story

കോട്ടയം സി.എം.എസ് പ്രസ്സും നവോത്ഥാനവും

Posted on by Rajesh Odayanchal

1821-ൽ കോട്ടയം സി.എം.എസ് (CMS) പ്രസ്സിന്റെ തുടക്കം എന്നത് വെറുമൊരു സാങ്കേതിക വികാസമല്ല; കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹികവും ബൗദ്ധികവുമായ ഭൂപടത്തെ കീഴ്മേൽ മറിച്ച ഒരു സാംസ്കാരിക വിപ്ലവത്തിന്റെ ശിലന്യാസമായിരുന്നു. വിജ്ഞാനത്തിന്റെ കുത്തകാവകാശം ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെ അവിഭാജ്യഘടകമായിരുന്ന ഒരു കാലത്ത്, അറിവിനെ ജനകീയമാക്കാൻ നടത്തിയ ആ ഉദ്യമം കേരളത്തിന്റെ നവോത്ഥാന പ്രയാണത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ നാഴികക്കല്ലായി നിലനിൽക്കുന്നു.

ചരിത്രപരമായ ചില തെറ്റിദ്ധാരണകൾ തിരുത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ പറയട്ടെ, ഇത് ഭരണകൂടത്തിനെതിരായ തെരുവു സമരമായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, അറിവ് പനയോലകളിൽ തടവിലാക്കപ്പെട്ടും അധികാരവർഗ്ഗത്തിന്റെ മാത്രം സ്വത്തായുമിരുന്ന കാലത്ത്, അച്ചടി എന്ന മാധ്യമത്തിലൂടെ വിജ്ഞാനത്തെ ജനാധിപത്യവൽക്കരിക്കാൻ നടത്തിയ വലിയൊരു ബൗദ്ധിക പ്രതിരോധമായിരുന്നു അത്. അന്നത്തെ ഭരണാധികാരിയായ റാണി ഗൗരി പാർവ്വതി ഭായിയുടെ പിന്തുണയോടെ നടന്ന ഈ പ്രവർത്തനം, ഒരു നാടിനെ സാക്ഷരതയിലേക്കും ആധുനികതയിലേക്കും നയിച്ച ശാന്തവും എന്നാൽ ശക്തവുമായ ഒരു സാംസ്കാരിക അട്ടിമറിയായിരുന്നു. അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ സാധാരണക്കാരന്റെയും അധഃസ്ഥിതന്റെയും ശബ്ദത്തെ അടയാളപ്പെടുത്താൻ വഴിയൊരുക്കിയ ആ സംഭവത്തെ, കേവലം സാങ്കേതികമായ ഒരു മാറ്റമായി മാത്രം കാണാനാവില്ല. കേരളീയ പൊതുമണ്ഡലത്തെയും (Public Sphere) ആധുനിക രാഷ്ട്രീയബോധത്തെയും രൂപപ്പെടുത്തിയെടുത്ത ആ വിജ്ഞാന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ചരിത്രം, വർത്തമാനകാലത്തെയും നിർണ്ണായകമായി സ്വാധീനിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

1821-ൽ ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ സി.എം.എസ്. (CMS) പ്രസ്സ് സ്ഥാപിതമായത് കേരളത്തിലെ അച്ചടിയുടെയും പത്രപ്രവർത്തനത്തിന്റെയും ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ നാഴികക്കല്ലാണ്. ചരിത്രപരമായ രേഖകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, 1821-ൽ ഭരണകൂടത്തിനെതിരെയോ സെൻസർഷിപ്പിനെതിരെയോ ഉള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയ ‘അച്ചടി സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രക്ഷോഭം’ തെരുവിൽ നടന്നിട്ടില്ലെങ്കിലും, വിജ്ഞാനം ഏതാനും ചില ഉന്നത ജാതിക്കാരിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്നിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ അച്ചടിവിദ്യയിലൂടെ അറിവിനെ ജനകീയമാക്കാൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾ വലിയൊരു സാംസ്കാരിക ചെറുത്തുനിൽപ്പായിരുന്നു. പരമ്പരാഗത അറിവധികാര കുത്തകകളെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് സാധാരണക്കാർക്കും അധഃസ്ഥിതർക്കും അക്ഷരവും അറിവും ലഭ്യമാക്കാൻ മിഷണറിമാരും പ്രാദേശിക പരിഷ്കർത്താക്കളും നടത്തിയ ഈ ബൗദ്ധിക മുന്നേറ്റമാണ് പിൽക്കാലത്ത് കേരളത്തിൽ രൂപംകൊണ്ട യഥാർത്ഥ അച്ചടി സ്വാതന്ത്ര്യ പോരാട്ടങ്ങളുടെയും സാമൂഹിക നവോത്ഥാനത്തിന്റെയും അടിത്തറ പാകിയത്.

ഇവിടെ ഒരു ചരിത്രവസ്തുത വ്യക്തമാക്കേണ്ടതുണ്ട്: 1821-ൽ തിരുവിതാംകൂർ ഭരണകൂടത്തിന്റെയോ റാണിയുടെയോ ഭാഗത്തുനിന്ന് അച്ചടിക്ക് നിരോധനങ്ങളോ കടുത്ത നിയന്ത്രണങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, അന്നത്തെ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന റാണി ഗൗരി പാർവ്വതി ഭായി മിഷണറിമാരുടെ വിദ്യാഭ്യാസ-അച്ചടി പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ഭൂമിയും സഹായങ്ങളും നൽകുകയാണ് ചെയ്തത്. അതിനാൽ, രാഷ്ട്രീയ അർത്ഥത്തിലുള്ള ഒരു ‘സമരം’ എന്നതിനേക്കാൾ, വിജ്ഞാനത്തിന്റെ കുത്തകാവകാശത്തെ തകർക്കാനും പ്രകടന സ്വാതന്ത്ര്യം ഉറപ്പാക്കാനും കോട്ടയം കേന്ദ്രീകരിച്ച് നടന്ന ബൗദ്ധികവും സാങ്കേതികവുമായ വിപ്ലവത്തെയാണ് നമ്മൾ ഈ ഘട്ടത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തേണ്ടത്. അച്ചടിശാലയുടെ സ്ഥാപനവും അതിലൂടെ കൈവന്ന വിജ്ഞാന സ്വാതന്ത്ര്യവും കേരളീയ സമൂഹത്തെ എങ്ങനെ മാറ്റിമറിച്ചു എന്ന് താഴെ പറയുന്ന വിഭാഗങ്ങളിലൂടെ ആഴത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്യാം.

ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം: പനയോലകളിൽ നിന്ന് അച്ചടിശകലങ്ങളിലേക്ക്

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന് മുൻപ് കേരളത്തിലെ വിജ്ഞാന വ്യാപനം കടുത്ത നിയന്ത്രണങ്ങൾക്ക് വിധേയമായിരുന്നു. പനയോലകളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരുന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങളും പ്രമാണങ്ങളും കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം ബ്രാഹ്മണർക്കും മറ്റ് ഉയർന്ന സവർണ്ണ സമുദായങ്ങൾക്കും മാത്രമായിരുന്നു. താഴ്ന്ന ജാതിയിലുള്ളവർക്ക് അക്ഷരം പഠിക്കാനോ വേദങ്ങൾ കേൾക്കാനോ ഉള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. വിജ്ഞാനം എന്നത് ഒരു അധികാര രൂപമായി നിലനിർത്താൻ ഈ കുത്തകാവകാശം ഭരണവർഗ്ഗത്തെ സഹായിച്ചു.

ഈയൊരു സാംസ്കാരിക ചുറ്റുപാടിലേക്കാണ് 1816-ൽ ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലി എന്ന സി.എം.എസ് മിഷണറി കോട്ടയത്ത് എത്തുന്നത്. കേവലം മതപ്രചാരണം എന്നതിനപ്പുറം, ജനങ്ങൾക്ക് പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം നൽകണമെങ്കിൽ മാതൃഭാഷയിൽ പുസ്തകങ്ങൾ ലഭ്യമാകണമെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. 1821-ൽ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന അച്ചടിയന്ത്രത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ കോട്ടയത്ത് ആദ്യത്തെ ആധുനിക പ്രസ്സ് പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ചു. ഇത് കേരളത്തിലെ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതിയുടെ അടിത്തറ ഇളക്കുന്ന ഒന്നായി മാറി. കാരണം, അച്ചടിക്കപ്പെട്ട പുസ്തകങ്ങൾക്ക് ജാതിഭേദമില്ലായിരുന്നു; അത് ആർക്കും വാങ്ങാനും വായിക്കാനും സാധിക്കുമായിരുന്നു.

ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലിയുടെ സാങ്കേതികവും ബൗദ്ധികവുമായ പോരാട്ടം

കോട്ടയത്തെ അച്ചടിശാലയുടെ സ്ഥാപനം അത്ര എളുപ്പമുള്ള ഒന്നായിരുന്നില്ല. സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ അഭാവവും പ്രാദേശികമായ വെല്ലുവിളികളും ബെയ്‌ലിക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്നു.

  • മലയാളം അച്ചടി ടൈപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണം: അതുവരെ കൃത്യമായ ആകൃതിയോ വലുപ്പമോ ഇല്ലാതിരുന്ന മലയാളം അക്ഷരങ്ങളെ അച്ചടിക്ക് അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ വട്ടത്തിലുള്ള ടൈപ്പുകളാക്കി മാറ്റിയത് ബെയ്‌ലിയാണ്. പ്രാദേശിക ആശാരിമാരുടെ സഹായത്തോടെ ഈയത്തിൽ അദ്ദേഹം അക്ഷരങ്ങൾ കൊത്തിയെടുത്തു. ഇത് മലയാള ഭാഷയുടെ രൂപീകരണത്തിൽ വലിയൊരു വിപ്ലവമായിരുന്നു.

  • തുകൽക്കടലാസിന്റെയും മഷിയുടെയും നിർമ്മാണം: വിദേശത്തുനിന്നും മഷിയും കടലാസും എത്തിക്കുക ബുദ്ധിമുട്ടായപ്പോൾ, പ്രാദേശികമായി ലഭ്യമായ വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിച്ച് അദ്ദേഹം അച്ചടി മഷിയും പേപ്പറും നിർമ്മിക്കാൻ പഠിച്ചു.

  • വിവർത്തന പ്രശസ്തി: ബൈബിളും മറ്റ് പാശ്ചാത്യ ഗ്രന്ഥങ്ങളും മലയാളത്തിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ലളിതമായ ഗദ്യശൈലി രൂപപ്പെട്ടു. ഇത് സാധാരണക്കാരന് വായന സുഗമമാക്കി.

അറിവ് സാധാരണക്കാരിലേക്ക് എത്തുന്നതിനെ ഭയപ്പെട്ടിരുന്ന യാഥാസ്ഥിതിക ശക്തികൾ ഇതിനെതിരെ ആന്തരികമായ പ്രതിരോധങ്ങൾ തീർത്തിരുന്നു. എന്നാൽ മിഷണറിമാർക്ക് തിരുവിതാംകൂർ ദിവാൻ കേണൽ മൺറോയുടെയും ഭരണകൂടത്തിന്റെയും പിന്തുണയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ഈ സാങ്കേതിക വിപ്ലവം തടസ്സമില്ലാതെ മുന്നോട്ടുപോയി.

വിജ്ഞാന ജനാധിപത്യവൽക്കരണവും സാമൂഹിക പരിവർത്തനവും

1821-ലെ കോട്ടയം പ്രസ്സിന്റെ സ്ഥാപനം കേരളത്തിൽ ഒരു ‘അറിവിന്റെ ജനാധിപത്യവൽക്കരണത്തിന്’ (Democratization of Knowledge) തുടക്കം കുറിച്ചു. ഇതിന്റെ സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയായിരുന്നു:

  1. പാഠപുസ്തകങ്ങളുടെ നിർമ്മാണം: കോട്ടയം പ്രസ്സിൽ നിന്നും സ്കൂളുകൾക്കാവശ്യമായ പാഠപുസ്തകങ്ങളും വ്യാകരണ ഗ്രന്ഥങ്ങളും നിഘണ്ടുക്കളും അച്ചടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇത് ജാതിഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും വിദ്യാഭ്യാസം നൽകാനുള്ള അടിത്തറയൊരുക്കി.

  2. പൊതുമണ്ഡലത്തിന്റെ രൂപീകരണം (Rise of the Public Sphere): അച്ചടി വിദ്യ ജനകീയമായതോടെ ആളുകൾ കാര്യങ്ങളെ യുക്തിപൂർവ്വം വിശകലനം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. പിൽക്കാലത്ത് പത്രങ്ങൾ രൂപംകൊള്ളാനും രാഷ്ട്രീയ ബോധം വളരാനും ഇത് കാരണമായി.

  3. പ്രകടന സ്വാതന്ത്ര്യം: സ്വന്തം ആശയങ്ങൾ അച്ചടിച്ചു വിതരണം ചെയ്യാനുള്ള ആത്മവിശ്വാസം മലയാളിക്ക് ലഭിക്കുന്നത് ഈ കാലഘട്ടത്തിന് ശേഷമാണ്.

അച്ചടി സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെ പിൽക്കാല വികാസം

1821-ൽ വിത്തുപാകിയ അച്ചടി സംസ്കാരമാണ് പിന്നീട് തിരുവിതാംകൂറിലും കൊച്ചിയിലും ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ ആയുധമായി മാറിയത്. ഭരണകൂടം എപ്പോഴൊക്കെ ജനങ്ങളുടെ ശബ്ദം അടിച്ചമർത്താൻ ശ്രമിച്ചോ, അപ്പോഴൊക്കെ അച്ചടിശാലകൾ പ്രതിരോധ കേന്ദ്രങ്ങളായി. 1821-ലെ ഈ തുടക്കമാണ് പിന്നീട് താഴെ പറയുന്ന വലിയ രാഷ്ട്രീയ പ്രക്ഷോഭങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ചത്:

  • സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ പോരാട്ടം (1910): ദിവാനും രാജഭരണത്തിനുമെതിരെ വാർത്തകൾ നൽകിയതിന് സ്വദേശാഭിമാനി പത്രം കണ്ടുകെട്ടുകയും രാമകൃഷ്ണപിള്ളയെ നാടുകടത്തുകയും ചെയ്തു. ഇത് കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അച്ചടി സ്വാതന്ത്ര്യ സമരമായിരുന്നു.

