥർ കാഞ്ഞങ്ങാട്ടെത്തുകയും സമരസമിതി നേതാക്കളുമായി ചർച്ച നടത്തുകയും ചെയ്തു. നിയമപ്രകാരം ഒരു പൊതു വിദ്യാലയത്തിലും ജാതിയുടെ പേരിൽ കുട്ടികൾക്ക് പ്രവേശനം നിഷേധിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് സർക്കാർ വ്യക്തമാക്കി.10

സമര വിജയവും ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യവും

യാഥാസ്ഥിതിക ജന്മിത്വ ശക്തികൾക്ക് ഒടുവിൽ ജനകീയ ഇച്ഛാശക്തിക്ക് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങേണ്ടി വന്നു. ഹരിജൻ കുട്ടികൾക്ക് വിദ്യാലയത്തിനകത്ത് കയറി മറ്റെല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമൊപ്പം ഇരുന്ന് പഠിക്കാനുള്ള അവകാശം ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അധ്യാപകർക്കെതിരെയുള്ള അച്ചടക്ക നടപടികൾ മാനേജ്‌മെന്റ് പിൻവലിച്ചു.

മടിയൻ കൂലോം സമരത്തിന്റെ പ്രധാന ചരിത്രപരമായ അനന്തരഫലങ്ങൾ:

  • വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ജനാധിപത്യവൽക്കരണം: ഈ സമരത്തോടെ കാസർകോട്, ഹോസ്ദുർഗ് മേഖലകളിലെ എല്ലാ വിദ്യാലയങ്ങളിലും പിന്നാക്ക-ദളിത് കുട്ടികൾക്ക് തടസ്സമില്ലാതെ പ്രവേശനം ലഭിക്കുന്ന സാഹചര്യം സംജാതമായി. ജാതി നോക്കി അക്ഷരം നിഷേധിക്കുന്ന രീതിക്ക് വലിയൊരു പരിധി വരെ അന്ത്യം കുറിക്കാൻ ഇതിനായി.

  • ജന്മിത്വത്തിന്റെ തകർച്ചയുടെ തുടക്കം: മടിയൻ കൂലോത്തെ ജന്മിമാരുടെ പരാജയം ഉത്തരമലബാറിലെ കർഷകർക്ക് വലിയ ആത്മവിശ്വാസമാണ് നൽകിയത്. ഭൂമിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള സമരങ്ങൾക്കൊപ്പം സാമൂഹിക അവകാശങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള സമരങ്ങളും വിജയിപ്പിക്കാമെന്ന് ഇത് തെളിയിച്ചു.

  • സാമൂഹിക ഐക്യം: കർഷകരും അധ്യാപകരും രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകരും ജാതിഭേദമന്യേ ഒന്നിച്ചുനിന്ന പോരാട്ടമായിരുന്നു ഇത്. കേരളത്തിൽ പിൽക്കാലത്ത് രൂപപ്പെട്ട ശക്തമായ മതേതര ചിന്താഗതിക്ക് ഇത്തരം സമരങ്ങൾ വലിയ അടിത്തറ പാകി.

ഉപസംഹാരം

1947-ലെ കാഞ്ഞങ്ങാട് മടിയൻ കൂലോം വിദ്യാലയ സമരം കേരളത്തിലെ സാമൂഹിക നവോത്ഥാന പ്രക്രിയയിലെ സമാനതകളില്ലാത്ത ഒരു പോരാട്ടമാണ്. രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രം ഒരു ജനതയ്ക്ക് യഥാർത്ഥ സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കില്ലെന്നും, അത് സാമൂഹികവും വിദ്യാഭ്യാസപരവുമായ സമത്വത്തിലൂടെ മാത്രമേ പൂർണ്ണമാകൂ എന്നും ഈ സമരം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. യാഥാസ്ഥിതികത്വത്തിന്റെ കണ്ണിലെ കരടായിരുന്ന പാവപ്പെട്ട ഹരിജൻ കുട്ടികൾ സ്ലേറ്റും പെൻസിലുമായി മടിയൻ കൂലോം വിദ്യാലയത്തിന്റെ പടവുകൾ കയറിയപ്പോൾ, യഥാർത്ഥത്തിൽ പിറവിയെടുത്തത് ആധുനിക പുരോഗമന കേരളത്തിന്റെ പുതിയൊരു പുലരിയായിരുന്നു. ഈ സമരത്തിന്റെ സ്മരണകൾ ഇന്നും ഉത്തരമലബാറിലെ ജനകീയ പോരാട്ടങ്ങൾക്ക് വലിയ ആവേശം പകരുന്ന ഒന്നാണ്.

അനുബന്ധം (Appendices)

അനുബന്ധം 1: സമരത്തിന് നേതൃത്വം നൽകിയ പ്രധാന നേതാക്കൾ

  • എ.വി. കുഞ്ഞമ്പു: ഉത്തരമലബാറിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്-കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ അമരക്കാരൻ. കാഞ്ഞങ്ങാട് മേഖലയിലെ ജന്മിത്വ വിരുദ്ധ സമരങ്ങൾക്ക് ദിശാബോധം നൽകി.

  • കെ.എ. കേരളീയൻ: മലബാറിലെ കർഷക സംഘം നേതാവും സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവും. കർഷക തൊഴിലാളികളെ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിൽ നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിച്ചു.

  • ടി.എസ്. തിരുമുമ്പ്: ‘ഭക്തകവി’ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന അദ്ദേഹം കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക് കടന്നുവരികയും അയിത്തത്തിനെതിരെയുള്ള സമരങ്ങളിൽ സജീവമാകുകയും ചെയ്തു.

  • പ്രാദേശിക അധ്യാപക നേതാക്കൾ: മലബാർ എയ്ഡഡ് പ്രൈമറി ടീച്ചേഴ്സ് യൂണിയന്റെ (APTU) പ്രാദേശിക ഭാരവാഹികൾ, ജന്മിമാരുടെ ഭീഷണിയെ വകവെയ്ക്കാതെ കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാൻ മുന്നോട്ടുവന്നു.

അനുബന്ധം 2: ഉത്തരമലബാറിലെ പ്രധാന സാമൂഹിക-കർഷക സമരങ്ങൾ (കാലഗണന)

വർഷം സമരം / പ്രക്ഷോഭം പ്രദേശം പ്രധാന ലക്ഷ്യം
1920-30 അയിത്തോച്ചാടന ജാഥകൾ മലബാറിലുടനീളം സഞ്ചാരസ്വാതന്ത്ര്യം, അയിത്ത നിർമ്മാർജ്ജനം
1931-32 ഗുരുവായൂർ സത്യാഗ്രഹം ഗുരുവായൂർ (മലബാർ) ക്ഷേത്രപ്രവേശന അവകാശം
1946 കരിവെള്ളൂർ സമരം കരിവെള്ളൂർ നെല്ലെടുപ്പ് സമരം, പട്ടിണിക്കെതിരെയുള്ള പോരാട്ടം
1946 കാവുമ്പായി സമരം കാവുമ്പായി ജന്മിത്വ വിരുദ്ധ കർഷക സമരം
1947 മടിയൻ കൂലോം വിദ്യാലയ സമരം കാഞ്ഞങ്ങാട് (ഹോസ്ദുർഗ്) ഹരിജൻ കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശ സംരക്ഷണം

അവലംബം (References / Bibliography)

  1. കുഞ്ഞമ്പു, എ.വി. (A.V. Kunhambu). കരിവെള്ളൂരും ഉത്തരമലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളും. പ്രഭാത് ബുക്ക് ഹൗസ്, തിരുവനന്തപുരം.

  2. കേരളീയൻ, കെ.എ. (K.A. Keraleeyan). മലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രം. കറന്റ് ബുക്സ്, തൃശൂർ.

  3. നായനാർ, ഇ.കെ. (E.K. Nayanar). My Struggles (എന്റെ പോരാട്ടങ്ങൾ). ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്, തിരുവനന്തപുരം.

  4. പണിക്കർ, കെ.എൻ. (K.N. Panikkar). Against Lord and State: Religion and Peasant Uprisings in Malabar. Oxford University Press.

  5. പൊതുവാൾ, എ.കെ. (A.K. Poduval). കേരളത്തിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രം. പ്രഭാത് ബുക്ക് ഹൗസ്.

  6. മലബാർ ഡിസ്ട്രിക്റ്റ് ബോർഡ് വിദ്യാഭ്യാസ രേഖകൾ (1947-48) – മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസി ആർക്കൈവ്സ്.

  7. കാസർകോട് ജില്ലാ ലോക്കൽ ഹിസ്റ്ററി കമ്മിറ്റി പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ. ഹോസ്ദുർഗിന്റെ സമര ചരിത്രം.

  8. രാഘവൻ, പുതുപ്പള്ളി (Puthuppally Raghavan). കേരളത്തിലെ സ്വാതന്ത്ര്യസമര ചരിത്രം. ഡി.സി. ബുക്സ്, കോട്ടയം.

  9. ബാലകൃഷ്ണൻ, ഇ. (E. Balakrishnan). History of the Communist Movement in Kerala. കുറുമാൻ ബുക്സ്.

  10. മാധവൻ, എ.സി. (A.C. Madhavan). ഉത്തരമലബാറിലെ നവോത്ഥാന നാൾവഴികൾ. സമത പബ്ലിക്കേഷൻസ്.

വടക്കൻ മലബാറിലെ ജ്വലിക്കുന്ന കാർഷിക വിപ്ലവചരിത്രം

Posted on by Rajesh Odayanchal

ഒളവറ കർഷക സമരം (1946)

കേരളത്തിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും ചരിത്രത്തിൽ സമാനതകളില്ലാത്ത പോരാട്ടവീര്യം അടയാളപ്പെടുത്തിയ വർഷമാണ് 1946. വടക്കൻ മലബാറിലെ ചിറക്കൽ താലൂക്കിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്ന ഒളവറ (നിലവിൽ കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ തൃക്കരിപ്പൂർ-ചീമേനി മേഖലയോട് ചേർന്നുകിടക്കുന്ന പ്രദേശം) എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ അരങ്ങേറിയ ഒളവറ കർഷക സമരം, കൊടിയ ജന്മിത്ത ചൂഷണത്തിനും ഭരണകൂട ഭീകരതയ്ക്കുമെതിരെ പാവപ്പെട്ട കർഷകരും കർഷകത്തൊഴിലാളികളും നടത്തിയ ധീരമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പാണ്.1 രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധാനന്തരമുണ്ടായ കടുത്ത ഭക്ഷ്യക്ഷാമത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ജന്മിമാർ നെല്ല് പൂഴ്ത്തിവെച്ച് കരിഞ്ചന്തയിൽ വിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അതിനെതിരെ ‘മലബാർ കർഷക സംഘ’ത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ജനങ്ങൾ സംഘടിച്ചു. പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളായ കർഷകരുടെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാനും പൂഴ്ത്തിവെച്ച നെല്ല് ജനകീയ കമ്മിറ്റികൾ വഴി വിതരണം ചെയ്യാനും വേണ്ടി നടത്തിയ ഈ സമരം, ബ്രിട്ടീഷ് മലബാർ ഭരണകൂടത്തിന്റെ സായുധ പോലീസായ മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസിന്റെ (MSP) ക്രൂരമായ അടിച്ചമർത്തലിന് ഇരയായി.2 എങ്കിലും, ഭീതിയുടെ നിഴലിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു ജനതയെ വർഗ്ഗബോധമുള്ള പോരാളികളാക്കി മാറ്റുന്നതിലും വടക്കൻ മലബാറിലെ ജന്മിത്തത്തിന്റെ അടിത്തറയിളക്കുന്നതിലും ഒളവറ സമരം നിർണ്ണായക പങ്കുവഹിച്ചു.

