ഭാരതീയ സാഹിത്യത്തിലെ അനശ്വരമായ ഒരദ്ധ്യായമാണ് തമിഴ് സാഹിത്യത്തിന്റെ പ്രാചീന ഭൂമി. ക്രിസ്തുവർഷം രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആരംഭിച്ച് പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അന്ത്യം വരെ നീണ്ടുനിന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ പിറവിയെടുത്ത പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങൾ ദക്ഷിണേന്ത്യയുടെ സാമൂഹിക, സാംസ്കാരിക, മതപരമായ ജീവിതചിത്രങ്ങളെ അതേപടി പകർത്തിവച്ചുകൊണ്ട് ഇന്നും കാലാതിവർത്തിയായി നിലകൊള്ളുന്നു. ചിലപ്പതികാരം, മണിമേഖലൈ, ചിന്താമണി, കുണ്ഡലകോശി, വളയാപതി എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു രത്നങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ കാവ്യസമുച്ചയം, ഓരോന്നും അതിന്റെ യുഗത്തിലെ മാനുഷിക ബന്ധങ്ങളുടെ ഊഷ്മളതയും, ആചാരങ്ങളുടെ പൊരുളും, നൈതിക മൂല്യങ്ങളുടെ തിളക്കവും, ധാർമ്മിക പ്രബോധങ്ങളുടെ ദീപ്തിയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

ഈ സമഗ്രമായ പഠനത്തിൽ, ഓരോ കാവ്യത്തിന്റെയും സൃഷ്ടിപരമായ പരിസരവും, സ്രഷ്ടാവിന്റെ പശ്ചാത്തലവും, ഹൃദയസ്പർശിയായ കഥാസന്ദർഭങ്ങളും, അന്നത്തെ സാമൂഹിക-മതപരമായ സ്വാധീനങ്ങളും, ആഴത്തിലുള്ള ഭാവാനുഭവങ്ങളും വിശദമായി വിശകലനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ജൈന-ബുദ്ധ ആശയങ്ങൾ സമൂഹത്തിൽ ചെലുത്തിയ സ്വാധീനം, ബ്രാഹ്മണിക വൈദിക ധാരയുടെ പ്രതികരണങ്ങൾ, ഭക്തി പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ പ്രകാശോർജ്ജസ്വലമായ ഉയർച്ച എന്നിവയുടെയെല്ലാം കാലക്രമപരമായ വികാസവും, സാംസ്കാരികപരമായ പ്രതിഫലനങ്ങളും ഇവിടെ അനാവരണം ചെയ്യുന്നു.

പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങൾ എന്ന സാഹിത്യവിസ്മയം മാത്രമല്ല, ആ കാലഘട്ടത്തിലെ സാംസ്കാരിക സംഗമഭൂമിയായിരുന്ന കൊടുങ്ങല്ലൂർ (വഞ്ചിമാനഗരം) പോലുള്ള കേന്ദ്രങ്ങൾ, ഭരണകൂടങ്ങളുമായുള്ള രാഷ്ട്രീയബന്ധങ്ങൾ, സാമൂഹിക ഘടനയുടെ സങ്കീർണ്ണതകൾ എന്നിവയും ഈ പഠനത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഓരോ വാക്കും, ഓരോ ആശയവിനിമയവും, കഥയുടെ ഓരോ ഉറവിടവും സമ്മേളിക്കുമ്പോൾ തമിഴ്–കേരള സാംസ്കാരിക ഐക്യത്തിന്റെ ദീപ്തമായ വെളിച്ചം ഈ കാവ്യങ്ങളിൽ പ്രഭ ചൊരിയുന്നതായി കാണാം.

ചരിത്രപരമായ അന്വേഷണങ്ങളുടെ സൂക്ഷ്മതയും, സാഹിത്യവിശകലനത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവും, സാമൂഹ്യ-മതപരമായ അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ സമന്വയവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ പ്രബന്ധം, ഒരു സമഗ്രവായനയുടെ ഉദാത്ത മാതൃകയാണ്. പ്രാചീന തമിഴ് സാഹിത്യത്തിന്റെയും, ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സാംസ്കാരിക ചരിത്രത്തിന്റെയും, മതപരവും സാമൂഹികവുമായ ഘടനകളുടെയും ആഴത്തിലുള്ള ഒരു ദൃശ്യാവലോകനം വായനക്കാർക്ക് സമ്മാനിക്കാൻ ഈ പഠനം ഉപകരിക്കുമെന്ന് പ്രത്യാശിക്കുന്നു.

1) ചിലപ്പതികാരം: ചിലമ്പിൻ്റെ പ്രതിധ്വനി 🎶

തമിഴ് സാഹിത്യത്തിലെ പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന സാഹിത്യ വിസ്മയങ്ങളുടെ മകുടമാണ് ചിലപ്പതികാരം (Cilappatikaram). ഈടുറ്റ കൃതികളിൽ ഏറ്റവും ആദ്യത്തേതും, പ്രശസ്തിയിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ളതുമാണ് ഈ മഹാകാവ്യം. ചേര രാജകുമാരനായ ഇളങ്കോവടികൾ (Ilango Adigal) ആണ് ഇതിന്റെ അനശ്വരനായ രചയിതാവ് എന്ന കാര്യത്തിൽ പണ്ഡിതന്മാർ ഏകാഭിപ്രായക്കാരാണ്. “ചിലമ്പ്” (കാലിൽ അണിയുന്ന മംഗലക്കോൽ) എന്നും “പ്രതികാരം” (നീതി നേടൽ) എന്നും രണ്ട് വാക്കുകൾ സംയോജിക്കുമ്പോൾ “ചിലപ്പതികാരം” എന്ന നാമം പിറവിയെടുക്കുന്നു — അർത്ഥം: ചിലമ്പിന്റെ പ്രതികാരം.

 

നീതിയുടെ അഗ്നിജ്വാല 🔥

കാവ്യത്തിൻ്റെ ആത്മാവ് കുടികൊള്ളുന്നത് കണ്ണകി, കോവലൻ എന്ന ദമ്പതികളുടെ ജീവിത ദുരന്തത്തിലാണ്. പാണ്ട്യരാജ്യത്തിൻ്റെ തലസ്ഥാനമായ മധുരാനഗരത്തിൽ, ഒരു കള്ളക്കേസിൽപ്പെട്ട് അന്യായമായി കൊല്ലപ്പെട്ട കോവലൻ എന്ന ഭർത്താവിനു നീതി നേടിക്കൊടുക്കാനായി, ദുഃഖവും രോഷവും കടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ട് കണ്ണകി നടത്തിയ ധീരമായ പോരാട്ടമാണ് ഇതിലെ മുഖ്യ പ്രമേയം. കണ്ണകിയുടെ പരിശുദ്ധമായ സങ്കടം, ദിവ്യമായ ശക്തിയായി പരിണമിക്കുകയും, ആ ശക്തിയാൽ മധുരാനഗരം മുഴുവൻ ചുട്ടെരിയുകയും ചെയ്യുന്ന നീതിയുടെ ദൈവിക പര്യവസാനം ഈ കൃതിയുടെ ഹൃദയമാണ്. പിന്നീട്, ചേരരാജാവായ ചെങ്കുട്ടുവൻ കണ്ണകിയെ ദേവിയായി പ്രതിഷ്ഠിച്ച് പാട്ടിണി ദേവീ ആരാധന സ്ഥാപിക്കുന്നതോടെ കഥ പൂർണ്ണമാകുന്നു.

