അനുരാഗത്തിന്റെ അനശ്വര ലഹരി മലയാള കവിതയെ കാല്പനികതയുടെ (Romanticism) വസന്തതീരങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ച കാവ്യഗന്ധർവ്വനാണ് ചങ്ങമ്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ള. പ്രണയവും വിരഹവും സൗഹൃദവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരികളിൽ എപ്പോഴും ഒരു ലഹരിയായി പെയ്തിറങ്ങിയിരുന്നു. ചങ്ങമ്പുഴയുടെ പ്രണയതീവ്രതയും സൗന്ദര്യബോധവും ഏറ്റവും ഹൃദ്യമായി ആവിഷ്കരിക്കപ്പെട്ട കവിതകളിലൊന്നാണ് 'കാമുകൻ വന്നാൽ!'. ഈ കവിതയെക്കുറിച്ചുള്ള ആഴത്തിലുള്ളതും വിവരസമ്പന്നവുമായ ഒരു അവലോകനം താഴെ നൽകുന്നു: 1. കവിതയുടെ കാതൽ: പ്രണയവും പ്രതീക്ഷയും 'കാമുകൻ വന്നാൽ!' എന്ന കവിത പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ, പ്രണയിതാവിന്റെ വരവിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പിന്റെയും ആഗമന വേളയിലെ പരമാനന്ദത്തിന്റെയും ആവിഷ്കാരമാണ്. പ്രതീക്ഷയുടെ വസന്തം: കാമുകന്റെ വരവ് പ്രകൃതിയിലും മനസ്സിലും ഉണ്ടാക്കുന്ന മാറ്റങ്ങളെ അതീവ മനോഹരമായി കവി വരച്ചുകാട്ടുന്നു. വിരഹത്തിന്റെ കരിനിഴലുകൾ മാറി പ്രണയത്തിന്റെ പ്രകാശം നിറയുന്ന നിമിഷങ്ങളാണവ. തീവ്രാനുരാഗം: കേവലമൊരു ശാരീരിക ബന്ധത്തിനപ്പുറം, ആത്മാവുകൾ തമ്മിലുള്ള ലയനമാണ് ചങ്ങമ്പുഴയ്ക്ക് പ്രണയം. ആ തീവ്രത കവിതയിലെ ഓരോ വരിയിലും നിഴലിക്കുന്നുണ്ട്. 2. ചങ്ങമ്പുഴയുടെ കാല്പനിക ഭാവം (Romanticism) മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ കാല്പനിക യുഗത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ് ചങ്ങമ്പുഴ. ഈ കവിതയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാല്പനിക ഭാവം അതിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ ദർശിക്കാം: പ്രകൃതിയും പ്രണയവും: ചങ്ങമ്പുഴ കവിതകളിൽ പ്രകൃതി വെറുമൊരു പശ്ചാത്തലമല്ല, മറിച്ച് വികാരങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുന്ന ഒരു കഥാപാത്രമാണ്. കാമുകൻ വരുമ്പോൾ മലരുകളും കാറ്റും പുഴയും ആ സന്തോഷത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു. സംഗീതാത്മകത: വരികളുടെ താളബോധവും ശബ്ദസൗന്ദര്യവുമാണ് ഈ കവിതയെ ജനപ്രിയമാക്കുന്നത്. വായിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിൽ ഒരു സംഗീതം ഉണർത്താൻ ചങ്ങമ്പുഴയുടെ പദവിന്യാസത്തിന് കഴിയുന്നുണ്ട്. വികാരങ്ങളുടെ അതിപ്രസരം: യുക്തിയേക്കാൾ വികാരങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന കാല്പനിക ശൈലി കവിതയിലുടനീളം കാണാം. പ്രണയത്തിന്റെ ആനന്ദക്കണ്ണീരും കാത്തിരിപ്പിന്റെ വ്യാകുലതകളും ഇതിൽ ഇഴചേർന്നിരിക്കുന്നു. 3. പ്രണയ-സൗഹൃദങ്ങൾക്ക് ചങ്ങമ്പുഴ നൽകിയ മഹത്വം ചങ്ങമ്പുഴയ്ക്ക് പ്രണയവും സൗഹൃദവും കേവലം ലൗകികമായ ബന്ധങ്ങളായിരുന്നില്ല; അവ ജീവിതത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്ന ചാലകശക്തികളായിരുന്നു. "പ്രണയമില്ലെങ്കിൽ പ്രപഞ്ചമില്ല" എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാവ്യദർശനം. തന്റെ സുഹൃത്തായ ഇടപ്പള്ളി രാഘവൻ പിള്ളയോടുള്ള ആത്മബന്ധം 'രമണൻ' എന്ന കൃതിയിലൂടെ അനശ്വരമാക്കിയ കവിയാണ് അദ്ദേഹം. ആ സൗഹൃദത്തിന്റെ ആഴം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ...
