കൂത്തളി സമരം (1940): മലബാർ കർഷക പ്രസ്ഥാനവും വനാവകാശ പോരാട്ടങ്ങളുടെ ചരിത്രവും 1940-ൽ ഉത്തര മലബാറിലെ (ഇന്നത്തെ കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ പേരാമ്പ്ര താലൂക്കിൽ) കൂത്തളി എന്ന പ്രദേശത്ത് അരങ്ങേറിയ ഐതിഹാസികമായ കർഷക പ്രക്ഷോഭമാണ് 'കൂത്തളി സമരം'. സ്വകാര്യ ജന്മിമാർക്കെതിരെ നടന്ന മറ്റ് മലബാർ കർഷക സമരങ്ങളിൽ (ഉദാഹരണത്തിന് കയ്യൂർ, കരിവെള്ളൂർ) നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ബ്രിട്ടീഷ് ഗവൺമെന്റിന്റെ വനനയങ്ങൾക്കും സാമ്രാജ്യത്വ ചൂഷണത്തിനും എതിരെ കർഷകർ നടത്തിയ നേരിട്ടുള്ള പോരാട്ടമായിരുന്നു ഇത്. അവകാശികളില്ലാതെ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ കണ്ടുകെട്ടിയ കൂത്തളി എസ്റ്റേറ്റിലെ വനഭൂമിയിൽ, പരമ്പരാഗതമായി കർഷകർ അനുഭവിച്ചുപോന്ന 'പുനം കൃഷി' (Shifting Cultivation), വിറക് ശേഖരണം, പച്ചിലവളം ശേഖരിക്കൽ, കാലിമേയ്ക്കൽ തുടങ്ങിയ അവകാശങ്ങൾ ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികൾ നിഷേധിച്ചപ്പോഴാണ് ഈ സമരം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്. അഖില മലബാർ കർഷക സംഘത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ഈ സമരം, കേരളത്തിലെ വനാവകാശ പോരാട്ടങ്ങളുടെ (Forest Rights Struggles) ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ സംഘടിതവും രാഷ്ട്രീയവുമായ മുന്നേറ്റമായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നു.¹ ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം: കൂത്തളി എസ്റ്റേറ്റും അധികാര കൈമാറ്റവും കോഴിക്കോട് നഗരത്തിൽ നിന്നും ഏറെ അകലെയല്ലാതെ, വയനാടൻ മലനിരകളോട് ചേർന്നു കിടക്കുന്ന മലയോര പ്രദേശമാണ് കൂത്തളി. പുരാതന കാലം മുതൽ കൂത്തളി നായർ തറവാടിന്റെ (കൂത്തളി സ്വരൂപം) കീഴിലുള്ള വിശാലമായ വനഭൂമിയും കൃഷിയിടങ്ങളുമായിരുന്നു ഈ പ്രദേശം. പതിനായിരക്കണക്കിന് ഏക്കർ വരുന്ന ഈ ഭൂമിയിൽ അധ്വാനിച്ചിരുന്നത് യാതൊരു ഭൂവുടമാവകാശവും ഇല്ലാത്ത പാവപ്പെട്ട കുടിയാന്മാരും കർഷകത്തൊഴിലാളികളുമായിരുന്നു. തികഞ്ഞ ജന്മി-കുടിയാൻ വ്യവസ്ഥിതിയാണ് ഇവിടെ നിലനിന്നിരുന്നത്. ജന്മിക്ക് പാട്ടം നൽകിക്കൊണ്ട് കർഷകർ തങ്ങളുടെ ഉപജീവനം നടത്തിവന്നു. എന്നാൽ 1930-കളുടെ അവസാനത്തോടെ കൂത്തളി തറവാട്ടിലെ അവസാനത്തെ അവകാശിയും (സ്ഥാനി) മരണപ്പെട്ടതോടെ ചരിത്രം വഴിമാറി. മരുമക്കത്തായ വ്യവസ്ഥിതി പ്രകാരം പിന്തുടർച്ചാവകാശികൾ ഇല്ലാതെ വന്നതോടെ, ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ 'എസ്ചീറ്റ് നിയമം' (Law of Escheat - അവകാശികളില്ലാത്ത സ്വത്ത് സർക്കാരിലേക്ക് കണ്ടുകെട്ടുന്ന നിയമം) പ്രകാരം കൂത്തളി എസ്റ്റേറ്റ് മലബാർ കളക്ടറുടെ കീഴിലുള്ള കോർട്ട് ഓഫ് വാർഡ്സ് (Court of Wards) ഏറ്റെടുത്തു. ഇതോടെ അതുവരെ ഒരു നാട്ടുജന്മിയുടെ...