 

ചരിത്രവും സംസ്‌കാരവും 📜

ചിലപ്പതികാരം വെറുമൊരു മഹാകാവ്യം മാത്രമല്ല; അത് ദക്ഷിണേന്ത്യയുടെ സാമൂഹ്യരേഖയും ചരിത്രസാക്ഷ്യവും കൂടിയാണ്. വഞ്ചിമാനഗരം (കൊടുങ്ങല്ലൂർ), പുഹാർ, മധുര തുടങ്ങിയ അന്നത്തെ പ്രധാന നഗരങ്ങളുടെ വാണിജ്യ ജീവിതം, സമൂഹത്തിലെ വർഗ്ഗവ്യവസ്ഥ, സ്ത്രീകൾക്കുണ്ടായിരുന്ന സ്ഥാനം, വിവിധ മതാചാരങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം ഇതിൽ വ്യക്തമായി പ്രതിഫലിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഇത് ഒരു ചരിത്രപരവും സാംസ്കാരികപരവുമായ അമൂല്യരേഖ എന്ന നിലയിൽ വിലമതിക്കപ്പെടുന്നു.

കാവ്യത്തിൻ്റെ ഭാഷാശൈലിയും വിഷയസന്ദർഭങ്ങളും ഇത് പല്ലവരുടെ കാലഘട്ടത്തിനു മുൻപ് രചിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് സൂചന നൽകുന്നു. വഞ്ചികാണ്ഡത്തിലെ കേരള സാമൂഹ്യസൂചനകൾ കാരണം, ഈ കൃതി ഇന്നത്തെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ പ്രദേശത്തുവെച്ചാണ് എഴുതപ്പെട്ടതെന്ന് പണ്ഡിതർ വിശ്വസിക്കുന്നു.

അങ്ങനെ, ചിലപ്പതികാരം ഇന്നും തമിഴ്-കേരള സാംസ്കാരിക ഐക്യത്തിൻ്റെ തിളങ്ങുന്ന അടയാളമായും, നീതിയുടെയും സ്ത്രീശക്തിയുടെയും പ്രതീകമായും, ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സാഹിത്യത്തിൻ്റെ മഹാശില്പമായും അമരത്വം പുലർത്തുന്നു.

2) മണിമേഖല: കരുണയുടെയും മോക്ഷത്തിൻ്റെയും പാത 🪷

തമിഴ് സാഹിത്യത്തിലെ പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങളുടെ നിരയിലെ രണ്ടാമത്തെ രത്നമാണ് മണിമേഖല (Manimekalai). ഇത് കേവലമൊരു കാവ്യമല്ല, മറിച്ച് ചിലപ്പതികാരത്തിൻ്റെ ആത്മീയമായ തുടർച്ച വഹിക്കുന്ന മഹത്തായ ഒരു കൃതിയാണ്. സാത്തനാർ (Sathanar) എന്ന വിഖ്യാതനായ ബൗദ്ധചിന്തകനാണ് ഈ കാവ്യത്തിൻ്റെ സ്രഷ്ടാവ്. ചിലപ്പതികാരത്തിലെ നായകനായിരുന്ന കോവലനു നർത്തകിയായ മാധവിയിൽ ജനിച്ച മകളാണ് മണിമേഖല. അങ്ങനെ, സാമൂഹിക നാടകമായിരുന്ന ചിലപ്പതികാരത്തിനു ധാർമ്മികതയുടെയും മോക്ഷത്തിൻ്റെയും തലത്തിലുള്ള ഒരു തുടർച്ച നൽകാൻ ഈ കൃതിക്ക് സാധിച്ചു.

 

അമൃതസുരഭിയും അന്നദാനവും 🍚

മണിമേഖലയുടെ കഥ ബൗദ്ധസന്യാസ ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള അവളുടെ പരിവർത്തനത്തെയാണ് അനാവരണം ചെയ്യുന്നത്. ലോകത്തിലെ സുഖഭോഗങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ച്, കരുണയുടെയും ധാർമ്മികതയുടെയും വഴിയിലൂടെ അവൾ മോക്ഷമാർഗ്ഗം തേടുന്നു. ഈ യാത്രയിൽ അവൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന അത്ഭുതപാത്രമാണ് “അമൃതസുരഭി”. അനന്തമായ അന്നം നൽകുന്ന ഈ ദൈവിക പാത്രം ഉപയോഗിച്ച്, മണിമേഖല ദരിദ്രർക്കും വിശപ്പുമൂലം വലയുന്നവർക്കും ഭക്ഷണം നൽകി അവരുടെ ദുരിതം അകറ്റുന്നു. ഇതിലൂടെ, മനുഷ്യസ്നേഹത്തിൻ്റെയും സമത്വബോധത്തിൻ്റെയും ഉദാത്തമായ സന്ദേശം കൃതിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു.

 

ദാർശനികമായ പ്രഘോഷണം 🕉️

മണിമേഖല ഒരു കാവ്യം എന്നതിലുപരി, ബൗദ്ധധർമ്മത്തിൻ്റെ തത്വചിന്താപരമായ പ്രഘോഷണമാണ്. ലോകമോഹങ്ങളെ ത്യജിച്ച്, കരുണയും അഹിംസയും ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന ബൗദ്ധസന്ദേശം ഇതിലെ പ്രധാന പ്രമേയമാണ്. അന്നത്തെ സമൂഹത്തിലെ സ്ത്രീയുടെ നിലപാട്, ധർമ്മത്തോടുള്ള സമീപനം, അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആത്മീയ തേട്ടങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം ഇതിലൂടെ വ്യക്തമായി പ്രകാശിക്കപ്പെടുന്നു.

ചിലപ്പതികാരത്തിൽ കണ്ട രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹ്യഘടകങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, മണിമേഖലയിൽ ദാർശനികവും മതപരവുമായ ആശയങ്ങൾക്കാണ് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ കൃതി, ബൗദ്ധസാഹിത്യത്തിൻ്റെ തമിഴ് പ്രതിനിധി, മനുഷ്യത്വത്തിൻ്റെ ആന്തരസന്ദേശം വഹിക്കുന്ന കാവ്യം, ചിലപ്പതികാരത്തിൻ്റെ ആത്മീയ പുനർജന്മം എന്ന നിലയിൽ സാഹിത്യ ലോകത്ത് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.

3) ചിന്താമണി: ഭോഗത്തിൽ നിന്ന് മോക്ഷത്തിലേക്ക് 🕊️

തമിഴ് സാഹിത്യത്തിലെ പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങളുടെ മധ്യസ്ഥാനത്ത്, ചിന്താമണി (Chintamani) എന്ന മഹാകാവ്യം തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്നു. ഇത് കേവലം ഒരു കൃതിയല്ല, മറിച്ച് ജൈനമതത്തിൻ്റെ തത്വചിന്തയെയും ആധ്യാത്മികതയെയും തമിഴ് കാവ്യലോകത്ത് പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഉദാത്തമായ ദർപ്പണമാണ്. തിരുതക്കതേവർ (Thirutakkathevar) എന്ന വിവേകിയായ ജൈനസന്യാസിയാണ് ഈ അനശ്വരമായ കാവ്യത്തിൻ്റെ രചയിതാവ്. ഈ കൃതിയുടെ ഉത്ഭവം ക്രി.വ. 9-ാം നൂറ്റാണ്ടിനടുത്ത് ആണെന്ന് പണ്ഡിതർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

 

ജീവകൻ്റെ ജീവിതയാത്ര 👑

കാവ്യത്തിന്റെ കാതൽ, ജീവകചിന്താമണി എന്ന മഹാശൂരനും ധീരനുമായ രാജകുമാരൻ്റെ സങ്കീർണ്ണമായ ജീവിതവൃത്താന്തമാണ്. അവൻ്റെ അനേകം പ്രണയാനുഭവങ്ങൾ, ത്രസിപ്പിക്കുന്ന യുദ്ധവിജയങ്ങൾ, ഉറച്ച ധാർമ്മികബോധം, ഒടുവിൽ ലോകത്തെ ത്യജിച്ചുള്ള ലോകവിരക്തി എന്നിവയാണ് ഇതിലെ മുഖ്യ പ്രമേയങ്ങൾ. ജീവിതത്തിൻ്റെ ആനന്ദഭോഗങ്ങളിൽ നിന്നും ആത്യന്തികമായ ആത്മമോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള ഒരു വ്യക്തിയുടെ പരിവർത്തനമാണ് ഈ കൃതിയുടെ ആഴമേറിയ കാമ്പ്.