അച്ഛനേപ്പോലൊരു കള്ളനാണെന്നെന്നെ ആദ്യം വിളിച്ചതെന്നമ്മ
--- ഒരു തമാശപ്പാട്ട് --- അച്ഛനേപ്പോലൊരു കള്ളനാണെന്നെന്നെ ആദ്യം വിളിച്ചതെന്നമ്മഅമ്മിഞ്ഞപ്പാലു നുണയുന്ന കുഞ്ഞിനെ അമ്മ വിളിയ്ക്കുന്നു കള്ളന് കൊച്ചൂ കുസൃതികള് കാട്ടുമ്പൊളെന്നെയെന് എട്ടന് വിളിച്ചു നീ കള്ളന് അച്ചനോടമ്മിണി ടീച്ചര് പറഞ്ഞൂ പഠിക്കാന് മിടുക്കനീ കള്ളന് ഓട്ടത്തില് ചാട്ടത്തില് ഒന്നാമനാകുമ്പൊള് കൂട്ടുകാര് വാഴ്ത്തി നീ കള്ളന് കാമിനീമാരെ കമന്റടിക്കുന്നേരം "നാണമില്ലല്ലോട കള്ളാ..." കല്യാണപ്പെണ്ണിന് കരം പിടിച്ചു ഞാന് ദീപം വലം വെച്ച നേരം ഇത്തിരിയിക്കിളിയാക്കിയതോര്ത്തവള് പിന്നെ പറഞ്ഞു നീ കള്ളന്... അത്താഴമൂണു കഴിഞ്ഞു ഞാന- സ്വസ്ഥനായിട്ടുലാത്തുന്ന നേരം കള്ളച്ചിരിയോടടക്കം പറഞ്ഞവള് പിള്ളേരുറങ്ങീല കള്ളാ കക്കാതെ, കവരാതെ, കളളം പറയാതെ കള്ളനായ് തീര്ന്നു ഞാന് പണ്ടേ... കക്കാതെ കവരാതെ കള്ളം പറയാതെ കള്ളനായ് തന്നെ വളര്ന്നു...
ആരോ വിരല് നീട്ടി മനസ്സിന് മണ്വീണയില്…
ആരോ വിരല് നീട്ടി മനസ്സിന് മണ്വീണയില്...ഏതോ മിഴിനീരിന് ശ്രുതി മീട്ടുന്നു മൂകം...തളരും തനുവോടെ... ഇടറും മനമോടെ...വിടവാങ്ങുന്ന സന്ധ്യേ.. വിരഹാര്ദ്രയായ സന്ധ്യേ....ഇന്നാരോ വിരല് നീട്ടി മനസ്സിന് മണ്വീണയില്...വെണ്ണിലാവുപോലും നിനക്കിന്നെരിയും വേനലായി...വര്ണ്ണരാജിനീട്ടും വസന്തം വര്ഷശോകമായി...നിന്റെ ആര്ദ്രഹൃദയം തൂവല് ചില്ലുടഞ്ഞ പടമായി....ഇരുളില് പറന്നു മുറിവേറ്റുപാടുമൊരു പാവം പൂവല് കിളിയായ് നീ......പാതിമാഞ്ഞ മഞ്ഞില് പതുക്കെ പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മഴയില്...കാറ്റുമിന്നിമായും വിളക്കായ് കാത്തു നില്പ്പതാരേ...നിന്റെ മോഹശകലം പീലി ചിറകൊടിഞ്ഞ ശലഭം...മനസ്സില് മെനഞ്ഞ മഴവില്ലു മായ്ക്കുമൊരു പാവം കണ്ണീര് മുകിലായ് നീ....
