മലബാർ കർഷക പ്രസ്ഥാനം

വടക്കൻ മലബാറിലെ ജ്വലിക്കുന്ന കാർഷിക വിപ്ലവചരിത്രം

Posted on by Rajesh Odayanchal

ഒളവറ കർഷക സമരം (1946)

കേരളത്തിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും ചരിത്രത്തിൽ സമാനതകളില്ലാത്ത പോരാട്ടവീര്യം അടയാളപ്പെടുത്തിയ വർഷമാണ് 1946. വടക്കൻ മലബാറിലെ ചിറക്കൽ താലൂക്കിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്ന ഒളവറ (നിലവിൽ കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ തൃക്കരിപ്പൂർ-ചീമേനി മേഖലയോട് ചേർന്നുകിടക്കുന്ന പ്രദേശം) എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ അരങ്ങേറിയ ഒളവറ കർഷക സമരം, കൊടിയ ജന്മിത്ത ചൂഷണത്തിനും ഭരണകൂട ഭീകരതയ്ക്കുമെതിരെ പാവപ്പെട്ട കർഷകരും കർഷകത്തൊഴിലാളികളും നടത്തിയ ധീരമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പാണ്.1 രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധാനന്തരമുണ്ടായ കടുത്ത ഭക്ഷ്യക്ഷാമത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ജന്മിമാർ നെല്ല് പൂഴ്ത്തിവെച്ച് കരിഞ്ചന്തയിൽ വിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അതിനെതിരെ ‘മലബാർ കർഷക സംഘ’ത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ജനങ്ങൾ സംഘടിച്ചു. പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളായ കർഷകരുടെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാനും പൂഴ്ത്തിവെച്ച നെല്ല് ജനകീയ കമ്മിറ്റികൾ വഴി വിതരണം ചെയ്യാനും വേണ്ടി നടത്തിയ ഈ സമരം, ബ്രിട്ടീഷ് മലബാർ ഭരണകൂടത്തിന്റെ സായുധ പോലീസായ മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസിന്റെ (MSP) ക്രൂരമായ അടിച്ചമർത്തലിന് ഇരയായി.2 എങ്കിലും, ഭീതിയുടെ നിഴലിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു ജനതയെ വർഗ്ഗബോധമുള്ള പോരാളികളാക്കി മാറ്റുന്നതിലും വടക്കൻ മലബാറിലെ ജന്മിത്തത്തിന്റെ അടിത്തറയിളക്കുന്നതിലും ഒളവറ സമരം നിർണ്ണായക പങ്കുവഹിച്ചു.

ചരിത്ര പശ്ചാത്തലവും മലബാറിലെ കാർഷിക ഘടനയും

ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിൻ കീഴിലായിരുന്ന മലബാർ ഡിസ്ട്രിക്റ്റിലെ കാർഷിക വ്യവസ്ഥ തികച്ചും ചൂഷണാധിഷ്ഠിതവും കർഷകവിരുദ്ധവുമായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷുകാർ തങ്ങളുടെ നികുതിപ്പിരിവ് സുഗമമാക്കുന്നതിനായി തദ്ദേശീയരായ ജന്മിമാർക്ക് ഭൂമിന്മേൽ അനിയന്ത്രിതമായ അധികാരം നൽകി. ഈ വ്യവസ്ഥിതിയിൽ കർഷകർ വിവിധ തട്ടുകളായി തിരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു:

മലബാറിലെ ജന്മിത്ത കാർഷിക ഘടന
  • ജന്മി (ഭൂമിയുടെ പൂർണ്ണ ഉടമസ്ഥൻ – മിക്കവാറും നമ്പൂതിരി/നായർ പ്രഭുക്കൾ)
  • കാണക്കുടിയാൻ (ഇടനിലക്കാർ – ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്ത് മറിച്ചു നൽകുന്നവർ)
  • വെറുംപാട്ടക്കുടിയാൻ (യഥാർത്ഥത്തിൽ മണ്ണിൽ പണിയെടുക്കുന്ന ദരിദ്ര കർഷകൻ)
  • കർഷകത്തൊഴിലാളികൾ (ഭൂമിയില്ലാത്ത അധഃസ്ഥിത/ഹരിജൻ വിഭാഗങ്ങൾ)

യഥാർത്ഥത്തിൽ മണ്ണിൽ ചോരനീരാക്കി പണിയെടുക്കുന്ന വെറുംപാട്ടക്കുടിയാന്മാർക്കും കർഷകത്തൊഴിലാളികൾക്കും ഭൂമിന്മേൽ യാതൊരുവിധ അവകാശവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.3 വിളവിന്റെ സിംഹഭാഗവും ‘പാട്ടം’, ‘വാരം’ എന്നീ പേരുകളിൽ ജന്മിമാരുടെ പത്തായങ്ങളിലേക്ക് അളന്നു കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു. ഇതിനുപുറമെ, ജന്മിമാരുടെ ഇല്ലങ്ങളിലെ വിശേഷദിവസങ്ങളിൽ ‘മാമൂലുകൾ’ (നിർബന്ധിത സമ്മാനങ്ങൾ) എത്തിക്കാനും കർഷകർ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു. കരിംവെള്ളാട്ടി, വസി, നൂരി തുടങ്ങിയ കപട അളവുതൂക്ക വിദ്യകളിലൂടെ കർഷകരെ ജന്മിമാർ വീണ്ടും ചൂഷണം ചെയ്തു. പാട്ടം നൽകാൻ ചെറിയൊരു വീഴ്ച വരുത്തിയാൽ പോലും കർഷകരെ സിൽബന്തികളെ വിട്ട് ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കുകയും കുടിയൊഴിപ്പിക്കുകയും (മേൽച്ചാർത്ത്) ചെയ്യുന്നത് അക്കാലത്ത് നിത്യസംഭവമായിരുന്നു.4

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധവും പട്ടിണിവിരുദ്ധ സമരങ്ങളും

1939 മുതൽ 1945 വരെ നീണ്ടുനിന്ന രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം മലബാറിലെ ജനജീവിതം അങ്ങേയറ്റം ദുസ്സഹമാക്കി. യുദ്ധത്തെ തുടർന്ന് ബർമ്മയിൽ നിന്നുള്ള അരി ഇറക്കുമതി പൂർണ്ണമായി നിലച്ചതോടെ മലബാറിൽ കൊടിയ ഭക്ഷ്യക്ഷാമം (Famine) പടർന്നുപിടിച്ചു. 1943-ലെ കറുത്ത നാളുകളിൽ ജനങ്ങൾ കപ്പയും ചേമ്പും കാട്ടു കിഴങ്ങുകളും തിന്നാണ് വിശപ്പടക്കിയത്. കോളറ, വസൂരി തുടങ്ങിയ പകർച്ചവ്യാധികൾ കൂടി പടർന്നതോടെ വടക്കൻ മലബാർ ഒരു ശ്മശാനതുല്യമായി മാറി.5

ഇത്തരം ഒരു ഘട്ടത്തിലും ജന്മിമാർക്ക് മാനുഷികമായ യാതൊരു പരിഗണനയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കർഷകരിൽ നിന്ന് വാരവും പാട്ടവും അവർ നിർദ്ദയം പിരിച്ചെടുത്തു. കർഷകൻ പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോഴും ജന്മിമാരുടെ പത്തായങ്ങൾ നെല്ലു കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു. ഈ നെല്ല് അവർ സാധാരണക്കാർക്ക് നൽകാതെ, കരിഞ്ചന്തയിൽ ഉയർന്ന വിലയ്ക്ക് വിൽക്കാനായി പൂഴ്ത്തിവെച്ചു.

ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ പിന്തുണയോടെ ‘മലബാർ കർഷക സംഘം’ ശക്തമായ ഇടപെടലുകൾ നടത്താൻ ആരംഭിക്കുന്നത്. കർഷക സംഘം വടക്കൻ മലബാറിലുടനീളം “പട്ടിണിവിരുദ്ധ കമ്മറ്റികൾ” (Anti-hoarding Committees) രൂപീകരിച്ചു.6

“ജന്മിമാരുടെ പത്തായങ്ങളിലിരിക്കുന്ന നെല്ല് പൂഴ്ത്തിവെക്കാനുള്ളതല്ല, അത് പട്ടിണി കിടക്കുന്ന ജനങ്ങൾക്ക് ന്യായവിലയ്ക്ക് വിതരണം ചെയ്യാനുള്ളതാണ്” എന്ന മുദ്രാവാക്യം കർഷക സംഘം മുന്നോട്ടുവെച്ചു. ജന്മിമാർ നെല്ല് ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് കടത്തുന്നത് തടയുക എന്നതായിരുന്നു കർഷക സംഘത്തിന്റെ പ്രധാന തന്ത്രം.

ഒളവറയിലെ ജനകീയ ഉണർവ്വും കർഷക സംഘത്തിന്റെ പ്രവർത്തനവും

തൃക്കരിപ്പൂരിനും ചീമേനിക്കും മധ്യേ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒളവറ എന്ന പ്രദേശം അക്കാലത്ത് ജന്മിത്തത്തിന്റെ കടുത്ത പിടിയിലായിരുന്നു. പ്രദേശത്തെ പ്രമുഖ ജന്മിമാരും അവരുടെ സിൽബന്തികളും കർഷകരെ കടുത്ത അടിമവേലയ്ക്കായിരുന്നു നിയോഗിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ 1940-കളുടെ മധ്യത്തോടെ പി. കൃഷ്ണപിള്ള, എ.വി. കുഞ്ഞമ്പു, കെ.എ. കേരളീയൻ തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കളുടെ പ്രവർത്തന ഫലമായി ഒളവറയിലും കർഷക സംഘത്തിന്റെ ശാഖകൾ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു.3

തുടക്കത്തിൽ ജന്മിമാർക്കെതിരെ പരസ്യമായി പ്രതികരിക്കാൻ ഭയപ്പെട്ടിരുന്ന പാവപ്പെട്ട കർഷകർ, കർഷക സംഘത്തിന്റെ യോഗങ്ങളിലൂടെ തങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ച് ബോധവാന്മാരായി. ജാതി ചിന്തകൾക്കതീതമായി കർഷകരും കർഷകത്തൊഴിലാളികളും ഒന്നിച്ച് അണിനിരന്നു. ഒളവറയിലെ പ്രാദേശിക നേതാക്കൾ ജനങ്ങളെ വീടുവീടാന്തരം കയറി സംഘടിപ്പിച്ചു. ഇത് പ്രദേശത്തെ ജന്മിമാരെ അങ്ങേയറ്റം പ്രകോപിപ്പിച്ചു. തങ്ങളുടെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാത്ത അധികാരത്തിന് നേരെ ഉയരുന്ന ഈ ജനകീയ മുന്നേറ്റത്തെ തുടക്കത്തിലേ നുള്ളിക്കളയാൻ ജന്മിമാർ ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസിന്റെ സഹായം തേടി.