ചരിത്ര പശ്ചാത്തലവും മലബാറിലെ കാർഷിക ഘടനയും

ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിൻ കീഴിലായിരുന്ന മലബാർ ഡിസ്ട്രിക്റ്റിലെ കാർഷിക വ്യവസ്ഥ തികച്ചും ചൂഷണാധിഷ്ഠിതവും കർഷകവിരുദ്ധവുമായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷുകാർ തങ്ങളുടെ നികുതിപ്പിരിവ് സുഗമമാക്കുന്നതിനായി തദ്ദേശീയരായ ജന്മിമാർക്ക് ഭൂമിന്മേൽ അനിയന്ത്രിതമായ അധികാരം നൽകി. ഈ വ്യവസ്ഥിതിയിൽ കർഷകർ വിവിധ തട്ടുകളായി തിരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു:

മലബാറിലെ ജന്മിത്ത കാർഷിക ഘടന
  • ജന്മി (ഭൂമിയുടെ പൂർണ്ണ ഉടമസ്ഥൻ – മിക്കവാറും നമ്പൂതിരി/നായർ പ്രഭുക്കൾ)
  • കാണക്കുടിയാൻ (ഇടനിലക്കാർ – ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്ത് മറിച്ചു നൽകുന്നവർ)
  • വെറുംപാട്ടക്കുടിയാൻ (യഥാർത്ഥത്തിൽ മണ്ണിൽ പണിയെടുക്കുന്ന ദരിദ്ര കർഷകൻ)
  • കർഷകത്തൊഴിലാളികൾ (ഭൂമിയില്ലാത്ത അധഃസ്ഥിത/ഹരിജൻ വിഭാഗങ്ങൾ)

യഥാർത്ഥത്തിൽ മണ്ണിൽ ചോരനീരാക്കി പണിയെടുക്കുന്ന വെറുംപാട്ടക്കുടിയാന്മാർക്കും കർഷകത്തൊഴിലാളികൾക്കും ഭൂമിന്മേൽ യാതൊരുവിധ അവകാശവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.3 വിളവിന്റെ സിംഹഭാഗവും ‘പാട്ടം’, ‘വാരം’ എന്നീ പേരുകളിൽ ജന്മിമാരുടെ പത്തായങ്ങളിലേക്ക് അളന്നു കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു. ഇതിനുപുറമെ, ജന്മിമാരുടെ ഇല്ലങ്ങളിലെ വിശേഷദിവസങ്ങളിൽ ‘മാമൂലുകൾ’ (നിർബന്ധിത സമ്മാനങ്ങൾ) എത്തിക്കാനും കർഷകർ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു. കരിംവെള്ളാട്ടി, വസി, നൂരി തുടങ്ങിയ കപട അളവുതൂക്ക വിദ്യകളിലൂടെ കർഷകരെ ജന്മിമാർ വീണ്ടും ചൂഷണം ചെയ്തു. പാട്ടം നൽകാൻ ചെറിയൊരു വീഴ്ച വരുത്തിയാൽ പോലും കർഷകരെ സിൽബന്തികളെ വിട്ട് ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കുകയും കുടിയൊഴിപ്പിക്കുകയും (മേൽച്ചാർത്ത്) ചെയ്യുന്നത് അക്കാലത്ത് നിത്യസംഭവമായിരുന്നു.4

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധവും പട്ടിണിവിരുദ്ധ സമരങ്ങളും

1939 മുതൽ 1945 വരെ നീണ്ടുനിന്ന രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം മലബാറിലെ ജനജീവിതം അങ്ങേയറ്റം ദുസ്സഹമാക്കി. യുദ്ധത്തെ തുടർന്ന് ബർമ്മയിൽ നിന്നുള്ള അരി ഇറക്കുമതി പൂർണ്ണമായി നിലച്ചതോടെ മലബാറിൽ കൊടിയ ഭക്ഷ്യക്ഷാമം (Famine) പടർന്നുപിടിച്ചു. 1943-ലെ കറുത്ത നാളുകളിൽ ജനങ്ങൾ കപ്പയും ചേമ്പും കാട്ടു കിഴങ്ങുകളും തിന്നാണ് വിശപ്പടക്കിയത്. കോളറ, വസൂരി തുടങ്ങിയ പകർച്ചവ്യാധികൾ കൂടി പടർന്നതോടെ വടക്കൻ മലബാർ ഒരു ശ്മശാനതുല്യമായി മാറി.5

ഇത്തരം ഒരു ഘട്ടത്തിലും ജന്മിമാർക്ക് മാനുഷികമായ യാതൊരു പരിഗണനയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കർഷകരിൽ നിന്ന് വാരവും പാട്ടവും അവർ നിർദ്ദയം പിരിച്ചെടുത്തു. കർഷകൻ പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോഴും ജന്മിമാരുടെ പത്തായങ്ങൾ നെല്ലു കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു. ഈ നെല്ല് അവർ സാധാരണക്കാർക്ക് നൽകാതെ, കരിഞ്ചന്തയിൽ ഉയർന്ന വിലയ്ക്ക് വിൽക്കാനായി പൂഴ്ത്തിവെച്ചു.

ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ പിന്തുണയോടെ ‘മലബാർ കർഷക സംഘം’ ശക്തമായ ഇടപെടലുകൾ നടത്താൻ ആരംഭിക്കുന്നത്. കർഷക സംഘം വടക്കൻ മലബാറിലുടനീളം “പട്ടിണിവിരുദ്ധ കമ്മറ്റികൾ” (Anti-hoarding Committees) രൂപീകരിച്ചു.6

“ജന്മിമാരുടെ പത്തായങ്ങളിലിരിക്കുന്ന നെല്ല് പൂഴ്ത്തിവെക്കാനുള്ളതല്ല, അത് പട്ടിണി കിടക്കുന്ന ജനങ്ങൾക്ക് ന്യായവിലയ്ക്ക് വിതരണം ചെയ്യാനുള്ളതാണ്” എന്ന മുദ്രാവാക്യം കർഷക സംഘം മുന്നോട്ടുവെച്ചു. ജന്മിമാർ നെല്ല് ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് കടത്തുന്നത് തടയുക എന്നതായിരുന്നു കർഷക സംഘത്തിന്റെ പ്രധാന തന്ത്രം.

ഒളവറയിലെ ജനകീയ ഉണർവ്വും കർഷക സംഘത്തിന്റെ പ്രവർത്തനവും

തൃക്കരിപ്പൂരിനും ചീമേനിക്കും മധ്യേ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒളവറ എന്ന പ്രദേശം അക്കാലത്ത് ജന്മിത്തത്തിന്റെ കടുത്ത പിടിയിലായിരുന്നു. പ്രദേശത്തെ പ്രമുഖ ജന്മിമാരും അവരുടെ സിൽബന്തികളും കർഷകരെ കടുത്ത അടിമവേലയ്ക്കായിരുന്നു നിയോഗിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ 1940-കളുടെ മധ്യത്തോടെ പി. കൃഷ്ണപിള്ള, എ.വി. കുഞ്ഞമ്പു, കെ.എ. കേരളീയൻ തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കളുടെ പ്രവർത്തന ഫലമായി ഒളവറയിലും കർഷക സംഘത്തിന്റെ ശാഖകൾ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു.3

തുടക്കത്തിൽ ജന്മിമാർക്കെതിരെ പരസ്യമായി പ്രതികരിക്കാൻ ഭയപ്പെട്ടിരുന്ന പാവപ്പെട്ട കർഷകർ, കർഷക സംഘത്തിന്റെ യോഗങ്ങളിലൂടെ തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ച് ബോധവാന്മാരായി. ജാതി ചിന്തകൾക്കതീതമായി കർഷകരും കർഷകത്തൊഴിലാളികളും ഒന്നിച്ച് അണിനിരന്നു. ഒളവറയിലെ പ്രാദേശിക നേതാക്കൾ ജനങ്ങളെ വീടുവീടാന്തരം കയറി സംഘടിപ്പിച്ചു. ഇത് പ്രദേശത്തെ ജന്മിമാരെ അങ്ങേയറ്റം പ്രകോപിപ്പിച്ചു. തങ്ങളുടെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാത്ത അധികാരത്തിന് നേരെ ഉയരുന്ന ഈ ജനകീയ മുന്നേറ്റത്തെ തുടക്കത്തിലേ നുള്ളിക്കളയാൻ ജന്മിമാർ ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസിന്റെ സഹായം തേടി.

ഒളവറ സമരത്തിന്റെ സംഭവവികാസങ്ങൾ (1946 ഡിസംബർ)

1946-ന്റെ അവസാന മാസങ്ങളിൽ വടക്കൻ മലബാറിലാകെ കർഷക പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ ആഞ്ഞടിക്കുകയായിരുന്നു. ഒക്ടോബറിൽ തിരുവിതാംകൂറിൽ നടന്ന പുന്നപ്ര-വയലാർ സമരത്തിന്റെ വാർത്തകൾ മലബാറിലെ കർഷകർക്കും വലിയ ആവേശമാണ് നൽകിയത്. ഡിസംബർ മാസമായപ്പോഴേക്കും ചിറക്കൽ താലൂക്കിലെ കരിവെള്ളൂർ, കാവുമ്പായി തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ ജന്മിമാർക്കെതിരെയുള്ള സമരങ്ങൾ ഉച്ചസ്ഥായിയിലായി. ഇതിന്റെ തന്നെ തുടർച്ചയായാണ് ഒളവറയിലും സമരം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നത്.6

നെല്ല് കടത്തൽ തടയൽ

1946 ഡിസംബർ പകുതിയോടെ ഒളവറയിലെ പ്രമുഖ ജന്മി തന്റെ പത്തായങ്ങളിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന നൂറുകണക്കിന് പറ നെല്ല്, നാട്ടുകാർക്ക് നൽകാതെ കരിഞ്ചന്തയിൽ വിൽക്കുന്നതിനായി വണ്ടികളിൽ കയറ്റി ദൂരസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് കടത്താൻ ശ്രമിച്ചു. ഈ വിവരം അറിഞ്ഞ കർഷക സംഘത്തിന്റെ വാളണ്ടിയർമാർ ഉണർന്നു പ്രവർത്തിച്ചു. സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും അടങ്ങുന്ന വൻ ജനക്കൂട്ടം ഒളവറയിലെ ജന്മിയുടെ ഇല്ലത്തിന് മുന്നിലും പ്രധാന പാതകളിലും തടിച്ചുകൂടി.

തൊഴിലാളികൾ നെല്ല് കയറ്റിയ വണ്ടികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി. “ഒരു മണി നെല്ല് പോലും ഒളവറയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ അനുവദിക്കില്ല”, “പൂഴ്ത്തിവെച്ച നെല്ല് ന്യായവില ഷോപ്പുകൾ വഴി വിതരണം ചെയ്യുക” എന്നീ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ മുഴങ്ങി. ജന്മിയുടെ സിൽബന്തികൾ കർഷകരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ജനങ്ങളുടെ വർദ്ധിച്ചുവന്ന ജനസംഖ്യയ്ക്കും ആവേശത്തിനും മുന്നിൽ അവർക്ക് പിൻവാങ്ങേണ്ടി വന്നു.5

ജനകീയ വിതരണം

കർഷക സംഘം നേതാക്കളുടെ മധ്യസ്ഥതയിൽ, പൂഴ്ത്തിവെച്ച നെല്ല് അളന്ന് തിട്ടപ്പെടുത്താനും അത് ഗ്രാമത്തിലെ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങൾക്ക് ന്യായമായ വിലയ്ക്ക് വിതരണം ചെയ്യാനും തീരുമാനിച്ചു. ഇത് ജന്മിമാരുടെ അഹങ്കാരത്തിനേറ്റ കനത്ത പ്രഹരമായിരുന്നു. തങ്ങളുടെ നെല്ല് കർഷകർ ബലമായി പിടിച്ചെടുത്ത് വിതരണം ചെയ്തു എന്ന രീതിയിലാണ് ജന്മിമാർ ഈ സംഭവത്തെ ഭരണകൂടത്തിന് മുന്നിൽ ചിത്രീകരിച്ചത്.

മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസിന്റെ (MSP) ഭീകരവാഴ്ച

ഒളവറയിലെ സംഭവത്തെത്തുടർന്ന് ജന്മിമാർ മലബാർ ജില്ലാ കളക്ടർക്കും പോലീസ് മേധാവിമാർക്കും പരാതി നൽകി. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാർ ലഹളയുണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന ജന്മിമാരുടെ വാദം അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം ഒളവറയിലേക്ക് ക്രൂരന്മാർ എന്ന് പേരെടുത്ത മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസിനെ (MSP) അയച്ചു.2

ഭരണകൂടത്തിന്റെ അടിച്ചമർത്തൽ രീതി
    • കർഷക നേതാക്കളെ കള്ളക്കേസുകളിൽ കുടുക്കുക
    • എം.എസ്.പി (MSP) ക്യാമ്പുകൾ ഗ്രാമങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കുക
    • അർദ്ധരാത്രികളിൽ വീടുകൾ റെയ്ഡ് ചെയ്യുക
    • പുരുഷന്മാരെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കുക, സ്ത്രീകളെ അപമാനിക്കുക

1946 ഡിസംബർ അവസാന വാരത്തിൽ ഒളവറ ഗ്രാമം പൂർണ്ണമായും പോലീസിന്റെ കൺട്രോളിലായി. കർഷക സംഘത്തിന്റെ പ്രാദേശിക നേതാക്കളുടെ വീടുകൾ പോലീസ് തല്ലിത്തകർത്തു. പുരുഷന്മാരെയെല്ലാം ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കുകയും ലോക്കപ്പിലിട്ട് പീഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒളവറയിലെ സാധാരണക്കാരായ കർഷകരുടെ കുടിലുകൾക്ക് പോലീസ് തീയിട്ടു. കർഷക സ്ത്രീകളെ പോലീസ് ക്രൂരമായി ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും അപമാനിക്കുകയും ചെയ്തു. ഭയന്ന ജനങ്ങളിൽ പലരും തൊട്ടടുത്ത കാടുകളിലും മലമ്പ്രദേശങ്ങളിലും അഭയം തേടി. പല പ്രമുഖ നേതാക്കൾക്കും മാസങ്ങളോളം ഒളിവിൽ കഴിയേണ്ടി വന്നു.6 എ.വി. കുഞ്ഞമ്പുവിനെപ്പോലെയുള്ള സമുന്നത നേതാക്കളെ പോലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് കണ്ണൂർ സെൻട്രൽ ജയിലിലടച്ചു.