 

കാവ്യസൗന്ദര്യത്തിൻ്റെ സിംഹാസനം ✨

സാഹിത്യപരമായി, ചിന്താമണി അത്യധികം സമ്പന്നമായ ഭാഷാശൈലി, ഉജ്ജ്വലമായ വർണ്ണനകൾ, സംഗീതാത്മകമായ താളം എന്നിവകൊണ്ട് പ്രശസ്തമാണ്. വിശിഷ്ടമായ ശ്ലോകങ്ങൾ, പ്രതീകസമ്പുഷ്ടമായ ആവിഷ്കാരം, അലങ്കാരങ്ങളുടെ മേളനം എന്നിവ ഈ കൃതിയെ തമിഴ് കവിതയുടെ ഉന്നത സ്ഥാനത്തേക്ക് ഉയർത്തി. ഇത് തമിഴ് സാഹിത്യത്തിൽ ഒരു സൗന്ദര്യശാസ്ത്രപരമായ പുനരുജ്ജീവനം കൊണ്ടുവന്ന കൃതിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ധാർമ്മികമായി, ജൈനമതത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാന സിദ്ധാന്തങ്ങളാണ് ഇതിന് ആധാരം. അഹിംസ, സത്യം, സന്മാർഗ്ഗം, ലോകവിരക്തി തുടങ്ങിയ ജൈനതത്വങ്ങൾ ഇതിൽ പ്രസക്തമായി പ്രതിഫലിക്കുന്നു. ജീവകൻ്റെ ജീവിതം ഭൗതികമായ ലൗകികഭോഗങ്ങളിൽ നിന്നും പരമശാന്തിയിലേക്കുള്ള ഒരു ആധ്യാത്മിക യാത്രയായിട്ടാണ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്.

ചിന്താമണി പിൽക്കാലത്തെ തമിഴ് കാവ്യസമ്പ്രദായത്തെ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിക്കുകയും, അനേകം കവികൾക്ക് അതിൻ്റെ കാവ്യശൈലിയും തത്വചിന്തയും മാതൃകയാവുകയും ചെയ്തു. അതിനാൽ ഇത് ഒരു ജൈനമഹാകാവ്യമായിരുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ, തമിഴ് സാഹിത്യത്തിലെ ഭാവനാശക്തിയും ആത്മീയതയും സമന്വയിപ്പിച്ച അമരകൃതി എന്ന നിലയിലാണ് എന്നും വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്.

 

4) കുണ്ഡലകോശി: സത്യാന്വേഷണത്തിൻ്റെ ചുരുളഴിയൽ 🦋

തമിഴ് സാഹിത്യത്തിലെ പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങളുടെ നിരയിൽ നാലാമതായി ശോഭിക്കുന്ന കൃതിയാണ് കുണ്ഡലകോശി (Kundalakesi). ബൗദ്ധമതത്തിൻ്റെ ആഴമേറിയ തത്വചിന്തയും നൈതികബോധവും കാവ്യാത്മകമായി സമന്വയിപ്പിച്ച ഒരു മഹാകാവ്യമാണിത്. നാതകുത്തനാർ (Nathakuthanar) എന്ന വിഖ്യാതനായ ബൗദ്ധകവിയാണ് ഇതിൻ്റെ രചയിതാവായി കരുതപ്പെടുന്നത്. കൃതിയുടെ ഭാഷാശൈലിയും ആശയഘടനയും ഇത് ക്രി.വ. 5-ആം മുതൽ 6-ആം നൂറ്റാണ്ടിനിടയ്ക്ക് രചിക്കപ്പെട്ടതാകാം എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

 

നായികയുടെ വിപ്ലവം 💔

കാവ്യത്തിന് പേര് നൽകിയ കുണ്ഡലകോശി എന്ന നായിക, ഒരു ധനിക കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച സുന്ദരിയും സ്വാഭിമാനിനിയും ആയിരുന്നു. വിധി അവളെ ഒരു കള്ളനുമായി പ്രണയത്തിലാക്കി, എന്നാൽ അവൻ അവളെ വഞ്ചിക്കാനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ, ധാർമ്മികപ്രബോധം ഉണർന്ന അവൾ അവനെ വധിക്കാൻ നിർബന്ധിതയായി. ഈ ദുരന്തം അവളുടെ മനസ്സിൽ ലോകവിരക്തിയും ആത്മാന്വേഷണവും ജനിപ്പിച്ചു. തുടർന്ന് അവൾ ബൗദ്ധസംഘത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് ഒരു സന്യാസിനിയായി മാറുന്നതാണ് കാവ്യത്തിൻ്റെ ഇതിവൃത്തം.

 

മധ്യമമാർഗ്ഗത്തിൻ്റെ സന്ദേശം 🧘‍♀️

സത്യാന്വേഷണവും ആത്മമോക്ഷവുമാണ് ഈ കാവ്യത്തിൻ്റെ മുഖ്യസന്ദേശം. മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ അനിത്യത, ഭോഗവിരക്തി, സത്യധർമ്മം, കരുണ എന്നിവയെല്ലാം കാവ്യത്തിൻ്റെ മുഖ്യരേഖകളിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്നു. നായികയുടെ തീവ്രമായ ജീവിതാനുഭവങ്ങളിലൂടെ, ബുദ്ധമതത്തിൻ്റെ മധ്യമമാർഗ്ഗം (മിതമായ ജീവിതരീതി) അത്യന്തം ഹൃദയസ്പർശിയായി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഒരു ദുരന്തമെന്നോണം, കുണ്ഡലകോശിയുടെ പൂർണ്ണരൂപം കാലയവനികയ്ക്കുള്ളിൽ മറഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും, നിലവിൽ ലഭ്യമായ ചില ഭാഗങ്ങൾ പോലും മതപരമായും സാഹിത്യപരമായും അമൂല്യമായ മൂല്യം വഹിക്കുന്നു.

സ്ത്രീയുടെ ആത്മമോക്ഷാവകാശത്തെ തുറന്നുപറയുന്ന ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ആദ്യ കൃതികളിലൊന്നായാണ് കുണ്ഡലകോശി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇത് സ്ത്രീസ്വാതന്ത്ര്യത്തിൻ്റെയും ആത്മീയബോധത്തിൻ്റെയും പ്രാചീന പ്രതീകം, കൂടാതെ ബൗദ്ധനൈതികതയുടെ കവിതാത്മക അവതരണം എന്ന നിലയിലും തമിഴ് സാഹിത്യചരിത്രത്തിൽ സുപ്രധാനമായ സ്ഥാനം അലങ്കരിക്കുന്നു.

5) വളയാപതി: നഷ്ടപ്പെട്ട ജൈനരത്നം 💎

തമിഴ് സാഹിത്യത്തിലെ പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങളുടെ പട്ടികയിലെ അഞ്ചാമത്തെയും, ഇന്ന് പൂർണ്ണരൂപത്തിൽ ലഭ്യമല്ലാത്തതുമായ ഒരു ദുഃഖസ്മരണയാണ് വളയാപതി (Valayapathi). ഈ മഹാകാവ്യത്തിൻ്റെ രചയിതാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തമായ വിവരങ്ങൾ കാലയവനികയ്ക്കുള്ളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും, കൃതിയുടെ ഭാഷാശൈലിയുടെയും ആശയരൂപത്തിന്റെയും പിൻബലത്തിൽ പണ്ഡിതന്മാർ ഇതിനെ ജൈനമതപരമായ ഒരു കൃതിയായി കണക്കാക്കുന്നു. ഇതിൻ്റെ രചന ക്രി.വ. 9-ആം നൂറ്റാണ്ടിലോ 10-ആം നൂറ്റാണ്ടിലോ ആയിരിക്കാം എന്ന് പൊതുവായി അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

 

ആത്മബോധത്തിൻ്റെ അവശേഷിപ്പുകൾ 📜

വളയാപതിയുടെ പൂർണ്ണമായ പ്രമേയം അജ്ഞാതമായി തുടരുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവശേഷിക്കുന്ന 32 വരികളിൽ നിന്നും ചില പുരാതന ഉദ്ധരണികളിൽ നിന്നും അതിൻ്റെ ആന്തരിക താൽപര്യം ഗ്രഹിക്കാൻ സാധിക്കും. ധർമ്മം, അഹിംസ, ലോകവിരക്തി, ആത്മബോധം എന്നീ ജൈനസിദ്ധാന്തങ്ങളാണ് ഈ കാവ്യത്തിൻ്റെ അടിത്തറയായി വർത്തിച്ചിരുന്നത്. മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ ധാർമ്മികസംഘർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ഒരു കൃതിയായിട്ടാണ് ഇതിനെ കാണുന്നത്.

