ചീമേനി സമരം (1940): മലബാർ കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ നാഴികക്കല്ല്

കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ഉത്തര മലബാറിന്റെ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക പരിണാമത്തിൽ നിർണ്ണായകമായ ഒരു വഴിത്തിരിവാണ് 1940-ൽ കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ (അന്നത്തെ മലബാർ ജില്ല) ചീമേനി പ്രദേശത്ത് അരങ്ങേറിയ കർഷക പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ. ജന്മിമാരുടെ ക്രൂരമായ ചൂഷണങ്ങൾക്കും ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തിനും എതിരെ സംഘടിതരായ കർഷകർ നടത്തിയ ഐതിഹാസികമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പായിരുന്നു ഇത്. കേവലം സാമ്പത്തിക ആവശ്യങ്ങൾക്കായുള്ള ഒരു സമരം എന്നതിലുപരി, ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന്റെ ഭാഗമായുള്ള ഒരു സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭമായി ഇത് മാറി എന്നതാണ് ചീമേനി സമരത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത. 1941-ൽ നടന്ന ലോകപ്രശസ്തമായ കയ്യൂർ സമരത്തിന് നേരിട്ട് അടിത്തറ പാകിയതും, 1940-ൽ ചീമേനിയിലും പരിസര പ്രദേശങ്ങളിലും ഉയർന്നുവന്ന ഈ കർഷക മുന്നേറ്റങ്ങളായിരുന്നു.¹

1. ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം: ജന്മിത്വത്തിന്റെ ഇരുണ്ട നാളുകൾ

1930-കളുടെ അവസാനത്തിലും 1940-കളുടെ തുടക്കത്തിലും ഉത്തര മലബാറിലെ കർഷകരുടെ ജീവിതം അതീവ ദുസ്സഹമായിരുന്നു. ഭൂമിയുടെ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണം ചുരുക്കം ചില ജന്മിമാരുടെ കൈകളിലായിരുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭൂമിയിൽ അധ്വാനിക്കുന്ന കർഷകർക്ക് യാതൊരു അവകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പാട്ടം (വാടക) എന്ന പേരിൽ കർഷകർ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന വിളയുടെ വലിയൊരു ഭാഗം ജന്മിമാർക്ക് നൽകേണ്ടിയിരുന്നു.

പാട്ടത്തിന് പുറമെ അനേകം നിയമവിരുദ്ധമായ പിരിവുകളും ജന്മിമാർ കർഷകരിൽ നിന്ന് ഈടാക്കിയിരുന്നു. ‘വാശി’, ‘നൂരി’, ‘മുപ്പതിക്കാണം’, ‘ശില്പക്കാശ്’ തുടങ്ങിയ പേരുകളിൽ ഈടാക്കിയിരുന്ന ഈ പിരിവുകൾ കർഷകരെ കടുത്ത ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു. കൂടാതെ, ജന്മിമാരുടെ വീടുകളിലെ വിവാഹം, മരണം, മറ്റ് അടിയന്തരങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കും കർഷകർ നിർബന്ധമായും കാഴ്ചദ്രവ്യങ്ങൾ നൽകണമായിരുന്നു. ഇതിനെല്ലാം പുറമെയായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന്റെ നികുതി ഭാരം. കർഷകർക്ക് ഭൂമിക്ക് മേൽ യാതൊരു സ്ഥിരാവകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല (സ്ഥിരാവകാശമില്ലായ്മ). ജന്മിമാർക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും കുടിയാൻമാരെ (കർഷകരെ) കുടിയൊഴിപ്പിക്കാമായിരുന്നു. ‘മേൽച്ചാർത്ത്’ എന്ന ഈ സമ്പ്രദായം കർഷകരുടെ ജീവിതത്തിൽ സ്ഥിരമായ അരക്ഷിതാവസ്ഥ സൃഷ്ടിച്ചു.²

2. കർഷക സംഘത്തിന്റെ രൂപീകരണവും രാഷ്ട്രീയ മാറ്റവും

1930-കളിലെ സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം മലബാറിലെ കാർഷിക മേഖലയെ തകർത്തെറിഞ്ഞു. നാണ്യവിളകളുടെ വില കൂപ്പുകുത്തിയതോടെ കർഷകർ കടക്കെണിയിലായി. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് കർഷകരെ സംഘടിപ്പിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ ഇടതുപക്ഷ ചിന്താഗതിക്കാർക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടത്.

