Browsed by
Month: May 2007

അവസാനത്തെ കവിത

അവസാനത്തെ കവിത

ഇനിയുമെഴുതുവാനൊന്നുമേ ബാക്കിയില്ലി-തിനെയെഴുതി ഞാന്‍ നന്നേ മടുത്തുപോയ്പ്രണയമെന്നോരു വിരസ പ്രമേയത്തില്‍കവിതയേറെയും ശുഷ്കമായ്,നഷ്ടമായ്. എഴുതിവയ്ക്കാം പ്രണയിച്ച പെണ്ണിന്റെഹരിത വര്‍ണ്ണം തുടിക്കും ഞരമ്പിനെ,അതിനു മുകളിലെ കണ്‍കളെ, എന്റെ കൈ-വിരലുകള്‍ തൊട്ട പൊള്ളും കവിളിനെ. ഇരുളുകീറി മുറിച്ചുവരുന്നോരുമരണവണ്ടി പോലെന്റെ കാമങ്ങളും,തെരുവുപെണ്ണിന്‍ വിയര്‍പ്പു ഗന്ധം പോലെരതിമടുപ്പിച്ച നിന്‍ ചുംബനങ്ങളുംഎഴുതിവയ്ക്കാം മറന്നുപോകാതെ ഞാന്‍,പ്രണയമേ, വയ്യ നിന്നെക്കുറിക്കുവാന്‍. അതു വെറും കുറേ ഭ്രാന്തുകള്‍, ഓര്‍മ്മകള്‍,നിലവിളികള്‍, കടുത്ത നൈരാശ്യങ്ങള്‍.ഒരു മനോരോഗ ലക്ഷണം, വേദന-നിറയുവാന്‍ കുത്തിവയ്കുന്നൊരൗഷധം. വഴിമറന്നോരു കുട്ടിയെപ്പോലെ ഞാന്‍എഴുതുവാനൊന്നുമില്ലാതെ നില്കവേമഴനനഞ്ഞു കടന്നുപോകുന്നെന്റെപ്രണയജീവിതശവഘോഷയാത്രകള്‍. പകുതിവച്ചു മുറിഞ്ഞ ഭോഗത്തിന്റെഅതിനിരാശപോല്‍ നീറുന്ന നാളുകള്‍;പലകുറി കണങ്കാലില്‍ തറക്കുന്നമരണ ഗന്ധം വമിക്കുന്ന മുള്ളുകള്‍. തിരികെ യാത്രയായ്, ഈ കൊടുങ്കാറ്റിന്റെഗതിതിരിക്കുന്ന ഭിത്തികള്‍ തീര്‍ത്തിടും,ഇനിമതിയില്ലയീവഴി, നിര്‍ത്തി ഞാന്‍,ഒടുവിലത്തെ പ്രണയകവിതയും. പക്ഷേ,എഴുതിടാതിരിക്കുന്നു ഞാനെങ്കിലും,പ്രണയമൊറ്റക്കെഴുതി നിറക്കുന്നു;മുറിവിലെല്ലാം കടുത്ത ദുഃഖത്തിന്റെലിപികളില്‍ പേന കുത്തിനോവിക്കുന്നു കവി: ചിന്താഭാരം

മരണമെത്തുന്ന നേരത്ത്

മരണമെത്തുന്ന നേരത്ത്

പാട്ടുകേൾക്കുക: മരണമെത്തുന്ന നേരത്ത് നീയെന്റെ അരികില്‍ ഇത്തിരി നേരം ഇരിക്കണേ… കനലുകള്‍ കോരി മരവിച്ച വിരലുകള്‍ ഒടുവില്‍ നിന്നെ തലോടി ശമിക്കുവാന്‍… ഒടുവിലായകത്തേക്കെടുക്കും ശ്വാസ കണികയില്‍ നിന്റെ ഗന്ധമുണ്ടാകുവാന്‍… മരണമെത്തുന്നനേരത്ത് നീയെന്റെ അരികില്‍ ഇത്തിരി നേരം ഇരിക്കണേ… ഇനി തുറക്കേണ്ടതില്ലാത്ത കണ്‍കളില്‍ പ്രിയതേ നിന്മുഖം മുങ്ങിക്കിടക്കുവാന്‍… ഒരു സ്വരം പോലുമിനിയെടുക്കാത്തോരീ ചെവികള്‍ നിന്‍സ്വര മുദ്രയാല്‍ മൂടുവാന്‍… അറിവുമോര്‍മ്മയും കത്തും ശിരസ്സില്‍ നിന്‍ ഹരിത സ്വച്ഛ സ്മരണകള്‍ പെയ്യുവാന്‍… മരണമെത്തുന്നനേരത്ത് നീയെന്റെ അരികില്‍ ഇത്തിരി നേരം ഇരിക്കണേ… അധരമാം ചുംബനത്തിന്റെ മുറിവുനിന്‍ മധുര നാമജപത്തിനാല്‍ കൂടുവാന്‍… പ്രണയമേ നിന്നിലേക്ക് നടന്നൊരെന്‍ വഴികള്‍ ഓര്‍ത്തെന്റെ പാദം തണുക്കുവാന്‍… പ്രണയമേ നിന്നിലേക്ക് നടന്നൊരെന്‍ വഴികള്‍ ഓര്‍ത്തെന്റെ പാദം തണുക്കുവാന്‍… അതുമതീയീയുടല്‍ മൂടിയ മണ്ണില്‍ നിന്നിവന് പുല്‍ക്കൊടിയായുയര്‍ത്തേല്‍ക്കുവാന്‍…. മരണമെത്തുന്നനേരത്ത്…