Read More »
എന്നും എപ്പോഴും എന്ന മോഹൻലാൽ-മഞ്ജുവാര്യർ സിനിമ കണ്ടു. ആദ്യപകുതി ഭൂരിഭാഗവും ലുല്ലുമാളിന്റെ പരസ്യത്തിനും ഇടയ്ക്ക് കൊചൗസേപ്പ് ചിറ്റിലപ്പിള്ളിക്ക് ജയ് വിളിക്കാനും പോയി! പഴയ കാല ലാൽ സിനിമകളിൽ നിന്നും കടംകൊണ്ട ഡയലോഗുകൾ അതേപടി അനുകരിച്ച് ബാലിശമായി തമാശിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു ഈ സിനിമ! ഗ്രിഗറിയുമൊത്തുള്ള ചെറു നർമ്മങ്ങൾ ഒക്കെ രസകരമായിരുന്നു - അക്കരകാഴ്ചകൾ എന്ന ടെലിവിഷൻ സീരിയലിൽ കണ്ട അതേ മാനറിസങ്ങൾ തന്നെ. "ഭഗവത്ഗീതയിലപ്പം മൊത്തം വയലൻസാണല്ലേ അണ്ണാ" എന്നൊക്കെയുള്ള ചോദ്യം ആ സന്ദർഭത്തിൽ നല്ല ചിരിക്കു വക നൽകിയിരുന്നു. കൂടെ മറ്റൊരു പയ്യൻസും (മാസ്റ്റര് മിനോണ്) നന്നായി ചിരിപ്പിച്ചു. ലാലുമൊത്തുള്ള ഒരു കെമിസ്ട്രി ഏറെ രസകരമായിരുന്നു. മഞ്ജു വാര്യരുടെ കിടിലൻ ഡാൻസുണ്ട്... മോഹൻലാലിന് ഇഷ്ടമായില്ലെങ്കിലും എനിക്കിഷ്ടമായി. ലാലിന്റേയും മഞ്ജൂന്റേയും അഭിനയം കണ്ട് സത്യനന്തിക്കാട് കട്ട് പറയാൻ മറന്നുപോയി എന്നും അവസാനം ആ വഴി കടന്നുപോയ ഏതോ വഴിപോക്കൻ വന്ന് കട്ട് പറഞ്ഞ് ലാലിനേയും മഞ്ജൂനേയും രക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു എന്നൊക്കെ വാട്സാപ്പിൽ മെസേജ് വന്നിരുന്നു! അതൊക്കെ പ്രതീക്ഷിച്ച് പോവരുത് കേട്ടോ! ചുമ്മാതാണ്. മഞ്ജുവിന് അഭിനയിക്കാൻ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നുമില്ല; മുൻ ഭർത്താവിനെ കിട്ടിയ സന്ദർഭത്തിലെല്ലാം കുറ്റം പറഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കഥാപാത്രം അത്രേ ഉള്ളൂ. ലാല് മാനറിസങ്ങളെ പുനരവതരിപ്പിക്കാനും കണ്ടമാനം ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട് ഇതിൽ; ലാലിനെ തന്നെ ലാൽ മോണോആക്റ്റ് ചെയ്ത് വൃത്തികേടാക്കുന്നതായാണ് അതൊക്കെയും തോന്നിപ്പിച്ചത്. അതിനിടയ്ക്ക് ഒരു വില്ലനും കുറച്ചു ഗുണ്ടകളും വന്ന് വല്ലാതങ്ങ് ബോറടിപ്പിച്ചു. എന്തിനാണോ? ഇതൊക്കെ കണ്ടാൽ ഇപ്പോഴും ചിരിക്കാൻ മലയാളികൾ കാണുമോ എന്തോ? കൊച്ചിൻ ഹനീഫയൊക്കെ വേണ്ടുവോളം അഭിനയിച്ച് വലിച്ചെറിഞ്ഞ കഥാപാത്രങ്ങളാണിവ. ഇന്നസെന്റിന്റേതായാലും ഗ്രിഗറിയുടേതായാലും എന്തിന് നായികാ നായകന്മാർ പോലും മറ്റു സിനിമകളിൽ നിന്നും കടം കൊണ്ടവ തന്നെയാണ്. കണ്ടു മടുത്ത കഥാപാത്രങ്ങളും ലാൽ മാനറിസങ്ങളുടെ പുനരാവിഷ്കാരവും മുമ്പ് പറഞ്ഞ പഞ്ചുഡയലോഗുകളുടെ ആവർത്തനവും ഒക്കെ കോർത്തിണക്കി എന്നും എപ്പോഴും ഇതൊക്കെയേ എനിക്കു തരാനുള്ളൂ എന്ന് സത്യൻ അന്തിക്കാട് വിളിച്ചു പറയുന്ന സിനിമയാണിത്. അധിക പരിചയമില്ലാത്ത ഒരുത്തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒരു സങ്കടാവസ്ഥ വന്നപ്പോൾ മലർന്നടിച്ചു കിടക്കുന്ന മഞ്ജുവാര്യർ...