തുടക്കത്തിൽ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന പി. കൃഷ്ണപിള്ള, എ.കെ. ഗോപാലൻ, കെ.പി.ആർ. ഗോപാലൻ തുടങ്ങിയ നേതാക്കൾ പിന്നീട് കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി (CSP) രൂപീകരിക്കുകയും, കർഷകരെയും തൊഴിലാളികളെയും സംഘടിപ്പിക്കാൻ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. 1939-ൽ പിണറായിൽ വെച്ച് നടന്ന സമ്മേളനത്തിൽ വെച്ച് ഇവർ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. ഇവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട ‘അഖില മലബാർ കർഷക സംഘം’ ചീമേനി, കയ്യൂർ, കരിവെള്ളൂർ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ അതിവേഗം വേരുറപ്പിച്ചു. ജാതി-മത ഭേദമന്യേ കർഷകർ ഒരു കൊടിക്കീഴിൽ അണിനിരന്നത് ജന്മിമാരെയും ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികളെയും ഒരുപോലെ ഭയപ്പെടുത്തി.³

3. 1940-ലെ ചീമേനി സമരം: കാരണങ്ങളും സംഭവവികാസങ്ങളും

1940 എന്നത് ലോകചരിത്രത്തിൽ തന്നെ നിർണ്ണായകമായ ഒരു വർഷമായിരുന്നു. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം കൊടുമ്പിരികൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയം. ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ യുദ്ധച്ചെലവുകൾക്കായി ഇന്ത്യക്കാരിൽ നിന്ന് നിർബന്ധിത പിരിവ് നടത്താൻ ആരംഭിച്ചു. ജന്മിമാരും ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും ചേർന്ന് കർഷകരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി ‘യുദ്ധഫണ്ട്’ (War Fund) പിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് വലിയ പ്രതിഷേധങ്ങൾക്ക് കാരണമായി.

എ) സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ദിനം (സെപ്റ്റംബർ 15, 1940): രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തെ ‘സാമ്രാജ്യത്വ യുദ്ധം’ (Imperialist War) എന്ന് വിലയിരുത്തിയ ഇടതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ, ബ്രിട്ടീഷ് യുദ്ധശ്രമങ്ങളെ എതിർക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഇതിന്റെ ഭാഗമായി 1940 സെപ്റ്റംബർ 15 ‘സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ദിന’മായി ആചരിക്കാൻ കെ.പി.സി.സി (അന്ന് ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു) ആഹ്വാനം ചെയ്തു. ഈ ആഹ്വാനം ഏറ്റെടുത്തുകൊണ്ട് ചീമേനി, കയ്യൂർ പ്രദേശങ്ങളിൽ വലിയ പ്രകടനങ്ങൾ നടന്നു. ജന്മിത്വത്തിനും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിനുമെതിരെ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ മുഴക്കി നടന്ന ഈ പ്രകടനങ്ങളെ പോലീസ് അതിക്രൂരമായാണ് നേരിട്ടത്.⁴

ബി) ജന്മിമാർക്കെതിരെയുള്ള കുടിയാൻ പ്രതിഷേധങ്ങൾ: യുദ്ധഫണ്ട് പിരിവിന് പുറമെ, ചീമേനിയിലെ കർഷകർ പ്രാദേശിക ജന്മിമാരുടെ ചൂഷണങ്ങൾക്കെതിരെയും 1940-ൽ ശക്തമായ സമരം ആരംഭിച്ചു. നിയമവിരുദ്ധമായ പാട്ടം കൊടുക്കില്ലെന്നും, അന്യായമായ കുടിയൊഴിപ്പിക്കലുകൾ അനുവദിക്കില്ലെന്നും കർഷകർ പ്രഖ്യാപിച്ചു. കർഷക സംഘത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ സംഘടിപ്പിച്ച വോളണ്ടിയർ മാർച്ചുകൾ ഗ്രാമങ്ങളിൽ ആവേശം വിതറി. ചീമേനിയിലെ ഭൂപ്രഭുക്കന്മാർ പോലീസിന്റെ സഹായത്തോടെ കർഷകരെ അടിച്ചമർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. കർഷക സംഘം പ്രവർത്തകരെ കള്ളക്കേസുകളിൽ കുടുക്കിയും, വീടുകൾ കയറി ആക്രമിച്ചും പോലീസ് ഭീകരത സൃഷ്ടിച്ചു.