പാടുവാന് മറന്നുപോയ്, സ്വരങ്ങളാമെന് കൂട്ടുകാര്…
പാടുവാന് മറന്നുപോയ്...സ്വരങ്ങളാമെന് കൂട്ടുകാര്...എങ്ങോ.. എങ്ങോ.. പോയ് മറഞ്ഞു...അപസ്വരമുതിരും ഈ മണിവീണ തന്തന്ത്രികളെല്ലാം തുരുമ്പിച്ചു പോയി...അറിയാതെ വിരല്തുമ്പാല് മീട്ടുമ്പോളുയരുംഗദ്ഗദ നാദമാര്ക്കു കേള്ക്കാന്..എങ്കിലും വെറുതെ പാടുന്നു ഞാന്കരളില് വിതുമ്പുമെന്മൗന നൊമ്പരം ശ്രുതിയായ്....
പ്രാണസഖീ ഞാന് വെറുമൊരു പാമരനാം പാട്ടുകാരന്
പ്രാണസഖീ ഞാന് വെറുമൊരു പാമരനാം പാട്ടുകാരന്ഗാനലോകവീഥികളില് വേണുവൂതുമാട്ടിടയന്...എങ്കിലുമെന് ഓമലാള്ക്കു താമസിയ്ക്കാനെന് കരളില്തങ്കക്കിനാക്കള് കൊണ്ടൊരു താജ്മഹാല് ഞാനുയര്ത്താം..മായാത്ത മധുരഗാന മാലിനിയുടെ കല്പടവില്കാണാത്ത പൂങ്കുടിലില് കണ്മണിയെ കൊണ്ടു പോകാം..പൊന്തിവരും സങ്കല്പ്പത്തിന് പൊന്നശോക മലര്വനിയില്ചന്തമേഴും ചന്ദ്രികതന് ചന്ദനമണി മന്ദിരത്തില്..സുന്ദര വസന്തരാവിന് ഇന്ദ്രനീല മണ്ഡപത്തില്എന്നുമെന്നും താമസിയ്ക്കാന് എന്റെ കൂടെ പോരുമോ നീ..
അരികില് നീയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലെന്നു ഞാന്
അരികില് നീയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലെന്നു ഞാന്ഒരു മാത്ര വെറുതേ നിനച്ചു പോയീ രാത്രി മഴ പെയ്തു തോര്ന്ന നേരം കുളിര് കാറ്റിലിലച്ചാര്ത്തുലഞ്ഞ നേരംഇറ്റിറ്റു വീഴും നീര്ത്തുള്ളി തന് സംഗീതംഹൃത്തന്ത്രികളില് പടര്ന്ന നേരംകാതരയായൊരു പക്ഷിയെന് ജാലകവാതിലിന് ചാരേ ചിലച്ച നേരംവാതിലിന് ചാരേ ചിലച്ച നേരംഒരു മാത്ര വെറുതേ നിനച്ചു പോയി മുറ്റത്തു ഞാന് നട്ട ചെമ്പകതൈയ്യിലെആദ്യത്തെ മൊട്ടു വിരിഞ്ഞ നാളില്സ്നിഗ്ദ്ധമാമാരുടെയോ മുടിച്ചാര്ത്തിലെന്മുഗ്ദ്ധ സങ്കല്പം തലോടി നില്ക്കേഏതോ പുരാതന പ്രേമ കഥയിലെഗീതികളെന്നില് ചിറകടിക്കേഗീതികളെന്നില് ചിറകടിക്കേഒരു മാത്ര വെറുതേ നിനച്ചു പോയീ...