Read More »
ചീമേനി സമരം (1940): മലബാർ കർഷക പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ നാഴികക്കല്ല് കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ഉത്തര മലബാറിന്റെ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക പരിണാമത്തിൽ നിർണ്ണായകമായ ഒരു വഴിത്തിരിവാണ് 1940-ൽ കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ (അന്നത്തെ മലബാർ ജില്ല) ചീമേനി പ്രദേശത്ത് അരങ്ങേറിയ കർഷക പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ. ജന്മിമാരുടെ ക്രൂരമായ ചൂഷണങ്ങൾക്കും ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തിനും എതിരെ സംഘടിതരായ കർഷകർ നടത്തിയ ഐതിഹാസികമായ ചെറുത്തുനിൽപ്പായിരുന്നു ഇത്. കേവലം സാമ്പത്തിക ആവശ്യങ്ങൾക്കായുള്ള ഒരു സമരം എന്നതിലുപരി, ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിന്റെ ഭാഗമായുള്ള ഒരു സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭമായി ഇത് മാറി എന്നതാണ് ചീമേനി സമരത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത. 1941-ൽ നടന്ന ലോകപ്രശസ്തമായ കയ്യൂർ സമരത്തിന് നേരിട്ട് അടിത്തറ പാകിയതും, 1940-ൽ ചീമേനിയിലും പരിസര പ്രദേശങ്ങളിലും ഉയർന്നുവന്ന ഈ കർഷക മുന്നേറ്റങ്ങളായിരുന്നു.¹ 1. ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം: ജന്മിത്വത്തിന്റെ ഇരുണ്ട നാളുകൾ 1930-കളുടെ അവസാനത്തിലും 1940-കളുടെ തുടക്കത്തിലും ഉത്തര മലബാറിലെ കർഷകരുടെ ജീവിതം അതീവ ദുസ്സഹമായിരുന്നു. ഭൂമിയുടെ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണം ചുരുക്കം ചില ജന്മിമാരുടെ കൈകളിലായിരുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭൂമിയിൽ അധ്വാനിക്കുന്ന കർഷകർക്ക് യാതൊരു അവകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പാട്ടം (വാടക) എന്ന പേരിൽ കർഷകർ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന വിളയുടെ വലിയൊരു ഭാഗം ജന്മിമാർക്ക് നൽകേണ്ടിയിരുന്നു. പാട്ടത്തിന് പുറമെ അനേകം നിയമവിരുദ്ധമായ പിരിവുകളും ജന്മിമാർ കർഷകരിൽ നിന്ന് ഈടാക്കിയിരുന്നു. 'വാശി', 'നൂരി', 'മുപ്പതിക്കാണം', 'ശില്പക്കാശ്' തുടങ്ങിയ പേരുകളിൽ ഈടാക്കിയിരുന്ന ഈ പിരിവുകൾ കർഷകരെ കടുത്ത ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു. കൂടാതെ, ജന്മിമാരുടെ വീടുകളിലെ വിവാഹം, മരണം, മറ്റ് അടിയന്തരങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കും കർഷകർ നിർബന്ധമായും കാഴ്ചദ്രവ്യങ്ങൾ നൽകണമായിരുന്നു. ഇതിനെല്ലാം പുറമെയായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന്റെ നികുതി ഭാരം. കർഷകർക്ക് ഭൂമിക്ക് മേൽ യാതൊരു സ്ഥിരാവകാശവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല (സ്ഥിരാവകാശമില്ലായ്മ). ജന്മിമാർക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും കുടിയാൻമാരെ (കർഷകരെ) കുടിയൊഴിപ്പിക്കാമായിരുന്നു. 'മേൽച്ചാർത്ത്' എന്ന ഈ സമ്പ്രദായം കർഷകരുടെ ജീവിതത്തിൽ സ്ഥിരമായ അരക്ഷിതാവസ്ഥ സൃഷ്ടിച്ചു.² 2. കർഷക സംഘത്തിന്റെ രൂപീകരണവും രാഷ്ട്രീയ മാറ്റവും 1930-കളിലെ സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം മലബാറിലെ കാർഷിക മേഖലയെ തകർത്തെറിഞ്ഞു. നാണ്യവിളകളുടെ വില കൂപ്പുകുത്തിയതോടെ കർഷകർ കടക്കെണിയിലായി....