ചീവകചിന്താമണി പോലുള്ള പുരാതന ജൈനഗ്രന്ഥങ്ങളുമായി ഈ കൃതിയുടെ ഭാഷാശൈലിക്ക് ശക്തമായ സാമ്യമുണ്ട്. ഈ സമാനത ഇരുവരും ഒരേ മതപരവും സാമൂഹികവുമായ പരിസരത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചവരാകാം എന്നതിന് തെളിവാണ്. കൂടാതെ, തമിഴ് ഭാഷാശൈലിയുടെ പരിണാമഘട്ടങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്ന വിലപ്പെട്ട തെളിവുകൾ വളയാപതിയുടെ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്നുണ്ട്.

 

മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള പ്രതീകം ✨

മറ്റു പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, വളയാപതി ഒരു വിലപ്പെട്ട മത-ദാർശനിക രേഖയായിരുന്നു. എങ്കിലും, സമയത്തിൻ്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ അതിൻ്റെ പൂർണ്ണമായ സൗന്ദര്യം നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഇന്ന് ഇത് തമിഴ് സാഹിത്യത്തിൻ്റെ “നഷ്ടപ്പെട്ട അമൂല്യരത്നം” എന്ന നിലയിലാണ് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നത്.

വളയാപതി എന്ന പേരിൻ്റെ അർത്ഥം പോലും “വളയം ധരിക്കുന്നവൻ്റെ കഥ” എന്നാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് — അതായത്, ഭൗതികമായ ലോകബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള മനുഷ്യയാത്രയുടെ പ്രതീകാത്മകമായ രൂപം. അതിനാൽ വളയാപതി ഒരു കാവ്യകൃതിയെന്നതിലുപരി ആത്മീയമോക്ഷത്തിൻ്റെ പ്രതീകാത്മക രൂപം എന്ന നിലയിലാണ് പണ്ഡിതന്മാർ വിലയിരുത്തുന്നത്.

---

ഇളങ്കോവടികൾ: രാജപദവി ത്യജിച്ച കവിശ്രേഷ്ഠൻ 👑➡️🧘

തമിഴ് സാഹിത്യ ചരിത്രത്തിൽ അനശ്വരമായ ഒരദ്ധ്യായം എഴുതിച്ചേർത്ത വ്യക്തിയാണ് ഇളങ്കോവടികൾ (Ilango Adigal). ക്രിസ്തുവർഷം രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പകുതിയോടെ ജീവിച്ചിരുന്ന ചേര രാജവംശത്തിലെ രാജകുമാരനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. വഞ്ചിമാനഗരം (ഇന്നത്തെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ) തലസ്ഥാനമാക്കിയ ചേരലാതൻ രാജാവിന്റെ ഇളയ മകനായും, പ്രസിദ്ധനായ ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവന്റെ പ്രിയ സഹോദരനായും ഇളങ്കോവടികൾ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

 

അധികാരം വേണ്ടെന്നുവെച്ച ആത്മീയ യാത്ര 🌟

ലോകീയാധികാരത്തിന്റെ സിംഹാസനം ഉപേക്ഷിച്ച്, ആത്മീയജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ വ്യക്തിയാണ് ഇളങ്കോവടികൾ. ‘വടികൾ’ (അഥവാ അദികൾ – സന്യാസി) എന്ന വിശേഷണം അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചത് സന്ന്യാസവ്രതം സ്വീകരിച്ചതിനാലാണ്.

ഇളങ്കോവടികൾ സന്യാസിയായി മാറിയതിനു പിന്നിൽ ഒരു ജ്യോതിഷ പ്രവചനം ഉണ്ടായിരുന്നു:

ഒരു ദിവസം രാജസദസ്സിലെത്തിയ ജ്യോതിഷി ഇളങ്കോവടികൾ രാജാവാകുമെന്നും, സഹോദരനായ ചെങ്കുട്ടുവൻ രാജാവാകില്ലെന്നും പ്രവചിച്ചു. എന്നാൽ, സിംഹാസനം സഹോദരൻ ചെങ്കുട്ടുവന് അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്ന് ഉറച്ചുവിശ്വസിച്ച ഇളങ്കോവടികൾ, ജ്യോതിഷ പ്രവചനം തെറ്റാണെന്ന് തെളിയിക്കുവാനും, സഹോദരനുവേണ്ടി രാജപദവി പൂർണ്ണമായി ത്യജിക്കുവാനുമായി ഉടൻ തന്നെ സന്ന്യാസവ്രതം സ്വീകരിക്കുകയായിരുന്നു. സ്വാർത്ഥതയില്ലാത്ത സ്നേഹത്തിന്റേയും, ലോകവിരക്തിയുടേയും പ്രതീകമായി ഈ ത്യാഗം മാറി. അങ്ങനെ ലോകീയാധികാരങ്ങളിൽ നിന്ന് പിന്മാറി അദ്ദേഹം കവിതയുടെയും ദർശനത്തിന്റെയും വഴിയിലൂടെ അമരത്വം നേടി.

 

ചിലപ്പതികാരം: സാംസ്‌കാരിക പാലം 🌉

ഇളങ്കോവടികളുടെ ഏറ്റവും മഹത്തായ സംഭാവന, തമിഴ് സാഹിത്യത്തിലെ പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങളിലൊന്നായ വിഖ്യാത കൃതി ചിലപ്പതികാരമാണ്. കേരളത്തെയും തമിഴ്നാടിനെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന അനശ്വരമായ ഒരു സാംസ്കാരിക പാലമായി ഈ കൃതി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ചിലപ്പതികാരം രചിക്കപ്പെട്ടത് ഏകദേശം ക്രി.വ. 2-ാം നൂറ്റാണ്ടിലോ 3-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലോ ആകാനാണ് സാധ്യതയെന്ന് പണ്ഡിതർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. ഇതിൽ വർണ്ണിച്ചിരിക്കുന്ന സാമൂഹ്യരീതികളും വാണിജ്യബന്ധങ്ങളും അന്നത്തെ വഞ്ചിമാനഗരം (കൊടുങ്ങല്ലൂർ) ദക്ഷിണേന്ത്യയുടെ പ്രധാന തുറമുഖമായിരുന്നതിനും തെളിവാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, ചിലപ്പതികാരം കൊടുങ്ങല്ലൂരിലോ അതിനോട് ചേർന്ന പ്രദേശങ്ങളിലോ ആണ് രചിക്കപ്പെട്ടതെന്ന നിഗമനം ഉറച്ച ചരിത്ര തെളിവുകളോടെ നിലനിൽക്കുന്നു.

കൃതിയിൽ പല്ലവരെക്കുറിച്ചോ അവരുടെ ഭരണകാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ചോ ഒരു പരാമർശവും ഇല്ലാത്തതിനാൽ, പല്ലവരുടെ കാലത്തിനു മുൻപ് തന്നെയാണ് ചിലപ്പതികാരം രചിക്കപ്പെട്ടതെന്ന് ചരിത്രശാസ്ത്രം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. കാവ്യത്തിലെ വഞ്ചികാണ്ഡം ഭാഗം കേരള ചരിത്രവുമായി അഭേദ്യമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിരവധി സാംസ്കാരിക സൂചനകൾ നൽകുന്നു. ഈ കൃതി രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സാമൂഹ്യരേഖകളും വാണിജ്യജീവിതവും കൃത്യമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന അമൂല്യമായൊരു കാലദർപ്പണമാണ് എന്നതിൽ സംശയമില്ല.

