ചായില്യം

കഥ കേൾക്കേണ്ട കുഞ്ഞേ

കവി മുരുകൻ കാട്ടാക്കട നിലേശ്വരത്തിനടുത്ത് ചായ്യോത്ത് ഗവണ്മെന്റ് സ്കൂളിൽ വന്നപ്പോൾ ചൊല്ലിയ കവിതകളിൽ ഒന്ന്. ആരാധ്യയും അദ്വൈതയും അവിടെ സ്കൂൾ പഠനം ആരംഭിച്ച സമയമായിരുന്നു അത്. #കവിത, കഥ കേൾക്കേണ്ട കുഞ്ഞേ കുട്ടി: "അപ്പുറം വീട്ടിലെ അപ്പൂപ്പനിന്നലെ കാക്കേടേം പൂച്ചേടേം കഥ പറഞ്ഞു തത്തമ്മപെണ്ണിന്റെ, താറാക്കോഴീടെ, തക്കിടി മുണ്ടന്റെ കഥ പറഞ്ഞു... മുത്തങ്ങൾ തന്നെന്നെ മാറോടു ചേർത്തു കൊണ്ടൊത്തിരി നേരം കഥ പറഞ്ഞു. തൂക്കണാം കുരുവീടെ കഥ കേൾക്കുവാനമ്മേ പോകയാണിന്നു ഞാൻ അക്കരയ്ക്ക്..." അമ്മ: "തൂക്കണാം കുരുവീടെ കഥ കേൾക്കുവാൻ മോളേ ഞാനിന്നു പോരുന്നു നിന്റെയൊപ്പം... ഒറ്റക്കിരിക്കുന്നൊരപ്പൂപ്പൻ ചൊല്ലുന്ന ഒറ്റക്കഥയും കഥകളല്ല!! ഒറ്റക്കിരിക്കുന്നൊരപ്പൂപ്പൻ ചൊല്ലുന്ന ഒറ്റക്കഥയും കഥകളല്ല!! ഒറ്റക്കു പോയി കഥകൾ നീ കേൾക്കേണ്ട ഒക്കത്തു കേറി മറിഞ്ഞിടേണ്ട അപ്പൂപ്പനും മോളും നല്ലവരെങ്കിലും അത്രയ്ക്കു നല്ലതല്ലിന്നു കാലം!! -കവി: മുരുകൻ കാട്ടാക്കട

കാത്തിരിപ്പ്

ആസുരതാളം തിമർക്കുന്നു ഹൃദയത്തിൽ ആരോ നിശബ്ദമൊരു നോവായി നിറയുന്നു നെഞ്ചിലാഴ്ന്നമരുന്നു മുനയുള്ള മൗനങ്ങൾ ആർദ്രമൊരു വാക്കിന്റെ വേർപാട് നുരയുന്നു പ്രിയതരം വാക്കിന്റെ വേനൽ മഴത്തുള്ളി ഒടുവിലെത്തുന്നതും നോറ്റു പാഴ്സ്മൃതികളിൽ കാത്തിരിപ്പൊറ്റക്കു കാതോർത്തിരിക്കുന്നു കാത്തിരിപ്പൊറ്റക്കു കൺപാർത്തിരിക്കുന്നു ഞാനുറങ്ങുമ്പോഴും കാത്തിരിപ്പൊറ്റക്കു താഴെയൊരൊറ്റയടിപ്പാതയറ്റത്തു വീഴും നിഴൽപ്പരപ്പിന്നു കൺപാർക്കുന്നു! എന്റെ മയക്കത്തിൽ എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ കാത്തിരിപ്പെന്തൊ തിരഞ്ഞാടിയെത്തുന്നു ആരെയോ ദൂരത്തു കണ്ടപോലാനന്ദ മോദമോടെന്നെ വിളിച്ചുണർത്തീടുന്നു മാപ്പിരക്കും മിഴി വീണ്ടുമോടിക്കുന്നു ഭൂതകാലത്തിനുമപ്പുറം വീണ്ടുമൊരു വാക്കിന്റെ വേനൽ മഴത്തുള്ളി വീഴ്‌വതും നോറ്റ് കനക്കും കരൾക്കുടം ചോരാതെ കാത്തിരിപ്പൊറ്റക്കു കൺപാർത്തിരിക്കുന്നു കാത്തിരിപ്പൊറ്റക്കു കാതോർത്തിരിക്കുന്നു കാത്തിരിപ്പൊറ്റക്കു കൺപാർത്തിരിക്കുന്നു മച്ചിലെ വാവൽ കലമ്പലിൽ ഘടികാരമൊച്ചയുണ്ടാക്കും നിമിഷ പുഷ്പങ്ങളിൽ തെന്നൽ തലോടി തുറന്ന പടിവാതിലിൽ തെക്ക് നിന്നെത്തുന്ന തീവണ്ടി മൂളലിൽ ഞെട്ടിയുണർന്നെത്തി നോക്കുന്നു പിന്നെയും ഒച്ച് പോലുൾവലിഞ്ഞീടുവാനെങ്കിലും വേദന… വേ...ദന വാരിപ്പുതച്ചു വീണ്ടും എന്റെ കാത്തിരിപ്പൊറ്റക്കു കൺപാർത്തിരിക്കുന്നു ഒരു പകൽ പടിവാതിലോടിയിറങ്ങുമ്പോളിരവു കറുത്ത ചിരി തൂകിയാർത്തണയുമ്പോൾ ഇരുവർക്കുമിടയിലൊരു സന്ധ്യപൂത്തുലയുമ്പോൾ ഇലകളനുതാപമോടരുണാശ്രുവേല്ക്കുമ്പോൾ എവിടെയോ മിഴി പാകി ഒരു ശിലാശകലമായ് - വാക്കിന്റെ വേനൽ മഴത്തുള്ളി വീഴ്വതും നോറ്റ് കനക്കും കരൾക്കുടം ചോരാതെ കാത്തിരിപ്പൊറ്റക്കു കാതോർത്തിരിക്കുന്നു കാത്തിരിപ്പൊറ്റക്കു കൺപാർത്തിരിക്കുന്നു കണ്ണീരു പൊടിയുന്ന വറ്റുന്നതോർക്കാതെ ആർദ്രമൊരു വാക്കിന്റെ വേനൽ മഴത്തുള്ളി ഒടുവിലെത്തുന്നതും നോറ്റു പാഴ്സ്മൃതികളിൽ കാത്തിരിപ്പൊറ്റക്കു കൺപാർത്തിരിക്കുന്നു കാത്തിരിപ്പൊറ്റക്കു കാതോർത്തിരിക്കുന്നു കാത്തിരിപ്പൊറ്റക്കു കൺപാർത്തിരിക്കുന്നു!! കവി: മുരുകൻ കാട്ടാക്കട