ഒളവറ സമരത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യം

ഭരണകൂടത്തിന്റെ ആയുധബലത്തിന് മുന്നിൽ ഒളവറ സമരം താൽക്കാലികമായി അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടുവെങ്കിലും, അത് ഉണ്ടാക്കിയ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ പ്രകമ്പനങ്ങൾ വളരെ വലുതായിരുന്നു. ഈ സമരത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം താഴെ പറയുന്ന പോയിന്റുകളിൽ ചുരുക്കാനാകും:

  1. വർഗ്ഗബോധത്തിന്റെ ഉണർവ്വ്: ജന്മിയുടെയും പോലീസിന്റെയും ലാത്തിക്കും തോക്കിനും മുന്നിൽ ഭയന്നുവിറച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്ന കർഷകർക്ക് തങ്ങളുടെ സംഘടിത ശക്തി എന്തെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്ത സമരമായിരുന്നു ഒളവറ സമരം. ഇത് അവരിൽ ശക്തമായ വർഗ്ഗബോധം (Class Consciousness) വളർത്തി.

  2. ജന്മിത്തത്തിന്റെ തകർച്ചയുടെ തുടക്കം: ഒളവറ, കരിവെള്ളൂർ, കാവുമ്പായി സമരങ്ങൾ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജന്മിമാരുടെ പരമാധികാരത്തിന്മേൽ ഏൽപ്പിച്ച ആഘാതം ചെറുതല്ല. കർഷകരെ ഭയപ്പെടുത്താൻ ഇനി എളുപ്പമല്ലെന്ന് ജന്മിമാർ മനസ്സിലാക്കി.

  3. ഭൂപരിഷ്കരണത്തിലേക്കുള്ള വഴിത്താര: സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര കേരളത്തിൽ ഇ.എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന വിപ്ലവകരമായ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമത്തിന് (Land Reforms Act) വിത്തുപാകിയത് ഒളവറ പോലുള്ള ഗ്രാമങ്ങളിൽ കർഷകർ ഒഴുക്കിയ ചോരയും കണ്ണീരുമാണ്.3 ‘കുടിയാന് ഭൂമി’ എന്ന സ്വപ്നം യാഥാർത്ഥ്യമാക്കാൻ ഈ സമരങ്ങൾ അടിത്തറയിട്ടു.

മലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഒളവറ കർഷക സമരം ഒരു ജ്വലിക്കുന്ന അധ്യായമാണ്. സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ തണലിൽ വളർന്ന ജന്മിത്തത്തിന്റെ ക്രൂരതകൾക്കെതിരെ, കേവലം വയറു വിശപ്പിന് വേണ്ടിയല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യനായി ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടിയാണ് ഒളവറയിലെ കർഷകർ പോരാടിയത്. ആയുധധാരികളായ പോലീസിന് മുന്നിൽ നെഞ്ചുവിരിച്ചു നിന്ന ആ ധീര കർഷകരുടെ ഓർമ്മകൾ ആധുനിക കേരളത്തിന്റെ ജനാധിപത്യ ബോധത്തെയും രാഷ്ട്രീയ ചിന്തകളെയും എക്കാലവും പ്രചോദിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

അനുബന്ധം (Appendices)

അനുബന്ധം 1: വടക്കൻ മലബാറിലെ പ്രധാന സമകാലിക കർഷക പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ (1940-1946)

സമരം വർഷം താലൂക്ക്/പ്രദേശം പ്രധാന ലക്ഷ്യം
കയ്യൂർ സമരം 1941 ഹൊസ്ദുർഗ് (നിലവിൽ കാസർഗോഡ്) ജന്മിത്വ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭം, സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധത
കരിവെള്ളൂർ സമരം 1946 ഡിസംബർ 20 ചിറക്കൽ താലൂക്ക് നെല്ല് കടത്തൽ തടയൽ, പട്ടിണിവിരുദ്ധ സമരം
ഒളവറ സമരം 1946 ഡിസംബർ തൃക്കരിപ്പൂർ മേഖല പൂഴ്ത്തിവെപ്പ് തടയൽ, ജനകീയ നെല്ല് വിതരണം
കാവുമ്പായി സമരം 1946 ഡിസംബർ 30 ചിറക്കൽ താലൂക്ക് (പടിയൂർ) പുനംകൃഷി അവകാശ സമരം, ജന്മിത്ത വിരുദ്ധത

അനുബന്ധം 2: ഒളവറ സമരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രമുഖ നേതാക്കൾ

  • എ.വി. കുഞ്ഞമ്പു: വടക്കൻ മലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ പടനായകൻ. ഒളവറ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ കർഷകരെ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിൽ മുഖ്യപങ്ക് വഹിച്ചു.

  • കെ.എ. കേരളീയൻ: കർഷക സംഘത്തിന്റെ സമുന്നത നേതാവ്. മലബാറിലുടനീളം പട്ടിണിവിരുദ്ധ സമിതികൾ രൂപീകരിക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകി.

  • പി. കൃഷ്ണപിള്ള: കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ സ്ഥാപക നേതാവ്. ഒളവറയിലെയും പരിസരപ്രദേശങ്ങളിലെയും പാർട്ടി പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ഭൂഗർഭാവസ്ഥയിൽ ഇരുന്ന് ദിശാബോധം നൽകി.

  • ടി.എസ്. തിരുമുമ്പ്: ‘ഭക്തകവി’യിൽ നിന്ന് വിപ്ലവഗായകനായി മാറിയ നേതാവ്. കർഷകർക്ക് ആവേശം പകരുന്ന കവിതകളിലൂടെയും പ്രസംഗങ്ങളിലൂടെയും ഒളവറ മേഖലയിൽ ജനങ്ങളെ ഉണർത്തി.

അവലംബം (References / Bibliography)

  1. കുറുപ്പ്, കെ.കെ.എൻ. (K.K.N. Kurup). ആധുനിക കേരളം: ചരിത്രപരമായ വിലയിരുത്തലുകൾ. കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്.

  2. നമ്പൂതിരിപ്പാട്, ഇ.എം.എസ്. (E.M.S. Namboodiripad). കേരള ചരിത്രവും കർഷക പ്രസ്ഥാനവും. ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്.

  3. കൺപിൽ കുഞ്ഞികൃഷ്ണൻ (Kanpil Kunhikrishnan). മലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രം. പ്രഭാത് ബുക്ക് ഹൗസ്.

  4. കരേത്, പ്രകാശ് (Prakash Karat). Agrarian Revolt in Malabar: 1940-1946. സോഷ്യൽ സയന്റിസ്റ്റ് പബ്ലിക്കേഷൻസ്.

  5. മേനോൻ, എ. ശ്രീധര (A. Sreedhara Menon). കേരള ചരിത്രം. ഡി.സി. ബുക്സ്.

  6. രാഘവൻ, പുതുപ്പള്ളി (Puthuppally Raghavan). കേരളത്തിലെ സ്വാതന്ത്ര്യസമര ചരിത്രവും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനവും.

പ്രളയം

Posted on by Rajesh Odayanchal

 

payment - kerala floods ഈ ആഗസ്റ്റ് മാസം കേരളത്തിൽ സംബന്ധിച്ച് പ്രധാനപ്പെട്ടൊരു മാസമാണ്. 1924 നു ശേഷം മറ്റൊരു മഹാപ്രളയം കേരളത്തെ ഒന്നാകെ വിഴുഞ്ഞിയ മാസം. ഗാന്ധിജി വരെ അക്കാലത്ത് 7000 രൂപ സ്വരൂപിച്ച് കേരളത്തിനു നൽകിയിരുന്നു. നിലവിലെ പ്രളയം ഭീകരമാണ്, കോടികളുടെ നാശനഷ്ടങ്ങളാണുണ്ടാക്കിയത്. ഈ പ്രളയത്തിൽ പരിക്കുകളില്ലാതെ രക്ഷപ്പെട്ട ഏക ജില്ല കാസർഗോഡ് മാത്രമാണ്. വെള്ളപ്പൊക്കമായും ഒരുൾപൊട്ടലുകളായും ബാക്കിവന്ന 13 ജില്ലകളിലും പ്രളയകാലം അരങ്ങുതകർത്ത് പെയ്തിറങ്ങി. 400 ഓളം മനുഷ്യരും കളക്കിലധികം ജീവികളും മരിച്ചുവീണു. മൂവായിരത്തിൽ അധികം ദുരിതരക്ഷാ ക്യാമ്പുകൾ കേരളത്തിലങ്ങോളം പൊങ്ങിവന്നു. ഭീകരമായ അവസ്ഥയായിരുന്നു ഒരാഴ്ചയോളം കേരളത്തിൽ നടന്നത്.

#KeralaFloods2018:
Donate to the Chief Minister’s Distress Relief Fund,
കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ

ജാതി/മത/രാഷ്ട്രീയ ഭേദമില്ല മാവേലിനാട്ടിൽ മനുഷ്യർ ഒന്നായി ചേർന്നൊരു ഓണക്കാലം കൂടി ആയിരുന്നു ഈ ആഗസ്റ്റുമാസം. സ്വാതന്ത്ര്യദിനം 15 ന് ആഘോഷിച്ചശേഷമായിരുന്നു പ്രളയം ശക്തമായി പെയ്തിറങ്ങിയത്. രക്ഷാപ്രവർത്തകരായി ഓടിയെത്തിയ കടലിന്റെ മക്കൾ തുഴയെറിയാത്ത ദിക്കുകൾ കേരളത്തിൽ ഇന്നന്യമായിരിക്കുന്നു. “ഞങ്ങൾക്കു പ്രതിഫലം വേണ്ട സാറേ, സഹജരെ രക്ഷിച്ചെടുക്കുക മാത്രമല്ലേ ഞങ്ങൾ ചെയ്തുള്ളൂ” എന്ന വാക്യത്തിൽ തന്നെ അവർ സർവ്വവും ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച ഹൃദയവിശാലത സാക്ഷരകേരളം മനസ്സിലാക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

നോർത്തിന്ത്യയിലൂടെ ഇതേസമയം അബദ്ധപ്രചരണങ്ങൾക്ക് ആരോ ആക്കം കൂട്ടി കൊടുത്തിരുന്നു. നിറഞ്ഞുതുളുമ്പിയ ട്വിറ്റർ അടക്കമുള്ള അവരുടെ സോഷ്യൽ മീഡിയ പെരുമാറ്റങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. കേരളത്തെ ഒറ്റപ്പെടുത്താൻ ആക്കം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതാണ് അവരുടെ പോസ്റ്റുകൾ അധികവും. ഇറ്റിനു വളം വെച്ചത് സുരേഷ് കൊച്ചാട്ടിൽ ഉണ്ടാക്കിയ വോയ്സ് മെസേജും അതുപോലെ പട്ടാളക്കാരന്റെ വേഷം കെട്ടി ഒരു നായർ നടത്തിയ പ്രസംഗത്തിന്റെ വിഡിയോയും ആയിരിക്കാം.

ഇതുപോലെ ഇക്കൂട്ടർ രഹസ്യഗ്രൂപ്പുകളിലൂടെ പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന കഥകൾ എന്തൊക്കെയായിരിക്കാം!! ഏകദേശ സമാഹരണം ഫെയ്സ്ബുക്കിൽ കാണാം. എന്തായാലും മലയാളികൾക്കെതിരെ ഉത്തരേന്ത്യക്കാരുടെ ഇടയിൽ അത്ര ദൃശ്യമല്ലാത്ത ഒരു ഹേറ്റ് ക്യാമ്പയിൻ നടക്കുന്നുണ്ട് എന്നു തന്നെ കരുതുന്നു. ഓഫീസിൽ നിന്നും പലരും വീഡിയോകളും ഓഡിയോകളും കാണിച്ച് കാര്യകാരണം ചോദിക്കുമ്പോൾ മൗനിയായി ഇരിക്കുക മാത്രമാണു നല്ലതെന്നു തോന്നിപ്പോവുന്നു.

ആഗസ്റ്റ് 21 ചൊവ്വാഴ്ച വരെയുള്ള കണക്കുകൾ ഇവിടെ കാണാം.
More than 370 lives lost
More than 1 million people displaced
3000+ relief Camps opened
lost crops in 42000 hectares
537 landslides
221 bridges collapsed
Preliminary estimates count a loss of more than 3 billion USD (20000 plus crores in INR)
10000 km of roads damaged
2.6 lakhs farmers affected

പ്രളയമിപ്പോൾ ശമിക്കുകയാണ്. പ്രളയതാണ്ഡവങ്ങൾക്കായി ഇനി കാതോർത്തിരിക്കാം. വീടുകളിൽ കുമിഞ്ഞുകൂടിയ ചെളികൾ മാറ്റാൻ തന്നെ ഒരു വീടിന് മിനിമം ഒരുമാസത്തെ പണിയുണ്ടാവും. ഒക്കെയും കഴിഞ്ഞ് ഇവർ ഈ ചെളി പരസ്പരം വാരിയെറിഞ്ഞ് സല്ലപിക്കുന്നതാവണം ഇനി വരാനിരിക്കുന്ന വിപത്ത്. അങ്ങനെ ആവാതെ, കാലം കേരള മണ്ണിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ നന്മയുടെ, കൂട്ടായ്മയുടെ വിത്തുകൾ പെറുക്കിയെടുക്കാനാവണം നമുക്ക്.