  • 1101-ലെ (1926) പത്രനിയമ പ്രക്ഷോഭം: തിരുവിതാംകൂറിൽ പത്രങ്ങൾക്ക് ലൈസൻസ് ഏർപ്പെടുത്താനും സെൻസർഷിപ്പ് കൊണ്ടുവരാനും ഭരണകൂടം ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അതിനെതിരെ മാധ്യമപ്രവർത്തകരും പൊതുജനങ്ങളും ഒന്നടങ്കം തെരുവിൽ സമരം നടത്തി. മാമ്മൻ മാപ്പിള, ചങ്ങനാശ്ശേരി പരമേശ്വരൻ പിള്ള തുടങ്ങിയവർ ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകി.

അതുകൊണ്ട്, 1821-ൽ കോട്ടയത്ത് നടന്നത് നേരിട്ടുള്ളൊരു സമരമല്ലെങ്കിലും, പിൽക്കാലത്ത് ഉണ്ടായ എല്ലാ അച്ചടി സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെയും മാതൃകാപരമായ തുടക്കമായിരുന്നു അത്. അക്ഷരത്തെ തടവറയിൽ നിന്നും മോചിപ്പിച്ച ആ സാങ്കേതിക വിപ്ലവമാണ് കേരളത്തെ ആധുനികതയിലേക്ക് നയിച്ചത്.5

അക്കാദമിക വിശകലനം

സാമൂഹിക ശാസ്ത്രജ്ഞനായ യൂർഗൻ ഹേബർമാസിന്റെ ‘പൊതുമണ്ഡലം’ (Public Sphere) എന്ന സിദ്ധാന്ത പ്രകാരം, അച്ചടിവിദ്യയുടെ വരവാണ് ജനാധിപത്യപരമായ സംവാദങ്ങൾക്ക് വഴിതുറക്കുന്നത്. കേരളീയ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, 1821-ലെ കോട്ടയത്തെ അച്ചടിശാലയുടെ സ്ഥാപനം ഇവിടുത്തെ കീഴാള ജനവിഭാഗങ്ങൾക്ക് ഒരു ‘കൗണ്ടർ-പബ്ലിക്’ (Counter-Public) രൂപീകരിക്കാനുള്ള ശേഷി നൽകി. പനയോലകളിലെ അറിവധികാരത്തെ പേപ്പറും അച്ചടിയും ഉപയോഗിച്ച് മറികടക്കുക വഴി, കേരളം ഒരു പുതിയ സാമൂഹിക കരാറിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയായിരുന്നു.

ഉപസംഹാരം

1821-ൽ കോട്ടയം സി.എം.എസ് പ്രസ്സിലൂടെ ആരംഭിച്ച ബൗദ്ധിക മുന്നേറ്റം കേരള നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ തിളക്കമാർന്ന അധ്യായമാണ്. അക്ഷരങ്ങൾക്കും അറിവിനും മേലുണ്ടായിരുന്ന ജാതി വിലക്കുകളെയും കുത്തകകളെയും തകർത്തുകൊണ്ട്, പ്രകടന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പുതിയൊരു ആകാശം ഇത് മലയാളിക്ക് സമ്മാനിച്ചു. ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലി നടത്തിയ ആ സാങ്കേതിക വിപ്ലവമാണ് പിൽക്കാലത്ത് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും അവകാശങ്ങൾക്കും വേണ്ടി പോരാടാൻ മലയാളിയെ പ്രാപ്തനാക്കിയത്. മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യവും അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യവും കടുത്ത വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്ന ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിലും, 1821-ൽ കോട്ടയത്ത് തുടക്കം കുറിച്ച വിജ്ഞാന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ആശയങ്ങൾ ഏറെ പ്രസക്തമാണ്.

അനുബന്ധം 1: പ്രധാന നേതാക്കളും ചരിത്രപുരുഷന്മാരും

  • ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലി (1791 – 1871): കോട്ടയം സി.എം.എസ് പ്രസ്സിന്റെ സ്ഥാപകൻ. മലയാളം അച്ചടിയുടെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്നു. മലയാളം ടൈപ്പുകൾ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തു.

  • കേണൽ ജോൺ മൺറോ: തിരുവിതാംകൂറിലെ ബ്രിട്ടീഷ് റസിഡന്റും ദിവാനും. മിഷണറിമാരുടെ അച്ചടി, വിദ്യാഭ്യാസ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ഭരണകൂടത്തിന്റെ പിന്തുണ ഉറപ്പാക്കിയ വ്യക്തി.

  • റാണി ഗൗരി പാർവ്വതി ഭായി: അച്ചടിശാല സ്ഥാപിക്കുന്നതിനും കോട്ടയം സി.എം.എസ് കോളേജിന്റെ വികസനത്തിനുമായി സാമ്പത്തിക സഹായവും ഭൂമിയും അനുവദിച്ച തിരുവിതാംകൂർ ഭരണാധികാരി.

  • ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട് (1814 – 1893): മലബാറിൽ അച്ചടിയും പത്രപ്രവർത്തനവും (രാജ്യസമാചാരം, പശ്ചിമോദയം) ജനകീയമാക്കിയ മിഷണറി പണ്ഡിതൻ.

  • സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ള (1878 – 1916): കേരളത്തിലെ അച്ചടി/മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് വേണ്ടി ജീവൻ ബലിയർപ്പിച്ച ധീരനായ പത്രപ്രവർത്തകൻ.

അനുബന്ധം 2: കേരളത്തിലെ അച്ചടി-മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രധാന നാഴികക്കല്ലുകൾ

  • 1821: കോട്ടയത്ത് ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ സി.എം.എസ് പ്രസ്സ് പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ചു.

  • 1847: തലശ്ശേരിയിലെ ഇല്ലിക്കുന്ന് പ്രസ്സിൽ നിന്നും ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ആദ്യ മലയാള പത്രമായ ‘രാജ്യസമാചാരം’ പുറത്തിറങ്ങി.

  • 1888: കോട്ടയത്തുനിന്നും ‘കണ്ടത്തിൽ വറുഗീസ് മാപ്പിള’യുടെ നേതൃത്വത്തിൽ മനോരമ പത്രത്തിന്റെ പ്രാരംഭ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.

  • 1910: സ്വദേശാഭിമാനി പത്രം കണ്ടുകെട്ടുകയും രാമകൃഷ്ണപിള്ളയെ നാടുകടത്തുകയും ചെയ്തു.

  • 1926 (കൊല്ലവർഷം 1101): തിരുവിതാംകൂർ ഭരണകൂടം കൊണ്ടുവന്ന കടുത്ത പത്രനിയന്ത്രണ നിയമത്തിനെതിരെ (Press Regulation) മാധ്യമങ്ങളും ജനങ്ങളും നടത്തിയ ചരിത്രപരമായ പ്രക്ഷോഭം.

1821-ൽ കോട്ടയത്തെ ആ ചെറിയ അച്ചടിശാലയിൽ നിന്നും തുടങ്ങിയ വിജ്ഞാനത്തിന്റെ ഈ പ്രയാണത്തിന് ഇന്നും വേഗത കുറഞ്ഞിട്ടില്ല. അച്ചടിമഷി പുരണ്ട കടലാസുകളിൽ നിന്നും തുടങ്ങിയ ആ ജനാധിപത്യവൽക്കരണം ഇന്ന് നാനോ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെയും ഡിജിറ്റൽ ശൃംഖലകളുടെയും അനന്തമായ സാധ്യതകളിലെത്തി നിൽക്കുന്നു. പനയോലകളിൽ തടവിലാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അറിവിനെ മോചിപ്പിക്കാൻ ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലിയും സഹപ്രവർത്തകരും നടത്തിയ ആ ചെറിയ ചുവടുവെപ്പ്, ഇന്ന് നമ്മുടെ വിരൽത്തുമ്പിൽ ലോകത്തെ മുഴുവൻ കൊണ്ടുവന്നു നിർത്തിയിരിക്കുന്നു.

അച്ചടിവിദ്യ കേരളത്തിന് നൽകിയ ഏറ്റവും വലിയ സംഭാവന കേവലം പുസ്തകങ്ങളായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ‘ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം’ ആയിരുന്നു. അന്ന് തുടങ്ങിയ ആ പോരാട്ടം ഇന്നും മറ്റൊരു തലത്തിൽ തുടരുകയാണ്. ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിന്റെ വേഗതയിൽ അക്ഷരങ്ങൾ മാഞ്ഞുപോകാതെ, എന്നാൽ അവയുടെ അന്തസ്സത്ത ചോർന്നുപോകാതെ സൂക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് ഇന്നത്തെ തലമുറയുടെ ചരിത്രപരമായ കടമ. അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ അന്ന് ആരംഭിച്ച ആ വിജ്ഞാന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ദീപശിഖ, കാലത്തിന്റെ മാറ്റത്തിനനുസരിച്ച് കൂടുതൽ തെളിച്ചത്തോടെ വരുംതലമുറകളിലേക്കും പകർന്നു നൽകേണ്ടതുണ്ട്. അറിവിനെ ജനാധിപത്യവൽക്കരിച്ച ആ തുടക്കം, നാളെയുടെ നീതിപൂർവ്വമായ ഒരു സമൂഹ നിർമ്മിതിക്ക് എന്നും ഊർജ്ജമായിരിക്കും.

ഗുഹാന്തര

Posted on by Rajesh Odayanchal
Guhantara Bangalore, ഗുഹാന്തര ബാഗ്ലൂർ
ഗുഹാന്തര റിസോർട്ടിനവശം, ബാഗ്ലൂർ

ഇതൊരു ടീം ഔട്ടിങിന്റെ കഥയാണ്. മുമ്പ്, സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം ബാംഗ്ലൂരിനേയും ലോകത്തേയും ഒക്കെയിട്ടിങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നതിനു ഒന്നോ രണ്ടോ മാസം മുമ്പ് കമ്പനിയില്‍ നിന്നും ഞങ്ങള്‍ അവസാനമായി നടത്തിയ ഒരു ഔട്ടിങിന്റെ കഥ. അതിനുമുമ്പ് ഓരോ ആറുമാസം കൂടുമ്പോഴുമുണ്ടാവുമായിരുന്നു ഇതുപോലുള്ള യാത്രകള്‍. ബാംഗ്ലൂരിന്റെ അല്പം ഔട്ടറിലായി, പണ്ട് വീരപ്പന്റെ സാമ്രാജ്യമായിരുന്ന സത്യമംഗലം വനാതിര്‍ത്തിയിലുള്ള‌ ഗുഹാന്തര [guhantara] എന്നൊരു അണ്ടര്‍ഗ്രൌണ്ട് റിസോര്‍ട്ടിലേക്കായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ അന്നു പോയത്. പത്തമ്പതുപേരുണ്ടെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ ഗ്രൂപ്പില്‍ ഒരൊറ്റ പെണ്‍കുട്ടി പോലുമില്ല. ഇല്ലാന്നല്ല, അന്നേരം ടീമിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരേയൊരു പെണ്‍കുട്ടി ആതിര നായര്‍ ആയിരുന്നു. അവളീ പ്രോഗ്രാമിനു വന്നിട്ടുമില്ല.

രാവിലെതന്നെ ഞങ്ങള്‍ ഗുഹാന്തര റിസോര്‍ട്ടില്‍ എത്തി. ഡാകിനിയമ്മൂമ്മയുടെ ഗുഹാമുഖം പോലൊരു എന്‍ട്രന്‍സ് മാത്രമേ പുറമേയ്ക്കുകാണാനുള്ളു. മുകളില്‍ ഒരു വലിയ പ്രദേശമപ്പാടെ മുള്ളുവേലിയാല്‍ മറച്ചുവെച്ച ഒരു പാര്‍ക്കുപോലെ തോന്നിച്ചു. അടുത്തെങ്ങും ഒരു വീടുപോലുമില്ല. തികച്ചും വിജനമായ പ്രദേശം. അധികമകലെയല്ലാതെ ഫോറസ്റ്റ്. അങ്ങിങ്ങായി ആടിനേയും പശുവിനേയുമൊക്കെ മേയ്‍ച്ചു നടക്കുന്ന ചില ഗ്രാമീണവാസികള്‍. ആ ഗുഹാമുഖവും തുടര്‍ന്നുള്ള വഴികളുമൊക്കെ കണ്ടാല്‍ കൃത്രിമമായുണ്ടാക്കിയതാണെന്നു പറയില്ല‌. അതിലൂടെ കേറിയാല്‍ നീണ്ടുനീണ്ടുപോകുന്ന വഴിയില്‍, ഇടവിട്ടിടവിട്ട് വിളക്കുകളുണ്ട്. ശ്വാസം കിട്ടാന്‍ വേണ്ടിയാവാം ഇടയ്‍ക്കൊക്കെ മുകളിലേക്ക് ചെറിയ ചെറിയ ദ്വാര‌ങ്ങളുമുണ്ട്. അതിലൂടെ സൂര്യപ്രകാശം ഉള്ളിലേക്കു കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ യാത്ര അവസാനിക്കുന്നത് സാമാന്യം വലിയൊരു ഹാളിലേകാണ്. മുകളിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ചിത്രം കാണുക; അതുതന്നെ ഹാൾ…

സൈഡിലൊരു കൊച്ചു സ്വിമ്മിങ്‍ പൂളുണ്ട്. അതിനുനടുവിലൂടെ മുളകൊണ്ടുതീര്‍ത്തൊരു കൊച്ചുപാലം. ചുമരുകളൊക്കെ പുരാതനകാലത്തെ കൊത്തുപണികളെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്ന കലാവിരുന്നുകള്‍. എല്ലാം ആര്‍ട്ടിഫിഷ്യലാണ്. ആ ഹാളിന്റെ മറ്റുസൈഡുകളിലൊക്കെയായി ഒരുപാടു ഗുഹാവഴികളുണ്ട്. രാത്രിയുറക്കത്തിനുള്ള മുറികളും ആധുനിക കളികളായ ടേബിള്‍ടെന്നീസും മറ്റും കളിക്കാനുള്ള പ്ലേറൂമുകള്‍, ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള മുറികള്‍ എന്നുവേണ്ട എല്ലാമുണ്ടവിടെ. ഇടയ്‌ക്കൊക്കെ ആകാശം കാണാനുള്ള മുകളിലേക്കുള്ള വാതായനങ്ങള്‍. ഒരു വലിയ ഹോട്ടല്‍. എല്ലാം ഭൂമിക്കടിയില്‍! ഓരോ മുറികള്‍ക്കും പേരിട്ടിരിക്കുന്നത് സംസ്‍കൃതത്തിലാണ്, ഭോജനശാല, നാട്യശാല, ശൌച്യാലയം എന്നൊക്കെ. രാഗമണ്ഡപവും സാമവാദശാലയുമുണ്ടവിടെ.

