മനുഷ്യന്റെ പരിണാമം മനുഷ്യൻ, അതായത് ഹോമോസാപ്പിയൻസ്, ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളിലൂടെ നടന്ന പരിണാമ പ്രക്രിയയുടെ ഫലമാണ്. ആഫ്രിക്കയിൽ ഉത്ഭവിച്ച പുരാതന ഹോമിനിഡ് സ്പീഷീസുകളിൽ നിന്നാണ് നാം പരിണമിച്ചത്. കാലക്രമേണ, ഈ പൂർവ്വികർക്ക് ശാരീരികവും മാനസികവുമായ നിരവധി മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചു. ഇതിൽ, രണ്ട് കാലിൽ നടക്കാനുള്ള കഴിവ് (bipedalism), തലച്ചോറിന്റെ വലുപ്പത്തിലുള്ള വർദ്ധനവ്, ഉപകരണങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാനും ഉപയോഗിക്കാനുമുള്ള കഴിവ്, സങ്കീർണ്ണമായ സാമൂഹിക ഘടനകൾ എന്നിവയെല്ലാം നിർണായകമായിരുന്നു. ഈ മാറ്റങ്ങൾ അവരെ അതിജീവനത്തിന് സഹായിക്കുകയും, ഒടുവിൽ ആധുനിക മനുഷ്യനായ ഹോമോസാപ്പിയൻസായി മാറാൻ ഇടയാക്കുകയും ചെയ്തു. ഹോമോ സാപ്പിയൻസിനോടൊപ്പം മറ്റ് അഞ്ച് മനുഷ്യവർഗ്ഗങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ജീവിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ, മറ്റുള്ളവരുമായി പൊരുത്തപ്പെടാനുള്ള കഴിവ്, ബുദ്ധിശക്തി, പാരിസ്ഥിതിക ഘടകങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സവിശേഷമായ ഒരു കൂടിച്ചേരൽ കാരണം നമ്മുടെ വർഗ്ഗം മാത്രമാണ് അതിജീവിച്ചത്. നിയാണ്ടർത്തലുകൾ (ഹോമോ നിയാണ്ടർത്തലെൻസിസ്), ഡെനിസോവൻസ്, ഹോമോ ഇറക്റ്റസ്, ഹോമോ ഹൈഡൽബെർജെൻസിസ്, ഹോമോ ഫ്ലോറേഷ്യൻസിസ് എന്നിവയായിരുന്നു ഈ വർഗ്ഗങ്ങൾ. നിയാണ്ടർത്തലുകൾ (Homo neanderthalensis) ശക്തരും തണുപ്പിനോട് നന്നായി ഇഴുകിച്ചേർന്നവരുമായിരുന്ന നിയാണ്ടർത്തലുകൾ ഏകദേശം 400,000 മുതൽ 40,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് യൂറോപ്പിലും പശ്ചിമേഷ്യയിലും ജീവിച്ചിരുന്നു. ഇവർക്ക് ഏകദേശം 1.50-1.75 മീറ്റർ ഉയരവും 64-82 കിലോഗ്രാം ഭാരവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആധുനിക മനുഷ്യരെ അപേക്ഷിച്ച് നീണ്ടതും താഴ്ന്നതുമായ തലയോട്ടിയും, കണ്ണിന് മുകളിൽ വ്യക്തമായ പുരികക്കൊടിയും ഇവരുടെ പ്രത്യേകതയായിരുന്നു. ഇവർക്ക് ആധുനിക മനുഷ്യരെക്കാൾ വലിയ തലച്ചോറുണ്ടായിരുന്നു (ശരാശരി 1500 ക്യുബിക് സെന്റിമീറ്റർ). അവർ സങ്കീർണ്ണമായ ഉപകരണങ്ങൾ (മൗസ്റ്റീരിയൻ ടൂളുകൾ), തീ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കുകയും, വലിയ മൃഗങ്ങളെ കൂട്ടായി വേട്ടയാടുകയും ചെയ്തിരുന്നു. മൃതദേഹങ്ങൾ അടക്കം ചെയ്യുന്ന രീതിയും പ്രതീകാത്മകമായ സ്വഭാവരീതികളും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നതായി തെളിവുകളുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, അവരുടെ കരുത്തുറ്റ ശരീരഘടനയും അതിജീവനത്തിനുള്ള ഉയർന്ന ഊർജ്ജ ആവശ്യകതകളും കാലാവസ്ഥാ മാറ്റങ്ങളോട് പൊരുത്തപ്പെടാനുള്ള അവരുടെ കഴിവിനെ പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കാം. ഹോമോ സാപ്പിയൻസുമായി അവർക്ക് ഇടപഴകലുകൾ സംഭവിച്ചു, ആധുനിക യൂറോപ്യൻ, ഏഷ്യൻ ജനസംഖ്യയുടെ ഡിഎൻഎയിൽ അവരുടെ ജനിതക അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. ഡെനിസോവൻസ് (Denisovans) സൈബീരിയയിലെ ഡെനിസോവ ഗുഹയിൽ നിന്നും ഏഷ്യയുടെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും ലഭിച്ച...