ഒളവറ സമരത്തിന്റെ സംഭവവികാസങ്ങൾ (1946 ഡിസംബർ)

1946-ന്റെ അവസാന മാസങ്ങളിൽ വടക്കൻ മലബാറിലാകെ കർഷക പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ ആഞ്ഞടിക്കുകയായിരുന്നു. ഒക്ടോബറിൽ തിരുവിതാംകൂറിൽ നടന്ന പുന്നപ്ര-വയലാർ സമരത്തിന്റെ വാർത്തകൾ മലബാറിലെ കർഷകർക്കും വലിയ ആവേശമാണ് നൽകിയത്. ഡിസംബർ മാസമായപ്പോഴേക്കും ചിറക്കൽ താലൂക്കിലെ കരിവെള്ളൂർ, കാവുമ്പായി തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ ജന്മിമാർക്കെതിരെയുള്ള സമരങ്ങൾ ഉച്ചസ്ഥായിയിലായി. ഇതിന്റെ തന്നെ തുടർച്ചയായാണ് ഒളവറയിലും സമരം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നത്.6

നെല്ല് കടത്തൽ തടയൽ

1946 ഡിസംബർ പകുതിയോടെ ഒളവറയിലെ പ്രമുഖ ജന്മി തന്റെ പത്തായങ്ങളിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന നൂറുകണക്കിന് പറ നെല്ല്, നാട്ടുകാർക്ക് നൽകാതെ കരിഞ്ചന്തയിൽ വിൽക്കുന്നതിനായി വണ്ടികളിൽ കയറ്റി ദൂരസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് കടത്താൻ ശ്രമിച്ചു. ഈ വിവരം അറിഞ്ഞ കർഷക സംഘത്തിന്റെ വാളണ്ടിയർമാർ ഉണർന്നു പ്രവർത്തിച്ചു. സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും അടങ്ങുന്ന വൻ ജനക്കൂട്ടം ഒളവറയിലെ ജന്മിയുടെ ഇല്ലത്തിന് മുന്നിലും പ്രധാന പാതകളിലും തടിച്ചുകൂടി.

തൊഴിലാളികൾ നെല്ല് കയറ്റിയ വണ്ടികൾ തടഞ്ഞുനിർത്തി. “ഒരു മണി നെല്ല് പോലും ഒളവറയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ അനുവദിക്കില്ല”, “പൂഴ്ത്തിവെച്ച നെല്ല് ന്യായവില ഷോപ്പുകൾ വഴി വിതരണം ചെയ്യുക” എന്നീ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ മുഴങ്ങി. ജന്മിയുടെ സിൽബന്തികൾ കർഷകരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ജനങ്ങളുടെ വർദ്ധിച്ചുവന്ന ജനസംഖ്യയ്ക്കും ആവേശത്തിനും മുന്നിൽ അവർക്ക് പിൻവാങ്ങേണ്ടി വന്നു.5

ജനകീയ വിതരണം

കർഷക സംഘം നേതാക്കളുടെ മധ്യസ്ഥതയിൽ, പൂഴ്ത്തിവെച്ച നെല്ല് അളന്ന് തിട്ടപ്പെടുത്താനും അത് ഗ്രാമത്തിലെ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങൾക്ക് ന്യായമായ വിലയ്ക്ക് വിതരണം ചെയ്യാനും തീരുമാനിച്ചു. ഇത് ജന്മിമാരുടെ അഹങ്കാരത്തിനേറ്റ കനത്ത പ്രഹരമായിരുന്നു. തങ്ങളുടെ നെല്ല് കർഷകർ ബലമായി പിടിച്ചെടുത്ത് വിതരണം ചെയ്തു എന്ന രീതിയിലാണ് ജന്മിമാർ ഈ സംഭവത്തെ ഭരണകൂടത്തിന് മുന്നിൽ ചിത്രീകരിച്ചത്.

മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസിന്റെ (MSP) ഭീകരവാഴ്ച

ഒളവറയിലെ സംഭവത്തെത്തുടർന്ന് ജന്മിമാർ മലബാർ ജില്ലാ കളക്ടർക്കും പോലീസ് മേധാവിമാർക്കും പരാതി നൽകി. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാർ ലഹളയുണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന ജന്മിമാരുടെ വാദം അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം ഒളവറയിലേക്ക് ക്രൂരന്മാർ എന്ന് പേരെടുത്ത മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസിനെ (MSP) അയച്ചു.2

ഭരണകൂടത്തിന്റെ അടിച്ചമർത്തൽ രീതി
    • കർഷക നേതാക്കളെ കള്ളക്കേസുകളിൽ കുടുക്കുക
    • എം.എസ്.പി (MSP) ക്യാമ്പുകൾ ഗ്രാമങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കുക
    • അർദ്ധരാത്രികളിൽ വീടുകൾ റെയ്ഡ് ചെയ്യുക
    • പുരുഷന്മാരെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കുക, സ്ത്രീകളെ അപമാനിക്കുക

1946 ഡിസംബർ അവസാന വാരത്തിൽ ഒളവറ ഗ്രാമം പൂർണ്ണമായും പോലീസിന്റെ കൺട്രോളിലായി. കർഷക സംഘത്തിന്റെ പ്രാദേശിക നേതാക്കളുടെ വീടുകൾ പോലീസ് തല്ലിത്തകർത്തു. പുരുഷന്മാരെയെല്ലാം ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കുകയും ലോക്കപ്പിലിട്ട് പീഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒളവറയിലെ സാധാരണക്കാരായ കർഷകരുടെ കുടിലുകൾക്ക് പോലീസ് തീയിട്ടു. കർഷക സ്ത്രീകളെ പോലീസ് ക്രൂരമായി ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും അപമാനിക്കുകയും ചെയ്തു. ഭയന്ന ജനങ്ങളിൽ പലരും തൊട്ടടുത്ത കാടുകളിലും മലമ്പ്രദേശങ്ങളിലും അഭയം തേടി. പല പ്രമുഖ നേതാക്കൾക്കും മാസങ്ങളോളം ഒളിവിൽ കഴിയേണ്ടി വന്നു.6 എ.വി. കുഞ്ഞമ്പുവിനെപ്പോലെയുള്ള സമുന്നത നേതാക്കളെ പോലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് കണ്ണൂർ സെൻട്രൽ ജയിലിലടച്ചു.

ഒളവറ സമരത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യം

ഭരണകൂടത്തിന്റെ ആയുധബലത്തിന് മുന്നിൽ ഒളവറ സമരം താൽക്കാലികമായി അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടുവെങ്കിലും, അത് ഉണ്ടാക്കിയ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ പ്രകമ്പനങ്ങൾ വളരെ വലുതായിരുന്നു. ഈ സമരത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം താഴെ പറയുന്ന പോയിന്റുകളിൽ ചുരുക്കാനാകും:

  1. വർഗ്ഗബോധത്തിന്റെ ഉണർവ്വ്: ജന്മിയുടെയും പോലീസിന്റെയും ലാത്തിക്കും തോക്കിനും മുന്നിൽ ഭയന്നുവിറച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്ന കർഷകർക്ക് തങ്ങളുടെ സംഘടിത ശക്തി എന്തെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്ത സമരമായിരുന്നു ഒളവറ സമരം. ഇത് അവരിൽ ശക്തമായ വർഗ്ഗബോധം (Class Consciousness) വളർത്തി.

  2. ജന്മിത്തത്തിന്റെ തകർച്ചയുടെ തുടക്കം: ഒളവറ, കരിവെള്ളൂർ, കാവുമ്പായി സമരങ്ങൾ വടക്കൻ മലബാറിലെ ജന്മിമാരുടെ പരമാധികാരത്തിന്മേൽ ഏൽപ്പിച്ച ആഘാതം ചെറുതല്ല. കർഷകരെ ഭയപ്പെടുത്താൻ ഇനി എളുപ്പമല്ലെന്ന് ജന്മിമാർ മനസ്സിലാക്കി.

  3. ഭൂപരിഷ്കരണത്തിലേക്കുള്ള വഴിത്താര: സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര കേരളത്തിൽ ഇ.എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന വിപ്ലവകരമായ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമത്തിന് (Land Reforms Act) വിത്തുപാകിയത് ഒളവറ പോലുള്ള ഗ്രാമങ്ങളിൽ കർഷകർ ഒഴുക്കിയ ചോരയും കണ്ണീരുമാണ്.3 ‘കുടിയാന് ഭൂമി’ എന്ന സ്വപ്നം യാഥാർത്ഥ്യമാക്കാൻ ഈ സമരങ്ങൾ അടിത്തറയിട്ടു.

മലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഒളവറ കർഷക സമരം ഒരു ജ്വലിക്കുന്ന അധ്യായമാണ്. സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ തണലിൽ വളർന്ന ജന്മിത്തത്തിന്റെ ക്രൂരതകൾക്കെതിരെ, കേവലം വയറു വിശപ്പിന് വേണ്ടിയല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യനായി ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടിയാണ് ഒളവറയിലെ കർഷകർ പോരാടിയത്. ആയുധധാരികളായ പോലീസിന് മുന്നിൽ നെഞ്ചുവിരിച്ചു നിന്ന ആ ധീര കർഷകരുടെ ഓർമ്മകൾ ആധുനിക കേരളത്തിന്റെ ജനാധിപത്യ ബോധത്തെയും രാഷ്ട്രീയ ചിന്തകളെയും എക്കാലവും പ്രചോദിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

അനുബന്ധം (Appendices)

അനുബന്ധം 1: വടക്കൻ മലബാറിലെ പ്രധാന സമകാലിക കർഷക പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ (1940-1946)

സമരം വർഷം താലൂക്ക്/പ്രദേശം പ്രധാന ലക്ഷ്യം
കയ്യൂർ സമരം 1941 ഹൊസ്ദുർഗ് (നിലവിൽ കാസർഗോഡ്) ജന്മിത്വ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭം, സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധത
കരിവെള്ളൂർ സമരം 1946 ഡിസംബർ 20 ചിറക്കൽ താലൂക്ക് നെല്ല് കടത്തൽ തടയൽ, പട്ടിണിവിരുദ്ധ സമരം
ഒളവറ സമരം 1946 ഡിസംബർ തൃക്കരിപ്പൂർ മേഖല പൂഴ്ത്തിവെപ്പ് തടയൽ, ജനകീയ നെല്ല് വിതരണം
കാവുമ്പായി സമരം 1946 ഡിസംബർ 30 ചിറക്കൽ താലൂക്ക് (പടിയൂർ) പുനംകൃഷി അവകാശ സമരം, ജന്മിത്ത വിരുദ്ധത

അനുബന്ധം 2: ഒളവറ സമരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രമുഖ നേതാക്കൾ

  • എ.വി. കുഞ്ഞമ്പു: വടക്കൻ മലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ പടനായകൻ. ഒളവറ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ കർഷകരെ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിൽ മുഖ്യപങ്ക് വഹിച്ചു.

  • കെ.എ. കേരളീയൻ: കർഷക സംഘത്തിന്റെ സമുന്നത നേതാവ്. മലബാറിലുടനീളം പട്ടിണിവിരുദ്ധ സമിതികൾ രൂപീകരിക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകി.

  • പി. കൃഷ്ണപിള്ള: കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ സ്ഥാപക നേതാവ്. ഒളവറയിലെയും പരിസരപ്രദേശങ്ങളിലെയും പാർട്ടി പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ഭൂഗർഭാവസ്ഥയിൽ ഇരുന്ന് ദിശാബോധം നൽകി.