കാക്കിട്രൗസറിട്ടും പാർട്ടിചിഹ്നങ്ങൾ അണിഞ്ഞും ചിലരൊക്കെ സഹായിക്കാനെന്നും പറഞ്ഞ് പോയതായി ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടിരുന്നു. 5000 കോടിയാണ് ഇതിലൊരു കൂട്ടരുടെ തലതൊട്ടപ്പൻ പരസ്യത്തിനായി മാത്രം ചെലവാക്കിയത്!! പരിവാരസമൂഹം പറഞ്ഞു പരത്തുന്നതാവട്ടെ ഭക്ഷണം വേണ്ട, വെള്ളം വേണ്ട, കാശ് വേണ്ട… വേണ്ടത് പ്ലമ്പറും ഇലക്ട്രീഷ്യനേയും മറ്റുമാണെന്ന്!! പ്രളയം കരയിലുപേക്ഷിച്ചു പോയത് ഏറെ തിരിച്ചറിവുകളാണ്. വിലയിരുത്തലുകളാണ്. കാലം ഏല്പിച്ച ബോധമണ്ഡലത്തിലൂടെ ആവണം ഇനിയുള്ള യാത്ര.

ദുരിതാശ്വാസനിധിയിലേക്ക് തുക അയക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗം

കേരള ഗവണെമ്ന്റിന്റെ സൈറ്റിലൂടെയും ആവാം.
ACCOUNT DETAILS
A/c Number : 67319948232
A/c Name: Chief Minister’s Distress Relief Fund
Branch: City Branch, Thiruvananthapuram
IFSC : SBIN0070028 | SWIFT CODE : SBININBBT08
Account Type: Savings | PAN: AAAGD0584M

 

ചില ഫെയ്സ്ബുക്ക് പോസ്റ്റുകൾ…

  1. പമ്പരവിഡ്ഢികൾ
  2. ലേബലുകളില്ലാതെ മനുഷ്യനായി മാറുക
  3. കണ്ണേ ഉറങ്ങുറങ്ങ്‌ പൊന്നോമന കുഞ്ഞേ ഉറങ്ങുറങ്ങ്‌
  4. നോർത്തിന്ത്യൻ പ്രളയം
  5. നടുനായകവൃന്ദം – വന്മതിൽ തീർത്ത പടയാളികൾ
  6. കടലിന്റെ മക്കളുടെ കാരുണ്യവർഷം
  7. അർണബ് ഗോസാമി
  8. ഒരു ഓണപ്പാട്ടു കൂടി
ഓണകാലവും മാവേലിയും വെള്ളപ്പൊക്കവും ഡാം തുറന്നു വിടലും ഒക്കെ സമന്വയിപ്പിച്ച് വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് ടോംസ് വരച്ച ഒരു കാർട്ടൂൺ. ഓണകാലവും മാവേലിയും വെള്ളപ്പൊക്കവും ഡാം തുറന്നു വിടലും ഒക്കെ സമന്വയിപ്പിച്ച് വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് ടോംസ് വരച്ച ഒരു കാർട്ടൂൺ
deccanherald.com When Mahatma Gandhi mobilised Rs 7,000 for Kerala Press Trust of India, 4-5 minutes Nearly a century ago when floods ravaged Kerala, Mahatma Gandhi had termed the misery of the people as “unimaginable” and stepped in to mobilise over Rs 7,000 to help them, records show. If the present rain fury has claimed over 290 lives and displaced over 10 lakh people, the massive floods that crippled the state in July 1924 are believed to have claimed a large number of lives and caused widespread destruction. Mahatma Gandhi, through a series of articles in his publications ‘Young India’ and ‘Navajivan’, had urged people of the country to generously contribute for the relief of the flood-hit’ Malabar’ (Kerala). Following his appeal, people from various walks of life including children had donated even their meagre savings to help the flood-affected people. Many had skipped a meal daily or given up milk to find money to contribute to relief fund mobilised by Gandhi, according to the journals penned by him. The “Father of the Nation” had mentioned in one of his articles in ‘Navajivan’ about a girl who had stolen three paise to contribute to the relief fund. “Malabar’s misery is unimaginable,” Mahatma had said in the article titled “Relief Work in Malabar.” He said he had to “confess” that the response to his appeal had been “more prompt” than he expected. “It has been proved not once but many times that, by God’s grace, compassion does exist in the hearts of the people.” Many funds had been launched for collecting relief amounts and people could contribute whichever one they choose. “I would only urge that pay, they must,” Mahatma Gandhi had said. The massive flood that lasted for around three weeks in July 1924 had crippled and submerged various parts of the then Kerala including hilly Munnar, Trichur (Thrissur now), Kozhikode, Ernakulam, Aluva, Muvattupuzha, Kumarakom, Chengannur and Thiruvananthapuram. It was commonly referred to as the “Great flood of 99” as it had happened in the ‘Kolla Varsham’ (Malayalam calendar) 1099. As per records, Kerala, which was administratively fragmented into three princely states (Travancore, Cochin and Malabar) during the time, had received excessive rains. Just as now, all rivers were in spate and Periyar had flooded following the opening of the sluice gates of the Mullaperiyar Dam. Freedom fighter, K Ayyappan Pillai has vivid memories about the “Maha pralayam”, the great deluge of ’99. “I was a school student when the heavy rains and floods submerged various places causing massive devastation. Normal life was crippled in the unabated rain,” the 104-year old Ayyappan Pillai told PTI here. “Roads had turned into rivers… overflowing water bodies… paddy fields inundated…people even sought refuge on hilltops in many parts,” he said. Gandhi, who came to know about the deluge from the state’s Congress leaders, had sent them a telegram on July 30, 1924, asking them to assist the relief measures of the government and also work in their own way to help the affected people. In another telegram, the Mahatma said he was collecting money and clothes and his only thought was about people who had no food, clothes and shelter. In an article in ‘Navajivan’ dated August 17, 1924, he said, “A sister has donated her four bracelets and a chain of pure gold. Another sister has given her heavy necklace. A child has parted with his gold trinket and a sister with her silver anklets.” “One person has given two toe-rings. An Antyaja girl has offered voluntarily the ornaments worn on her feet. A young man has handed over his gold cufflinks. Rs 6994-13 anna-3 paise have been collected in cash up to date,” Gandhiji said. In the wake of the present floods, the state-based multi-lingual history website – dutchinkerala.com has carried Mahatma Gandhi’s 1924 appeal to contribute to Kerala’s relief fund to persuade people across the world to donate to the Chief Minister’s distress relief fund. Meanwhile, donations pouring into the Kerala Chief Minister’s Distress Relief Fund (CMDRF) have crossed Rs 500 crore. From school children to corporate giants, all are contributing to the relief fund to help rebuild the flood-hit state, whose loss has been estimated to be over Rs 20,000 crore.
……………… 1924, ഭയങ്കരമായ വെള്ളപ്പൊക്കം കേരളം ഇതിനു മുന്പ് അനുഭവിച്ച മഹാപ്രളയമായിരുന്നു 1924ൽ ഉണ്ടായത്. 99ലെ വെള്ളപ്പൊക്കമെന്ന് ഏവരും പറയുന്ന ആ മഹാപ്രളയമുണ്ടായത് മലയാളവർഷം 1099ലെ കർക്കടകപ്പുലരിയിലായിരുന്നു. ഇതേക്കുറിച്ചുള്ള ആധികാരിക വിവരങ്ങൾ അധികം ലഭ്യമല്ല. ദീപിക ദിനപ്പത്രത്തിൽ അന്നു പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വാർത്തകളാണ് ആ പ്രളയത്തിന്‍റെ തീവ്രത നമ്മെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നത്. 1924 ജൂലൈ മാസത്തിലാണ് കേരളം വലിയ ദുരന്തമുഖത്തേക്ക് എടുത്തെറിയപ്പെട്ടത്. ഭയങ്കരമായ വെള്ളപ്പൊക്കം എന്നതായിരുന്നു ജൂലൈ 22ന് ദീപിക പ്രധാന തലക്കെട്ടായി ഉപയോഗിച്ചത്. കേരളത്തിന്‍റെ സമസ്തമേഖലകളെയും വെള്ളപ്പൊക്കം ബാധിച്ചു. അന്ന് തിരുവിതാംകൂറിന്‍റെ വാണിജ്യതലസ്ഥാനമായിരുന്ന ആലപ്പുഴ എല്ലാ അർഥത്തിലും വെള്ളത്തിനടിയിലായി. ചാക്കുകണക്കിന് പഞ്ചസാരയും ഉപ്പും വെള്ളത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോയത്രെ. വള്ളങ്ങൾ ഒലിച്ചുപോയി. വീടുകളിൽ വെള്ളം കയറി. പന്പാനദിയിലെ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ നിരവധി വീടുകളും കൃഷിസാമഗ്രികളും ഒലിച്ചുപോയി. ഒരു വീട് അപ്പാടെ ഒലിച്ചുപോകുന്ന കാഴ്ച കണ്ട ഒരാളുടെ അനുഭവം ശ്രദ്ധിക്കുക, ഒരു വീട് അപ്പാടെ മണിമലയാറ്റിലൂടെ ഒഴുകി. വീടിന്‍റെ മുകളിൽ 12 പേരുമുണ്ട ായിരുന്നു. കുറെ ദൂരം ചെന്നപ്പോൾ അവരെല്ലാവരും വെള്ളത്തിൽ വീണു. മല്ലപ്പുഴ ചേരിയിൽ നിന്നവർ മൃതദേഹം എണ്ണിക്കൊണ്ട ിരുന്നു. 150ലേറെ മൃതദേഹങ്ങളാണ് അവർ എണ്ണിയത്. പെരിയാറിനെ മഹാപ്രളയം ഉഗ്രകോപിയാക്കി. കോതമംഗലത്തും ആലുവയിലും വലിയ നാശനഷ്ടങ്ങൾ ഉണ്ടായി. ദുരിതാശ്വാസകേന്ദ്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് കോട്ടയത്തുനിന്നുള്ള ഒരു റിപ്പോർട്ട് ഇങ്ങനെയാണ്, കുമരകം, കിളിരൂർ, അയ്മനം, നട്ടാശേരി എന്നീ സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നു വന്നുകൊണ്ട ിരിക്കുന്ന ജനങ്ങൾക്ക് അവസാനമില്ല. ആയിരവും പതിനായിരവും പറ നെല്ലുകൾ അറയിലിട്ടുപൂട്ടിയ കുബേരന്മാരും നിത്യവൃത്തിക്കു വകയില്ലാതെ വന്നുചേരുന്നത് ഓർക്കുവാൻ കൂടി വയ്യ. പടിഞ്ഞാറൻപ്രദേശങ്ങളിൽനിന്ന് ആളുകൾ വന്നുകൊണ്ട ിരിക്കുന്നു. സ്ഥലത്തെ പ്രധാന പയ്യന്മാർ ബോട്ടുകളിലെത്തി ദുരിതത്തിൽപ്പെട്ടവരെ സഹായിച്ചുകൊണ്ട ിരിക്കുന്നു. ദുരിതാശ്വാസം ദുരിതാശ്വാസം നല്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആലപ്പുഴയിൽനിന്നുള്ള റിപ്പോർട്ട് ഇങ്ങനെ: സാധുസംരക്ഷണാർഥം മുനിസിപ്പാലിറ്റിയിൽനിന്നും 200 രൂപയും ഇന്നലെവരെ പൊതുജനങ്ങളിൽനിന്ന് അരിയും 500ൽപരം രൂപയും പിരിച്ച് സാധുക്കൾക്കു നൽകി. അരിവില ചാക്കൊന്നിനു 17 രൂപ വരെയെത്തിയിരിക്കുന്നു. സുലഭമായി അരി ഇവിടെ കിട്ടുന്നില്ല. കൊച്ചിയിൽ 15 രൂപയാണ് അരിവിലയെന്നത് പണക്കാരെപ്പോലും അദ്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു. ദൈവം തന്നെ സഹായം. പള്ളിക്കൂടങ്ങൾക്ക് അവധി നല്കിയിരിക്കുകയാണ്. ആലപ്പുഴ മുങ്ങി ആലപ്പുഴയിൽനിന്നുള്ള ദീപിക ലേഖകന്‍റെ റിപ്പോർട്ട് ഇങ്ങനെയാണ്. വെള്ളം പിന്നെയും വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. വെള്ളം ഇന്നലത്തേക്കാൾ മൂന്നടി കൂടി. സ്പെഷൽ ബോട്ടുകളയച്ച് കുട്ടനാടൻ പ്രദേശങ്ങളിൽനിന്ന് ആളുകളെ മാറ്റിക്കൊണ്ട ിരിക്കുന്നു. മുഹമ്മദീയ സമുദായപ്രധാനികളായ പക്കീർ സേട്ട്, കമാൽദീൻ കോയ പി.എസ് മുഹമ്മദ് മുതലായവരുടെ അത്യുത്സാഹത്തിൽ പുലയർ, ഈഴവർ ക്രിസ്ത്യാനികൾ നായന്മാർ മുതലായി അനവധി സാധുക്കളെ മുഹമ്മദീയർ രക്ഷിച്ചുകൊണ്ടു വന്നു. മലയോരങ്ങളിൽനിന്നുള്ള ഒരു റിപ്പോർട്ട് ശ്രദ്ധിക്കൂ. 1924 ജൂലൈ 26. തൊള്ളായിരം ഏക്കർ ഉണ്ട ായിരുന്ന പെരിയാർ റബർ തോട്ടം വെള്ളത്തിനടിയിലായി. രാത്രിയിൽ കുതിച്ചെത്തിയ വെള്ളത്തിൽ റൈട്ടറും കൂലിപ്പണിക്കാരും താമസിച്ചിരുന്ന കെട്ടിടം അവരെയും കൊണ്ട ് ഒഴുകി. കുറേ ജോലിക്കാർ വീട്ടിൽ നിന്ന് ചാടി റബർ മരങ്ങളിൽ വലിഞ്ഞു കയറി. ദീർഘായുസ്സുണ്ട ായിരുന്ന ചിലർ മാത്രം മരത്തിൽ പിടിച്ചിരുന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു. ബാക്കിയുള്ളവർ വെള്ളത്തിന്‍റെ വരവും ഒഴുക്കും കണ്ട് ബോധമറ്റ് വെള്ളത്തിൽ തന്നെ വീണു മരിച്ചു. സംഭവങ്ങൾ ഏതു ശിലാഹൃദയന്‍റെയും കരളലിയിപ്പിക്കുന്നതാണ്. പീരുമേട് മുതൽ വണ്ട ിപ്പെരിയാർ വരെയുള്ള സകല മലയിലും ഉരുൾപൊട്ടി. നാൽപത്തിനാലാം മൈൽ കഴിഞ്ഞ് ഒരു കെട്ടിടത്തിനു മുകളിൽ മലയിടിഞ്ഞ് വീണ് നാൽപതു പേർ മരിച്ചു. കെകെ റോഡിൽ മലയിടിഞ്ഞു വീണപ്പോൾ മല നിന്ന ഭാഗത്ത് വലിയ കയവും റോഡിൽ അരമൈൽ നീളത്തിൽ പുതിയ കുന്നും രൂപപ്പെട്ടു. ആ കുന്നിലൂടെയാണ് ഇന്ന് കോട്ടയത്തുനിന്ന് കുമളിക്ക് വാഹനങ്ങൾ പോകുന്നത്. മലബാറിലും പ്രളയം നാശം വിതച്ചു. കർക്കടകം 17 ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോഴും തെക്കേ മലബാർ വെള്ളത്തിലായിരുന്നു. കോഴിക്കോട് പട്ടണം മുക്കാലും മുങ്ങി. രണ്ടായിരം വീടുകൾ നിലം പതിച്ചു. രണ്ട ു ദിവസം മുങ്ങിക്കിടന്ന പൊന്നാനി താലൂക്കിൽ മൃതദേഹങ്ങൾ ഒഴുകി നടന്നു. പക്ഷേ, അവ മറ്റുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽനിന്ന് ഒഴുകിവന്നതായിരുന്നു. പ്രസിദ്ധ തടിവ്യവസായ കേന്ദ്രമായ കല്ലായിയിൽനിന്ന് അന്നത്തെ വിലയ്ക്ക് 15 ലക്ഷം രൂപയുടെ തടിയാണ് ഒഴുകിപ്പോയത്. ബുഡിയറയിലെ വ്യവസായ ശാലയിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തൊന്നരലക്ഷം മേച്ചിലോടുകളും പതിനായിരത്തിൽപരം ഇഷ്ടികയും വിറകും ഒഴുകിപ്പോയി. തീണ്ടലും തൊടീലും ഒലിച്ചുപോയി തീണ്ടലും തൊടീലും കർശനമായി ഉണ്ടായിരുന്ന ഇടമായിരുന്നു കേരളം. നന്പൂതിരിമാരുടെ അടുത്തുപോകുവാൻപോലും താണ ജാതിക്കാർക്ക് സാധിക്കാതിരുന്ന കാലം. എന്നാൽ, മഹാപ്രളയം എല്ലാവരെയും ഒന്നിച്ച് ഒരിടത്താക്കി. അയിത്തം വെള്ളത്തിലൊലിച്ചുപോകുന്ന കാഴ്ചയ്ക്കായിരുന്നു കാലടിയും സമീപപ്രദേശങ്ങളും സാക്ഷിയായത്. കാലടി തലയാറ്റുംപള്ളി മനയ്ക്കൽനിന്നു കൊണ്ടുപോയ വലിയ ചെന്പിൽ അരിവേവിച്ചാണ് അഭയകേന്ദ്രമായിരുന്ന മറ്റൂർ കുന്നിലെ സകല ജാതിക്കാർക്കും ചോറു കൊടുത്തതെന്ന് അന്നത്തെ ഒരു റിപ്പോർട്ട് പറയുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ മറ്റുമതക്കാർക്കും താഴ്ന്ന ജാതിക്കാർക്കും പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിലെ ക്ഷേത്ര വളപ്പുകളിൽ ഇതാദ്യമായി എല്ലാ ജാതിക്കാരും കയറിക്കൂടി. ചിലയിടത്തു മാത്രം ക്ഷേത്ര മതിൽക്കെട്ടിനുള്ളിൽ കയറിയിരുന്ന സവർണർ മറ്റുള്ളവരെ അകത്തു കടത്തിയില്ല. കാലടിയിൽ പ്രകൃതി അയിത്തമവസാനിപ്പിച്ചപ്പോഴും ഏറെ അകലെയല്ലാതെ വൈക്കത്ത് അയിത്തതിനെതിരേ സഹനസമരം നടക്കുകയായിരുന്നു എന്നതാണ് വലിയ സത്യം. 27 ദിവസമാണ് ആ മഹാപ്രളയം നീണ്ടു നിന്നത്. എറണാകുളം, കോട്ടയം, തൃശൂർ, ആലപ്പുഴ, ഇടുക്കി ജില്ലകളിലായിരുന്നു ദുരന്തം ഏറെ ബാധിച്ചത്. മൂന്നാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ മലയായിരുന്നു കരിന്തിരി മല. ആ മല പൂർണമായി ഇല്ലാതായതായി ഒരു റിപ്പോർട്ട് പറയുന്നു. മൂന്നാറിലേക്കുള്ള വഴി ഈ പ്രളയത്തിനുശേഷം ഇല്ലാതെയായി. ഇപ്പോൾ കാണുന്ന റോഡ് പിന്നീട് നിർമിച്ചതാണ്. മുല്ലപ്പെരിയാർ ഡാമിലെ ചോർച്ചയാണ് ഈ മഹാദുരന്തമുണ്ടായതെന്നാണ് പഴമക്കാർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. അന്നും ഇന്നും മുല്ലപ്പെരിയാർ ഡാം കേരള ജനതയ്ക്ക് ഒരുപേടി സ്വപ്നമാണെന്നതാണ് വസ്തുത.