Read More »
തമിഴ്നാട്ടിലെ മധുരയ്ക്കടുത്തുള്ള കീഴടിയിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയ പുരാവസ്തു ഗവേഷണങ്ങളെക്കുറിച്ചും അത് ആര്യൻ-ദ്രാവിഡൻ സംഘർഷങ്ങളുമായി എങ്ങനെ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുമുള്ള ഒരു സംഗ്രഹം താഴെ നൽകുന്നു. ലഭ്യമായ വിവരങ്ങളെയും തെളിവുകളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കിയിരിക്കുന്നത്. കീഴടി: ഒരു പുരാവസ്തു കണ്ടെത്തൽ, ചരിത്രപരമായ സംവാദങ്ങൾ കീഴടി, തമിഴ്നാട്ടിലെ മധുരയ്ക്കടുത്ത് വൈഗൈ നദീതീരത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു ഗ്രാമമാണ്. 2013-14 മുതൽ ഇവിടെ നടക്കുന്ന പുരാവസ്തു ഖനനങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിലവിലുള്ള പല ധാരണകളെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ശ്രദ്ധേയമായ കണ്ടെത്തലുകൾക്ക് വഴിതെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ ആര്യൻ-ദ്രാവിഡൻ സംഘർഷം എന്ന ചരിത്രപരമായ സംവാദത്തിന് പുതിയ മാനം നൽകിയിരിക്കുകയാണ്. കീഴടിയിലെ പ്രധാന കണ്ടെത്തലുകൾ കീഴടിയിലെ ഖനനങ്ങൾ ഒരു പുരാതനവും വികസിതവുമായ നാഗരികതയുടെ തെളിവുകൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്: പുരാതന നാഗരികത: 2500 മുതൽ 2800 വർഷം വരെ പഴക്കമുള്ള ഒരു വികസിത തമിഴ് നാഗരികതയുടെ തെളിവുകളാണ് ഇവിടെ നിന്ന് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആർക്കിയോളജിക്കൽ സർവേ ഓഫ് ഇന്ത്യ (ASI) യും തമിഴ്നാട് പുരാവസ്തു വകുപ്പും (TNSDA) നടത്തിയ ഖനനങ്ങളിൽ ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു [ഉറവിടം 1.1]. നഗരാസൂത്രണം: ഇഷ്ടിക കൊണ്ടുള്ള കെട്ടിടങ്ങൾ, ഓട സംവിധാനങ്ങൾ, നന്നായി ആസൂത്രണം ചെയ്ത നിർമ്മിതികൾ എന്നിവ ഒരു വ്യവസായ നഗരത്തിന്റെ സവിശേഷതകൾ കാണിക്കുന്നു [ഉറവിടം 1.2, 2.2]. ഇത് തമിഴ്‌നാട്ടിൽ സംഘകാലഘട്ടത്തിൽ നാഗരിക ജീവിതം നിലനിന്നിരുന്നു എന്ന് തെളിയിക്കുന്നു [ഉറവിടം 2.1, 2.6]. ലിഖിതങ്ങൾ: മൺപാത്രങ്ങളിൽ തമിഴ്-ബ്രാഹ്മി ലിഖിതങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ സാക്ഷരത നിലനിന്നിരുന്നു എന്നതിന്റെ സൂചന നൽകുന്നു [ഉറവിടം 1.3, 2.3, 2.4]. ചില ലിഖിതങ്ങൾ സിന്ധുനദീതട നാഗരികതയിലെ ചിഹ്നങ്ങളുമായി സാമ്യം പുലർത്തുന്നുണ്ട് [ഉറവിടം 2.3]. വ്യവസായം: മൺപാത്ര നിർമ്മാണം, നെയ്ത്ത്, ചായം പൂശൽ, ഗ്ലാസ് നിർമ്മാണം തുടങ്ങിയ വ്യവസായങ്ങളുടെ തെളിവുകൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്പിൻഡിൽ വോർളുകൾ, ചെമ്പ് സൂചികൾ, ടെറാക്കോട്ട സീലുകൾ എന്നിവ നെയ്ത്ത് വ്യവസായത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു [ഉറവിടം 2.3, 2.4]. വ്യാപാര ബന്ധങ്ങൾ: അഗേറ്റ്, കാർണേലിയൻ മുത്തുകൾ എന്നിവ മറ്റ് പ്രദേശങ്ങളുമായുള്ള വാണിജ്യ ബന്ധങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു [ഉറവിടം 1.3,...