ചേരലാതൻ: വാണിജ്യവും വിജ്ഞാനവും സംഗമിച്ച ഭരണാധികാരി 👑⛵

ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ പുരാതന ചേരരാജവംശത്തിൻ്റെ സിംഹാസനം അലങ്കരിച്ച പ്രധാന ഭരണാധികാരികളിലൊരാളായിരുന്നു ചേരലാതൻ (Chera Lathan). വഞ്ചിമാനഗരം (ഇന്നത്തെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ) തലസ്ഥാനമാക്കി അദ്ദേഹം ഭരണം നടത്തി. ചരിത്രപരമായ കണക്കുകൾ പ്രകാരം ക്രിസ്തുവർഷം രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലോ മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ തുടക്കത്തിലോ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഭരണകാലം വ്യാപിച്ചിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു. തമിഴ് സാംസ്കാരിക പരിസരത്തെയും കേരളീയ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയെയും വൈരുദ്ധ്യങ്ങളില്ലാതെ ഏകീകരിച്ച ഒരു സമന്വയ ഭരണാധികാരിയായിട്ടാണ് അദ്ദേഹം വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്.

 

രാജകുടുംബത്തിലെ ഭൗതികവും ആത്മീയവുമായ തേജസ്സ് ✨

ചേരലാതനു രണ്ട് പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു—മൂത്ത മകൻ ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവൻ (യുദ്ധശൗര്യത്തിലും ഭരണനീതിയിലും) പ്രസിദ്ധനായ ഭരണാധികാരി ആയിരുന്നു. ഇളയ മകൻ ഇളങ്കോവടികൾ ആകട്ടെ,  ലൗകീകാധികാരം ത്യജിച്ച് ആത്മീയവഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് ചിലപ്പതികാരം എന്ന മഹാകാവ്യത്തിലൂടെ അമരത്വം നേടി. ഈ വിധത്തിൽ, ചേരലാതൻ്റെ കുടുംബം ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ചരിത്രത്തിൽ ഭൗതികശക്തിയുടെയും ആത്മീയശക്തിയുടെയും ഉദാത്തമായ പ്രതീകമായി നിലകൊണ്ടു.

 

മുചിരിയുടെ വാണിജ്യപ്രഭാവം ⚓

ചേരലാതൻ്റെ ഭരണകാലഘട്ടം വഞ്ചിമാനഗരം ഒരു മഹത്തായ വാണിജ്യകേന്ദ്രമായി മാറിയ കാലമായിരുന്നു. റോമൻ സാമ്രാജ്യവുമായി നേരിട്ടുള്ള വ്യാപാരബന്ധങ്ങൾ പുലർത്തിയിരുന്ന അദ്ദേഹം, അറബിക്കടൽ വഴിയുള്ള വിദേശവ്യാപാരം വഴി രാജ്യത്തിന് വൻ സാമ്പത്തിക പുരോഗതി നേടി. അക്കാലത്ത് കേരളഭൂമി “മുചിരി പട്ടണം” എന്നും “വഞ്ചി” എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നതായി പുരാവസ്തു തെളിവുകൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

 

സംസ്കാരത്തിൻ്റെ ഉണർവ്വ് 📖

ചേരലാതൻ്റെ കാലഘട്ടം സാഹിത്യത്തിലും സംസ്കാരത്തിലും ഒരു വലിയ ഉണർവിൻ്റെ കാലമായിരുന്നു. തമിഴ്-സംസ്കൃത സംസ്കാരങ്ങൾ പരസ്പരം ഇടകലർന്നതും, ദേവാരാധനാരീതികളും യാഗശാലകളും വളർന്നതും ഈ സുവർണ്ണകാലത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകളായിരുന്നു. ഈ ഭരണകാലം പല്ലവരുടെ ഉയർച്ചയ്ക്ക് മുൻപുള്ള ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ സൗഭാഗ്യകാലമായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, ചേരലാതൻ കേരളചരിത്രത്തിലും തമിഴ് സാഹിത്യചരിത്രത്തിലും സമന്വയത്തിൻ്റെയും വാണിജ്യത്തിൻ്റെയും പ്രതീകമായ ഭരണാധികാരിയായി എന്നെന്നും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.

ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവൻ: ചെങ്കൊടി ഉയർത്തിയ നീതിയുടെ രാജാവ് 🚩

ചേരരാജവംശത്തിലെ ഭരണാധികാരികളിൽ ഏറ്റവും പ്രശസ്തനും ധീരനുമായ രാജാവാണ് ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവൻ. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഭരണകാലം ക്രിസ്തുവർഷം രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ അവസാന ഭാഗത്തോ മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ ആരംഭത്തിലോ ആയിരുന്നെന്ന് പണ്ഡിതർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. “ചെൻകുട്ടുവൻ” എന്ന നാമത്തിൻ്റെ അർത്ഥം പോലും “ചെങ്കൊടി ഉയർത്തിയവൻ” എന്നാണ് — അതായത്, യുദ്ധവിജയങ്ങളുടെ തീവ്രമായ പ്രതീകമായി അദ്ദേഹം അറിയപ്പെട്ടു.

 

കവിതയിൽ അനശ്വരനായ സഹോദരസ്നേഹം 🫂

സഹോദരനായ ഇളങ്കോവടികളോട് അളവറ്റ സ്നേഹം പുലർത്തിയ ഭരണാധികാരിയായിരുന്നു ചെങ്കുട്ടുവൻ. രാജപദവി ത്യജിച്ച് സന്യാസിയായ ഇളങ്കോവടികൾ, തൻ്റെ വിശ്വവിഖ്യാത കാവ്യമായ ചിലപ്പതികാരത്തിലൂടെ ചെങ്കുട്ടുവൻ്റെ ധീരതയും നീതിബോധവും അനശ്വരമാക്കി. കണ്ണകിയുടെ ദിവ്യഗാഥയെ അനുസ്മരിക്കുന്ന “വഞ്ചികാണ്ഡം” എന്ന ഭാഗം ചെങ്കുട്ടുവൻ്റെ വാഴ്ത്തലുകളും വിജയശ്രീയായി നടത്തിയ ഭരണവും വർണ്ണിക്കുന്നു.

ചിലപ്പതികാരത്തിലെ നായികയായ കണ്ണകിയെ ദേവതയായി സ്ഥാപിച്ച് ക്ഷേത്രനിർമ്മാണം നടത്തിയത് ചെങ്കുട്ടുവൻ തന്നെയാണെന്ന ചരിത്രപരമായ വിശ്വാസം ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സംസ്കാരത്തിൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയ ഒന്നാണ്.

 

വാണിജ്യത്തിൻ്റെ ഉന്നതശൃംഗം ⛰️

ചെങ്കുട്ടുവൻ്റെ ഭരണത്തിൻ കീഴിൽ, ചേരരാജ്യം വ്യാപാരത്തിലും രാഷ്ട്രീയത്തിലും ഉന്നതമായ സ്ഥാനത്തേക്ക് ഉയർന്നു. കൊടുങ്ങല്ലൂർ (വഞ്ചി) തലസ്ഥാനമാക്കി, പടിഞ്ഞാറൻ കടലോരവ്യവസായത്തെയും കിഴക്കൻ മലനിരകളിലെ ധാതുസമ്പത്തിനെയും തൻ്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തിയുടെ അടിത്തറയാക്കി അദ്ദേഹം. തമിഴ് സാംസ്കാരിക മേഖലയും കേരളഭൂമിയും ഒന്നിച്ച് ഒരു സ്വതന്ത്ര രാഷ്ട്രീയ-സാംസ്കാരിക ഐക്യമായി വളർന്നത് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ദൂരവീക്ഷണമുള്ള നേതൃത്വത്തിലാണ്.

ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവൻ്റെ കാലഘട്ടം തമിഴ്-കേരള സംസ്‌കാരങ്ങളുടെ സുവർണ്ണകാലമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. നീതിപ്രതിബദ്ധനായ, മതസഹിഷ്ണുത പുലർത്തിയ, വാണിജ്യവികസനത്തിന് പൂർണ്ണ പിന്തുണ നൽകിയ ഭരണാധികാരിയായി അദ്ദേഹത്തെ ചരിത്രം ആദരവോടെ ഓർക്കുന്നു. ചെങ്കുട്ടുവൻ ആവിഷ്കരിച്ച “കണ്ണകി ആരാധന” കേരളത്തിലെ ദേവീഭക്തിസംപ്രദായത്തിന്റെയും സ്ത്രീശക്തിപൂജയുടെയും ആരംഭസൂചനയായി പണ്ഡിതർ വിലയിരുത്തുന്നു.

 

ചിലപ്പതികാരം: വഞ്ചിമാനഗരത്തിൽ പിറന്ന മഹാകാവ്യം (കൊടുങ്ങല്ലൂർ ബന്ധം) 🏰

 

ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സാഹിത്യത്തിലെ കിരീടം എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന ചിലപ്പതികാരം, അതിന്റെ ജന്മഭൂമി തേടുമ്പോൾ എത്തിച്ചേരുന്നത് കേരളത്തിൻ്റെ സാംസ്കാരിക ഹൃദയഭൂമിയിലാണ് — അതായത്, പുരാതന വഞ്ചിമാനഗരം (കൊടുങ്ങല്ലൂർ). ഈ നിഗമനത്തിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്ന  ശക്തമായ ചരിത്രപരവും സാംസ്കാരികപരവുമായ തെളിവുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:

 

1. വഞ്ചിമാനഗരത്തിൻ്റെ അനശ്വര പരാമർശം

ചിലപ്പതികാരത്തിൻ്റെ മൂന്നാം ഭാഗമായ വഞ്ചികാണ്ഡം, “വഞ്ചി” എന്ന നഗരത്തെ ഭരണകേന്ദ്രമായും സാംസ്കാരിക സിരാകേന്ദ്രമായും നിരന്തരം വാഴ്ത്തുന്നു. ചേരരാജവംശത്തിൻ്റെ തലസ്ഥാനമായിരുന്ന ഈ വഞ്ചി, ഇന്നത്തെ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനോട് ചേർന്ന പ്രദേശമാണെന്ന് പുരാവസ്തുശാസ്ത്ര പഠനങ്ങളും സംസ്‌കാരപഠനങ്ങളും ഐകകണ്‌ഠേന സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. കാവ്യത്തിൻ്റെ ഹൃദയം തുടിച്ചത് ഈ മണ്ണിലാണെന്നതിന് ഇതിലും വലിയൊരു സാക്ഷ്യം ആവശ്യമില്ല.

 

2. മുചിരിയുടെയും വാണിജ്യത്തിൻ്റെയും ഭൂമിശാസ്ത്ര സത്യങ്ങൾ

കാവ്യത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്ന നദീതടങ്ങൾ, സജീവമായ തുറമുഖങ്ങൾ, കടൽമാർഗങ്ങൾ, സമ്പന്നമായ വ്യാപാരസ്ഥലങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം പെരിയാർ നദീതടത്തെയും കൊടുങ്ങല്ലൂർ തുറമുഖ പ്രദേശങ്ങളെയും വ്യക്തമായി ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. കൃതിയിൽ പറയുന്ന “മുചിരിപ്പട്ടണം”, “വഞ്ചിപ്പട്ടണം” എന്നീ പേരുകൾ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൻ്റെയും സമീപപ്രദേശങ്ങളുടെയും പുരാതന നാമങ്ങളാണ്. ക്രി.വ. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ലോകോത്തര റോമൻ വ്യാപാരികൾ എത്തിച്ചേർന്നിരുന്ന തുറമുഖം ഈ മുചിരി തന്നെയായിരുന്നു എന്ന വസ്തുത, ചിലപ്പതികാരത്തിൻ്റെ ചരിത്രപരമായ കൃത്യത ഉറപ്പിക്കുന്നു.

 

3. ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവൻ: ഭരണത്തിന്റെ ഹൃദയം 👑

കാവ്യത്തിൻ്റെ അന്ത്യത്തിൽ, കണ്ണകിയെ ദേവിയായി പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്ന പട്ടാഭിഷേക ദൃശ്യത്തിൽ ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവനാണ് മുഖ്യപങ്ക് വഹിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹം കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ ഭരണചുമതല വഹിച്ചിരുന്ന ചേരരാജാവാണ്. അതിനാൽ, ഈ മഹാകാവ്യം രചിക്കപ്പെട്ട സമയത്ത് കൊടുങ്ങല്ലൂർ ചേരഭരണകൂടത്തിൻ്റെ സാംസ്കാരിക ഹൃദയമായിരുന്നു എന്ന നിഗമനം അവിതർക്കമാണ്.

 

4. ഭാഷയുടെയും ആചാരങ്ങളുടെയും സംഗമം 🫂

ചിലപ്പതികാരത്തിലെ ഭാഷാഘടന പ്രധാനമായും തമിഴാണെങ്കിലും, അതിൽ കേരളീയ പദപ്രയോഗങ്ങളും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളും ധാരാളമായി കാണാം. വഞ്ചി, പാട്ടിണി ദേവി, നീരാട്ട്, പൂജാചാരങ്ങൾ, അരങ്ങേറ്റങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ കേരളത്തിലെ പ്രാചീന ദേവാരാധനാരീതികളുമായി അതിശയകരമായ സാമ്യം പുലർത്തുന്നു. ഇത് ചിലപ്പതികാരം ഒരു തമിഴ്-കേരള സംസ്‌കാരസന്ധിയിലെ ആത്മബന്ധത്തിൻ്റെ ഉൽപ്പന്നമാണ് എന്ന നിരീക്ഷണത്തിന് ബലം നൽകുന്നു.

 

5. പല്ലവരാഹിത്യം: കാലഘട്ടത്തിൻ്റെ തെളിവ് ⏳

ക്രി.വ. മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനുശേഷമാണ് പല്ലവരുടെ ഭരണം ആരംഭിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ചിലപ്പതികാരത്തിൽ പല്ലവരെക്കുറിച്ചോ അവരുടെ തലസ്ഥാനമായ കാഞ്ചിപുരത്തെക്കുറിച്ചോ യാതൊരു പരാമർശവുമില്ല. ഈ മൗനം സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഈ കൃതി പല്ലവർക്ക് മുമ്പുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ, അതായത് ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവൻ്റെ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭരണകാലത്ത്, സംഘകാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെയാണ് രചിക്കപ്പെട്ടതെന്നാണ്.

 

6. പത്തിനി ദേവി ആരാധനയുടെ ചരിത്രപരമായ തുടർച്ച 🪔

ചിലപ്പതികാരത്തിൽ കണ്ണകിയെ ദേവിയായി പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്ന രംഗം, കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ പത്തിനി ദേവി ആരാധനയുടെ (ജൈനരുടെ പത്തിനി – പത്മാവതീദേവി) ആരംഭസൂചനയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഇതിനായി അദ്ദേഹം നഗരത്തിൽ കണ്ണകിയുടെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ഒരു കണ്ണകിക്കോട്ടം പണിതിരുന്നു. പിന്നീട് ഈ രൂപം കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതീക്ഷേത്രത്തിലെ ദേവാരാധനയിൽ ലയിച്ചു ചേർന്നു. ഈ മതപരമായ തുടർച്ചയും ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളിലെ അഭേദ്യമായ ബന്ധവും തന്നെ, ചിലപ്പതികാരത്തിൻ്റെ രചനാ സ്ഥലം കൊടുങ്ങല്ലൂരാണെന്നതിനുള്ള ഏറ്റവും ശക്തമായ സാംസ്കാരിക തെളിവായി നിലകൊള്ളുന്നു.