സ്വിമ്മിങ്പൂളിനു മുന്നിൽ…

ഞങ്ങള്‍ എല്ലാം നടന്നുകണ്ടു. അപ്പോഴേക്കും ബാംഗ്ലൂരിലെതന്നെ പ്രശസ്തങ്ങളായ രണ്ട് MNC- കളില്‍ നിന്നായി ഒരു വലിയ പടതന്നെ അവിടേയ്‍ക്കു വരികയുണ്ടായി. നല്ല നല്ല മലയാളച്ചന്തങ്ങള്‍ ചന്ദനക്കുറിയണിഞ്ഞു വരുന്നതുകണ്ടപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കും അല്പം ആശ്വാസം. തൃശ്ശൂര്‍കാരനായ പ്രേമും ഞാനുമായിരുന്നു ഒന്നിച്ചുണ്ടായിരുന്നത്. ഞങ്ങളാ മലയാളിക്കുട്ടികളെ പരിചയപ്പെട്ട് അല്പം വര്‍ത്തമാനമൊക്കെ പറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോള്‍ ദൂരെ ഹാളിനടുത്തുനിന്നും തമിഴന്‍ ഗുണശേഖരന്‍ വിളിക്കുന്നതുകണ്ടു. ഞങ്ങള്‍ അങ്ങോട്ടു ചെന്നപ്പോള്‍ വെങ്കിടേഷും അവിടെ നില്‍പ്പൂണ്ടായിരുന്നു. അവന്‍ കണ്ണുകൊണ്ട് സ്വിമ്മിങ്‍പൂളിലേക്കു നോക്കാന്‍ ആഗ്യം കാണിച്ചു. അവിടെ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി നമ്മുടെ നയന്‍താരയേയും ഷക്കീലച്ചേച്ചിയേയുമൊക്കെ തോല്‍പ്പിച്ചിട്ടേയിനികാര്യമുള്ളൂ എന്നമട്ടില്‍ സ്വിമ്മിങ്‍ഡ്രസ്സില്‍ കിടന്നുപുളയുകയാണ്. അവള്‍ വെള്ളത്തില്‍ ഇരുന്നും കമിഞ്ഞും മലര്‍ന്നുമൊക്കെ നീന്തിക്കളിക്കുന്നു. ഇതുകണ്ടപ്പോള്‍ അങ്ങനെ അവിടെ നിന്നും സീന്‍ പിടിക്കുന്നത് ശരിയല്ലല്ലോ എന്നു തോന്നി. നമുക്കു വലിയ മാന്യന്‍മാരാകാന്‍ കിട്ടിയ ഒരു അവസരമല്ലേ, വെറുതേ പഴാക്കരുതല്ലോ. പക്ഷേ വെങ്കിടേശന്‍ വിട്ടില്ല. അവന്‍ അപ്പോള്‍തന്നെ അവന്റെ ഡ്രസ്സൊക്കെ അഴിച്ചുകൈയില്‍ തന്നു ഒരു ബര്‍മ്മുഡ മാത്രം ധരിച്ച് വെള്ളത്തിലേക്ക് എടുത്തുചാടി. ഗുണശേഖരന്‍ ‘വെങ്കിടേശന്റെ കുളിസ്സീന്‍’ ഒരൂ സെക്കന്റുപോലും കളയാതെ വീഡിയോ ആയും ഫോട്ടോ ആയും പകര്‍ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ, കൂടെ കുളിക്കുന്ന പെണ്‍കൊച്ചിന് ഒരു കുലുക്കവും ഇല്ലായിരുന്നു.

ഞങ്ങള്‍ മെല്ലെ അവിടെനിന്നും വലിഞ്ഞു. ബാംഗ്ലൂരില്‍ വന്നിട്ട് ഇത്രയൊക്കെയായിട്ടും മനസ്സിനിണങ്ങിയ ഒരു മലയാളിക്കുട്ടിയേയും കണ്ടുകിട്ടാത്തതിലുള്ള വിഷമത്തിലായിരുന്നു ഞാന്‍. അല്പകാലമൊന്നു പ്രേമിക്കണം, പിന്നെ സഖിയായി കൂടെക്കൂട്ടണം. രണ്ടുപേര്‍ക്കും ജോലി കൂടിയുണ്ടെങ്കില്‍ ഇവിടെ കഴിഞ്ഞുകൂടാന്‍ പരമസുഖമാണ്. ഇത്തരം നല്ല ചിന്തകളേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ മനസ്സില്‍. അപ്പോഴാണ് മലയാളിചന്തങ്ങളുടെ ഈ അരങ്ങേറ്റം. 🙊

guhanthara ഗുഹയ്ക്ക് വെളിയിലെ കവാടം
ഗുഹയ്ക്ക് വെളിയിലെ കവാടം

ഒരുകുട്ടിയെ അതില്‍ നിന്നും നോക്കിവെച്ചു. നല്ല ഗ്രാമീണത തോന്നിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടി. വെളുവെളാന്നു വെളുത്ത ചുരിദാറും ഇട്ടവള്‍ പാറി നടക്കുന്നതു കാണാന്‍ തന്നെയൊരു ഐശ്വര്യമായിരുന്നു. ഇരുട്ടുള്ള ആ ഇടനാഴികളിലെ വെളിച്ചമായിരുന്നു അവള്‍. പേരു ചോദിച്ചു; നാടുചോദിച്ചു. പിരിയാന്‍ നേരമാവുമ്പോള്‍ മൊബൈല്‍ നമ്പര്‍ വാങ്ങിക്കുകയുമാവാം എന്നു കരുതി. അത്യാവശ്യമൊന്നു പഠിച്ചതിനുശേഷം, ആരും പറഞ്ഞുവെച്ചിട്ടില്ലെങ്കില്‍ ഇഷ്ടം അങ്ങോട്ടു തുറന്നുപറയാം. മലര്‍പ്പൊടിക്കാരന്റെ സ്വപ്നം പോലെ ഞാന്‍ മനക്കോട്ടകളുടെ ചിറകിലേന്തി പറന്നു നടന്നു.

ഇവിടെ ബാംഗ്ലൂരുള്ള‌ ഒരുമാതിരി പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കൊക്കെ ഒന്നോരണ്ടോ കാമുകന്‍‍മാര്‍വെച്ചുണ്ടത്രേ. കേൾവിയാണിത്. ഫ്രീആയിട്ടുള്ള ഒന്നിനെകിട്ടാന്‍ പാടാണ് എന്നാണ് ബാംഗ്ലൂരിന്റെ മനശ്ശാസ്ത്രം അറിയാവുന്ന കൂട്ടുകാര്‍ പറഞ്ഞുതന്നിട്ടുള്ളത്. പിന്നെ ക്രഡിറ്റ്കാര്‍ഡും ബൈക്കുമുണ്ടെങ്കില്‍ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കിവിടെ ക്ഷാമവുമില്ലാത്രേ. തനി നാടനായ എനിക്കിതിനോടൊന്നും യോജിച്ചുപോകാന്‍ തീരെ പറ്റുമായിരുന്നില്ല. ബൈക്കോടികാനാണെങ്കില്‍ തീരെ അറിയുകയുമില്ല. ആയ കാലത്ത് നല്ലൊരുപെണ്ണിനെ നോക്കി പ്രേമിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ വയസ്സാം കാലത്ത് ഇതിന്റെ വല്ല ആവശ്യവുമുണ്ടായിരുന്നോ എന്ന് റൂംമേറ്റിന്റെ കമന്റും ഈ സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ ചേര്‍ത്തുവായിക്കാവുന്നതാണ്. അതെന്തെങ്കിലുമാകട്ടെ, എന്തായാലും ഇവളെ പൊക്കണം എന്നു ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചു;  കൂട്ടുകാരുടെ പരാതി മാറ്റുകയുമാവാം. ഇവളങ്ങനെ കൂട്ടുകാര്‍ പറഞ്ഞതുപോലുള്ള‌ പെണ്‍കുട്ടിയൊന്നുമല്ല എന്നു മനസ്സിനെ പറഞ്ഞുപഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു ഞാന്‍. ബാംഗ്ലൂരില്‍ ഒത്തിരി നല്ല പെണ്‍കുട്ടികളെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. കല്യാണത്തിനുള്ള ക്രൈറ്റീരിയ വരുമ്പോളവിടെയൊക്കെ പ്രശ്നമാവുന്നതുകൊണ്ട് അതൊക്കെ ഒഴിവാക്കി. ഈ കുട്ടിയാവുമ്പോള്‍ കാസര്‍ഗോഡിനടുത്താണ് പയ്യന്നൂരില്‍. ഒരുമണിക്കൂര്‍ യാത്രയേ ഉള്ളു… ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുകയല്ലാതെ എന്റെ ആയകലാത്തെ പ്രേമമൊക്കെ ഇവരോടു വിളമ്പേണ്ട വല്ല ആവശ്യവും എനിക്കുണ്ടോ!!

ഞങ്ങള്‍ ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിച്ചു. വളരെ സുഭിക്ഷമായിത്തന്നെ കഴിഞ്ഞു. വെജും നോണും ഒക്കെയുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ കഴിഞ്ഞ കുറേ വര്‍ഷങ്ങളായിട്ട് വെജിറ്റേറിയനാണ്. കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞ ഉടനേ എല്ലാവരും പല കളികളിലായിട്ടേര്‍പ്പെട്ടു. ചെസ്സ്, ക്യാരംസ്… ഇങ്ങനെപോകുന്നു കളികള്‍. അല്പം സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഹാളില്‍ നിന്നും ഏതോ ഹിന്ദിപ്പാട്ടിന്റെ കാതടിച്ചുപോകുന്ന സൌണ്ട് കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അവിടെ ഡാന്‍സ്‌ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. എല്ലാവരും അങ്ങോട്ടു ചെന്നു. “റെയിന്‍ ഡന്‍‌സ്‌” എന്നാണത്രേ അതിനുപറയുക. ഞാനാദ്യമായിട്ടാണിങ്ങനെ ഒരു ഡന്‍സിനെപ്പറ്റി കേള്‍ക്കുന്നതും കാണുന്നതും. സിനിമയിലൊക്കെ കണ്ടിട്ടുണ്ട് എന്നല്ലാതെ… മുമ്പൊരിക്കല്‍ ഒരു കൊടൈക്കനാല്‍ ട്രിപ്പില്‍ “ഫയര്‍ ഡാന്‍സി“നെ പരിചയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇത് അതിന്റെ മറ്റൊരുരൂപം ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റായി മഴയുണ്ടാക്കി അതിനുകീഴെനിന്നും വൃത്തികെട്ട ശരീരചലനങ്ങളോടെ ആണുംപെണ്ണുമൊക്കെ ഒന്നിച്ചു തുള്ളുക, കൈകോര്‍ത്തുപിടിച്ച്‍ വട്ടത്തിലോടുക, കാലുതട്ടിയിട്ടെന്നപോലെ കെട്ടിമറിഞ്ഞുവീഴുക‌ ഇതൊക്കെയാണ് അവിടെ അന്നരങ്ങേറിയ ഈ “മഴനൃത്തം“.

ഞങ്ങളും അങ്ങോട്ടുചെന്നു. ഡാന്‍സ് തകര്‍ത്തു പെയ്യുകയാണ്. സൈഡില്‍ ചേട്ടന്‍‍മാരുടേയും ചേച്ചിമാരുടേയും പേക്കൂത്തുകളൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഒരു നാലുവയസ്സുകാരന്‍ പയ്യനും ഡാന്സുകളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്‍ അമ്മയെ തന്റെ ഡാന്‍സുകാണിച്ച് അവരെക്കൂടി കളിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. ഓരോ പാട്ടും ഒന്നിനൊന്നു കര്‍ണകഠോരങ്ങളായിരുന്നു. ഡാന്‍സില്‍ മുറുകി ഓരോ ആളും വിഭ്രാന്തിയിലെന്നപോലെ ചലിക്കുകയാണ്.