  • ടി.എസ്. തിരുമുമ്പ്: ‘ഭക്തകവി’യിൽ നിന്ന് വിപ്ലവഗായകനായി മാറിയ നേതാവ്. കർഷകർക്ക് ആവേശം പകരുന്ന കവിതകളിലൂടെയും പ്രസംഗങ്ങളിലൂടെയും ഒളവറ മേഖലയിൽ ജനങ്ങളെ ഉണർത്തി.

അവലംബം (References / Bibliography)

  1. കുറുപ്പ്, കെ.കെ.എൻ. (K.K.N. Kurup). ആധുനിക കേരളം: ചരിത്രപരമായ വിലയിരുത്തലുകൾ. കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്.

  2. നമ്പൂതിരിപ്പാട്, ഇ.എം.എസ്. (E.M.S. Namboodiripad). കേരള ചരിത്രവും കർഷക പ്രസ്ഥാനവും. ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്.

  3. കൺപിൽ കുഞ്ഞികൃഷ്ണൻ (Kanpil Kunhikrishnan). മലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രം. പ്രഭാത് ബുക്ക് ഹൗസ്.

  4. കരേത്, പ്രകാശ് (Prakash Karat). Agrarian Revolt in Malabar: 1940-1946. സോഷ്യൽ സയന്റിസ്റ്റ് പബ്ലിക്കേഷൻസ്.

  5. മേനോൻ, എ. ശ്രീധര (A. Sreedhara Menon). കേരള ചരിത്രം. ഡി.സി. ബുക്സ്.

  6. രാഘവൻ, പുതുപ്പള്ളി (Puthuppally Raghavan). കേരളത്തിലെ സ്വാതന്ത്ര്യസമര ചരിത്രവും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനവും.

മൊറാഴ സമരം

Posted on by Rajesh Odayanchal

മൊറാഴ സമരം (1940): മലബാർ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ജ്വലിക്കുന്ന ഏടും സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ പോരാട്ടവും

മൊറാഴ സമരം എന്നത് 1940 സെപ്റ്റംബർ 15-ന് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ (അന്നത്തെ മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിക്ക് കീഴിലുള്ള മലബാർ ജില്ല) മൊറാഴയ്ക്കടുത്തുള്ള അഞ്ചാംപീടികയിൽ നടന്ന ഒരു ചരിത്രപ്രധാനമായ സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭമാണ്. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ ഇന്ത്യയെ നിർബന്ധപൂർവ്വം വലിച്ചിഴച്ച ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന്റെ നടപടിയിൽ പ്രതിഷേധിച്ച്, കേരള പ്രദേശ് കോൺഗ്രസ് കമ്മിറ്റി (കെ.പി.സി.സി) ആഹ്വാനം ചെയ്ത ‘സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ദിനാചരണ’ത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് ഈ സമരം അരങ്ങേറിയത്. നിരോധനാജ്ഞ ലംഘിച്ച് സമാധാനപരമായി നടന്ന പ്രതിഷേധ യോഗത്തിന് നേരെ പോലീസ് നടത്തിയ ക്രൂരമായ ലാത്തിച്ചാർജും, തുടർന്നുണ്ടായ ജനകീയ ചെറുത്തുനിൽപ്പും വലിയൊരു ഏറ്റുമുട്ടലിൽ കലാശിച്ചു. ഈ സംഘർഷത്തിൽ സബ് ഇൻസ്പെക്ടർ കുട്ടികൃഷ്ണ മേനോനും ഹെഡ് കോൺസ്റ്റബിൾ ഗോവിന്ദനും കൊല്ലപ്പെട്ടു. സംഭവത്തെ തുടർന്ന് പ്രമുഖ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവായ കെ.പി.ആർ. ഗോപാലനെ ബ്രിട്ടീഷ് കോടതി വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിച്ചെങ്കിലും, ദേശീയ തലത്തിലുയർന്ന വൻ ജനകീയ പ്രതിഷേധത്തെ തുടർന്ന് ആ ശിക്ഷ ജീവപര്യന്തമായി ഇളവ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു. മലബാറിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ വളർച്ചയിൽ നിർണ്ണായകമായ പങ്കുവഹിച്ച ഈ സമരം, കേവലമൊരു പ്രാദേശിക ലഹളയായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര ചരിത്രത്തിലെ ഉജ്ജ്വലമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രക്ഷോഭമായിരുന്നു.¹

1. ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം: രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധവും ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയവും

1939-ൽ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം ലോകചരിത്രത്തെ മാത്രമല്ല, ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന്റെ ഗതിയെയും മാറ്റിമറിച്ചു. ഇന്ത്യക്കാരുടെയോ ഇന്ത്യൻ നേതാക്കളുടെയോ യാതൊരുവിധ സമ്മതവും ചോദിക്കാതെയാണ് ബ്രിട്ടീഷ് ഗവൺമെന്റ് ഇന്ത്യയെ യുദ്ധത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചത്. ഇതിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് വിവിധ പ്രവിശ്യകളിലെ കോൺഗ്രസ് മന്ത്രിസഭകൾ രാജിവെച്ചു. യുദ്ധത്തിന്റെ ഭാരം മുഴുവൻ സാധാരണക്കാരായ ഇന്ത്യക്കാരുടെ ചുമലിലായി. യുദ്ധഫണ്ട് (War Fund) എന്ന പേരിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും ജന്മിമാരും സാധാരണക്കാരിൽ നിന്ന് നിർബന്ധിത പണപ്പിരിവ് ആരംഭിച്ചു. അവശ്യസാധനങ്ങളുടെ വില കുതിച്ചുയർന്നു. കരിഞ്ചന്തയും പൂഴ്ത്തിവെപ്പും രൂക്ഷമായതോടെ ഗ്രാമങ്ങളിൽ ജനങ്ങൾ കൊടിയ പട്ടിണിയിലായി.

ഈ സമയത്ത് മലബാറിലെ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യം ദേശീയ തലത്തിൽ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. 1939-ലെ പിണറായി സമ്മേളനത്തോടെ കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി (CSP) പൂർണ്ണമായും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയായി മാറിയിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും കോൺഗ്രസ്സിന്റെ സംസ്ഥാന ഘടകമായ കെ.പി.സി.സിയുടെ (KPCC) നേതൃത്വം ഈ ഇടതുപക്ഷക്കാരുടെ കൈകളിൽ തന്നെയായിരുന്നു. കർഷകരെയും തൊഴിലാളികളെയും സംഘടിപ്പിച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തിനെതിരെ നേരിട്ടുള്ള പോരാട്ടത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു മലബാറിലെ ഇടതുപക്ഷം.²

2. സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ദിനാചരണവും കെ.പി.സി.സിയുടെ ആഹ്വാനവും

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തെ ഒരു ‘സാമ്രാജ്യത്വ യുദ്ധം’ (Imperialist War) ആയി പ്രഖ്യാപിച്ച ഇടതുപക്ഷ നേതൃത്വം, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ യുദ്ധശ്രമങ്ങളെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. യുദ്ധഫണ്ട് പിരിവിനും വിലക്കയറ്റത്തിനുമെതിരെ ജനങ്ങളെ അണിനിരത്തുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ, 1940 സെപ്റ്റംബർ 15 ‘സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ദിന’മായി ആചരിക്കാൻ കെ.പി.സി.സി ആഹ്വാനം ചെയ്തു. മലബാറിലുടനീളം വൻ പ്രതിഷേധ പ്രകടനങ്ങളും പൊതുയോഗങ്ങളും സംഘടിപ്പിക്കാനായിരുന്നു തീരുമാനം.

എന്നാൽ ഈ നീക്കത്തെ ഏതുവിധേനയും അടിച്ചമർത്താൻ മദ്രാസ് ഗവൺമെന്റ് തീരുമാനിച്ചു. ‘ഡിഫൻസ് ഓഫ് ഇന്ത്യ റൂൾസ്’ (Defence of India Rules) പ്രകാരം മലബാറിൽ രാഷ്ട്രീയ യോഗങ്ങളും പ്രകടനങ്ങളും നിരോധിച്ചുകൊണ്ട് മലബാർ കളക്ടർ ഉത്തരവിറക്കി. എന്നാൽ നിരോധനാജ്ഞ ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് സെപ്റ്റംബർ 15-ന് പ്രകടനങ്ങൾ നടത്താൻ തന്നെ കെ.പി.സി.സി തീരുമാനിച്ചു. ഉത്തര മലബാറിൽ മൊറാഴ, മട്ടന്നൂർ, തലശ്ശേരി എന്നിവിടങ്ങളിൽ വലിയ പ്രകടനങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കാൻ നേതാക്കൾ രഹസ്യമായി പദ്ധതി തയ്യാറാക്കി.³

3. അഞ്ചാംപീടികയിലെ സംഭവവികാസങ്ങൾ: സെപ്റ്റംബർ 15, 1940

സെപ്റ്റംബർ 15 ഞായറാഴ്ച ഉച്ചതിരിഞ്ഞ്, മൊറാഴ, കീച്ചേരി, പാപ്പിനിശ്ശേരി, കല്യാശ്ശേരി തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് കർഷകരും തൊഴിലാളികളും അഞ്ചാംപീടിക എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. സാമ്രാജ്യത്വത്തിനെതിരെയുള്ള മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ മുഴക്കി, ചെങ്കൊടിയും ത്രിവർണ്ണ പതാകയും ഒരേസമയം ഏന്തിക്കൊണ്ടായിരുന്നു അവരുടെ മുന്നേറ്റം. മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച പ്രകാരം അഞ്ചാംപീടികയിൽ ഒരു വലിയ പൊതുയോഗം ആരംഭിച്ചു.

യോഗം പുരോഗമിക്കുന്നതിനിടെ, തളിപ്പറമ്പ് പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ സബ് ഇൻസ്പെക്ടർ കുട്ടികൃഷ്ണ മേനോന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ സായുധരായ ഒരു പോലീസ് സംഘം അവിടെയെത്തി. യോഗം പിരിച്ചുവിടാൻ എസ്.ഐ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ പിരിഞ്ഞുപോകാൻ ജനങ്ങൾ തയ്യാറായില്ല. തുടർന്ന് യാതൊരു പ്രകോപനവുമില്ലാതെ പോലീസ് ജനങ്ങൾക്ക് നേരെ ക്രൂരമായ ലാത്തിച്ചാർജ് ആരംഭിച്ചു. സമാധാനപരമായി യോഗം ചേരുകയായിരുന്ന ജനങ്ങൾ ഇതോടെ പ്രകോപിതരായി.