Read More »
തമിഴ്‌നാട്ടിൽ ഇതുവരെ കണ്ടെത്തിയിട്ടുള്ള മൂന്നു പുരാതന ജനവാസസ്ഥലങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് കീഴടി (മറ്റ് രണ്ടെണ്ണം: അരിക്കമേട് - 1947, കാവേരിപൂമ്പട്ടണം - 1965). 2300 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പു നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു നാഗരിക സംസ്കൃതിയുടെ അസ്തിത്വം തെളിയിക്കുന്ന വ്യക്തമായ തെളിവുകൾ ലഭിച്ചതിനാൽ ഈ മൂന്ന് സ്ഥലങ്ങളിൽ കീഴടിക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. വളരെ ചെറിയൊരു പ്രദേശത്തു നടത്തിയ ഉത്ഖനനത്തിൽ 5000 ലധികം പുരാവസ്തു ബിംബങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട് (110 ഏക്കർ ഉത്ഖനന സ്ഥലത്തിൻ്റെ 2% ൽ താഴെ മാത്രമാണ് ഇതുവരെ പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യപ്പെട്ടത് - നിലവിൽ നിർത്തിവെച്ചിട്ടുമുണ്ട്). മധുര, ശിവഗംഗ ജില്ലകളുടെ അതിർത്തിയിലുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമമാണു കീഴടി, തമിഴുനാടൻ ഭാഷയിൽ കീളടി എന്നാണ് ഈ പ്രദേശം അറിയപ്പെടുന്നത്. ആർക്കിയോളജിക്കൽ സർവേ ഓഫ് ഇന്ത്യയും (എഎസ്ഐ) തമിഴ്നാട് ആർക്കിയോളജി ഡിപ്പാർട്ട്മെൻ്റും (ടിഎൻഎഡി) നടത്തിയ ഖനനത്തിൽ റേഡിയോ കാർബൺ ഡേറ്റിംങ് വഴി ബിസി ആറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു സംഘകാലത്തുള്ള ജനവാസകേന്ദ്രമാണു കീളടി എന്നു കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. ഈ സാംസ്കാരിക നിക്ഷേപങ്ങൾ ബിസി ആറാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിലുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ ആണുണ്ടായതെന്ന് കൃത്യമായി കണക്കാക്കാമെന്ന് തമിഴ്നാട് പുരാവസ്തു വകുപ്പ് (TNAD) പിന്നീടു പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു. പുരാതന സംഘകാല സാംസ്കാരിക ചരിത്രചരിത്രത്തിലെ ഒരു പ്രധാന വഴിത്തിരിവായി ഇതു കണക്കാക്കുന്നു. കീഴടി ഉത്ഖനന സ്ഥലത്തിനു തൊട്ടടുത്തു തന്നെയായി മ്യൂസിയവും ഉണ്ട്. മധുരയിൽ നിന്നും ഏകദേശം ഒരു 12 കിമി അകലെ വൈഗ നദിക്കരയിലാണു കീഴടി ഗ്രാമം. വൈഗാനദീതടത്തിൽ നടത്തിയ പുരാവസ്തു പര്യവേക്ഷണങ്ങളും ഖനനങ്ങളും സംഘകാലഘട്ടത്തിൽ തമിഴ്‌നാട്ടിൽ നിലനിന്നിരുന്ന സമ്പന്നമായ ഒരു നാഗരികതയുടെ തെളിവുകൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്. മുൻകാലങ്ങളിൽ സംഘകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവുകൾ സാഹിത്യകൃതികളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയിരുന്നെങ്കിൽ, കീഴടിയിലെ കണ്ടെത്തലുകൾ ആ കാലഘട്ടത്തിലെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിന് ഭൗതികമായ തെളിവുകൾ നൽകുന്നു. 2013-14 കാലഘട്ടത്തിൽ ആർക്കിയോളജിക്കൽ സർവേ ഓഫ് ഇന്ത്യ (എ.എസ്.ഐ) തേനി, ഡിണ്ടിഗൽ, മധുര, ശിവഗംഗ, രാമനാഥപുരം ജില്ലകളിലായി വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന വൈഗാനദീതടത്തിൽ 293 ഇടങ്ങളിൽ പര്യവേക്ഷണം നടത്തി. ഇതിൽ നിന്നാണ് ശിവഗംഗ ജില്ലയിലെ കീഴടിക്ക് സമീപമുള്ള പള്ളിച്ചന്തൈ തിടലിൽ വിശദമായ ഖനനം...
Read More »
ചിറയ്ക്കൽ കർഷക സമരം (1945): മലബാർ കാർഷിക പോരാട്ടങ്ങളുടെ ചരിത്രവും സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലവും കേരളത്തിന്റെ കാർഷിക ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകവും ഉജ്ജ്വലവുമായ അധ്യായങ്ങളിലൊന്നാണ് 1945-ൽ വടക്കൻ മലബാറിലെ ചിറയ്ക്കൽ താലൂക്കിൽ നടന്ന കർഷക സമരം. ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തിനും അവരുടെ ആശ്രിതരായിരുന്ന ജന്മിമാർക്കുമെതിരെ, അടിസ്ഥാന വർഗ്ഗമായ കർഷകർ തങ്ങളുടെ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടി നടത്തിയ ഐതിഹാസിക പോരാട്ടമായിരുന്നു ഇത്. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ രൂപപ്പെട്ട കൊടിയ ദാരിദ്ര്യം, ജന്മിമാരുടെ ചൂഷണം, കരിഞ്ചന്ത, പൂഴ്ത്തിവെപ്പ് എന്നിവയ്ക്കെതിരെ കർഷക സംഘത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ സംഘടിച്ച സാധാരണക്കാരുടെ ചെറുത്തുനിൽപ്പാണ് ചിറയ്ക്കൽ സമരമായി അറിയപ്പെടുന്നത്. കേവലമൊരു സാമ്പത്തിക സമരം എന്നതിലുപരി, കേരളത്തിലെ പിൽക്കാല ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമങ്ങൾക്ക് അടിത്തറ പാകിയ ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക പ്രക്ഷോഭമായിരുന്നു ഇത്. കർഷകർ തങ്ങളുടെ അധ്വാനത്തിന്റെ ഫലത്തിന്മേൽ അവകാശം സ്ഥാപിക്കാനും, അന്യായമായ കുടിയൊഴിപ്പിക്കലുകൾ തടയാനും നടത്തിയ ഈ സമരം, കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ വളർച്ചയിലും നിർണ്ണായക പങ്കുവഹിച്ചു.1 ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം: മലബാറിലെ ജന്മി-കുടിയാൻ വ്യവസ്ഥ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിൻ കീഴിൽ മലബാറിലെ കാർഷിക മേഖല തികച്ചും ചൂഷണാധിഷ്ഠിതമായ ഒരു വ്യവസ്ഥയിലായിരുന്നു നിലനിന്നിരുന്നത്. ഭൂമിയുടെ പരമാധികാരം ജന്മിമാരിൽ നിക്ഷിപ്തമായിരുന്നു. കാർഷിക ഘടനയെ പ്രധാനമായും മൂന്നായി തിരിക്കാമായിരുന്നു: ജന്മിമാർ, കാണക്കാർ (ഇടനിലക്കാർ), വെറുംപാട്ടക്കാർ (യഥാർത്ഥ കർഷകർ). ഇതിൽ ഭൂമിയിൽ നേരിട്ട് അധ്വാനിച്ചിരുന്ന വെറുംപാട്ടക്കാർക്ക് ഭൂമിക്ക് മേൽ യാതൊരു അവകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കൊടിയ ചൂഷണമാണ് ഇവർ നേരിട്ടിരുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് കോടതികളും നിയമസംവിധാനങ്ങളും ജന്മിമാർക്ക് അനുകൂലമായിരുന്നു. 