കയ്യൂർ സമരം

കയ്യൂർ സമരം (1941): കേരളത്തിലെ കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രവും രക്തസാക്ഷിത്വവും കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ, സാമൂഹിക, കാർഷിക ചരിത്രത്തിൽ സുവർണ്ണ ലിപികളിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഐതിഹാസികമായ ഒരു ജനകീയ പ്രക്ഷോഭമാണ് 1941-ൽ നടന്ന കയ്യൂർ സമരം¹. അന്നത്തെ മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിക്ക് കീഴിലായിരുന്ന ദക്ഷിണ കാനറ ജില്ലയിലെ (ഇന്നത്തെ കേരളത്തിലെ കാസർഗോഡ് ജില്ല) കയ്യൂർ എന്ന കൊച്ചു ഗ്രാമത്തിലാണ് ഈ സമരം അരങ്ങേറിയത്. ജന്മിമാരുടെ ക്രൂരമായ ചൂഷണങ്ങൾക്കും ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ അടിച്ചമർത്തലുകൾക്കും എതിരെ സംഘടിച്ച കർഷകരും തൊഴിലാളികളുമാണ് ഈ സമരത്തിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. 1941 മാർച്ച് 28-ന് കർഷക സംഘത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ഒരു പ്രതിഷേധ പ്രകടനത്തിനിടെ സുബ്ബരായൻ എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസ് കോൺസ്റ്റബിൾ കൊല്ലപ്പെടുകയും, തുടർന്ന് ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം ഗ്രാമത്തിൽ ഭീകരവാഴ്ച അഴിച്ചുവിടുകയും ചെയ്തു. ഈ സംഭവത്തിന്റെ പേരിൽ കള്ളക്കേസുകൾ ചുമത്തപ്പെട്ട്, മഠത്തിൽ അപ്പു, കോയിത്തട്ടിൽ ചിരുകണ്ഠൻ, പള്ളിക്കൽ അബൂബക്കർ, പൊടോറ കുഞ്ഞമ്പുനായർ എന്നീ നാല് കർഷക യുവാക്കളെ 1943 മാർച്ച് 29-ന് കണ്ണൂർ സെൻട്രൽ ജയിലിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ തൂക്കിലേറ്റി. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, സ്വന്തം മണ്ണിൽ അധ്വാനിക്കുന്ന കർഷകന് അവകാശങ്ങൾ നിഷേധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ചൂഷകർക്കെതിരെ ജീവൻ നൽകി അവർ നടത്തിയ പോരാട്ടമാണ് കയ്യൂർ സമരം². ചരിത്ര പശ്ചാത്തലവും സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക അവസ്ഥയും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ മലബാറിലെയും ദക്ഷിണ കാനറയിലെയും കർഷകരുടെ അവസ്ഥ അങ്ങേയറ്റം ദയനീയമായിരുന്നു. ഭൂമിയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശം പൂർണ്ണമായും ജന്മിമാരുടെ കൈകളിലായിരുന്നു. കുടിയാന്മാർക്ക് (കർഷകർക്ക്) ഭൂമിക്ക് മേൽ യാതൊരു അവകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ജന്മിമാർ പാട്ടവ്യവസ്ഥയിലൂടെ കർഷകരെ നിർദയം ചൂഷണം ചെയ്തു. പാട്ടത്തിന് പുറമെ 'വാശി', 'നൂറി', 'മുക്കാൽ' തുടങ്ങിയ അന്യായമായ നികുതികളും കർഷകർ നൽകേണ്ടിയിരുന്നു³. ഇതിനുപുറമെ, ഉത്സവങ്ങൾക്കും വിശേഷദിവസങ്ങളിലും ജന്മിമാർക്ക് സൗജന്യമായി കാർഷികോൽപ്പന്നങ്ങൾ നൽകുന്ന 'ശീട്ടുകാശ്', 'സമ്മാനം' തുടങ്ങിയ സമ്പ്രദായങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്നു. കർഷകർക്ക് തങ്ങൾ അധ്വാനിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന വിളയുടെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗം മാത്രമാണ് ലഭിച്ചിരുന്നത്. ഇത് അവരുടെ നിത്യവൃത്തിക്ക് പോലും തികയുമായിരുന്നില്ല. മാത്രമല്ല, ജന്മിമാരുടെ വയലുകളിലും പറമ്പുകളിലും കൂലിയില്ലാതെ പണിയെടുക്കാൻ കർഷകർ നിർബന്ധിതരായിരുന്നു (ഊഴിയം വേല)....