Read More »
ഈഴവ മെമ്മോറിയൽ (1896): കേരള സാമൂഹിക നവോത്ഥാനത്തിന്റെ മാഗ്നാകാർട്ട കേരള ചരിത്രത്തിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് തിരുവിതാംകൂറിലെ സാമൂഹിക നീതിക്കും പൗരാവകാശങ്ങൾക്കും വേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ ഒരു അധ്യായമാണ് 1896-ലെ 'ഈഴവ മെമ്മോറിയൽ'. തിരുവിതാംകൂർ സംസ്ഥാനത്തെ ജനസംഖ്യയിൽ വലിയൊരു ശതമാനം വരുന്ന ഈഴവ സമുദായത്തിന്, വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യതയുണ്ടായിട്ടും സർക്കാർ ജോലികളിലും സർക്കാർ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിലും പ്രവേശനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടമായിരുന്നു അത്. ഇതിനെതിരെ, ഈഴവ സമുദായത്തിന് സർക്കാർ സർവീസിൽ അർഹമായ പ്രാതിനിധ്യം ലഭിക്കുന്നതിനും വിദ്യാലയങ്ങളിൽ പ്രവേശനം ലഭിക്കുന്നതിനും വേണ്ടി 1896 സെപ്റ്റംബർ 3-ന് തിരുവിതാംകൂർ മഹാരാജാവായ ശ്രീമൂലം തിരുനാളിന് സമർപ്പിച്ച ഭീമമായ നിവേദനമാണ് ഈഴവ മെമ്മോറിയൽ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഡോ. പൽപ്പുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 13,176 പേർ ഒപ്പിട്ട ഈ നിവേദനം, കേരളത്തിലെ പിന്നാക്ക വിഭാഗങ്ങളുടെ അവകാശപ്പോരാട്ടങ്ങളുടെ അടിത്തറയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.¹ 1. തിരുവിതാംകൂറിലെ ചരിത്രപരവും സാമൂഹികവുമായ പശ്ചാത്തലം പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന ദശകങ്ങളിൽ തിരുവിതാംകൂർ കടുത്ത ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെയും തൊട്ടുകൂടായ്മയുടെയും തീവ്രമായ രൂപങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു നാട്ടുരാജ്യമായിരുന്നു. ജനസംഖ്യയിൽ ഗണ്യമായ വിഭാഗമായിരുന്ന ഈഴവർ അടക്കമുള്ള അവർണ്ണ സമുദായങ്ങൾ കടുത്ത സാമൂഹിക വിവേചനങ്ങൾക്കാണ് ഇരയായിരുന്നത്. ഭരണയന്ത്രം പൂർണ്ണമായും പരദേശി ബ്രാഹ്മണരുടെയും (പ്രത്യേകിച്ച് തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ) സവർണ്ണ ഹൈന്ദവരുടെയും നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു. തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാരിന്റെ വരുമാനത്തിന്റെ വലിയൊരു പങ്കും ഈഴവർ ഉൾപ്പെടുന്ന കാർഷിക-തൊഴിലാളി വർഗ്ഗത്തിന്റെ നികുതിപ്പണത്തിൽ നിന്നായിരുന്നിട്ടും, അവർക്ക് അടിസ്ഥാന പൗരാവകാശങ്ങൾ പോലും നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.² അക്കാലത്ത് അഞ്ചു രൂപയ്ക്ക് മുകളിൽ ശമ്പളമുള്ള ഒരു സർക്കാർ ജോലിയും ഈഴവർക്ക് നൽകിയിരുന്നില്ല. എത്ര ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയാലും അവർക്ക് റവന്യൂ, ജുഡീഷ്യറി, വിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങിയ പ്രധാന വകുപ്പുകളിൽ പ്രവേശിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഈഴവർക്ക് സർക്കാർ വിദ്യാലയങ്ങളിൽ പ്രവേശനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിനാൽ, വിദ്യാഭ്യാസം നേടാൻ അവർക്ക് ക്രിസ്ത്യൻ മിഷനറി സ്കൂളുകളെ ആശ്രയിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ സംസ്ഥാനത്തിന് പുറത്തുപോകുകയോ ചെയ്യേണ്ട അവസ്ഥയായിരുന്നു. 2. മലയാളി മെമ്മോറിയലും ഈഴവ സമൂഹവും ഈഴവ മെമ്മോറിയലിന്റെ ആവിർഭാവത്തിന് പ്രധാന കാരണമായത് 1891-ലെ 'മലയാളി മെമ്മോറിയൽ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ചരിത്രസംഭവമാണ്. തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാർ സർവീസുകളിൽ തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർക്ക് നൽകിയിരുന്ന...