ചില ആത്മീയവ്യഭിചാരങ്ങള്
അപ്രതീക്ഷിതമായി മുന്നിലെത്തിയ ചില ദൃശ്യങ്ങളോടുള്ള പ്രതികരണങ്ങൾ പലപ്പോഴും നമ്മെ അമ്പരപ്പിക്കാറുണ്ട്; ചിലപ്പോൾ അത് ചിന്തകളെ മരവിപ്പിക്കും. മതപരിവർത്തനത്തിന്റെ പേരിലുള്ള അതിക്രമങ്ങളെയും അതിൻ്റെ സാമൂഹിക തലങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ സമൂഹത്തിൽ സജീവമായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ, ചില നിരീക്ഷണങ്ങൾ നമ്മുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാതെ പോകുന്നുണ്ടാവാം. ഇവിടെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടതുപോലുള്ള ഒരു വീഡിയോ, ഒരു പ്രത്യേക മതവിഭാഗത്തിന്റെ മഹിമ വർണ്ണിക്കാനായി, രാജ്യത്തിൻ്റെ പൊതുചിഹ്നങ്ങളെയും മൂല്യങ്ങളെയുംപോലും ദുർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, മറ്റുള്ളവരെ ഇകഴ്ത്തിക്കാട്ടുന്ന ശ്രമങ്ങൾ നടത്തുന്നത് കാണുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു വല്ലായ്മ നിറയുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഒരു ദേശീയ ചിഹ്നത്തെപ്പോലും തങ്ങളുടെ വിഭാഗീയ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ച്, അധികാരത്തിൻ്റെയും ഐക്യത്തിൻ്റെയും പ്രതീകമായ അശോകചക്രത്തെ സ്വന്തമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഇത്തരം വാദങ്ങൾ, അറിവിനെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നതിൻ്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ്. യഥാർത്ഥത്തിൽ, അറിവ് ഒരു ആയുധമാണ്; അത് നന്മയ്ക്കായും പുതിയ സൃഷ്ടികൾക്കായും ഉപയോഗിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ വിനാശകരമായ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ മെനയാനും. അറിവുള്ള വ്യക്തിയുടെ നാവിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്ന ദുർവ്യാഖ്യാനങ്ങൾ, മതഗ്രന്ഥങ്ങളോ ദേശീയ ചിഹ്നങ്ങളോ ആകട്ടെ, അവയെ വളച്ചൊടിച്ച് തെരുവുകളിൽ പ്രസംഗിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അത് നിരപരാധികളെ വേദനിപ്പിക്കുകയും തെറ്റിദ്ധാരണകൾ വളർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. 'ബഹുജനം പലവിധം' എന്ന് പറയുന്നത് എത്രയോ സത്യമാണ്. എല്ലാവർക്കും എല്ലാ കാര്യങ്ങളുടെയും ആഴം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞെന്നുവരില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, പിഴച്ച നാവുകളിൽ നിന്ന് പടച്ചുവിടുന്ന ദുർവാക്കുകളുടെ ഫലം പലപ്പോഴും സമൂഹത്തിലെ നിഷ്കളങ്കരായ അംഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്നു. എന്നാൽ, ഈ പ്രതിസന്ധികൾക്കിടയിലും, നമ്മെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ചില ഉദാത്തമായ സത്യങ്ങളുണ്ട്. വാക്കുകൾക്ക് വിഭജിക്കാനാവാത്തത്ര ആഴമുണ്ട് മനുഷ്യബന്ധങ്ങൾക്ക്. മതങ്ങളുടേയും ദർശനങ്ങളുടേയും മൂല്യങ്ങൾ ഏതൊരാൾ വായിച്ചാലും, അവയൊക്കെയും മനുഷ്യനെ സ്നേഹിക്കാനും പരസ്പരം സഹായിക്കാനും മാത്രമാണ് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നത്. വിദ്വേഷത്തിൻ്റെയും വിഭാഗീയതയുടെയും മതിലുകൾ കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിനു പകരം, വ്യത്യസ്തമായ വിശ്വാസങ്ങളോടുള്ള ബഹുമാനത്തിലും സ്നേഹത്തിലുമാണ് നമ്മുടെ രാജ്യത്തിൻ്റെ യഥാർത്ഥ ശക്തി കുടികൊള്ളുന്നത്. തെറ്റിദ്ധാരണകൾക്ക് മറുപടി നൽകേണ്ടത് വെറുപ്പുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച്, കരുണയോടും വ്യക്തതയോടും കൂടിയുള്ള സംവാദങ്ങളിലൂടെയാണ്. രാജ്യത്തിൻ്റെ പതാകയിലെ ഓരോ നിറവും, അത് കാവിയായാലും പച്ചയായാലും, മധ്യത്തിലെ ധർമ്മചക്രവും സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഏതെങ്കിലും ഒരു വിഭാഗത്തെ സ്വന്തമാക്കാനുള്ളതല്ല, മറിച്ച്, എല്ലാ വിഭാഗക്കാർക്കും ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും നീതിയും ഉറപ്പുവരുത്തുന്ന ഉന്നതമായ...