വിഷമത്തോടെ എനിക്കുകാണേണ്ടിവന്നു; ആ ചടുലതാളപ്പുളപ്പില്‍, ചന്ദനക്കുറിതൊട്ടുവന്ന ആ മലയാളിത്തനിമയും നനഞ്ഞൊട്ടിയ വസ്ത്രവുമായി, ഉറയ്‍ക്കാത്ത ചുവടുകളോടെ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ മിന്നിമറയുന്നു. നടനവൈകൃതത്തിന്റെ കളിയരങ്ങില്‍ അവള്‍ ആടിത്തിമര്‍ക്കുകയാണ്. ആണുങ്ങളില്‍ ചിലര്‍ ബനിയനിട്ടിട്ടുണ്ട്. ചിലര്‍ ട്രൌസര്‍ മാത്രം. പെണ്‍കുട്ടികളിലധികവും ടീ ഷര്‍ട്ടുപോലുള്ള പേരറിയാത്ത എന്തൊക്കെയോ വസ്ത്രങ്ങളാണീട്ടിരിക്കുന്നത്. ചിലര്‍ക്കതുപേരിനുമാത്രം. മണിക്കൂറുകളോളം നീണ്ടുനിന്നു ആ പരിപാടി. അതുവെറുമൊരു റിഹേഴ്‍സല്‍ മാത്രമായിരുന്നുവത്രേ..! രാത്രി ഭക്ഷണത്തിന്റെ സമയത്താണ് ശരിയായ ഡാന്‍സുവരിക. എന്തോ, അതുകൂടികാണാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഞങ്ങളുടേത് ഒരു വണ്‍ഡേ ട്രിപ്പായിരുന്നു. ഗൂഗിളെടുത്ത് guhantara bangalore എന്നു സേര്‍ച്ചുചെയ്താല്‍ നിങ്ങള്‍ക്കുകാണാവുന്നതാണ് ആ റിസോര്‍ട്ടിന്റെ വിശദവിവരങ്ങള്‍, ചിത്രങ്ങള്‍ സഹിതം.

അന്നു നിര്‍ത്തിയതാണെന്റെ മലയാളച്ചന്തം തേടിയുള്ള തെരച്ചില്‍. ഈയിടെ കമ്പനിയില്‍ പുതിയതായി വന്ന ഒരു പെണ്‍കുട്ടി അവളുടെ കൂട്ടുകാരനോട് “ദാ ഇദ്ദേഹത്തിന് ആക്‍സഞ്ചറിലൊരു പെണ്‍കുട്ടിയെ കണ്ടെത്താമോ” എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ വീണ്ടുമോര്‍ത്തുപോയി ഞാനിതൊക്കെ.

ആരേയും കുറ്റപ്പെടുത്താനായിട്ടെഴുതിയതല്ല. നാടോടുമ്പോള്‍ അതിന്റെ നടുവില്‍ കൂടെ തന്നെ ഓടണം. അല്ലെങ്കില്‍ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകും. കൂടുകാരെവിളിച്ച് ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വീശിയില്ലെങ്കില്‍, ഫോറത്തില്‍ പോയി വായിനോക്കിയില്ലെങ്കില്‍ വിലകൂടിയ സിഗരറ്റുപാക്കുകള്‍ കൈയിലില്ലെങ്കില്‍ അവധിദിവസങ്ങളില്‍ ഉച്ചയ്ക്കു 12 മണിവരെ കിടന്നുറങ്ങിയില്ലെങ്കില്‍ ഇതിനൊക്കെ സമാധാനം പറഞ്ഞു മടുത്തുപോകും. അതാണു ബാംഗ്ലൂര്‍…! വഴിപിഴച്ച ജന്മങ്ങളുടെ വിഴുപ്പുചാലായി ഇവിടെ വന്നെത്തുന്നവർ നിമിഷമ്പ്രതി മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നഗരം. നല്ലതേത്‍ ചീത്തയേതെന്നു തിരിച്ചറിയാനാവാതെ മാറിനിന്നുകാണുക മാത്രമേ എന്നേപ്പോലുള്ളവര്‍ക്കു വിധിച്ചിട്ടുള്ളൂ… അതിനും അതിന്റേതായൊരു രസമുണ്ട്!!

കൽപ്പാത്തി രഥോത്സവ സമരം

Posted on by Rajesh Odayanchal

കൽപ്പാത്തി രഥോത്സവ സമരം (1924): മലബാറിലെ അവർണ്ണരുടെ സഞ്ചാരസ്വാതന്ത്ര്യ പോരാട്ടം

കേരള നവോത്ഥാന ചരിത്രത്തിലും പൗരാവകാശ പോരാട്ടങ്ങളിലും സുവർണ്ണ ലിപികളിൽ രേഖപ്പെടുത്തേണ്ട ഒരു സുപ്രധാന അധ്യായമാണ് 1924-ൽ പാലക്കാട് നടന്ന കൽപ്പാത്തി രഥോത്സവ സമരം. പാലക്കാട് നഗരത്തിലെ പ്രസിദ്ധമായ കൽപ്പാത്തി ശ്രീ വിശ്വനാഥസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ രഥോത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ച്, ക്ഷേത്രത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള അഗ്രഹാര വീഥികളിലൂടെ അയിത്ത ജാതിക്കാർക്ക് (ഈഴവർ, ദളിതർ തുടങ്ങിയവർക്ക്) സഞ്ചരിക്കാനുള്ള അവകാശം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടതിനെതിരെ ഉയർന്നുവന്ന ജനകീയ പ്രക്ഷോഭമാണിത്. തിരുവിതാംകൂറിൽ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ വൈക്കം സത്യാഗ്രഹം നടക്കുന്ന അതേ കാലയളവിൽ, മദിരാശി സർക്കാരിന്റെ കീഴിലായിരുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് മലബാറിൽ നടന്ന ഈ സമരം, കേവലം ഒരു ക്ഷേത്രാചാരത്തിനെതിരെയുള്ള പ്രതിഷേധമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, പൊതുഖജനാവിൽ നിന്നും പണം ചിലവാക്കി സംരക്ഷിക്കുന്ന പൊതുനിരത്തുകളിൽ എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും തുല്യ അവകാശമുണ്ടെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച അനിഷേധ്യമായ മനുഷ്യാവകാശ പോരാട്ടമായിരുന്നു.¹

ചരിത്ര പശ്ചാത്തലവും അഗ്രഹാരങ്ങളിലെ ജാതിവ്യവസ്ഥയും

പാലക്കാടിന്റെ സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രമാണ് കൽപ്പാത്തി. തമിഴ്നാട്ടിൽ നിന്നും കുടിയേറിപ്പാർത്ത തമിഴ് ബ്രാഹ്മണരായിരുന്നു (അയ്യർ വിഭാഗം) ഈ പ്രദേശത്തെ പ്രധാന താമസക്കാർ. ക്ഷേത്രങ്ങളെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് അവർ നിർമ്മിച്ച പ്രത്യേക പാർപ്പിട സമുച്ചയങ്ങളായ ‘അഗ്രഹാരങ്ങൾ’ കടുത്ത ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെയും അയിത്താചാരങ്ങളുടെയും കോട്ടകളായിരുന്നു. കൽപ്പാത്തി വിശ്വനാഥസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള വീഥികളിൽ ബ്രാഹ്മണർക്കും മറ്റ് ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്കും മാത്രമേ പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഈഴവർ, തീയാർ, ചെറുമർ, പുലയർ തുടങ്ങിയ അവർണ്ണ വിഭാഗങ്ങൾക്ക് ഈ അഗ്രഹാര വീഥികളിലൂടെ നടക്കാൻ കർശനമായ വിലക്കുണ്ടായിരുന്നു.²

എന്നാൽ ഈ നിരത്തുകൾ കേവലം ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സ്വകാര്യ സ്വത്തായിരുന്നില്ല. പാലക്കാട് മുനിസിപ്പാലിറ്റിയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്ന ഈ റോഡുകളുടെ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾക്കും വഴിവിളക്കുകൾക്കും മറ്റുമായി മുനിസിപ്പാലിറ്റി പൊതുനികുതിയിൽ നിന്നുള്ള ഫണ്ടാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. നികുതി നൽകുന്നതിൽ തുല്യപങ്കാളിത്തമുള്ള അവർണ്ണർക്ക്, ആ പണം കൊണ്ട് സംരക്ഷിക്കുന്ന റോഡുകളിൽ പ്രവേശനം നിഷേധിക്കുന്നത് കടുത്ത അനീതിയായിരുന്നു. ഈ സാമൂഹിക വൈരുദ്ധ്യമാണ് കൽപ്പാത്തി സമരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന കാരണം.³

ദേശീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ സ്വാധീനവും ശബരി ആശ്രമവും

1920-കളിൽ കേരളത്തിലുടനീളം വലിയ സാമൂഹിക ഉണർവ്വ് പ്രകടമായിരുന്നു. 1924 മാർച്ചിൽ ആരംഭിച്ച വൈക്കം സത്യാഗ്രഹം മലബാറിലെ അവർണ്ണ ജനതയ്ക്കും വലിയ ആത്മവിശ്വാസം നൽകി. ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ പാലക്കാട്ടെ നവോത്ഥാന-ദേശീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ സിരാകേന്ദ്രമായിരുന്നത് അകത്തേത്തറയിൽ സ്ഥാപിതമായ ‘ശബരി ആശ്രമം’ ആണ്. കോൺഗ്രസ് നേതാവും സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവുമായിരുന്ന ടി. ആർ. കൃഷ്ണസ്വാമി അയ്യർ (T. R. Krishnaswami Iyer) 1923-ൽ സ്ഥാപിച്ച ഈ ആശ്രമം ഹരിജനോദ്ധാരണ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെയും അയിത്തോച്ചാടനത്തിന്റെയും പ്രധാന വേദിയായി മാറി. ഒരു ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച വ്യക്തിയായിരുന്നിട്ടും, സ്വന്തം സമുദായത്തിലെ അനാചാരങ്ങൾക്കെതിരെ പടപൊരുതാൻ കൃഷ്ണസ്വാമി അയ്യർ തയ്യാറായി.

ഇതേസമയം, ഉത്തരേന്ത്യയിൽ നിന്നും പഞ്ചാബിൽ നിന്നുമുള്ള ആര്യസമാജം (Arya Samajam) പ്രവർത്തകരും മലബാറിൽ സജീവമായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു. ഹിന്ദുമതത്തിലെ ജാതിവ്യവസ്ഥയെയും തൊട്ടുകൂടായ്മയെയും നിശിതമായി എതിർത്തിരുന്ന ആര്യസമാജം, അവർണ്ണർക്ക് സഞ്ചാരസ്വാതന്ത്ര്യം നേടിക്കൊടുക്കുന്നതിനായി കൽപ്പാത്തിയിൽ ശക്തമായ നിലപാടുകളെടുത്തു. പണ്ഡിറ്റ് ഋഷിറാം, ആര്യഭടൻ തുടങ്ങിയ ആര്യസമാജം നേതാക്കളും ടി. ആർ. കൃഷ്ണസ്വാമി അയ്യരും ചേർന്നാണ് കൽപ്പാത്തി സമരത്തിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്.⁴

1924-ലെ രഥോത്സവവും സമരത്തിന്റെ പൊട്ടിത്തെറിയും

എല്ലാ വർഷവും നവംബർ മാസത്തിലാണ് (തുലാം-വൃശ്ചികം) കൽപ്പാത്തിയിലെ പ്രസിദ്ധമായ രഥോത്സവം നടക്കുന്നത്. 1924-ലെ രഥോത്സവ സമയത്ത്, അഗ്രഹാര വീഥികളിലൂടെ നടക്കാൻ അനുവദിക്കണമെന്ന് പാലക്കാട്ടെ ഈഴവരും മറ്റ് അവർണ്ണ വിഭാഗങ്ങളും ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഈ ആവശ്യത്തിന് കോൺഗ്രസിന്റെയും ആര്യസമാജത്തിന്റെയും പൂർണ്ണ പിന്തുണയുണ്ടായിരുന്നു.

രഥോത്സവ ദിവസങ്ങളിൽ ആര്യസമാജം പ്രവർത്തകരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ അവർണ്ണർ സംഘടിതരായി അഗ്രഹാര വീഥികളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. തങ്ങളുടെ പരമ്പരാഗതമായ ആചാരങ്ങൾ ലംഘിക്കപ്പെടുന്നതും ക്ഷേത്രപരിസരം അശുദ്ധമാകുന്നതും യാഥാസ്ഥിതികരായ ബ്രാഹ്മണർക്ക് അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അവർ സംഘടിച്ചുകൊണ്ട് അവർണ്ണരെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു.

അവർണ്ണരും ആര്യസമാജം പ്രവർത്തകരും അടങ്ങുന്ന സംഘം അഗ്രഹാരത്തിലേക്ക് കടന്നതോടെ സവർണ്ണർ അവർക്ക് നേരെ കടുത്ത ആക്രമണം അഴിച്ചുവിട്ടു. വീടുകളുടെ മട്ടുപ്പാവുകളിൽ നിന്നും ജനാലകളിൽ നിന്നും പ്രക്ഷോഭകർക്ക് നേരെ കല്ലുകളും തിളച്ച വെള്ളവും മുളകുപൊടിയും വലിച്ചെറിഞ്ഞു. സമാധാനപരമായി തങ്ങളുടെ അവകാശം സ്ഥാപിക്കാൻ വന്ന അവർണ്ണരെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിച്ചു. പാലക്കാട് നഗരം വലിയൊരു സംഘർഷഭൂമിയായി മാറി. കൃഷ്ണസ്വാമി അയ്യരെപ്പോലുള്ള നേതാക്കൾക്കും ക്രൂരമായ മർദ്ദനമേറ്റു.⁵

ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഇരട്ടത്താപ്പും നിരോധനാജ്ഞയും

കൽപ്പാത്തിയിലെ സംഘർഷം നിയന്ത്രിക്കാൻ എന്ന പേരിൽ ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസ് സ്ഥലത്തെത്തി. നിയമവാഴ്ചയും തുല്യതയും ഉറപ്പാക്കേണ്ട ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികൾ, അക്കാലത്ത് സ്വീകരിച്ചത് തികച്ചും യാഥാസ്ഥിതികർക്ക് അനുകൂലമായ നിലപാടായിരുന്നു. മുനിസിപ്പൽ റോഡിലൂടെ നടക്കാൻ പൗരന്മാർക്ക് അവകാശമുണ്ടെന്ന് അറിയാമായിരുന്നിട്ടും, സവർണ്ണരായ പ്രമാണിമാരെ പിണക്കാൻ ബ്രിട്ടീഷ് മലബാർ കളക്ടർ തയ്യാറായില്ല.