പോലീസ് മർദ്ദനം അതിരുവിട്ടപ്പോൾ, കയ്യിൽ കിട്ടിയ വടികളും കല്ലുകളും ഉപയോഗിച്ച് ജനങ്ങൾ പോലീസിനെ തിരിച്ചടിച്ചു. സംഘർഷം രൂക്ഷമായതോടെ പോലീസുകാർ നാലുപാടും ചിതറിയോടി. എന്നാൽ ജനരോഷം മുഴുവൻ ചെന്നുപതിച്ചത് അങ്ങേയറ്റം ക്രൂരമായി ലാത്തിച്ചാർജ് നടത്തിയ എസ്.ഐ കുട്ടികൃഷ്ണ മേനോന് നേരെയായിരുന്നു. ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ മർദ്ദനമേറ്റ് കുട്ടികൃഷ്ണ മേനോനും, അദ്ദേഹത്തെ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഹെഡ് കോൺസ്റ്റബിൾ ഗോവിന്ദനും സംഭവസ്ഥലത്ത് വെച്ചുതന്നെ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ചരിത്രത്തിൽ സമാനതകളില്ലാത്ത ഒരു ജനകീയ മുന്നേറ്റവും അതിന്റെ സ്വാഭാവികമായ പ്രത്യാക്രമണവുമായിരുന്നു മൊറാഴയിൽ കണ്ടത്.⁴

4. ഭരണകൂട ഭീകരതയും വേട്ടയാടലും

പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ കൊല്ലപ്പെട്ട വാർത്ത അറിഞ്ഞ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം വിറളിപിടിച്ചു. മണിക്കൂറുകൾക്കകം മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസിന്റെ (MSP) സായുധ സേന മൊറാഴയിലും പരിസര പ്രദേശങ്ങളിലും ക്യാമ്പ് ചെയ്തു. പിന്നീട് നടന്നത് സമാനതകളില്ലാത്ത ഭരണകൂട ഭീകരതയാണ്. ഗ്രാമങ്ങൾ മുഴുവൻ പോലീസ് വളഞ്ഞു. കർഷകരുടെയും തൊഴിലാളികളുടെയും വീടുകൾ തീയിട്ടു നശിപ്പിച്ചു. സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും മൃഗീയമായി മർദ്ദിച്ചു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്-കർഷക സംഘം പ്രവർത്തകരെ തിരഞ്ഞുപിടിച്ച് അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.

കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നിരോധിക്കപ്പെട്ടു. പാർട്ടിയുടെയും കർഷക സംഘത്തിന്റെയും പ്രമുഖ നേതാക്കളായ പി. കൃഷ്ണപിള്ള, എ.കെ. ഗോപാലൻ തുടങ്ങിയവരുൾപ്പെടെ ഒളിവിൽ പോകാൻ നിർബന്ധിതരായി. ദിവസങ്ങളോളം മൊറാഴ ഗ്രാമം പോലീസിന്റെ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു. ഒളിവിലിരുന്ന് പാർട്ടി കെട്ടിപ്പടുക്കാനും ജനങ്ങളെ സംഘടിപ്പിക്കാനുമുള്ള വലിയൊരു ബാധ്യതയാണ് ഇതോടെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ ചുമലിൽ വന്നുചേർന്നത്.

5. വിചാരണയും കെ.പി.ആർ. ഗോപാലന്റെ വധശിക്ഷയും

മൊറാഴ സംഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് 38 പേരെ പ്രതികളാക്കി പോലീസ് കേസെടുത്തു. പ്രദേശത്തെ പ്രമുഖ കോൺഗ്രസ്-കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവായിരുന്ന കെ.പി.ആർ. ഗോപാലനെ (K.P.R. Gopalan) ഒന്നാം പ്രതിയാക്കിയാണ് കുറ്റപത്രം സമർപ്പിച്ചത്. യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവം നടക്കുമ്പോൾ കെ.പി.ആർ. ഗോപാലൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന് ചരിത്രരേഖകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. എന്നാൽ ഉത്തര മലബാറിലെ സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നട്ടെല്ലൊടിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ഭരണകൂടം അദ്ദേഹത്തെ പ്രതിപ്പട്ടികയിൽ ചേർക്കുകയായിരുന്നു.

തലശ്ശേരി സെഷൻസ് കോടതിയിൽ നടന്ന വിചാരണയ്ക്കൊടുവിൽ, കെ.പി.ആർ. ഗോപാലൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർക്ക് ജീവപര്യന്തം തടവുശിക്ഷ വിധിച്ചു. എന്നാൽ ഇതിനെതിരെ പ്രോസിക്യൂഷൻ മദ്രാസ് ഹൈക്കോടതിയിൽ അപ്പീൽ പോയി. ഹൈക്കോടതി വിധി കൂടുതൽ കർശനമായിരുന്നു. കെ.പി.ആർ. ഗോപാലന് തൂക്കുകയർ (വധശിക്ഷ) വിധിച്ചുകൊണ്ടാണ് മദ്രാസ് ഹൈക്കോടതി വിധി പുറപ്പെടുവിച്ചത്. അക്കാലത്തെ പ്രമുഖ അഭിഭാഷകനായിരുന്ന ബർലി സാന്റോസ് ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ കേസ് വാദിച്ചെങ്കിലും വിധി പ്രതികൂലമായിരുന്നു.⁵

6. “കെ.പി.ആറിനെ രക്ഷിക്കുക”: ദേശീയ പ്രക്ഷോഭവും വിധിയുടെ മാറ്റവും

കെ.പി.ആർ. ഗോപാലനെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിച്ച വാർത്ത കേരളത്തെ മാത്രമല്ല, ഇന്ത്യയെയാകെ ഞെട്ടിച്ചു. ഒരു രാഷ്ട്രീയ സമരത്തിന്റെ പേരിൽ നടക്കുന്ന ഈ കൊലപാതകത്തെ തടയാൻ ഇന്ത്യയൊട്ടാകെ വലിയ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. “കെ.പി.ആറിനെ രക്ഷിക്കുക” (Save K.P.R) എന്ന മുദ്രാവാക്യം രാജ്യമൊട്ടാകെ അലയടിച്ചു. വിദ്യാർത്ഥികളും തൊഴിലാളികളും കർഷകരും തെരുവിലിറങ്ങി.

ഈ വിഷയം ബ്രിട്ടീഷ് പാർലമെന്റിൽ വരെ വലിയ ചർച്ചയായി. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുമായി പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ വലിയ വിയോജിപ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, മഹാത്മാഗാന്ധി ഈ വിഷയത്തിൽ ഇടപെട്ടു. ഹരിജൻ പത്രത്തിൽ അദ്ദേഹം വധശിക്ഷയ്ക്കെതിരെ ശക്തമായി പ്രതികരിച്ചു. അക്രമങ്ങളെ താൻ അപലപിക്കുന്നുവെങ്കിലും, സാമ്രാജ്യത്വത്തിനെതിരെ പോരാടിയ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകനെ തൂക്കിലേറ്റുന്നത് നീതിനിഷേധമാണെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. ദേശീയ തലത്തിൽ ഉയർന്ന ഈ കടുത്ത സമ്മർദ്ദത്തിന് മുന്നിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിന് മുട്ടുമടക്കേണ്ടി വന്നു. കെ.പി.ആർ. ഗോപാലന്റെ വധശിക്ഷ റദ്ദാക്കാനും, അത് ജീവപര്യന്തം തടവായി ചുരുക്കാനും വൈസ്രോയി നിർബന്ധിതനായി.

7. സമരത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ

മൊറാഴ സമരം കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിൽ വലിയ വഴിത്തിരിവായി മാറി.

  1. വർഗ്ഗബോധത്തിന്റെ ഉണർവ്: കേവലം സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിനപ്പുറം, സാമ്രാജ്യത്വവും ജന്മിത്വവും എങ്ങനെയാണ് പാവപ്പെട്ടവരെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തമായ വർഗ്ഗബോധം മലബാറിലെ കർഷകരിലുണ്ടാക്കാൻ ഈ സമരം സഹായിച്ചു.

  2. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ വളർച്ച: പോലീസിന്റെ വേട്ടയാടലുകൾ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയെ തളർത്തുന്നതിന് പകരം ഗ്രാമങ്ങളിൽ കൂടുതൽ വേരുറപ്പിക്കാനാണ് സഹായിച്ചത്. ഒളിവിൽ കഴിഞ്ഞ നേതാക്കൾ ഗ്രാമീണർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവരായി മാറി. ഉത്തര മലബാർ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഒരു വലിയ കോട്ടയായി മാറുന്നതിൽ മൊറാഴ സമരം വഹിച്ച പങ്ക് ചെറുതല്ല.

  3. കർഷക സമരങ്ങളുടെ തുടർച്ച: മൊറാഴ സമരം നൽകിയ ആവേശമാണ് തൊട്ടടുത്ത വർഷങ്ങളിൽ നടന്ന കയ്യൂർ (1941), കരിവെള്ളൂർ (1946), കാവുമ്പായി തുടങ്ങിയ ഐതിഹാസിക കർഷക സമരങ്ങൾക്ക് പ്രചോദനമായത്.

ഉപസംഹാരം

ചുരുക്കത്തിൽ, 1940-ലെ മൊറാഴ സമരം എന്നത് അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ഒരു ജനതയുടെ സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ബോധത്തിന്റെ പൊട്ടിത്തെറിയായിരുന്നു. തോക്കിനും ലാത്തിക്കും മുന്നിൽ നെഞ്ചുവിരിച്ചു നിന്ന സാധാരണക്കാരായ കർഷകരുടെ ചോരയിലാണ് ആധുനിക കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രബുദ്ധത രൂപപ്പെട്ടത്. കെ.പി.ആർ. ഗോപാലനെപ്പോലുള്ള നേതാക്കളുടെ ത്യാഗവും, എണ്ണമറ്റ സാധാരണക്കാരുടെ സഹനവും ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര ചരിത്രത്തിൽ സുവർണ്ണ ലിപികളിൽ തന്നെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അന്യായങ്ങൾക്കെതിരെ പൊരുതാൻ ഏത് ജനതയ്ക്കും കരുത്തുപകരുന്ന ഒരു ചരിത്ര പാഠമായി മൊറാഴ സമരം ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു.

അനുബന്ധം (Appendices)

അനുബന്ധം 1: മലബാറിലെ മറ്റ് പ്രധാന കാർഷിക-സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ സമരങ്ങൾ

  • ചീമേനി സമരം (1940): സാമ്രാജ്യത്വ യുദ്ധഫണ്ട് പിരിവിനും ജന്മിമാരുടെ നിയമവിരുദ്ധ പാട്ടപ്പിരിവിനുമെതിരെ കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ ചീമേനിയിൽ നടന്ന കർഷക മുന്നേറ്റം.

  • കയ്യൂർ സമരം (1941 മാർച്ച്): സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ ഭാഗമായി നടന്ന കയ്യൂർ സമരത്തിൽ സബ്ബ് റായൻ എന്ന പോലീസ് മരിക്കുകയും, തുടർന്ന് നാല് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കളെ (മഠത്തിൽ അപ്പു, അബൂബക്കർ, ചിരുകണ്ടൻ, പോത്തേര കുഞ്ഞമ്പു) തൂക്കിലേറ്റുകയും ചെയ്തു. മൊറാഴ സമരത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള തുടർച്ചയായിരുന്നു ഇത്.

  • കരിവെള്ളൂർ സമരം (1946): ജനങ്ങൾ പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോൾ നെല്ല് കരിഞ്ചന്തയിലേക്ക് കടത്തുന്നത് തടയാൻ കർഷക സംഘം നടത്തിയ ജനകീയ സമരം.

  • കാവുമ്പായി സമരം (1946): വനഭൂമിയിൽ പുനം കൃഷി ചെയ്യാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടി ജന്മിമാർക്കെതിരെ നടന്ന സായുധ പോരാട്ടം.