അരനാഴിക നേരം

വരികയായി ഞാൻ പ്രിയേ, കാത്തിരിക്കുക അരനാഴിക നേരംകൂടി നീ. വെറുംവാക്കല്ല സഖീ, വരുന്നത് വെറും കൈയ്യോടുമല്ല. നിനക്കേറയിഷ്ടമുള്ള, യരി മുറുക്കിന്റെ പൊതിയുണ്ട് മടിക്കുത്തിലൊപ്പമൊരു ഡസൻ കരിവളയും ! ആശകളതിരുവിട്ടതുവഴി യിതുവഴിയിറങ്ങിയോടുന്ന മനസ്സുമായി വണ്ടിയിലക്ഷമ- നായിട്ടിരിക്കുന്നു ഞാനോമനേ! അഴലെല്ലാം പാറ്റിപറത്തി നീ അഴകോടിരിക്കണം. മുടിയഴിച്ചിട്ടതിലൊരു തുളസിക്കതിർ ചൂടണം. കുഞ്ഞുങ്ങളുറങ്ങിക്കോട്ടേ, കിണ്ണത്തിലൊരു തവി കഞ്ഞി കരുതിയേക്കണം. പരിഭവിക്കണ്ട, പരിഭ്രമിക്കണ്ട മറന്നിട്ടില്ലമ്മതൻ കുഴമ്പു– മച്ഛന്റെ ജാപ്പണം പൊയ്ലയും. പിന്നെ, ചിലവുകൾ ചുരുക്കണം, മിച്ചം പിടിച്ചതുകൊണ്ടൊരു കുറി നീ കൂടണം, മകളവൾ പനപോലെ വളരുകയല്ലോ? മഴയെത്തും മുമ്പേ മച്ചിലെ ചോർച്ചകൾ മാറ്റണം, ഓണത്തിനിക്കുറി നാമെല്ലാം പുതുചേല ചുറ്റണം. ഉഷ്ണം പുകയുന്നയുച്ചകൾ മാത്രം നിറഞ്ഞ ജോലിത്തിരക്കിൽ നഷ്ടപ്പെടുന്ന പുലർച്ചകളും സന്ധ്യകളും, മാസാറുതികളിൽ കഴുകി കമഴ്ത്തിയ കുടം പോലെയാകുന്നു കീശ, വെയിലത്തയയിലിട്ടുടുപ്പു – പോലുണങ്ങുന്നു ദേഹം! അയ്യോ! അറിഞ്ഞില്ല പെണ്ണേ! ഒരു വളവിന്നപ്പുറം കൊക്കയിലേക്കു വഴിതെറ്റിക്കുവാൻ കാലനവൻ കയറുമായി കാത്തിരുപ്പുണ്ടെന്ന്, അരനാഴികദൂരമിനിയൊരിക്കലു- മെത്താത്ത ദൂരമാകുമെന്ന്! .............................. കവി: ഡോ. അനൂപ് മുരളീധരന്‍ ഭാര്യയെ കാണാൻ പോകുന്ന ഭർത്താവ് അപ്രതീക്ഷിതമായി മരിക്കുന്നതാണ് കവിതയുടെ ഇതിവൃത്തം. ജീവിതത്തിൽ ഭർത്താവിന് അടുക്കലേക്ക് എത്തുന്ന ഭാര്യയാണ് മരിക്കുന്നത്. ‘അരനാഴികനേരം’ എന്ന തലക്കെട്ടില്‍ ഫേസ്ബുക്കില്‍ ഡോ. അനൂപ് കവിതയെഴുതിയതിന്റെ നാലാംദിനമാണ് ട്രെയിന്‍ യാത്രയില്‍ മരണം തുഷാരയെ കവര്‍ന്നെടുക്കുന്നത്. കവിതയില്‍ ഭാര്യയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുന്ന ഭര്‍ത്താവിനെയാണ് ദുരന്തം പിടികൂടുന്നത്. എന്നാല്‍ ജീവിതത്തില്‍ തിരിച്ചാണെന്ന് മാത്രം. പതിവായി കവിതകളെഴുതുന്ന ഡോ. അനൂപ് 19നാണ് ‘അരനാഴികനേരം’ എന്ന കവിത ഫേസ്ബുക്കില്‍ കുറിച്ചത്. അയ്യോ! അറിഞ്ഞില്ല പെണ്ണേ! ഒരു വളവിന്നപ്പുറം കൊക്കയിലേക്കു വഴിതെറ്റിക്കുവാൻ കാലനവൻ കയറുമായി കാത്തിരുപ്പുണ്ടെന്ന്, അരനാഴികദൂരമിനിയൊരിക്കലു- മെത്താത്ത ദൂരമാകുമെന്ന്! എന്നാണ് കവിത അവസാനിക്കുന്നത്. ചൊവ്വാഴ്ചയാണ് (ജനുവരി 23, 2018) ട്രെയിനില്‍ നിന്നു തുഷാര അനൂപ് വീണു മരിച്ചത്. മലബാര്‍ എക്സ്പ്രസ് ട്രെയിനില്‍ പോകവെയാണ് അര്‍ധരാത്രി മരണം സംഭവിക്കുന്നത്. പത്തനംതിട്ട കൂടല്‍ സ്വദേശിയുമായ ഡോക്ടര്‍ അനൂപിന്റെ ഭാര്യയാണ് ഡോ. തുഷാര. മുളങ്കുന്നത്തുകാവ് പോട്ടോര്‍ റെയില്‍വേ ഗേറ്റിന് സമീപം നാട്ടുകാര്‍ ഡോക്ടറുടെ മൃതദേഹം കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു. മരണത്തില്‍...