സി) ഒളിവിൽ പോയ നേതാക്കളും ഗ്രാമീണ പ്രതിരോധവും: പോലീസ് മർദ്ദനം രൂക്ഷമായതോടെ കർഷക സംഘത്തിന്റെ പല പ്രമുഖ നേതാക്കൾക്കും ഒളിവിൽ പോകേണ്ടി വന്നു. എന്നാൽ ചീമേനിയിലെ സാധാരണ കർഷകത്തൊഴിലാളികൾ സമരത്തിന്റെ നേതൃത്വം ഏറ്റെടുത്തു. ജന്മിമാരുടെ പാടങ്ങളിൽ പണിയെടുക്കുന്നത് അവർ ബഹിഷ്കരിച്ചു. തങ്ങളെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന വ്യവസ്ഥിതിയോട് യാതൊരു വിട്ടുവീഴ്ചയുമില്ലെന്ന നിലപാട് അവർ സ്വീകരിച്ചു. 1940-ന്റെ അവസാന മാസങ്ങളിൽ ചീമേനി പ്രദേശം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതമായി മാറിയിരുന്നു.

4. ചീമേനിയും കയ്യൂർ സമരവുമായുള്ള ജൈവബന്ധം

ചീമേനി സമരത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ 1941 മാർച്ചിൽ നടന്ന കയ്യൂർ സമരത്തെ മാറ്റിനിർത്താൻ കഴിയില്ല. ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായും സാമൂഹികമായും ചീമേനിയും കയ്യൂരും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളാണ്. 1940-ൽ ചീമേനിയിൽ ഉയർന്നുവന്ന കർഷക മുന്നേറ്റങ്ങളും, പോലീസിന്റെ കൊടിയ മർദ്ദനങ്ങളുമാണ് കർഷകരെ കൂടുതൽ തീവ്രമായ പ്രതിരോധത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്.

1941 മാർച്ച് 28-ന് കയ്യൂരിൽ വെച്ച് സുബ്ബരായൻ എന്ന പോലീസ് കോൺസ്റ്റബിൾ കർഷകരുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിനിടെ തേജസ്വിനി (കാര്യങ്കോട്) പുഴയിൽ വീണ് മരിച്ച സംഭവമാണ് കയ്യൂർ സമരം എന്ന പേരിൽ ചരിത്രത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ സംഭവത്തിലേക്ക് നയിച്ച പ്രധാന കാരണം 1940 മുതൽ ചീമേനി-കയ്യൂർ പ്രദേശങ്ങളിൽ പോലീസ് നടത്തിവന്ന നരനായാട്ടുകളായിരുന്നു. ചീമേനിയിലെ കർഷകർ 1940-ൽ കാട്ടിയ സംഘടിതമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പാണ്, പിന്നീട് തൂക്കുമരത്തെപ്പോലും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നേരിടാൻ മഠത്തിൽ അപ്പുവിനും അബൂബക്കറിനും ചിരുകണ്ടനും പോത്തേര കുഞ്ഞമ്പുവിനും കരുത്ത് നൽകിയത്. അർത്ഥത്തിൽ, 1940-ലെ ചീമേനി സമരം കയ്യൂർ സമരത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള പൂർവ്വഘട്ടമായിരുന്നു (Prelude).⁵

5. പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ സ്വാധീനം: വർഗ്ഗബോധത്തിന്റെ ഉണർവ്

1940-ലെ ചീമേനി സമരം കേരള ചരിത്രത്തിൽ സുപ്രധാനമാകുന്നത് അത് അടിസ്ഥാന വർഗ്ഗത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ച രാഷ്ട്രീയ ബോധം കൊണ്ടാണ്. അതുവരെ വിധിവിശ്വാസങ്ങളിലും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളിലും കുടുങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന കർഷകർ തങ്ങളുടെ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ കാരണം ജന്മിത്വ വ്യവസ്ഥിതിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത കർഷകർക്കിടയിൽ വായനശാലകളും രാത്രിപ്പള്ളികളും (Night Schools) ആരംഭിച്ച് കർഷക സംഘം അവരിൽ അക്ഷരവും രാഷ്ട്രീയവും ഒരുപോലെ പകർന്നുനൽകി.