പണം
ജീവിതയാത്രയിൽ മുന്നോട്ട് പോകാൻ നമുക്ക് പണം ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ, പലപ്പോഴും നാം പണത്തിന് നൽകുന്ന അമിത പ്രാധാന്യം, മനുഷ്യബന്ധങ്ങൾക്കും സമാധാനത്തിനും മുകളിൽ പണം വളരുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് കാര്യങ്ങളെ എത്തിക്കുന്നു. പണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ഒരു ചെറിയ മാറ്റം വരുത്തിയാൽ തന്നെ, ജീവിതം കൂടുതൽ മനോഹരമാക്കാം. എന്താണ് പണം? പണം എന്നത് കേവലം അക്കങ്ങളോ കറൻസിയോ മാത്രമല്ല; അത് നമ്മുടെ ആവശ്യങ്ങളെ നിറവേറ്റാനുള്ള ഒരു ഉപാധി (Tool) മാത്രമാണ്. നമ്മൾ അതിജീവിക്കാനും, അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ നേടാനും, ഒരു പരിധിവരെ സുരക്ഷിതമായ ഭാവി ഉറപ്പാക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒന്നാണത്. പണം സമ്പാദിക്കുക എന്നത് വിജയമല്ല, മറിച്ച് ആ പണം ഉപയോഗിച്ച് നാം എന്ത് സൃഷ്ടിക്കുന്നു, എങ്ങനെയുള്ള ജീവിതം നയിക്കുന്നു എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ വിജയം. പണം എങ്ങനെ വിനിയോഗിക്കണം? പണത്തെ കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില കാര്യങ്ങൾ: ആവശ്യവും ആഗ്രഹവും തിരിച്ചറിയുക: നമുക്ക് ആവശ്യമുള്ളതും (Needs), ആഗ്രഹിക്കുന്നതും (Wants) തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയുക. ആവശ്യമുള്ളതിനായി ചെലവഴിക്കുന്നത് സന്തോഷം നൽകുമെങ്കിലും, ആഗ്രഹങ്ങളുടെ പിന്നാലെയുള്ള അമിതമായ ഓട്ടം അസ്വസ്ഥതകളാണ് നൽകുക. നിക്ഷേപം എന്ന കരുതൽ: സമ്പാദിക്കുന്ന പണം മുഴുവൻ ചെലവഴിക്കുന്നതിന് പകരം, ഭാവിയിലെ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഒരു വിഹിതം മാറ്റിവെക്കുന്ന ശീലം വളർത്തുക. ഇത് സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വവും മാനസിക സമാധാനവും നൽകുന്നു. പങ്കിടലിന്റെ സന്തോഷം: പണത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ അർത്ഥം അത് മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് എത്തുമ്പോഴാണ്. അർഹതപ്പെട്ടവർക്ക് സഹായം