Category / love

  • August 4, 2017 - Rajesh Odayanchal

    പ്രണയോത്സവം

    പ്രണയം ഹൃദ്യമായൊരു അനുഭൂതിയാണ്. ജീവിതത്തിൽ വന്നുചേരുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ പലസമയങ്ങളിലായി കാലം അവിടേക്കു കൊണ്ടുവരുന്ന മനോഹാരിതകൾ പലതാണു നമുക്ക്. അതാതുകാലത്ത് അവയോരോന്നും നമ്മുടെ ചിന്തകളെ പൂവണിയിക്കുന്നു.  പ്രണയവും അതിലൊന്നാണ്. പ്രണയത്തെ ആഘോഷമാക്കുന്നവരുണ്ട്, അനുഭൂതിയുടെ കാണാക്കയങ്ങളിലേക്ക് മുങ്ങിനീന്തുന്നവരുണ്ട്, പ്രണയത്തെ വില്പനച്ചരക്കാക്കി മാറ്റി ലാഭം കൊയ്യുന്നവരുണ്ട്, ഉണങ്ങാത്ത മുറിവായി പ്രണയദിനങ്ങൾ തന്നെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തുന്നവരുണ്ട്… പ്രണയിതാക്കൾ അങ്ങനെ ഏറെയാണ്. ഇക്കൂട്ടരിൽ ഒട്ടേറെപ്പേരെ എനിക്കു പരിചയവും ഉണ്ട്! രത്നച്ചുരുക്കം 8 -ആം ക്ലാസു മുതൽ പ്രേമം തുടങ്ങി. 14 പേരെ അറിഞ്ഞു പ്രേമിച്ചു… 😻 7 […]

    Read More
  • July 23, 2017 - Rajesh Odayanchal

    കാട്ടുപൂവ്

    Your browser does not support the video tag. ചിതറിത്തെറിക്കുന്ന ചിന്തകളിൽ എപ്പോഴും നിന്റെ ഈ പുഞ്ചിരി ഒന്ന് മാത്രം മഴവില്ല് പോലേ നീ… മനസ്സിൽ തെളിയുമ്പോൾ ഉണരുന്നു എന്നിലെ മോഹങ്ങളും കൃഷ്ണതുളസിക്കതിർ തുമ്പു മോഹിക്കും നിന്റെ ഈ വാർമുടി ചുരുളിലെത്താൻ പൂജയ്ക്കെടക്കാത്ത പൂവായ ഞാനും മോഹിച്ചീടുന്നു നിൻ അരികിൽ എത്താൻ മണമില്ല മധുവില്ല പൂജയ്ക്കെടുക്കില്ല താനെ വളർന്നൊരു കാട്ടുപൂവാണു ഞാൻ വിടരും മുമ്പെ പൊഴിയുന്ന ഇതൾ ഉള്ള പൂജയ്ക്കെടുക്കാത്ത കാട്ടുപൂവാണ് ഞാൻ ഇഷ്ടമാണെന്നെന്നൊന്നു ചൊല്ലുവാൻ […]

    Read More
  • April 19, 2017 - Rajesh Odayanchal

    പ്രണയം

    പ്രണയം… അനാദിയാം അഗ്നിനാളം… പ്രണയം അനാദിയാം അഗ്നിനാളം ആദി പ്രകൃതിയും പുരുഷനും ധ്യാനിച്ചുണര്‍ന്നപ്പോള്‍ പ്രണവമായ് പൂവിട്ടൊരു അമൃത ലാവണ്യം ആത്മാവിലാത്മാവ് പകരുന്ന പുണ്യം പ്രണയം… തമസ്സിനെ പൂനിലാവാക്കും നീരാര്‍ദ്രമാം തപസ്സിനെ താരുണ്യമാക്കും (2) താരങ്ങളായ് സ്വപ്നരാഗങ്ങളായ് ഋതുതാളങ്ങളായ് ആത്മദാനങ്ങളാല്‍ അനന്തതയെ പോലും മധുമയമാക്കുമ്പോള്‍ പ്രണയം അമൃതമാകുന്നു… പ്രപഞ്ചം മനോജ്ഞാമാകുന്നു… പ്രണയം… ഇന്ദ്രിയദാഹങ്ങള്‍ ഫണമുയര്‍ത്തുമ്പോള്‍ അന്ധമാം മോഹങ്ങള്‍ നിഴല്‍ വിരിക്കുമ്പോള്‍ (2) പ്രണവം ചിലമ്പുന്നു പാപം ജ്വലിക്കുന്നു ഹൃദയങ്ങള്‍ വേര്‍പിരിയുന്നു… വഴിയിലീ കാലമുപേക്ഷിച്ച വാക്കുപോല്‍ പ്രണയം അനാഥമാകുന്നു… പ്രപഞ്ചം […]