ജനരക്ഷായാത്ര

Posted on by Rajesh Odayanchal

ബി. ജെ. പി. അധ്യക്ഷൻ അമിത് ഷാജി പിണറായിയിലെ “ജനരക്ഷാ” മാർച്ച് ഉപേക്ഷിച്ചത് ട്രോളുകൾ നിരന്നിറങ്ങുന്നതു പോലെ കുമ്മനത്തെ തേക്കാൻ വേണ്ടി ആയിരുന്നില്ല; പകരം, മകൻ ജെയ് ഷാജിയുടെ കമ്പനിയുടെ അഭൂതപൂർവ്വ വളർച്ചയെ പറ്റിയുള്ള വാർത്തകൾക്കായുള്ള അന്വേഷണം തുടങ്ങിയപ്പോൾ സ്വയരക്ഷയ്ക്കുള്ള വഴിയന്വേഷിച്ച് ഓടിയതായിരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ ജനരക്ഷായാത്രയേക്കാൾ വേറെന്ത് പുലിവാലാണ് ഭാരതം നേരിടുന്നത്??! എന്തായാലും ഷാജി പോയത് നന്നായി പാ പ്രശ്നങ്ങൾ പാരമ്യതയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നുണ്ട്. കമ്പനിക്കെതിരായ വാർത്ത നൽകിയതിനു മാധ്യമസ്ഥാപനത്തിനെതിരെ ജെയ് ഷാജി മാനനഷ്ടക്കേസ് നല്‍കി. ജെയ് ഷാജിയുടെ ഉടസ്ഥതയിലുള്ള ടെംപിള്‍ എന്‍റര്‍പ്രൈസസ് പ്രൈവറ്റ് ലിമിറ്റഡ് കമ്പനിയുടെ വരുമാനം ഒരു വര്‍ഷത്തിനിടെ 16,000 മടങ്ങ് വര്‍ധിച്ചതായി വാർത്ത പുറത്തുവിട്ട ‘ദ് വയർ’ എന്ന വാർത്താ വെബ്‌സൈറ്റിലെ ഏഴുപേർക്കെതിരെയാണ് കേസ്. അഹമ്മദാബാദ് മെട്രോപൊളിറ്റന്‍ കോടതി നാളെ (ബുധൻ – 11/09/2017) കേസ് പരിഗണിക്കും.

മെഡിക്കൽ കോഴയടക്കം അഴിമതികളിൽ നിന്നും മാറിച്ചിന്തിക്കാനും മറ്റുമായി കേരളത്തിലെ ചുവപ്പിസം ദാ ഇപ്പം അവസാനിപ്പിക്കും എന്നു പറഞ്ഞായിരുന്നു കേരളത്തിൽ രാക്ഷായാത്രയുടെ തുടക്കം. ഇടവഴിയിൽ അക്രമസംഭവങ്ങളുണ്ടായാൽ ജനങ്ങൾക്കും മാധ്യമങ്ങൾക്കും സമയം കൊല്ലി ചർച്ചാ വിഷയമാവുകയും ചെയ്യും. വാർത്തകളിൽ ഷാജിയും കൂട്ടരും നിറഞ്ഞു നിൽക്കും. നല്ലതായാലും മോശമായാലും വാർത്തകളിൽ എങ്ങും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുക എന്നാതാണിവർക്ക് പ്രധാനകാര്യം

കണ്ണീർ ഗർഭവും പശുവമ്മ ശ്വസിച്ച് പുറത്തുവിടുന്നത് ഓക്സിജനാണെന്നും മലയാളമനസ്സിൽ വേവില്ലാന്ന് അധ്യക്ഷൻ ഷാജി മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. പകരം ഇവിടെ പ്രവർത്തനം തീവ്രമായിരിക്കണം. അതിനുള്ള പലവേലത്തരങ്ങൾ പലവഴി കടന്നു വരുന്നുണ്ട്. നമ്മൾ തന്നെ പലരീതിയിൽ ഇതു കണ്ടതാണല്ലോ! കേരളത്തിൽ വേണ്ടത് അത്ഭുതകരമായ മാജിക്കുകൾ വല്ലതുമാണ്. നാടിന്റെ വികസനമോ നിലനിക്കുന്ന സാമൂഹിക-ആരോഗ്യ-വിദ്യാഭ്യാസമേഖലകളുടെ പുഷ്ടിയോ മറ്റോ കൈമുതലാക്കി ഒരു ജനരക്ഷായാത്ര നടത്താമായിരുന്നില്ലേ ഷാജീ!! പോസ്റ്റീവ് സൈഡിലൂടെ കാര്യപരിപാടികൾക്ക് ആക്കം കൂട്ടി നാടിന്റെ നന്മയെ മാത്രം കണ്ടുകൊണ്ടാവണമായിരുന്നു ഈ യാത്ര. മഹാഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ വിശ്വാസസംഹിതകളല്ല കേവലം കൂട്ടം മാത്രമായ മലയാള സംസ്കൃതി. സഹ്യപർവ്വതസാനുക്കളാൽ മറപിടിച്ച് മലയാളം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നത് വ്യത്യസ്തമായൊരു വീക്ഷണം തന്നെയാണെന്ന് അറീയണം. പലരും പറയുന്ന സങ്കീർണതകളല്ല നാടിന്റെ ശാപം.