 

7. പറവൂർ ചരിതം

ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവൻ ദിഗ്വിജയം കഴിഞ്ഞെത്തുമ്പോൾ പറൈയൂർ (പറവൂർ) വാസിയായ ഒരു ചാക്കൈയ്യൻ്റെ (ചാക്കിയാർ – ചാക്യാർ?) ആടൽ കണ്ട് രസിക്കുന്നതായും ചിലപ്പതികാരത്തിൽ കാണുന്നു. യവനരുമായി നെടുംചേരലാതൻ നടത്തിയ യുദ്ധങ്ങളേയും ഈ കാവ്യത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.

 

8. ഇളങ്കോവടികളുടെ പശ്ചാത്തലം

ചിലപ്പതികാരത്തിൻ്റെ രചയിതാവായ ഇളങ്കോവടികൾ വഞ്ചിമാനഗരം ആസ്ഥാനമാക്കിയ ചേര രാജകുമാരനായിരുന്നു. രാജപദവി ത്യജിച്ച് സന്യാസിയായി മാറിയ അദ്ദേഹം, സ്വാഭാവികമായും താൻ ജീവിച്ചുവളർന്ന ഭരണപരവും സാംസ്കാരികവുമായ ചേര തലസ്ഥാനത്തെ കേന്ദ്രീകരിച്ചായിരിക്കും കാവ്യം രചിക്കുക. രചയിതാവിൻ്റെ പശ്ചാത്തലം ഈ നിഗമനത്തെ കൂടുതൽ ദൃഢമാക്കുന്നു.

 

10. ചേരരാജ്യത്തിൻ്റെ സാംസ്കാരിക വിവരണങ്ങൾ

കാവ്യത്തിൽ ചേരരാജ്യത്തെ മറ്റെല്ലാ രാജ്യങ്ങളേക്കാളും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യത്തോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും വർണ്ണിക്കുന്നു. മലനിരകൾ, നദികൾ, ചേരന്മാരുടെ ജീവിതരീതികൾ, ആരാധനാക്രമങ്ങൾ എന്നിവയുടെയെല്ലാം സൂക്ഷ്മവും വിശദവുമായ വിവരണം നൽകുന്നത്, രചയിതാവ് ചേരനാടിനോട് ഉണ്ടായിരുന്ന ആഴമായ വൈകാരിക ബന്ധത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

 

11. ബ്രാഹ്മണികമല്ലാത്ത ആരാധനാസമ്പ്രദായങ്ങളുടെ പ്രാമുഖ്യം

ചിലപ്പതികാരത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ആരാധനാ സമ്പ്രദായങ്ങളിൽ പത്തിനി  ദേവി പോലുള്ള ബ്രാഹ്മണികമല്ലാത്ത പ്രാദേശിക ദൈവങ്ങൾക്കും ആചാരങ്ങൾക്കും (ഉദാഹരണത്തിന് മുതുവഴികൾ) പ്രധാന സ്ഥാനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ആചാരങ്ങൾ അക്കാലത്തെ കേരളീയ സാമൂഹിക ഘടനയിൽ പ്രബലമായിരുന്ന പ്രാദേശിക ഭക്തി സമ്പ്രദായങ്ങളോട് അതിരൂക്ഷമായ സാമ്യം പുലർത്തുന്നു. ഇത് കൃതിയുടെ രചനാപരിസരം ചേരതലസ്ഥാനമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിനോട് ചേർന്നതാണെന്നതിലേക്കാണ് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.

ദക്ഷിണഭാരതത്തിലെ മതസംഘർഷങ്ങളും നവീകരണവും: പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ 🕉️☸️

തമിഴ് ഭൂമിയുടെ (ചേര, ചോഴ, പാണ്ഡ്യ രാജ്യങ്ങൾ) ആദ്യകാല സാമൂഹിക ചിത്രം മതപരമായ ആശയങ്ങളുടെയും ദാർശനിക സംഘർഷങ്ങളുടെയും കത്തലുകളാൽ സമ്പന്നമായിരുന്നു. പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങൾ ഈ വിശ്വാസപരമായ പരിവർത്തനങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന കാലകണ്ണാടിയായി വർത്തിക്കുന്നു.

 

1. ബ്രാഹ്മണിക വൈദികമതം: സാംസ്കാരിക സ്ഥാനമാറ്റത്തിൻ്റെ ആരംഭം 🌅

ക്രിസ്തുവിന് മുമ്പ് തമിഴ് ഭൂമിയിൽ നാടോടി, ദ്രാവിഡ സാംസ്കാരിക പാരമ്പര്യമാണ് ആധിപത്യം പുലർത്തിയിരുന്നത്. അയ്യൻ, കാത്രവൾ, മായോൻ, വല്ലിവെള്ളാളൻ തുടങ്ങിയ ദേശീയ ദേവതാരാധനകൾ ജനജീവിതത്തിൻ്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. എന്നാൽ ആദ്യ ചേരൻ കാലഘട്ടം (ക്രി.വ. 1 മുതൽ 3 വരെ) ആയപ്പോഴേക്കും ആര്യ-വൈദികമതത്തിൻ്റെ ശക്തമായ സ്വാധീനം ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുതുടങ്ങി. ബ്രാഹ്മണർ ഈ ഭൂമികയിലേക്ക് കുടിയേറി, യാഗശാലകൾ, വേദപാഠശാലകൾ, അഗ്നിഹോത്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ സ്ഥാപിച്ച് വൈദികാചാരങ്ങൾക്ക് വേരൂന്നി.

ചിലപ്പതികാരം ഈ സംസ്‌കാര സംഗമത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. മധുരയിലെ കാവൽക്കളിയും കണ്ണകി ദേവിയായി ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന വിധവും ബ്രാഹ്മണിക ആചാരങ്ങളുമായി മിശ്രിതമാണ്. കാവ്യത്തിലെ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ വേദാഗമങ്ങളെയും, ദേവതാരാധനകളെയും, ഹോമങ്ങളെയും പരാമർശിക്കുന്നത്, ജൈന-ബുദ്ധ സ്വാധീനത്തിനൊപ്പം ബ്രാഹ്മണിക മതവും സാമൂഹ്യരംഗത്ത് സ്വാധീനം ഉറപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയെന്നതിൻ്റെ വ്യക്തമായ സൂചനയാണ്.

 

2. ജൈന–ബുദ്ധ സ്വാധീനവും വൈദിക പ്രതിരോധവും ⚔️

പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങളിൽ മൂന്ന് കൃതികൾ (ചിലപ്പതികാരം, മണിമേഖലൈ, കുണ്ഡലകേശി) ജൈന–ബുദ്ധ ദർശനങ്ങളുടെ ഉൾക്കാഴ്ച വഹിക്കുന്നവയാണ്. അഹിംസയും കരുണയും ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച ഈ കൃതികളിൽ, വൈദിക ആചാരങ്ങളിലെ അനാവശ്യ യാഗങ്ങളെയും, അഹിംസാ വിരുദ്ധമായ ബലികർമ്മങ്ങളെയും, സ്ത്രീകളോടും സാധാരണക്കാരോടുമുള്ള അനീതികളെയും ശക്തമായി വിമർശിക്കുന്ന സ്വരം കേൾക്കാം.

ഈ ദാർശനിക വിമർശനങ്ങളോടുള്ള മറുപടിയായി, ബ്രാഹ്മണിക മതം തങ്ങളുടെ സ്മൃതികളും ആചാരങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു ശക്തമായ തിരിച്ചുവരവ് നടത്തി. ഇതിൻ്റെ ഫലമായി ശൈവവും വൈഷ്ണവവുമായ ഭക്തി പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ വളർന്നു വികസിച്ചു. നായന്മാരുടെയും ആഴ്വാറുകളുടെയും (ക്രി.വ. 6 മുതൽ 9 വരെ) ഭക്തിപ്രസ്ഥാന കാലഘട്ടം ഈ വൈദിക പ്രതിരോധത്തിന്റെ സാംസ്കാരികപരമായ പ്രതിഫലനമാണ്.