ക്രമസമാധാന പ്രശ്നം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി മലബാർ ഡിസ്ട്രിക്ട് മജിസ്ട്രേറ്റ് ക്രിമിനൽ നടപടിച്ചട്ടം (CrPC) വകുപ്പ് 144 പ്രകാരം കൽപ്പാത്തി അഗ്രഹാരങ്ങളിൽ നിരോധനാജ്ഞ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇതനുസരിച്ച് അവർണ്ണർ രഥോത്സവ സമയത്ത് അഗ്രഹാര വീഥികളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത് കർശനമായി നിരോധിച്ചു. യാഥാസ്ഥിതികരുടെ ആക്രമണങ്ങളെ തടയുന്നതിന് പകരം, ആക്രമിക്കപ്പെട്ട അവർണ്ണരുടെ അവകാശങ്ങൾ നിഷേധിക്കുന്ന ഉത്തരവാണ് ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം പുറപ്പെടുവിച്ചത്. ഇത് വലിയ രാഷ്ട്രീയ വിവാദങ്ങൾക്ക് തിരികൊളുത്തി. കോൺഗ്രസും മറ്റ് പുരോഗമന പ്രസ്ഥാനങ്ങളും ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന്റെ ഈ ഇരട്ടത്താപ്പിനെതിരെ രാജ്യവ്യാപകമായി പ്രതിഷേധിച്ചു.⁶

തുടർപോരാട്ടങ്ങളും ആര്യസമാജത്തിന്റെ ഇടപെടലുകളും

1924-ലെ രഥോത്സവം പോലീസ് കാവലിൽ സവർണ്ണർ മാത്രം പങ്കെടുത്തുകൊണ്ട് അവസാനിച്ചെങ്കിലും സമരം അവിടെ അവസാനിച്ചില്ല. കൽപ്പാത്തിയിലെ സംഭവങ്ങൾ കേരളത്തിലുടനീളം അയിത്തവിരുദ്ധ പോരാട്ടങ്ങൾക്ക് പുതിയ ഊർജ്ജം നൽകി. ആര്യസമാജം നേതാവ് സ്വാമി ശ്രദ്ധാനന്ദൻ ഈ സമയത്ത് കേരളം സന്ദർശിക്കുകയും കൽപ്പാത്തിയിലെ അയിത്തോച്ചാടന സമരങ്ങൾക്ക് പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ കരുത്ത് പകരുകയും ചെയ്തു.

ടി. ആർ. കൃഷ്ണസ്വാമി അയ്യർക്ക് സ്വന്തം സമുദായത്തിൽ നിന്നും കടുത്ത ഊരുവിലക്കും (സാമൂഹിക ബഹിഷ്കരണം) നേരിടേണ്ടി വന്നു. അദ്ദേഹത്തെ അഗ്രഹാരത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നതിൽ നിന്നുപോലും യാഥാസ്ഥിതികർ വിലക്കി. എന്നാൽ ഇതൊന്നും അദ്ദേഹത്തെയോ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം നിന്നവരെയോ തളർത്തിയില്ല. അടുത്ത വർഷങ്ങളിലും കൽപ്പാത്തിയിൽ ഈ അവകാശപ്പോരാട്ടം തുടർന്നു. മദിരാശി നിയമസഭയിലും (Madras Legislative Council) കൽപ്പാത്തിയിലെ തീണ്ടൽ വലിയ ചർച്ചാവിഷയമായി. പൊതുറോഡുകളിൽ അയിത്തം ആചരിക്കുന്നത് നിയമവിരുദ്ധമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കാൻ മദിരാശി സർക്കാരിന് മേൽ വലിയ സമ്മർദ്ദമുണ്ടായി.

ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യവും പ്രത്യാഘാതങ്ങളും

കൽപ്പാത്തി രഥോത്സവ സമരം കേരളത്തിന്റെ, പ്രത്യേകിച്ച് മലബാറിന്റെ സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിൽ അനൽപ്പമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുണ്ട്:

  1. പൊതു ഇടങ്ങളിലെ അവകാശ പ്രഖ്യാപനം: പൊതുനികുതി ഉപയോഗിച്ച് പരിപാലിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ ജാതിയുടെ പേരിൽ ആരെയും മാറ്റിനിർത്താൻ കഴിയില്ലെന്ന ശക്തമായ സന്ദേശം നൽകാൻ ഈ സമരത്തിന് കഴിഞ്ഞു. വൈക്കം സത്യാഗ്രഹത്തിന്റെ അതേ ആശയങ്ങൾ മലബാറിലും പ്രാവർത്തികമായി.

  2. ദളിത്-പിന്നാക്ക വിഭാഗങ്ങളുടെ ഉണർവ്വ്: നൂറ്റാണ്ടുകളായി അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടിരുന്ന മലബാറിലെ അവർണ്ണ ജനതയ്ക്ക് സ്വന്തം അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ച് ബോധവന്മാരാകാനും, സവർണ്ണ മേധാവിത്വത്തിനെതിരെ സംഘടിക്കാനും ഈ സമരം ധൈര്യം നൽകി.

  3. ബ്രിട്ടീഷ് നയങ്ങളുടെ പൊള്ളത്തരം തുറന്നുകാട്ടൽ: നിയമത്തിന് മുന്നിൽ എല്ലാവരും സമന്മാരാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടിരുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം, പ്രതിസന്ധി ഘട്ടങ്ങളിൽ സവർണ്ണർക്ക് അനുകൂലമായാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത് എന്ന് ജനങ്ങൾക്ക് ബോധ്യമായി. ഇത് ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന് കൂടുതൽ കരുത്തുപകർന്നു.

  4. നിയമനിർമ്മാണങ്ങൾക്കുള്ള അടിത്തറ: കൽപ്പാത്തി, ഗുരുവായൂർ തുടങ്ങിയ സമരങ്ങളുടെ തുടർച്ചയായാണ് 1938-ൽ മദിരാശി അസംബ്ലി മലബാർ ക്ഷേത്രപ്രവേശന ബിൽ (Malabar Temple Entry Act) പാസാക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചത്. ഇത് പിന്നീട് എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളും പൊതുവഴികളും എല്ലാവർക്കുമായി തുറന്നുകൊടുക്കാൻ കാരണമായി.

1924-ലെ കൽപ്പാത്തി രഥോത്സവ സമരം എന്നത് ഇരുളടഞ്ഞ ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെ മുഖത്തേക്കേറ്റ വലിയൊരു പ്രഹരമായിരുന്നു. യാഥാസ്ഥിതികത്വത്തിന്റെ കരിങ്കൽകോട്ടകളായിരുന്ന അഗ്രഹാരങ്ങളിലേക്ക് നീതിയുടെയും സമത്വത്തിന്റെയും വെളിച്ചം കടത്തിവിടാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഒരുപറ്റം ധീരരായ മനുഷ്യരുടെ ത്യാഗത്തിന്റെ കഥയാണിത്. സ്വന്തം സമുദായത്തിൽ നിന്ന് ബഹിഷ്കൃതനായിട്ടും അധഃസ്ഥിതർക്ക് വേണ്ടി പോരാടിയ ടി. ആർ. കൃഷ്ണസ്വാമി അയ്യരെപ്പോലുള്ള മഹാരഥന്മാരുടെ ചോരയും വിയർപ്പുമാണ് ഇന്നത്തെ ആധുനിക, മതേതര കേരളത്തിന്റെ അടിത്തറ. വൈക്കം സത്യാഗ്രഹത്തോളം തന്നെ ചരിത്രപ്രാധാന്യമുള്ള കൽപ്പാത്തി സമരം, പൗരാവകാശങ്ങൾ ഔദാര്യമല്ലെന്നും അത് പോരാടി നേടേണ്ടതാണെന്നുമുള്ള സത്യം വരുംതലമുറകളെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു.

അനുബന്ധം (Appendices)

അനുബന്ധം 1: കേരള നവോത്ഥാനത്തിലെ പ്രധാന പൗരാവകാശ/വഴിനടപ്പ് സമരങ്ങൾ (ടൈംലൈൻ)

  • വില്ലുവണ്ടി സമരം (1893): മഹാത്മാ അയ്യങ്കാളിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ദളിതർക്ക് വഴിനടക്കാൻ വേണ്ടി തിരുവനന്തപുരത്ത് നടന്ന ചരിത്രപരമായ പ്രക്ഷോഭം.

  • കണ്ടിയൂർ ക്ഷേത്ര റോഡ് സമരം (1920): മാവേലിക്കരയിൽ ടി. കെ. മാധവന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ തീണ്ടൽ പലകകൾക്ക് എതിരെ നടന്ന ആദ്യകാല സമരം.

  • വൈക്കം സത്യാഗ്രഹം (1924-25): വൈക്കം ക്ഷേത്ര റോഡുകളിൽ എല്ലാവർക്കും പ്രവേശനം ആവശ്യപ്പെട്ട് നടന്ന ദേശീയ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ച ഐതിഹാസിക സത്യാഗ്രഹം.

  • കൽപ്പാത്തി രഥോത്സവ സമരം (1924): പാലക്കാട് കൽപ്പാത്തി അഗ്രഹാര വീഥികളിലെ യാഥാസ്ഥിതികത്വത്തിന് എതിരെ നടന്ന സമരം.

  • തിരുവാർപ്പ് സമരം (1927): കോട്ടയത്ത് ക്ഷേത്ര റോഡിലൂടെയുള്ള സഞ്ചാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി ഈഴവ-പുലയ വിഭാഗങ്ങൾ നടത്തിയ സമരം.

  • ഗുരുവായൂർ സത്യാഗ്രഹം (1931-32): ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ എല്ലാ ഹിന്ദുക്കൾക്കും പ്രവേശനം ആവശ്യപ്പെട്ട് കെ. കേളപ്പന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന സമരം.

അനുബന്ധം 2: കൽപ്പാത്തി സമരത്തിലെ പ്രധാന നേതാക്കൾ

  • ടി. ആർ. കൃഷ്ണസ്വാമി അയ്യർ (T. R. Krishnaswami Iyer): കൽപ്പാത്തി സമരത്തിന്റെ നട്ടെല്ല്. ‘അയിത്തക്കാരനായ ബ്രാഹ്മണൻ’ എന്ന് യാഥാസ്ഥിതികരാൽ പരിഹസിക്കപ്പെട്ട ഇദ്ദേഹം 1923-ൽ ശബരി ആശ്രമം സ്ഥാപിച്ചു. ദളിത് വിദ്യാർത്ഥികളെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ താമസിപ്പിച്ച് പഠിപ്പിച്ചു. സമരത്തിൽ പങ്കെടുത്ത് ക്രൂരമായ മർദ്ദനങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങി.

  • പണ്ഡിറ്റ് ഋഷിറാം (Pandit Rishi Ram): മലബാറിലെ അവർണ്ണർക്ക് ആത്മവിശ്വാസം നൽകുന്നതിനായി പ്രവർത്തിച്ച പ്രമുഖ ആര്യസമാജം നേതാവ്. കൽപ്പാത്തി സമരത്തിൽ നേരിട്ട് പങ്കെടുത്തു.

  • സ്വാമി ശ്രദ്ധാനന്ദൻ (Swami Shraddhanand): ഉത്തരേന്ത്യയിലെ പ്രമുഖ നവോത്ഥാന നായകനും ആര്യസമാജം നേതാവും. സമരത്തിന് ഐക്യദാർഢ്യം പ്രഖ്യാപിച്ച് കേരളം സന്ദർശിക്കുകയും പ്രക്ഷോഭകർക്ക് ആത്മീയവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്തു.

  • കെ. പി. കേശവമേനോൻ (K. P. Kesava Menon): മലബാർ പ്രദേശ് കോൺഗ്രസ് കമ്മിറ്റിയുടെ അക്കാലത്തെ പ്രമുഖ നേതാവും മാതൃഭൂമി പത്രാധിപരും. വൈക്കത്തും കൽപ്പാത്തിയിലും ഒരുപോലെ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ജനങ്ങളെ ബോധവൽക്കരിക്കുന്നതിൽ വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു.