'മേൽച്ചാർത്ത്' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു സമ്പ്രദായം വഴി, കൂടുതൽ പാട്ടം നൽകാൻ തയ്യാറുള്ള മറ്റൊരാൾക്ക് ഭൂമി കൈമാറാനും, നിലവിലുള്ള കുടിയാനെ യാതൊരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ കുടിയൊഴിപ്പിക്കാനും ജന്മിമാർക്ക് അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു.2 ഇത് കർഷകരുടെ ജീവിതത്തെ നിരന്തരമായ അരക്ഷിതാവസ്ഥയിലാക്കി. സ്വന്തമായി അധ്വാനിച്ച് വിളവെടുത്താലും അതിന്റെ സിംഹഭാഗവും പാട്ടമായി ജന്മിക്ക് നൽകേണ്ടി വന്നു. കർഷകരുടെ കുടുംബങ്ങൾ പട്ടിണിയിലായിരിക്കുമ്പോഴും ജന്മിയുടെ പത്തായങ്ങൾ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു. അക്രമപ്പിരിവുകളും സാമൂഹിക ചൂഷണവും നിയമപരമായ പാട്ടത്തിന് പുറമെ, ജന്മിമാർ കർഷകരിൽ നിന്ന് അനേകം 'അക്രമപ്പിരിവുകൾ' (Illegal exactions) ഈടാക്കിയിരുന്നു. വാശി, നൂറി, മുക്കാൽ,...
Read More »
ചീമേനി തോൽവിറക് സമരം (1946): കീഴാള സ്ത്രീകളുടെ അവകാശപ്പോരാട്ടവും കാർഷിക വിപ്ലവവും - ഒരു ചരിത്ര വിശകലനം കേരളത്തിന്റെ കാർഷിക സമര ചരിത്രത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ചും സ്ത്രീ മുന്നേറ്റങ്ങളുടെ നാൾവഴിയിൽ സമാനതകളില്ലാത്ത ഒരു അധ്യായമാണ് 1946-ൽ ഉത്തര മലബാറിലെ (ഇന്നത്തെ കാസർഗോഡ് ജില്ല) ചീമേനിയിൽ നടന്ന 'തോൽവിറക് സമരം'. സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും അടിത്തട്ടിലുള്ള, കടുത്ത ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിച്ചിരുന്ന കർഷകത്തൊഴിലാളി സ്ത്രീകൾ തങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ജീവിതാവശ്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി ജന്മിത്വത്തിനും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിനുമെതിരെ നടത്തിയ ഐതിഹാസികമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പായിരുന്നു ഇത്. തങ്ങളുടെ വീടുകളിൽ അടുപ്പുകൂട്ടുവാൻ ആവശ്യമായ കരിയിലകളും ഉണങ്ങിയ മരച്ചില്ലകളും (തോൽവിറക്) അടുത്തുള്ള എസ്റ്റേറ്റിൽ നിന്നും വനഭൂമിയിൽ നിന്നും ശേഖരിക്കാൻ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഗ്രാമീണർക്ക് അവകാശമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ പരമ്പരാഗത അവകാശത്തെ ജന്മിമാർ നിഷേധിച്ചപ്പോൾ, മഹിളാ സംഘത്തിന്റെയും കർഷക സംഘത്തിന്റെയും നേതൃത്വത്തിൽ സ്ത്രീകൾ സംഘടിക്കുകയും വിലക്കുകളെ വകവെക്കാതെ കാട്ടിൽ കയറി വിറക് ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്തു. കേവലം കുറച്ച് വിറകിന് വേണ്ടിയുള്ള സമരമായിരുന്നില്ല അത്; മറിച്ച്, വായുവും വെള്ളവും പോലെ പ്രകൃതിവിഭവങ്ങൾക്ക് മേലുള്ള സാധാരണക്കാരന്റെ ജന്മാവകാശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വലിയൊരു രാഷ്ട്രീയ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു തോൽവിറക് സമരം.1 ചരിത്രപരവും ഭൂമിശാസ്ത്രപരവുമായ പശ്ചാത്തലം ഇന്നത്തെ കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ ഹോസ്ദുർഗ് താലൂക്കിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന ചീമേനി പ്രദേശം അക്കാലത്ത് മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിക്ക് കീഴിലുള്ള മലബാർ പ്രവിശ്യയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി ധാരാളം കുന്നുകളും വനപ്രദേശങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഈ പ്രദേശം വൻകിട ജന്മിമാരുടെ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു. മലബാറിലെ മറ്റ് പ്രദേശങ്ങളെപ്പോലെ ചീമേനിയിലും ജന്മി-കുടിയാൻ വ്യവസ്ഥിതി അതിന്റെ ഏറ്റവും ഭീകരമായ രൂപത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്നു. മണ്ണിൽ പണിയെടുക്കുന്നവർക്ക് യാതൊരു അവകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ജന്മിമാരുടെ വിശാലമായ ഭൂമിയുടെ ഒരു ഭാഗമായിരുന്നു ചീമേനി എസ്റ്റേറ്റ്. ഗ്രാമത്തിലെ ദരിദ്രരായ കർഷകത്തൊഴിലാളികളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതം ഈ കാടിനെയും എസ്റ്റേറ്റിനെയും ആശ്രയിച്ചായിരുന്നു മുന്നോട്ട് പോയിരുന്നത്. കന്നുകാലികളെ മേയ്ക്കാനും, പുല്ലരിയാനും, പ്രത്യേകിച്ച് പാചകം ചെയ്യാനുള്ള വിറക് ശേഖരിക്കാനും അവർ ഈ ഭൂമിയെയാണ് ആശ്രയിച്ചിരുന്നത്. പ്രകൃതിവിഭവങ്ങൾ ഗ്രാമത്തിന്റെ പൊതുസ്വത്താണെന്ന (Commons) പരമ്പരാഗത വിശ്വാസത്തിലായിരുന്നു അവർ ജീവിച്ചിരുന്നത്.2 ജന്മിത്വ ചൂഷണവും വിഭവങ്ങൾക്കുമേലുള്ള വിലക്കും 1940-കളോടെ വടക്കൻ മലബാറിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്...