Read More »
വിദ്യാലയ പ്രവേശന സമരം: രണ്ടാം ഘട്ടം (1940) - കേരളത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ഗതിമാറ്റം കേരള ചരിത്രത്തിലെ അവർണ്ണരുടെ വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശ പോരാട്ടങ്ങളെ പ്രധാനമായും രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളായാണ് തിരിക്കാൻ കഴിയുക. മഹാത്മാ അയ്യങ്കാളിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ 1914-ൽ നടന്ന ഊരൂട്ടമ്പലം സമരമാണ് (കണ്ടള ലഹള) വിദ്യാലയ പ്രവേശന സമരത്തിന്റെ ഒന്നാം ഘട്ടമായി ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്. പഞ്ചമി എന്ന പുലയ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട പെൺകുട്ടിയെ പള്ളിക്കൂടത്തിൽ ഇരുത്തിയതിനെ തുടർന്ന് യാഥാസ്ഥിതികർ വിദ്യാലയം ചുട്ടെരിക്കുകയും, അതിനെ തുടർന്ന് വലിയൊരു കർഷക പണിമുടക്ക് അരങ്ങേറുകയും ചെയ്തു. നിയമപരമായി അവർണ്ണർക്ക് പഠിക്കാൻ അവകാശമുണ്ടായിട്ടും പ്രായോഗിക തലത്തിൽ അത് നിഷേധിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴാണ് ഒന്നാം ഘട്ടം രൂപപ്പെട്ടത്. എന്നാൽ, 1940-കളിൽ ആരംഭിച്ച 'വിദ്യാലയ പ്രവേശന സമരത്തിന്റെ രണ്ടാം ഘട്ടം' തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് അരങ്ങേറിയത്. ഒന്നാം ഘട്ടം അടിസ്ഥാന ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ സ്വത്വബോധത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഉണർവായിരുന്നെങ്കിൽ, 1940-ലെ രണ്ടാം ഘട്ടം കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും, അധ്യാപക സംഘടനകളുടെയും, ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും പിന്തുണയോടെ നടന്ന ഒരു സമഗ്രമായ വർഗ്ഗസമരമായിരുന്നു. വിദ്യാലയങ്ങളിൽ പ്രവേശനം നേടുക എന്നത് കേവലം ഒരു സമുദായത്തിന്റെ ആവശ്യമെന്നതിലുപരി, അതൊരു അടിസ്ഥാന പൗരാവകാശവും ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയുമാണെന്ന ബോധം സമൂഹത്തിൽ രൂഢമൂലമായത് ഈ കാലഘട്ടത്തിലാണ്.¹ 1. ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം: അവർണ്ണരുടെ വിദ്യാഭ്യാസ നിഷേധത്തിന് പിന്നിലെ രാഷ്ട്രീയം പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനവും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലും കേരളത്തിലെ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതി കടുത്ത ജാതി-ജന്മി നാടുവാഴിത്തത്തിന്റെ പിടിയിലായിരുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസം എന്നത് സവർണ്ണ ഹൈന്ദവരുടെയും, പിന്നീട് ക്രിസ്ത്യൻ മിഷനറിമാരുടെ വരവോടെ മതം മാറിയവരുടെയും മാത്രം കുത്തകയായി തുടർന്നു. അധഃസ്ഥിത ജനവിഭാഗങ്ങളെ അക്ഷരം പഠിപ്പിക്കാതിരുന്നത് കേവലം ജാതിപരമായ അയിത്തം കൊണ്ടുമാത്രമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, അത് വളരെ വ്യക്തമായ ഒരു സാമ്പത്തിക അജണ്ടയുടെ ഭാഗം കൂടിയായിരുന്നു. കർഷകത്തൊഴിലാളികളായ അവർണ്ണർക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിച്ചാൽ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിൽക്കുന്ന അടിമപ്പണി സമ്പ്രദായം തകരുമെന്നും, തങ്ങളുടെ പാടശേഖരങ്ങളിൽ കുറഞ്ഞ കൂലിക്ക് പണിയെടുക്കാൻ ആളില്ലാതാകുമെന്നും ജന്മിമാർ ഭയന്നു.² ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് 1904-ൽ വെങ്ങാനൂരിൽ അയ്യങ്കാളി സ്വന്തമായി ഒരു കുടിപ്പള്ളിക്കൂടം സ്ഥാപിക്കുന്നതും, 1907-ൽ അവർണ്ണർക്ക്...