  • കൂത്തളി സമരം (1940): വനാവകാശങ്ങൾക്കും പുനം കൃഷിക്കും വേണ്ടി ബ്രിട്ടീഷ് ഗവൺമെന്റിനെതിരെ കർഷകർ നടത്തിയ ധീരമായ നിയമലംഘന സമരം.

അനുബന്ധം 2: മൊറാഴ സമരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന നേതാക്കൾ

  • കെ.പി.ആർ. ഗോപാലൻ: മൊറാഴ സമരത്തിലെ ഒന്നാം പ്രതി. വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കപ്പെടുകയും പിന്നീട് ജനകീയ പ്രക്ഷോഭത്തെ തുടർന്ന് ശിക്ഷ ഇളവ് ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്ത കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവ്.

  • ഇ.കെ. നായനാർ: മുൻ കേരള മുഖ്യമന്ത്രി. തന്റെ യുവത്വ കാലത്ത് അഞ്ചാംപീടികയിലെ പ്രക്ഷോഭത്തിൽ നേരിട്ട് പങ്കെടുക്കുകയും, പോലീസിന്റെ കൊടിയ മർദ്ദനം ഏറ്റുവാങ്ങുകയും ചെയ്ത നേതാവ്.

  • പി. കൃഷ്ണപിള്ള: കേരളത്തിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ സ്ഥാപക നേതാവ്. സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ദിനാചരണത്തിന് പിന്നിലെ പ്രധാന സംഘാടകൻ.

  • എ.കെ. ഗോപാലൻ (എ.കെ.ജി): മലബാറിലെ കർഷക സമരങ്ങളുടെ മുന്നണിപ്പോരാളി. മൊറാഴ, കയ്യൂർ സമരങ്ങളിൽ ജനങ്ങളെ അണിനിരത്തുന്നതിൽ നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിച്ചു.

അവലംബം (References/Bibliography)

¹ നമ്പൂതിരിപ്പാട്, ഇ.എം.എസ്. (2005). കേരളം മലയാളികളുടെ മാതൃഭൂമി. ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്, തിരുവനന്തപുരം. (കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പരിണാമവും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ വളർച്ചയും).

² കുറുപ്പ്, കെ.കെ.എൻ. (1989). Modern Kerala: Studies in Social and Agrarian Relations. മിത്തൽ പബ്ലിക്കേഷൻസ്, ന്യൂഡൽഹി. (മലബാറിലെ കർഷക സമരങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ആധികാരിക പഠനം).

³ പണിക്കർ, കെ.എൻ. (1989). Against Lord and State: Religion and Peasant Uprisings in Malabar. ഓക്സ്ഫോർഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രസ്സ്. (സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ സമരങ്ങളുടെ വിശകലനം).

⁴ മെനോൻ, എ. ശ്രീധര. (2007). കേരള ചരിത്രം (A Survey of Kerala History). ഡി.സി. ബുക്സ്, കോട്ടയം. (മൊറാഴ സംഭവത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ വസ്തുതകൾ).

⁵ നായനാർ, ഇ.കെ. (1982). മൈ സ്ട്രഗിൾസ്: ആൻ ഓട്ടോബയോഗ്രഫി (My Struggles: An Autobiography). വികാസ് പബ്ലിഷിംഗ് ഹൗസ്. (മൊറാഴ സമരത്തിലെ അനുഭവങ്ങളും പോലീസ് ഭീകരതയും).

കൂത്തളി സമരം

Posted on by Rajesh Odayanchal

കൂത്തളി സമരം (1940): മലബാർ കർഷക പ്രസ്ഥാനവും വനാവകാശ പോരാട്ടങ്ങളുടെ ചരിത്രവും

1940-ൽ ഉത്തര മലബാറിലെ (ഇന്നത്തെ കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ പേരാമ്പ്ര താലൂക്കിൽ) കൂത്തളി എന്ന പ്രദേശത്ത് അരങ്ങേറിയ ഐതിഹാസികമായ കർഷക പ്രക്ഷോഭമാണ് ‘കൂത്തളി സമരം’. സ്വകാര്യ ജന്മിമാർക്കെതിരെ നടന്ന മറ്റ് മലബാർ കർഷക സമരങ്ങളിൽ (ഉദാഹരണത്തിന് കയ്യൂർ, കരിവെള്ളൂർ) നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രിട്ടീഷ് ഗവൺമെന്റിന്റെ വനനയങ്ങൾക്കും സാമ്രാജ്യത്വ ചൂഷണത്തിനും എതിരെ കർഷകർ നടത്തിയ നേരിട്ടുള്ള പോരാട്ടമായിരുന്നു ഇത്. അവകാശികളില്ലാതെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ കണ്ടുകെട്ടിയ കൂത്തളി എസ്റ്റേറ്റിലെ വനഭൂമിയിൽ, പരമ്പരാഗതമായി കർഷകർ അനുഭവിച്ചുപോന്ന ‘പുനം കൃഷി’ (Shifting Cultivation), വിറക് ശേഖരണം, പച്ചിലവളം ശേഖരിക്കൽ, കാലിമേയ്ക്കൽ തുടങ്ങിയ അവകാശങ്ങൾ ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികൾ നിഷേധിച്ചപ്പോഴാണ് ഈ സമരം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അഖില മലബാർ കർഷക സംഘത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ഈ സമരം, കേരളത്തിലെ വനാവകാശ പോരാട്ടങ്ങളുടെ (Forest Rights Struggles) ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ സംഘടിതവും രാഷ്ട്രീയവുമായ മുന്നേറ്റമായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു.¹

ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം: കൂത്തളി എസ്റ്റേറ്റും അധികാര കൈമാറ്റവും

കോഴിക്കോട് നഗരത്തിൽ നിന്നും ഏറെ അകലെയല്ലാതെ, വയനാടൻ മലനിരകളോട് ചേർന്നു കിടക്കുന്ന മലയോര പ്രദേശമാണ് കൂത്തളി. പുരാതന കാലം മുതൽ കൂത്തളി നായർ തറവാടിന്റെ (കൂത്തളി സ്വരൂപം) കീഴിലുള്ള വിശാലമായ വനഭൂമിയും കൃഷിയിടങ്ങളുമായിരുന്നു ഈ പ്രദേശം. പതിനായിരക്കണക്കിന് ഏക്കർ വരുന്ന ഈ ഭൂമിയിൽ അധ്വാനിച്ചിരുന്നത് യാതൊരു ഭൂവുടമാവകാശവും ഇല്ലാത്ത പാവപ്പെട്ട കുടിയാന്മാരും കർഷകത്തൊഴിലാളികളുമായിരുന്നു. തികഞ്ഞ ജന്മി-കുടിയാൻ വ്യവസ്ഥിതിയാണ് ഇവിടെ നിലനിന്നിരുന്നത്. ജന്മിക്ക് പാട്ടം നൽകിക്കൊണ്ട് കർഷകർ തങ്ങളുടെ ഉപജീവനം നടത്തിവന്നു.

എന്നാൽ 1930-കളുടെ അവസാനത്തോടെ കൂത്തളി തറവാട്ടിലെ അവസാനത്തെ അവകാശിയും (സ്ഥാനി) മരണപ്പെട്ടതോടെ ചരിത്രം വഴിമാറി. മരുമക്കത്തായ വ്യവസ്ഥിതി പ്രകാരം പിന്തുടർച്ചാവകാശികൾ ഇല്ലാതെ വന്നതോടെ, ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ ‘എസ്ചീറ്റ് നിയമം’ (Law of Escheat – അവകാശികളില്ലാത്ത സ്വത്ത് സർക്കാരിലേക്ക് കണ്ടുകെട്ടുന്ന നിയമം) പ്രകാരം കൂത്തളി എസ്റ്റേറ്റ് മലബാർ കളക്ടറുടെ കീഴിലുള്ള കോർട്ട് ഓഫ് വാർഡ്സ് (Court of Wards) ഏറ്റെടുത്തു. ഇതോടെ അതുവരെ ഒരു നാട്ടുജന്മിയുടെ കീഴിലായിരുന്ന കർഷകർ, നേരിട്ട് ബ്രിട്ടീഷ് റവന്യൂ-വനം വകുപ്പുകളുടെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലായി.²

വനാവകാശങ്ങളുടെ നിഷേധവും പുനം കൃഷിയുടെ തകർച്ചയും

ഭൂമിയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശം ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിലേക്ക് മാറിയത് കർഷകരുടെ ജീവിതത്തിൽ വലിയ ഇരുട്ടടിയായി മാറി. മലയോര കർഷകരുടെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗമായിരുന്നു ‘പുനം കൃഷി’. മഴക്കാലത്തിന് മുൻപായി വനത്തിലെ ചെറുകാടുകളും കുറ്റിച്ചെടികളും വെട്ടിത്തെളിച്ച് തീയിട്ട ശേഷം അവിടെ മലനെല്ല്, മുത്താറി, ചാമ തുടങ്ങിയവ കൃഷി ചെയ്യുന്ന പരമ്പരാഗത രീതിയാണിത്. ഒരു വർഷത്തെ കൃഷിക്ക് ശേഷം അടുത്ത വർഷം വനത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്തേക്ക് കൃഷി മാറ്റും. ഭൂരഹിതരായ കർഷകരുടെ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയുടെ നട്ടെല്ലായിരുന്നു ഈ പുനം കൃഷി.

എന്നാൽ, ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ വനത്തെ കണ്ടത് കേവലം വാണിജ്യപരമായ ഒരു ലാഭസ്രോതസ്സായി മാത്രമാണ്. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം (1939-1945) ആരംഭിച്ചതോടെ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യത്തിന് കപ്പലുകളും മറ്റും നിർമ്മിക്കാൻ വൻതോതിൽ തടിയുടെ ആവശ്യകത വന്നു. കൂത്തളി വനങ്ങളിലെ ഈട്ടി, തേക്ക് തുടങ്ങിയ വിലപിടിപ്പുള്ള മരങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിന്റെ പേരിൽ സർക്കാർ പുനം കൃഷി കർശനമായി നിരോധിച്ചു. കർഷകർക്ക് വനത്തിൽ പ്രവേശിക്കാനോ, കൃഷിക്കാവശ്യമായ പച്ചിലവളം ശേഖരിക്കാനോ, വിറക് പെറുക്കാനോ, തങ്ങളുടെ കന്നുകാലികളെ മേയ്ക്കാനോ ഉള്ള പരമ്പരാഗത അവകാശങ്ങൾ റദ്ദാക്കപ്പെട്ടു. വനവിഭവങ്ങൾ ശേഖരിക്കാനുള്ള അവകാശം സ്വകാര്യ കോൺട്രാക്ടർമാർക്ക് (Forest Contractors) ലേലം ചെയ്തു നൽകി. കോൺട്രാക്ടർമാരും ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസും വനംവകുപ്പ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും ചേർന്ന് കർഷകരെ ക്രൂരമായി വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങി.³

കർഷക സംഘത്തിന്റെ സംഘാടനവും ഉണർവും

1930-കളിലെ ആഗോള സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം (Great Depression) മലബാറിലെ നാണ്യവിളകളുടെ വില കൂപ്പുകുത്തിക്കുകയും കർഷകരെ കടുത്ത ദാരിദ്ര്യത്തിലാക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സിനുള്ളിലെ ഇടതുപക്ഷ ചിന്താഗതിക്കാർ ചേർന്ന് കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി (CSP) രൂപീകരിക്കുന്നതും, തുടർന്ന് അത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയായി (1939-ലെ പിണറായി സമ്മേളനം) മാറുന്നതും. പി. കൃഷ്ണപിള്ള, എ.കെ. ഗോപാലൻ, കെ.എ. കേരളീയൻ എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ മലബാറിലുടനീളം കർഷക സംഘങ്ങൾ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു.