എന്തുതന്നെയായാലും കരുതിയിരിക്കേണ്ടത് നമ്മൾ തന്നെയാണ്. ആ ജനരക്ഷമാർച്ച് ഓട്ടോ പിടിച്ചോ ലോറി പിടിച്ചോ എങ്ങനെയെങ്കിലും അങ്ങു തിരുവനന്തപുരത്ത് എത്തിക്കോട്ടെ. ഒരു പാർട്ടിയുടെ വിലാപയാത്രയായി നമുക്കിത് ചിരിച്ചു തള്ളാൻ മാത്രം ഉള്ളതായി മാറുന്നു. രക്ഷയായാലും ശിക്ഷയായാലും കാര്യങ്ങൾ മാതിരിക്ക് നടക്കണം. നല്ലരീതിയിൽ അവസാനിക്കണം. ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽ വർഗബോധവും മതവെറിയും ആര്യാഢ്യത്തവും വരുത്തിവെച്ച കഴിഞ്ഞകാല പോരായ്മകളിൽ പുതുമതമായ സംഘിമതം പച്ചപിടിക്കാൻ സാധ്യതയില്ലെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലാക്കാനെങ്കിലും ഇതുപകരിക്കണം. കളികൾ പതിയെ മാറ്റി ജനനന്മതന്നെ രക്ഷ്യം വെച്ച് നല്ലൊരു യാത്ര വീണ്ടും നടത്താൻ ഇടവരട്ടെ.

കാസർഗോഡിനെ ഒഴിവാക്കി പയ്യന്നൂർ മുതൽ തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ഒരു കലിപ്പ് തോന്നിയതായിരുന്നു… നല്ലതായാലും ചീത്തയായാലും സംസാരം കേരളത്തെ പറ്റിയാവുമ്പോൾ അതിൽ കാസർഗോഡിനേയും ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. കുമ്മനം കളിച്ച് കേറിക്കൂടാൻ മാത്രം വളർന്ന ജില്ലയല്ല കാസർഗോഡ്. ഈയിടെ അതിവേഗ റെയിൽവേയിൽ നിന്നും സർക്കാർ കാസർഗോഡിനെ ഒഴിവാക്കിയതിൽ തന്നെ പ്രതിഷേധം പലവഴിക്ക് ഉയർന്നതായിരുന്നു. അതിന്റെ ഇടയിലാ ഈയൊരു പുലിവാല്. ഒഴിവാക്കലുകൾ പലതരത്തിൽ നേരിടുന്നൊരു ജില്ലയാണു കാസർഗോഡ്. കോൺഗ്രസ്സായാലും മാർക്സിസ്റ്റായാലും കേരളയാത്രകളോ, മനുഷ്യചങ്ങലകളോ തുടങ്ങാൻ സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന സ്ഥലമായിരുന്നു മഞ്ചേശ്വരം. ഇന്നും അതു തുടരുന്നു. ആ സമയത്താണ് ഈയൊരു തെയ്യം കളിക്ക് ബിജെപ്പിയും തയ്യാറായത്.

രക്ഷായാത്രയാലും വിലാപയാത്രയാലും കാസർഗോഡിനെ ഇനിമുതൽ മറക്കരുത്.

വിക്കിപീഡിയ സംഗമോത്സവം അവലോകനം

Posted on by Rajesh Odayanchal

malayalam wikipedia logoമലയാളം വിക്കിപീഡിയ എഴുത്തുകാരുടെയും ഉപയോക്താക്കളുടെയും വാർഷിക കൂടിച്ചേരലായ “വിക്കിസംഗമോത്സവം 2016” കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ കാഞ്ഞങ്ങാടിനടുത്തുവെച്ച് നടന്നിരുന്നു. പടന്നക്കാട് ഗുഡ് ഷെപ്പേർഡ് പള്ളിയുടെ ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ വെച്ച് ഡിസംബർ 26, 27, 28 തീയ്യതികളിലായി വിവിധ പരിപാടികളോടെയാണ് വിക്കി സംഗമോത്സവം നടന്നത്. ഇന്റര്‍നെറ്റ് അടിസ്ഥാനമാക്കി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന സ്വതന്ത്ര സര്‍വ്വവിജ്ഞാനകോശമാണ് വിക്കിപീഡിയ. 295 വ്യത്യസ്ത ഭാഷകളിൽ വിക്കിപീഡിയയുടെ പതിപ്പുകളുണ്ട്‌. അന്‍പത് ലക്ഷത്തിലധികം ലേഖനങ്ങളുള്ള ഇംഗ്ലീഷ്‌ വിക്കിപീഡിയയാണ് ഏറ്റവും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന വിക്കിപീഡിയ. 2002 ഡിസംബർ 21 ന് ആരംഭിച്ച വിക്കിപീഡിയയുടെ മലയാളം പതിപ്പ് വൈജ്ഞാനിക മേഖലയില്‍ നിസ്തുല സംഭാവന നല്‍കി പ്രവര്‍ത്തിച്ചുവരുന്നു. വിക്കി സംഗമോത്സവം 2016 ന്റെ നടത്തിപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഏറെ പ്രയത്നിച്ചത് ഐടി@സ്കൂൾ ടൂട്ടർ ശ്രീ. വിജയൻ രാജപുരവും ചില അധ്യാപകരുമായിരുന്നു. പരിപാടിയുടെ തുടക്കസമയ പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വിക്കിപീഡിയരായ വിജയകുമാർ ബ്ലാത്തൂരിനേയും സച്ചിൻ ലാലിനേയും സജൽ കരിക്കനേയും നന്ദിയോടെ സ്മരിക്കേണ്ട സന്ദർഭം കൂടിയാണിത്. പുതിയതായി പതിനഞ്ചിൽ അധികം ആക്ടീവ് വിക്കിപീഡിയരെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന തരത്തിലാണ് സമ്മേളനം സമാപിച്ചത്.

സംഗമോത്സവത്തിന്റെ ഏകദേശ അവലോകം നോക്കാവുന്നതാണ്.

പൊതുവായൊരു വിലയിരുത്തൽ
പ്രധാനപ്പെട്ട ചില കാര്യങ്ങൾ ഉദ്ദേശിച്ചായിരുന്നു ഈ സംഗമോത്സവം നടന്നത്. കർണാടകയോട് അടുത്തുനിൽക്കുന്ന ജില്ല എന്ന നിലയിൽ ഏറെ കലാരൂപങ്ങളും വ്യത്യസ്ഥ കൂട്ടായ്മകളും ഏഴിൽ അധികം ഭാഷകളും കന്നഡയോ തുളുവോ കലർന്ന സ്ഥലനാമങ്ങളുമൊക്കെയായി പ്രബലമായിരിക്കുന്ന ഒരു ജില്ലയാണു കാസർഗോഡ്. വിക്കിപീഡിയിൽ ആണെങ്കിൽ അറിവിന്റെ പല അംശങ്ങളും ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിലവിൽ ഇല്ലാതിരിക്കുകയോ അപൂർണമായി ചിലതൊക്കെ നിലനിൽക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു. അതുമാറ്റാനായി പ്രാപ്തരായ, എഴുത്തിനോട് താല്പര്യമുള്ള ചിലരെ കണ്ടെത്തുക തന്നെയായിരുന്നു പ്രധാനം. സ്കൂൾ കുട്ടികളും അധ്യാപകരും എഴുത്തിനോട് താല്പര്യമുള്ളവരുമായി 15 ഇൽ അധികം ആൾക്കാർ താല്പര്യത്തോടെ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ചുരുങ്ങിയത് ഒരു ആറുമാസത്തേക്കെങ്കിലും അവരുടെ ആക്ടീവ്‌നെസ് കണ്ടാൽ മാത്രമേ പരിപാടി എത്രമാത്രം വിജയമായിരുന്നു എന്നു പറയാനാവൂ. ഇവരാരെയും തന്നെ സംഗമോത്സവത്തിലേക്ക് പത്യേകം ക്ഷണിച്ചിരുന്നില്ല. വിക്കിപീഡിയർക്ക് പൊതുവേ സംഗമോത്സവത്തോട് വിമുഖതയായിരുന്നുവെങ്കിലും നല്ലൊരു സഹായസഹകരണം ഇവർക്ക് ലഭ്യമായാൽ പഠനക്യാമ്പുകളുമായി ഇവരെ സജീവമാക്കാവുന്നതാണ്. സംഗമോത്സവം ഒരു പൊതുപരിപാടി മാത്രമായി നടത്തുക, പൊതുജനങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് കൂടുതൽ എത്തിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പിന്നീട് എടുക്കേണ്ടി വന്ന തീരുമാനം. അത്തരത്തിൽ ഉപകാരപ്രദമായ ക്ലാസുകൾ കാസർഗോഡ് ജില്ലയി ബന്ധപ്പെട്ടതും മറ്റുമായി നൽകാനായി എന്നതാണു സത്യം.

ഭിന്നശേഷിക്കാരുടെ സാങ്കേതിക ശാക്തീകരണം
സംഗമോത്സവത്തിന്റെ ഒന്നാം ദിവസമായ 26 -ആം തീയ്യതി തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ അന്ധതയെ അതിജീവിച്ച് എങ്ങനെ ഓൺ ലൈൻ വിജ്ഞാനകോശമായ വിക്കിപീഡിയയിൽ പങ്കാളിയാവാൻ സാധിക്കും എന്നതിനെ പറ്റി “ഭിന്നശേഷിക്കാരുടെ സാങ്കേതിക ശാക്തീകരണം” എന്ന വിഷയം സത്യശീലൻ മാസ്റ്ററുടെ ക്ലാസോടുകൂടി തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. അന്ധനായ അദ്ദേഹം ഉദാഹരണസഹിതം കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. വിക്കിപീഡിയ ഉപയോക്താക്കൾക്ക് ഒരു പുത്തൻ അനുഭവം തന്നെ പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന അവതരണമായിരുന്നു മാസ്റ്ററുടേത്. ഭിന്നശേഷിക്കാർക്ക് ഉപയുക്തമായ സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകളെ അദ്ദേഹം പരിചയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ്, മലയാളം, ഹിന്ദി ഭാഷകളിൽ കാഴ്ചശക്തിയില്ലാത്തവർക്ക് കൃത്യതയോടെ എപ്രകാരം എഴുതാമെന്നും, അക്ഷരത്തെറ്റുകൾ വന്നാൽ അതൊക്കെ എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കുമെന്നും സത്യശീലൻ മാസ്റ്റർ ഉദാഹരണസഹിതം വ്യക്തമാക്കി. ഒരു വിക്കിലേഖനം വായിക്കാനറിയാത്തവർക്ക് എപ്രകാരം ശ്രവണഗോചരമാക്കാമെന്നും അദ്ദേഹം സദസ്സിനെ ബോധിപ്പിച്ചിരുന്നു.

അറിവിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം
അറിവിന്റെ സ്വാതന്ത്രം എന്ന വിഷയത്തെ അധികരിച്ച് എം എ റഹ്മാൻ മാസ്റ്ററുടെ ക്ലാസ് സ്വതന്ത്രമായി അറിവുകളും അതു വിതരണം ചെയ്യാനുതകുന്ന മാധ്യമങ്ങളുടെ സവിശേഷതകളേയും പറ്റി ചിന്തിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. അറിവുകൾ പ്രചരിപ്പിക്കാനാവശ്യമായ പുസ്തകങ്ങൾ കെട്ടിപ്പൂട്ടി വെയ്ക്കുന്ന സാമൂഹിക പരിസ്ഥിതിയും അതുമൂലം അരികിലേക്കുമാറുന്ന വിജ്ഞാന ശകലങ്ങളുടെ ശാക്തീകരണവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവതരണത്തിൽ മുഴച്ചുനിന്നിരുന്നു.

ഓപ്പൺസ്ട്രീറ്റ് മാപ്പിങ്ങ്
വിജ്ഞാനകോശമെന്ന നിലയിൽ പ്രസിദ്ധിയാർജിച്ച വിക്കിമീഡിയ പ്രോജക്റ്റുകളെ പോലെ തന്നെ പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്ന ഓപ്പൺ സ്ട്രീറ്റ് മാപ്പിങ്ങിന്റെ സാധ്യതകളെ വിശദമാക്കിക്കൊണ്ട് വിക്കിപീഡിയനായ രജ്ഞിത് സിജി സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു പിന്നീട്. ഓപ്പൺസ്ട്രീറ്റ് മാപ്പിങ്ങിനെ എപ്രകാരം മലയാളം വിക്കിപീഡിയയിൽ ഉപയുക്തമാക്കാനാവും എന്ന് പലരേയും ചിന്തിപ്പിച്ചൊരു ക്ലാസായിരുന്നു അത്. വിക്കിമീഡിയ പ്രോഡക്റ്റായ വിക്കി വോയേജിൽ ഇതിനെ കൃത്യമായി ഉപയോഗിക്കാനാവുമെന്നും അതിനായി ചില ശ്രമങ്ങൾ നടത്തേണ്ടതുണ്ട് എന്നും രജ്ഞിത് വിശദമാക്കി.