    Read More
  • ഇനിയുമെഴുതുവാനൊന്നുമേ ബാക്കിയില്ലി-തിനെയെഴുതി ഞാന്‍ നന്നേ മടുത്തുപോയ്പ്രണയമെന്നോരു വിരസ പ്രമേയത്തില്‍കവിതയേറെയും ശുഷ്കമായ്,നഷ്ടമായ്. എഴുതിവയ്ക്കാം പ്രണയിച്ച പെണ്ണിന്റെഹരിത വര്‍ണ്ണം തുടിക്കും ഞരമ്പിനെ,അതിനു മുകളിലെ കണ്‍കളെ, എന്റെ കൈ-വിരലുകള്‍ തൊട്ട പൊള്ളും കവിളിനെ. ഇരുളുകീറി മുറിച്ചുവരുന്നോരുമരണവണ്ടി പോലെന്റെ കാമങ്ങളും,തെരുവുപെണ്ണിന്‍ വിയര്‍പ്പു ഗന്ധം പോലെരതിമടുപ്പിച്ച നിന്‍ ചുംബനങ്ങളുംഎഴുതിവയ്ക്കാം മറന്നുപോകാതെ ഞാന്‍,പ്രണയമേ, വയ്യ നിന്നെക്കുറിക്കുവാന്‍. അതു വെറും കുറേ ഭ്രാന്തുകള്‍, ഓര്‍മ്മകള്‍,നിലവിളികള്‍, കടുത്ത നൈരാശ്യങ്ങള്‍.ഒരു മനോരോഗ ലക്ഷണം, വേദന-നിറയുവാന്‍ കുത്തിവയ്കുന്നൊരൗഷധം. വഴിമറന്നോരു കുട്ടിയെപ്പോലെ ഞാന്‍എഴുതുവാനൊന്നുമില്ലാതെ നില്കവേമഴനനഞ്ഞു കടന്നുപോകുന്നെന്റെപ്രണയജീവിതശവഘോഷയാത്രകള്‍. പകുതിവച്ചു മുറിഞ്ഞ ഭോഗത്തിന്റെഅതിനിരാശപോല്‍ നീറുന്ന നാളുകള്‍;പലകുറി […]

    Read More
  • പൂവലൻമാർക്കൊരു വഴികാട്ടി!!

    Read More
  • October 24, 2011 - Rajesh Odayanchal

    സ്നേഹം :(

    ആഴ്‌ചയില്‍ ഏഴുദിവസവും അതി രാവിലെ പണിക്കു പോയി രാത്രി വളരെ വൈകിമാത്രം വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തുന്ന ഒരു പാവപ്പെട്ട പണിക്കാരനോട് ആറുവയസ്സുകാരിയായ മകള്‍: അച്ഛന്‌ ഒരു ദിവസം എത്ര രൂപ കൂലി കിട്ടും? നീയെന്തിനാണതൊക്കെ അറിയുന്നതെന്ന് ചോദിച്ച് ഒഴിഞ്ഞുമാറിയെങ്കിലും അവളുടെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി അയാള്‍ തുക പറഞ്ഞു: “അമ്പതു രൂപ.” പിറ്റേന്ന് അവള്‍ തനിക്ക് അമ്പതു രൂപ വേണം എന്നു ശഠിച്ച് കരച്ചില്‍ തുടങ്ങി.നിനക്കീ പ്രായത്തില്‍ പണം ആവശ്യമില്ലെന്നു പറഞ്ഞയാള്‍ ആ ആവശ്യം നിരസിച്ചു; പക്ഷേ അവള്‍ വിട്ടില്ല. […]

    Read More
  • October 21, 2011 - Rajesh Odayanchal

    ഇതു ജീവിതം!

    പിരിയുന്ന കൈവഴികള്‍ ഒരുമിച്ചു ചേരുന്നവഴിയമ്പലത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ,ഒരു ദീര്‍ഘനിശ്വാസം ഇടവേളയാക്കുവാന്‍ഇടവന്ന സൂനങ്ങള്‍ നമ്മൾ…ഇതു ജീവിതം; മണ്ണിലിതു ജീവിതം… അഹങ്കാരവും അഹംഭാവവും ഒക്കെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു ഈ ചിത്രം 🙁