നൽകാനും, സമൂഹത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി ചെറിയ തോതിലെങ്കിലും വിനിയോഗിക്കാനും കഴിയുമ്പോൾ പണം കൂടുതൽ മൂല്യമുള്ളതാകുന്നു. പണവും ബന്ധങ്ങളും: ഒരു പുതിയ കാഴ്ചപ്പാട് പണത്തിന്റെ പേരിൽ രണ്ട് വ്യക്തികളോ, സമൂഹങ്ങളോ തമ്മിൽ തർക്കങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത് വളരെ സാധാരണമാണ്. എന്നാൽ, പണത്തേക്കാൾ വലുതാണ് നമുക്കിടയിലുള്ള മനുഷ്യബന്ധങ്ങൾ. പണം വരും പോകും, എന്നാൽ നഷ്ടപ്പെട്ട ബന്ധങ്ങൾ തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ പലപ്പോഴും സാധിക്കില്ല. പണത്തെ തർക്കങ്ങൾക്കുള്ള ആയുധമാക്കാതെ, ഐക്യത്തിനുള്ള ഒരു പാലമായി മാറ്റാൻ നമുക്ക് ശ്രമിക്കാം. ലാഭനഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്കുകൾ നോക്കുന്നതിനേക്കാൾ, പരസ്പര ബഹുമാനത്തിനും സ്നേഹത്തിനും മുൻഗണന നൽകുന്ന സമൂഹമാണ് നമുക്ക് വേണ്ടത്. പണം ഒരു മികച്ച...
കുഞ്ഞുണ്ണിമാഷ്
കുഞ്ഞുണ്ണിമാഷ് ഒരു നാട്ടിലൊരു വീട്ടി- ലൊരു കുട്ടി പിറന്നു ആ കുട്ടിക്കൊരു നല്ല പേരു വേണമെന്നായ് പേരു തെണ്ടിയച്ഛനുടെ കാലൊക്കെ കുഴഞ്ഞു പേര് തപ്പിയമ്മയുടെ കയ്യൊക്കെ കുഴഞ്ഞു...‘കുഞ്ഞേ’യെന്ന് വിളിച്ചുകൊ- ണ്ടച്ഛനടുത്തെത്തി...‘ഉണ്ണി’യെന്ന് വിളിച്ചുകൊ- ണ്ടമ്മയടുത്തെത്തി... "കുഞ്ഞുണ്ണിയെന്നവരാ കുഞ്ഞിന് പേരിട്ടു.” :) ദാർശനിക മേമ്പൊടിയുള്ള ഹ്രസ്വകവിതകളിലൂടെ ചിന്താശേഷി ജനിപ്പിക്കുന്ന ചെറുവരികളെഴുതി മലയാളികളെ പിടിച്ചിരുത്തിയ ആധുനിക കവികളിലൊരാളാണ് കുഞ്ഞുണ്ണിമാഷ്. ബാലസാഹിത്യ മേഖലയിൽ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവനകൾ ഏറെ പ്രസിദ്ധമാണ്, അതുകൊണ്ടുതന്നെ കുട്ടിക്കവിതകളാണ് കുഞ്ഞുണ്ണിമാഷിന്റെ സവിശേഷത എന്ന ധാരണ അടിയുറച്ചുപോയിരുന്നു. ഞായപ്പള്ളി ഇല്ലത്തെ നീലകണ്ഠൻ മൂസതിന്റെയും അതിയാരത്തു നാരായണിഅമ്മയുടെയും മകനായി 1927 മേയ് 10-ന് കുഞ്ഞുണ്ണിമാഷ് ജനിച്ചു. ചേളാരി ഹൈസ്കൂളിൽ അദ്ധ്യാപകനായി തന്റെ ഔദ്യോഗികജീവിതം ആരംഭിച്ച കുഞ്ഞുണ്ണിമാഷ് തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും കോഴിക്കോട്ടാണ്ചെലവഴിച്ചത്. 