സ്കൂൾ വിക്കി പദ്ധതി
തുടർന്ന് സ്കൂൾ വിക്കിയെ പറ്റി ശബരീഷ് മാസ്റ്ററുടെ ക്ലാസ് വിക്കിപീഡിയയുടെ സാധ്യതയെ ഏറെ വിലയിരുത്തുന്ന തരത്തിൽ ഉള്ളതായിരുന്നു. സ്കൂൾ വിക്കിയും വിക്കിപീഡിയയും സഹകരിച്ച് മുന്നേറുകയാണ് ഇന്ന് അത്യാവശ്യം എന്ന നിലയിലേക്ക് ഉയർന്നു വരുന്ന ഒരു വട്ടമേശസമ്മേളനവും ചർച്ചയുമായിരുന്നു ഇത്. സ്കൂൾ വിക്കിയിലേക്ക് നിലവിലുള്ള ലേഖനങ്ങളേക്കാൾ കൂറുച്ചുകൂടെ വിപുലമായിത്തന്നെ എല്ലാ സ്കൂളുകളേക്കുറിച്ചും വിവരങ്ങൾ വേണ്ടതുണ്ടെന്നും, കൂടാതെ, വിദ്യാർത്ഥികളുടെ സമ്മാനർഹമായ കലാസൃഷ്ടികളായ കഥ, കവിത, കൊളാഷ്, ചിത്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയൊക്കെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനുള്ള ഒരു മാധ്യമമായി മാറ്റേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെ പറ്റി വിവരിക്കുകയും ഉണ്ടായി. വിക്കിപ്രോജക്റ്റളുടെയും സ്കൂൾ വിക്കിയുടേയും സോഫ്റ്റ്‌വെയർ മീഡിയവിക്കി ആയതിനാൽ എഡിറ്റിങ് ശീലിക്കാനും വിക്കിപീഡിയയ്ക്ക് നല്ലൊരു മുതൽക്കൂട്ടുണ്ടാക്കാനും ഇതുവഴി പറ്റുമെന്നു തന്നെ ശബരീഷ് മാസ്റ്റർ വിലയിരുത്തി. സ്കൂൾ വിക്കിയുമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഐടി@സ്കൂൾ അധ്യാപകർക്ക് അത്യാവശ്യഘട്ടങ്ങളിൽ വേണ്ടിവരുന്ന സഹായസഹകരണങ്ങൾ മലയാളം വിക്കിപ്രവർത്തകർ തന്നെ ചെയ്തുകൊടുക്കേണ്ടതുണ്ട് എന്ന വിലയിരുത്തലും നടക്കുകയുണ്ടായി.

പ്രധാന സമ്മേളനം
27 ആം തീയ്യതി ചൊവ്വാഴ്ച രാവിലെ പത്തുമണിക്കു തന്നെ കാഞ്ഞങ്ങാട് നഗരസഭാ ചെയർമാൻ വി.വി. രമേശൻ അദ്ധ്യക്ഷനായി പ്രധാന സമ്മേളനം നടക്കുകയായിരുന്നു. കാസർഗോഡ് ലോകസഭാമണ്ഡലത്തിലെ പ്രതിനിധിയായ എം .പി. ശ്രീ. പി. കരുണാകരൻ, വിക്കിപീഡിയ cis പ്രതിനിധികളായ ചെന്നൈ സ്വദേശി മാനസയുടേയും, തായ്‌വൻ സ്വദേശി ടിങ് യി-യുടേയും സാന്നിധ്യത്തിൽ സംഗമോത്സവം ഔപചാരികമായി ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു. മാനസയും ടിങ് യി-യും സംഗമോത്സവം അവസാനദിവസം വരെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. മലയാളം വിക്കിപീഡിയയുടെ ജന്മദിനം ആഘോഷിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ചടങ്ങ് കേക്ക് മുറിച്ച് വിതരണം ചെയ്ത് ആഘോഷിക്കാൻ ഇവർ നേതൃത്വം നൽകിയിരുന്നു. 2002 ഡിസംബർ 21 നായിരുന്നു മലയാളം വിക്കിപീഡിയയുടെ തുടക്കം. പടന്നക്കാട് സംഗമോത്സവവേദിയിൽ എത്തിച്ചേർന്ന പ്രായം കുറഞ്ഞ പ്രതിനിധിയെന്ന പേരിൽ ആത്മികയ്ക്ക് എം. പി. കരുണാകരൻ കേയ്ക്ക് കൊടുത്തുകൊണ്ടായിരുന്നു ജന്മദിനാഘോഷം തുടങ്ങിയത്.

മലയാളം വിക്കി പ്രവർത്തനങ്ങൾ, കഴിഞ്ഞ ഒരു വർഷം
തുടർന്ന നടന്നത് കഴിഞ്ഞ വർഷത്തെ വിക്കിപീഡിയ പ്രവർത്തനങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചയും വരുംകാല പരിപാടികളെ പറ്റിയുള്ള റിപ്പോർട്ടിങും ആയിരുന്നു. എല്ലാ വിക്കിപീഡിയ പ്രവർത്തകരും ഒരുപോലെ പങ്കെടുത്ത ചടങ്ങായിരുന്നു അത്. കാര്യക്ഷമമായ നിരീക്ഷണങ്ങൾ പങ്കുവെയ്ക്കുകയും ഡോക്കുമെന്റേഷൻ നടത്തുകയും ചെയ്തു. പുതിയതായി എത്തിച്ചേർന്ന വിക്കിപ്രവർത്തകർക്ക് ഏറെ ഗുണപ്രദമായിരുന്നു ഇത്. 2015 ഡിസംബറിൽ നടന്ന സംഗമോത്സവത്തിnte വരവുചിലവ് കണക്കിൽ സംഭവിച്ച പിശക്കും cis നു കൊടുക്കേണ്ടിയിരുന്ന കൃത്യതയില്ലാത്ത വിവരകൈമാറ്റവും ഇപ്രാവശ്യത്തെ cis പ്രാമുഖ്യത്തെ ദോഷകരമായി ബാധിച്ച കാര്യവും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഈ സംഗമോത്സവം മലയാളം വിക്കിപീഡിയയുടെ അവസാനത്തെ സംഗമോത്സവമായി തന്നെ കരുതുന്നതാണു നല്ലത് എന്നായിരുന്നു ഭൂരിപക്ഷം വിക്കിമീഡിയ പ്രവർത്തകരുടേയും ധാരണയും.

പുരാതന മൃഗങ്ങൾക്ക് വിക്കിയിലെ പ്രാതിനിധ്യം
ഇർവ്വിൻ എന്ന മലയാളം വിക്കിമീഡിയ പ്രവർത്തകൻ അവതരിപ്പിച്ച “പുരാതന മൃഗങ്ങൾക്ക് വിക്കിയിലെ പ്രാതിനിധ്യം” എന്ന വിഷയാവതരണമായിരുന്നു പിന്നീട് നടന്നത്. നല്ലൊരു പോസ്റ്റർ പ്രദർശനം ഇതിനായി നടന്നുവന്നിരുന്നു. ദിനോസറീന്റെ പേര്, വിവരണം, വിക്കിപീഡിയ ലിങ്ക് എന്നിവ അവയിൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരുന്നു. വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ ഈ പോസ്റ്ററുകൾ ലഭ്യമാണു താനും. വിഷയാവതരണം ഏറെ ഗംഭീരമായിരുന്നതിനു തെളിവായി കാണിക്കാവുന്നത് അവതരണം കഴിഞ്ഞ് സദസ്സിൽ നിന്നും ഉയർന്നുവന്ന വിവിധതരത്തിലുള്ള വിഷയസംബന്ധിയായ ചോദ്യങ്ങൾ തന്നെയായിരുന്നു. ഇവയ്ക്കൊക്കെയും യഥാവിധം ഉത്തരം നൽകാനും ഇർവിനു സാധിച്ചിരുന്നു. ഏറെ വിജ്ഞാനപ്രദം എന്നതിലുപരി പുതിയതായി എത്തിച്ചേർന്ന പല ആളുകളേയും വിക്കിപീഡിയയോട് ഏറെ അടുപ്പിച്ച സംഭവം കൂടി ആയിരുന്നു ഇത്.

ശ്രീ. അൻ‌വർ സാദത്തിന്റെ ആശംസ
ശാസ്ത്രസാഹിത്യകാരനും പൊതു വിദ്യഭ്യാസ വകുപ്പിനു കീഴിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഐടി@സ്കൂൾ പദ്ധതിയുടെ എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഡയറക്ടറുമായ ശ്രീ. അൻ‌വർ സാദത്തിന്റെ ഒരു വീഡിയോ പ്രസംഗം പിന്നീട് പ്രദർശിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. സ്കൂൾ വിക്കിയും മലയാളം വിക്കിപീഡീയയും ബന്ധപ്പെട്ട് മുന്നോട്ട് പോകേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയും സ്വതന്ത്രമായ അറിവിന്റെ പങ്കുവെയ്ക്കലും തന്നെയായിരുന്നു പ്രധനവിഷയം. ഐടി@സ്കൂളിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ചെറുതായി പറയുകയുണ്ടായി.

മോസില്ലയെ കുറിച്ചുള്ള അവതരണം
മോസില്ല പ്രവർത്തകർ നടത്തിയ വിഷയാവതരണം നല്ല നിലയിൽ കൊണ്ടുപോയിരുന്നു. ഇവർ നടത്തിയ ചോദ്യോത്തര പരിപാടിയിൽ ഒന്നാം സമ്മാനം വിക്കിപീഡിയൻ രജ്ഞിത് സിജിയും രണ്ടാം സ്ഥാനം അച്ചു കുളങ്ങരയും കരസ്ഥമാക്കി. മോസില്ലയെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു സ്റ്റാന്റിയും ബാനറും ഇവർ വേദിയിൽ പതിപ്പിച്ചിരുന്നു.

മങ്ങലംകളിയെ കുറിച്ചുള്ള വിശദീകരണം
തുടർന്ന്, കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ മാത്രം കണ്ടുവരുന്ന മങ്ങലംകളിയെ കുറിച്ച് വിശദമായി തന്നെ രാമചന്ദ്രൻ മാസ്റ്റർ സംസാരിക്കുകയിണ്ടായി. ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളുടെ വിവാഹാഘോഷ ചടങ്ങുകളിൽ കാണുന്ന സവിശേഷതയാർന്ന ഒരു കലാരൂപമാണിത്. കല്യാണപന്തലിലാണ് മങ്ങലംകളി അരങ്ങേറുന്നത്. കാരണവന്മാരും മൂപ്പന്മാരും തദവസരത്തിൽ സന്നിഹിതരായിരിക്കും. കല്യാണപന്തലിലെ മധ്യഭാഗത്തുള്ള തൂണിനു ചുറ്റുമാണ് ആളുകൾ നൃത്തം ചവിട്ടുന്നത്. നൃത്തസംഘത്തിൽ കൂടിപ്പോയാൽ മുപ്പതോളം ആളുകൾ ഉണ്ടാകും. ഇതുപോലെയുള്ള നിരവധി കലാരൂപങ്ങളുടെ സന്നിധാനമാണു കാസർഗോഡ് ജില്ലയെന്നും പലകലാരൂപങ്ങളും അവയുടെ ചരിത്ര ശേഷിപ്പുകൾ വെടിഞ്ഞ് വേദികളിലേക്ക് എത്തുകയാണെന്നും, കലാരൂപത്തിന്റെ തനിമയ്ക്കും വ്യക്തതയ്ക്കും ഇവയൊക്കെയും കോട്ടം തട്ടുമെന്നും രാമചന്ദ്രൻ മാസ്റ്റർ വിശദമാക്കി. അതോടൊപ്പം മംഗലം കളി അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വീഡിയോ ദൃശ്യം പ്രദർശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. കൃഷ്ണൻ മാസ്റ്ററും രാമചന്ദ്രൻ മാസ്റ്ററും വിഡിയോ ദൃശ്യങ്ങൾ വേദിയിൽ സജ്ജമാക്കിവെച്ചിരുന്നു. അന്യസംസ്ഥാന വിക്കിപീഡിയർക്ക് ഒരു നവ്യാനുഭവം തന്നെയായിരുന്നു മംഗലം കളിയെ കുറിച്ചുള്ള ഈ അവതരണം.