അവലംബം (References/Bibliography)

  1. Sreedhara Menon, A. (1967). A Survey of Kerala History. Kottayam: Sahitya Pravarthaka Co-operative Society. (കേരള നവോത്ഥാന പ്രസ്ഥാനങ്ങളെയും അയിത്തവിരുദ്ധ പോരാട്ടങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ആധികാരിക വിവരണങ്ങൾ).¹

  2. Panikkar, K. N. (1989). Culture, Ideology, Hegemony: Intellectuals and Social Consciousness in Colonial India. New Delhi: Tulika Books. (അഗ്രഹാരങ്ങളിലെ ജാതി നിർമ്മിതിയെയും സവർണ്ണ മേധാവിത്വത്തെയും കുറിച്ചുള്ള പഠനം).²

  3. Menon, P. K. K. (1972). The History of Freedom Movement in Kerala (Volume II). Trivandrum: Regional Records Survey Committee, Government of Kerala. (ബ്രിട്ടീഷ് മലബാറിലെ ഭരണകൂട നയങ്ങളും ദേശീയ പ്രസ്ഥാനവും).³

  4. Ravindran, T. K. (1975). Vaikam Satyagraha and Gandhi. Trichur: Sri Narayana Institute of Social and Cultural Development. (വൈക്കം സത്യാഗ്രഹത്തോടൊപ്പം നടന്ന മറ്റു സമാന്തര സമരങ്ങളുടെ ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം).⁴

  5. Chentharassery, T. H. P. (1984). Kerala Navodhanathile Chila Marannupoya Edukal (Some Forgotten Pages in Kerala Renaissance). Trivandrum: Prabhath Book House. (കൽപ്പാത്തിയിലെ ആക്രമണങ്ങളും ആര്യസമാജത്തിന്റെ ഇടപെടലുകളും).⁵

  6. Gopalankutty, K. (1989). National Movement in Malabar, 1920-1947. New Delhi: Criterion Publications. (പോലീസ് മർദ്ദനവും സെക്ഷൻ 144 പ്രഖ്യാപിച്ച ബ്രിട്ടീഷ് ഇരട്ടത്താപ്പും).⁶

Surya Namaskar | Salutations to the Sun

Posted on by Rajesh Odayanchal

Practicing sun salutations regularly can produce longevity, efficiency, strength and improve overall health. You can make your waist and spine flexible through sun salutations. You can tone up and beautify your arms and broaden your chest. If your spirit has started sagging lately, practice sun salutations to revive and rekindle your lost and drooping spirit.

Surya Namaskar is included in the regular routine of prayer and worship. Means it must be practiced regularly. Its greater importance has been described in the scriptures. As per the scriptures, a single day worship of the sun has virtues equivalent to the bestowal presentation of one lakh milk cows. Like worship, Surya Namaskaras too has their own significance. Surya Namaskara means prayer (Vandana) of Lord Surya. Surya Vandana is short. Surya Namaskara is an ancient system of Indian exercise. Stand facing the east at dawn and peacefully chant the mantras to pray Lord Surya and offer red sandals, flowers, rice grains (Akshatas) with water of simply the water alone as ARGHE (libation) and perform Surya Namaskara. This whole process must be performed before the sunrise is better.

Making difficult body movements becomes easy and your movements also become more graceful through practicing sun salutations. Unpleasant body odors are eradicated by Surya Namaskar. If your Adam’s apple has become abnormally prominent, it can be reduced through regularly performing sun salutations. Of course you can reduce your fat and get rid of love handles and beer belly through this exercise.

Even premature greying of hair and excessive hair fall can be arrested through sun salutations. Women can benefit a lot by practicing sun salutations. The process of child birth can become easier and hassle free or pain free and menstrual irregularity gets suppressed by regular practice of sun salutations.

If your breasts have started to sag, this exercise will stimulate the breast mass and restore firmness to your breasts, making them perkier. The pectoral muscles are strengthened and the glands are stimulated through this exercise. This helps to restore lost elasticity and improves the flexibility of muscles.

Skin disorders are prevented and the skin is refreshed through Surya Namaskar.
The function of the endocrine glands as well as that of the thyroid gland is normalized and your anxiety is calmed down through this exercise. It will even eliminate insomnia and promote deep sleep.

Your memory power is improved and the nervous system is toned up through sun salutations. Various kinds of toxic gases including carbon dioxide, and that too in large quantities are eliminated through the practice of Surya Namaskar. Thus this exercise is a kind of detoxifying agent for your body.

The blood is oxygenated and the lungs are thoroughly ventilated through the performance of this exercise. Even the muscles of your abdomen are strengthened. You can eliminate dyspepsia and constipation and activate your digestion and tone up the digestive system through Surya Namaskar.

For Devotees

The 12 Names of Surya – the Sun
1) Om Maitreya nam-ah       (The friend of all)
2)   Om Ravaye nam-ah         (Praised by all)
3)   Om Suryaya nam-ah       (The guide of all)
4)   Om Bhanave nam-ah      (The bestower of beauty)
5)   Om Khagaya nam-ah     (Stimulator of the senses)
6)   Om Pushne nam-ah        (The nourisher of all)
7)   Om Hiranyagarbhaya nam-ah   (The creator)
8)   Om Marichaye nam-ah   (Destroyer of disease)
9)   Om Adityaya nam-ah      (The inspirer)
10) Om Savitre nam-ah          (The purifier)
11) Om Arkaya nam-ah         (The radiant)
12) Om Bhaskaraya nam-ah    (The illuminator)

The 108 Names of Surya

Brahma once recounted to the sages the one hundred and eight sacred names of Surya. The Brahma Purana lists these names and we reproduce them in nine groups of twelve names each.

(1) Surya, Archana, Bhagavana, Tvashta, Pusha, Arka, Savita, Ravi, Gabhastimana, Aja, Kala, Mrityu.

(2) Dhata, Prabhakara, Prithivi, Jala, Teja, Akasha, Vayu, Parayana, Soma, Brihaspati, Shukra, Budha.

(3) Angaraka, Indra, Vivasvana, Diptamshu, Shuchi, Shouri,Shanaishvara, Brahma, Vishu, Rudra, Skanda, Vaishravana.

(4) Yama, Vaidyuta, Jathara, Agni, Aindhana, Tejohapti, Dharmadhvaja, Vedakarta, Vedanga, Vedavahana, Krita, Treta.

(5) Dvapara, Kali, Sarvasurashraya, Kala, Kashtha, Muhurta, Kshapa, Yama, Kshana, Samvatsara, Ashvattha, Kalachakra.

(6) Vibhavasu, Shashvata, Purusha, Yogi, Vyaktavyakta, Sanatana, Kaladhyaksha, Prajadhyaksha, Vishvakarma, Tamonuda, Varuna, Sagara.

(7) Amsha, Jimuta, Jivana, Ariha, Bhutashraya, Bhutapati, Sarvalokanamaskrita, Shrashta, Samvartaka, Vahni, Sarvadi, Alolupa.

(8) Anata, Kapila, Bhanu, Kamada, Sarvotamukha, Jaya, Vishala, Varada, Sarvabhutasevita, Mana, Suparna, Bhutadi.

(9) Shighraga, Pranadharana, Dhanvantari, Dhumaketu, Adideva, Aditinandana, Dvadashatma, Ravi, Daksha, Pita, Mata, Pitamaha.

See Video Tutorial

പ്രവാസിയുടെ ദുഃഖം…

Posted on by Rajesh Odayanchal

ഇന്നു രാവിലെ:
ഒരു ഇടിയപ്പത്തിന്‌(നൂല്‍‌പ്പുട്ട്) എട്ടു രൂപ; മൂന്നെണ്ണത്തിന്‌ 24 രൂപ!
ഇടിയപ്പത്തിന്റെ default കറി കടലക്കറിയത്രേ!! അതുകൊണ്ട് ചോദിക്കാതെ തന്നെ അതു കൂടെ കിട്ടും; അതിനു 15 രൂപ!!
ഒരു കുഞ്ഞു ഗ്ലാസില്‍ മുക്കാല്‍ ഭാഗം ചായ (കുറ്റം പറയരുതല്ലോ നല്ല രുചിയുള്ള പായസം പോലുള്ള ചായ), അതിന്‌ 7 രൂപ…
ആകെ 24 + 15 + 7 = 46 രൂപ…
50 രൂപ കൊടുത്തപ്പോള്‍ ഹോട്ടലുടമ പറഞ്ഞു ബാക്കി 4 രൂപ ഉച്ചക്കു തരാമെന്ന്…

ഇനി ഉച്ചയ്ക്ക്:
ചോറ്, എന്തൊക്കെയോ പച്ചക്കറികള്‍ കഴുകിയ വെള്ളത്തില്‍ ഉപ്പും പുളിയും ഒഴിച്ച് സാമ്പറെന്നു പേരുമിട്ടൊരു കറി, പറശ്ശിനിക്കടവ് മുത്തപ്പന്റെ പ്രസാദം പോലെ ഒരു പയറു കറി, ഒരു സ്പൂണ്‍ റെഡിമെയ്‌ഡ് അച്ചാര്‍, ഒരു പപ്പടം = 45 രൂപ!!

വൈകുന്നേരം: മൂന്നു ചപ്പാത്തി 24 രൂപ… എന്തോ ഭാഗ്യത്തിന്‌ കൂടെ കിട്ടുന്ന കറിയെന്നു പറയുന്ന സാധനത്തിനു പൈസയില്ല!!

ഇവിടെ ബാഗ്ലൂരില്‍ ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണ് 🙁

ചില ആത്മീയവ്യഭിചാരങ്ങള്‍

Posted on by Rajesh Odayanchal

അപ്രതീക്ഷിതമായി മുന്നിലെത്തിയ ചില ദൃശ്യങ്ങളോടുള്ള പ്രതികരണങ്ങൾ പലപ്പോഴും നമ്മെ അമ്പരപ്പിക്കാറുണ്ട്; ചിലപ്പോൾ അത് ചിന്തകളെ മരവിപ്പിക്കും. മതപരിവർത്തനത്തിന്റെ പേരിലുള്ള അതിക്രമങ്ങളെയും അതിൻ്റെ സാമൂഹിക തലങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ സമൂഹത്തിൽ സജീവമായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ, ചില നിരീക്ഷണങ്ങൾ നമ്മുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാതെ പോകുന്നുണ്ടാവാം. ഇവിടെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടതുപോലുള്ള ഒരു വീഡിയോ, ഒരു പ്രത്യേക മതവിഭാഗത്തിന്റെ മഹിമ വർണ്ണിക്കാനായി, രാജ്യത്തിൻ്റെ പൊതുചിഹ്നങ്ങളെയും മൂല്യങ്ങളെയുംപോലും ദുർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, മറ്റുള്ളവരെ ഇകഴ്ത്തിക്കാട്ടുന്ന ശ്രമങ്ങൾ നടത്തുന്നത് കാണുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു വല്ലായ്മ നിറയുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്.

ഒരു ദേശീയ ചിഹ്നത്തെപ്പോലും തങ്ങളുടെ വിഭാഗീയ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ച്, അധികാരത്തിൻ്റെയും ഐക്യത്തിൻ്റെയും പ്രതീകമായ അശോകചക്രത്തെ സ്വന്തമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഇത്തരം വാദങ്ങൾ, അറിവിനെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നതിൻ്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ്. യഥാർത്ഥത്തിൽ, അറിവ് ഒരു ആയുധമാണ്; അത് നന്മയ്ക്കായും പുതിയ സൃഷ്ടികൾക്കായും ഉപയോഗിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ വിനാശകരമായ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ മെനയാനും. അറിവുള്ള വ്യക്തിയുടെ നാവിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്ന ദുർവ്യാഖ്യാനങ്ങൾ, മതഗ്രന്ഥങ്ങളോ ദേശീയ ചിഹ്നങ്ങളോ ആകട്ടെ, അവയെ വളച്ചൊടിച്ച് തെരുവുകളിൽ പ്രസംഗിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അത് നിരപരാധികളെ വേദനിപ്പിക്കുകയും തെറ്റിദ്ധാരണകൾ വളർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ‘ബഹുജനം പലവിധം’ എന്ന് പറയുന്നത് എത്രയോ സത്യമാണ്. എല്ലാവർക്കും എല്ലാ കാര്യങ്ങളുടെയും ആഴം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞെന്നുവരില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, പിഴച്ച നാവുകളിൽ നിന്ന് പടച്ചുവിടുന്ന ദുർവാക്കുകളുടെ ഫലം പലപ്പോഴും സമൂഹത്തിലെ നിഷ്‌കളങ്കരായ അംഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്നു.

എന്നാൽ, ഈ പ്രതിസന്ധികൾക്കിടയിലും, നമ്മെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ചില ഉദാത്തമായ സത്യങ്ങളുണ്ട്. വാക്കുകൾക്ക് വിഭജിക്കാനാവാത്തത്ര ആഴമുണ്ട് മനുഷ്യബന്ധങ്ങൾക്ക്. മതങ്ങളുടേയും ദർശനങ്ങളുടേയും മൂല്യങ്ങൾ ഏതൊരാൾ വായിച്ചാലും, അവയൊക്കെയും മനുഷ്യനെ സ്നേഹിക്കാനും പരസ്പരം സഹായിക്കാനും മാത്രമാണ് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത്. വിദ്വേഷത്തിൻ്റെയും വിഭാഗീയതയുടെയും മതിലുകൾ കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിനു പകരം, വ്യത്യസ്തമായ വിശ്വാസങ്ങളോടുള്ള ബഹുമാനത്തിലും സ്നേഹത്തിലുമാണ് നമ്മുടെ രാജ്യത്തിൻ്റെ യഥാർത്ഥ ശക്തി കുടികൊള്ളുന്നത്. തെറ്റിദ്ധാരണകൾക്ക് മറുപടി നൽകേണ്ടത് വെറുപ്പുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച്, കരുണയോടും വ്യക്തതയോടും കൂടിയുള്ള സംവാദങ്ങളിലൂടെയാണ്. രാജ്യത്തിൻ്റെ പതാകയിലെ ഓരോ നിറവും, അത് കാവിയായാലും പച്ചയായാലും, മധ്യത്തിലെ ധർമ്മചക്രവും സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഏതെങ്കിലും ഒരു വിഭാഗത്തെ സ്വന്തമാക്കാനുള്ളതല്ല, മറിച്ച്, എല്ലാ വിഭാഗക്കാർക്കും ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും നീതിയും ഉറപ്പുവരുത്തുന്ന ഉന്നതമായ ഭാരതീയ പൈതൃകത്തെയാണ്. ഈ ഐക്യവും സൗഹൃദവുമാണ് നാം മുറുകെപ്പിടിക്കേണ്ട ഏറ്റവും വലിയ പോസിറ്റീവായ സത്യം. അതുകൊണ്ട്, നമ്മുടെ സംസാരത്തിലും എഴുത്തിലുമെല്ലാം, ഈ സ്നേഹത്തിൻ്റെയും സഹവർത്തിത്വത്തിൻ്റെയും ഭാഷയായിരിക്കണം എന്നും നിലനിൽക്കേണ്ടത്.