“കൃഷിഭൂമി കർഷകന്” എന്ന മുദ്രാവാക്യം ചീമേനിയിലെ ഗ്രാമങ്ങളിൽ അലയടിച്ചു. ജാതി വ്യവസ്ഥയുടെ കോട്ടകൾ തകർന്നുവീണു. അയിത്തം കല്പിച്ചു മാറ്റിനിർത്തിയിരുന്ന വിവിധ സമുദായങ്ങളിൽപ്പെട്ട കർഷകർ തങ്ങളുടെ പൊതുശത്രുവിനെതിരെ (ജന്മിമാർക്കും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിനുമെതിരെ) ഒന്നിച്ചുനിന്നു. ഇത് കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക നവോത്ഥാന പ്രക്രിയയ്ക്ക് വലിയ വേഗത നൽകി.

6. സമരത്തിന്റെ ഫലശ്രുതിയും ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യവും

1940-ലെ ചീമേനി സമരം ഉടനടി കർഷകർക്ക് വലിയ സാമ്പത്തിക നേട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തില്ലെങ്കിലും, അതിന്റെ ദീർഘകാല ഫലങ്ങൾ കേരള ചരിത്രത്തെ തന്നെ മാറ്റിയെഴുതുന്നതായിരുന്നു. പോലീസിന്റെയും ജന്മിമാരുടെയും മർദ്ദനങ്ങൾ കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തെ തളർത്തുന്നതിന് പകരം കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയാണ് ചെയ്തത്.

1. കാർഷിക പരിഷ്കരണങ്ങൾക്ക് തുടക്കം: ചീമേനി, കയ്യൂർ സമരങ്ങൾ ഉയർത്തിയ ആവശ്യങ്ങളാണ് പിന്നീട് 1957-ൽ അധികാരത്തിൽ വന്ന ഇ.എം.എസ് നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഒന്നാം കേരള സർക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമങ്ങൾക്ക് (Kerala Agrarian Relations Bill) അടിസ്ഥാനമായത്.

2. ജന്മിത്വത്തിന്റെ അന്ത്യം: ഈ സമരങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച രാഷ്ട്രീയ കാലാവസ്ഥയുടെ ഫലമായി കാലക്രമേണ കേരളത്തിൽ ജന്മിത്വം പൂർണ്ണമായും തുടച്ചുനീക്കപ്പെട്ടു. കുടിയാന്മാർക്ക് ഭൂമിയിൽ സ്ഥിരാവകാശം ലഭിച്ചു.

3. ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ വളർച്ച: ഉത്തര മലബാറിനെ കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ കോട്ടയാക്കി മാറ്റുന്നതിൽ 1940-ലെ ചീമേനി സമരം വലിയ പങ്ക് വഹിച്ചു.

ചുരുക്കത്തിൽ, സ്വതന്ത്രവും സമത്വപൂർണ്ണവുമായ ഒരു നവകേരളം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിനായി സ്വന്തം ജീവനും സ്വത്തും ബലികഴിച്ച എണ്ണമറ്റ സാധാരണ കർഷകരുടെ വീരഗാഥയാണ് 1940-ലെ ചീമേനി സമരം. അധ്വാനിക്കുന്നവന്റെ അവകാശങ്ങൾ ഔദാര്യമല്ലെന്നും, അത് പോരാടി നേടേണ്ടതാണെന്നുമുള്ള വലിയ പാഠമാണ് ഈ സമരം വരുംതലമുറകൾക്ക് നൽകിയത്.