    Read More
  • ഫെയ്‌സ്‌ബുക്കിൽ കണ്ടത്…

    Read More
  • ഗോപീഹൃദയം യമുനാനദിയായ് സ്വരജതിയുണരും മുരളീരവമായ്നീയെൻ കനവിൽ ഏകാന്തതയിൽയവനിക ഞൊറിയുമൊരനുപമ സഖിയായ്കവിതയുണർത്തിയ കലമാനിണയായ് മിഴിയിണ കവരണ മഴവില്ലഴകായ്മധുകണമുതിരുമൊരസുലഭമലരായ്എന്നു നീ വരും… തോഴീ…! നീ ചാർത്തും പ്രേമത്തിൻ നീരല തഴുകിയുണർത്തിയ ഗാനംആനന്തഹിമഗംഗയായ്തൂടിതാളങ്ങൾ തേടും യാമങ്ങൾ തോറും കാലൊച്ച കാതോർത്തു ഞാൻശാരദേന്ദു കണ്ടെടുത്ത പെണ്മണിതാരകങ്ങൾ കാത്തുവച്ച പൊൻ‌കണിശ്രുതിയുണരും മനമിതിലരുളൂ മോഹനസംഗീതം ഗോപീഹൃദയം യമുനാനദിയായ് സ്വരജതിയുണരും മുരളീരവമായ്നീയെൻ കനവിൽ ഏകാന്തതയിൽയവനിക ഞൊറിയുമൊരനുപമ സഖിയായ് ഇന്നെന്നിൽ മോഹത്തിൻ ചാരുതതീർത്തൊരു ചന്ദന ലതയായ്ആശ്ലേഷ മധുരം തരൂഇനിയൊരു നാളും തമ്മിൽ പിരിയില്ല തോഴീ കരവീണ മൂളുന്നിതാതങ്കനൂപുരങ്ങൾ ചാർത്തി […]

    Read More

Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /home/chayicnl/public_html/wp-content/themes/odayanchal/includes/serverclasses.php on line 22

January 22, 1998: Ted Kaczynski pleads guilty to bombings

Posted on Monday January 22, 2018 - This Day in World History

On this day in 1998, in a Sacramento, California, courtroom, Theodore J. Kaczynski pleads guilty to all federal charges against him, acknowledging his responsibility for a 17-year campaign of package bombings attributed to the “Unabomber.”

Born in 1942, Kaczynski attended Harvard University and received a PhD in mathematics from the University of Michigan. He worked as an assistant mathematics professor at the University of California at Berkeley, but abruptly quit in 1969. In the early 1970s, Kaczynski began living as a recluse in western Montana, in a 10-by-12 foot cabin without heat, electricity or running water. From this isolated location, he began the bombing campaign that would kill three people and injure more than 20 others.

The primary targets were universities, but he also placed a bomb on an American Airlines flight in 1979 and sent one to the home of the president of United Airlines in 1980. After federal investigators set up the UNABOM Task Force (the name came from the words “university and airline bombing”), the media dubbed the culprit the “Unabomber.” The bombs left little physical evidence, and the only eyewitness found in the case could describe the suspect only as a man in hooded sweatshirt and sunglasses (depicted in an infamous 1987 police sketch).

In 1995, the Washington Post (in collaboration with the New York Times) published a 35,000-word anti-technology manifesto written by a person claiming to be the Unabomber. Recognizing elements of his brother’s writings, David Kaczynski went to authorities with his suspicions, and Ted Kaczynski was arrested in April 1996. In his cabin, federal investigators found ample evidence linking him to the bombings, including bomb parts, journal entries and drafts of the manifesto.

Kaczynski was arraigned in Sacramento and charged with bombings in 1985, 1993 and 1995 that killed two people and maimed two others. (A bombing in New Jersey in 1994 also resulted in the victim’s death.) Despite his lawyers’ efforts, Kaczynski rejected an insanity plea. After attempting suicide in his jail cell in early 1998, Kaczynski appealed to U.S. District Judge Garland Burrell Jr. to allow him to represent himself, and agreed to undergo psychiatric evaluation. A court-appointed psychiatrist diagnosed paranoid schizophrenia, and Judge Burrell ruled that Kaczynski could not defend himself. The psychiatrist’s verdict helped prosecutors and defense reach a plea bargain, which allowed prosecutors to avoid arguing for the death penalty for a mentally ill defendant.

On January 22, 1998, Kaczynski accepted a sentence of life in prison without the possibility of parole in return for a plea of guilty to all federal charges; he also gave up the right to appeal any rulings in the case. Though Kaczynski later attempted to withdraw his guilty plea, arguing that it had been involuntary, Judge Burrell denied the request, and a federal appeals court upheld the ruling. Kaczynski was remanded to a maximum-security prison in Colorado, where he is serving his life sentence.