 (വീഡിയോയുടെ യൂടൂബ് ലിങ്ക് താഴെ കൊടുത്തിരുന്നു. ആ വിഡിയോ പിന്നീട് യൂടൂബ് തന്നെ ഡിലീറ്റ് ചെയ്തിരുന്നു)

 

പണം

Posted on by Rajesh Odayanchal

ജീവിതയാത്രയിൽ മുന്നോട്ട് പോകാൻ നമുക്ക് പണം ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ, പലപ്പോഴും നാം പണത്തിന് നൽകുന്ന അമിത പ്രാധാന്യം, മനുഷ്യബന്ധങ്ങൾക്കും സമാധാനത്തിനും മുകളിൽ പണം വളരുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് കാര്യങ്ങളെ എത്തിക്കുന്നു. പണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ഒരു ചെറിയ മാറ്റം വരുത്തിയാൽ തന്നെ, ജീവിതം കൂടുതൽ മനോഹരമാക്കാം.

എന്താണ് പണം?

പണം എന്നത് കേവലം അക്കങ്ങളോ കറൻസിയോ മാത്രമല്ല; അത് നമ്മുടെ ആവശ്യങ്ങളെ നിറവേറ്റാനുള്ള ഒരു ഉപാധി (Tool) മാത്രമാണ്. നമ്മൾ അതിജീവിക്കാനും, അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ നേടാനും, ഒരു പരിധിവരെ സുരക്ഷിതമായ ഭാവി ഉറപ്പാക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒന്നാണത്. പണം സമ്പാദിക്കുക എന്നത് വിജയമല്ല, മറിച്ച് ആ പണം ഉപയോഗിച്ച് നാം എന്ത് സൃഷ്ടിക്കുന്നു, എങ്ങനെയുള്ള ജീവിതം നയിക്കുന്നു എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ വിജയം.

പണം എങ്ങനെ വിനിയോഗിക്കണം?

പണത്തെ കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില കാര്യങ്ങൾ:

  • ആവശ്യവും ആഗ്രഹവും തിരിച്ചറിയുക: നമുക്ക് ആവശ്യമുള്ളതും (Needs), ആഗ്രഹിക്കുന്നതും (Wants) തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയുക. ആവശ്യമുള്ളതിനായി ചെലവഴിക്കുന്നത് സന്തോഷം നൽകുമെങ്കിലും, ആഗ്രഹങ്ങളുടെ പിന്നാലെയുള്ള അമിതമായ ഓട്ടം അസ്വസ്ഥതകളാണ് നൽകുക.

  • നിക്ഷേപം എന്ന കരുതൽ: സമ്പാദിക്കുന്ന പണം മുഴുവൻ ചെലവഴിക്കുന്നതിന് പകരം, ഭാവിയിലെ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഒരു വിഹിതം മാറ്റിവെക്കുന്ന ശീലം വളർത്തുക. ഇത് സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വവും മാനസിക സമാധാനവും നൽകുന്നു.

  • പങ്കിടലിന്റെ സന്തോഷം: പണത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ അർത്ഥം അത് മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് എത്തുമ്പോഴാണ്. അർഹതപ്പെട്ടവർക്ക് സഹായം നൽകാനും, സമൂഹത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി ചെറിയ തോതിലെങ്കിലും വിനിയോഗിക്കാനും കഴിയുമ്പോൾ പണം കൂടുതൽ മൂല്യമുള്ളതാകുന്നു.

പണവും ബന്ധങ്ങളും: ഒരു പുതിയ കാഴ്ചപ്പാട്

പണത്തിന്റെ പേരിൽ രണ്ട് വ്യക്തികളോ, സമൂഹങ്ങളോ തമ്മിൽ തർക്കങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത് വളരെ സാധാരണമാണ്. എന്നാൽ, പണത്തേക്കാൾ വലുതാണ് നമുക്കിടയിലുള്ള മനുഷ്യബന്ധങ്ങൾ.

പണം വരും പോകും, എന്നാൽ നഷ്ടപ്പെട്ട ബന്ധങ്ങൾ തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ പലപ്പോഴും സാധിക്കില്ല. പണത്തെ തർക്കങ്ങൾക്കുള്ള ആയുധമാക്കാതെ, ഐക്യത്തിനുള്ള ഒരു പാലമായി മാറ്റാൻ നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം. ലാഭനഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്കുകൾ നോക്കുന്നതിനേക്കാൾ, പരസ്പര ബഹുമാനത്തിനും സ്നേഹത്തിനും മുൻഗണന നൽകുന്ന സമൂഹമാണ് നമുക്ക് വേണ്ടത്. പണം ഒരു മികച്ച ദാസനാണ്, എന്നാൽ മോശമായൊരു യജമാനനും. പണം നമ്മെ ഭരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മാറി, പണത്തെ നന്മയ്ക്കായി ഭരിക്കാനും വിനിയോഗിക്കാനും നമുക്ക് കഴിയണം. പണം കൊണ്ടല്ല, പ്രവർത്തികൾ കൊണ്ടും സ്നേഹം കൊണ്ടും വേണം നമ്മൾ മറ്റുള്ളവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വലിയവരാകാൻ. ഓർക്കുക, പണം നൽകുന്ന സൗകര്യത്തേക്കാൾ വലുതാണ്, നല്ല മനസ്സ് നൽകുന്ന സന്തോഷം. പണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില കവിതാശകലങ്ങൾ ഇവിടെ കൊടുക്കുന്നു:

പണം‌ ബ്രഹ്‌മോ പണം‌ വിഷ്‌ണു, പണം‌ ദേവോ മഹേശ്വരഃ
പണം‌ സാക്ഷാല്‍‌ പരബ്രഹ്‌മം‌, തസ്‌മൈ ശ്രീ പണമേ നമഃ

പണം പഴയകാല കൃതികളിൽ

അന്നരക്കാശെനിക്കില്ലായിരുന്നു ഞാൻ
മന്ദസ്മിതാസ്യനായ് നിന്നിരുന്നു
ഇന്നു ഞാൻ വിത്തവാൻ തോരുന്നതില്ലെന്റെ
കണ്ണുകൾ, കഷ്ട്മിതെന്തുമാറ്റം(ചങ്ങമ്പുഴ)

ഉത്തമം സ്വാർജിതം വിത്തം –
മദ്ധ്യമം ജനകാർജിതം
അധമം സോദരദ്രവ്യം
സ്ത്രീ വിത്തമധമാധമം (സുഭാഷിതരതനാകരം)

ഐശ്വര്യമാകും തിമിരം -കണ്ണിൽ ബാധിക്കിലപ്പൊഴേ
ദാരിദ്ര്യമായമഷി താൻ- തേച്ചെന്നാലേ തെളിഞ്ഞിടൂ (അവസരോക്തിമാല)
ദ്രവ്യമുണ്ടെങ്കിലേ ബന്ധുക്കളുണ്ടാവൂ
ദ്രവ്യമില്ലാത്തവനാരുമില്ലാ ഗതി.
ദിവ്യനെന്നാകിലും ഭവ്യനെന്നാകിലും
ദ്രവ്യമില്ലാഞ്ഞാൽ തരംകെടും നിർണയം (പഞ്ചതന്ത്രം)

ധനമെന്നുള്ളതു മോഹിക്കുമ്പോൾ
വിനയമൊരുത്തനുമില്ലിഹനൂനം
തനയൻ ജനകനെ വഞ്ചനചെയ്യും
ജനകൻ തനയനെ വധവുംകൂട്ടും
അനുജൻ ജ്യേഷ്ഠനെ വെട്ടിക്കൊല്ലും
മനുജന്മാരുടെ കർമമിതല്ലാം (കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ)

പണമെന്നുള്ളതു കൈയ്യിൽ വരുമ്പോൾ
ഗുണമെന്നുള്ളതു ദൂരത്താകും
പണവും ഗുണവും കൂടിയിരിപ്പാൻ
പണിയെന്നുള്ളതു ബോധിക്കേണം (കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ)

പണമില്ലാത്ത പുരുഷൻ മണമില്ലാത്ത പൂവുപോൽ(അവസരോക്തിമാല)

പണമെന്നാഖ്യ കേൾക്കുമ്പോൾ
പിണവും വാ പിളർന്നിടും (അവസരോക്തിമാല)

പണമൊരുവനു ഭൗതികപ്രതാപ-
ത്തണലിലിരുന്നു രമിപ്പതിന്നുകൊള്ളാം
ഘൃണയതിനൊരുനാളുമില്ല ജീവ
വ്രണമതുണക്കുകയില്ല തെല്ലുപോലും.(ചങ്ങമ്പുഴ)

മുതൽ വെളിയിലിറക്കാതത്രയും മൂടിവയ്ക്കും
വ്രതമുടയ കടുപ്പക്കാർക്കു നാശം കലാശം. (വള്ളത്തോൾ- ചിത്രയോഗം)

വയോവൃദ്ധൻ , തപോവൃദ്ധൻ, ജ്ഞാനവൃദ്ധനുമെന്നിവർ
മൂവരും ധന്യവൃദ്ധന്റെ -വാതിൽക്കൽ കാത്തുനിൽക്കുവോർ(വള്ളത്തോൾ -ദൂര)

പണമുണ്ടാക്കാനായി സമയം കളയാൻ എനിക്കൊക്കില്ല. അമേരിക്കൻ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ ലൂയി അഗാസിസ്.

കവിതെഴുത്തിൽ പണമുണ്ടാകില്ല. പണത്തിലാണെങ്കിൽ കവിതയൊട്ടില്ലതാനും ഇംഗ്ലീഷ് കവി റൊബർട്ട് ഗ്രേവ്സ്.

ധാരാളം പണമുള്ള ഒരു ദരിദ്രനായി ജീവിച്ചാൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ടെനിക്ക് . പാബ്ലൊ പിക്കാസൊ

പണത്തെ എത്ര കെട്ടിപിടിച്ചാലും അത് തിരികെ കെട്ടിപിടിക്കില്ല . അമേരിക്കൻ ശേഖരത്തിൽ നിന്നും

പണം പാഴാക്കിയാൽ പണക്കുറവ് സംഭവിച്ചെന്നിരിക്കും എന്നാൽ സമയം പാഴാക്കിയാൽ ജീവിതത്തിന്റെ അംശമാണ് നഷ്ടപ്പെടുക .മൈക്കിൽ ലീബൗഫ്

ദിനപത്രത്തിൽ കോടീശ്വർനമാരുടെ പട്ടികയിൽ എന്റെ പേരങ്ങാൻ വന്നിട്ടുണ്ടൊ എന്ന് ഞാൻ എന്നും പരിശോധിക്കും .ഇല്ലെന്നു കാണുമ്പോൾ ഞാൻ ജോലിക്കു പോകും . അമേരിക്കൻ ഹാസ്യ താരം റൊബർട്ട് ഓർബൻ

പണത്തിന്റെ കാര്യം വരുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഒരേ മതക്കാരാണ് . വോൾട്ടയർ

പണത്തിനു പലപ്പോഴും തീ പിടിച്ച വിലയാൺ .എമേഴ്സൺ.

പണത്തെ ആരാധിക്കുന്നവനെ പണം പിശാചിനെപോലെ വേട്ടയാടും . അമേരിക്കൻ ഗ്രനഥകാരൻ ഹെൻട്രി ഫീൽഡിംഗ്

 

പഴംചൊല്ലുകളിലെ പണം
സമ്പത്ത് കാലത്ത് തൈപത്തു വച്ചാ-
ലാപത്തുകാലത്തു കാ പത്തു തിന്നാം

കനകം മൂലം കാമിനി മൂലം കലഹം പലവിധമുലകിൽ സുലഭം (നമ്പ്യാർ)

പണമെന്നുള്ളത് കൈയ്യിൽ വരുമ്പോൾ ഗുണമെന്നുള്ളത് ദൂരത്താകും

പണം കണ്ടാലേ പണം വരൂ

പണം കൊടുത്ത് ആനയെ വാങ്ങിയാൽ പവൻ കൊടുത്ത് പാപ്പാനെ നിർത്തണം

പണം കൊണ്ടെറിഞ്ഞാലേ പണത്തിന്മേൽ കൊള്ളൂ

പണം നോക്കി പണ്ടം കൊള്ളുക , ഗുണം നോക്കി പെണ്ണുകൊള്ളുക

പണം നോക്കിനു മുഖംനോക്കില്ല

പണം പന്തലിൽ കുലം കുപ്പയിൽ

പണം പാഷാണം, ഗുണം നിർവാണം

പണം പെരുത്താൽ ഭയം പെരുക്കും

പണം മണ്ണാക്കുക മണ്ണ് പണമാക്കുക

കടമപകടം; കടമില്ലാത്ത കഞ്ഞി ഉത്തമം

കടമൊഴിഞ്ഞാൽ ഭയമൊഴിഞ്ഞു

കടം കാതറുക്കും

കടം കാലനു തുല്യം

കടം കൊടുത്താലിടയും കൊടുക്കണം

കടം കൊടുത്തു പട്ടിണി കിടക്കരുത്

കടം വാങ്ങി കുടിവെച്ചാൽ കുടികൊണ്ട് കടം വീട്ടാം

കടം വാങ്ങിയുണ്ടാൽ മനം വാടിവാഴാം

കടം വീടിയാൽ ധനം

 

പണം മറ്റുഭാഷകളിൽ
പണത്തോടും പെണ്ണിനോടും കളി അരുത് (ഇംഗ്ലീഷ്)