Read More »
അമല് നീരദിന്റെ ഇയ്യോബിന്റെ പുസ്തകം എന്ന സിനിമ കണ്ടു. നല്ലൊരു സിനിമ; ഏതൊരാളും കാണേണ്ട സിനിമ തന്നെയാണിത്. പ്രണയവും ചരിത്രവും രാഷ്ട്രീയവുമൊക്കെ ഇടകലർത്തി ഒരു പുത്തൻ ദൃശ്യഭാഷ ഒരുക്കുകയായിരുന്നു ഫഹദ് ഫാസിലും കൂട്ടുകാരും. സമീപകാലത്ത് സിനിമ കണ്ട് തീയറ്റർ വിടുമ്പോൾ തോന്നുന്ന ഒരു വികാരമുണ്ട് - വേണ്ടായിരുന്നു എന്ന്. കാശുമുടക്കി കാണാനുള്ള വകയൊന്നും തന്നെ പലതിനും കാണാറില്ല; പക്ഷേ ഇയ്യോബിന്റെ പുസ്തകമങ്ങനെയല്ല. നിർബന്ധമായും നിങ്ങൾ ഇന്റെർവെൽ വരെയെങ്കിലും കണ്ടിരിക്കണം. ഇന്റെർവെൽ വരെ എന്നു പറയാൻ കാരണമുണ്ട് - അതുകഴിഞ്ഞ് നിങ്ങളുടെ വിവരവും ഭാവനയും .ഇടകലർത്തി പൂരിപ്പിച്ചെടുത്താലും കാശു മുതലാവും. അതുതന്നെ കാര്യം! സമകാലിക സിനിമാക്കാരെ പരിഹസിച്ചുകൊണ്ട് അല്പം അഹങ്കാരത്തോടെ തന്നെയാണ് സിനിമ തുടങ്ങുന്നത് - അതെന്തിനാണെന്നു ചോദിക്കരുത്, എങ്കിലും ആ അഹങ്കാരത്തിൽ തെറ്റില്ല എന്നു സിനിമ തെളിയിക്കുന്നു. കെട്ടുറപ്പുള്ള തിരകഥയും മികച്ച ക്യാമറയും പഴയകാലത്തെ പുനഃസൃഷ്ടിച്ച വേഷവിധാനവും ഒക്കെ എടുത്തു പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അഭിനയത്തിൽ ലാലും ഫഹദുമൊന്നും വലിയ അത്ഭുതമൊന്നും കാണിച്ചില്ലെങ്കിലും അവരുടെ കയ്യിൽ കഥാപാത്രങ്ങൾ ഭദ്രമായിരുന്നു. ജയസൂര്യയും വില്ലൻ കഥാപാത്രങ്ങളായി എത്തിയവരും അതിലഭിനയിച്ച കുട്ടികൾ പോലും ഏറെ നന്നായി അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ജയസൂര്യയുടേയും പത്മപ്രിയയുടേയും ഭാവഭേദങ്ങൾ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു. ഒരു വാക്കുപോലും പറയാതെ പത്മപ്രിയയുടെ കഥാപാത്രം നമ്മോട് പറയേണ്ടതൊക്കെ കൃത്യമായി തന്നെ പറയുന്നുണ്ട്!! കേരളത്തിലെ പറയപ്പെടാതെ പോയ ചില ചരിത്രഘട്ടത്തിലൂടെയാണ് കഥ വികസിക്കുന്നത്. കമ്മ്യൂണിസം കപ്പലിറങ്ങി മല കേറുന്ന വരുന്നതും അത് തൊഴിലാളിവർഗത്തിനിടയിലേക്ക് നിശബ്ദം പടർന്നുകേറുന്നതും തൊഴിലാളിവർഗത്തിന്റെ വീര്യമായി മാറുന്നതും സിനിമയിൽ കാണാം. പോരായ്മകളേക്കാളേറെ മികച്ച ദൃശ്യവിരുന്നാണ് ഈ സിനിമ. മൂന്നാറിന്റെ സൗന്ദര്യം നിങ്ങളെ അങ്ങനെയങ്ങ് പിടിച്ചിരുത്തിക്കളയും. വലിയ സ്ക്രീനിൽ തന്നെ ഇതു കാണേണ്ടതുണ്ട്. സിനിമ കാണാൻനുദ്ദേശിക്കുന്നവർ ഇനി താഴേക്ക് വായിക്കണമെന്നില്ല. . . . . . . പറയാനുള്ളത് അല്പം കുറ്റം പറച്ചിലാണ്. കൊക്കയിലേക്ക് എറിയപ്പെട്ട നായകനെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ കാണികൾക്ക് നിരൂപിക്കാനാവുന്നതാണ് ഒരു സാഗർ ഏലിയാസ് ജാക്കിയായി അവൻ തിരിച്ചു വരുമെന്ന്!; അതുകൊണ്ട് ഇന്റെർവെല്ലിൽ നായകനെ കൊന്നു കൊക്കയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞപ്പോൾ പ്രത്യേകിച്ച്...