കൂത്തളി, പേരാമ്പ്ര, നടുവണ്ണൂർ ഭാഗങ്ങളിൽ കർഷകരെ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിൽ സി.എച്ച്. കണാരൻ എന്ന അതികായനായ നേതാവ് നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിച്ചു. വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത കർഷകർക്കിടയിൽ വായനശാലകളും രാത്രിപ്പള്ളികളും (Night Schools) ആരംഭിച്ച് കർഷക സംഘം അവരിൽ അവകാശബോധം വളർത്തി. ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വമാണ് തങ്ങളുടെ ദുരിതങ്ങൾക്ക് കാരണമെന്നും, വനത്തിന്മേലുള്ള അവകാശം ജന്മസിദ്ധമാണെന്നും കർഷകർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സാമ്പത്തിക ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഒരു സമരം സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ രാഷ്ട്രീയ സമരമായി പരിണമിക്കുകയായിരുന്നു.⁴

1940: സമരത്തിന്റെ പൊട്ടിത്തെറിയും സംഭവവികാസങ്ങളും

കൂത്തളിയിലെ കർഷകരുടെ ദുരിതങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി കർഷക സംഘം നിരവധി തവണ മലബാർ കളക്ടർക്ക് നിവേദനങ്ങൾ നൽകിയെങ്കിലും അധികാരികൾ അത് പുച്ഛിച്ചുതള്ളി. യുദ്ധഫണ്ട് പിരിക്കാനുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസിന്റെ നിർബന്ധിത ശ്രമങ്ങൾ കൂടിയായപ്പോൾ ജനരോഷം അണപൊട്ടി. 1940-ൽ കർഷക സംഘം നേരിട്ടുള്ള സമരത്തിലേക്ക് (Direct Action) കടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

നിയമലംഘനം നടത്തുക എന്നതായിരുന്നു സമരരീതി. നിരോധനാജ്ഞകൾ ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് നൂറുകണക്കിന് കർഷകർ ചെങ്കൊടിയുമേന്തി കൂത്തളി എസ്റ്റേറ്റിലെ വനങ്ങളിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. അവർ കൂട്ടമായി വനത്തിൽ നിന്ന് വിറകും പച്ചിലവളവും ശേഖരിച്ചു. പുനം കൃഷിക്കായി കാട് വെട്ടിത്തെളിച്ചു. തങ്ങളുടെ മണ്ണിൽ തങ്ങൾക്ക് അവകാശമുണ്ടെന്ന് അവർ പ്രഖ്യാപിച്ചു. കർഷകരുടെ ഈ ധീരമായ നിയമലംഘനം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തെ ഞെട്ടിച്ചു.

സർക്കാർ വലിയ പോലീസ് സന്നാഹത്തെ കൂത്തളിയിലേക്ക് അയച്ചു. സമരക്കാരെ മൃഗീയമായി ലാത്തിച്ചാർജ് ചെയ്തു. ഗ്രാമങ്ങളിൽ പോലീസ് ക്യാമ്പുകൾ തുറന്നു. കർഷകരുടെ വീടുകളിൽ കയറി സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും ഉൾപ്പെടെ മർദ്ദിച്ചു. കർഷക സംഘം നേതാക്കളെ കൂട്ടത്തോടെ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് കള്ളക്കേസുകൾ ചുമത്തി ജയിലിലടച്ചു. സമരം പരാജയപ്പെടുത്താൻ കോൺട്രാക്ടർമാരുടെ ഗുണ്ടകളും പോലീസും ഒത്തുചേർന്നു പ്രവർത്തിച്ചു. നേതാക്കൾ അറസ്റ്റിലായിട്ടും പ്രാദേശിക കർഷകത്തൊഴിലാളികൾ സ്വയം സമരത്തിന്റെ നേതൃത്വം ഏറ്റെടുത്ത് ഗറില്ലാ മാതൃകയിൽ ചെറുത്തുനിൽപ്പുകൾ തുടർന്നു.⁵

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലവും രാഷ്ട്രീയ പ്രാധാന്യവും

1940 ലെ കൂത്തളി സമരം വെറുമൊരു പ്രാദേശിക പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തെ ഒരു ‘സാമ്രാജ്യത്വ യുദ്ധം’ (Imperialist War) ആയി പ്രഖ്യാപിച്ച ഇടതുപക്ഷം, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ യുദ്ധശ്രമങ്ങളുമായി നിസ്സഹകരിക്കാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്തിരുന്നു. 1940 സെപ്റ്റംബർ 15-ന് മലബാറിലുടനീളം ‘സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ദിന’മായി ആചരിച്ചു (ഇതേ തുടർന്നാണ് മൊറാഴ സമരം ഉണ്ടാകുന്നത്). യുദ്ധത്തിനാവശ്യമായ തടി വെട്ടാൻ ബ്രിട്ടീഷുകാരെ അനുവദിക്കില്ലെന്ന രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനം കൂടിയായിരുന്നു കൂത്തളിയിൽ കർഷകർ നടപ്പിലാക്കിയത്.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ, കൂത്തളി സമരം മലബാറിലെ ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിനും ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിനും വലിയ ഊർജ്ജം പകർന്നു. ഭരണകൂടത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക താല്പര്യങ്ങളെ നേരിട്ട് വെല്ലുവിളിച്ച ഈ സമരം, കർഷക വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഉയർന്ന രാഷ്ട്രീയ ബോധത്തിന്റെ തെളിവായിരുന്നു.

ഫലശ്രുതിയും ചരിത്രത്തിലെ സ്ഥാനവും

പോലീസിന്റെയും പട്ടാളത്തിന്റെയും തോക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ കൂത്തളി സമരം താൽക്കാലികമായി അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടെങ്കിലും, അത് കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭൂപടത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.

  1. വനാവകാശത്തിന്റെ തുടക്കം: ഇന്ത്യയിൽ വനാവകാശ നിയമങ്ങൾ (Forest Rights Acts) ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നതിന് പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് തന്നെ, വനം അതിനെ ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നവരുടേതാണെന്ന ആശയം മുന്നോട്ടുവെച്ചത് കൂത്തളി സമരമാണ്.

  2. ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ വേരുറപ്പിക്കൽ: പേരാമ്പ്ര, കൂത്തളി പ്രദേശങ്ങൾ പിന്നീട് കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെയും ഏറ്റവും വലിയ കോട്ടകളായി മാറി.

  3. ഭൂപരിഷ്കരണത്തിലേക്കുള്ള ചവിട്ടുപടി: 1957-ൽ അധികാരത്തിൽ വന്ന ഇ.എം.എസ് സർക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന കാർഷിക ബന്ധ ബില്ലിനും ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമങ്ങൾക്കും സൈദ്ധാന്തികവും പ്രായോഗികവുമായ അടിത്തറ പാകിയത് കൂത്തളി ഉൾപ്പെടെയുള്ള സമരങ്ങളാണ്. പിന്നീട് മിച്ചഭൂമി സമര കാലത്ത് കൂത്തളി എസ്റ്റേറ്റ് ഭൂമി ഭൂരഹിതർക്ക് വിതരണം ചെയ്യണമെന്ന വലിയ പ്രക്ഷോഭങ്ങളും കേരളം കണ്ടു.

ചുരുക്കത്തിൽ, മണ്ണിൽ പണിയെടുക്കുന്നവന് ആ മണ്ണിൽ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടി സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ തോക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ നെഞ്ചുവിരിച്ചു നിന്ന സാധാരണക്കാരായ ജനലക്ഷങ്ങളുടെ വീരഗാഥയാണ് 1940-ലെ കൂത്തളി സമരം. ആധുനിക കേരളത്തിന്റെ ജനാധിപത്യ-മതേതര ബോധം രൂപപ്പെട്ടത് ഇത്തരം എണ്ണമറ്റ ചെറുത്തുനിൽപ്പുകളിലൂടെയാണ്.

അനുബന്ധം (Appendices)

അനുബന്ധം 1: മലബാറിലെ മറ്റ് പ്രധാന കർഷക സമരങ്ങൾ (1940-1946)

കൂത്തളി സമരത്തോട് ചേർത്ത് വായിക്കേണ്ട മറ്റ് സുപ്രധാന സമരങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

  • മൊറാഴ സമരം (1940): സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ദിനാചരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പോലീസും ജനങ്ങളും തമ്മിലുണ്ടായ ഏറ്റുമുട്ടൽ. കെ.പി.ആർ. ഗോപാലൻ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കപ്പെട്ട ചരിത്ര സംഭവം.

  • ചീമേനി സമരം (1940): കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ ചീമേനിയിൽ ജന്മിമാരുടെ ചൂഷണങ്ങൾക്കും യുദ്ധഫണ്ട് പിരിവിനുമെതിരെ നടന്ന പ്രക്ഷോഭം.

  • കയ്യൂർ സമരം (1941): കർഷക പ്രക്ഷോഭത്തെ തുടർന്ന് സുബ്ബരായൻ എന്ന പോലീസ് കോൺസ്റ്റബിൾ മരിക്കുകയും, നാല് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കളെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ തൂക്കിലേറ്റുകയും ചെയ്ത സംഭവം.

  • കാവുമ്പായി സമരം (1946): കൂത്തളിക്ക് സമാനമായി, വനഭൂമിയിൽ പുനം കൃഷി ചെയ്യാനുള്ള കർഷകരുടെ അവകാശത്തിന് വേണ്ടി കരക്കാട്ടിടം നായനാർ എന്ന ജന്മിക്കെതിരെ നടന്ന സായുധ പോരാട്ടം.

  • കരിവെള്ളൂർ സമരം (1946): ജനങ്ങൾ പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോൾ നെല്ല് കരിഞ്ചന്തയിലേക്ക് കടത്തുന്നത് തടഞ്ഞ ജനകീയ സമരം.

അനുബന്ധം 2: കൂത്തളി സമരത്തിലെ പ്രധാന നേതാക്കൾ

  • സി.എച്ച്. കണാരൻ (1909 – 1972): കൂത്തളി സമരത്തിന്റെ മുഖ്യ സംഘാടകൻ. ഉത്തര മലബാറിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയും കർഷക പ്രസ്ഥാനവും കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിൽ നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിച്ചു.

  • കെ.എ. കേരളീയൻ (1910 – 1994): അഖില മലബാർ കർഷക സംഘത്തിന്റെ സ്ഥാപക നേതാക്കളിൽ ഒരാൾ. കർഷകരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ നിയമപരമായും സംഘടനാപരമായും നേരിടുന്നതിൽ മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നു.