പണത്തെക്കുറിച്ച് പൊങ്ങച്ചം പറയരുത്. അത് ഏതു സമയവും നഷ്ടപ്പെടാം( യിഡ്ഡിഷ്)

പണമിടപ്പാട് മാതാപിതാക്കളേയും കുട്ടികളേയും അന്യരാക്കുന്നു (ജപ്പാൻ)

കടം കൊടുക്കാൻ പണമില്ലാത്തവൻ ധന്യനാണ്. അവൻ ശത്രുക്കളെ സമ്പാദിക്കുന്നില്ല ( യിഡ്ഡിഷ്)

കടം കൊടുക്കുന്നവനു പണവും ഒപ്പം സുഹൃത്തും നഷ്ടപ്പെടുന്നു ( ഇംഗ്ലീഷ്)

മടിശ്ശീലയിൽ പണമില്ലാത്തവന്റെ ചുണ്ടിൽ മധുരവാക്കുകൾ ഉണ്ടാവും( ഡാനിഷ്)

മടിശ്ശീലയിൽ പണമില്ലെങ്കിൽ ചുണ്ടിൽ തേനുണ്ടാവണം (ഫ്രഞ്ച്)

പണം മോഹിക്കുന്നവൻ എന്തും മോഹിക്കുന്നവനാണ് (ഇംഗ്ലീഷ്)

പണമില്ലാത്തവനു മടിശ്ശീല വേണ്ട ( ഇംഗ്ലീഷ്)

പണം വിതക്കുന്നവൻ ദാരിദ്ര്യം കൊയ്യൂം ( ഡാനിഷ്)

കുറച്ചു പണം പുറത്തേക്ക് പോകാതെ ധാരാളം പണം അകത്തേക്ക് വരില്ല ചൈനീസ്

ഒരൊറ്നമെങ്കിലും ഉണ്ടാവട്ടെ (തുർക്കി)

പണമുണ്ടോ കൈയ്യിൽ? ഇരിക്കൂ. പണമില്ലേ? സ്ഥലം വിട്ടോള്ളൂ (ജർമ്മൻ)

പണമുള്ളവന്റെ അഭിപ്രായം സ്വീകരിക്കപ്പെടും ( ഹീബ്രു)

പാപം ചെയ്യാനും പണം ആവശ്യമാണ് (യിഡിഷ്)

കുമാരനാശന്റെ കവിത പണം
1910 – ജൂണിൽ എഴുതിയത്.
വരഗുണനര, വായുവീഥിമേൽ നീ
വിരവൊടു തീർത്തൊരു കോട്ട വീണുപോയോ!
കരയുഗമയി കെട്ടി, നോക്കി വിണ്ണിൽ‌-
ത്തിരയുവതീ നെടുവീർപ്പൊടെന്തെടോ നീ?

വിരയുവതിഹ നിൻമതത്തിനായോ
പുരുമമതം സമുദായഭൂതിയോർത്തോ
പരഹിതകരമാം പ്രവൃത്തിതന്നിൽ‌
പരമഭിവൃദ്ധിയതിന്നുവേണ്ടിയോ നീ.

സ്ഥിരമിഹ സുഖമോ മഹത്ത്വമോ നീ,
വരഗുണമാർന്നൊരു വിദ്യയോ യശസ്സോ
പരമസുകൃതമോ കടന്ന സാക്ഷാൽ‌
പരഗതിയോ– പറകെന്തെടോ കൊതിപ്പൂ.

കുറവു കരുതിയിങ്ങു കേണിരുന്നാൽ‌
കുരയുകയാം വിലയാർന്ന നിന്റെ കാലം
മറവകലെ രഹസ്യമോതുവൻ‌, നീ
പറയുക പോയിതു നിന്റെയിഷ്ടരോടും.

കരുതുക, കൃതിയത്നലഭ്യനേതും
തരുവതിനീശനിയുക്തനേകനീ ഞാൻ‌
വിരവിൽ‌ വിഹിതവൃത്തിയേതുകൊണ്ടും
പരമിഹ നേടുക, യെന്നെ, നീ — പണത്തെ!

അവലംബമായി വിക്കിഗ്രന്ഥശാല, വിക്കിപീഡീയ, വിക്കിചൊല്ലുകൾ എന്നിവ എടുത്തിരിക്കുന്നു.

ഞാന്‍-ഒരു നാട്ടുമ്പുറത്തുകാരന്‍

Posted on by Rajesh Odayanchal

ഞാന്‍, ഒരു നാട്ടുമ്പുറത്തുകാരന്‍. അതികഠിനങ്ങളായ ആദര്‍ശങ്ങളോ വിശ്വാസങ്ങളോ ഒന്നും വെച്ചുപുലര്‍ത്താത്ത ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യന്‍. ഓരോ സൂര്യോദയവും ഓരോ മഹാത്ഭുതങ്ങളാണെനിക്ക്. നല്ലതിനുവേണ്ടി ആശിക്കുന്നു. നല്ലതിനുവേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു. എല്ലാവരിലും നന്മയുണ്ടെന്നു കരുതുന്നു; സ്നേഹമുണ്ടെന്നു കരുതുന്നു, വിശ്വസിക്കുന്നു.

അറിയാനുള്ള ആഗ്രഹം ജന്മസിദ്ധമാണെന്നു തോന്നുന്നു. നല്ലതായാലും ചീത്തയായാലും ഒരക്ഷരം പോലും കളയാതെ വായിക്കും. പണമേറെ ചെലവിട്ടതു പുസ്തകങ്ങള്‍‌ക്കാണ്, പിന്നെ കടം കൊടുക്കാനും. കൊടുത്തതു പുസ്തകമാണെങ്കിലും പണമാണെങ്കിലും തിരിച്ചു കിട്ടിയതു വിരളമാണ്. സൗഹൃദത്തെ അതിയായി മാനിക്കുന്നു, ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. എന്നാല്‍, ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങളെ ആരിലും അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കാറില്ല. നല്ല സുഹൃത്തിനു മുന്നില്‍ എന്നുമൊരു കളിപ്പാട്ടമാണു ഞാന്‍. അതിലുണ്ടാവുന്ന നഷ്ടങ്ങള്‍ പോലും ചെറുപുഞ്ചിരിയാല്‍ മറക്കാനിഷ്‍ടപ്പെടുന്നു.

നിരീശ്വരവാദിയല്ല. ഒരു വിശ്വാസത്തിനുമെതിരുമല്ല. അമ്പലത്തില്‍ പോകാറില്ല; പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാനറിയില്ല. മനുഷ്യസ്‍നേഹത്തിലധിഷ്‍ഠിതമായ എല്ലാ വിശ്വാസത്തിലും ദൈവമുണ്ടെന്നു കരുതുന്നു. ദൈവത്തിന്റെരിപ്പിടം മനസ്സിനകത്തു തന്നെയെന്നും മനസ്സുതന്നെ ക്ഷേത്രമെന്നും കരുതുന്നു. ദൈവം എന്നില്‍നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ ഒന്നല്ലാത്തതിനാല്‍ തന്നെ സദാ സന്തോഷപ്രദമാണു ജീവിതം. ടെന്‍ഷനില്ല, ഭയമില്ല, രോഗങ്ങളൊന്നുമില്ല.

22 വയസ്സുവരെ മാര്‍ക്സിസ്‍റ്റുകാരനായിരുന്നു. ഇപ്പോഴും നല്ല കമ്യൂണിസ്‍റ്റായി തുടരുന്നു. പക്ഷേ പിണറായിയുടെ കമ്യൂണിസത്തില്‍ വിശ്വാസം പോരാ. പാര്‍ട്ടിവിട്ടതങ്ങനെയാണ്. ജാതിയിലും മതത്തിലും പടുത്തുയര്‍ത്തുന്ന ഏതൊരു പാര്‍ട്ടിയോടും യോജിപ്പില്ല. ന്യൂനപക്ഷന്യായം പറഞ്ഞു പിളര്‍ന്നുപിളര്‍ന്നു വലുതാവുന്ന ഈര്‍‌ക്കിലിപ്പാര്‍ട്ടികളോടുമില്ല മമത. കൈയിട്ടുവാരുന്ന, കട്ടുമുടിക്കുന്ന രാഷ്‍ട്രീയക്കാരെ പണ്ടേ വെറുത്തുപോയി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വോട്ടുചെയ്യാറില്ല. വോട്ടുനേടി ജയിച്ചവന്‍ നാടിനെ കട്ടുമുടിക്കുമ്പോള്‍ ഉത്തരം മുട്ടി വായടച്ചുപിടിക്കേണ്ടല്ലോ. കട്ടുതിന്നുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാരനെ, സിനിമകളില്‍ സുരേഷ്‍ഗോപി എടുത്തിട്ടു പെരുമാറുമ്പോള്‍ എണീറ്റു നിന്നു കൈയ്യടിക്കാറുണ്ട്‍.rajesh odayanchal

തമാശകളെ ഇഷ്‍ടപ്പെടുന്നു. കവിതകള്‍ ഇഷ്‍ടപ്പെടുന്നു. യാത്ര ഇഷ്‍ടമാണ്, നറുനിലാവും പെരുമഴയും ഇഷ്‍ടമാണ്. തുളസിച്ചെടിയെ ഇഷ്ടമാണ്, തുമ്പപ്പൂവിനേയും കൊങ്ങിണിപ്പൂവിനേയും ഇഷ്ടമാണ്.വെറുതേ നടക്കാന്‍ ഇഷ്ടമാണ്. കൊച്ചുകുഞ്ഞിന്റെ കളിക്കൊഞ്ചലിഷ്‍ടമാണ്. പുലര്‍കാലരശ്‍മികളെ ഇഷ്‍ടമാണ്. തണലത്തിരികാനിഷ്‍ടമാണ്. താരാട്ടുപാട്ടുകളിഷ്ടമാണ്.

സദാ സന്തോഷപ്രദമാണു മനസ്സ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അതിയായ സന്തോഷങ്ങള്‍ക്കു പ്രത്യേകസ്ഥാനം ലഭികാറില്ല. ദു:ഖങ്ങളും അല്പസമയത്തേക്കുമാത്രം. തെരുവില്‍ വിശന്നിരിക്കുന്ന മനുഷ്യനെ കണ്ടാല്‍ മനസ്സുലൊരു വിങ്ങലുണ്ട്‍. മൃഗങ്ങളെ കൊണ്ടു ജോലിചെയ്യിപ്പിക്കുമ്പോഴും വണ്ടികള്‍ വലിപ്പിക്കുമ്പോഴും മനസ്സിലൊരു തേങ്ങലുണരും.

തെരുവില്‍ ഭിക്ഷ യാചിക്കുന്നവര്‍ക്കു പണം കൊടുക്കാറില്ല. ലോട്ടറി ടിക്കറ്റു പോലുള്ള ഭാഗ്യപരീക്ഷണങ്ങളിലേര്‍പ്പെടാറില്ല. സൈക്കിളോടിക്കാനറിയില്ല. വലിയില്ല, കുടിയില്ല. പ്രഷറില്ല, ഷുഗറില്ല. കൊളസ്‍ട്രോളില്ല.  അസൂയയില്ല, പരിഭവമില്ല, പരാതികളുമില്ല.

ഏതൊരു സാഹചര്യവുമായി എളുപ്പം പൊരുത്തപ്പെടും. ക്ഷമ കുറവാണെങ്കിലും ക്ഷമിക്കാനറിയാം, മലയാളമൊഴിച്ച് മറ്റൊരുഭാഷയും നന്നായറിയില്ല. ഓർമ്മശക്തികുറവാണ്. സ്വന്തം മൊബൈല്‍ നമ്പര്‍ പോലും കാണാതെ പറയാനാവില്ല. എവിടേയും ഇടിച്ചുകേറാനറിയില്ല. തര്‍‌ക്കങ്ങളില്‍ സ്ഥിരപരാചിതന്‍. കാല്‍ക്കുലേറ്ററില്ലാതെ കണക്കുകൂട്ടാനറിയില്ല. തെറ്റാതെ ഗുണനപ്പട്ടിക ചൊല്ലാനറിയില്ല. വേദഗണിതത്തിലൊക്കെ താല്പര്യമുണ്ടുതാനും.

സമയത്തിന്റെ വില മനസ്സിലാക്കുന്നു, അവസരങ്ങളെ മുതലാക്കുന്നു, എങ്കില്‍‌കൂടി ചിലതു നഷ്‌ടമാവുന്നു. നഷ്‌ടമായതിനെ കുറിച്ചു വേവലാതിപ്പെടാറില്ല. എന്നാല്‍‌ നഷ്‌ടസ്വപ്‌നങ്ങളെ താലോലിക്കുന്നു. കവിത കേള്‍ക്കും, ചിത്രം വരയ്‍ക്കും, സിനിമ കാണും, നടക്കാനിറങ്ങും, തളര്‍ന്നുറങ്ങും.
………………. ………………. ………….
അല്പം കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകൾ!!
ഇപ്പോൾ വിവാഹിതനാണ്; ഒരു മാലാഖക്കുഞ്ഞിന്റെ അച്ഛനുമാണ്.
വലിയും കുടിയുമൊന്നും ഇപ്പോഴും ഇല്ല; സൈക്കളോടിക്കാൻ ഇപ്പോഴുമറിയില്ല;
വായന കുറഞ്ഞു; ടൈംറ്റേബിൾ വെച്ച് വായിച്ചാൽ പോലും അതൊരു ചടങ്ങായി മൂന്നു ദിവസത്തിനകം മടക്കിവെയ്ക്കും.
മൊബൈൽ നമ്പർ ഒക്കെ ഇപ്പോൾ കാണാതെ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു! യാത്രകൾ ഏറെ കൂടിയിരിക്കുന്നു.