Read More »
മലയാളം വാരികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനം ഏഷ്യാനെറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനം ചെറുപ്പത്തിന്റെ ചടുലതയെ മലയാള ഭാഷാ സാങ്കേതിക മേഖലയിലേക്ക് തിരിച്ചുവിട്ട ചെറുപ്പക്കാരനായിരുന്നു രാഹുൽ വിജയ്. ഏഷ്യാനെറ്റ് ന്യൂസ് സോഷ്യൽ മീഡിയാ കോ-ഓർഡിനേറ്റർ എന്ന നിലയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു വരികയായിരുന്നു വയനാടു സ്വദേശിയായ രാഹുൽ. കൗമുദി പത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മലയാളം കമ്പ്യൂട്ടിങ്ങ് മേഖലയിൽ ഏറെ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്ന ചുവടുവെയ്പ്പുകൾക്ക് രാഹുൽ നിമിത്തമായി തീർന്നിട്ടുണ്ട്. മലയാളഭാഷാ കമ്പ്യൂട്ടിങ്ങിൽ ഇനിയുമേറെ സംഭാവനകൾ ചെയ്യാൻ കഴിയുമായിരുന്ന യുവാവായിരുന്നു രാഹുൽ വിജയ്. പക്ഷേ, ആ ലളിത ജീവിതത്തിനു മരണം അപ്രതീക്ഷിതമായി തിരശ്ശീല ഇടുകയായിരുന്നു. ഒക്ടോബർ 18, ശനിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം അഞ്ചുമണിയോടടുത്ത് അവൻ ജീവിതത്തോട് വിട പറയാൻ തുനിയുമ്പോൾ വാട്സാപ്പിൽ അവന്റെ അടുത്ത മെസേജിനായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു ഞങ്ങൾ. അന്നു രാവിലെ 9:18 ന് അവസാന മെസേജും അയച്ച് ഇറങ്ങിപ്പോയതായിരുന്നു രാഹുൽ! സന്തോഷത്തിന്റെ തുടര്സാധ്യതകള് ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച നിറചിരിയും പരിചയപ്പെടുന്നവരിലെല്ലാം സന്തോഷം നിറയ്ക്കുന്ന ആ സാന്നിദ്ധ്യവും പെട്ടെന്ന് ഇല്ലാതായപ്പോൾ ഒട്ടൊന്നുമല്ല ഞങ്ങൾ പകച്ചു നിന്നത്! വെറും സൗഹൃദസംഭാഷണത്തിനപ്പുറം അവൻ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ പങ്കുവെച്ച മറ്റുചിലതുണ്ട്. രാഹുലുമൊന്നിച്ചുള്ള സൗഹൃദ നേരങ്ങളുടെ പച്ചപ്പും അവസാനം അവൻ തന്ന നൊമ്പരങ്ങളും ഓർത്തെടുക്കുകയാണിവിടെ. ഓൺലൈൻ ലോകത്ത് രാഹുൽ ഒരു അന്തർമുഖനായിരുന്നുവെന്ന് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. കൗമുദി ഫോണ്ട് പരീക്ഷണാർത്ഥം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ ചില സുഹൃത്തുക്കൾ അതിലെ ബഗ്സ് കൃത്യമായി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിരുന്നു. ഇത്തരം ബഗ്ഗുകളെ യഥാസമയം ഫിക്സ് ചെയ്യുകയും അതറിയിക്കുകയുമല്ലാതെ ഗൂഗിൾ പ്ലസ് പോലുള്ള സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ നടക്കുന്ന ആഘോഷങ്ങളിൽ (ഇതിനു വേണ്ടി ഗ്രൂപ്പുണ്ടാക്കുക, മെയിലിങ് ലിസ്റ്റ് തുടങ്ങുക, ദീർഘങ്ങളായ ചർച്ചയ്ക്ക് വഴിമരുന്നിടുക തുടങ്ങിയവയിൽ) നിന്നും രാഹുൽ വിട്ടു നിൽക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഈ ഒരു അന്തർമുഖത്വം നേരിട്ട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ കണ്ടിരുന്നില്ല. മാത്രമല്ല, ഒരു സംശയം ചോദിക്കാനായി വിളിച്ചാൽ അതിന്റെ വേരിൽ നിന്നും തുടങ്ങി അവനത് വിശദീകരിക്കും. അറിവ് പങ്കുവെയ്ക്കാൻ അവൻ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒരു യോഗം വിളിച്ച് ചേർക്കാനോ, ഒരു പൊതു സഭയിൽ ഇതൊക്കെ വിശദീകരിക്കാനോ രാഹുലിന് അന്നു കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അത് മിക്കവാറും ജോലിത്തിരക്കിനാൽ സാധിച്ചിരുന്നില്ല എന്ന് പിന്നീടുള്ള സംഭാഷണങ്ങളിൽ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു....