  • എ.കെ. ഗോപാലൻ (എ.കെ.ജി) (1904 – 1977): മലബാറിലെ കർഷക സമരങ്ങളുടെ മുന്നണിപ്പോരാളി. പാവപ്പെട്ടവന്റെ പടത്തലവൻ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന നേതാവ്.

  • പി. കൃഷ്ണപിള്ള (1906 – 1948): കേരളത്തിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ സ്ഥാപക സെക്രട്ടറി. കൂത്തളി അടക്കമുള്ള സമരങ്ങൾക്ക് പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ ദിശാബോധം നൽകിയത് ഇദ്ദേഹമാണ്.

അവലംബം (References/Bibliography)

¹ കുറുപ്പ്, കെ.കെ.എൻ. (1989). Modern Kerala: Studies in Social and Agrarian Relations. മിത്തൽ പബ്ലിക്കേഷൻസ്, ന്യൂഡൽഹി. (മലബാറിലെ കർഷക സമരങ്ങളെയും കൂത്തളി എസ്റ്റേറ്റ് പ്രക്ഷോഭങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ആധികാരിക പഠനം). ² രാധാകൃഷ്ണൻ, പി. (1989). Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836–1982. സേജ് പബ്ലിക്കേഷൻസ്. (എസ്ചീറ്റ് നിയമവും മലബാറിലെ ഭൂവുടമാ വ്യവസ്ഥയും). ³ പണിക്കർ, കെ.എൻ. (1989). Against Lord and State: Religion and Peasant Uprisings in Malabar. ഓക്സ്ഫോർഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രസ്സ്. (കർഷക സമരങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക പശ്ചാത്തലം). ⁴ നമ്പൂതിരിപ്പാട്, ഇ.എം.എസ്. (2005). കേരളം മലയാളികളുടെ മാതൃഭൂമി. ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്, തിരുവനന്തപുരം. ⁵ മെനോൻ, എ. ശ്രീധര. (2007). കേരള ചരിത്രം (A Survey of Kerala History). ഡി.സി. ബുക്സ്, കോട്ടയം.

ചീമേനി സമരം

Posted on by Rajesh Odayanchal

ചീമേനി സമരം (1940): മലബാർ കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ നാഴികക്കല്ല്

കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ഉത്തര മലബാറിന്റെ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക പരിണാമത്തിൽ നിർണ്ണായകമായ ഒരു വഴിത്തിരിവാണ് 1940-ൽ കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ (അന്നത്തെ മലബാർ ജില്ല) ചീമേനി പ്രദേശത്ത് അരങ്ങേറിയ കർഷക പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ. ജന്മിമാരുടെ ക്രൂരമായ ചൂഷണങ്ങൾക്കും ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തിനും എതിരെ സംഘടിതരായ കർഷകർ നടത്തിയ ഐതിഹാസികമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പായിരുന്നു ഇത്. കേവലം സാമ്പത്തിക ആവശ്യങ്ങൾക്കായുള്ള ഒരു സമരം എന്നതിലുപരി, ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന്റെ ഭാഗമായുള്ള ഒരു സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭമായി ഇത് മാറി എന്നതാണ് ചീമേനി സമരത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത. 1941-ൽ നടന്ന ലോകപ്രശസ്തമായ കയ്യൂർ സമരത്തിന് നേരിട്ട് അടിത്തറ പാകിയതും, 1940-ൽ ചീമേനിയിലും പരിസര പ്രദേശങ്ങളിലും ഉയർന്നുവന്ന ഈ കർഷക മുന്നേറ്റങ്ങളായിരുന്നു.¹

1. ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം: ജന്മിത്വത്തിന്റെ ഇരുണ്ട നാളുകൾ

1930-കളുടെ അവസാനത്തിലും 1940-കളുടെ തുടക്കത്തിലും ഉത്തര മലബാറിലെ കർഷകരുടെ ജീവിതം അതീവ ദുസ്സഹമായിരുന്നു. ഭൂമിയുടെ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണം ചുരുക്കം ചില ജന്മിമാരുടെ കൈകളിലായിരുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭൂമിയിൽ അധ്വാനിക്കുന്ന കർഷകർക്ക് യാതൊരു അവകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പാട്ടം (വാടക) എന്ന പേരിൽ കർഷകർ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന വിളയുടെ വലിയൊരു ഭാഗം ജന്മിമാർക്ക് നൽകേണ്ടിയിരുന്നു.

പാട്ടത്തിന് പുറമെ അനേകം നിയമവിരുദ്ധമായ പിരിവുകളും ജന്മിമാർ കർഷകരിൽ നിന്ന് ഈടാക്കിയിരുന്നു. ‘വാശി’, ‘നൂരി’, ‘മുപ്പതിക്കാണം’, ‘ശില്പക്കാശ്’ തുടങ്ങിയ പേരുകളിൽ ഈടാക്കിയിരുന്ന ഈ പിരിവുകൾ കർഷകരെ കടുത്ത ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു. കൂടാതെ, ജന്മിമാരുടെ വീടുകളിലെ വിവാഹം, മരണം, മറ്റ് അടിയന്തരങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കും കർഷകർ നിർബന്ധമായും കാഴ്ചദ്രവ്യങ്ങൾ നൽകണമായിരുന്നു. ഇതിനെല്ലാം പുറമെയായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന്റെ നികുതി ഭാരം. കർഷകർക്ക് ഭൂമിക്ക് മേൽ യാതൊരു സ്ഥിരാവകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല (സ്ഥിരാവകാശമില്ലായ്മ). ജന്മിമാർക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും കുടിയാൻമാരെ (കർഷകരെ) കുടിയൊഴിപ്പിക്കാമായിരുന്നു. ‘മേൽച്ചാർത്ത്’ എന്ന ഈ സമ്പ്രദായം കർഷകരുടെ ജീവിതത്തിൽ സ്ഥിരമായ അരക്ഷിതാവസ്ഥ സൃഷ്ടിച്ചു.²

2. കർഷക സംഘത്തിന്റെ രൂപീകരണവും രാഷ്ട്രീയ മാറ്റവും

1930-കളിലെ സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം മലബാറിലെ കാർഷിക മേഖലയെ തകർത്തെറിഞ്ഞു. നാണ്യവിളകളുടെ വില കൂപ്പുകുത്തിയതോടെ കർഷകർ കടക്കെണിയിലായി. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് കർഷകരെ സംഘടിപ്പിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ ഇടതുപക്ഷ ചിന്താഗതിക്കാർക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടത്.

തുടക്കത്തിൽ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന പി. കൃഷ്ണപിള്ള, എ.കെ. ഗോപാലൻ, കെ.പി.ആർ. ഗോപാലൻ തുടങ്ങിയ നേതാക്കൾ പിന്നീട് കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി (CSP) രൂപീകരിക്കുകയും, കർഷകരെയും തൊഴിലാളികളെയും സംഘടിപ്പിക്കാൻ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. 1939-ൽ പിണറായിൽ വെച്ച് നടന്ന സമ്മേളനത്തിൽ വെച്ച് ഇവർ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. ഇവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട ‘അഖില മലബാർ കർഷക സംഘം’ ചീമേനി, കയ്യൂർ, കരിവെള്ളൂർ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ അതിവേഗം വേരുറപ്പിച്ചു. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ കർഷകർ ഒരു കൊടിക്കീഴിൽ അണിനിരന്നത് ജന്മിമാരെയും ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികളെയും ഒരുപോലെ ഭയപ്പെടുത്തി.³

3. 1940-ലെ ചീമേനി സമരം: കാരണങ്ങളും സംഭവവികാസങ്ങളും

1940 എന്നത് ലോകചരിത്രത്തിൽ തന്നെ നിർണ്ണായകമായ ഒരു വർഷമായിരുന്നു. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം കൊടുമ്പിരികൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയം. ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ യുദ്ധച്ചെലവുകൾക്കായി ഇന്ത്യക്കാരിൽ നിന്ന് നിർബന്ധിത പിരിവ് നടത്താൻ ആരംഭിച്ചു. ജന്മിമാരും ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും ചേർന്ന് കർഷകരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി ‘യുദ്ധഫണ്ട്’ (War Fund) പിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് വലിയ പ്രതിഷേധങ്ങൾക്ക് കാരണമായി.

എ) സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ദിനം (സെപ്റ്റംബർ 15, 1940): രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തെ ‘സാമ്രാജ്യത്വ യുദ്ധം’ (Imperialist War) എന്ന് വിലയിരുത്തിയ ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ, ബ്രിട്ടീഷ് യുദ്ധശ്രമങ്ങളെ എതിർക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഇതിന്റെ ഭാഗമായി 1940 സെപ്റ്റംബർ 15 ‘സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ദിന’മായി ആചരിക്കാൻ കെ.പി.സി.സി (അന്ന് ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു) ആഹ്വാനം ചെയ്തു. ഈ ആഹ്വാനം ഏറ്റെടുത്തുകൊണ്ട് ചീമേനി, കയ്യൂർ പ്രദേശങ്ങളിൽ വലിയ പ്രകടനങ്ങൾ നടന്നു. ജന്മിത്വത്തിനും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിനുമെതിരെ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ മുഴക്കി നടന്ന ഈ പ്രകടനങ്ങളെ പോലീസ് അതിക്രൂരമായാണ് നേരിട്ടത്.⁴

ബി) ജന്മിമാർക്കെതിരെയുള്ള കുടിയാൻ പ്രതിഷേധങ്ങൾ: യുദ്ധഫണ്ട് പിരിവിന് പുറമെ, ചീമേനിയിലെ കർഷകർ പ്രാദേശിക ജന്മിമാരുടെ ചൂഷണങ്ങൾക്കെതിരെയും 1940-ൽ ശക്തമായ സമരം ആരംഭിച്ചു. നിയമവിരുദ്ധമായ പാട്ടം കൊടുക്കില്ലെന്നും, അന്യായമായ കുടിയൊഴിപ്പിക്കലുകൾ അനുവദിക്കില്ലെന്നും കർഷകർ പ്രഖ്യാപിച്ചു. കർഷക സംഘത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ സംഘടിപ്പിച്ച വോളണ്ടിയർ മാർച്ചുകൾ ഗ്രാമങ്ങളിൽ ആവേശം വിതറി. ചീമേനിയിലെ ഭൂപ്രഭുക്കന്മാർ പോലീസിന്റെ സഹായത്തോടെ കർഷകരെ അടിച്ചമർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. കർഷക സംഘം പ്രവർത്തകരെ കള്ളക്കേസുകളിൽ കുടുക്കിയും, വീടുകൾ കയറി ആക്രമിച്ചും പോലീസ് ഭീകരത സൃഷ്ടിച്ചു.

സി) ഒളിവിൽ പോയ നേതാക്കളും ഗ്രാമീണ പ്രതിരോധവും: പോലീസ് മർദ്ദനം രൂക്ഷമായതോടെ കർഷക സംഘത്തിന്റെ പല പ്രമുഖ നേതാക്കൾക്കും ഒളിവിൽ പോകേണ്ടി വന്നു. എന്നാൽ ചീമേനിയിലെ സാധാരണ കർഷകത്തൊഴിലാളികൾ സമരത്തിന്റെ നേതൃത്വം ഏറ്റെടുത്തു. ജന്മിമാരുടെ പാടങ്ങളിൽ പണിയെടുക്കുന്നത് അവർ ബഹിഷ്കരിച്ചു. തങ്ങളെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന വ്യവസ്ഥിതിയോട് യാതൊരു വിട്ടുവീഴ്ചയുമില്ലെന്ന നിലപാട് അവർ സ്വീകരിച്ചു. 1940-ന്റെ അവസാന മാസങ്ങളിൽ ചീമേനി പ്രദേശം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതമായി മാറിയിരുന്നു.