1953ൽകോഴിക്കോട്ശ്രീ രാമകൃഷ്ണാ മിഷൻ ഹൈസ്കൂളിൽ അദ്ധ്യാപകനായി ചേർന്നു. 1982ൽ അദ്ധ്യാപനരംഗത്തുനിന്ന് വിരമിച്ചു. 1987-ൽ സ്വദേശമായ വലപ്പാട്ടേക്ക് തിരിച്ചുപോകുകയും തൃശൂരിൽ സാമൂഹ്യ-സാംസ്കാരിക പ്രവർത്തനങ്ങളിലേർപ്പെടുകയും ചെയ്തു. കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുടെ ഭാഷാശാസ്ത്രമാണ് കുഞ്ഞുണ്ണിമാഷിനെ ഏറെ സ്വാധീനിച്ചത്. കുട്ടിക്കാലത്ത് ഏറേയും വായിച്ചത് കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുടെ തുള്ളൽ കൃതികളായിരുന്നു.സ്കൂൾ വിദ്യാർത്ഥിയായിരിക്കുന്ന സമയത്ത് തുള്ളക്കഥകൾ എഴുതി സ്വയം അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നു.പത്താം തരം കഴിഞ്ഞ സമയത്ത് യുഗപ്രപഞ്ചം എന്ന തുള്ളലെഴുതി കവിയായി അറിയപ്പെട്ടുതുടങ്ങി മലയാള കവിതയിൽ വ്യതിരിക്തമായ ഒരു ശൈലി അവതരിപ്പിച്ച കവിയാണ് കുഞ്ഞുണ്ണി. ഹ്രസ്വവും ചടുലവുമായ കവിതകളിലൂടെയാണ് ഈ കവി ശ്രദ്ധേയനാകുന്നത്. അലങ്കാരസമൃദ്ധമായ കാവ്യശൈലിയിൽ നിന്ന് മാറി ഋജുവും കാര്യമാത്രപ്രസക്തവുമായ കവിതാരീതിയാണ് ഇദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചത്.ദാർശനികമായ ചായ്വ് പ്രകടമാക്കുന്നവയാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകൾ. ഉപഹാസപരതയും ആത്മവിമർശനവും ചേർന്ന കവിതകൾ മുതിർന്നവരെയും കുട്ടികളെയും ഒരുപോലെ ആകർഷിച്ചു. ആധുനിക കവിതയുടെ ആദ്യകാല സമാഹാരമായ കാൽശതം കുഞ്ഞുണ്ണി എന്ന പേരിൽ സമാഹരിക്കപ്പെട്ട ഇരുപത്തിയഞ്ച് കവിതകൾ സമകാലീനരായ മറ്റു കവികളുടേതിൽ നിന്നും ഭാവുകത്വപരമായ അന്തരം വ്യക്തമാക്കുന്നവയായിരുന്നു. ഈരടികൾ മുതൽ നാലുവരികൾ വരെയുള്ളവയാണ് കുഞ്ഞുണ്ണിക്കവിതകളിൽ ഏറെയും. ആദ്യകാല കവിതകൾ ഇവയെ അപേക്ഷിച്ച് ദൈർഘ്യമുള്ളവയാണ്. എന്നാൽ കാല്പനികമായ ഭാവചപലതയോട് പിണങ്ങി നില്ക്കുന്ന സ്വഭാവസവിശേഷത ആ ഘട്ടത്തിൽത്തന്നെ പ്രകടമായിരുന്നു. രൂപപരമായ ഹ്രസ്വതയെ മുൻ നിറുത്തി ജപ്പാനിലെ ഹൈക്കു കവിതകളോട് കുഞ്ഞുണ്ണിക്കവിതകളെ...