Read More »
പഞ്ചലിംഗദർശനത്തിനു പേരുകേട്ട നാടാണ് കർണാടകയിലെ തലക്കാട്. കാവേരി നദിയോടു ചേർന്ന് ഭൂതകാലത്തിലെന്നോ പ്രൗഡിയോടെ വരമരുളിയ ഒരു കൂട്ടം ദൈവങ്ങളുടെ നാട്. അജ്ഞാതമായ ഏതോ കാരണത്താൽ മണൽ വന്നു മൂടി മണ്ണിനടിയിലേക്ക് ആഴ്ന്നുപോയ നിരവധി അമ്പലങ്ങൾ! (more…)
Read More »
ചിലർക്കെങ്കിലും ശല്യക്കാരനായിരുന്നു നവാബ് രാജേന്ദ്രൻ എന്ന പച്ച മനുഷ്യൻ! നീതി നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നതിനെതിരെ നിയമപോരാട്ടങ്ങള് നടത്തി ഒടുവിൽ ഒരു ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചിട്ട് യാത്രയായ ദിവസത്തിനിന്ന് പതിനൊന്നു വർഷ പഴക്കം! രാഷ്ട്രീയ വരേണ്യതയെ അങ്ങേയറ്റം നുള്ളിനോവിച്ചുകൊണ്ട് കോടതി വ്യവഹാരങ്ങളിലൂടെ അനീതിയുടെ യഥാർത്ഥവശം ജനങ്ങളെ ബോധിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം പ്രയത്നിച്ചു! കെ. കരുണാകരൻ അടക്കമുള്ള രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ നവാബിന്റെ പേരുകേട്ടാൻ മുട്ടുവിറയ്ക്കുന്ന കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവസാന ശ്വാസവും വലിച്ചെടുത്ത് സ്വന്തം ശരീരം അനാട്ടമി കുട്ടികൾക്ക് പഠിക്കാനായി വിട്ടുകൊടുത്ത ഒരു അത്ഭുത മനുഷ്യനായിരുന്നു നവാബ്! എങ്കിലും പകപോക്കലെന്നോണം അവസാനം പുഴുവരിച്ച് അനാഥശവമായി മറവുചെയ്ത് മലയാളം ആ മഹാമനുഷ്യനോട് നീതികേട് കാണിച്ചുവെന്നത് പിൻകാല ചരിത്രം. നമുക്കോർക്കാം, ഇങ്ങനെയൊരു മനുഷ്യൻ ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നു!! നന്ദിയോടെ സ്മരിക്കാം!! ആ പോരാട്ട വീര്യത്തെ ഹൃദയത്തോടു ചേർത്തു വെയ്ക്കാം!! ടി. എ. രാജേന്ദ്രൻ എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥനാമം. 1950-ൽ പയ്യന്നൂരിൽ ജനിച്ചു. കുഞ്ഞിരാമ പൊതുവാളും ഭാർഗവിയമ്മയും ആണ് മാതാപിതാക്കൾ. പൊതുതാൽപര്യ ഹർജികളിലൂടേയാണ് രാജേന്ദ്രൻ പ്രശസ്തനാകുന്നത്. തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്ന "നവാബ്" എന്ന പത്രത്തിലുടെയാണ് രാജേന്ദ്രൻ പൊതുപ്രവർത്തന രംഗത്തേക്ക് കടന്നുവരുന്നത്. അക്കാലത്തു നടന്ന അഴിമതികളേയും, അധർമ്മങ്ങളേയും കുറിച്ച് "നവാബ്" പത്രത്തിൽ വിമർശന രൂപത്തിലുള്ള ലേഖനങ്ങൾ രാജേന്ദ്രൻ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഇതു കൊണ്ടു തന്നെ രാജേന്ദ്രൻ "നവാബ് രാജേന്ദ്രൻ" എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. അഴിമതിക്കെതിരായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പരിഗണിച്ച് മാനവസേവാ അവാർഡ് നവാബിന് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവാർഡ് തുകയായ രണ്ട് ലക്ഷം രൂപ എറണാകുളം ജില്ലാ ആശുപത്രിയിലെ മോർച്ചറി നിർമ്മാണത്തിനായി നവാബ് നൽകിയിരുന്നു. ക്യാൻസർ രോഗബാധിതനായ നവാബ് രാജേന്ദ്രൻ 2003 ഒക്ടോബർ 10-ം തിയ്യതി അന്തരിച്ചു. മൃതദേഹം മെഡിക്കൽ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് പഠിക്കാൻ കൊടുക്കണമെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യാഭിലാഷം. ഇതനുസരിച്ച്, പോസ്റ്റുമോർട്ടം നടത്തി എംബാം ചെയ്ത മൃതേദഹം തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കൽകോളേജ് അനാട്ടമി ഡിപ്പാർട്ടമെൻറിന് കൈമാറുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ, ശരീരം അഴുകുകയും, തുടർന്ന് രഹസ്യമായി മറവ് ചെയ്തു എന്നാരോപിച്ച് തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കൽ കോളേജ് അധികൃതർക്കെതിരെ പൊലീസ് കേസെടുത്തിരുന്നു. (more…)
Read More »
ആമി ഇപ്പോൾ പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട സ്റ്റേജിലൂടെ ആണെന്നു തോന്നുന്നു. വാക്കുകൾ മനസ്സിലുണ്ടായിട്ടും അത് കൃത്യമായി പ്രകടിപ്പിക്കാനാവത്തതിന്റെ സങ്കടം പലപ്പോഴും കരച്ചിലായി വരുന്നു; അവൾ ഉദ്ദേശിച്ച കാര്യം നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കിയെന്നറിയുമ്പോൾ ഒരു കുഞ്ഞു പൂപ്പുഞ്ചിരി ചുണ്ടിൽ വിരിയും! (more…)
Read More »
History of Kerala Renaissance (കേരള നവോത്ഥാന ചരിത്രം)
Through the paths of history (ചരിത്രവഴികളിലൂടെ )
Dravidian glory (കനലാട്ടം)
ഇഷ്ടപ്പെട്ട യാത്രകൾ (Favorite trips)
എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട കവിതകൾ (My favorite poems)