4. ചീമേനിയും കയ്യൂർ സമരവുമായുള്ള ജൈവബന്ധം

ചീമേനി സമരത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ 1941 മാർച്ചിൽ നടന്ന കയ്യൂർ സമരത്തെ മാറ്റിനിർത്താൻ കഴിയില്ല. ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായും സാമൂഹികമായും ചീമേനിയും കയ്യൂരും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ്. 1940-ൽ ചീമേനിയിൽ ഉയർന്നുവന്ന കർഷക മുന്നേറ്റങ്ങളും, പോലീസിന്റെ കൊടിയ മർദ്ദനങ്ങളുമാണ് കർഷകരെ കൂടുതൽ തീവ്രമായ പ്രതിരോധത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്.

1941 മാർച്ച് 28-ന് കയ്യൂരിൽ വെച്ച് സുബ്ബരായൻ എന്ന പോലീസ് കോൺസ്റ്റബിൾ കർഷകരുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിനിടെ തേജസ്വിനി (കാര്യങ്കോട്) പുഴയിൽ വീണ് മരിച്ച സംഭവമാണ് കയ്യൂർ സമരം എന്ന പേരിൽ ചരിത്രത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ സംഭവത്തിലേക്ക് നയിച്ച പ്രധാന കാരണം 1940 മുതൽ ചീമേനി-കയ്യൂർ പ്രദേശങ്ങളിൽ പോലീസ് നടത്തിവന്ന നരനായാട്ടുകളായിരുന്നു. ചീമേനിയിലെ കർഷകർ 1940-ൽ കാട്ടിയ സംഘടിതമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പാണ്, പിന്നീട് തൂക്കുമരത്തെപ്പോലും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നേരിടാൻ മഠത്തിൽ അപ്പുവിനും അബൂബക്കറിനും ചിരുകണ്ടനും പോത്തേര കുഞ്ഞമ്പുവിനും കരുത്ത് നൽകിയത്. അർത്ഥത്തിൽ, 1940-ലെ ചീമേനി സമരം കയ്യൂർ സമരത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള പൂർവ്വഘട്ടമായിരുന്നു (Prelude).⁵

5. പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ സ്വാധീനം: വർഗ്ഗബോധത്തിന്റെ ഉണർവ്

1940-ലെ ചീമേനി സമരം കേരള ചരിത്രത്തിൽ സുപ്രധാനമാകുന്നത് അത് അടിസ്ഥാന വർഗ്ഗത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ച രാഷ്ട്രീയ ബോധം കൊണ്ടാണ്. അതുവരെ വിധിവിശ്വാസങ്ങളിലും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളിലും കുടുങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന കർഷകർ തങ്ങളുടെ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ കാരണം ജന്മിത്വ വ്യവസ്ഥിതിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത കർഷകർക്കിടയിൽ വായനശാലകളും രാത്രിപ്പള്ളികളും (Night Schools) ആരംഭിച്ച് കർഷക സംഘം അവരിൽ അക്ഷരവും രാഷ്ട്രീയവും ഒരുപോലെ പകർന്നുനൽകി.

“കൃഷിഭൂമി കർഷകന്” എന്ന മുദ്രാവാക്യം ചീമേനിയിലെ ഗ്രാമങ്ങളിൽ അലയടിച്ചു. ജാതി വ്യവസ്ഥയുടെ കോട്ടകൾ തകർന്നുവീണു. അയിത്തം കല്പിച്ചു മാറ്റിനിർത്തിയിരുന്ന വിവിധ സമുദായങ്ങളിൽപ്പെട്ട കർഷകർ തങ്ങളുടെ പൊതുശത്രുവിനെതിരെ (ജന്മിമാർക്കും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിനുമെതിരെ) ഒന്നിച്ചുനിന്നു. ഇത് കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക നവോത്ഥാന പ്രക്രിയയ്ക്ക് വലിയ വേഗത നൽകി.

6. സമരത്തിന്റെ ഫലശ്രുതിയും ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യവും

1940-ലെ ചീമേനി സമരം ഉടനടി കർഷകർക്ക് വലിയ സാമ്പത്തിക നേട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തില്ലെങ്കിലും, അതിന്റെ ദീർഘകാല ഫലങ്ങൾ കേരള ചരിത്രത്തെ തന്നെ മാറ്റിയെഴുതുന്നതായിരുന്നു. പോലീസിന്റെയും ജന്മിമാരുടെയും മർദ്ദനങ്ങൾ കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തെ തളർത്തുന്നതിന് പകരം കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയാണ് ചെയ്തത്.

  1. കാർഷിക പരിഷ്കരണങ്ങൾക്ക് തുടക്കം: ചീമേനി, കയ്യൂർ സമരങ്ങൾ ഉയർത്തിയ ആവശ്യങ്ങളാണ് പിന്നീട് 1957-ൽ അധികാരത്തിൽ വന്ന ഇ.എം.എസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഒന്നാം കേരള സർക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമങ്ങൾക്ക് (Kerala Agrarian Relations Bill) അടിസ്ഥാനമായത്.

  2. ജന്മിത്വത്തിന്റെ അന്ത്യം: ഈ സമരങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച രാഷ്ട്രീയ കാലാവസ്ഥയുടെ ഫലമായി കാലക്രമേണ കേരളത്തിൽ ജന്മിത്വം പൂർണ്ണമായും തുടച്ചുനീക്കപ്പെട്ടു. കുടിയാന്മാർക്ക് ഭൂമിയിൽ സ്ഥിരാവകാശം ലഭിച്ചു.

  3. ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ വളർച്ച: ഉത്തര മലബാറിനെ കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ കോട്ടയാക്കി മാറ്റുന്നതിൽ 1940-ലെ ചീമേനി സമരം വലിയ പങ്ക് വഹിച്ചു.

ചുരുക്കത്തിൽ, സ്വതന്ത്രവും സമത്വപൂർണ്ണവുമായ ഒരു നവകേരളം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിനായി സ്വന്തം ജീവനും സ്വത്തും ബലികഴിച്ച എണ്ണമറ്റ സാധാരണ കർഷകരുടെ വീരഗാഥയാണ് 1940-ലെ ചീമേനി സമരം. അധ്വാനിക്കുന്നവന്റെ അവകാശങ്ങൾ ഔദാര്യമല്ലെന്നും, അത് പോരാടി നേടേണ്ടതാണെന്നുമുള്ള വലിയ പാഠമാണ് ഈ സമരം വരുംതലമുറകൾക്ക് നൽകിയത്.

അനുബന്ധം (Appendices)

അനുബന്ധം 1: മലബാറിലെ പ്രധാന കാർഷിക-സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ സമരങ്ങൾ (1940-1948)

  • മൊറാഴ സമരം (1940 സെപ്റ്റംബർ): സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ദിനാചരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മൊറാഴയിൽ നടന്ന പ്രക്ഷോഭവും പോലീസ് സബ് ഇൻസ്പെക്ടറുടെ മരണവും. കെ.പി.ആർ ഗോപാലനെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട് ജനകീയ പ്രക്ഷോഭത്തെ തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി.

  • ചീമേനി സമരം (1940): ജന്മിമാർക്കും യുദ്ധഫണ്ട് പിരിവിനുമെതിരെ കർഷക സംഘത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ഗ്രാമീണ മുന്നേറ്റം.

  • കയ്യൂർ സമരം (1941 മാർച്ച്): കർഷക പ്രക്ഷോഭത്തെ തുടർന്ന് പോലീസ് കോൺസ്റ്റബിൾ പുഴയിൽ വീണ് മരിക്കുകയും, തുടർന്ന് നാല് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കളെ (മഠത്തിൽ അപ്പു, അബൂബക്കർ, ചിരുകണ്ടൻ, പോത്തേര കുഞ്ഞമ്പു) ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ തൂക്കിലേറ്റുകയും ചെയ്ത സംഭവം.

  • കരിവെള്ളൂർ സമരം (1946): പട്ടിണി കിടക്കുന്ന ജനങ്ങൾക്ക് നൽകേണ്ട നെല്ല് ജന്മിമാർ കരിഞ്ചന്തയിൽ വിൽക്കാൻ കടത്തുന്നത് തടഞ്ഞ ജനകീയ സമരം.

  • കാവുമ്പായി സമരം (1946): കർഷകർക്ക് പുനം കൃഷി (Shifting cultivation) ചെയ്യാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടി ജന്മിമാർക്കെതിരെ നടന്ന സായുധ പോരാട്ടം.

അനുബന്ധം 2: സമരങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകിയ പ്രധാന നേതാക്കൾ

  • പി. കൃഷ്ണപിള്ള: കേരളത്തിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെയും കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും സ്ഥാപക നേതാവ്.

  • എ.കെ. ഗോപാലൻ (എ.കെ.ജി): മലബാറിലെ കർഷക സമരങ്ങളുടെ മുന്നണിപ്പോരാളി. കർഷകരെ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിൽ നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിച്ചു.

  • കെ.പി.ആർ. ഗോപാലൻ: മൊറാഴ സമര നായകൻ. മലബാറിലെ കർഷക മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ തീപ്പൊരി നേതാവ്.

  • ഇ.എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാട്: കർഷക സമരങ്ങൾക്ക് പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ അടിത്തറ നൽകിയ സൈദ്ധാന്തികൻ.

അവലംബം (References/Bibliography)

  1. കുറുപ്പ്, കെ.കെ.എൻ. (1989). Modern Kerala: Studies in Social and Agrarian Relations. മിത്തൽ പബ്ലിക്കേഷൻസ്, ന്യൂഡൽഹി. (മലബാറിലെ കർഷക സമരങ്ങളുടെ ആഴത്തിലുള്ള വിശകലനം).

  2. മെനോൻ, എ. ശ്രീധര. (2007). കേരള ചരിത്രം (A Survey of Kerala History). ഡി.സി. ബുക്സ്, കോട്ടയം. (കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക ചരിത്രവും ജന്മി വ്യവസ്ഥയും).

  3. നമ്പൂതിരിപ്പാട്, ഇ.എം.എസ്. (2005). കേരളം മലയാളികളുടെ മാതൃഭൂമി. ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്, തിരുവനന്തപുരം.

  4. പണിക്കർ, കെ.എൻ. (1989). Against Lord and State: Religion and Peasant Uprisings in Malabar. ഓക്സ്ഫോർഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രസ്സ്. (സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ സമരങ്ങളുടെയും കാർഷിക ബന്ധങ്ങളുടെയും പഠനം).

  5. രാധാകൃഷ്ണൻ, പി. (1989). Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836–1982. സേജ് പബ്ലിക്കേഷൻസ്. (ഭൂപരിഷ്കരണത്തിലേക്ക് നയിച്ച കർഷക സമരങ്ങളുടെ ചരിത്രം).