അനുബന്ധം (Appendices)

അനുബന്ധം 1: മലബാറിലെ പ്രധാന കാർഷിക-സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ സമരങ്ങൾ (1940-1948)

• മൊറാഴ സമരം (1940 സെപ്റ്റംബർ): സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ ദിനാചരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മൊറാഴയിൽ നടന്ന പ്രക്ഷോഭവും പോലീസ് സബ് ഇൻസ്പെക്ടറുടെ മരണവും. കെ.പി.ആർ ഗോപാലനെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട് ജനകീയ പ്രക്ഷോഭത്തെ തുടർന്ന് റദ്ദാക്കി.

• ചീമേനി സമരം (1940): ജന്മിമാർക്കും യുദ്ധഫണ്ട് പിരിവിനുമെതിരെ കർഷക സംഘത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ഗ്രാമീണ മുന്നേറ്റം.

• കയ്യൂർ സമരം (1941 മാർച്ച്): കർഷക പ്രക്ഷോഭത്തെ തുടർന്ന് പോലീസ് കോൺസ്റ്റബിൾ പുഴയിൽ വീണ് മരിക്കുകയും, തുടർന്ന് നാല് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കളെ (മഠത്തിൽ അപ്പു, അബൂബക്കർ, ചിരുകണ്ടൻ, പോത്തേര കുഞ്ഞമ്പു) ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ തൂക്കിലേറ്റുകയും ചെയ്ത സംഭവം.

• കരിവെള്ളൂർ സമരം (1946): പട്ടിണി കിടക്കുന്ന ജനങ്ങൾക്ക് നൽകേണ്ട നെല്ല് ജന്മിമാർ കരിഞ്ചന്തയിൽ വിൽക്കാൻ കടത്തുന്നത് തടഞ്ഞ ജനകീയ സമരം.

• കാവുമ്പായി സമരം (1946): കർഷകർക്ക് പുനം കൃഷി (Shifting cultivation) ചെയ്യാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടി ജന്മിമാർക്കെതിരെ നടന്ന സായുധ പോരാട്ടം.

അനുബന്ധം 2: സമരങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകിയ പ്രധാന നേതാക്കൾ

• പി. കൃഷ്ണപിള്ള: കേരളത്തിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെയും കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും സ്ഥാപക നേതാവ്.

• എ.കെ. ഗോപാലൻ (എ.കെ.ജി): മലബാറിലെ കർഷക സമരങ്ങളുടെ മുന്നണിപ്പോരാളി. കർഷകരെ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിൽ നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിച്ചു.

• കെ.പി.ആർ. ഗോപാലൻ: മൊറാഴ സമര നായകൻ. മലബാറിലെ കർഷക മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ തീപ്പൊരി നേതാവ്.

• ഇ.എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാട്: കർഷക സമരങ്ങൾക്ക് പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ അടിത്തറ നൽകിയ സൈദ്ധാന്തികൻ.

അവലംബം (References/Bibliography)

1. കുറുപ്പ്, കെ.കെ.എൻ. (1989). Modern Kerala: Studies in Social and Agrarian Relations. മിത്തൽ പബ്ലിക്കേഷൻസ്, ന്യൂഡൽഹി. (മലബാറിലെ കർഷക സമരങ്ങളുടെ ആഴത്തിലുള്ള വിശകലനം).

2. മെനോൻ, എ. ശ്രീധര. (2007). കേരള ചരിത്രം (A Survey of Kerala History). ഡി.സി. ബുക്സ്, കോട്ടയം. (കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക ചരിത്രവും ജന്മി വ്യവസ്ഥയും).

3. നമ്പൂതിരിപ്പാട്, ഇ.എം.എസ്. (2005). കേരളം മലയാളികളുടെ മാതൃഭൂമി. ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ്, തിരുവനന്തപുരം.

4. പണിക്കർ, കെ.എൻ. (1989). Against Lord and State: Religion and Peasant Uprisings in Malabar. ഓക്സ്ഫോർഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രസ്സ്. (സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ സമരങ്ങളുടെയും കാർഷിക ബന്ധങ്ങളുടെയും പഠനം).

5. രാധാകൃഷ്ണൻ, പി. (1989). Peasant Struggles, Land Reforms and Social Change: Malabar 1836–1982. സേജ് പബ്ലിക്കേഷൻസ്. (ഭൂപരിഷ്കരണത്തിലേക്ക് നയിച്ച കർഷക സമരങ്ങളുടെ ചരിത്രം).