• അഹിംസാ പ്രധാനം: ബുദ്ധ–ജൈന ദർശനങ്ങളുടെ മുഖ്യസങ്കേതം അഹിംസാ, അതായത് ജീവജാലങ്ങളെ കേടാക്കാതിരിക്കുക, ആയിരുന്നു. ചിലപ്പതികാരത്തിൽ കൊവ്വൽ കൊലപ്പെടുത്തലുകൾക്കെതിരെ പ്രകടമായ വിമർശനമാണ് ഉള്ളത്.

• സ്ത്രീ നിലപാട്: കുന്നകി, മണിമേഖല എന്നീ നായികമാർ ആത്മധർമ്മപരമായ ശക്തിയും സ്വാതന്ത്ര്യവും പ്രത്യക്ഷപെടുത്തി. ബുദ്ധ–ജൈന മതം സ്ത്രീയുടെയും സാധാരണ ജനങ്ങളുടെയും ആത്മീയ അവകാശം ഉറപ്പുവരുത്താനുള്ള ഉപാധിയായി പ്രവർത്തിച്ചു.

• സാമൂഹ്യ നീതി: സാമൂഹിക അനീതി, ഉത്തമൻ–അവസാനയാത്രകളിലെ പീഡനങ്ങൾ എന്നിവക്കെതിരെ ബോധവൽക്കരണം.

• ആത്മീയ–സാമൂഹ്യ അനുകൂലീകരണം: ലോകഭോഗത്തിൽ നിന്നും മോക്ഷമാർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉള്ള ശ്രമം, കാവ്യങ്ങളുടെ മുഖ്യപങ്കായി എത്തി.

ഇങ്ങനെ, ആദ്യഘട്ടം മനുഷ്യന്റെ നൈതിക–ആത്മീയ ചിന്തന കാവ്യ രൂപത്തിലൂടെ വ്യാപിച്ചു.

 

3. സാമൂഹിക മാറ്റങ്ങളുടെ പരിണാമം 🔄

വൈദിക മതം സമൂഹത്തിൽ പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതോടെ, ദക്ഷിണഭാരതത്തിലെ സാമൂഹിക ഘടനയിൽ പ്രകടമായ മാറ്റങ്ങൾ വന്നു:

• • വർണ്ണവ്യവസ്ഥയും ജാതിക്രമവും കൂടുതൽ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തപ്പെട്ടു. സാമൂഹ്യവും മതപരവുമായ നിയന്ത്രണം ഉറപ്പാക്കി. ബ്രാഹ്മണർ സുപ്രധാന സ്ഥാനങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
  • യാഗങ്ങൾ, പുണ്യശീലങ്ങൾ, നിശ്ചിത ആചാരങ്ങൾ എന്നിവ സാധാരണ ജീവിതത്തിൻ്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകങ്ങളായി മാറി. വേദപാഠങ്ങൾ, യാഗങ്ങൾ, അഗ്നിഹോത്രങ്ങൾ എന്നിവ ശക്തിപ്പെട്ടു.
  • സ്ത്രീകളുടെ സ്ഥാനം: ചിലപ്പതികാരത്തിലെ കണ്ണകിയെപ്പോലെ ശക്തമായ സ്ത്രീരൂപങ്ങൾ ആദ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടെങ്കിലും, പിന്നീട് സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യവും സാമൂഹിക ഇടപെടലുകളും ചുരുങ്ങുന്ന പ്രവണത കണ്ടു.
  • ആത്മീയ മൂല്യങ്ങൾ: ബുദ്ധ-ജൈന ആചാരങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ ഭക്തി പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ (ശൈവ–വൈഷ്ണവ ഭക്തി) സമൂഹത്തിൽ സ്നേഹത്തിൻ്റെയും സമർപ്പണത്തിൻ്റെയും പുതിയ ആത്മീയ മൂല്യങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.

  • ധാരാള്യ–അഭിജാതവ്യവസ്ഥ: യജ്ഞകർത്താക്കളായ ബ്രാഹ്മണർ രാജ്യഭരണത്തിലും സാമ്പത്തിക നിയന്ത്രണത്തിലും പങ്കാളികളായി.

ബുദ്ധ–ജൈന വിമർശനം: ബുദ്ധ–ജൈന പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ വിമർശനങ്ങളെ സമീപകാല ലേഖനങ്ങളിലും കാവ്യങ്ങളിലും ബ്രാഹ്മണിക അഭിപ്രായങ്ങൾ മറുപടി നൽകി.

ഈ ഘട്ടം പൗരാണിക–ധാർമ്മിക അന്തരീക്ഷം ദൃഢമാക്കുകയും സമൂഹത്തിൽ ഓർത്തഡോക്‌സി നിലപാട് സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു.

4. ഭക്തി പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ഉദയം (AD 8–10 നൂറ്റാണ്ടുകൾ)

വൈദിക പ്രതികരണത്തിനുശേഷം ശൈവ–വൈഷ്ണവ ഭക്തി പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ഉയർന്നു.

• ഭക്തി കേന്ദ്രങ്ങൾ: ക്ഷേത്രങ്ങൾ, ദേവീ–ദൈവ ആരാധന, ഹോമ–യാഗം എന്നിവ ജനജീവിതത്തിലേക്ക് വ്യാപിച്ചു.

• ആത്മീയ–സാമൂഹിക സംയോജനം: ഭക്തി പ്രസ്ഥാനം ദാരിദ്ര്യ–വർഗ്ഗഭേദം മറികടക്കുകയും, സ്ത്രീകൾക്കും സാധാരണ ജനങ്ങൾക്കും ആരാധനാ അവകാശം നൽകുകയും ചെയ്തു.

• സാഹിത്യ പ്രതിഫലനം: ഭക്തികവിതകൾ, സ്റ്റോറിയുകൾ, കീർത്തനങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ സമൂഹം നേരിടുന്ന ധാരാള്യ പ്രശ്നങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിച്ചു.

• മനുഷ്യത്വ–ആത്മീയ സംവേദന: ജൈന–ബുദ്ധത്തിന്റെ ശാന്തമായ ധാർമ്മിക സന്ദേശവും ബ്രാഹ്മണിക യാഗവൈദികങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ട പുതിയ ആരാധനാരീതികളും സംയോജിച്ചു.

ഇങ്ങനെ, പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങളുടെ തുടർച്ചയായി പള്ളിവിധികൾ, ക്ഷേത്രപദ്ധതികൾ, ജനസാമൂഹിക അവബോധം എന്നിവ മാറി, ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ഭക്തി–സാംസ്കാരിക സംയോജനം സൃഷ്ടിച്ചു.

5. ദക്ഷിണഭാരത സംസ്കാരത്തിൻ്റെ വിത്ത് 🌱

അതുകൊണ്ട്, തമിഴ് പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങൾ കേവലം സാഹിത്യസൃഷ്ടികളല്ല, മറിച്ച് ബ്രാഹ്മണിക മതത്തിൻ്റെ ഉയർച്ചയും, ജൈന–ബുദ്ധ മതങ്ങളുടെ സ്വാധീനവും തമ്മിലുള്ള തീവ്രമായ ദാർശനിക സംഘർഷത്തിൻ്റെ കാലഘട്ടത്തെയാണ് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ മതസംഘർഷം തന്നെയാണ് ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ പിന്നീട് ഭക്തിമാർഗ്ഗത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഒരു നൂതന സാമൂഹ്യ-സാംസ്കാരിക നവോത്ഥാനം രൂപപ്പെടാനുള്ള വിത്തായി മാറിയതും.