കാസറഗോഡിന്റെ എഴുതപ്പെടാത്ത ചരിത്രം
കാസർഗോഡ് ജില്ലയുടെ എഴുതപ്പെടാത്ത ചരിത്രം എന്നവിഷയത്തെ കുറിച്ച് പ്രൊഫസർ സി. ബാലൻ സംസാരിക്കുകയുണ്ടായി. നിരവധി ചരിത്രമിത്തുകളെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി മതിയായ അവലംബങ്ങളോടെ തന്നെയായിരുന്നു കാസർഗോഡിന്റെ അറിയപ്പെടാത്ത ചരിത്രത്തെ കുറിച്ച് പ്രൊഫസർ വിശദീകരിച്ചു. വിശദമായിത്തന്നെ അദ്ദേഹം കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു. നിലവിൽ ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ള പുസ്തകങ്ങളും അവ ലഭ്യമാകുന്ന സ്ഥലവും, ഒന്നും രണ്ടും പതിപ്പുകൾ ഇറങ്ങിയ പുസ്തകങ്ങളുടെ വ്യത്യാസങ്ങളും ഒക്കെ അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു. മതമൈത്രിയെ വിളിച്ചോതുന്ന മുക്രിത്തെയ്യം പോലുള്ള നിരവധി മാപ്പിളത്തെയ്യങ്ങളെ പറ്റിയും അലാമിക്കളി പോലുള്ള കലാരൂപങ്ങളുടെ ഇന്നത്തെ നിലനിൽപ്പിനെ പറ്റിയും ഒക്കെ വിശദമായിത്തന്നെ പ്രൊഫസർ ബാലൻ വെളിപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. വിക്കിപീഡിയർക്ക് നല്ലൊരു അനുഭവസംബത്തായിരുന്നു ഈ അവതരണം. അവതരണ മധ്യത്തിൽ പ്രസംഗം ശ്രദ്ധിക്കാതെ സദസ്സിലിരുന്ന വിക്കിപീഡിയ പ്രവർത്തകർ നടത്തിയ സംസാരം അദ്ദേഹത്തെ അല്പമായി അലോസരപ്പെടുത്തുകയും അത് അദ്ദേഹം വ്യക്തമായി അന്നേരം തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു. സജീവ വിക്കിപ്രവർത്തകർ സദസ്സിൽ കുറവായിരുന്നു. പരിപാടികൾ തീരും മുമ്പേ സദസ്സുവിടാൻ നടത്തിയ ശ്രമഫലമായി ഉണ്ടായ സംസാരമായിരുന്നു പിന്നിൽ.

ബോട്ട് യാത്ര
വിക്കി ചങ്ങാത്തത്തോടെ 27 ആം തീയതി വിക്കിപീഡിയർ പരിയുകയായിരുന്നു. പിന്നീട്, 28 ന് വിക്കി കോമൺസിലേക്ക് ചിത്രങ്ങൾ അപ്ലോഡ് ചെയ്യാൻ വേണ്ടി ഒരു ഫോട്ടോ വാക്ക് എന്നപോലെ ബോട്ട് യാത്ര നടത്തിയിരുന്നു. നീലേശ്വരം മുതൽ വലിയപറമ്പുവരെ നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന ഒരു യാത്രയായിരുന്നു അത്. ഫോട്ടോ എടുപ്പുകൾ ആദ്യരണ്ടു ദിവസങ്ങളിലായി വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ നടന്നിരുന്നു. കോമൺസിലേക്ക് ഇവയൊക്കെ കൂട്ടിച്ചേർക്കാനുള്ള വർഗം എല്ലാവർക്കുമായി പങ്കുവെച്ചിരുന്നു. അവ പ്രധാനമായും WikiSangamotsavam-2016, WikiSangamothsavam ഇവ രണ്ടുമാണ്. പരിപാടിയുടെ വിവരങ്ങൾ ഫൗണ്ടേഷനിലേക്ക് കാണിക്കാനായി ഇത് ഏറെ ഉപകരിക്കും.

  1. സംഗമോത്സവ ചെലവ്
    കാസർഗോഡ് ജില്ലയിൽ കാഞ്ഞങ്ങാടിനടുത്ത് പടന്നക്കാട് ഗുഡ് ഷെപ്പേർഡ് പള്ളിയുടെ ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ വെച്ചായിരുന്നു മൂന്നു ദിവസത്തെ വിക്കിസംഗമോത്സവം പരിപാടി നടന്നത്.
    #താമസസൗകര്യം: 50 പേർക്ക് (രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക്) 75 രൂപ വെച്ച് 3750 രൂപ
    #പ്രാതൽ: 85 പേർക്ക് (മൂന്നു ദിവസത്തേക്ക്) 45 രൂപ വെച്ച് 3825 രൂപ
    #ചായ: 115 പേർക്ക്(രണ്ട് ദിവസത്തേക്ക് രണ്ടുനേരം വെച്ച്) 5 രൂപ വെച്ച് 575 രൂപ
    #ഉച്ചഭക്ഷണം: 115 പേർക്ക് (രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക്) 60 രൂപ വെച്ച് 6900 രൂപ
    #ലഘുഭക്ഷണം: 115 പേർക്ക് (രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക്) 15 രൂപവെച്ച് 1725 രൂപ
    #രാത്രിഭക്ഷണം: 50 പേർക്ക് (രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക്) 50 രൂപവെച്ച് 2500 രൂപ
    #ഓഡിറ്റോറിയം ഹാൾ, സൗണ്ട്, ജനറേറ്റർ (രണ്ടുദിവസം) 1500 രൂപ
    #വിക്കിസംഗമോത്സവത്തിനായി ഇവിടെ മൊത്തം ചെലവായ തുക 20775 രൂപ

28 ആം തീയതിയിലെ ബോട്ടുയാത്ര
നീലേശ്വരം കോട്ടപ്പുറത്തു നിന്നും വലിയപറമ്പ് കടന്ന് ഏഴിമല നാവിക അക്കാദമിയുടെ തുടക്കം വരെ നീളുന്നതായിരുന്നു യാത്ര. രാവിലെ പത്തുമണിക്കു തുടങ്ങിയ യാത്ര വൈകുന്നേരം നാലുമണിവരെ നീണ്ടിരുന്നു. ചായയും പലഹാരവും ഉച്ചഭക്ഷണവും ഹൗസ് ബോട്ടിൽ ലഭ്യമായിരുന്നു. cis മെമ്പറായ മാനസയും തായ്‌വൻ സ്വദേശി ടിങ് യി യും യാത്രയിൽ സജീവമായിരുന്നു. എടയിലക്കാവ് കാവിൽ വെച്ച് നിരവധി കുരങ്ങുകളെ കാണാനായതും അവയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കാൻ സാധിച്ചതും രസകരമായിരുന്നു.

വിക്കി വോയേജ്
വിക്കിപീഡിയനായ സജൽ നടത്തിയ വിക്കി വോയേജ് എന്ന പദ്ധതിയെ പറ്റിയുള്ള വിശദീകരണം ഏറെ വ്യത്യസ്ഥമായ ഒരു അവതരണമായിരുന്നു. വിക്കി ഇങ്ക്വുപേറ്ററിൽ ഇപ്പോഴും നിൽക്കുന്ന വിക്കി വോയേജിനെ പറ്റിയുള്ള വിശദീകരണം അഞ്ചോളം ഐടി@സ്കൂൾ അധ്യാപകരെ ഏറെ സ്വാദീനിച്ചിരുന്നു. വിക്കി എഡിറ്റിങ് പരിശീലിക്കാൻ ഏറെ ഗുണകരമായ പദ്ധതിയായി ഇതു മാറ്റാവുന്നതാണ് എന്ന് അവർതന്നെ പറയുകയുണ്ടായി.

രസകരമായ അവതരണങ്ങൾ
ബോട്ടുയാത്രയ്ക്കിടയിൽ സജൽ നടത്തിയ മിമിക്രി അല്പം രസകരമായിരുന്നു. ആലപ്പുഴ ഐടി@സ്കൂൾ ടൂട്ടറായ സന്തോഷ് മാസ്റ്റർ അവതരിപ്പിച്ച ഗാനാലാപനം ഏറെ മികച്ചു നിന്നിരുന്നു. നല്ലൊരു ഗായകൻ ആണെന്നു തന്നെ പറയാവുന്ന അവതരണമായിരുന്നു അത്. ഗാനാലാപനത്തിൽ സഹായികളായി പിന്നീട് വിക്കിപീഡിയരായ സജലും മഞ്ജുഷയും ചേർന്നിരുന്നു. തുടർന്ന് തായ്‌വൻ സ്വദേശി ടിങ് യി-യുടെ തായ്‌വൻ ഭാഷയിലെ ഗാനാലാപനം ഏറെ ഹൃദ്യമായിരുന്നു. ഗാനാലാപനത്തിനുള്ള ശ്രമം അമൃതയും നടത്തിയിരുന്നു. യാത്രാവസാനം കൊല്ലം സ്വദേശിയായ ശ്രീ. സെബാസ്റ്റ്യൻ അവതരിപ്പിച്ച നന്ദിപ്രകടനത്തോടെ സംഗമോത്സവ സമാപനമായിരുന്നു. 4 മണിക്ക് എല്ലാവരും തിരിച്ച് കോട്ടപ്പുറത്തു തന്നെ ബോട്ടിങ് അവസാനിപ്പിച്ചു.

യാത്രാ ചെലവ്
മൊത്തത്തിൽ 36 പേരായിരുന്നു യാത്രയിൽ പങ്കെടുത്തത്. അതിൽ കുട്ടികൾ ഒഴികെയുള്ള 31 പേരുടെ കണക്കാണ് ഹൗസ് ബോട്ട് അധികാരികൾ ഏൽപ്പിച്ചത്. 8 പേർക്ക് 10000 രൂപയും പിന്നീട് വരുന്ന ഒരാൾക്ക് 700 രൂപ വെച്ചുമാണ് ഒരു ദിവസത്തേക്കുള്ള ബോട്ടുയാത്രയുടെ ചെലവ് വരിക – ഇക്കാര്യം മുമ്പേ പറഞ്ഞിരുന്നു. ചെറിയൊരു ഡിസ്കൗണ്ട് കിട്ടിയതു പ്രകാരം 23250 രൂപയാണ് ചെലവു വന്നത്. ഹൗസ് ബോട്ടിൽ ഭക്ഷണം പാചകം ചെയ്യാനും വഴികാട്ടിയായി കൂടെ നടക്കാനും ഡ്രൈവറായി ബോട്ടിനെ നയിക്കാനുമായി മൂന്നു പേർ കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവക്ക് ഒരു കൈമണി എന്ന പേരിൽ വല്ല തുകയും കൊടുക്കുന്ന രീതി ഉണ്ടത്രേ. 1000 രൂപ കൊടുക്കാമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. അവർ തന്ന ബില്ലിൽ 23250 രൂപയേ ഉള്ളൂ. അവർക്ക് കൈയ്യിൽ നേരിട്ടുകൊടുക്കുകയാണത്രേ പതിവ്. നമ്മുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും കൊടുത്തിട്ടില്ല. ഓൺ‌ലൈൻ വഴി കൊടുക്കാമെന്നു കരുതുന്നു.

മൊത്തം ചെലവ്
ഗുഡ് ഷെപ്പേഡ് പള്ളിയിൽ കൊടുക്കേണ്ട 20775 രൂപയും ബോട്ടുയാത്രയുടെ 23250 രൂപയും ആണ് നിലവിലെ കൃത്യമായ കണക്കുകൾ. ഇതുപ്രകാരം 44025 രൂപയാണു മൊത്തം ചെലവ്. ഇതുകൂടതെ ഉള്ളത് ദൂരെ നിന്നും വന്നുചേർന്ന യാത്രക്കാരുടെ യാത്രാ നിരക്കുകൾ, ബോട്ടുയാത്രയിലെ മൂന്നു തൊഴിലാളികൾക്ക് കൊടുക്കേണ്ട തുക, ദിനോസർ പോസ്റ്ററുകൾക്കുള്ള പ്രിന്റിങ് ചാർജ്, സ്റ്റേജിലും റോഡ് സൈഡിലും മറ്റുമായി കെട്ടാനുണ്ടാക്കിയ മൂന്നു ബാനറുകളുടെ പ്രിന്റിങ് ചാർജ്, വിക്കിജന്മദിനാഘോഷം നടത്താൻ വാങ്ങിയ രണ്ട് കിലോ കേക്കിന്റെ തുക എന്നിവയാണ്. എല്ലാറ്റിന്റേയും ബില്ലുകൾ നിലവിൽ കൃത്യമാണ്. ബോട്ട് തൊഴിലാളികൾക്ക് കൊടുക്കേണ്ട കൈമണിയുടെ കാര്യത്തിൽ മാത്രമേ ഒരു സംശയം ഉള്ളൂ.

കാസർഗോഡൻ ഗാഥ!

Posted on by Rajesh Odayanchal

കാസർഗോഡ് ലോകസഭാ മണ്ഡലം - 2014ഭാഷാ സംഗമഭൂമിയാണു കാസർഗോഡ്. മലയാളത്തിനു പുറമേ ആറോളം ഭാഷകൾ വേറെയുണ്ട്, കൊങ്ങിണി, മറാട്ടി, കന്നട, തുളു, ബ്യാരി, ഉറുദു ഭാഷകൾ സംസാരിക്കുന്ന സമൂഹങ്ങൾ ഇവിടെ കാണാം. വൈവിധ്യവും വൈരുദ്ധ്യവും കലർന്ന സംസ്കാരങ്ങളുടെ കൂടിച്ചേരലാണിത്. സംസ്കാരം, സമന്വയം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു പുളകം കൊള്ളാൻ വരട്ടെ, Continue reading →