Read More Read More

മണിനാദം – ഇടപ്പള്ളി

മണിനാദം – ഇടപ്പള്ളി

മണിമുഴക്കം! മരണദിനത്തിന്റെ മണിമുഴക്കം മധുരം! വരുന്നു ഞാന്‍! അനുനയിക്കുവാനെത്തുമെന്‍കൂട്ടരോ-ടരുളിടട്ടെയെന്നന്ത്യയാത്രാമൊഴി: മറവിതന്നില്‍ മറഞ്ഞു മനസ്സാലെന്‍-മരണഭേരിയടിക്കും സഖാക്കളേ! സഹതപിക്കാത്ത ലോകമേ!-യെന്തിലുംസഹകരിക്കുന്ന ശാരദാകാശമേ! കവനലീലയിലെന്നുറ്റ തോഴരാംകനകതൂലികേ! കാനനപ്രാന്തമേ! മധുരമല്ലാത്തൊരെന്‍ മൗനഗാനത്തില്‍മദതരളമാം മാമരക്കൂട്ടമേ! പിരികയാണിതാ, ഞാനൊരധഃകൃതന്‍കരയുവാനായ്പ്പിറന്നൊരു കാമുകന്‍! മണലടിഞ്ഞു മയങ്ങിക്കിടക്കട്ടെപ്രണയമറ്റതാമീ മണ്‍പ്രദീപകം! അഴകൊഴുകുന്ന ജീവിതപ്പൂക്കളം,വഴിയരികിലെ വിശ്രമത്താവളം, കഴുകനിജ്ജഡം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നകഴുമരം! -ഹാ, ഭ്രമിച്ചു ഞാന്‍ തെല്ലിട! അഴലിലാനന്ദലേശമിട്ടെപ്പൊഴുംമെഴുകി മോടി കലര്‍ത്തുമീ മേടയില്‍ കഴലൊരല്‍പമുയര്‍ത്തിയൂന്നീടുകില്‍വഴുതിവീഴാതിരിക്കില്ലൊരിക്കലും. മലമുകളിലിഴഞ്ഞിഴഞ്ഞേറിടുംമഴമുകിലെന്നപോലെ ഞാനിത്രനാള്‍ സുഖദസുന്ദര സ്വപ്നശതങ്ങള്‍ തന്‍-സുലളിതാനന്ദഗാനനിമഗ്‌നനായ് പ്രതിനിമിഷം നിറഞ്ഞുതുളുമ്പിടുംപ്രണയമാധ്വീലഹരിയില്‍ ലീനനായ് സ്വജനവേഷം ചമഞ്ഞവരേകിടുംസുമമനോഹരസുസ്മിതാകൃഷ്ടനായ് അടിയുറയ്ക്കാതെ മേല്‍പോട്ടുയര്‍ന്നുപോ-യലകടലിന്റെയാഴമളക്കുവാന്‍! മിഴി തുറന്നൊന്നു നോക്കവേ, കാരിരു-മ്പഴികള്‍ തട്ടിത്തഴമ്പിച്ചതാണു ഞാന്‍! തടവെഴാപ്രേമദാരിദ്ര്യബാധയാല്‍തടവുകാരനായ്ത്തീര്‍ന്നവനാണു ഞാന്‍! കുടിലു കൊട്ടാരമാകാനുയരുന്നു;കടലിരമ്പുന്നു കൈത്തോട്ടിലെത്തുവാന്‍; പ്രണയമൊന്നിച്ചിണക്കാനൊരുങ്ങിയാ-ലണിമുറിക്കാനിരുളുമണഞ്ഞിടും! മണിമുഴക്കം! മരണദിനത്തിന്റെമണിമുഴക്കം മധുരം!- വരുന്നു ഞാന്‍! ചിരികള്‍തോറുമെന്‍പട്ടടത്തീപ്പൊരിചിതറിടുന്നോരരങ്ങത്തു നിന്നിനി, വിടതരൂ, മതി പോകട്ടെ ഞാനുമെന്‍-നടനവിദ്യയും മൂകസംഗീതവും! വിവിധ രീതിയിലൊറ്റ നിമിഷത്തില്‍വിഷമമാണെനിക്കാടുവാന്‍, പാടുവാന്‍;…

Read More Read More