പറയർ
ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ചരിത്രത്തെയും സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതിയെയും കുറിച്ച് പഠിക്കുമ്പോൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നതും, എന്നാൽ ചരിത്രരചനകളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായ ഒരു ജനവിഭാഗമാണ് പറയർ (Paraiyars). ബ്രിട്ടീഷ് നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ എഡ്ഗർ തേഴ്സ്റ്റൺ (Edgar Thurston) 1909-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'കാസ്റ്റ്സ് ആൻഡ് ട്രൈബ്സ് ഓഫ് സതേൺ ഇന്ത്യ' (Castes and Tribes of Southern India) എന്ന കൃതിയിൽ ഈ സമൂഹത്തെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ, കേവലം ഒരു കൊളോണിയൽ നരവംശശാസ്ത്ര രേഖയ്ക്ക് അപ്പുറം, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുള്ള സാംസ്കാരിക, കാർഷിക, ബൗദ്ധിക പാരമ്പര്യമുള്ള ഒരു ജനതയാണ് അവർ. സംഘകാലം മുതൽ ആധുനിക ദളിത് രാഷ്ട്രീയ മുന്നേറ്റങ്ങൾ വരെയുള്ള കാലഘട്ടങ്ങളിലൂടെ പറയർ സമൂഹം കടന്നുപോയ വഴികൾ ഇന്ത്യൻ സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിലെ സുപ്രധാനമായ ഒരധ്യായമാണ്. പദോൽപ്പത്തിയും ഭാഷാപരമായ സ്വാധീനവും 'പറയൻ' അല്ലെങ്കിൽ 'പറയർ' എന്ന പദത്തിന്റെ ഉത്ഭവം തമിഴിലെ 'പറൈ' (Parai) എന്ന വാക്കിൽ നിന്നാണ്. 'പറൈ' എന്നാൽ ഒരു വാദ്യോപകരണം (Drum) എന്നാണ് അർത്ഥം. പ്രാചീനകാലത്ത് രാജകീയ വിളംബരങ്ങൾ ജനങ്ങളെ അറിയിക്കുന്നതിനും, യുദ്ധസമയത്ത് സൈന്യത്തെ ഉണർത്തുന്നതിനും, വിശേഷദിവസങ്ങളിലും ഈ വാദ്യം മുഴക്കുന്നവരെയാണ് പറയർ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നത്. ആശയവിനിമയത്തിന്റെ പ്രധാന മാധ്യമമായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഈ വാദ്യത്തിന് പ്രാചീന തമിഴ് സമൂഹത്തിൽ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നു. ഈ പദത്തിന് ആഗോളതലത്തിൽ വലിയൊരു സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിൽ സാമൂഹികമായി ഭ്രഷ്ട് കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടവരെയോ, മാറ്റിനിർത്തപ്പെട്ടവരെയോ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന 'Pariah' (പരായാ) എന്ന വാക്ക് ഈ ജാതിനാമത്തിൽ നിന്നാണ് രൂപപ്പെട്ടത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത്, ഈ സമൂഹത്തിന് നേരിടേണ്ടി വന്ന കടുത്ത ജാതീയ വിവേചനങ്ങളും അയിത്തവും കണ്ട കൊളോണിയൽ ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ് ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിലേക്ക് ഈ വാക്ക് അതേ അർത്ഥത്തിൽ സന്നിവേശിപ്പിച്ചത്. ഇന്നും അന്താരാഷ്ട്ര രാഷ്ട്രീയത്തിലും സാമൂഹിക ശാസ്ത്രത്തിലും (ഉദാഹരണത്തിന്: 'Pariah State' - രാജ്യാന്തര സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ട രാജ്യം) ഈ പദം ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രാചീന ചരിത്രം: സംഘകാലവും കാർഷിക പാരമ്പര്യവും പറയർ സമൂഹത്തിന്റെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, അവർ എക്കാലത്തും അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവരായിരുന്നില്ല എന്ന് വ്യക്തമാകും....
History of Kerala Renaissance (കേരള നവോത്ഥാന ചരിത്രം)
Through the paths of history (ചരിത്രവഴികളിലൂടെ )
Dravidian glory (കനലാട്ടം)
ഭാഷാപുരാണം
ഇഷ്ടപ്പെട്ട യാത്രകൾ (Favorite trips)
എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട കവിതകൾ (My favorite poems)