കരിവള്ളൂർ സൗജന്യ കഞ്ഞിപ്പന്തൽ സമരം

കരിവള്ളൂർ സൗജന്യ കഞ്ഞിപ്പന്തൽ സമരം (1943): വടക്കൻ മലബാറിലെ പട്ടിണി വിരുദ്ധ പോരാട്ടത്തിന്റെയും ജനകീയ പ്രതിരോധത്തിന്റെയും ചരിത്രം 1943-ൽ വടക്കൻ മലബാറിലെ കരിവള്ളൂർ ഗ്രാമത്തിൽ അരങ്ങേറിയ 'സൗജന്യ കഞ്ഞിപ്പന്തൽ സമരം' എന്നത് കേരളത്തിന്റെ കാർഷിക-തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാന ചരിത്രത്തിലെയും കൊളോണിയൽ വിരുദ്ധ പോരാട്ടങ്ങളിലെയും തികച്ചും സവിശേഷവും മാനവികവുമായ ഒരു അധ്യായമാണ്¹. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പടർന്നുപിടിച്ച കടുത്ത ക്ഷാമവും (മലയാള വർഷം 1119-ലെ വറുതി) പട്ടിണിമരണങ്ങളും ജനജീവിതം പൂർണ്ണമായി തകർത്തപ്പോൾ, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ നിസ്സംഗതയ്ക്കും വൻകിട ജന്മിമാരുടെ നെല്ല് പൂഴ്ത്തിവെപ്പിനുമെതിരെ കരിവള്ളൂരിലെ കർഷകരും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവർത്തകരും ഒത്തുചേർന്ന് നടത്തിയ ഐതിഹാസികമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പായിരുന്നു ഇത്². കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെയും കാർഷക സംഘത്തിന്റെയും ശക്തമായ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തിൽ രൂപംകൊണ്ട ഈ പ്രസ്ഥാനം കേവലം പാവപ്പെട്ടവർക്ക് ആഹാരം നൽകുന്ന ഒരു ജീവകാരുണ്യ പ്രവർത്തനം മാത്രമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് പൂഴ്ത്തിവെപ്പുകാർക്കും കരിഞ്ചന്തക്കാർക്കും എതിരെയും, ജനങ്ങളുടെ ജീവിക്കാനുള്ള അടിസ്ഥാനപരമായ അവകാശത്തിന് വേണ്ടിയും ഉയർന്നുവന്ന വിപ്ലവകരമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പട്ടിണി സമരമായിരുന്നു. ജന്മിമാരുടെ പത്തായങ്ങളിൽ പൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന നെല്ല് ജനകീയ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി തുറന്നുനൽകാൻ അവരെ നിർബന്ധിതരാക്കുകയും, 'പിടിയരി' ശേഖരണത്തിലൂടെ ഗ്രാമീണ കൂട്ടായ്മയുടെ ഉദാത്തമായ മാതൃക സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്ത ഈ സമരം പിൽക്കാലത്ത് 1946-ൽ നടന്ന ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കരിവള്ളൂർ കാർഷിക വിപ്ലവത്തിന് കൃത്യമായ അടിത്തറയും വർഗ്ഗബോധവും പാകി നൽകി³. ചരിത്ര പശ്ചാത്തലവും 1119-ലെ വറുതിയും (The Malabar Famine of 1943) ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് 1940-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ മലബാറിലെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥ കടുത്ത പ്രതിസന്ധിയിലൂടെയാണ് കടന്നുപോയത്. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം മുറുകിയതോടെ ബ്രിട്ടീഷ് കൊളോണിയൽ ഭരണകൂടം ഇന്ത്യയിലെ വിഭവങ്ങളെല്ലാം യുദ്ധ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി തിരിച്ചുവിട്ടു. ഇതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആഘാതം നേരിട്ടത് സാധാരണക്കാരായ കർഷകരും തൊഴിലാളികളുമായിരുന്നു⁴. 1942-ൽ ജപ്പാൻ ബർമ്മ (മ്യാൻമർ) കീഴടക്കിയതോടെ, കേരളത്തിലേക്ക് പ്രധാനമായും അരി ഇറക്കുമതി ചെയ്തിരുന്ന വഴി പൂർണ്ണമായും അടഞ്ഞു. ഇത് മലബാറിലും തിരുവിതാംകൂറിലും കൊച്ചിയിലും സമാനതകളില്ലാത്ത ഭക്ഷ്യക്ഷാമത്തിന് കാരണമായി. കേരള ചരിത്രത്തിൽ '1119-ലെ വറുതി' അല്ലെങ്കിൽ 'പതിറ്റൊമ്പതിലെ പട്ടിണി' എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഈ കാലഘട്ടം...