Read More »
A Content Management System is a Simplified Approach to Website Creation. CMS is a software application that allows you to create, edit, manage, and publish content on a website without requiring extensive technical knowledge. Think of it as a digital toolbox that makes website creation and maintenance accessible to a wider range of users. How CMS Works: * Content Creation: You create content (text, images, videos) using the CMS interface. * Template Selection: You choose a template or design for your website. * Content Placement: You place your content into the designated areas of the template. * Publishing: You publish your website to make it visible to the world. Key Benefits of Using a CMS: * Accessibility: No coding knowledge is needed. * Efficiency: Quick and easy content updates. * Scalability: Handles growing websites and traffic. * SEO Friendliness: Built-in features for better search engine ranking. * Cost-Effectiveness: Often free or have affordable pricing. Popular CMS Tools * AEM (given below) * WordPress: The most popular CMS, offering a vast ecosystem of themes, plugins, and a user-friendly interface. * Joomla: A versatile CMS with a focus on community and extensibility. * Drupal: A powerful and flexible CMS suitable for large-scale...
Read More »
കരിവെള്ളൂർ കർഷക സമരം (1946): മലബാറിലെ ജന്മിത്വ വിരുദ്ധ പോരാട്ടവും ജനകീയ പ്രതിരോധവും - ഒരു സമഗ്ര ചരിത്ര വിശകലനം കേരളത്തിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും ധീരവും രക്തരൂക്ഷിതവുമായ ഒരു അധ്യായമാണ് 1946 ഡിസംബർ 20-ന് (മലയാള മാസം 1122 ധനു 5) വടക്കൻ മലബാറിലെ കരിവെള്ളൂരിൽ നടന്ന കർഷക സമരം. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷം മലബാറിനെ വിഴുങ്ങിയ കൊടിയ ഭക്ഷ്യക്ഷാമത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, പൂഴ്ത്തിവെച്ച നെല്ല് കടത്താനുള്ള ജന്മിയുടെ ശ്രമത്തെ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളായ കർഷകർ തടഞ്ഞതാണ് ഈ സമരത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു. ചിറയ്ക്കൽ തമ്പുരാന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ജന്മിത്വ ശക്തികളും അവർക്ക് അന്ധമായി പിന്തുണ നൽകിയ ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസും (മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ് - MSP) ഒരു വശത്തും, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെയും കർഷക സംഘത്തിന്റെയും കീഴിൽ അണിനിരന്ന പാവപ്പെട്ട ജനങ്ങൾ മറുവശത്തുമായി നടത്തിയ ഈ പോരാട്ടം ഒടുവിൽ വെടിവെപ്പിലാണ് കലാശിച്ചത്. തീണ്ടലിനും തൊടീലിനുമെതിരെയുള്ള സാമൂഹിക പോരാട്ടങ്ങളെ സാമ്പത്തികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ അവകാശപ്പോരാട്ടങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ച കരിവെള്ളൂർ സമരം, പിൽക്കാല കേരളത്തിന്റെ ഭൂപരിഷ്കരണ പ്രക്രിയയ്ക്കും നാടുവാഴിത്ത വിരുദ്ധ ബോധത്തിനും ശക്തമായ അടിത്തറ പാകിയ ഒരു യുഗസൃഷ്ടിയായ വിപ്ലവമായിരുന്നു.1 ചരിത്രപരവും സാമൂഹിക-സാമ്പത്തികവുമായ പശ്ചാത്തലം ഇന്നത്തെ കണ്ണൂർ-കാസർഗോഡ് ജില്ലകളുടെ അതിർത്തി പങ്കിടുന്ന കരിവെള്ളൂർ പ്രദേശം അക്കാലത്ത് ബ്രിട്ടീഷ് മലബാർ പ്രവിശ്യയിലെ ചിറയ്ക്കൽ താലൂക്കിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. ഇവിടുത്തെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക ഘടന പൂർണ്ണമായും ജന്മിത്വ അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു. പ്രദേശത്തെ ഭൂരിഭാഗം കൃഷിഭൂമിയും ചിറയ്ക്കൽ കോവിലകം (ചിറയ്ക്കൽ രാജാവ്) വകയായിരുന്നു. ജന്മിയുടെ കീഴിൽ 'കാണം', 'വെറുമpatterns' (വെറുംപാട്ടം) എന്നീ വ്യവസ്ഥകളിൽ ഭൂമി പാട്ടത്തിനെടുത്ത് കൃഷി ചെയ്യുന്ന കുടിയാന്മാരും, അവരുടെ കീഴിൽ പണിയെടുക്കുന്ന കർഷകത്തൊഴിലാളികളുമായിരുന്നു ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന സാധാരണ ജനങ്ങൾ. കൊടിയ ചൂഷണ രൂപങ്ങൾ: വാരവും പാട്ടവും: വിളവെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞാൽ നെല്ലിന്റെ സിംഹഭാഗവും 'വാരം', 'പാട്ടം' എന്നീ പേരുകളിൽ ജന്മിയുടെ പത്തായങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റണമായിരുന്നു. കുടിയാന് സ്വന്തം അധ്വാനത്തിന്റെ കാൽഭാഗം പോലും ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. അന്യായമായ പിരിവുകൾ: ജന്മിയുടെ കോവിലകത്തെ കല്യാണം, അടിയന്തിരം, ക്ഷേത്രോത്സവങ്ങൾ എന്നിവ നടക്കുമ്പോൾ കർഷകർ കനത്ത പിരിവുകൾ നൽകാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു....
