ഭൂമിയെ സ്നേഹിച്ച ദേവാംഗനയൊരു
പൂവിന്റെ ജന്മം കൊതിച്ചു
ഒരുവരുമറിയാതെ വന്നു.. മണ്ണില്
ഒരു നിശാഗന്ധിയായ് കണ് തുറന്നു
പിന്നിലാവിറ്റിറ്റു വീണു കന്നിമണ്ണിനായ്
ആരോ ചുരന്ന നറും പാലിലെങ്ങോ
കരിനിഴല് പാമ്പിഴഞ്ഞു
കാലം നിമിഷ ശലഭങ്ങളായ്
നൃത്ത ലോലം വലം വെച്ചു നിന്നൂ
സുസ്മിതയായവള് നിന്നൂ..മൂക
നിഷ്പന്ദഗന്ധര്വ്വ ഗീതമുറഞ്ഞൊരാ
ശില്പത്തിന് സൗന്ദര്യമായ് വിടര്ന്നൂ
സ്നേഹിച്ചു തീരാത്തൊരാത്മാവിന് ഉല്ക്കട
ദാഹവുമായവള് നിന്നൂ…