മാറുന്നു നാം കേരളീയർ

വേണ്ടാ നമുക്കിന്നു കപ്പ, അയ്യേ വേണ്ടാ നമുക്കിന്നു കാച്ചിൽ ചേമ്പെന്നു കേട്ടാൽ ചൊറിയും, അപ്പോൾ ചേമ്പിന്റെ താളെന്തു ചെയ്യും ? ശമ്പളം വാങ്ങുന്ന നമ്മൾ, എങ്ങനെ കുമ്പളം നട്ടു വളർത്തും ? ഇഞ്ചി മിഠായിയെ പോലും, വെറും നഞ്ചായി കാണുന്നോരല്ലോ ! ചക്കപ്പുഴുക്കെന്നു കേട്ടാൽ, "അയ്യേ" നാണിച്ചു ചൂളുന്നോർ നമ്മൾ സായിപ്പു ചൊല്ലി "ജാക്ഫ്രൂട്ട്", ആഹാ പാക്കറ്റിൽ വന്നപ്പോൾ സൂപ്പർ..! കൂവക്കിഴങ്ങാർക്കു വേണം, മുറ്റത്തെ പിന്നാമ്പുറത്തെങ്ങാൻ പോട്ടെ ആരോ പറിച്ചതു, പിന്നെ പാക്കറ്റിലെത്തിച്ചു പേരോ 'ആരോറൂട്ട്' എന്നു നാം കേട്ടു, സൂപ്പർ- മാർക്കറ്റിൽ സ്റ്റോക്കെല്ലാം തീർന്നു ! ചക്കിലിട്ടാട്ടിയോരെണ്ണ, കേര- നാടിന്റെ സ്വന്തമാണെന്നാൽ ആരോ പറഞ്ഞു 'കൊളസ്‌ട്രോൾ', നമ്മൾ പോയി പനയെണ്ണ തേടി ! ഉള്ളി ചതച്ചിട്ട കഞ്ഞി, ഉപ്പു- മാങ്ങ ഞെരടി കഴിച്ചോർ കാലത്തെണീറ്റവരിന്നോ, 'കോൺ- ഫ്‌ളേക്‌സാ'ണു തീറ്റയറിഞ്ഞോ ? കുത്തരിച്ചോറിന്റെ കൂടെ, ഒരു മത്തി വറുത്തതും കൂട്ടി മൃഷ്ടാന്നമുണ്ടവർ നമ്മൾ, ഇന്നു 'നൂഡിൽസ്' കഴിക്കുന്നോരായി ! കൂണു പോലെങ്ങും മുളച്ചു, നാട്ടിൽ 'ഫാസ്റ്റ്ഫുഡ്' വിൽക്കും കടകൾ കറുകറുത്തെണ്ണയിൽ കോരി, നമ്മൾ കറുമുറെ തിന്നേറെ ചിക്കൻ ! നഗരത്തിലെങ്ങും നിറഞ്ഞു, പിന്നെ നാട്ടിൻ പുറത്തും തുറന്നു ബേക്കറി എന്നുള്ള പേരിൽ, നിറ- ഭക്ഷണശാലകളെങ്ങും ! വീട്ടിലെ പാചകം നിർത്തി, നമ്മൾ 'ഔട്ടിങ്' ശീലമായ് മാറ്റി മാസം മുടങ്ങാതെയിപ്പോൾ, നക്ഷത്ര ഹോസ്പിറ്റൽ കാണാൻ തുടങ്ങി ! ചിന്തിക്കണം നമ്മൾ, ഇന്നേ... ഇനിയില്ല സമയം കളവാൻ ഭക്ഷണക്കാര്യത്തിലിന്നേ, നമ്മൾ പോകണം ആരോഗ്യമാർഗ്ഗേ ....! മാറണം നാം കേരളീയർ, തീർച്ച മാറ്റങ്ങൾ വേണം നമുക്കും , പക്ഷേ ആ മാറ്റങ്ങളിങ്ങനെ വേണോ? ചിന്തിക്കണം നമ്മളിന്നേ ...!!