Read More »
2024 ഓഗസ്റ്റിലെ ഒരു പ്രഭാതത്തിൽ, തിരുവനന്തപുരത്തുനിന്നും ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേർ ഒരു യാത്ര തുടങ്ങി. ലക്ഷ്യം, തമിഴ്നാട്ടിലെ കന്യാകുമാരി ജില്ലയിലുള്ള പ്രകൃതി വിസ്മയമായ തൃപ്പരപ്പ് വെള്ളച്ചാട്ടം കാണുക എന്നതായിരുന്നു. ഒരു ദിവസത്തെ യാത്രയാണെങ്കിലും, പ്രകൃതിയുടെ സൗന്ദര്യവും പുരാതനമായ ഒരു ക്ഷേത്രത്തിൻ്റെ പവിത്രതയും ഒരുമിച്ച് അനുഭവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞ അവിസ്മരണീയമായ ദിനമായിരുന്നു അത്. തിരുവനന്തപുരത്തുനിന്ന് അധികം ദൂരമില്ല തൃപ്പരപ്പിലേക്ക്. ഞങ്ങൾ എത്തിയപ്പോൾത്തന്നെ ദൂരെനിന്ന് എത്തിച്ചേർന്ന നിരവധി ആൾക്കാർ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. നെയ്യാർ നദിയുടെ പോഷകനദിയായ കോതയാറാണ് ഇവിടെ ഈ സുന്ദര കാഴ്ചയൊരുക്കുന്നത്. ഏകദേശം 50 അടി ഉയരത്തിൽ നിന്ന് പാറക്കെട്ടുകളിലൂടെ ചിതറിത്തെറിച്ച് താഴേക്ക് പതിക്കുന്ന ഈ വെള്ളച്ചാട്ടം ഒരു മനോഹരമായ കാഴ്ചയാണ്. വേനൽക്കാലത്തും ഈ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിൽ ജലസമൃദ്ധി ഉണ്ടാകാറുണ്ട് എന്നത് ഇവിടുത്തെ പ്രത്യേകതയാണ്. വെള്ളച്ചാട്ടത്തിൻ്റെ ഭംഗി ആസ്വദിക്കാനും വെള്ളത്തിൽ കളിക്കാനും സഞ്ചാരികൾ കൂട്ടമായി വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. നല്ല കുളിർക്കാഴ്ച തരുന്ന ഈ സ്ഥലം, നഗരത്തിരക്കിൽ നിന്നും മാറി ശാന്തമായ ഒരിടത്താണുള്ളത്. പാറക്കെട്ടുകളിൽ നിന്ന് തെന്നിമാറാതെ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം ഞങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങി. തണുത്ത വെള്ളം ശരീരത്തിലേക്ക് തട്ടിയപ്പോൾ യാത്രയുടെ ക്ഷീണം മുഴുവൻ മാറിയതുപോലെ തോന്നി. വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന് സമീപമുള്ള പാർക്കുകളും നടപ്പാതകളും ഈ സ്ഥലത്തിന് കൂടുതൽ ഭംഗി നൽകുന്നു. തൃപ്പരപ്പ് മഹാദേവ ക്ഷേത്രം: ചരിത്രവും വിശ്വാസവും വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന് തൊട്ടടുത്തായി, പുഴയുടെ തീരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന തൃപ്പരപ്പ് മഹാദേവ ക്ഷേത്രമാണ് ഈ സ്ഥലത്തെ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യമുള്ളതാക്കുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം പന്ത്രണ്ട് ശിവാലയങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. ഹൈന്ദവ വിശ്വാസപ്രകാരം, ശിവരാത്രി നാളിൽ ഈ പന്ത്രണ്ട് ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ദർശനം നടത്തുന്നത് വളരെ പുണ്യമായി കരുതുന്നു. ഈ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദർശനം നടത്തുന്നതിനെ ശിവാലയ ഓട്ടം എന്നാണ് പറയുന്നത്. ഈ ക്ഷേത്രം വാസ്തുവിദ്യയുടെയും കൊത്തുപണികളുടെയും ഒരു ഉത്തമോദാഹരണമാണ്. പുരാണങ്ങളിൽ ഈ ക്ഷേത്രത്തിന് വലിയൊരു സ്ഥാനമുണ്ട്. പരശുരാമൻ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ക്ഷേത്രമാണിതെന്നാണ് ഐതിഹ്യം. തൃപ്പരപ്പിലെ ശിവലിംഗം വളരെ പഴക്കമുള്ളതാണെന്നും, ഈ പ്രദേശത്തെ രക്ഷിക്കുന്ന ശക്തിയാണെന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. വെള്ളച്ചാട്ടത്തിൻ്റെ കലപില ശബ്ദം കേൾക്കാത്തവിധം ശാന്തമാണ് ക്ഷേത്രത്തിൻ്റെ ഉൾവശം. ഞങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ കയറി നോക്കാനൊന്നും പോയില്ല, സൈഡിലൂടെ നടന്ന് മുൻ...