കാവ്യനര്‍ത്തകി

കനകച്ചിലങ്ക കിലുങ്ങിക്കിലുങ്ങി കാഞ്ചനകാഞ്ചി കുലുങ്ങിക്കുലുങ്ങി കടമിഴിക്കോണുകളില്‍ സ്വപ്നം മയങ്ങി കതിരുതിര്‍ പൂപ്പുഞ്ചിരി ചെഞ്ചുണ്ടില്‍ തങ്ങി ഒഴുകുമുടയാടയിലൊളിയലകള്‍ ചിന്നി അഴകൊരുടാലാര്‍ന്ന പോലങ്ങനെ മിന്നി മതിമോഹന ശുഭനര്‍ത്തനമാടുന്നയി മഹിതേ മമമുന്നില്‍ നിന്നു നീ മലയാളക്കവിതേ ഒരു പകുതി പ്രജ്ഞയില്‍ നിഴലും നിലാവും ഒരു പകുതി പ്രജ്ഞയില്‍ കരിപൂശിയ വാവും ഇടചേര്‍ന്നെന്‍ ഹൃദയം പുതുപുളകങ്ങള്‍ ചൂടി ചുടുനെടുവീര്‍പ്പുകള്‍ക്കിടയിലും കൂടി അതിധന്യകളുഡുകന്യകള്‍ മണിവീണകള്‍ മീട്ടി അപ്സരോരമണികള്‍ കൈമണികള്‍ കൊട്ടി വൃന്ദാവനമുരളീരവ പശ്ചാത്തലമൊന്നില്‍ സ്പന്ദിക്കും ആ മധുരസ്വരവീചികള്‍ തന്നില്‍.. താളം നിരനിരയായ് നുരയിട്ടിട്ടു തങ്ങി താമരത്താരുകള്‍പോല്‍ തത്തീ ലയഭംഗി സതതസുഖസുലഭതതന്‍ നിറപറ വെച്ചു ഋതുശോഭകള്‍ നിന്‍ മുന്നില്‍ താലംപിടിച്ചു തങ്കത്തരിവളയിളകി നിന്‍ പിന്നില്‍ തരളിതകള്‍- സങ്കല്പസുഷമകള്‍ ചാമരം വീശി സുരഭിലമൃഗമദത്തിലകിത ഫാലം സുമസമസുലളിത മൃദുലകപോലം നളിനദളമോഹന നയനവിലാസം നവകുന്ദസുമസുന്ദര വരമന്ദഹാസം ഘനനീലവിപിന സമാനസുകേശം കുനുകുന്ദള വലയാങ്കിത കര്‍ണ്ണാന്തിക ദേശം മണികനകഭൂഷിത ലളിതഗളനാളം മമമുന്നിലെന്തൊരു സൗന്ദര്യമേളം മുനിമാരും മുകരാത്ത സുഖചക്രവാളം ഉണരുന്നു പുളകിതം മമജീവനാളം ഇടവിടാതടവികളും ഗുഹകളും ശ്രുതി കൊട്ടിയ ജഡതന്‍ ജ്വരജല്പനമയമായ മായ മറയുന്നു, വിരിയുന്നു മമജീവന്‍ തന്നില്‍ മലരുകള്‍ മലയാള കവിതേ നിന്‍ മുന്നില്‍ നിര്‍ന്നിമേഷാക്ഷനായ് നില്‍പ്പതഹോ ഞാനിതം നിന്‍ നര്‍ത്തനം എന്തത്ഭുത മന്ത്രവാദം കണ്ടൂ നിന്‍ കണ്‍കോണുകളുലയവേ കരിവരിവണ്ടലയും ചെണ്ടുലയും വനികകള്‍ ഞാന്‍ ലളിതേ നിന്‍ കൈവിരലുകളിളകവേ കണ്ടു ഞാന്‍ കിളി പാറും മരതക മരനിരകള്‍ കനകോജ്ജ്വല ദീപശിഖാരേഖാവലിയാലെ കമനീയ കലാദേവത കണിവെച്ചതുപോലെ കവരുന്നൂ കവിതേ തവനൃത്തരംഗം കാപാലികനെങ്കിലും എന്നന്തരംഗം.. തവചരണ ചലനകൃത രണിതരതരങ്കണം തന്നോരനൂഭൂതിതന്‍ ലയനവിമാനം എന്നേ പലദിക്കിലുമെത്തിപ്പൂ- ഞാനൊരു പൊന്നോണപ്പുലരിയായ് പരിലസിപ്പൂ.. കരകമലദളയുഗള മൃദുമൃദുല ചലനങ്ങള്‍ കാണിച്ച സൂക്ഷ്മലോകാന്തരങ്ങള്‍ പലതും കടന്നു കടന്നു ഞാന്‍ പോയീ പരിദൃധപരിണത പരിവേഷനായീ.. ജന്മം ഞാന്‍ കണ്ടൂ ഞാന്‍ നിര്‍വൃതി കൊണ്ടൂ ജന്മാന്തരങ്ങളിലെ സുകൃതാമൃതമുണ്ടൂ ആയിരം സ്വര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ സ്വപ്നവുമായെത്തീ മായികേ നീ നിന്‍ നടനം നടത്തീ.. പുഞ്ചിരി പെയ്തു പെയ്താടു നീലളിതേ തുഞ്ചന്റെ തത്തയെ കൊഞ്ചിച്ച കവിതേ അഞ്ചിക്കുഴഞ്ഞഴിഞ്ഞാടു ഗുണമിളിതേ കുഞ്ചന്റെ തുള്ളലില്‍ മണികൊട്ടിയ കവിതേ പലമാതിരി പലഭാഷകള്‍ പലഭൂഷകള്‍...

ഓട്ടൻ തുള്ളൽ

ഓട്ടന്‍ തുള്ളലില്‍ പലതും പറയും, അതുകൊണ്ടാരും കോപിക്കരുതേ...! അഥവാ അങ്ങനെ കോപിച്ചാലും, അതിലൊരു മയിരും ഞങ്ങള്‍ക്കില്ല ..................... ....................... ............... എന്നാൽ ഞാനൊരു കഥയുരചെയ്യാം എന്നുടെ വായിൽ തോന്നിയ പോലെ... പണ്ടൊരു നാളിൽ കേരള നാട്ടിൽ മാഹാബലിയെന്നൊരു രാജാവുണ്ടായി... കള്ളവുമില്ല ചതിയതുമില്ല നല്ലൊരു നാട് നമ്മുടെ നാട്... എന്നാലിന്നോ നമ്മുടെ നാട് കേരള നാട് നാറണ നാടായി!! ടീവി തുറന്നാൽ ചാനലു തോറും ... പീഢനമല്ലോ കേൾക്കാനുള്ളൂ... നാടുഭരിക്കണ നേതാക്കൻ മാർ പീഢന കേസിൽ പ്രതികളുമായി... ഇന്നാളൊരു നാൾ സോളാറിന്റെ പേരു പറഞ്ഞൊരു സുന്ദരി വന്നു... അവളുടെ കെണിയിൽ നാടു ഭരിക്കണ നേതാക്കന്മാർ അങ്ങനെ വീണു... ജീവിതമുള്ളൊരു നാരികളിങ്ങനെ പുരുഷന്മാരെ കെണിയിൽ വീഴ്ത്തി കിടപ്പറ രംഗം ക്യാമറ കൊണ്ടു സീഡിയിലാക്കി കാശിനു വേണ്ടി... കെണിയിൽ പെട്ടവർ പലരും അങ്ങനെ കൂട്ടത്തോടെ കയറിൽ തൂങ്ങി... സ്ത്രീപീഢനവും കൊലപാതകവും ക്കൂടിവരുന്നതു കണ്ടൊരു മന്ത്രി... ഉടനേ പൂട്ടി സ്റ്റാറുകളില്ലാത്തൊരു ബാറുകളൊക്കെ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ... പൂട്ടിയ ബാറു തുറക്കാനായി വേറൊരു മന്ത്രി കോടികൾ വാങ്ങി... വിവരമറിഞ്ഞൊരു കുടിയന്മാരവർ ഒത്തൊരുമിച്ചു യൂണിയനതായി.. പൂട്ടിയ ബാറു തുറന്നില്ലെങ്കിൽ മരണം വരെയും സമരം ചെയ്യും... കിട്ടിയ കാശിനു കള്ളു കുടിച്ച് വീട്ടിൽ ചെന്നവർ ബഹളം വെയ്ക്കും... കഞ്ഞിക്കലവും കൂട്ടാൻ ചട്ടിയും വാരി വലിച്ചു പുറത്തേക്കെറിയും... കെട്ടിയ പെണ്ണിൻ താലി പറിച്ച് വിറ്റതു വീണ്ടും കള്ളു കുടിക്കും... ഇങ്ങനെ ദുരിതം ഏറിയ നാളിൽ പെണ്ണുങ്ങൾ അവർ ശപഥം ചെയ്തു... പീഢിപ്പിക്കും ഭർത്താവിന്റെ കാലുകൾ തല്ലിയൊടിച്ചിടേണം!! സന്ധ്യാനാമം ചൊല്ലിയിരുന്നൊരു മുത്തശ്ശിക്കും തെല്ലൊരു മോഹം... ഈ സ്ത്രീധനം എന്നൊരു സീരിയലിന്റെ ഇന്നത്തെ കഥ എന്താണാവോ? സീരിയലിന്റെ സമയം നോക്കി നാമം ചൊല്ലും സമയം മാറ്റി! പെണ്ണുങ്ങൾ ഇവർ ഇങ്ങനെയായാൽ പുരുഷന്മാരുടെ കഥയെന്താവും...! നാടുഭരിക്കാനിറങ്ങിയ നാരിയെ നേതാക്കന്മാരവർ തോണ്ടി നടന്നു! നാടുഭരിക്കാൻ ഇറങ്ങിയ നാരിയോ നായയെ പോലെ കടിക്കുന്നു മാന്തുന്നു!! ഇപ്പോളുള്ളൊരു പെൺപിള്ളേരുടെ വേഷം കണ്ടാൽ നാണം തോന്നും... ടൈറ്റായുള്ളൊരു ജീൻസും ബനിയനും ഇട്ടുവരുന്നതു കണ്ടാൽ തോന്നും മുല്ലപ്പെരിയാർ ഡാമതു...

മലയാളനാട്ടിലൂടെ

ഒരു കവിത. കവി ആരെന്നോ, കവിതയുടെ പേരെന്തെന്നോ അറിയില്ല. മലയാളനാട്ടിന്റെ ചരിത്രത്തിലേക്കുള്ള നല്ലൊരു തിരിഞ്ഞു നോട്ടമാവുന്നു ഈ കവിത. പത്തിരിയും പിന്നെ പേറുമായി പട്ടാണി പെണ്ണുങ്ങൾ പാർത്ത കാലം കടല കൊറിച്ചും കിടപ്പറ പങ്കിട്ടും നസ്രാണിപിള്ളേരു വാണ കാലം പാട്ടം കൊടുത്തും പണം കൊടുത്തും ചിലർ പാട്ടിലാക്കാൻ പുറപ്പെട്ട കാലം നായരിറങ്ങുമ്പോൾ നമ്പൂരി ചൂട്ടുമായ് അച്ചിക്കു സംബന്ധം ചെയ്ത കാലം കാത്തിരിപ്പ്‌ മടുത്തു അന്തർജനം ചെറുമനെ കൂട്ടു വിളിച്ചകാലം പാടെ മറന്നുനാം നാടിന്റെ മക്കളെ പാടെ തുരത്തി ആ കാടുകേറ്റി വേടനും അരയനും പണ്ടാരവും ഉള്ളു വലിഞ്ഞു തൻ പേടകത്തിൽ നാട്ടു മുതലോനെ കാടുകേറ്റി വെട്ടിപിടിച്ചു ഈ പുണ്യഭൂമി ആദിവാസി എന്നാ നാമമോതി ആദ്യത്തെ വാസിയെ കാടുകേറ്റി പിന്നെ പറങ്കികൾ പിന്നാലെ വന്നവർ വേഴ്ചക്കു പെണ്ണിനെ സ്വന്തമാക്കി ഭൂമിയുടെ മക്കളെ ഭൂമിയിലെവിടെയും ഭീതിയില്ലാതെ ഭോഗിച്ച കാലം ഇത്തരം സങ്കരം നാട്ടിൽ ജനിച്ചു സങ്കരചിന്തകൾ ജ്വലിച്ചു സംഘടിതരാക്കുവാൻ എത്തിയോരൊക്കെയും സംഘടനകളായി പിരിഞ്ഞു എന്തേ ഭയക്കുന്നു സങ്കീർണ്ണ ചിന്തകൾ നമ്മുടെ സങ്കര വർണ്ണമേനി സത്യമല്ലേ ? സങ്കരവർണ്ണത്തിൽ പിറന്നൊരാ ജീവികൾ സംഘമായ് കൂട്ടകൊല നടത്തി... വേദങ്ങളെ തന്നെ പലതായ് പിരിച്ചവർ ഓതി പരസ്പരം മൂന്നു നാല് പിന്നെ ചരിത്രം ഞാൻ എന്തിനു പറയേണം കണ്മുൻപിൽ കാണ്മതു താൻ ചരിതം ഇല്ല നമുക്കുള്ളിൽ ഹിന്ദുവിൽ രക്തം ഇല്ല നമുക്കുള്ളിൽ ഇസ്ലാമിൻ രക്തം ഇല്ല നമുക്കുള്ളിൽ ക്രൈസ്തവ രക്തം ഉള്ളതോ സങ്കീർണ മാനവരക്തം കൊല്ലരുതു മൂഡാ നീ കൊല്ലരുതു നിന്നെ ---------------------------------------------- നീയാണ് ഞാനെന്നും ഞാനാണ് നീയെന്നും കണ്ടു നമുക്കിനി യാത്രയാവാം...!