Read More »
കാവുമ്പായി കർഷക സമരം (1946): മലബാറിലെ കാർഷിക വിപ്ലവവും നാടുവാഴിത്ത വിരുദ്ധ പോരാട്ടങ്ങളും - ഒരു അക്കാദമിക വിശകലനം കേരളത്തിന്റെ കാർഷിക വിപ്ലവ ചരിത്രത്തിൽ ചോരയക്ഷരങ്ങളിൽ എഴുതപ്പെട്ടതും, മലബാറിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് കരുത്തുറ്റ അടിത്തറ പാകിയതുമായ ഐതിഹാസിക പോരാട്ടമാണ് 1946 ഡിസംബർ 30-ന് കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ കാവുമ്പായിൽ നടന്ന കർഷക സമരം. വടക്കൻ മലബാറിൽ നിലനിന്നിരുന്ന കൊടിയ ജന്മിത്വ ചൂഷണങ്ങൾക്കും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ പോലീസ് വേട്ടയ്ക്കുമെതിരെ, അടിസ്ഥാന വർഗ്ഗമായ കർഷകർ സ്വന്തം ജീവൻ പണയം വെച്ച് നടത്തിയ ഉജ്ജ്വലമായ സായുധ ചെറുത്തുനിൽപ്പായിരുന്നു ഇത്. തരിശായി കിടന്നിരുന്ന വനഭൂമിയിൽ 'പുനം' കൃഷി ചെയ്യാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടി കർഷക സംഘത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ സംഘടിച്ച പാവപ്പെട്ട ഗ്രാമീണർക്ക് നേരെ, ജന്മിയുടെ ഒത്താശയോടെ മലബാർ സ്പെഷ്യൽ പോലീസ് (MSP) നടത്തിയ ക്രൂരമായ വെടിവെപ്പിലാണ് കാവുമ്പായി സമരം രക്തരൂക്ഷിതമായത്. അഞ്ച് കർഷകർ വെടിയേറ്റ് മരിച്ച ഈ പോരാട്ടം, കേവലം കൃഷി ചെയ്യാനുള്ള അവകാശത്തിന് വേണ്ടിയുള്ളതായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിന്നിരുന്ന നാടുവാഴിത്ത വ്യവസ്ഥിതിയുടെ അടിവേരറുക്കാനും, പിൽക്കാല കേരളത്തിലെ വിപ്ലവകരമായ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കാനും കാരണമായ അതിപ്രധാനമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ മുന്നേറ്റമായിരുന്നു കാവുമ്പായി സമരം.1 ചരിത്രപരവും ഭൂമിശാസ്ത്രപരവുമായ പശ്ചാത്തലം: കരക്കാട്ടിടം നായനാർമാരും ജന്മിത്വവും ശ്രീകണ്ഠാപുരത്തിനടുത്തുള്ള കാവുമ്പായി എന്ന മലയോര ഗ്രാമം ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി വളരെ സവിശേഷതകളുള്ള പ്രദേശമായിരുന്നു. വടക്കൻ മലബാറിലെ ഏറ്റവും പ്രബലരായ ജന്മി കുടുംബങ്ങളിൽ ഒന്നായ 'കരക്കാട്ടിടം നായനാർ' തറവാടിന്റെ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു കാവുമ്പായിയും പരിസര പ്രദേശങ്ങളും. ഏതാണ്ട് മുപ്പതിനായിരത്തോളം ഏക്കർ ഭൂമിയുടെ അധിപന്മാരായിരുന്നു കരക്കാട്ടിടം ജന്മിമാർ. കാവുമ്പായിലെ കർഷകർ അനുഭവിച്ചിരുന്ന ചൂഷണം ബഹുമുഖമായിരുന്നു: അന്യായമായ പാട്ടവ്യവസ്ഥ: കർഷകർക്ക് സ്വന്തമായി ഭൂമി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ജന്മിയുടെ ഭൂമിയിൽ പണിയെടുക്കുന്നതിന് കനത്ത പാട്ടം നൽകണമായിരുന്നു. അക്രമപ്പിരിവുകൾ: വിവാഹം, മരണം, ഉത്സവങ്ങൾ തുടങ്ങി ജന്മിയുടെ വീട്ടിലെ എന്ത് ആവശ്യങ്ങൾക്കും കർഷകർ നിർബന്ധിതമായി പണം നൽകുവാൻ ബാധ്യസ്ഥരായിരുന്നു. വാശി, നൂറി തുടങ്ങിയ അന്യായമായ പേരുകളിലാണ് ഈ പിരിവുകൾ നടന്നിരുന്നത്. സാമൂഹിക അടിച്ചമർത്തൽ: ദലിത് - പിന്നാക്ക വിഭാഗങ്ങളിൽ പെട്ട അടിസ്ഥാന...