Me Too

#MeToo ആറാം ക്ലാസിലൊക്കെ പഠിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ചെറുവത്തൂരിലേക്ക് പോവുമായിരുന്നു. 20 കിലോമീറ്റർ അപ്പുറമുള്ള കാഞ്ഞങ്ങാട് എത്തിയാൽ ഒരു കറക്കമുണ്ട്! ഒടയഞ്ചാലിൽ നിന്നും കാഞ്ഞങ്ങാടേക്ക് 4:50 രൂപയായിരുന്നു അന്നു ബസ്സ് ചാർജ്. (ഇപ്പോൾ 20 രൂപയോ മറ്റോ ആകണം.) കാഞ്ഞങ്ങാട് എത്തിയാൽ ബാലമംഗളം, ബാലരമ, പൂമ്പാറ്റ, മുത്തശ്ശി, അമർചിത്രകഥകൾ ഒക്കെ വാങ്ങൽ ഒരു കലാ പരിപാടിയായിരുന്നു. പിന്നെ ഒരു ഫ്രൂട്സലാട്ട് കഴിക്കും. അന്നതിന് 2 രൂപയോ 2:50 ഓ വില വന്നിരുന്നു. (ഇന്നിപ്പോൾ 125 ഓളം വിലവരുന്നു). വല്ലപ്പോഴും കിട്ടുന്ന അവസരം മാക്സിമം ആസ്വദിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അന്നൊക്കെ. കാഞ്ഞങ്ങാട് റോഡ്സൈഡിൽ തൈലം/കുഴമ്പ്, ഒക്കെ വിൽക്കുന്നയാൾ തൈലത്തിൽ തീ ഒക്കെ കൊടുത്ത് മാജിക്ക് കാണിക്കുന്ന ഒരു സംഗതി ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. കാണാൻ നല്ല തിരക്കാവും. എല്ലാവരും ചുറ്റും കാണും ഇടിച്ചു കേറികാണണം. ചിലരൊക്കെ വാങ്ങിക്കും. എനിക്കതൊക്കെ അന്ന് കൗതുകമായിരുന്നു. കൗതുകം ഇന്നും പലതിനോടുണ്ട്. മാറി മാറി വരുന്നു എന്നേ ഉള്ളൂ. ഒരിക്കൽ ഞാനങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ എന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു വൃദ്ധൻ ഇക്ക നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. തലയിൽ ഒരു തൂവാല കൊണ്ട് കെട്ടിയ പകുതി കഷ്ടണ്ടിത്തലയൻ. അയൾ മെല്ലെ പുറകിൽ കൈ കെട്ടിവെച്ചു. ഞാനന്ന് ട്രൗസറിട്ട് സ്കൂളിൽ വരുന്ന കാലമായിരുന്നു. അയാൾ മെല്ലെ എന്റെ മറ്റേ സൂത്രത്തിൽ തലോടാൻ തുടങ്ങി. എനിക്കും ഒരു സുഖം. ഞാൻ അനങ്ങാതെ നിന്നു. അയാൾ സിബ് മെല്ലെ ഊരി. മ്മളെ ചങ്ങായി വടിയായി നിൽക്കുന്നു 🤓 സംഗതി സീരിയസ്സായപ്പോൾ അയാൾ മുഖത്തേക്കു നോക്കി, കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു സൈഡിലേക്ക് വലിച്ചു ... ഞാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. പേടി തോന്നി. സിബിട്ട് ഓടിപ്പോയി ചെറുവത്തേരേക്കുള്ള ബസ്സിൽ കേറിയിരുന്നു... #കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ ശാന്തമായുറങ്ങുകയായിരുന്നു അപ്പോൾ... ........... .............. ............. സെന്റ് പയസ്സിൽ ഡിഗ്രിക്കു പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ഇന്റെർകോളേജിയേറ്റ് സാഹിത്യ സെമിനാർ കാസർഗോഡ് ഗവണ്മെന്റ് കോളേജിൽ വെച്ചുണ്ടായിരുന്നു. കോളേജിൽ നിന്നും ഞാനും മറ്റൊരു പയ്യനുമായിരുന്നു പോകാൻ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർ; പോയത് ഞാൻ മാത്രവും. മറ്റേ പുള്ളിക്കാരൻ എന്തോ അസൗകര്യം കാരണം വന്നില്ല. ബാലചന്ദ്രൻ...

History of Kerala Renaissance (കേരള നവോത്ഥാന ചരിത്രം)

Through the paths of history (ചരിത്രവഴികളിലൂടെ )

Dravidian glory (കനലാട്ടം)

ഭാഷാപുരാണം

ഇഷ്ടപ്പെട്ട യാത്രകൾ (Favorite trips)

എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട കവിതകൾ (My favorite poems)

മുൻകാല ലേഖനങ്ങൾ