Read More »
ആരാധനാലയങ്ങളിൽ നടക്കുന്ന ഉത്സവങ്ങൾ ഒരു കൂട്ടായ്മയുടെ മഹത്വമാണു കാണിക്കുന്നത്. സമീപവാസികൾക്ക് ഒത്തൊരുമിക്കാനും, ആരാധന നടത്താനും, ഒന്നിച്ചിരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും, വിവിധ കലാമേളകൾ ആസ്വദിക്കാനും മറ്റുമായി ഒരുവേദി എന്ന നിലയിൽ ഇതിനു പലതുണ്ട് പ്രത്യേകതകൾ. വർഷത്തിൽ ഒരിക്കലെന്ന തോതിൽ അതു നടന്നു വന്നിരുന്നുണ്ട്. ഒരു നാട്ടിൽ ഒരു ആരാധനാലയം ധാരാളം മതിയാവും; സമീപദേശത്തുള്ള ഉത്സവങ്ങളിൽ പങ്കുചേരാനും ഇക്കാലത്ത് വിഷമമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ! വിവിധ ജാതിമതസ്ഥർ ഒരുമിച്ചാഘോഷിക്കുന്ന ഇത്തരം ഉത്സവങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ടും നല്ലതുതന്നെയാണ്. ഇന്നുപക്ഷേ, ആരാധനാലയങ്ങൾ ഒരു വ്യവസായ സ്ഥാപനം പോലെ വളരാൻ കൊതിക്കുന്നുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു. മുക്കിനു മുക്കിനു പുതിയവ പൊങ്ങിവരുന്നു. ഒരിടത്തുതന്നെ വർഷത്തിൽ നടക്കുന്ന ആഘോഷങ്ങളുടെ എണ്ണം കൂടിവരുന്നു! പിരിവെടുക്കാനായി പലവഴി ആളുകൾ നെട്ടോട്ടമോടുന്നു. കാശ് മുടക്കാനും സ്പോൺസർ ചെയ്യാനും മറ്റുമായി ഗൾഫ് പോലുള്ള വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ തന്നെ അതാത് ദേവാലയങ്ങളുടെ പേരിൽ ഒരു കമ്മിറ്റി ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കും. ചെലവുകൾ ഒക്കെയും അവർ സ്പോൺസർ ചെയ്യും. സമാനമായ പിരിവ് നാട്ടിലും നടക്കും, മാതൃസമിതി, ഭർത്തൃസമിതി, ഭാര്യസമിതി എന്നൊക്കെ പേരിട്ട് പലപല കമ്മിറ്റികളും ഉണ്ട്. അവരൊക്കെ ആ ആരാധനാലയത്തിൻ്റെ ചുറ്റുവട്ടത്തു മാത്രമല്ല, എത്രദൂരം അവർക്ക് ഒരുദിനം എത്തിച്ചേരാൻ പറ്റുമോ അത്രയും ദൂരം വരെ കവർ ചെയ്തു കാശ് പിരിക്കുന്നു! ഭീകരമാണിവിടെ ഇത്തരം പിരിവുകളുടെ എണ്ണം! ആരാധനാലയത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ നടത്തുന്ന സംഘടനയിൽ ഒരാശയക്കുഴപ്പമോ വാക്കുതർക്കമോ വന്നാൽ അപ്പോൾ തന്നെ അവർ ജ്യോത്സ്യരെ കാണുകയാണു പതിവ്, ഉടനേ അവർ സ്വർണപ്രശ്നം വെയ്ക്കുന്നു, ദൈവം കോപിഷ്ടനാണെന്നു ജ്യോത്സ്യർ വിധിക്കുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ സമാനമായ മറ്റൊന്നായിരിക്കും പറയുക. ദൈവത്തെ സമന്വയിപ്പിക്കാൻ ഉടനെ തന്ത്രിയെ വിളിച്ച് ദീപാർച്ചന നടത്തണം! ലക്ഷംദീപാർച്ചന, പന്തീരായിരം ദീപാർച്ചന എന്നിങ്ങനെ പലപേരുകളിൽ അതറിയപ്പെടുന്നു! പിരിവിനായി ആളുകൾ ഓടുന്നു, ആഘോഷക്കമ്മിറ്റി രൂപീകരിക്കുന്നു, കാശിനായവർ പലവഴി ഓടുന്നു. ഈ കാശൊക്കെ എന്തു ചെയ്യുന്നു? പരിപാടിക്ക് മണിയടിക്കുന്നവനു വരെ വരവേൽപ്പെന്നും ഫേർവെൽ എന്നും ഒക്കെ പറഞ്ഞ് കെട്ടുകണക്കിന് 500 രൂപകൾ ആണു പ്രതിഫലം കൊടുക്കുന്നത്! ഒരുപക്ഷേ, ചെറിയൊരു കമ്മീഷൻ ഇതിനു കാരണഭൂതരായ ജ്യോത്സർമാർക്കും അവർ കൊടുക്കുന്നുണ്ടവണം. പണിയെടുത്തവർക്ക് കൂലി കൊടുക്കണം...
Read More »
History of Kerala Renaissance (കേരള നവോത്ഥാന ചരിത്രം)
Through the paths of history (ചരിത്രവഴികളിലൂടെ )
Dravidian glory (കനലാട്ടം)
ഇഷ്ടപ്പെട്ട യാത്രകൾ (Favorite trips)
എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട കവിതകൾ (My favorite poems)
